2026-07-30
Blog

Helegiteak aurkeztu dizkiegu 1.200 milioitik gorako kostu estimatua duten anbulantzien makro-esleipenei, eta pribatizazioaren aldeko apustua salatzen dugu

Sindikatuak errekurtso berezi bat jarri du Osasun Sailaren pleguen aurka, Oinarrizko Bizi Euskarriko eta Garraio Programatu eta Hitzartuko zerbitzuei dagokienez. Bestalde, salatzen dugu Alberto MartĂ­nez sailburuak Osasun Planaren ildoak alde batera uzten dituela, gizartearen eskaerari entzungor egiten diola eta beste autonomia-erkidego batzuetan osasun-zerbitzuen kudeaketa publikoa berreskuratzeko izandako esperientzia arrakastatsuak ere baztertzen dituela, lan-arloko ez-betetzeengatik ezagunak diren enpresa piratak saritzen jarraitzeko.

LABetik iragarri nahi dugu Eusko Jaurlaritzak eta Osasun Sailak bultzatutako oinarrizko bizi-euskarriko eta garraio programatu eta hitzartuko anbulantzia-zerbitzuen lizitazioa osatzen duten pleguen aurkako errekurtso berezia formalki aurkeztu dugula.

Makroesleipen honek, guztira, 1.200 milioi eurotik gorako balioa du, lau urteko kontratua eta hiru urteko luzapena kontuan hartuta. Zenbateko ikaragarri horrek agerian uzten du Alberto MartĂ­nez buru duen Osasun Sailaren egungo taldeak funtsezko zerbitzuen pribatizazioaren aldeko apustu irmoari eusten diola. Horrela, euskal osasun publikoaren benetako beharrei bizkar emateaz gain, Osasun Planak berak zerbitzu hori publifikatzeko egiten zuen planteamenduaren aurka ere egiten du.

EAJk eta PSEk sustatutako eredu neoliberalaren bidez, ondasun publikoaren usurpazioa

Makrokontratu mota hauek EAJk bultzatutako eta PSOEren erabateko lankidetza duen eredu neoliberal baten egiaztapena eta gauzatze praktikoa baino ez dira. Lankidetza horren emaitza, beste behin ere, arlo publikoaren usurpazioa da, interes pribatuen mesedetan.

Ongizate orokorra bermatzeko baliabideak kudeatzetik urrun, ezarri den esparru politikoak funtsezko zerbitzuen merkantilizazioa lehenesten du, Osakidetzaren asistentzia-sarea nahita ahulduz, oinarrizko eskubide bat negozio-hobi eta enpresa-jarduera bihurtzeko.

Ez-betetze sistematikoak eta enpresen zigorgabetasuna

Eredu horren ondorio zuzen gisa, zerbitzu hau kanpo-kontratazio bidez kudeatzen duten enpresa esleipendunek urtez urte oinarrizko lan-eskubideekiko erabateko konpromiso falta erakutsi dute, langileen soldatak garaiz ordaintzea atzeratzeraino edo urratzeraino. Era berean, enpresa horiek Osakidetzarekiko harremana arautzen duten pleguetan jasotako klausulak eta betebeharrak etengabe urratu dituzte. Egoera hori are larriagoa da ikusita enpresa horiek zigorgabetasun osoz jarduten dutela.

Adibide arrakastatsuei ezikusiarena egin eta osasun publikoa ahultzen duen eredua.

Eusko Jaurlaritzak nahita baztertzen ditu beste toki batzuetan abian jarritako esperientziak, zeintzuetan osasun-garraioko zerbitzu horien publifikazioak eta kudeaketa zuzenak emaitza bikainak eman dituzten:

  • Eraginkortasun ekonomiko handiagoa.
  • Langileen lan-eskubideen berme zorrotza.
  • Herritarrei eskainitako asistentzia-kalitatearen hobekuntza nabarmena.
  • Erabilgarri dauden anbulantzia-zuzkiduren benetako hazkundea.

Bide logiko horri jarraitu beharrean, Alberto MartĂ­nezek pribatizazioaren aldeko apustuari eusten dio.

