2026-01-21
Blog Page 782

Gizarte-zerbitzu publikoa kudeatzeko Nafar Fundazioa: deus publifikatzen ez duen ‘txiringito’ berria

Geroa Bairen Gobernuak jakinarazi du fundazio bat sortuko duela hainbat gizarte zerbitzu prestatzeko, hala nola, lan eta gizarteratzea, haurtzaroaren eta nerabezaroaren arreta, eta genero indarkeriaren biktimen zaintza osoa. Ohartarazpen horrekin irudikatu nahi izan dute orain arte pribatizaturik zeuden zerbitzu horien kudeaketa publikoa berreskuratu dutela. Baina izatez, iruzur handi baten aurrean gaude, zerbitzu publikoen jardueratik at dagoen kudeaketa bat finkatzen baitu; eta beraz kudeaketak pribatua izaten segituko du.

Eskubide Sozialetako Departamentuak asko nabarmentzen badu ere, fundazio batek gizarte-zerbitzuak kudeatzeak ez du esan nahi publikora leheneratzen denik. Egiazko lehengoratzea litzateke Departamentuak berak kudeatzea, funtzio publikoaren estatutuari loturiko langileekin, zerbitzua Nafarroako Gobernuaren organigraman eta plantillan txertatuz. Gainerako guztiak txiringito itxura du. Zerbitzu publikoen benetako kudeaketa Gobernutik egiten baita, bitarketaririk gabe.

Izan ere, gobernuek eta erakundeek fundazioak erabili izan dituzte halako itzalgune batzuk sortzeko, zerbait ezkutatzeko guneak, publikoaren kontroletik at dauden iruzur guneak.

Hartara, Departamentuak eman dituen argudioak eznahikoak dira, baita irrigarriak ere. Hitzez hitz dio: “Se pretende que la Fundación gestione y preste aquellos servicios públicos que por sus características específicas son de complicada gestión, por su especificidad, por la necesaria especialización y formación de las personas profesionales que trabajan en ellos, por la atención durante todas las horas del día y todos los días del año que requieren los servicios, etc”. Bada, argudio hori erabilita, Foru Administrazio osoa deusezta zezaketen eta fundazio baten esku utzi. Argudio kaskarra da. Fundazio baten sortzea “kudeaketa korapilatsuan” oinarritzea irrigarria da. Askoz ere korapilatsuagoa da Osasungintza, Hezkuntza, Justizia nahiz Administrazioak berak betetzen duen beste edozein zerbitzu kudeatzea, inongo fundaziorik sortu behar izan gabe.

Geroa Bairen Gobernuak eman azalpenak Administrazioan egiten den lana debaluatzen du, antza orain ez baita gauza ordutegiak, formakuntza, egutegia edota berariazko lanak bezalako “kudeaketa korapilatsuak” bere gain hartzeko.

Gobernuak egin dituen aurreikuspenen arabera, fundazio berrian lan eginen luketen pertsonek ez lituzkete izanen langile publikoen baldintzak eta, beraz, ordain-sari nahiz baldintza okerragoak lituzkete.

Ez dago inolako justifikaziorik aipatu fundazioa sortzeko, ez bada zerbitzu publikoak debaluatzeko eta ezkutuko pribatizazioei eusteko eredu baten alde egin nahi dutelako. Hortaz, LABek eskatzen du Nafarroako Gobernuak atzera egin dezala proposamen horretan eta ekin diezaiola zerbitzu horren zein pribatizatu diren beste zerbitzuen egiazko lehengoratzeari.
 

 

 

Bi orduko lanuzteak egitera deitu dugu maiatzaren 30erako, estatalizazioa salatzeko

Agerraldi bat egin dugu gaur Bilbon, maiatzaren 30ean hitzarmenen estatalizazioaren aurka eta Lan Harremanen Euskal Esparruaren defentsan deitu ditugun mobilizazio eta lanuzteen berri emateko.

"Maiatzaren 30ak mobilizazio orokorra egiteko eguna izan behar du. Gure helburua langileak mobilizatzea izango da, sindikatuko delegatuez gain. Gure helburua estatalizazioaren eta prekarietatearen aurka dauden pertsonak mobilizatzea izango da, Lan Harremanetarako Euskal Esparruaren alde".

