2026-04-09
Blog Page 8

Ibaiondoko langileek benetako negoziazioa aldarrikatu dute eta askatasun sindikalaren aurkako jarrera salatu

Gaur, Ibaiondo zentroko langileek Eusko Jaurlaritzako Alorreko Mahaiaren hasiera oztopatu dute Lakuan, azken asteetan mobilizazioetan erabilitako “Ibaiondo Borrokan” lelodun txalekoak jantzita eta euren aldarrikapenak karteletan erakutsiz. Ibaiondo zentroa, epaileak hala aginduta, internamendu egoeran dauden adin txikikoen hezkuntza zentroa da.

Langileek benetako negoziazioa eskatu dute hainbat gairen inguruan. Alde batetik, Ordutegi Bereziari buruzko Akordioari dagokionez, helburua lanaldiak eta lan-baldintzak modu berezian arautzea da. Bestetik, lan-poltsen araudia eta langileak funtzionarizatzeko proposamena dira mahai gainean dauden gaiak.

Langileek salatu dutenez, duela gutxi arte koordinazio-bilerak modu telematikoan egiteko zuten aukera kendu diete. Aukera hori galdu ondoren, mobilizazioak hasi dituzte eta euren protestetan “Ibaiondo Borrokan” lelodun txalekoak erabiltzen hasi dira.

Ondoren, txalekoak erabiltzeagatik mehatxuak jaso dituzte. Gainera, Ibaiondoko enpresa-batzordeak —LAB, ELA eta CCOO sindikatuek osatua— salatu du zentroko zuzendaritzak debekatu diela txaleko horiek jantzita lan-eremuetara sartzea, “adingabearen interesaren” aitzakiarekin. Batzordearen arabera, neurri honek askatasun sindikalaren aurkako jarrera adierazten du, mobilizazioak eta lan-gatazka ikusezin bihurtzeko asmoz.

Enpresa-batzordeak azpimarratu du orain arte egindako mobilizazioek ez dutela hezkuntza-esku-hartzean edo zentroaren segurtasunean interferentziarik eragin, eta adingabeekin dituzten zereginen garapen normala errespetatuz egin direla.

Hori guztia dela eta, Ibaiondoko langileek negoziazio kolektibo erreala eta eraginkorra eskatu dute, eta mobilizazioekin jarraituko dutela adierazi dute lan-baldintza duinak bermatu arte.

AEBek eta Israelek egindako azken eraso inperialista gaitzesten du LABek

Ameriketako Estatu Batuek eta Israelek enegarren eraso militar inperialistari ekin diote Ekialde Hurbilean. Palestinako herriaren aurkako genozidioari eusten dioten bitartean, Iran eta Libano jarri dituzte jomugan. LAB sindikatuak irmoki gaitzesten ditu eraso guztiak.

Ameriketako Estatu Batuetako eta Israelgo gobernuak gainontzeko herrialdeak menperatzeko eta euren baliabide estrategikoez desjabetzeko helburua duen estrategia kolonial eta genozida garatzen ari dira, nazioarteko zuzenbidea etengabe urratuz. Iranen eta Libanoren aurka abian jarri duten gerra berriak ehunka herritarren heriotza eta azpiegitura zibilen suntsiketa eragiteaz gain, munduko testuinguru geopolitiko dagoeneko larria are gehiago larriagotzen du.

LABek elkartasuna helarazi nahi die Palestina, Iran eta Libanoko langileriari, baita Ekialde Hurbilean eskalada honen ondorioak pairatzen ari diren guztiei. Trumpen gobernuak Venezuela, Kuba edota Groenlandiaren aurka egin duenean bezala, bakea eta herrien burujabetza auzitan jartzen duen edozein erasoren aurkako oposizio irmoa berresten du LABek, baita herrien arteko bakean eta justizian oinarritutako nazioarteko ordenu berriaren aldeko apustua ere. 