LABek urteak daramatza eredu horri aurre egiten, langileentzat eta interes publikoarentzat kaltegarriak diren kontratu-pleguak inpugnatuz, eta euskal herritarrei argi eta garbi zera ohartarazi nahi diegu beste behin ere: Eusko Jaurlaritzak ez du inolako asmorik Osakidetzan pribatizazioa geldiarazteko, eta haren lehentasuna ez da zerbitzu publikoak indartzea.

Arlo publikoan inbertitu beharko liratekeen 1.000 milioi euro baino gehiago.

Kontratu horiek batzen dituzten 1.000 milioi euro baino gehiagoko baliabideena galdutako aukera ikaragarria da. Baliabide publikoen kopuru eskerga horrekin, anbulantzia-zerbitzua modu zuzen, publiko eta eraginkorrean emateaz gain, aukera legoke euskal osasungintza publiko osoan premiazko egiturazko hobekuntzak ezartzeko eta gizarte osoaren mesedetan hura indartzeko.

Hala ere, Eusko Jaurlaritzak agerian uzten du bere lehentasunak enplegua prekarizatzen duten eta erabiltzaileak nahiz profesionalak errespetatzen ez dituzten enpresa pribatuen eskuetara milaka milioi euro transferitzea direla.

LABetik ohartarazi nahi dugu ez garela geldituko. Sindikatutik, eta datorren ikasturterako abian jarriko diren mobilizazioei begira, gizartearen aldarrikapenak geure egingo ditugu osasun-sistema publikoa sustatu eta indartzeko, funtsezko zerbitzu publiko honetan lan-baldintzak hobetzeko eta etorkizuneko erronkei berme handiagoz aurre egiteko.

Era berean, herritarrei dei egiten diegu langileekin batera mobiliza daitezen, osasun-zerbitzu publikoa indartu, haren kalitatea hobetu eta guztiona den zerbitzu publiko bat herritarrengandik urruntzen ari den pribatizazioari aurre egiteko. Bada garaia!

Patronalak Bizkaiko Arrain Kontserben eta Gazituen hitzarmenerako proposamen bat aurkeztu du, eta LABek langileen erabakipean jarriko du

Proposamenean jasotzen diren aurrerapenak urte eta erdi baino gehiagoko negoziazioaren emaitza dira, eta, batez ere, langileen egindako borrokaren eta greben ondorio dira.

Bizkaiko Arrain Kontserben eta Gazituen Hitzarmenaren negoziazioak urte eta erdi baino gehiago daramatzan honetan, eta sektoreko langileek egindako greba eta mobilizazioen ostean, bereziki aste honetako lanuzteak, patronalak proposamen berri bat aurkeztu du, eta LABen ustez langileek batzarretan baloratu eta erabaki behar dute.

Patronalak aurkeztutako proposamenak, bere horretan, ez du inolako baliorik akordio gisa. Sektoreko langileek izango dute azken hitza: batzarretan proposamenaren edukia aztertu eta prozesu osoan defendatutako aldarrikapenei erantzuten dien ala ez erabakiko dute.

Proposamenak aurrerapen garrantzitsuak jasotzen ditu, besteak beste:

> 2028 urterako, hitzarmenaren iraunaldiaren barnean, gutxieneko soldata 1.500€ izango da (21.000 euro urteko).

> Kategoriak berrantolatu eta sektoreko genero-arrakala murrizteko urrats oso garrantzitsua ematea.

> Urteko lanaldia murriztea.

> Zaintzarekin lotutako baimen eta lizentzietan hobekuntzak.

> Errelebu-kontratuan hobekuntzak.

> Berdintasunean, lan osasunean eta lan-eskubide zein eskubide sozialetan aurrerapausoak.