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranbururen hitzak dira hauek, Bilbon gaur egindako agerraldian esandakoak. Hain zuzen ere, sindikalismoak erronka garrantzitsu bat duela nabarmendu du, hots, prekarizazioa eta pobrezia egoerari erantzun bat ematea kalean. Euskal Herrian aldaketa sozialaren alde gehiengo handi bat dagoela esan du, eta kalean ari direla hori aldarrikatzen; emakumeak, pentsiodunak (maiatzaren 26rako pentsiodunen plataformek deitutako mobilizazioetan parte hatzeko deia egin du), lan gatazkak dituzten enpresetako langileak eta Maiatzaren Lehenean kalera irtendako lagunak, kasu. Hori dela eta, borroka sozial horren baitan, sindikalismoak beste pauso bat eman behar duela azpimarratu du. Maiatzaren 30erako erregistratuko ditugun bi orduko lanuzteak hor kokatu ditu Garbiñe Aranburuk.

ESTATALIZAZIOA

Zer da?
Bertoko langileoi estatu mailako lan baldintzak aplikatzeko estrategia, hala eremu pribatuan nola langile publikoei dagokionean. Gure lan hitzarmenek arautzen dituzten lan baldintzak ez betetzeko eta gureak baino merkeagoak eta okerragoak diren lan baldintzak inposatzeko estrategia estatala.
Patronalak, bertokoa eta estatukoa, inposatu nahi duen lan baldintzen prekarizazioarekin eta zerbitzu publikoen pribatizazioarekin guztiz lotuta dago.

Noiz hasi da?
2008aren aurretik ere, ez genuen aukerarik Euskal Herrian lan harremanak arautzeko: Estatu mailan ezartzen zen lan legedia. Bertako lan hitzarmenen bidez, negoziazio eremu propio bat mantendu eta lan baldintzak duintzea lortu izan dugu zailtasunak zailtasun. Halere, baziren hainbat sektore bertako hitzarmenik gabe.

2008ko krisiaren aitzakian, estatalizazio eta prekarizazio prozesuari bultzada handia eman zioten. Hiru mugarri nagusienak honako hauek izan dira: PSOEk ezarri eta EAJk onartutako negoziazio kolektiboaren erreforma, PP eta UPNk ezarritako lan erreforma eta PSOE nahiz PPk ezarritako austeritate neurriak (Espainiako Konstituzioaren 135. artikulua,

Zer helburu eta ondorio ditu?
Alde batetik, langileon lan baldintzen okertzeak dakarren merkatzearekin, patronalaren etekinak biderkatzen jarraitzea. Hau da, patronalaren etekinak igo langileen kontura.
Bestetik, bertoko langileok eta sindikatuak gure lan baldintzak arautzeko dugun erabakitzeko eskubidea ukatzea, Madrileko sindikatu eta indar korrelazioen araberako lan baldintzak inposatzea, hau da, bertoko sindikatuei langileok eman diegun ordezkaritza baliogabetzea, berton langileok dugun indar korrelazioa neutralizatuz.

Nola garatzen ari da estatalizazioa?
Estatalizazioa lau eratara eramaten ari dira aurrera:

1.- Zentralizatuz. Azken lan erreformek erabilitako baliabideak erabiliz, estatu mailan adosten diren lan hitzarmenetan, gurean negoziazio eremuak debekatuz (hainbat estatu lan hitzarmenetan jasota dago herrialde mailan sektorean negoziaziorik egiteko debekua) edo estatu mailako lan hitzarmenetan hainbat gai bereganatuz, bertako lan hitzarmenetan negoziatu ezin daitezkeen gaiak, gure lan hitzarmenak edukiz hutsituz.

Honetarako patronal estatalak CCOO eta UGTren laguntza osoa dute, nahiz eta jakin bertoko langileen lan baldintzak okertzen eta prekarizatzen ari direla.