Europako gobernu eta agintari gehienek erakutsi duten jarrera deitoratzen du LABek, Ameriketako Estatu Batuen eta Israelen bidelagun izanda euren krimenen konplize bilakatzen baitira. Era berean, Palestinaren aurkako genozidioaren harira patronalari egindako interpelazioa berresten du LABek: ez dezala negoziroik egin genozidioaren eta gerra inperialistaren kontura.. Ildo horretan, Sidenorrek Israelgo Armadari egindako salmenten karietara Espainiako Auzitegi Nazionalean ikertua izaten ari den Jainaga bezalako enpresariak Eusko Jaurlaritzak zuritzea lotsagarritzat jotzen du LABek. 

Azkenik, langileriari gerraren faktura ordainaraztea eragingo duen prezioen gorakadaz ohartarazi du LABek: gure izenean gerra egiteari ezezko borobila ematen diogun bezala, gerraren faktura langileok ordaintzea xede duen neurri orori aurre egingo diogula iragartzen dugu. 

Administrazioaren euskalduntzea oztopatzeko, langileen erabilera interesatua egiten ari dira hainbat eragile

Berme legal sendoak exijitzen ditu LABek, euskararen normalizazioa zapuztu eta euskaldunon hizkuntza eskubideak urratzen dituen oldarraldi politiko, sindikal eta judizial euskarafoboaren ekinbidea gerarazteko.

Argia hedabideak gaur argitaratutako informazioak are ageriago utzi du LABek hainbatetan salatutakoa —azkena, pasa den astean, Errenteriako Udaleko Lan Eskaintza Publikoaren kasuaren harira—: administrazioaren euskalduntzearen aurkako oldarraldi judizialaren atzean euskararen normalizazio-prozesua geldiarazi nahi duten pertsona eta eragileen interesak daudela.

Baieztatu daiteke euskararen normalizazioaren kontra eremu euskarafoboak duen gurutzada ekimen planifikatua dela. Eragile politiko eta sindikal batzuen adierazpen publikoek bestelakoa adierazi duten arren, oldarraldi judizialean orain arte izan diren epaien atzean ez dago bitarteko egoeran dauden langile zaurgarriak babesteko interes zintzorik. Alderantziz, kasu konkretu horiek administrazioa euskalduntzeko prozesua kolokan jartzeko baliatzen saiatzen ari diren eragile politiko eta sindikalen interesak daude kasu askoren atzean.

Klase sindikatu gisa, jakitun gara badaudela gure herrian euskara ikasi ahal izateko aukerak eta erraztasunak ez dituzten langileak. Horregatik, beraiena ere baden euskara ezagutzeko eskubidea bermatua izan dezaten, bitartekoak eta erraztasunak ezartzeko exijitzen diegu beste behin administrazioei. Soilik horrela lortuko dugu euskararen normalizazio prozesua bururaino eraman eta jendarte-kohesioan aurrerapauso esanguratsua ematea.

Baina hori aldarrikatzen dugun irmotasun berarekin salatu beharra dugu langile horien erabilera interesatu eta maltzurra egiten ari direla hainbat eragile. Dozenaka demanda horien atzean interes atzerakoiak daude: zuzenean euren izenean edo, maltzurragoa dena, herritar norbanako soilaren atzean ezkutatuta demandak jartzen dituzten sindikatuetatik hasi, horren aldeko giroa eta diskurtsoa elikatzen duten hedabideetatik igaro, eta oldarraldiari babesa eta berme politiko-instituzional-juridikoa ematen dizkioten alderdietaraino.

Eragile sindikal eta politiko horien helburu nagusia euskararen normalizazio osoa ahalik eta gehien oztopatzea da. Ez dute nahi euskara gazteleraren maila berean kokatzea administrazioan; alderantziz, bigarren mailako hizkuntza izaten jarraitu dezan nahi dute. Horregatik, ontzat ematen dute gaztelera erabat derrigorrezkoa izatea administrazio osoan eta euskara, aldiz, gehienetan aukera bat edo eremu mugatu batean soilik derrigorrezkoa.

