2026-01-22
Blog Page 759

Bilboko udal igerilekuetan sorosleak falta direla ohartarazi dugu

Uda honetan Bilboko udal igerileku irekiak erabiltzen dituzten hiritarrei arreta handia jar dezaten ohartarazteko beharrean gaude. Arazoak egotekotan, udala ez baita erantzule egingo.

Zein bilbotarrek ez du inoiz udako udal igerilekuetan gozatu? Urteko garai honetan ohikoa da familia, talde antolatu zein lagun kuadrillak topatzea erabilgarri dagoen espazio guztia betetzen. Segurtasun neurriak dira, egun horietaz gozatzea ahalbidetzen dutenak.

Tamalez, gero eta zerbitzu publiko gehiago bezala, Bilboko udal kiroldegietako zerbitzua kudeatzen duen enpresa azpikontratatuta dago, kalitatezko zerbitzua ematea eta langile zein erabiltzaileen gutxieneko bermeak exijitu eta lortzea zaildu egiten delarik. Esleipena duen enpresak, GUEDAN Servicios Deportivos S.A.k, azken aldian berriztu du bere kontratua eta honen irauten duen bitartean kostuak murriztea du helburu Bilboko Udalak. Nola eragiten du honek udako igerilekuetan?

Alde batetik, erabiltzaileei ohartarazi behar diegu: laguntzailerik gabe sartzeko gutxieneko adina murriztu egin da, 14 urtetatik 11ra, hain zuzen ere.

Bestalde, Kirol eta Gazte Saileko Delegatua den Oihane Agirregoitia Zinegotziak, kiroldegien inguruko azalpenak emateko egindako agerralditik bi egunetara, nabarmen jaitsi da igerileku irekiak zaintzera zuzendutako sorosle kopurua.

Ez da sorosle taldean harridura sotzen duen ezer, 2015etik daramate borrokan udalak konpromesu sendo bat har dezan segurtasuna eta zaintzarekin. LABetik salaketaz beteriko jarraipena egin zaio, bai Babes Zibilari, kiroldegien edukieraren inguruan; bai Osasun Sailari, sorosle kopuruen inguruan. Horrela, Errekaldeko aforoa 300 pertsona baino gehiagotan murriztu behar izan dute eta 2016ko udaz geroztik sartu eta irteten direnen zenbatekoa kalkulatzen hasi dira. Egun, jarritako zenbatze sistemak ez dira batere fidagarriak; eta tornuen sistema ezarri ordez hau izan da zinegotziaren erantzuna: “aforoaren kontrolari dagokionean jakina da horren inguruko prozedurak aurrera eraman izan direla”. Beharrezkoak diren sorosle kopuruari dagokienez, Hiri Ingurumen Osasun eta Higiene Azpiatalaren gomendioa argia da zentzu honetan, bi sorosle egon behar dira zaintzen momentu oro.

Aurtengo udara arte, gomendioei jarraituz, igerilekuetan 3 sorosle egon dira normalean, jendetza aurreikusten zen kasuetan 4. batek lagunduta. Aurtengo uda bestelakoa izango da, bi sorosle egongo dira soilik, eta hiru jendetza aurreikusten den egunetan. S.O.S.eko langileek zaintzaz haratago doazen funtzioak dituzte (analitikak, sendatzaile, lehen sorospena kiroldegi osoan), beraz ezin dira momentu oro igerilekuan egon. Egoera hau ematen denean sorosle bakarra egongo da,

honen aurrean honakoa dio zinegotziak: “ulergarria da, holako egoera baten aurrean, ezin direla bi txalo eman eta sorosle bat zerutik erortzea”.

S.O.S.eko langileek, euren esperientziatik, euren kezkak adierazteko beharrean daude, ezinezkoa baita aurreikuspenik egitea. Egun oso beroek eta oso jendetsuek ez baitute sarritan bat egiten. Horrez gain, erantzukizun falta larria iruditzen zaigu igerilekuetara laguntzaile nagusi barik sartzeko ezarritako gutxieneko adina.
 

 

 

Velatia taldearen egoitzaren aurrean mobilizatu gara, langileon ahotsa entzun dezaten

0

LAB sindikatuak ordezkaritza eta gehiengoa du Velatia taldeko enpresa batzutan. Hala, elkarretaratze bat egin dugu gaur GOSAko egoitzaren aurrean, Zamudioko Parke Teknologikoan, taldeko lan-egoera salatu eta zuzendaritzarekin bilera eskatzeko.