Eraso honi aurre egiteko sortu zen EAEn Akordio Interprofesionala, bertan indarrean dauden hitzarmenei aplikatzeko lehentasuna emateko estatu mailakoen aurrean, eta gure lan hitzarmenak, indarrean egonez gero, babestu eta aplikatzen jarraitzeko ahalbidetzen duenez, inpugnatu egin dute. Nafarroan ere saiatu ginen AI bat egiten, baina CEN, CCOO eta UGTk ez zuten nahi izan, estatalizazioari aurre egiten ziolako.

Bertan gure lan baldintzak arautzeko dugun erabakitzeko eskubidearen kontrako eraso argia.

2.- Negoziazio kolektiboa blokeatuz. Bertoko patronalek (CFBSK, ADEGI, CEBEK, SEA eta CEN) erabiltzen duten estrategia, nagusiki EAEn (Nafarroan UGT eta CCOO prest baitaude lan hitzarmen merkeak sinatzeko). Hitzarmen bat ez bada berritzen, bere ultraktibitatea amaituta, estatu mailako hitzarmen bat aplikatzeko aukera ematen du. Gauzak horrela patronala negoziazioak blokeatzen ditu, estatu mailako mlan baldintzak aplikatzeak sortzen duen presioa bere alde izateko. Dualidadea sortzen du, langile “zaharrei” lehengo soldata aplikatzen jarraitzen zaiolako, hori bai, izituta, eta kontratazio barriei estatu mailako soldata, askoz bajuagoa dena.

3.- Negoziazio eremu berriak irekitzea ukatuz. Badaude hainbat eremu beti aplikatu izan zaiela estatu mailako lan hitzarmenak, adibidez telemarketing, grandes almacenes, banka, aseguroak, kimikak… Nafarroan areago eta gehiago: zahar egoitzak, interbentzio soziala, zabor bilketa…. Bertoko patronala ukatu egiten du eremu hauek irekitzea, bertan negoziatzeko eremu hauetako lan baldintzak, badakitelako hori, lan baldintzen hobekuntza bat ekarriko duela, eta nahiago dute lan baldintza prekarioak aplikatzen jarraitzea.

4.- Langile publikoen eta arlo publikoko azpikontratatutako langileen kasuan, legeak inposatuz.

a) Langile publikoen lan baldintzak estatuko lege eta dekretuen bitartez arautzen dituzte (soldata igoera, 37’5 orduko lanaldia inposatzen saiatzea, erreposizio tasa, ITaren ordainketa, ordezkapenak, …), negoziazio kolektibo eskubide guztiz ukatuz eta bertan gure lan baldintzak arautzeko dugun erabakitzeko eskubidea erasotuz. Ondorioz, langile hauen lan baldintzak estatu mailako gobernuek inposatzen dituzte, eta bertoko erakundeek orokorrean, nahiz eta hitzez kontran azaldu, aplikatu, oso ondo baitatorkie langileen lan baldintzak merkatzea, beraien izaera neoliberalarekin lerrokatuz. Gainera, sektore publikoaren garapenari mugak jartzea, pribatizazioak bultzatzeko estrategia argi bat da.

b) EAEko azpikontratatutako langileei dagokionez, estatuko lege baten bitartez arautu dute pliegoak zalantzan jartzea subrogazioa bermatzeko bitarteko moduan, horrek azpikontrataturiko langileen lanpostua eta lan baldintzak mantentzean izan dezakeen ondorioekin. Nafarroan, eta langileok egin dugun presioaren eraginez, bertako lege bat egin da, subrogazioa pliegoetan txertatzea derrigortzen duena. Eusko jaurlaritzak uko egiten dio EAEn Nafarroan egin duten moduko lege bat egiteari, bere izaera neoliberalari jarraituz.

Zer egin dezakegu estatalizazioari aurre egiteko?
Lehenik eta behin, maila orokorrean, estatalizazioaren kontra eta langileok Euskal Herrian gure lan baldintzak arautzeko dugun eskubidea aldarrikatzeko edozein mobilizazioetan parte hartuz, eta zehazki maiatzaren 30ean estatalizazioari aurre egiteko LABek deitu duen mobilizazio eta lanuzte egunarekin bat eginez.

