2026-04-29
Blog Page 782

Indar errepresiboak unibertsitatetik eta Euskal Herritik at!

0

Beste behin, operazio polizial baten aurrean topatzen gara. Oraingoan, Guardia zibilak UPV/EHUko hiru ikasle atxilotu ditu eta Letren, Farmazia eta Lan harreman eta gizarte langintza fakultateetako ikasle gelak miatu ditu, hainbat material eramanez (ordenagailuak, kartelak, dokumentuak…).

Agindua Auzitegi nazionaletik zetorren eta komunikabide batzuetan argitaratutako informazioen arabera, 2017ko irailaren 27an, Gudari egunean, Zigor Aranbarri hildako ETAko militanteari egindako omenaldiarekin lotuta egongo litzateke. Hain ohikoak bihurtu dituzten “Terrorismoa goratzea” eta “biktimak umiliatzea” aurpegiratzen dizkieten delituak dira.

UPV/EHUko LABen sail sindikaletik gogor salatu nahi dugu operazio errepresibo hau eta elkartasuna helarazi atxilotutako ikasleei. Beste behin ere, agerian geratzen da batzuek daukaten iraganekiko nostalgia. Argudiorik ez daukatenean indarkeria baino ez daukate. Euskal Herrian historikoki pairatu dugun errepresioa presente mantentzen da halako erasoekin. Gaueko atxiloketak eta erregistroak gaurkotasuna mantentzen dute. Itxaropen zuhurrerako seinale batzuk antzematen diren aldi honetan, gaur bezalako operazioek, berriro, gogorarazten digute Estatu espainiarraren benetako natura eta Euskal Herriarekiko daukaten benetako proiektua: eskubideen urraketa eta beren kontaketa kolokan jartzen duen pertsona ororen kriminalizazioa, neurrira fabrikatutako uztezko delituekin.

Indar poliziaren presentzia ez da berria UPV/EHUko campusetan. Oraingoan Guardia zibila izan bada ere, behin baino gehiagotan sartu da Ertzaintza bera ere UPV/EHUk kudeatutako eremuetan, baimenarekin ala baimenik gabe. Oraingoan gauekotasunez burutu dute, langile eta ikasleak heldu baino lehen, eta zentroetako zuzendaritza taldeek jakinarazpena jaso gabe. Ikasle gelen erregistroen lekuko bakarrak campusean zeuden zelatariak izan dira.

Ezin dugu onartu indar errepresiboak gure unibertsitatean nahi duten momentuan eta nahi duten moduan sartzea, ezta sartze hutsa ere. Zentzu honetan UPV/EHUko zuzendaritza taldeari unibertsitatearen esparrua, autonomia eta beren ikasleen eskubideak defendatzea eskatzen diogu, halako operazioen kontra jarrera irmoa adieraziz eta indar polizialei gutxienekoak betetzeko exijituz.

Atxilotuak askatu!

Indar errepresiboak UPV/EHUtik at!

Ez ditugu nahi. Ez ditugu behar.

UPV/EHUko LABen sail sindikala
 

 

 

Bilbobus zerbitzuko erdibideko geltokien egokitzapena langileekin adosteko eskatu dugu

0
Bilboko Udalak iragarri du, Mugikortasun zinegotzi Alfonso Gilen bitartez, uztailean jarriko dituela abian erdibideko geltokiak Bilbobusen, indarkeria sexista saihesteko neurri gisa.

LABek ez du ulertzen nola den posible erabaki hau aurrera eraman nahi izatea langileak kontutan hartu gabe eta euren iritzia ezagutu gabe neurria ahalik eta egokien gauzatzeko, erabakia joan den urtarrileko udalbatzan hartu zutenean; hortaz, sei hilabete izan dituztenean gaia langileekin eztabaidatzeko. Tokian toki, auzoz auzo, egunero lanean ari garenak gu garela esan ohi du Alfonso Gilek, baina hitz horiek ez ditu bete.