Baina, horrekin batera, beraien interes partikularra eremu elektoralari eustea ere bada (izan alderdikoia izan sindikala). Beste herrialdeetan ultraeskuinak baliatzen dituen diskurtso eta argudio berdinak erabiliz, Euskal Herrian eragile batzuek euskararen aurkakotasuna elikatu nahi dute herritar sektore jakin batzuen artean, eragile horiek beraiek ondoren euren babesle gisa aurkezteko. Jokabide guztiz arduragabea da, eta are larriagoa ustez alderdi progresistek edo langileen aldeko sindikatuek elikatzen dutenean. Ez die axola jendarte kohesioa eta euskararen alde dagoen adostasun sozial nagusia apurtzeak, beraien interes partikularrei eusteko bada. Eta ekinbide arduragabe eta salagarri horretan CCOO eta UGT sindikatuak eta PSE eta PSN alderdiak nabarmentzen ari dira, eta haien bueltako zenbait plataforma. Eragile horiek bat egin dute gai honetan PPk eta VOXek euskara administrazio publikotik ezabatzeko duten estrategiarekin.

Euskararen normalizazioa zapuztu eta euskaldunon hizkuntza-eskubideak urratzen dituen oldarraldi politiko, sindikal eta judizial euskarofoboaren ekinbidea gerarazteko berme legal sendoen beharra aldarrikatzen du, beste behin, LABek. Horretarako, inoiz baino beharrezkoagoa ikusten du LABek Eusko Legebiltzarrean eztabaidatzen ari den Euskal Enplegu Publikoaren lege moldaketan euskarari berme legalak emango dizkion neurriak hartzea, administrazioan euskararen normalizazioak aurrera egin dezan.

Euskara gaztelaniaren pare jartzeko exijitzen du LABek. Hortaz, LABek EAJ interpelatzen du euskararen kontrako PSE eta CCOO binomioari men egiteari utz diezaion eta euskaldunoi gaztelera-hiztunek dituzten pareko eskubideak aitortzeko proposamenarekin bat egin dezan; EH Bilduk egin duen lege proposamenarekin bat egin dezan, alegia.

Bi hizkuntzak ofizialak diren heinean, LABek exijitzen du euskara gazteleraren estatus maila berean kokatzeko eta administrazio osoko lanpostu guztiei sarbidean hizkuntza eskakizuna eta derrigortasun-data ezartzeko. Hori egiaztatzeko denbora tarte bat beharko duten langileentzat EH Bilduk proposaturiko geroratze-indizearekin bat egiten du LABek, eta lanean ari diren langileak euskaldundu daitezen baliabide gehiago eta liberazioak eskatzen ditu, beste hainbat neurriren artean. Hau da, orain dagoen ikuspegia iraultzeko proposamena behar da, administrazio osoa euskalduna izateko.

Soilik horrelako neurriak indarrean jarrita lortuko da euskararen normalizazioak administrazioan behar duen berme legala izatea eta euskaldunon hizkuntza-eskubideak babesteko oldarraldi euskarofoboaren aurkako euste-horma eraikitzea.

Bilboko Alde Zaharreko greba komiteak etxebizitza turistiko bat berreskuratu du espekulazio inmobiliarioa salatzeko

Ekintzak etxebizitzaren arazoa martxoaren 17ko greba orokorrarekin eta 1.500 euroko gutxieneko soldataren aldarrikapenarekin lotzen du

Bilboko Alde Zaharreko greba komiteak etxebizitza turistiko bat berreskuratzeko ekintza burutu du gaur auzoan. Ekimen honen bidez, antolatzaileek mezu argia helarazi nahi izan diete auzoaren merkantilizazioa bultzatzen duten agente ekonomikoei eta haien babesleei: auzokideen prekarizazioaren kontura aberasten jarraitzen duten bitartean, erantzun sozial antolatua izango dute aurrean.

Azaldu dutenez, Euskal Herriko langileok gure soldataren %60 baino gehiago bideratzen dugu etxebizitzara. Azken urteotan sektorearen merkantilizazioak, etekinik handiena lortzera bideratuta egonik, etxebizitzaren gatazka areagotu du eta soldatapeko lanarekiko mendekotasuna indartu, askotan lan baldintza prekarioak onartzera behartuz.