Bigarrenik lantokiz lantoki prekarietatearen kontrako eta lan baldintza duinen aldeko borrokak antolatuz. Ekintza sindikal iraunkorraren bidez, bertako patronalak eragindako blokeoa pitzatu behar dugu. Enpresa nahiz sektore mailan lan hitzarmenak eskuratzeko, langileak tokian toki antolatu eta aktibatu beharra dago.

Hirugarrenik sektore zein enpresetako negoziazio eremu berriak irekitzearen aldeko borrokak antolatuz, bai bertako sektore zein enpresa mailan gure lan baldintzak erabakitzeko, adosteko eta arautzeko aukera izan dezagun.
Azkenik, Arlo publikoan Lege inposaketa eta negoziazio kolektiboaren eskubidearen alde borrokatuz, estatuaren zentralizazio eta pribatizazio dinamikari aurre eginez baita bertako erakundeen konplizitateari.

Zein da behin betiko konponbidea estatalizazioaren aurrean?
Aurrez aipatutako borroken bidez, hemengo negoziazio esparrua defendatzea eta prekarizazio prozesuari muga jartzea da erronka. Alabaina, sakoneko arazoa, lan arloko eskumenak Estatuaren esku egotean datza. Hala EAEn nola Nafarroan, estatus berriaren inguruko eztabaida irekita dago. LABen ustez, estatus berri horretan lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioa jaso beharra dago. Alegia, Euskal Herrian bertan hartu behar dira gure lan eta bizi baldintzen inguruko erabakiak. Lan eremuan burujabetza eskuratzen ez badugu, estatalizazio eta prekarizazio prozesuaren menpe jarraituko dugu, hori bultzatzeko erabaki estrategikoa hartu baitu Espainiako Estatuak. Honela bada, lan eremuan borroka sindikala egitearekin batera, aldaketa politiko eta sozial orokor baterako burujabetza prozesua martxan jartzea ezinbestekoa da.
 

 

 

Bizitza duina bermatuko duen jendarte eredu bat eraikitzeko konpromisoa berretsi dugu, inolako indarkeriarik eta injustizia sozialik gabe

Une honetan ematen den giza eskubideen urraketa nabarmenena preso eta iheslariek pairatzen dutela nabarmendu du Garbiñe Aranburuk, Kanboko ekitaldi historikoan.

LABeko ordezkaritza bat Kanboko ekitaldi historikoan izan da, eta, bertan, sindikatuko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk nabarmendu du gaurkoa etapa baten amaiera dela, baina baita etapa berri baten hasiera ere, atzo egin genuen adierazpenaren haritik: “ETAren desagerpenak ez du suposatzen gatazka politikoaren amaiera, gatazka politikoak jarraitzen du”.

Hain zuzen ere, Garbiñe Aranbururen hitzetan, “biktima guztien aitortza eta erreparazioa egitea egokitzen da orain, guztien erreparazio bat egitea, eta guztioi dagokigu, eragile politiko, sozial eta sindikal guztioi, erantzukizun eta arduraz jokatzea”.

Justizia eta bake eszenario bat eraikitzeko urrats berriak ematea beharrezkoa dela nabarmendu du LABeko idazkari nagusiak, elkarbizitzan eta normalizazio politikoan sakontzeko: “Momentu honetan guretzat lehentasunezkoa da, eskubide guztien aitortza helburu, preso eta iheslarien eskubideen urraketarekin amaitzea. Une honetan ematen den giza eskubideen urraketa nabarmenena preso eta iheslariek pairatzen dute. Hortaz, sakabanaketarekin amaitu behar da, gaixo dauden presoek kalean egon behar dute eta salbuespen legediarekin bukatu behar da”.

Horrekin batera, Garbiñe Aranburuk adierazi du herri honi dagokion erabakitzeko eskubidea errespetatzeko lanean jarraituko duela LABek, “eskubide guztiak errespetatuko dituen jendarte eredu bat eraikitzeko bidean, guztiontzat bizitza duina bermatuko duen eredu bat, inolako indarkeriarik eta injustizia sozialik gabe”.