Udalaren aldetik, kezkagarria da oraindik interesa agertu ez izana Bilbobuseko emakume langileen egoerarekin. Izan ere, langile hauek euren kezka azaldu izan dute komunikabideetan, eta enpresa batzordetik ere pairatzen dituzten arrisku egoeren berri eman dugu: komunera joate hutsa, esaterako, arazo dute; kasu honetan, Gautxori G1, Moyua plazan bakarrik egon beharrean, gaueko orduetan plaza Zirkularrean gainontzekoekin egotea eskatu izan da. Langileen aurkako erasoen inguruko kezka ere hor dago, eta prebentzioaren beharra aipatu izan da, eraso bat gertatzen denean bakarrik egiten baitituzte kanpainak. Hauek adibide batzuk besterik ez dira.

Udalak dominak jartzeko baliatu nahi du erdibideko geltokien zerbitzu hau, eta hori ezin da onartu, gai sentsible bati buruz hitz egiten ari garelako. Eta gaia garrantzitsua delako, uste dugu lankidetza bat beharrezkoa dela gaueko zerbitzuan parte hartzen duten langileekin; hots, Bilbobuseko langileekin. Bada, gaur gaurkoz, lan hori ez da egin.

Gasteiz eta Donostian proba pilotoak egin dituzte, ezinbestekoak direnak neurria behar bezala martxan jartzeko. Erabiltzaileei eskuorriak banatu zaizkie ere. Bilbon, berriz, prentsa ohar eta barne komunikazio bana argitaratzearekin nahikoa dela ikusi dute.

Bestalde, LABek argi du neurri honen egokitzapenak ezin dituela langileen lan baldintzak okertu. Hortaz, zerbitzu hauen denborak aztertu beharko dituzte, ordutegiak betetzeko orduan estres egoerak saihesteko.

Mota honetako geltokientzako ere beharrezkoak dira araudi edo protokolo batzuk finkatzea, baldintzak eta erabilerak zehazteko.

Udalak jakitun izan behar du neurri honen gauzatzeak inbertsio gehiago ekarriko duela, langile gehiago beharko direlako kaleko ikuskaritza egiteko auto elektrikoen bitartez edo ordezkapenak egiteko denborak eta atsedenak bermatze aldera, besteak beste.

Neurri hauek informazio eta sentsibilizazio kanpaina indartsuak behar dituzte izan. Indarkeria sexistaren aurka eragitea da helburu nagusia, eta argi utzi behar da neurri hauek jendartearen onerako direla.

Bilboko Udalari premiazko bilera bat eskatzen diogu, neurriari buruz behar bezala hitz egiteko eta sakoneko gogoeta bat gauzatzeko. LABek konpromisoa hartzen du proposamen teknikoak egiteko, baita segurtasunarekin lotutakoak ere, beti ere erabiltzaile, langile eta herriaren mugikortasunaren onerako.

Hau guztia esanda, aipatutako neurria gelditzeko eskatzen dugu, erabakia eragiten dien pertsonekin hitz egin arte eta hauek behar bezalako formazioa jaso arte. Beste aukera bat da uztailaren 1etik aurrera proba piloto bat egitea, linea guztietan egokitu beharrean.

LAB indarkeria sexistaren aurka borrokatzeko hartzen diren neurri guztien alde dago, baina beti langile eta erabiltzaileekin lankidetzan, ez hauteskunde kutsu eta marketing ikuspuntu batetik, hauxe baita Alfonso Gilen asmoa. Bilboko Udalak LABen laguntza osoa jasoko du lankidetzan lan egin nahi izanez gero, beti ere emakumeentzako hiri integratzaile bat lortzeko bidean, hauen eskubideak urratuak izan ez daitezen mugikortasunan arloan; hots, berdintasunean eta segurtasunean bizi daitezen.

 

 

 

Bilboko Udalera eraman ditugu gure aldarriak

Bilboko Udalaren kanpoaldean elkartu gara gaur, udalbatzan eztabaidatutako zenbait mozioen harira. Hain zuzen ere, Bilboko kiroldegietan langileek bizi duten prekarietatea salatu dugu, eta, bestalde, jai egunetan jai aldarria berriro atera dugu kalera.
 

 

 

Arcelor Mittal Olaberria borrokan, hitzarmen duin baten alde

0

Mobilizatzea beste biderik ez zaie gelditzen langileei eta, horregatik, gaurtik irailera bitarte mobilizazioak burutuko dituzte astelehen, asteazken eta larunbatetan, txanda bakoitzeko ordu beteko lanuztea eginez.

