2026-01-14
Blog Page 881

Nafarroako Gobernuko langileok 1.000 milioi euro galdu ditugu soldatetan

LAB sindikatuko Isabel Artiedak eta Txomin Gonzalezek Administrazioaren langileok 2010 eta 2017 urteen artean jasan duten dirusarien galeraz eginiko ikerlana aurkeztu dute. 2009. urteaz geroztik Nafarroako Gobernuaren langileok 1.000 milioi euro galdu ditugu soldatetan. Murrizketei ekin zietenean, salbuespenezko eta aldi bateko neurriez ari zirela erran zuten, eta egoera ekonomikoa aldatuko zenean itzuliko zituztela. Gaur egun, gobernuak harropuzten dira ekonomia bide onean ari delako eta Barne Produktu Gordina %3a baino gehiago hazten ari delako. Eskatzen ari gara behin betikoz ekin dakiola gure eros ahalmenaren berreskuratzeari.

Azken urteotan eta krisialdiaren aitzakiapean, PSOE/PP-ren (UPN Nafarroan) gobernuek hainbat neurri ezarri zuten, beti ere, administrazio publikoetako langileen soldatak eta lan eskubideak murrizteko helburuan.

Bi Errege Dekretu Lege onartu izana funtsezko tresna bilakatu zen. Horietako bat, 8/2010 ED-a alegia, Zapateroren PSOEk betearazi zuen 2010eko ekainaren batean. Haren bidez, soldatak %5ean murriztu zizkiguten. Zapaterok krisialdia aitzakia gisa erabili zuen, eta aldi baterako izaeraz hornitu zuen. Zergatien azalpenean jasotzen zen: “neurri honek bere biziko garrantzia dauka pertsonal-gastuak arrazionalak eta eraginkorrak izan daitezen, baita murritz daitezen eta denok dugun xedea gauza dadin, egungo aparteko abagune ekonomikoak bere horretan iraunen duen bitartean.” Horrez gain, PSOEk Gobernua utzi zuenean, aurrekontu orokorretako Legean ezarri soldata-izoztea oparitu zigun.

Bestea, Rajoyk zuzendutako PP-ren gobernuak onartu zuen; bankaren erreskatea ordaindu ahal izateko soldata murrizteko neurriak inplementatu zituen. Honela, 2012ko uztailean, behin onartu zela 20/2012 EDL, haren bidez, abenduko aparteko ordainsari ebatsi zitzaigun, haren agintaldiak iraun zituen lau urtean soldatak izoztu zizkiguten, urteko lanaldia areagotu ziguten, plantillak berritu ahal izatea eta beste eskubide eta lan baldintzak mugatzen zitzaizkigun (LEP). Rajoyk ere murrizketak aldi batez emanen zirela zioen, eta zergatien azalpenean jasotzen zen: "neurri hauetako batzuk aldi batez emanen dira, eta ezartzekotan, ez-ohiko baldintzak aldi batera suertatuko direnean bakarrik ezarriko dira; haren indarraldia ekonomia pairatzen ari den egungo egoera zailaren menpe egonen da”.

Baina errealitatea bertzelakoa da. BPG 12 hiruhilekoz hazi ondoren, azkenak %3tik gora, itzulerak 2012. urteko aparteko ordainsarira mugatu dira, ez dira 2010. urtean ostu zuten %5era ere iritsi, ez eta soldatak KPIrekin eguneratu ere.

Nafarroan, gobernu aldaketari esker, abenduko aparteko ordainsari osoa itzuli zaigu; hala ere, beste murrizketei eusten zaie. Ez dugu ahazten administrazio publikoetako ezegonkortasuna eta behin-behinekotasuna ikaragarri handitu dela zerbitzu publikoetan hutsuneak, eraginkortasun eza eta kalitatearen galera eraginez.

