Gauza arraroak ari dira gertatzen lantegian azken aldian, gauza arraroak edo guri behintzat kezka handia sortzen dizkiguten gauzak. Hurrengo lerroetan adierazi nahi duguna, denbora aunitz pentsatzen egon eta gero egindako hausnarketa bat da. Egia da gauza konplexua dela azaltzeko eta are konplexuagoa oraindik soluzioa bilatzea, baina hausnarketa batzuk gure lankide zaretenekin konpartitu nahiko genituzke.
Komenigarria, berriro ere kaleratzeen aurkako borrokaren azken egunak gogoratzea. Gogoratuko duzutenez, kaleratzeen kontra ia bi hilabete borrokan egon eta gero, espedientea onartu arren borrokan segitu eta gero, momentu konkretu batean haustura bat zen ELA eta LAB-en artean. Gogoratuko duzute enpresak lau errelebo kontratuak egitea eta hurrengo lau urteetako kontratazioak kaleratutakoen artean egitea proposatu zuen, tartean mehatsuak eginez. Behin momentua iritsita, LAB-ek ez zuen proposamena onartu, eta ELA-k bai. Bozketa egin ondotik bozkatu zutenen artean gehiengoak erabakita borroka amaitu zen, ahantzi gabe ELA-ko ordezkariek lanera bueltatzeko eskatu zietela langileei.
Horrek guztiak inori gustatu ez zitzaion tentsioa sortu zuen, eta batipat bi sindikatuen artean talka izugarria sortu zuen, gehiago orduan ELA-ko komiteko kide zen bati honako hau aditu eta gero: "badakigu hemendik aintzinera nor ez den sartuko lantegira lan egitera". Gertakizun hauetatik urtebete pasatu denean, errealitate gordina ari gara ikusten lantegian: lantegiak betoa jarri die kaleratuak izan ziren LAB-eko kideei, eta ELA-ko afiliatuak edo jarraitzaileak ari da kontratatzen ia bere osotasunean. Gogoratu behar da, enpresak bere momentuak errelebo kontratuak egin zituenean ELA-ko afiliatuak izan ziren lanera sartu zirenak. Dirudienez gure koherentzia ideologiko-sindikala ordaintzen ari gara.
Lan hitzarmenaren negoziaketa eman zenean, LAB-etik apostu garbia egin genuen behin eta berriz eta ELA-rekin adostutako plataforman ere agertzen zen: inolako bazterketarik egon ez zedin kontratazioak kaleratuen artean aintzinatasunaren arabera eginen ziren. Gure iritziz hori zen demokratikoena eta justuena eta irizpide objetiboenak markatzen zituena, horren alde egin genuen. Zoritxarrez ELA-rentzat ez zen hain garrantzitsua izanen, puntu horren alde deus borrokatu gabe, eta noski hitzarmenean puntu hori agertu gabe hitzarmena sinatu baitzuten. Gazteleraz erraten den bezala "de aquellos polvos, estos lodos".
Argi eta garbi erran nahi dugu, eta kasu honetan errepikatu ere, ez dugula deus ere sartu diren langileen kontra, alderantziz hagitz kontent gaude berriz ere lanean ikusita; gehiago sartzen badira oraindik eta hobe guretzat. Baina salatu nahi dugu zuzendaritzatik diskriminazio sindikal garbia ematen ari dela LAB-en aurka, eta egoera honen arduradunek izen abizenak dituzte. 13 kontratazioak egiteko ez dute LAB-eko inor ere deitu, eta erraten dutenean kriterio profesionala erabiltzen ari direla gezurretan ari dira!
Egoera honetan denon ardura da honi buelta ematea. LAB izaten ari da egoera jasaten ari dena, baina sindikalgintza duin, garbi eta garden batean sinisten dugun ardura da egoera honi buelta ematea eta kontratazio irizpide justuak ezartzearen alde borroka egitea. LAB-etik zuzendaritzari bilera bat eskatuko diogu azalpenak eskatzeko, eta erantzunaren arabera jokatuko dugu. Garbi dugu hala ere hau ezin dela LAB-en borroka bat izan, eta egoeraren aintzinean isilik gelditzen dena inplizituki egoera babesten ari dela. Beraz gure lankide eta langunengatik egin dezagun aintzinera denok batera.