LABek prozesu osoan langileek erakutsitako konpromisoa eta determinazioa nabarmendu nahi ditu. Proposamenean jasotzen diren aurrerapenak ez dira kasualitatearen ondorio. Urte eta erdi baino gehiagoko negoziazioaren emaitza dira, eta, batez ere, gatazka honetan langileek egindako borrokaren eta greben ondorio zuzena dira, aste honetan bertan egindako lanuzteak barne. Langileek urratsa eman duten bakoitzean mugitu egin da patronala.

Orain, Bizkaiko Arrain Kontserben eta Gazituen sektoreko langileei dagokie proposamenaren edukia aztertzea eta batzarretan erabakitzea ea prozesu osoan defendatutako aldarrikapenei erantzuten dien ala ez.

LABek erabat errespetatuko eta bere egingo du batzarretan langileek hartzen duten erabakia. Langileek izango dute Bizkaiko Arrain Kontserben eta Gazituen Hitzarmenaren etorkizunari buruzko azken hitza.

Alegazioak aurkeztu dizkiogu Barakaldoko Udalaren 2026ko aurrekontuari, zerbitzu publikoen eta udal langileen defentsan

Barakaldoko Udalaren gobernu taldeak (EAJ-PSE) aurkeztutako 2026rako Aurrekontu Orokorren proiektuaren aurka lerrokatu da sindikatua. Udal-antolamenduari, lan-osasunari eta zerbitzu publikoak emateari eragiten dieten funtsezko gaietarako aurrekontu-partidarik ez dagoelako edo nahikoa ez dagoelako aurkeztu ditu alegazioak.

LABek errefusatu egiten du 2026ko aurrekontu-proiektua, ez diolako aurre egiten antolaketa arloko arazoei, langileen osasuna arriskuan jartzen duelako eta zerbitzu publikoen kalitatea pixkanaka hondatzen duelako.

Datorren ostegunean izango da Barakaldoko Udalaren Osoko Bilkura eta, bertan, gobernu taldeak 2026ko ekitaldirako aurrekontuak onartu nahi ditu. Aurrekontu horietan asko dira aurrekontu-partidarik ez duten plantillari, osasunari eta zerbitzu publikoei eragiten dieten gaiak, edo aurreikusitakoa ez da nahikoa: Lanpostuen Zerrendako (LPZ) lanpostu guztiak betetzeko partida – Lanpostuen balorazio orokorrari ekiteko partida espezifikoa – Behin-behinekotasun-tasa murriztea eta aldi baterako programa guztiak LPZn sartzea, egiturazko beharrak betetzen ari direlako – Akordio/Hitzarmena negoziatzea eta eguneratzea – Erosteko ahalmena berreskuratzea – Plantilla gaztetzeko eta erretiro aurreratuari lotutako ezagutza transferitzeko plana onartzeko partida – Barne Berdintasunerako II. Plana betetzeko neurriak abian jartzeko partida – Euskararen erabilera normalizatzeko plan estrategikoa egokitzea (2023-2027) araudi berrira – Udaleko lantokietatik amiantoa kentzeko partida – Herriko plazako lantokiko langileen aldageletarako hornidura – HAZeko (Herritarren Arreta Zerbitzua) bulegoak egokitzeko partida – Herriko Plazako 1. solairuko klimatizazioa, muturreko tenperaturen ondoriozko osasunerako arriskuaz ohartarazteko neurketa-bitarteko nahikoak ezartzeko zuzkidura nahikoa duena – Prestakuntzarako partidaren igoera.

Eskakizun eta gai horiek guztiek berme eta oinarritzat dituzte legezko eskakizunak, Lan Ikuskaritzaren errekerimenduak, auto judizialak, osoko bilkuretako erabakiak eta udalaren beraren konpromisoak.

LABek Barakaldoko Udalean duen atal sindikalak ez du bere gain hartuko aurrekontu hauek babesteko erantzukizuna. Aurrekontu horiek onartuz gero, udalaren barneko antolaketa-kaosa areagotuko dute, langileen osasunerako arriskuak areagotuko dituzte eta dagoeneko kolapso-sintoma argiak dituzten zerbitzu publikoak hondatzen jarraituko dute, pribatizazio berriei atea irekiko dizkietelarik. LABek irmoki jarraituko du salatzen udalaren noraeza, eta kalitatezko zerbitzu publikoak eta udal-langile guztientzako lan-baldintza duinak defendatzen jarraituko du.