 

 

Hurbilketa bat izan dugu EAEko unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoaren irakasleen mahai sektorialean

0
Gaurko irakasleen mahai sektorialera aurreko bileran landutako proposamena zehaztuagoa eta berrikuntza batzuekin ekarri du Administrazioak.

Lehenik eta behin, langileria zoriondu beharrean gaude, azken hilabeteotan erakutsitako konpromisoak greba eta mobilizazioen bidez, emaitzak ematen jarraitzen duelako.

Gaurko mahaian pasa den apirilaren 18tik genituen zenbait edukietan urratsak eman dira, arlo batzuk zehaztapen handiagorekin aurkeztu dituzte.

Horretaz gain, Administrazioak eduki berriak mahaigaineratu ditu, hala nola, besteen artean, ordezkapenak etapa guztietan betetzea lehen egunetik. LAB sindikatuarentzat negoziaketetan hasi ginenetik ezinbesteko eskakizuna izan da.

Lizentzia eta baimenen kasuan, seme alabak zaintzeko eszedentziari dagokionez, Sailak proposatu du behin behineko irakasleen eskubideak finkoenekin parekatzea, beti ere ikasturte osoko plaza batean dauden langileentzat. Egoera bereziki zailetan dauden ikastetxeen edo taldeen kasuan baliabideak gehitzeko asmoa ere azaldu dute.

Gauzak horrela, urratsez urrats bagoaz aurrera. Orain arte egindako bideak Hezkuntza Saila edukiak aurkeztera behartu du. Hala ere, pasa den astean LABek egindako eskaera batzuk (ordezkapenak lehen egunetik kidego guztietan) onartu dituzten arren, beste batzuk zehaztu gabe jarraitzen dute, adibidez, adinagatik irakastorduen murrizketa eskubidea behin behineko irakasleentzat albo batera uztea ez da onargarria.

Datozen egunotan bilkurak burutuko ditugu sindikatuko kideekin proposamena aztertu eta balorazio sakonagoa egiteko.
 

 

 

Bizkaiko Foru Aldundiko garbitzaileek instituzioak entzungorrarena egiten duela salatu dute

0

Teresa Laespada diputatuaren bulegoaren aurrean protesta egin dute, LAB, ELA, UGT, ESK eta CCOO sindikatuok deituta.

Garbialdiko langileen protesten harira, Bizkaiko Aldundiko LABeko sail sindikalak ohar hau argitaratu du:

Honezkero jakingo duzuenez, Garbialdiko langileek, gure bulego eta eraikin garbitzen dituzten gure lankideek, zazpi urte luze daramate konbenioa berriztu gabe, eta besteak beste, soldatak eurak ere berriztu gabe.

Gainera Garbialdi – plantillan murrizketak egin eta euren lan kargak handitzeaz gain – negoziatzeko borondaterik batere ez da erakusten ari. Eskaintzen dieten bakarra zera da: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 urteetarako zero, 2017rako %0.3, eta 2018 eta 2019rako zero.

Hau onartezina da, ez dago Garbialdiren jarrera zein den adierazteko beste hitzik: ONARTEZINA.

Baina zoritxarrez, Aldundia ere ez da jokatzen ari dagokion erantzukizun eta ardurarekin: Aldundiak lehenengo zerbitzua pribatizatzen du, bigarren Garbialdi enpresak zerbitzuaren betekizunean egiten diharduen ez betetzeen aurrean ez du ezer egiten, eta azkenik langileen egoerari ere muzin egiten dio, …laburbilduz, bere ardura zuzenekoa daen zerbitzua pribatizatu hain zuzen ere, bakar batek negozioa egiteaz gain, Aldundiaren Gobernu Taldeak zerbitzu honen gaineko ardurari bizkar emateko.

Hau ere onartezin da, ezin dugu onartu garbitzaileen lan egoeraren aurrean Aldundia erakusten ari den arduragabezia, eta Garbialdi enpresarekiko konplizitatea.