Olaberriako Arcelor-Mittaleko enpresa batzordearen oharra:

Olaberriako enpresa Arcelor Mittal-eko batzordeak (6 LAB, 5 CCOO, 2 UGT) aho batez erabakita eta langileen gehiengo zabalaren babesarekin, mobilizazioak hasi ditu hitzarmen duin baten defentsan.

Negoziaketa mahaia 2017ko azken asteetan osatu arren, 2018ko ekainera arte ez da benetazko negoziaziorik izan. Enpresa-batzordeak lau zutabetan jarri du negoziaketaren garrantzia: enplegua, soldata igoera, ordu jeitsiera eta inbertsioak. Lehen bileretan enpresak inbertsio planak aurkeztu zituen. Azken bileretan ordea, zuzendaritzak ez du inolako pausurik eman langileen eskaeretara gerturatu eta akordioa lortu ahal izateko.

Langileok hasieratik, 2013an genituen baldintzak berreskuratu eta urte horretako lan ordu kopurura jaistea eskatu dugu ezer negoziatu aurretik. Zuzendaritzak jaitsiera hau onartu du lan egutegiak erabateko malgutasunarekin egiteko baldintzapean. Soldatetan 2018 urterako %0,5eko igoera eskaintzen dute, eta 2019rako ez du inolako proposamenik egin.

Enpleguari dagokionez berriz, 2018an errelebo kontratua egiteko konpromisoa hartu du, baina hortik aurrera uko egin dio enplegua sortzeari.

Egoera honetan, mobilizatzea beste biderik ez zaigu gelditu langileoi eta horregatik, gaurtik irailera bitarte mobilizazioak burutuko ditugu astelehen, asteazken eta larunbatetan txanda bakoitzeko ordu beteko lanuztea eginez.

Geldialdiek dirauten bitartean lantoki aurrean elkarretaratuko gara.
 

 

 

Hitzarmen duin baten alde irten dira kalera Bizkaiko Eskuhartze Sozialeko langileak

Bizkaiko Eskuhartze Sozialaren esparruan lanean ari diren langileek lanuzte partziala egin dute gaur, LAB, CCOO, ESK eta UGT sindikatuok deituta, joan den ekainaren 14ean egindako grebari segida emateko.

Hauxe da sindikatuok igorritako oharra, gaurko protesten harira:

Jakingo duzuenez, CCOO – LAB – ESK eta UGT sindikatuok osatzen dugun plataformatk, hainbat hilabete daramatzagu erabakiak hartzen eta ekimenak burutzen, mahai negoziatzailearen eremuaren barnean, zein honen kanpoan. Gure helburua, V. Hitzarmen Kolektboa, Bizkaiko hirugarren sektoreko lan baldintza eta zerbitzuaren kalitatean aurrera pausu bat izatea delarik.

Nahiz eta Gipuzkoako hitzarmenaren lan baldintzen parekatzearen helburuarekin hasi, mahai negoziatzailean aurrera pausuak emateko, maliutasun nahikoa azaleratu duten hainbat proposamen egin ditugu. Gizardatz eta Geroan patronalek, hitzarmen on bat lortzea ahalbidetuko zuen lan insttuzionala egiteko borondate eza azaleratu duten bitartean.

Patronalen lan insttuzionala eiiteari uko eiiteak, Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrekontuen murrizketa egoerarekin batera, mobilizazioekin hasteko erabakia hartzera behartu gintuen. Apirilean hasitako mobilizazio prozesu hau, negoziazio proposamen berri batekin batera igorri genuen. Pasa den maiatzak 17an negoziaketa berrartu genuen, eioera desblokeatu eta iainontzeko iaiekin sartu ahal izateko, jardunaldi eta soldatan, minimoen akordio batera heldu nahian, honek esfortzu handia suposatu zuelarik.

Ekainaren 14ko greba egunarekin batera, plataforma bateratua osatzen dugun sindikatuok langile asanblada ireki bat ospatu genuen, zeinetan ondorioa argia izan zena patronalak eiindako azkenenio eskaintza onartezina da eta mobilizazio estrateiia birpentsatzeko beharra daukaiu eraiinkorraioak izateko. Asanbladaren ostean, 28rako deituta zegoen egun osoko greba, lanuzte partzialera pasatzera erabaki genuen, ahalik eta laniile iehien ekimenean parte hartzeko helburuarekin.