Kaleko afari solidarioak babesteko gaur arratsaldean Donostian egingo den mobilizazioan parte hartzera dei egiten dugu

LABek irmoki salatzen du Donostiako Jon Insausti alkate jeltzaleak udalaren izenean Kaleko Afari Solidarioak (KAS) debekatzeko hartutako erabakia, bidegabea delako Donostian egoera zaurgarrian bizirauten duten lagun askok egunean bermatua duten otordu bakarra ukatzea.

Sindikatuak deitoratu egiten ditu debekua justifikatu eta zilegiztatzeko udalak erabilitako argudiategi klasistak, aporofobikoak eta arrazistak. EAJko alkatea, PSEren ezinbesteko laguntzaz, PPren eta eskuin muturraren diskurtsoa errepikatzen ari da, migrazioa segurtasun ezarekin lotzen duen diskurtsoa.

Sei urte inguru dira KAS egitasmo herritarra sortu zela. Urte horietan guztietan elkartasun elikadura eskaintzen aritu diren kideen lan izugarria eskertu nahi du LABek, eta debekuaren aurrean elkartasunik beroena helarazi nahi die. Zuekin gaude!

Donostian bizi diren langile guztiek eskubideak eta bizi-segurtasuna defendatzen jarraituko du LABek; sindikalgintza antiarrazistaren bidean urratsak ematen jarraituko du, langile guztientzat eskubide guztiak borrokatzen.

Jon Insausti alkatearen Donostia ez da harrera hiria. Donostiako Udalaren kriminalizazio saiakera salatu, eta KAS egitasmoa babestu eta hauspotzen jarraitzeko, gaur arratsaldeko 20:00etan Plaza Berritik irtengo den mobilizazioan parte hartzera deitzen dugu.

Afariak banatzea ez delako delitua, gora Kaleko Afari Solidarioak!

LABek, SATSEk, ELAk, CCOOk eta UGTk greba eta mobilizazioei ekingo diegu, Osakidetzak kolektibo guztien lan-baldintzak hobetu ditzan eskatzeko

Gehiengo sindikaletik ohartarazi dugu medikuen kolektiborako sinatutako akordioak ez dituela jorratzen fakultatiboen eta euskal osasun publikoaren egiturazko arazoak, eta lan-baldintza onik gabe kalitatezko zerbitzu publikorik ez dagoela defendatu dugu. Mobilizazio horiek profesionalen taldearen aldeko apustua egiten dute, eta aldarrikatzen dute hobekuntzak kategoria guztietarako lortu behar direla, negoziazio kolektiboko organo legitimoak errespetatuz.

LABek, SATSEk, ELAk, CCOOk eta UGTk greba eta mobilizazio dinamika bat jarriko dugu abian, datorren udazkenean Osakidetzako negoziazio kolektiboa defendatuko duena eta profesionalei zein herritarrei eragiten dieten arazo nagusiei benetako konponbideak eskatuko dizkiena. Uda ostean jakinaraziko dugu mobilizazioen egutegia.

Sindikatuon ustez, Osakidetzak eta Medikuen Sindikatuak lortutako akordioak ez die kolektiboaren aldarrikapenei erantzuten, eta ez die aurre egiten euskal osasun-sistema publikoaren egiturazko erronkei. Gainera, funtsezko gaiak jorratu gabe uzten ditu, hala nola, profesionalik eza, plazak betetzeko zailtasunak, belaunaldi-erreleboa, asistentzia-gainkarga edo lan-baldintzen hobekuntza, lan-gainkargan eta autokontzertazio-sistema batean oinarritutako eredu bat sendotuz, zeina, 25 urte baino gehiagoko indarraldiaren ondoren, egungo egoeraren erantzuleetako bat baita.