Aldundiaren jokabide honek okerrera egin du azken aste hauetan, izan ere, garbitzaileek bilera bat eskatua baizuten Enplegua, Gizarteratzea eta Berdintasuna Saileko Diputatuarekin, eta honek bilera egiteko ezetza eman baitu. Martxoaren 8an lila koloreko lazua soinean ateratzea, eta gero inongo konpromiso eta ardura politikorik ez hartzea berdintasunaren aldeko aldarrikapen soziala politikoki instrumentalizatzea da: ONARTEZINA!

Ezin dugu onartu! Garbitzaileek euren mobilizazio agendarekin aurrera darraite, eta dei egiten dizuegu egoerari adi egoteko. Gu gure aldetik, Aldundiko langileok gure elkartasuna, eta gure bat egitea aktiboki adierazi ahal izateko bideak eta formulak topatzen saiatuko gara.

 

 

 

“Bizi egunak” Bilbon maiatzaren 6an #BiziEgunak

0

Igande honetan atzo LABek aurkeztutako "Bizi egunak" dinamikaren lehen eguna egingo da Bilbon. Merkataritza, hiri eta kontsumo eredu alternatibo bat posible dela hausnartu eta jendarteratzeko ekimen ezberdinak egingo ditugu goizean zehar.

11:00etan INFORMAZIO BANAKETA KONTSUMITZAILEEI
(Santutxuko Carrefour Expressaren aurrean)

Bilbiko "Xake" espazioa
(Bilbo zaharrean auzokideek autogestionatutako espazio eta proiektua)

EGUN OSOAN ZEHAR Kontsumismoa eta eredu komertzialari buruzko kartel erakusketa

12:00tatik aurrera:
– Haur eta gurasoen arteko marrazki lehiaketa. Gaia: AISIA
– Kontsumismoari buruzko dokumental emanaldia

13:00etan:
– Bizi egunak Vermuteoa
– Kontzertua
 

 

 

Kalitatezko eskola publikoaren alde mobilizatuko gara Iruñean

0

Nafarroako Irakaskuntzako bederatzi sindikatuok hezkuntza itunaren negoziazioen alde egiten jarraitzen dugu, eta larunbaterako antolatua dugun manifestazio bateratua egiteko arrazoiak azaldu ditugu gaur. Iruñeko autobus geltoki zaharretik irtengo da manifestazioa, 18:00etan.

HEZKUNTZA PUBLIKOAREN INTERSINDIKALEKO PRENTSAURREAREN KOMUNIKATUA:

Otsailaren 16an, hezkuntza kalitatearen hobekuntza lortzeko itunaren negoziazioak hautsi ondoren, ia urtebete igaro eta gero, hezkuntza publikoko sindikatu guztiok elkarrekin gabiltza mobilizazioak eta asanbladak egiten ikastetxeetan (70 baino gehiago), delegatuen elkarretaratzeak eta prentsaurreak. Oraingoz, 64 ikastetxek igorri diote atxikimendua Departamentuari gure aldarrikapenekiko. Gauza bera adierazi dute guraso elkarteen hiru fedarazioek: Britila, Herrikoa eta Sortzen.

Bestalde, talde parlamentario guztien hezkuntza arduradunekin harremanetan jarri gara, hezkuntza publikoaren finantzaketa bermatuko duen legegintzako ekinbidea abian jartzea proposatzeko. Horrela, berehala eta modu gehikorrean, handituko lirateke diru partidak xede honekin, sare publikoaren kalitatea bermatzeko.

Sindikatuen ekintzei eta mobilizazioei esker, martxoaren 27an berriz ere erdietsi da negoziazioari ekitea. Hala ere, apirilaren 27ko mahai sektoriala izan arte ez dugu jaso Hezkuntza Departamentuaren proposamen zehatzik, negoziazioa askatzeko abiapuntu gisa erabiltzeko. Gainera, apirilaren 30ean berean bidali zuten idatziz. Aurreko mahai sektorialaren ondoren informatu genuen bezala, kontseilariak konpromisoa hartu zuen finantzaketa eta egokitze juridikoa bilatzeko Bigarren Hezkuntzako orduak leheneratzeko 19-20 ikasturtean; baina, oraingoz, asmo hutsak besterik ez dira, aurrekontu zuzkidura bermatu gabe. Halaber, dio ikasturte honetan ezinezkoa bada, hurrengoan eginen dela, lehen esan zen bezala, ondoko legegintzaldian. Orobat, Departamentuak adierazi du prest dagoela irizpide berri eta hobeak erabiltzeko irakasleen ordezkapenak egiterakoan, baina ez du zehaztu zertan gorpuztuko den hobekuntza hori. Hurrengo mahai sektoriala bihar izanen da, maiatzaren 4an. Bertan saiatuko gara argitzen proposamenak ba ote duen berme aski negoziatzen jarraitzeko.