Mobilizazio jardunaldi honen aurretko egunetan, bai sindikatuok, baita sektoreko langileek, Gizardatz eta Geroan patronalen komunikazio bateratu bat jaso genuen, zeinetan kalitatezko zerbitzu sozial eta kulturalen aldeko borondate eza ezkutatzeko, errealitatea desiteuratzeko helburua zuten. Gainera, komunikatu honetan, sektoreko langileak plataforma bateratuaren kontran jartzera eta honen jarrera aldatzeko presioa egitera deitu dituzte. Hau, neioziazio kolektboa baldintzatzeko ekimen onartezin bat bezala kontsideratzen dugu. Espero dugu, patronalaren partetk, insttuzioengatk azpikontratatuak gauden langileok bizi dugun errealitatearekiko Bizkaiko Aldundiak eta udaleteeek duten ardura sendotasun berdinarekin salatzea.

CCOO, LAB, ESK eta UGT sindikatuok pentsatzen dugu, sektoreko langileok ez ditugula ez horrelako patronalik (Gizardatz eta Geroan ) , ezta insttuziorik (Bizkaiko Foru Aldundia eta Udalak) merezi. Honengatk guztagatk, sektoreko langile guztiak, hitzarmen duin baten defentsan, Aldundiko Inklusio departamentuaren aurrean mobilizatu gara gaur.
 

 

 

Nafarroako Hezkuntza Departamentua premiatu dugu ituna ahalbidetuko duen bilera behingoz egin dezan

0
Hezkuntza Departamentua arlo horretako itunaren negoziazioarekin izaten ari den jarrera salatu nahi du LABek, batez ere ikusita nola ari den etengabean atzeratzen aipatu akordio horren sinadura. Eta horregatik, itunari buruzko akordioa ahalbidetuko duen mahai sektorialaren larrialdizko bilera egitea galdatu dio Departamentuari.

Azken bi urte hauetan bilera ugari izan ditugu hezkuntza itunaren inguruan. Azken hilabeteak gogorrak izan dira, blokeo egoerak eta negoziazioak bertan behera uzteko alde bakarreko erabakiak barne. LABek tarte horretan guztian batez ere arduraz jokatzeko hautua izan du oinarri, hezkuntza komunitatera ere aldaketa behingoz irits dadin. Negoziazioetan egingarriak eta etorkizun hobea ahalbidetzen diguten neurriak zehaztu ditugu. Horren froga da itunaren azken zirriborroan sindikatu honek proposatutako neurri guztiak kontuan hartu direla.

Horrexegatik, orain arte agertutako arduragatik, LABek larrialdizko deia egin nahi dio Hezkuntza Departamentuari, behingoz bideratu dezala itunaren akordioa eta has dadila bere neurriak eta hobekuntzak abian jartzen datorren ikasturtearen lehen egunetik. Murrizketen ondorioak horren luzez pairatzen egon eta gero, hezkuntza komunitateari zor zaion gutxienekoa dela iruditzen zaigu. Beraz, itunari buruzko akordioa ahalbidetuko duen mahai sektorialaren larrialdizko bilera egitea galdatzen diogu Hezkuntza Departamentuari. Denbora asko daramagu kontu hau bideratzeko esfortzu handia egiten eta garai berri bati ekitea premiazkoa dela deritzogu.
 

 

 

Kimiketako Estatu hitzarmenaren aurreakordioak prekarizazioan sakontzen du

Joan den ekainaren 20an, Estatu mailan CCOO eta UGT sindikatuek eta patronalak aurreakordio bat erdietsi zuten Kimiketako Estatu hitzarmena berritzeko.

Aurreakordio honek agerian utzi du, berriro ere, sindikatu hauen ahuldadea patronalari aurre egiteko eduki hobeak lortze aldera. Izan ere, negoziazio osoan zehar ez da inolako mobilizaziorik egon edukiak hobetzeko. Negoziazio honetatik langileak baztertuak izan gara, ikusle hutsak bilakaturik.