Gainera, sindikatuok kezkatuta gaude akordio hori negoziazio kolektiborako ohiko bideetatik kanpo bultzatzen ari delako, Mahai Sektorialaren zeregina ahulduz. Mahai Sektoriala SMErekin adostuta dago, eta ezin da hartu medikuen kolektiboaren baliozko solaskide bakartzat, Mahai Sektorialeko beste sindikatu batzuk ere ordezkatuta baitaude.

Osakidetzaren etorkizuna ezin da erantzun partzialen bidez eraiki, ezta plantillaren zati bati soilik eragiten dioten akordioen bidez ere. Osasun-sistemaren edozein erreforma modu globalean egin behar da, kolektibo profesional guztien ordezkaritzarekin eta laguntza-taldeen kohesioa bermatuz.

Aparteko orduetan oinarritutako eredu bat ez da iraunkorra, eta aparteko jarduera, aparteko orduak eta autokontzertazioa ezin dira osasun publikoaren egiturazko arazoen ohiko erantzun bihurtu. Egoera jakin batzuk garaiz arindu ditzake, baina ez ditu profesional faltaren funtsezko arrazoiak konpontzen, ezta sistemaren etorkizuneko iraunkortasuna bermatzen ere. Hori dela eta, mobilizazio horien helburua ere bada langileen politikei behin betiko buelta ematea.

Datozen hilabeteetan egingo diren mobilizazioek helburu hauek izango dituzte:

  • Akordio arautzailea osorik eguneratzea, kontziliaziorako, erantzukidetasunerako, ordainsarien hobekuntzarako, lanaldiaren hobekuntzarako, enpleguaren kalitaterako eta langileen eskubide guztietarako neurri eraginkorrak txertatuz.
  • Euskal osasun-sistema publikoa hobetzea, plantillaren premiei buruzko azterlan bat eginez. Azterlan horrek aukera emango du egiturazko defizitak identifikatzeko, profesionalen eskasia-egoerei aurrea hartzeko, lan-karga handiak ebaluatzeko eta arintzeko, ordezkapenak ziurtatzeko, belaunaldien arteko erreleboa ziurtatzeko, langileen lan-osasuna bermatzeko eta herritarrei kalitatezko arreta emateko, haien eskubideak bermatuz.
  • Ordezkaritza eta negoziazio kolektiboa errespetatzea, langileen eta euskal osasun-sistema publikoaren baldintzak hobetzeko oinarrizko eskubide gisa, pribatizazioen eta kanporatzeen aurka borrokatuz.


Kohesioaren eta herritarren aldeko deia


“NEGOZIAZIOA DEFENDATU. ORAIN DA GARAIA! Kalitatezko osasun publikorako baldintza duinak” lelopean, LABek, SATSEk, ELAk, CCOOk eta UGTk dei egiten diegu langile guztiei eta herritarrei Osakidetzaren beste eredu bat defendatzeko, publikoa, indartsua, eskuragarria eta elkarrizketaren, negoziazio kolektiboaren eta kolektibo guztien arteko tratu-berdintasunaren bidez eraikia. Lan-baldintza onik gabe ez dago kalitatezko zerbitzu publikorik.

Mobilizazio horiek ez dira ezein kolektibo profesionalen aurkakoak, baizik eta Osakidetzako taldeen kohesioaren aldekoak. Osasun publikoaren erronkei aurre egiteko beharrezkoak diren hobekuntzak negoziazio kolektiborako bidezko organoak errespetatuz lortu behar dira. Egoera horren erantzule bakarra Osasun Saila da, eta haren estrategia elikatuko ez ditugun kolektibo eta kategoriei aurre egitea da.

Deialdia egin dugun erakundeek laster iragarriko dugu udazkenerako aurreikusitako mobilizazioen egutegia, eta Osakidetzari eskatzen diogu negoziazio-prozesu bat ireki dezan, langile guztientzako benetako konponbideak lortzeko eta euskal herritarren osasun-arreta hobetzeko.

Langabezia jaitsi arren, arrakalak sakonak dira

Lan harremanetan egiturazko ezberdintasunak mantentzen dira.