Ez da neurririk bideratu ere langileek berreskura dezaten azken urteotan galduriko eros ahalmena, ez eta berma dadin soldatak KPIaren arabera egunera daitezela. Geroa Bairen egungo gobernuak, estatu mailako araudietan babestuz, ez du ontzat eman aurreko gobernuek ostu ziguten dirua itzul dakigun. Are gehiago, aldaketaren Gobernua agintzen ari dela, eros ahalmena galtzen ari gara oraindik. Ekonomia munta handiez ari gara. Alde batetik, “krisialdiko” urte hauetan kobratu ez dugun dirutza guztiaz, eta bestetik, ondoren azalduko dugun murrizketa aurreko gure soldaten beharrezko eros ahalmena berreskuratzeaz.

Kontsumorako Prezioen Indizeak erabiliz, azken zazpi urtean pilatutako galera soldata murriztapenaren %13,4koa litzateke: 2010. urtean batez besteko murrizketa %5ekoa izan zen, gehi soldata-izoztuen batura (%8,4). Argitze aldera, urteko 20.000 eurotako soldata batean, ezarri murrizketok 2.680 € urteko egiten diote kalte eros ahalmenari.

Baina antzeman, gure soldaten errenta ostu izanaren egiazko garrantzia benetan antzematen da murrizketei eta soldata izozteari ekin zitzaionetik, langile atalean erabili ez den ekonomia munta guztia zenbatzen denean, erabili dena bankuekiko zorrak eta kapitalaren beste beharrak ordaintzeko. Nafarroako kontuetako datu ofizialak erabiliz, ohartuko gara zenbat eta zenbat diru isuri den gure poltsikoetatik.

Nafarroako 2009. urteko kontuen arabera, pertsonal-gastuak 1.176,31 milioi eurotakoa izan zen. Urte hartako datuak erabiliko ditugu KPIaren eguneraketak kalkulatzeko oinarritzat, 2010. urtean jadanik hasi zirelako soldata-murrizketak eta izozteak.

Langile bakoitzaren galera urte osoko soldata bat da

Langileoi ia 1.000 milioi euro ebatsi dizkigute. Gaur egun, gure soldatak krisialdiari ekin zitzaionean baino askoz ere apalagoak dira. Adibidez: 2009. urtean 36.000 € irabazten zuenak, gaur egun, 35.000 € irabazten ditu; eta kopuru horri gehitzen badiogu KPI-a, urteotan 34.000 euro galdu ditu. Ia urte bateko soldataz ari gara!

LAB sindikatuak ez dio egungo Nafarroako Gobernuari leporatzen administrazioetako langileok pairatu izan dugun lapurreta: ez litzateke zuzena izanen. Baina, hala ere, ez da zuzena ere azken urteotan galdu dugun eros ahalmena berreskuratzeari ez ekitea.

LABek indar betez eskatuko du behin betikoz amai dadin bidegabekeria honekin; eta gure gobernariek diotenez, krisialdia iraganekoa kontua bada (krisialdia aurreko BPGa berreskuratu da), eta hazkunde ekonomikoa %3a baino handiagoak diren tasetan egonkortzen bada, ez dago aitzakiarik ebatsitakoa ez itzultzeko.

 

 

 

Armagabetzearen euskal ereduari buruz hitz egingo dute Aieten, asteazkenean

Bake prozesua indartzeko Foro Sozialak hitzaldi bat egingo du asteazkenean, Donostian, Berghof Foundation elkarteko kide Veronique Dudouet eta UPV-EHUko irakasle Aitzpea Leizaolaren eskutik. Aieteko jauregian izango da, 17:30ean.
 

 

 

Uztaritzen izandako erailketa matxista salatuko dugu gaur

Mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatu du Euskal Herriko Emakumeen Mundu Martxak. Donostian 19:00etan izango da, Bulebarrean; Bilbon 19:30ean, Arriagan; Gasteizen 20:00etan, Andra Mari Zurian; eta Iruñean, 20:00etan, udaletxean.

Emakume bat hilik aurkitu zuten asteazken gauean Uztaritzen (Lapurdi), bere etxean, Arruntza auzoan. Bortizki jipoituta agertu zen emaztearen hilotza, kolpeen ondorioz aurpegia handituta zuela; logelako ohearen gainean, biluzik, eskuak zein zangoak loturik, begiak tapaturik eta ahoan mozala zuela aurkitu zuen. 23 urte zituen, eta haurdun zegoen, zortzigarren hilabetean; fetua ere zendu egin zen. Erailketa sexista kasu berri bat da eta horregatik indarkeria sexistaren aurkako protokoloa martxan jarri du Euskal Herriko Emakumeen Mundu Martxak. Hala, gaur mobilizazioak deitu ditu Euskal Herriko herri eta hiriburuetan.
 