Greba komiteak turistifikazioak eta gentrifikazioak auzo herrikoietan duten eragina ere salatu du. Enpresa handiek, inbertsio-funtsek eta banketxeek gero eta etxebizitza gehiago pilatzen jarraitzen dute, lehen mailako beharra delako eta langileok gero eta prezio handiagoak ordaintzera behartuta gaudelako. Euskal Herriko adibiderik esanguratsuenak Lapurdiko kostaldea eta Donostia badira ere, Bilbo antzeko prozesua bizitzen ari da. Alde Zaharrean etengabea da pisu turistikoen ugaritzea eta, epe laburreko alokairuak errentagarriagoak direnez, bizilagunentzako alokairu duinak gutxitzen ari dira, auzotik kanporatzea erraztuz.

Deitzaileek azpimarratu dute etxebizitzaren krisia erabat lotuta dagoela datorren martxoaren 17rako Euskal Herrian deitutako greba orokorrarekin. Testuinguru horretan, langileentzako 1.500 euroko gutxieneko soldata aldarrikatzen dute, bizi baldintza duinak bermatzeko.

Halaber, kritikatu dute langileok hemen erabakitzen ez den eta Euskal Herriko errealitate sozioekonomikoari erantzuten ez dion lanbide arteko gutxieneko soldata kobratzen dugula, etxebizitzaren prezioek etengabe gora egiten duten bitartean.

Ekintzaren baitan, kolektiboak Alameda Flats enpresaren etxebizitza turistiko bat okupatu du Alde Zaharrean; enpresa horrek 45 pisu turistiko ditu Bilbon. Protestaren helburuen artean daude turistifikazio eta gentrifikazio prozesuetatik aberasten diren enpresak salatzea, neurriak hartzen ez dituzten instituzioak seinalatzea, etxebizitzaren desmerkantilizazioa aldarrikatzea eta 1.500 euroko gutxieneko soldata exijitzea.

Ekintza hasi eta ordu gutxira agertu da polizia etxebizitzaren atarian. Barruan, auzokideak geratzeko prest zeuden berreskuratutako etxebizitzan. Protestan zehar pankartak zabaldu dituzte, balkoietatik esku-orriak jaurti eta kateatu egin dira erresistentzia gisa. Minutu gutxitan, auzoko dozenaka lagun bertaratu dira kanpoaldean babesa adierazteko.

Enpresa jabeen ordezkariekin hitz egin ondoren, poliziak barruan zeuden pertsonak desalojatzeko asmoa adierazi du. Handik ordubetera Ertzaintza bertaratu da. Greba komitearen arabera, operatibo honek berriro erakusten du interes pribatuak babestera bideratutako polizia eredua dagoela, bizi baldintza duinak aldarrikatzen dituzten auzokideen aurka jarduteko prest dagoena.

Ordu batzuk igarota antolatzaileek haien kabuz atera dira etxebizitzatik helburua beteta, auzoko mobilizazioarekin jarraitzeko deia egin duten bitartean, eta ohartarazi dute egoerak bere horretan jarraituz gero jabe handien etxebizitzak okupatzen jarraituko dutela.

“Berreskuratutako pisu turistiko bakoitza erresistentziarako espazio bat izango da: turismo industriaren lan-esplotazioaren aurrean, auzolana; gentrifikazioaren aurrean, komunitatea; eta etxebizitzaren negozioaren aurrean, etxebizitzarako eskubidea”, adierazi dute.

Greba komiteak amaitzeko dei egin du martxoaren 17ko greba orokorrean parte hartzera eta langileon pobretzearen aurrean antolakuntza eta klase elkartasuna indartzera.

SIDENORen lanpostuen defentsan eta negoziazioaren alde borrokan jarraituko dute langileek

SIDENORetik Azkoitia hiltzen uzten ari da. Azken urteetan 200 lanpostu inguru suntsitu dira Azkoitiko lan-zentroan. Nabarmena da Azkoitirako ez dagoela etorkizuna bermatuko duen plangintzarik SIDENORen zuzendaritzarentzat. Horri, azkenengo urteetan langileek pairatu duten eskubideen murrizketa gehitu behar zaio. Testuinguru horretan ulertu behar da SIDENOReko zuzendaritzak eman duen azkenengo pausoa.