Tamalez, Departamentua ahalegindu da jendea nahasten eta geldiarazten. Ikastetxetara igorri ditu, bai, berri borobil batzuk, ustez: ratioak gutxitu direla 16-17 ikasturtean; ordezkapenak doitu dira teknikoki ahal zen guztian eta zuzeneko irakaskuntzaren orduen gutxitzea 18-19 ikasturtean hasiko dela. Jakina, hori ez da egia kasu guztietan.

Gobernuak iragarri du aurreko legegintzaldietan ezarritako murrizketak irauliko dituela ituna izan edo ez, sindikatuen ekinbidea alferrikakoa delakoan. Hitzarmena nahitaezkoa da, erabat, konpromiso zehatzak hartzeko eta ez alde bakarreko erabaki bidegabeak, lan baldintzei eta hezkuntzako lehentasunei dagokienez, eta edukitzeko legezko tresna bat, haiek betetzera behartuko dituena.
 

 

 

Gogor salatzen dugu Adegiren jarrerara Gipuzkoako eraikuntzako negoziazioan

0
Gipuzkoako eraikuntzako hitzarmena berritzeko negoziazio mahaiaren bilera berri baten bezperan, Adegik bilera atzeratzea eskatu du “denbora izateko, proposamen bat osatzeari begira”. Horren ondorioz, hurrengo bilera maiatzaren 16an izango da, bihar beharrean.

LABek gogor salatzen ditu Adegiren blokeoa eta jarrera arduragabea. Ez dago aitzakiarik bihar bilera ez egiteko, Adegi bera izan baitzen biharko data, alegia maiatzaren 4koa, aukeratu zuena proposamena landu ahal izateko. Ia bi hilabete daramatzagu bilerak hasi zirenetik hitzarmen kolektiboa berritzeko. Badira aste batzuk Adegik ezagutzen dituela sindikatuen aldarrikapenak.

Egoeraren larritasunaren aurrean, LABek honakoa exijitzen dio Adegiri:

-Maiatzaren 16a baino lehen aurkez diezaiela bere proposamena sindikatuei, 16ko bileran negoziazioetan hasteko.
– Sindikatuok aurkeztutako proposamenei erantzungo dien proposamena bat idatziz ekartzea.

Hau horrela ez bada, LABek gainerako sindikatuei berehala mobilizatzen hasteko planteatuko die. Greba gero eta gertuago dago Gipuzkoako eraikuntzan.
 

 

 
 

“Bizi egunak” dinamika aurkeztu dugu #biziEgunak

0

Merkataritza, hiri eta kontsumo-ereduari buruz gogoeta egitea bilatzen du, igandeetan egingo diren ekimenen bidez.

LABek salatu nahi du estrategia global eta perfektuki orkestatua mundo garatuan ematen ari den merkataritza, kontsumo eta hiri ereduaren inguruan eta gure herrian EAJ, PP, Geroa Bai eta PSE/PSNek bultzaten dutena.

Herrialde guztietan ditugu horren adibideak:

Nafarroan, kate handiek urteko 10 igande edo jai-egunetan irekitzen dituzte ateak eta egungo gobernuak, akordio programatikoan jasota duen arren kanpainak egingo dituela herritarrak kontsumo arduratsuaren inguruan kontzientziatzeko, ez du horrelakorik egin.