 

 

Lau neurri proposatzen ditugu La Navalek etorkizuna izan dezan

0
LABek irailaren 21ko manifestaziora joateko deia egiten die langileei La Naval eta ontzigintza sektorearen defentsan. Manifestazioa ontziolatik Santurtziraino egingo da.

LAB argi posizionatzen da: ontzigintza sektore estrategikoa da Euskal Herriarentzat, Ezkerraldean sortzen duen enpleguagatik, eta batez ere, industrian bertako beste enpresekin sortzen dituen sinergiengatik.

Baina La Navalen etorkizuna bertako langile guztien etorkizuna izan behar da, eta hortaz, bigarren mailako langile moduan hartuak izaten ari diren azpikontratutako langileen etorkizuna bermatzea eskatzen dugu.

Prekarietatean eta akziodunen interes partikularrean oinarritu da La Navalen kudeaketa kaskarra. Baina etorkizuna izan dezan, jadanik egiten ez diren itsasontzi haundiak egiteko merkatura jo behar da, kudeaketa onaren bidez. Ontzi handiak egiten da punta puntakoa La Naval, eta eman den kudeaketaren ondorioz (non lehentasuna akziodunek euren beste enpresetan jarri duten), ez da ontzi haundiak egitearen aldeko apustua egin.

Eusko Jaurlaritzak akzioak erosteko asmoa duela dio. Guk ondo ikusten dugu. Baina Urkulluk azaldu beharko luke publikoki zergatik den ona La Navalen akzioen zati txiki bat erostea, eta aldiz, CEL Taldean, akzioen %40a edukita akzioak saldu zituen. Akzioen jabetza enpresen kontrol ekonomiko eta sozialerako erabili behar da, eta Eusko Jaurlaritza ez dago horretarako prest. Enpresa estrategikoetan kontrol publikoa areagotzea beharrezkoa da, baina hori ez da lortzen akzioak bakarrik izanda, konpromisoak behar dira.

La Navalek etorkizuna izan dezake, eta horretarako ondorengo neurriak proposatzen ditugu:

1. Azpikontratetako langileak interlokutore bezala aitortuak izatea eskatzen dugu instituzio eta eragileen partetik.
2. Jaurlaritzak ontzigintza sektorearen aldeko apustua zehaztea partetik Industria Plan batean.
3. Akzioen kontrol lokala eta publikoa bermatzea, Jaurlaritzaren Kapital Arriskuko Sozietate baten
bidez.
4. La Navalerako bideragarritasun plana, ontzi handien eraikuntzan, lan baldintzen bermea eta
finantzazio plan baten oinarrituta.
 

 

 

Nafarroako Kontratu Publikoetako Foru Legea: patronalaren onurarako egina

LAB sindikatuaren iritzian, Nafarroako Gobernuaren Kontseiluan Kontratu Publikoetako Foru Lege berria onartu izana Nafarroako langileriarentzat berri txarra da.

Arrazoi honengatik da txarra:

1.- Lege berri honen bidez, Nafarroako Gobernuak ez duelako aintzat hartu LAB sindikatuak, herritarrek parte hartzeko prozesuaren baitan, txosten zabal eta landu batean Kontratu Publikoetako Foru Legearen Aurreproiektuaren harira aurkeztu zituen ekarpen bakar bat ere.

2.- LAB sindikatuak agertu zituen neurriak aintzat hartu gabe, 2015. urtean Legegintzako Herri-Ekimen baten bidez, Kontratu Publikoetako Legea aldatzean suertatu zen antzera, oraingoan, Nafarroako Gobernuaren Kontseiluak onartu duen lege berri hau berriro eznahikoa suertatuko delako langile nafarren eskubideak bermatzeko. Honela, erremediatu ezean, aukera galdu berri baten aitzinean egonen gara.