Bi urte baino gehiago dira langileek hitzarmenaren negoziazioa abiatu zutenetik. Urte askoan aurrenengo aldiz, LAB eta ELAk gehiengoa izanda eman zioten hasiera negoziazioari. Zuzendaritzaren estrategia, beldur eta mehatxuan oinarritutakoa izan da hasieratik. Azkoitiko lan-karga desbideratu zuen lehendabizi, eta langileak beldurtzen ez zirela ikusita, Aldi Baterako Enplegu Erregulazio Espediente bat planteatu zuen. Luzapen eta guzti urte eta erdi egin zuten egoera horretan (pasa den urrira arte). Langileek tinko eutsi diote egoerari, eta zuzendaritzaren inmobilismoaren aurrean mobilizazioak berrekin dituztenean (duela bi aste beste salto kualitatibo bat eman zuten), hurrengo kolpea eman du zuzendaritzak. Azkoitiko Tren Handia itxi eta gure 36 kide Reynosara (Kantabria, Espainia) lekualdatuko dituztela mehatxu egin diete. Garbi daukate: isilpeko 36 kaleratze dira horiek. Horrez gain, Azkoitiko Tren Handia gelditzeak, Lan-Zentro osoaren etorkizuna kolokan jarriko luke nahitaez. 

Negoziazioaren baitako mehatxu eta Azkoitiko lan-zentroaren abandonatzearen baitan kokatu behar da, beraz, pauso hori. Horregatik langileek garbi adierazi nahi dute beren mezua: 

• Ez dute negoziaziorako beren borondatea bertan behera uzterik lortuko. 

• Lanpostuak indartzeko, eta Azkoitiko lan-zentroak etorkizuna izateko borrokan jarraituko dute.

Langileon Batzordetik jada eskatu dituzte instituzioekin bilerak (Azkoitiko Udala, Gipuzkoako Aldundia eta Eusko Jaurlaritza). Instituzioek Azkoitiko lanpostuen etorkizuna bermatzeko inplikatu beharra daukate, beste aldera begiratu gabe, eta orain arte eraginkorrak izan ez diren politikak aldatzea ezinbesteko dela garbi daukagu. Jainagari (SIDENORen jabea) alfonbra gorria jarri izan zaio instituzioetatik eta horrek aldatu beharra dauka. Bertako lanpostuen defentsa exijitu behar zaio instituzioetatik ere. 

LABek altzairutegiaren itxiera eta kaleratzeak inposatu nahi izatea egotzi dio Tubos Reunidosi, erakundeak beste aldera begira dauden bitartean

Tubos Reunidosek aurkeztutako EEEaren kontsultaldia gaur amaitu da, enpresako zuzendaritzaren eta langileen ordezkaritzaren arteko akordiorik gabe. LABetik argi utzi nahi dugu ez dugula onartzen ez Amurrioko altzairutegia ixtea, ezta 301 lanpostu suntsitzea ere; Aiaraldeko eta Ezkerraldeko industria-etorkizuna arriskuan jartzen duen erabaki oso larria da.

Bileran, sindikatuek proposamen argi bat aurkeztu dute, eta horren ardatz nagusia EEEa kentzea eta Amurrioko altzairutegia ixteko erabakia bertan behera uztea da, baita langileen ordezkariekin benetako negoziazio prozesu bat irekitzea ere, enpresaren etorkizunari xantaiarik eta presiorik gabe heltzeko.

Amurrioko altzairutegia pieza estrategikoa da Tubos Reunidosen ekoizpen prozesuaren barruan, eta hura ixtea oso erabaki larria izango litzateke enpresaren beraren industria-etorkizunerako. Gainera, enplegu suntsiketa handia eragingo luke, bai zuzenean bai zeharka, Aiaraldean eta Ezkerraldean.

Proposamen horren aurrean, enpresak berriz ere mahai gainean jarri ditu altzairutegiaren itxiera eta enpleguaren suntsipena abiapuntutzat dituzten planteamenduak, eta LABen ustez hori onartezina da. Ezin da adostasunaz hitz egin erabaki nagusia —altzairutegia ixtea eta kaleratzeak gauzatzea— bere horretan mantentzen den bitartean.

Prozesu honetan argi geratu da, gainera, enpresa ez dela gai izan altzairutegiaren itxiera eta EEE hau alternatiba posible bakarra direla frogatzeko. Agerian geratu dena da zuzendaritzak urteetan egin duen kudeaketa negargarria, eta horren ondorioak orain langileei bakarrik ordainarazi nahi dizkie.