Aurreakordioa oso baxuak diren soldaten gaineko %2,5-ko igoera soil batera mugatzen da. Gainerakoetan ez dago apenas hobekuntza nabarmenik, gehienak edukirik gabeko deklarazio hutsak baino ez dira. Aurreakordio honek ez die mugarik jartzen sektoreak dituen arazo nagusiei: ebentualitate handia, ETTak, azpikontratetako langileentzat subrogazio eskubidea, lan osasuna… Aldiz, aurreakordio honek sektoreak jasaten duen prekarietatea betikotzen du: 1.752 orduko lanaldiari eusten dio, Estatuko lanaldirik handiena dena. Malgutasuna erabatekoa da eta lan erreforma bertan behera uzteko klausularik ez dago. Beraz, hitzarmena ez betetzeko ahalbidetzen zaie enpresei.

Estatuko negoziazio eremuaren aldeko CCOO eta UGTren apustuak, gure errealitate soziolaboraletik urruntzeaz gain, pobretzen gaitu. Estatuko hitzarmenak beti dira probintzia edota autonomia mailako hitzarmenak baino eskasagoak. Kimiketakoa ez da salbuespena; hitzarmenak 14.892,26 euroko urteko soldatak arautzen ditu, miseriazko soldataz ari gara, alegia. Datu ofizialen arabera, EAE eta Nafarroako langileen batez besteko soldatak 27.480,7 euro eta 25.468,30 € eurokoak dira, hurrenez hurren.

Aipatu arrazoiengatik hitzarmen hau ez da inongo alternatibarik Hego Euskal Herriko langileentzat. LABek lanean jarraituko du Estatuko hitzarmenak arautu ez ditzan Euskal Herriko sektoreko langileen lan baldintzak. LAB buru belarri ariko da lantokietan, ez soilik aurreakordio honen edukiak hobetzeko, baita langileen lan baldintzak hobetuko dituen benetako neurriak ezartzeko ere. Horretarako, LABek langileen parte hartzea zein aktibazioa bultzatuko ditu.
 

 

 

Osakidetzako Emergentziak zerbitzuak bidezko lan-baldintzak eskatu ditu Eusko Legebiltzarrean

0

Langileak Gasteizen elkarretaratu dira Osakidetzako Giza Baliabideetako Zuzendaritzarekin negoziazio zuzena exijitzeko, zerbitzuak pairatzen dituen benetako arazoak konpontzeko.

Osakidetzaren Emergentziak zerbitzuko Langileen Batzordea, LAB, ELA, CCOO, SATSE, ESK, SME eta UGT sindikatuekin batera, Eusko Legebiltzarraren aurrean elkarretaratu da Gasteizen. “Zerbitzuko Zuzendariak errealitatea ukatzen du eta errespetua galdu digu. Zuzendaritza honek negoziatzeko gaitasunik ez duela uste dugu eta, horregatik, Osakidetzako Giza Baliabideetako zuzendaria den Juan Carlos Sotorekin elkarrizketak hasteko eskaria egin dugu”, adierazi dute sindikatuek.

Langile Batzorde guztiaren oniritziarekin, defizitarioa zen 2018ko egutegi inposatua gaitzesteko mobilizazioak abiarazi ziren. “Langileon parte-hartze eta babesari esker, egutegiok atzera botatzea lortu zen. Horrekin batera, egungo arazo eta ezinegonei konponbidea emateko, zuzendaritzarekin bilerak hasi genituen”, azaldu dute sindikatuek.

Emergentzietako zuzendaritzak, zerbitzuaren egoera guztia berraztertzeko konpromisoa hartu zuen. Langileen Batzordeak, prozesu horretan, gutxienez honako gai hauek defendatu nahi zituen:

• Emergentzietako osagarria langile guztientzat.
• Koordinazio eta erantzukizun osagarria, koordinazio lanak egiten dituzten langile guztientzat. Manutentzioa, ordutegia eta atsedenak.
• Aldi baterako langileentzat egonkortasuna.
• Urteko egutegiaren negoziazioa.
• Informazioa transmititzeko denboraren aitorpena (txandartekoa)
• Formakuntza jarraia ugaritzea, lan orduetan izanda.
• Sakabanatze geografikoa, egutegiagatik, base batetik bestera ibili behar dutenentzat.
• Laneko arropa egokia.
• Lanpostu funtzionalen berrikuspena eta balorazio objektiboa. Emergentzietako arriskuagatiko balorazioa kontuan hartuz.