3.- Beraz, aurreko guztia kontuan hartuz, Kontratuen Lege berriak eusten dielako eta betetzen dituelako patronalak ezarri marra gorriak eta haren irizpide ekonomikoak. Honen harira, onartezina deritzagu Nafarroako Gobernuak sindikatuen iradokizunak kontuan hartu ez izanari eta hortaz langileenak, eta aitzitik, patronalaren ezarpenak bere egin izanari.

LAB sindikatuak egin proposamenean, nafar langileen eskubideak egiaz babes daitezen, ondorengo edukia izanen duten klausula sozialak barne hartzen dira: balizko eta kontratu mota guztien SUBROGAZIOA, enpleguari egonkortasuna emanez; HITZARMENA BETETZEKO BETEBEHARRA; LAN ZAMARI EGOKITUTAKO LANGILE KOPURUA BERMATUKO DA, azpikontratek ez dezaten areagotu haien irabazi-marjina langileak muturreraino ustiatuz eta esplotatuz. ORDEZKAPENAK BERMATU BEHAR DIRA, gainerakoei lan-zama handiagoa egokitu ez dakien. KONTRATATZEAN EZ DA INOR BAZTERTU BEHAR, sexu, arraza eta ideologia arrazoiengatik edota sindikatu batean zein bestean afiliatuak egoteagatik. BERMATU BEHAR DA KONTRATUAK EZ DIRELA LOTZEN KOSTU-PREZIOAREN AZPITIK, bertzela, azkenean, zerbitzu berak eta langileek ordaintzen dutelako prezio-jaitsiera. ADMINISTRAZIOAK BERE GAIN HARTU BEHAR DU DAGOKION ARDURA ARRISKUEN PREBENTZIOAN ETA BERDINTASUN POLITIKETAN EZ BETETZEAK SUERTATZEN BADIRA. Nafarroako bi hizkuntza ofizialen PRESENTZIA ETA ERABILERA BERMATU BEHAR DA. Sindikatuen eta langileen ordezkaritzaren PARTAIDETZA BERMATUKO DA lizitazio eta esleipen prozeduretan, baita Kontratazio Publikoetako Batzordean eta Nafarroako Kontratuen Administrazio Auzitegian ere.

Espero dugu laster hasiera emanen zaion parlamentu-tramitean, Nafarroako Parlamentuan ordezkatuak dauden alderdi politikoek Nafarroako gizartea eskatzen ari den aldaketa sozialaren egiazko zentzua aintzakotzat hartuko dutela, langileoi eragiten dizkiguten eztabaidagaiak aldatuz. Bertzela, LAB sindikatuak sustatuko eta parte hartuko du, aipatu xedea erdietsiko duen mobilizazio sindikalaren dinamikan.
 

 

 

Gure Esku Dagoren larunbateko manifestazioan parte hartzeko deia egin nahi diegu langileei

Kataluniako herriari gure babesa eta elkartasun osoa adierazi nahi diogu. Bi herri desberdin gara, bi errealitate desberdin ditugu baina baditugu batzen gaituzten gauzak ere. Bi herriok gara erabat antidemokratikoa den estatu baten parte, bi herriok gara Espainiako estatuaren errepresioaren jomuga, bi herriok gara erabakitzeko eskubidea ukatzen duen estatu baten parte.

LABek ere Kataluniakoaren moduko burujabetza prozesu bat bultzatzen du Euskal Herrirako, hangoaren antzerakoa izango den burujabetza prozesu bat, bertako errealitateari egokitua izango dena. Duela bi aste ELArekin adierazpen bat kaleratu genuen Euskal Herrian burutu beharreko prozesuaren ezaugarriak jasotzen zituena, “Aldebakarreko burujabetza prozesu baten alde” izenburupean.

Sindikatu independentista da LAB. Urriaren 1ean bozkatu beharko bagenu, baietz bozkatuko genuke. Urriaren 1eko erreferenduma ariketa demokratikoa da. Emaitza edozein delarik ere demokrazia ariketa bezala ulertzen dugu eta herrien erabakitzeko eskubidea defendatzen duen orok, Katalunian bizitzen ari den prozesuarekiko posizio argiak izan beharko lituzke. Anbiguetaterako tarterik ez dago.