Erakundeak, ateak itxita eta diskurtso bikoitza

Egoera horri erakundeen pasibotasun kezkagarria gehitu behar zaio. Tubos Reunidosen egoera ondo baino hobeto ezagutu arren eta enpresak azken urteetan laguntza publiko garrantzitsuak jaso dituen arren, enpleguaren eta industria-jardueraren defentsan zeregin aktiborik hartu gabe jarraitzen baitute. Eusko Jaurlaritzak, Espainiako Gobernuak, Arabako eta Bizkaiko Foru Aldundiek eta, hedaduraz, EAJk eta PSEk bizkarra eman diete Tubos Reunidoseko langileei eta Ezkerraldeko zein Aiaraldeko eskualdeei.

Haien ekarpen bakarra enpresa batzordeari elkartasuna eta babesa adierazteko adierazpen publikoak izan dira, eta langileen ordezkaritzarekin egindako bilera formal bakarra batzordeak berak eskatuta egin zen.

Gaur bertan, Pradales lehendakaria Euskalduna Jauregian zegoen, Tubos Reunidosen etorkizunari buruzko negoziazioa egiten ari zen lekutik metro gutxira, eta, hala ere, ez da hurbildu ez alderdi sozialaren egoeraz interesatzera, ez enpresari enpleguarekin eta Tubos Reunidosen etorkizun industrialarekin konpromiso argia eskatzera. Langileen eta eragindako eskualdeen ondoan egoteko aukera argia izan da, berriro ere alferrik galdu dena. 

Euskal Herriko langileriak beste klase politiko bat merezi du, eta beste agintari batzuk alde zuzenean egongo direnak: langileak eta eskualdeak defendatzen.

LABen argi diogu: plantillak ez du altzairutegia ixtea onartuko, ezta enplegua suntsitzea ere. Kontsultaldiaren luzapenak aukera errealak aztertzeko balio behar du, ez jada hartutako erabakiak inposatzen saiatzeko.

LABek borrokan jarraituko du. Industria-jarduerari, lanpostu guztiei eta Aiaraldearen zein Ezkerraldearen etorkizunari eustea defendatzen jarraituko dugu, justifikaziorik gabeko enpresa-erabaki baten aurrean eta, orain arte, egoeraren mailan egon ez diren erakundeen aurrean. 

LAB sindikatuak jangelako langileak enpresen blokeoaren aurrean mobilizazioa areagotzera eta “jangelak hustu eta kaleak betetzera” deitzen ditu

LAB sindikatuak salatu du gaur sindikatuek eta jangelen sektoreko enpresek egindako negoziazio mahaiaren bilera inolako aurrerapenik gabe amaitu dela. Enpresek erabateko blokeo-jarrera dute, eta uko egiten diote langileentzat funtsezkoak diren gaiak negoziatzeari: soldatak parekatzea, lizentziak, lan-osasuna, lanaldia, …

LAB argia izan da: soldata parekatzea ez da ukitzen. Patronalaren geldotasunaren aurrean, mobilizazioa areagotzeko deia egin du sindikatuak, enpresek negoziatzen ez badute, erantzuna kalean izango delako. Jangelak hustu eta kaleak betetzeko unea da, lan baldintza duinak eta umeentzako kalitatezko zerbitzua defendatzeko.

LABek salatu du enpresek gezurrak zabaltzen dituztela eta kolektiboa desmobilizatzea bilatzen dutela, langileak eta gizartea nahastuz. Enpresen estrategia argia da: langileen borroka blokeatu, zatitu eta ahuldu.

Sindikatuak gogorarazi duenez, negoziazio mahaian zeuden hainbat enpresari (Auzo Lagun, Cocina Central Goñi, Cocina Central Magui, Eurest, Gastronomía Cantáice-Gasca, Gastronomía Vasca eta Tamar) 18 milioi euroko isuna jarri zien Lehiaren Euskal Agintaritzak 2016an, prezioak adosteagatik eta eskoletako jantokien kontratuak banatzeagatik. Enpresa horiek enpresa kartel bat osatzen zutela ondorioztatu zuen ikerketak, lehia arauak urratuz eta funtsezko zerbitzu publiko bati larriki eraginez.