Araban, El Corte Ingleseko supermerkatuen marka den Opencor saltoki bat irekitzeko mehatxua, presio neurri bezala erabiliko da gainontzeko marken aurrean herrialde honetan dagoen ez irekitzeen inertzia apurtzeko.

Gipuzkoan, BM supermerkatu kateak, Pandoraren kutxa ireki du bus geltokian dagoen eta urteko 365 egunetan irekitzen duen denda batekin. Honi gehitu behar zaio Aldundia eta Donostiako Udalak turismoaren inguruan egindako kanpaina eta turistentzako irekitako denden logika.

Bizkaian, EAJk aspaldi kendu du mozorroa eta denbora darama bide guztietan, merkataritza igande eta jaigunetan irekitzea bultzatuz, hitz bakarra ere aipatu gabe sektoreko lan-baldintza, soldata eta lanaldiaren inguruan hitz bakarrik ere aipatu gabe eta honen kontra gaudenoi (patronalak, sindikatuak, kontsumitzaileak, auzo elkarteak) leporatuz gure jarrerarekin lortuko dugun bakarra azak jatea eta kandelekin argitzea lortuko dugula. Ez al zaizue ezagunea egiten.

Ipar Euskal Herrian, borondatezkoa da jai-egunetan lan egitea, baina LABek atzeman du benetan ez dela horrela. Kate handiek behartu egiten dituzte langileak lanera joatera eta alfonbra gorria jartzen diete makro- merkalgune berriei.

Errealitate honen aurrean LABn iritziz, egun sindikatuetatik irekitzeko ahaleginei ematen zaie erantzunetik harago, asko dagoela egiteko:

• Jendartea kontzientziatu igande eta jai-egunetan ez kontsumitzeko.
• Merkataritzako langileek kontziliazioa pertsonal eta familiar eta laboralerako duten eskubidea
aldarrikatzea.

• Merkataritza txikian eta beste sektore batzutan ematen den enplegu suntsiketaren aurka azaltzea, eta baita inposatu nahi diguten hiri eta kontsu-ereduaren kontra ere.
• Beharrezkoa dugu estatuak utz diezaiola merkaritzako araudia eta nahi eta behar dugun kontsumo eredua hemen erabakitzeko dugun gaitasunari eraso egitea. Hemen lan egiten badugu, hemen erabaki behar dugu.

Hauxe da LABek maiatza eta ekainean Nafarroa, Araba, Gipuzkoa, Bizkaia eta Ipar Euskal Herrian egingo duen “Bizi egunak” ekimenaren arrazoia.

Ekintza guztiak igande goizez izango dira eta aipatu herrialdeetako hirietan plaza publikoetan egingo dira. Baina ekintza bakoitzak bere egitaraua izango du mota guztietako pertsonek hartzeko aukera izan dezaten.

Adin guztietarako ekintza ludikoak izango dira, adibidez, aisia gaitzat izango duen marrazketa lehiaketa bat Guggenheim Museoko langile kaleratuak izango dituena epaile eta sari banatzaile bezala.

Umeentzako jolasak egingo dira birziklatutako produktuekin, graffiteroen talde ezagun bateak murala egingo du “Jai egunetan, denok jai” lemarekin. Kontsumo ereduari buruzko dokumentala ere proiektatuko da, igande eta jai-egunetako lanaren inguruko informazio puntuak, kontzertuak, etab.

Hitzaldi eta eztabaidak ere izango dira gai ezberdinen inguruan, hala nola, kontsumo-eredua, hiri-eredua edo merkataritzako langileek lan-baldintzak.

“Bizi Egunak” egingo diren hirietako udaletan mozioak erregistratuko ditugu. Hauetan eskatzen diegu Udalei gai honi aurre egin diezaioten eta jarrera har dezaten bultzatu nahi duten merkataritza-, kontsumo- eta hiri- ereduaren inguruan.

Bizi Egunak maiatzaren 6an izango dira Bilbon, 13an Iruñean, 27an Donostian, ekainaren 3an Gasteizen eta ekainaren 17an Hazparnen.

Amaitzeko, adin guztietako pertsona guztiei dei egiten diegu modu aktiboan Bizi Egunetan parte har dezaten.