Diadaren bezperan Bartzelonan egon ginen sindikatu soberanistekin batera manifestu bat onartu genuen prozesuari babesa ematen. Diadan ere egon zen LABen ordezkaritza bat. Euskal Herrian ere mobilizatu ginen egun horretan eta indarrez salatu nahi dugu Espainiako estatuak hartutako bidea, komunikabide eta hautetsien aurkako erasoekin. Errepresioarekin erantzun du estatuak eta aurrean herri antolatu eta aktibatu bat dauka. Errepresioa antzua da herri baten askatasun nahiak mugatzeko orduan. Herriak baitu hitza eta erabakia.

Kataluniako herriari elkartasuna adierazten jarraituko dugu. Jarraituko dugu mobilizazioetan eta ekimen ezberdinetan parte hartzen.

Larunbatean Gure Esku Dagok Bilbon “Demokrazia. Bozkatu erabakitzeko” lemapean deitutako manifestazioan izango da LAB (17:30ean abiatuko da, La Casillatik). Garbiñe Aranburu Idazkari Nagusia buru izango duen ordezkaritzarekin parte hartuko du sindikatuak eta langileei ere bertaratzeko deia egiten die.
 

 

 

PP eta EAJren politikak aldatu nahi baditugu kalera irten beharko dugu gure eskubideen defentsan

Azken egunetan ozen aldarrikatzen ari da Eusko Jaurlaritza bere langileekiko daukan eskuzabaltasuna. Zenbait komunikabideren bierartez iragarri du hilabete honetan langile publikoei %1eko soldata igoera egingo zaiela. Komunikabideetan oso ongi arduratu egin dira gobernuaren eskuzabaltasuna ariketa bat bezala aurkezten. Langile publikook ordea, badakigu gauzak horrela ez direla izan. Eusko Jaurlaritzak lan harremanen atalean eskuzabaltasuna baino inposizioa eta negoziazio eza erakusten dituela, alegia.

Iragarpen honen harira LAB Sindikatuak zera adierazi nahi du:

-%1ren igoera Espainiar aurrekontuetan planteatzen den gehienezko igoera da. Euskal Autonomi Erkidegoan beraz, ez da inoiz planteatu Estatutik datorrenari aurre egitea.

-Igoera hori 2017ko urtarrilak 19an egindako Mahai Orokorreko bileran sindikatuoi komunikatu zitzaigun. Hortik aurrera ez dugu inolako negoziazio saiorik egiteko aukerarik izan.

-Sindikatuok ez genuen igoera hori onartu, langile publikoen eros ahalmenaren galeran sakontzen jarraitzen duelako.

-Igoera hori 2017ko Aurrekontuetan jasota dago eta orain egitea erabaki dute.

Argi eta garbi esan behar dugu beraz, soldata igoera hori euskal langile publikoen eskubide galeran beste mugarri bat izango dela. Gainera, Eusko Jaurlaritzaren jarrera zuritzailea salatu behar dugu, komunikabideen bitartez eman nahi duen eskuzabaltasun irudia itxurakeria besterik ez delako. Beraien jarrera Alderdi Popularrari segidismoa egitea besterik ez da, eta horretarako negoziazio eza eta inposaketa erabiltzen ditu.

Nahiko balu, badauka Eusko Jaurlaritzak Alderdi Popularraren agenda alboratzeko asmoa. Horretarako bertako sindikatuekin murrizketak atzean utzi, eros ahalmena berreskuratu eta behin-behinekotasunarekin bukatzeko negoziazio prozesu bat abiatzea derrigorrezkoa da. Itxurakeriak utzi eta Mahai Orokorra lehen bai lehen deitu dezan eskatzen diogu gobernuari. Ez dugu berriro ere urteroko antzerkia onartuko, estatutik sukaldatutako negoziazio hain zuzen.