Onartezina da legez kanpoko praktikak egin dituzten enpresek zerbitzu publiko bat kudeatzen jarraitzea, eguneroko zerbitzua ematen duten langileen baldintzak hobetzeari uko egiten dioten bitartean.

LABek Begoña Pedrosa Hezkuntza sailburuaren berehalako esku-hartzea exijitu du, jangelak azpikontratatutako zerbitzu publikoa direla eta administrazioak blokeo honen aurrean ezer egin gabe ezin duela egon gogoraraziz.

Sindikatuak, gainera, salatu du Mikel Torresek zuzentzen duen Lan sailak ezarritako gutxieneko zerbitzuak gehiegizkoak direla, greba eskubidea larriki mugatzen dutela eta ez dutela batere laguntzen gatazka konpontzen.

Egoera honen aurrean, LABek dei egiten die sektoreko langile guztiei martxoaren 10, 11 eta 12an mobilizazioetan masiboki parte har dezaten. 

Publikoki salatu nahi dugu Lanbideko Lanpostuen Zerrenda berriaren negoziazio-prozesuan benetako negoziaziorik ez dagoela

Zuzendaritzak bultzatutako prozesua presaz, inprobisazioz eta ezarritako epeen menpe ari da garatzen, Lanbideren benetako beharren inguruko diagnostiko serio eta partekaturik gabe. Gainera, tresna honek 1.200 langile ingururi eragingo die, eta, hala ere, ez da eztabaida sakonik egiten ari.

Orain arte egindako bileretan, sindikatuok egiaztatu dugu dokumentuak etengabe aldatzen direla, proposamenak osatu gabe aurkezten direla eta plangintza falta nabarmena dagoela, bereziki funtsezko gaietan. Horien artean dago lanpostu askoren izaera juridikoa aldatzeko aukera, baina zuzendaritzak ez du aldaketa horren ondorioei, baldintzei edo bermei buruzko azalpen argirik eman.

Gainera, kezka are handiagoa da 2027ko urtarrilaren 1erako aurreikusita dagoen egoeraren aurrean, SEPEtik transferitutako funtzionarioak Lanbidera integratuko direnean. Gaur-gaurkoz, ez dago inolako plangintzarik edo proposamenik egoera hori nola kudeatuko den azaltzeko.

Bestalde, negoziazioa gai partzialetara mugatzen ari dela ere salatzen dugu, eta ez direla lantzen funtsezko beste elementu batzuk, hala nola Lanbideko sarearen dimentsionamendua edo LPZaren ikuspegi orokorra.

Egoera honen aurrean, LAB, ELA, CCOO eta UGTk berriro azpimarratzen dugu Lanbideko LPZa ezin dela inposizioz, presaz eta inprobisazioz eraiki. Halako tresna batek negoziazio erreal, garden eta bermeekin egina izan behar du.

Martxoaren 10ean negoziazio-bilera berria dago deituta. Sindikatuok bilera horretara hasieratik defendatu dugun jarrerarekin joango gara: ez dugu babestuko plantillaren aurkako diskriminaziorik edo kalterik ekar dezakeen proposamenik.

Azkenik, lau sindikatuek dei egiten die Lanbideko langileei adi egoteko negoziazio-prozesuaren bilakaerari eta lan-baldintza duinak eta kalitatezko enplegu-zerbitzu publikoa defendatzeko susta daitezkeen ekimenetan parte hartzera. 

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek alderdi politikoei eskatu diete Nafarroak bere LGS izateko legea onar dezaten

Datorren martxoaren 12an, osteguna, Nafarroako Parlamentuan bozkatuko da EH Bilduk eta Geroa Baik erregistratutako lege proposamena.

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxalderen ustez, martxoaren 17rako deitutako Greba Orokorra da Nafarroak bere LGS ezartzea lortzeko tresnarik eraginkorrena.

Ostegun honetan, martxoaren 12an, Nafarroako Parlamentuan bozkatuko da EH Bilduk eta Geroa Baik erregistratutako lege proposamena, ekimenaren sustatzaile diren sindikatuek hala eskatuta. Ostegun honetako bozketak 2025 osoan zehar mobilizatu diren langile guztien konpromisoaren ondorioa dira, Nafarroak bere LGS izateko.