Langabezia tasa %7,3an mantendu da Hego Euskal Herrian; izan ere, 1.300 langabetu gehiago dauden arren, 10.000 pertsona gehiago ari dira lanean. 2026ko bigarren hiruhilekoan Hego Euskal Herrian 1.322.800 langile daude lanean eta 104.900 lan bila; hau da, orotara 1.427.600 dira lan harremanetan aktibo dauden euskal herritarrak.

Biztanleria Aktiboaren Inkestak lan harremanetan gertatzen diren egiturazko arrakalak oso argi mahaigaineratzen ditu, eta modu isolatuan emanez gero baikorrak diruditen datuak, oro har, ez dira horren positiboak. Joan den urtetik 1.600 emakume gehiago daude langabezian eta 7.600 emakume gutxiago lanean, gizonen artean 400 langabetu gutxiago direnean eta 17.500 gehiago lanean daudenak. Eta datu hauen hobekuntza uda sasoian egiten diren lan kontratu prekarioen ondorio da; izan ere, azken hiruhilekoan 18.000 emakume gutxiago daude langabezian eta 11.900 gehiago lanean. Horrek begibistan uzten du an egonkorrarena beste arrakala bat dela emakumeentzako.

Kontratu motei erreparatuta, 1.156.400 kontratu ingururen artean, emakumeen kasuan %21,5 behin-behinekoa da, eta gizonen artean %13,8. Behin-behinekotasuna jaitsi da, baina emakumeen artean 1.400 gutxiago dira behin-behineko kontratuak, eta gizonen artean, aldiz, 8.800.

Epe luzez lan bila dauden langileen datuak aztertzerakoan, orokorrean jaitsi egin da kopurua, eta lan bila ari direnen %31,6 dira epe luzekoak, orain urtebete %44,1 zirenean. Dena den, epe luzez lan bila ari diren emakumeak 2.900 emakume gutxiago badira ere, zifra hori 9.400ekoa da gizonen kasuan, eta emakume langabetuen %38,6k epe luzez darama egoera horretan. Jaitsi den arren, lan harremanetan gertatzen diren desparekotasunek lana aurkitzeko zailtasunak handitzen dituzte.

Hori gutxi balitz, partzialitatea ere jaitsi da, eta jardunaldi osoan diharduten langile okupatuen zenbatekoak gora egin du. Bereziki nabarmena izan da partzialitatearen jaitsiera emakumeen artean, 35.100 gutxiago direlarik. Ordea, jardunaldi osoa ez da hainbeste hazi, eta 7.600 emakume gutxiago dira okupatuak. Gizonen artean, 8.000 gutxiago ari dira jardunaldi partzialean, baina 17.500 okupatu gehiago daude.

Datu hauekin, emakumeen aktibitate tasa %51,97koa da; hau da, ia erdia lan harremanetatik kanpo dago.

Gazteen artean langabezia tasa %22,9ra jaitsi da azken hiruhilekoan, uda sasoiaren eraginez. Eta azken urtean aktibitate tasa %28,87tik %35,9ra pasa da; horregatik, 16,400 gazte gehiago dira okupatuta daudenak, eta aldi berean 5.000 langabetu gehiago daude.

Bukatzeko, langabezia datuek sektoreka uzten diguten argazkia honakoa da: lehen sektorean eta industrian jaitsi egin da langabezia, eraikuntzan mantendu egiten da eta zerbitzutan egiten du gora (azken hiruhilekoan udako epeagatik nabarmen behera egin duen arren).

Langabezia jaitsi arren, lan harremanen egiturazko egoera kezkatzekoa da, enplegu galera gertatzen ari baita. LAB sindikatuak lan harreman eta babes sozialerako sistema propioa edukitzea ezinbestekotzat jotzen du, esparru propio baten baitan erabaki burujabeak hartu ahal izateko eta bertako ekonomia zein langileen beharrak bermatzeko. Lan merkatuak dituen egiturazko gabeziei eredu berri baten aldeko borrokarekin erantzungo die sindikatuak lan esparru guztietan.