Martxoaren amaieran, sindikatuek negoziazioak apurtu zituzten. Izan ere, Emergentzietako Zuzendaritzak ez zuen txandartekoa aitortu nahi, dagoeneko langile guztiek egiten duten arren. “Beste gaiak lantzen jarraitzeko gutxienekoa zen txandartekoa eta ez gerenteak bere eskutitzean aipatzen dituen hiru gaietan bakarrik”, argitu du Emergentzietako Langileen Batzordeak.

“Negoziazioen hausturaren ondoren eta Emergentzietako Zuzendariaren errespetugabeko jarrera manipulatzailea ikusita, protesta ekintzekin jarraituko dugu bidezko lan-baldintzak eskatzeko”, ohartarazi dute sindikatuek.

 

 

 

Lantokietan sexu aniztasuna bermatzeko protokoloa berritu dugu

Urteak dira LAB askatasun sexualarekin konprometituta dagoela eta aitzindaria izan da lantokietan aniztasun sexuala askatasunez bizi ahal izateko gida eta protokolo bat egiten, langileen ordezkariek tresna bezala lantokietan erabil dezaten. Bada, LGTBI+fobiaren aurrean beste pauso bat eman dugu, eta lantokietan sexu aniztasuna bermatzeko gida eta protokoloaren edizio berritua aurkeztu dugu gaur. Lehena 2015ean egin genuen. 

Gaur, ekainak 28, Sexu Askapenerako Nazioarteko Eguna da. Egun garrantzitsua eta azkenego urteetan kapitalismo larrosaz desitxuratu nahi izan dute. Aurten arreta berezia jarri nahi dugu lan munduan bisibilizazioa bultzatzen eta langile trans*en egoera ezagutarazi eta lan munduan neurri zehatzak sustatzen.

Badira urteak LAB askatasun sexualarekin konprometitu zena eta aitzindaria izan da ere Lantokietan Aniztasun sexuala askatasunez bizi ahal izateko gida eta protokolo bat egiten, langileen ordezkariek tresna bezala lantokietan erabili ditzaten. Apirilaren 26rako sozializazio kanpaina burutu genuen lesbianak lantokietan ere ikusgarriak izan daitezen, Hazte Oir-en gorrotoaren autobusa Euskal Herrira sartu orduko, ongi etorriak ez zirela adierazi genien beste hainbat eragile sozial eta herritarrekin batera.

Lan munduan, LGTBI+ fobiaren kontrako borrokan ere aurrerapausoak eman ditugu eta eta hau salatzeko ekintza sindikala martxan jarri dugu. Lan munduan ematen diren diskriminazio eta indarkeria kasuak salatzea ezinbestekoa da.

Eta gure afiliazio fitxan, beste gorputz edo identitateekin aitortzeko aukera ematen da.

Eta langile guztiok ezberdinak garenez, errealitate guztiak kontutan hartuko dituen neurri berritzaileak jaso ditugu aurkeztutako gidan eta negoziazio kolektiboaren txostenean:

Kolektibo guztientzako neurriak eta klausulak proposatu ditugu:

-Enpresan aniztasuna kudeatzeko plangintzak burutzea.

-Sustapen, hezkuntza, abantaila sozial eta abar oztopatzen edo galarazten duen barneko edozein klausula edo arau deuseztatzea, zuzeneko edo zeharkako bazterkeria oro ezabatuko dela bermatzeko.

-LGTBI+fobia, arrisku psikosozialtzat hartuko da, eta arrazoi hauengatiko jazarpen laborala saihesteko neurriak hartuko dira.

-Sexu aniztasun edo identitateagatiko jazarpena hutsegitetzat hartuko da zigor prozeduran, larritasun eskala egokiaz.

-Familia baimenetarako gay, lesbiana, transexual eta bisexualen bikoteek osatzen dituzten familiak ere kontuan hartzea.

-Langileen Estatutuko 52.d artikuluak dakartzan kasuak zabaldu, ez daitezela absentismotzat jo trans* pertsonen trantsizio prozesuarekin zerikusia daukaten kontsultak, izapideak edo ezintasun iragankorrarekin zerikusia daukaten lanera hutsegiteak.