Lege proposamenaren azken helburua da Nafarroak eskumena izatea Nafarroarako Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata (LGS) propioa ezartzeko. Zehazki, lege proposamenak Langileen Estatutuaren 27. artikulua aldatzea du helburu, autonomia erkidegoek beren LGS propioa ezarri ahal izateko. Nafarroako Parlamentuko lege honek Madrilgo Kongresuan beste lege baten onarpena ere beharko luke, eta horretarako jada hasi gara Kongresuko alderdi politikoekin biltzen. Proposatzen ari garen formula juridikoak aurreikusten du mekanismo hau autonomia erkidegoek soilik erabili ahal izatea Estatuko LGS baino handiagoa ezartzeko. Beraz, ekimen honek, legezkoa izateaz gain, ez du Estatuko gainerako langileekin inolako elkartasunik ezik, eta gainera aurrerapauso bat litzateke Nafarroaren erabakitzeko eskubidean.

Nafarroako Parlamentuan legea onartzeko nahikoa litzateke gobernua sostengatzen duten lau talde parlamentarioen aldeko botoa. EH Bilduk eta Geroa Baik legea onartzearen aldeko jarrera azaldu dute. Beraz, legearen onarpena PSNren eta Contigo Zurekinen esku dago. Azken urteotan bi alderdi hauek Espainiako Estatuko LGSren igoera garrantzitsuak babestu dituzte. Behin bermatuta dagoela autonomia erkidego batek ezin izango duela mekanismo hau erabili Espainiako Estatuko LGSren zenbatekoa jaisteko, eta Estatuak jarraituko duela gutxieneko soldataren gutxieneko kopurua soilik finkatzen, ez dute legearen aurka bozkatzeko argudiorik. Aurkako botoak, izan ere, gutxieneko soldata hobetzeko aukerari uko egitea ekarriko luke, logikatik eta Nafarroaren autogobernutik kanpo dagoen zerbait. UPNk ere, bere burua foralista gisa definitzen duen alderdiak, Nafarroak eskumen hau bere gain hartzearen alde bozkatu beharko luke, gutxienez PP eta Voxengandik bereizteko.

Nafarroak LGSren zenbatekoa finkatzeko eskumena bere gain hartzeko aukera bideragarria, legala eta zentzuzkoa da. Nafarroan bizi kostua Espainiako Estatuko batez bestekoa baino handiagoa da, eta Espainiako Estatuko gutxieneko soldataren bidez oso zaila da hilabete amaierara iristea Nafarroan. Espainiako Estatuko LGSren zenbatekoa ez dator bat Nafarroako errealitate sozioekonomikoarekin. Izan ere, 1.221 eurok ez dute bermatzen Nafarroan pobrezia egoeratik ateratzea, ezta lanaldi osoan lan egiten duten pertsonen kasuan ere. Horregatik, Nafarroak 1.500 euroko LGS propioa izan dezala aldarrikatzen dute sindikatuek. Horrek lan merkatuan egoerarik okerrenean dauden pertsonei egingo lieke mesede (migratzaileak, emakumeak, desgaitasuna duten pertsonak, gazteak…), eta gainerako soldatak ere gora bultzatuko lituzke, eta horrek gizarte prestazio hobeak ekarriko lituzke.

LAB, ELA, Steilas, Etxalde eta Hiru sindikatuen ustez, Nafarroako gizarteak gehiengoz ez luke ulertuko ekimen honen aurkako jarrerarik edo ezezkorik, guztientzat ona eta positiboa delako. Are gutxiago ulertuko litzateke Nafarroaren aurkako arrazoi identitario unionista eta zentralistetan soilik oinarritutako ezezkoa. Horregatik, uste dute kalean eta lantokietan presioa egiten jarraitu behar dutela, Nafarroako langile askoren bizi baldintzak hobetuko lituzkeen aldarrikapena lortzeko. Martxoaren 17rako deitutako Greba Orokorrak bultzada erabakigarria emango dio Nafarroan 1.500 euroko LGS propioa lortzeari. Horregatik, langileei grebarekin bat egiteko eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten diete.