Bitartean mobilizazioa besterik ez zaigu gelditzen. PP eta PNVren politikak aldatu nahi baditugu kalera irten beharko gara gure eskubideen defentsan.
 

 

 

Euskal Herriko Unibertsitatean oro ez dela urre salatu dugu

0

Egun hauetan Urkullu Lehendakariari entzun diogu Goi mailako Irakaskuntzak eta Ikerkuntzak bikaintasunerantz jarraitu behar duten ahaleginean bidelagun izan nahi duela Eusko Jaurlaritzak. UPV/EHU bide horretan ari da ere. Denek bolo-bolo erabiltzen dituzten hitzak dira “bikaintasuna”, “kalitatea”, “lehiakortasuna”, “rankingak”, “emaitza hobeak”, “prestigioa”, “kontratazioen malgutasuna”, “finantziazio pribatuari aukerak zabaltzea”… Dudarik ez dago. Goi mailako irakaskuntza eta ikerkuntza ezinbesteko tresnak dira euskal jendartearen egungo eta etorkizuneko bizitza-kalitatea bermatzeko. Hori guztia baina, ez da doakoa, ezta langileon eskubideen lepora bermatu daitekeen ‘miraria’. Esfortzu hori ez dute makinek egiten, euskal unibertsitate publikoaren langileok baizik: irakasleek, ikerlariek eta administrazio eta zerbitzuetako langileek. Baina gutaz ez dute gehiegi hitz egiten gure agintari politikoek, ezta, zoritxarrez, UPV/EHUkoek beraiek ere. Eta gutariko askoren lan egoera ez da bikaina, askok kontrakoa uste badute ere.

UPV/EHUn partzialtasuna eta behin behinekotasuna betikotze joera hartzen ari da lanpostu gehiegitan, eta egoera horietan dauden irakasle, ikertzaile eta langileen lan baldintzak eta soldatak ezer gutxi dute bikaintasunetik, kalitatetik edo duintasunetik. Hona hemen zenbait adibide:

IRI alorrean:
Irakasleen artean, 200 pertsonatik gorako “itxaron zerrenda” dago, eskakizun guztiak bete ondoren, plaza finkoa ateratzeko zain urteak daramazkienak; 1.150 behin behineko ikertzaile inguruk ez dute batere argi zein izango den euren etorkizun hurbila; irakaskuntzako jarduera erdiko kontratua duten irakasleen soldata gordina 492 €-koa da (jardun osoko soldataren %22a); eta unibertsitateko irakasle askoren urteko oinarrizko soldata, ertainetako irakasleena baino 6.000 € baxuagoa da.

AZP alorrean:
Administrazio eta Zerbitzuetako langileen egoera ez da askok uste bezain ona: langile mota hauen arteko behin- behinekotasun tasa gure inguruko administrazio publikoetan parekorik ez duten kopuru lotsagarrietan dago: funtzionarioen artean %53,4koa da, eta %85,2 laboralen artean! Osotara, AZPko langile guztien %61,2 behin behinean ari dira. Horien artean badaude 6, 9, 12 eta 15 urte baino gehiago kontratuz kontratu ibili direnak, Europako arauek eta epaiek dioten guztiaren gainetik pasatuz. Gainera, behin betikoek dituzten zenbait eskubide ukatu egiten zaizkie behin behineko askori.

Orokorrean:
2010etik aurrera soldata jaitsierak pairatu ditugu: %5 batez beste jaitsi ziguten hasieran; 2012an kendu ziguten ezohiko paga, inguruko administrazioan itzulia izan bada ere, gurean ez digute oraindik %25a itzuli; gure lansariaren % 3 suposatzen zuen Itzarriri egiten zitzaion ekarpena ezabatu zuten, eta galdutako eros-ahalmena berreskuratzeko neurriak bultzatu ordez – inguruko administrazioetan egin bezala- %1 igoko digute soldata…

Aurrekoaz gain, Eusko Jaurlaritzak EHUrekin hitzartutako konpromisoak ez ditu bete, aurreko Unibertsitate Planean zein oraingoan ezarritako diru-ekarpenak urterik urte murriztuz joan dira eta. Honek irakaskuntzaren kalitatea gutxitzea (praktiketarako eta bestelako ekimenetarako dirurik eza…), ikerkuntzarako baliabideak urritzea eta azpiegituretan (noizko
Medikuntza eta Erizaintza Fakultate berria?) eta eraikinetan egin beharreko inbertsioetarako edota eraikinen mantentze- lanetarako diru eskasia nabarmena eraginez.