Gida eta protokoloaren azalpena eta egindako aldaketak
Trans-Lesbo-Homo-Bifobiak hamaika aurpegi ditu eta toki guztietan ematen da, baita lan munduan ere: behin eta berriz estereotipoak erabiliz, bizitza sexuala etengabe kuestionatuz, iseka eginez, umiliatuz,… Langile guztiok eskubide berdinen jabe izan beharko genuke, eta guztiok zuzenki edo zeharka diskriminatuak ez izateko eskubidea dugu kontratatu behar gaituztenean edo gure lanpostuetan. Badugu eskubidea gure intimitatea eta duintasuna errespeta dezaten, baita gure identitate eta orientazio sexuala ezkutuan behartuta ez bizitzeko ere, eta enpresek egoera diskriminatzaile hauek saihesteko eta prebenitzeko neurriak ezarri behar dituzte.

Nazio Komiteko kideen elkarretaratzea, Sexu Askapenerako Nazioarteko Eguna dela eta.

Horretarako orain dela hiru urte gida eta protokoloa egin genuen eta aurten berritu egin dugu: trans* kolektiboari dagokionean sakondu dugu eta sexu joera kontutan hartzea baino, gorputz eta identitate anitzak kontutan hartu ditugu.

Langile Transen egoera
Gaur egun, nahiz eta Hego Euskal Herrian LGTBI+ kolektiboaren diskriminazioaren kontrako legeak egon, lan asko dago egiteko, batez ere lan munduan eta langile trans*ei begira. Sindikalgintzan oso berria den gaia da eta geu ere ikasten ari gara.

Langile trans*ei begira hiru momentu hartu behar ditugu kontuan:

-Trantsizioa egin baino lehen, enplegua galtzeko beldurra egoten da; hortaz, lanean identitatea ezkutuan bizitzen da eta trantsizioa egiteko momentuan atzeratu ohi da. Honek sekulako estres mailak eta arrisku psikosozialak sortzen ditu eta trataera atzeratzeak ondorio fisikoak izan ditzake.

-Trantsizioa egitean, baliteke lanpostua edo jardunaldia egokitu behar izatea eta kontsulta medikoetara joatea erraztu beharko litzateke eta izapide administratiboak egiteko baimena eman.

-Trantsizioa egin ostean. Jazarpen eta diskriminazioa areagotzen da. Oso kontuan hartzekoa da diskriminazio hau enplegua eskuratu orduko hasten dela.

Trantsiziotzat ulertuko dugu trans* pertsonak bere identitatea adieraztea eta bere identitatearen arabera bizitzea erabakitzen duenean. Zenbait kasutan trantsizio hau trataera medikoaz egingo da (hormonen trataera, kirurgia…), baina ez da zertan horrela izan.

Egoera eta momentuaren arabera, gure eskaerak aldatu egingo dira.

-Izena eta tratua: Identitatearen araberako izena erabiltzeko eskubidea. Hau bermatu behar da trans* pertsonak enpresari jakinarazten dion momentutik, dokumentazioan oraindik aldaketa aministratiboa egin ez bada ere, enpresaren komunikazio guztietan bere identitatearen araberako izena erabili beharko da (adibidez, posta elektronikoak, identifikazioak, e.a.).

-Komunak, uniformeak, laneko arropa, aldagelak… Trans* pertsonak eskubidea izan dezan bere identitatearen araberakoak erabiltzeko.

-Kontratazioa: Bermatu behar da trans* pertsonei ez zaiela enplegua ukatuko euren identitatea dela eta. Era berean, promoziorako eta karrera profesionalerako eskubide berberak izango dituztela.

-Gerta daitekeen egoera bat: gizon trans* batek erabaki lezake umea ekartzea. Gizon trans* bat haurdun egonez gero, emakume haurdun batek dauzkan eskubide, baimen eta lizentzia berberak izan beharko lituzke.

Langile klasean sentsibilizazio eta bisibilizazio lana egitea ezinbestekoa ikusten dugu eta horretarako, proposatu ditugun neurriak sustatuko ditugu.

Sistema honen aurkako borroken elkarlana oso garrantzitsua da. Gure borroka ez da lantokietara mugatuko eta horregatik, Euskal Herrian sexu askatasunaren mugimenduak ekainaren 28rako deitu dituen mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten dugu, eta beraiekin aliantzak sortzen joatea ezinbestekoa ikusten dugu.

Lanean zein beste esparrutan gure desio, gorputz eta identitateak aske eta duin bizi ahal izateko aldarrikatzen eta borrokatzen jarraituko dugu.