“Barraskilo operazioa”: Nafarroako Gobernuak errepresioaren eta grebalarien zigorraren alde egin du, lantokietan grebarako eskubidea urratu izanaren aurrean beste alde batera begiratzen duen bitartean

Barraskilo Operazioan parte hartu genuenok, isunak eta errepresioa salatzen ditugu, martxoaren 17an Euskal Herrirako 1.500 euroko LGSren aldeko greba orokorraren testuinguruan egindako ekintza baketsu batengatik.

Joan den martxoaren 17an, Euskal Herrian 1500 €-ko gutxieneko soldata aldarrikatzeko deitutako greba orokorraren testuinguruan, “Barraskilo Operazioa” izeneko mobilizazioa egin zen. Ekintza, Sakanako Autobiatik 60 km/h-ko abiaduran zirkulatzea izan zen, trafikoa moteldu eta aldarrikapen hori ikusarazteko helburuarekin. Hasiera hasieratik hartu ziren beharrezko segurtasun neurri guztiak, eta mobilizazioa modu baketsuan egin zen, gorabeherarik gabe eta bidearen erabiltzaileak arriskuan jarri gabe.

Protestak oihartzun handia izan zuen eta greba orokorraren jarraipena indartzen lagundu zuen, lan harremanetarako esparru propio baten eta Nafarroarako eta Euskal Herri osorako gutxieneko 1.500 euroko soldataren aldarrikapenari hauspoa eman zion.

Hala ere, Nafarroako Gobernuaren eta Foruzaingoaren erantzuna errepresioa izan da, zigor espediente ugari ireki baitira. Gaur egun, isunak 5.000 eurotik gorakoak dira, eta gidabaimeneko puntuak kentzea 50 puntutik gorakoa da salatutako pertsonen artean. Oraindik ez dakigu zein izango den isunen eta ondorio administratiboen azken balantzea.

Gure ustez, erantzun hori guztiz neurrigabea da, eta gizartearen mobilizazio legitimoa zigortzeko eta kriminalizatzeko ahalegin bat besterik ez da. Aldarrikapenei buruzko eztabaida ireki eta Nafarroarentzako gutxieneko soldata propioa lortzeko neurriak hartu beharrean, errepresioaren bidetik jo du Chiviteren gobernuak. Gure ustez, Nafarroako Gobernuak ez du berdin jokatzen langileok zigortzerako orduan edo enpresariak zigortzerakoan. Esate baterako, greba testuinguruan egon diren greba eskubidearen aurkako mehatxuek eta langileen ordezkapenek ez dute ondorio berdinak izan enpresarientzat.

Egoera horren aurrean, Barraskilo Operazioarengatik zigortuak izan garenok elkartasun-dinamika bati ekingo diogu, zigor horien ondorio ekonomiko eta administratiboei kolektiboki aurre egiteko.

Lan eta giza eskubideak defendatzea ezin da zigortzeko arrazoi bihurtu. Isunei eta errepresioari erantzuna, Antolakuntza eta elkartasuna izango dira. Gure eskubide zibilen aldeko ekimena, greba eskubidearen aldekoa.


SAKANAKO GREBA BATZORDEAK

Babestutako Etxebizitzak esleitzeko kupo berriekin, Denis Itxasok sozialki injustua den eredua ezarri nahi du

Etxebideren araudia aldatzeko prozesuan da Itsasoren gidaritzapeko saila, eta sustapen bakoitzeko etxeen %30 gorde nahi du 20.000 eta 46.000 euro arteko diru-sarrerak dituzten eskatzaileentzat. Etxebiden izena emanda duten 110.000 herritarren %70 diskriminatuko du araudi berriak.

Araubide berria kontsulta fasean dago, eta LAB sindikatutik hainbat alegazio aurkeztu ditugu haren aurka, langile sektore zabalak kaltetuko dituelako, etxebizitzaren negozioak bere horretan jarraitzen duen bitartean. Gero eta langile gehiagok etxebizitza ordaindu ezin duten honetan, lehentasuna izan behar du merkatuan esku hartuz prezioak arautu eta jaistea, baina Eusko Jaurlaritzak nahiago du egoera honetara ekarri gaituzten politikekin jarraitu.