Honengatik guztiagatik diogu ez dela nahikoa finantziazio publikoaren %5eko igoera, errektore andreak lehendakariari eskatzen diona, UPV/EHUk 2010ean jasotzen zuen finantziazio mailaren azpitik utziko lukeena; prekarietateari eta behin- behinekotasun tasa izugarriei aurre egiteko neurriak hartu behar direla ahalik eta azkarren (egonkortasun akordio berriak adostuz eta birjartze tasak albo batera utzita ganorazko Lan Eskaintza Publikoak ahalbidetuz IRI eta AZP alorretan, besteak beste); eros-ahalmena berreskuratzeko edota kolektibo batzuen soldata iraingarriak duintzeko KPIren gainetiko igoerak egin behar direla (ezohiko paga osoa itzuliz 2017an, Itzarriri ekarpenak berriro eginez, osagarrien auzia konponduz eta beren deialdiak normalizatuz, bosturtekoak eta seiurtekoak ordainduz behin-behineko IRIei, Lan Postuen Balorazioa burutuz AZP- koenean…), lan baldintza duinak kolektibo guztietara zabalduz eta UPV/EHUk dituen behar ezberdinei ganoraz heltzeko (irakaskuntzan, ikerkuntzan, transferentzian, inbertsioetan, euskalduntzean eta, nola ez, bere langileekiko konpromisoetan), finantziazio publikoa, egonkorra izateaz gain, igo egin behar dela, Europako batez bestekoetara hurbiltzen joan gaitezen, orain arteko Eusko Jaurlaritzaren kontrako norabideari buelta emanez.

Honek guztiak, ez besterik, berma baitezake benetan bikaintasun eta kalitateranzko urrats sendoak eman ditzala UPV/EHUk esparru guztietan eta, ondorioz, Euskal Herriari eta bere jendarteari merezi eta behar duen ekarpena egin diezaiola. Guk argi adierazi nahi diegu Nekane Balluerka Errektore andreari eta Iñigo Urkullu Lehendakariari zer nahi dugun: Egonkortasuna orain, soldata eta lan-baldintza duinak guztiontzat eta UPV/EHUren finantziazio publikoa igotzea.
 

 

 

Kataluniako alkateen aurkako jazarpena eta CUPeko militanteen aurkako mehatxuak salatu ditugu

0

Kataluniako erreferenduma babesten duten alkateen aurka Estatuko Fiskal Nagusiak martxan jarri duen jazarpena salatzen dugu; hala nola, epailearen aurrean deklaratzeari uko eginez gero berauek atxilotzeko emandako agindua ere. Aldi berean herriaren gehiengoak adierazitako askatasun egarria gauzatzeagatik mehatxatuak diren pertsona guztiei gure elkartasunik beroena bidaltzen diegu.

Valentzian CUPeko militanteen aurka agerturiko mehatxu faxisten aurrean gure gaitzespen guztia adierazten dugu, eta mehatxaturiko pertsonei gure elkartasun guztia bidaltzen diegu.

Espainiar Estatuko Gobernuari Kataluniako herriaren gehiengoak bere etorkizun politikoa erabakitzeko adierazitako nahiaren aurkako makinaria errepresibo hau geldiaraztea exijitzen diogu.

LAB Kataluniako herriaren erabakitzeko eskubidearen alde gauden sindikatuok 2017ko irailaren 10ean harturiko konpromisoetan berresten da. Herrialde Katalanetako herri langileak beti izanen du LABen lagun bat Independentzia eta Sozialismoa eraikitzeko bidean.

Bukatzeko idatzi hau aprobetxatzen dugu Euskal Herriko langilegoari dei egiten diogu erabakitzeko eskubideari eta Katalunian urriaren 1ean eginen den erreferendumari babesa emateko.