Hori horrela, EAJk eta PSEk etxebizitza neurriekin edota erosketarako abalekin egin bezala, Etxebideren moldaketa berria ere ez doa bizi dugun etxebizitza larrialdiari aterabidea emateko norabidean. Are gehiago, zuzenean kaltetzen ditu etxebizitza sarbiderako zailtasun handienak dituzten herritarrak.

LABentzat erabaki horien atzean bai PSEren eta baita EAJren klasismoa eta elektoralismoa nabari da. Merkatu pribatuan etxebizitza sarbidea ezinezko bilakatzen ari den honetan, baliabide publikoak “klase ertain” izendatu duten herritarrei begira jartzen ari dira, alegia, haien bozkatzaile potentzialei begira. Horretarako, justiziazkoa den aberastasunaren birbanaketa eta, kasu honetan, sarbidea zailagoa duten langile sektoreak —gehienetan migratutako langileak, familia monomarentalak edota enplegu prekarizatuak dituzten emakumeak*— bazterrean uzteko prest daude.

Araudi aldaketak aurrera eginez gero, beharrizan handiena duten eskatzaileen %70 kaltetua izango da zuzen-zuzenean. LABen ustez neurria erabat injustua da: ikasturte honetan onartutako neurrien artean, eraikuntza sustapen berrietan %65era jaitsi da legez Babes Ofizialeko Etxebizitzen kopurua. Gero eta gutxiago izango dira, eta, gainera, baliabide gehien dituzten herritarrentzat gorde nahi dituzte.

Moldaketak irmoki salatzen ditugu LABetik, eta alegazioen bidez neurriok bertan behera uztea eskatzen diogu Itsasok zuzendutako sailari.

Ez dugu sinatu Gipuzkoako pastelgintzaren eta gozogintzaren hitzarmen kolektiboaren aurreakordioa

2024-2026 iraunaldia izango duen akordioak ez die erantzuten sektoreko langileen benetako beharrei, eta ez ditu behar bezala jasotzen negoziazioan planteatutako aldarrikapenak.

Hitzarmena sinatu eta argitaratzen denerako, amaitzear egongo da aipatutako hitzarmenaren indarraldia; izan ere, 2026ko abenduaren 31n amaituko da. Gainera, LABen uste dugu hitzarmenaren edukiak motz geratzen direla eta ez dakarrela sektoreko lan-baldintzak duintzen dituen benetako aurrerapausorik.


Urteko lanaldia 2026an 5 ordu baino ez da murrizten, eta 1.726 ordutan geldituko da. Kopuru hori oso urrun dago LABek defendatutako aldarrikapenetatik eta kontziliazio hobea eta lan-baldintza duinagoak lortzeko benetako beharretik.


Zaharkituta geratu ziren lanbide-kategoriak ezabatu dira, eta hori urrats positiboa da. Hala ere, salatzen dugu oraindik ere badaudela prekarizatutako kategoriak. Hiru urtetan KPIaren igoera sinatu da. Hala ere, kategoria batzuetan soldatak gure gutxieneko soldataren aldarrikapenetik behera gelditzen dira.


Garraio-plusaren hobekuntza positiboki baloratzen dugu LABen; izan ere, sindikatuaren aldarrikapenetik atera da. Hala ere, ezin dugu onartu hobekuntza honen aplikazioa hitzarmenaren publikazioarekin lotuta egotea; hau da, Gipuzkoako Aldizkari Ofizialean publikatzen denean hasiko da aplikatzen. Ondo bidean, 2026ko udaren ondoren.

Sinadura hau berandu dator eta ez die sektorearen beharrei erantzuten. LABetik lanean eta borrokan jarraituko dugu lan-baldintzak benetan hobetuko dituen, lanaldia nabarmen murriztuko duen eta Gipuzkoako Pastelgintza eta Gozogintzan oraindik dagoen prekarietatea amaituko duen hitzarmen baten alde.