Jabier Ormazabal Circulo de empresarios Vascos-eko lehendakaria dela eta harrotuta dabilen bitartean, Velatia taldeko enpresetan lan baldintzak okerrera egiten ari dira.
Prekarietatea hedatuz doa lan zentroz lan zentro. Agian, hori da enpresarien helarazi nahi diguten mezua, negozio eredua zehazki hau dela: irabaziak gure lan eskubide eta baldintzen kontura handitzea alegia.

LABek salatu nahi du badela hilabete bai ordezkaritza dugun enpresetan zein hemen bertan, taldeko egoitzan, idatziz Zuzendaritzari bilera eskaera egin geniola.

Bertan lantokietan hedatuz doazen problematikei eta taldeko irizpidea denaren aitzakiarekin bertan konpondu nahi ez duten egoerei irtenbide orokorra bilatzea da gure helburua. Zehazki:

1. Gure lan osasunarekin jolasten ari dira. Minbizia sor dezaketen produktuekin lanean gabiltza produkzioan. Gainera, kezkaz ikusten dugu gure osasun faltarekin egiten den kriminalizazioa Velatiak kontratatutako mutuen partetik.
2. Azpikontratazio politikan sakontzen ari dira, kontratu duala eta Lantegi Batuak-
eko langileak erabiliz gastuak murrizteko eta onartzen ez dugun irizpidean tematzeko: Ez dira berdin ordaintzen ari egindako lan beragatik.
3. Lan baldintzak ere okertzen ari dira. Zukutu nahi gaituzte: gaueko lanaldi amaigabeak, hiru txandetara jartzeak… Hau da saritzen den eta adibide gisa jartzen den enpresa eredua.
4. Arrazoirik gabe hainbat lan eta unitate produktibo kanpora ateratzen ari dira, honen ondorioak ezezagunak izanik langileon etorkizuna zalantzan jarriz.

Gaurkoan, LABeko ordezkaritza Velatia taldeko egoitza aurrean mobilizatu gara gure aldarrikapenak entzun eta aipaturiko arazoak konpontze bidean jartzeko bilera bat edo behar diren guztiak egin ditzagun eskatzeko helburuz.

Ez gaude prest onartzeko langileon aldarrikapenei entzungor egitea. Behar den momentu eta lekuan mobilizatzen jarraituko dugu enpresak ezarritako prekarietate egoerok gainditu arte. Hau hasiera besterik ez da izan.
 

 

 

Nafarroako Metaleko hitzarmen duin baterako aldarrikapenak industrialdeetara eraman ditugu auto karabana batekin

0

Hogei ibilgailu inguruko karabana baten bidez, LAB sindikatuak Landaben, Agustinos, Motxoli eta Ezkirotz industrialdeak eta metaleko enpresa txikien patronalaren egoitza bisitatu ditu gaur, Nafarroako Metaleko hitzarmen duin bat aldarrikatzeko. Geldialdi bakoitzean LABek hitzarmen berrian nahiko lituzkeen aldarrikapenak landu dituzte: azpikontrataturiko enpresen subrogazioa; kontratazio ez baztertzaileak; 35 orduko lanaldia; eta estatalizazioari aurre egiteko beharra.

Auto karabana Nafarroako lantegi handienetik abiatu da, Landaben industrialdeko Volkswagenetik hain zuzen ere. Bertan, Maider Caminosek hartu du hitza, LABeko Industria federazioko Nafarroako arduradunak. Hasteko, Metaleko hitzarmen berriaren negoziazioan patronala eta UGT, CCOO eta ELA sindikatuak jokatzen ari diren papera salatu du Caminosek. Patronala, hitzarmen duin bat lortzeko beharrezkoak diren gaiak mugatu dituelako edo negoziaziotik kanpo utzi dituelako. UGT eta CCOO, hitzarmenak behar duen sakoneko aldaketari muzin egin diotelako eta beren eskakizunak soldata igoera huts batera murriztu dutelako. Eta ELA, sektoreko lehen indarra izan arren, jarrera erabat pasiboa izan duelako.

Hitzarmen berrian sartuko ez dituzten baldintzak zerrendatu ditu Caminosek: “Ez dute malgutasuna murriztu nahi; ez dute lanaldia jaitsi nahi; ez dituzte enplegu duin eta iraunkorra izateko neurriak adostu nahi; ez dute azpikontraten subrogazioa ezarri nahi; ez dute ABLE bidezko kontratazioa bukatu nahi; ez dituzte bazterketarik gabeko kontratazioak bermatzeko neurri demokratikoak ezarri nahi; ez dituzte Industrian emakumeen sarbidea ziurtatzeko eta bultzateko bideak garatu nahi”. Eta “egoera larri hori ikusita”, Caminosek nahitaezkotzat jo du “kalean eta enpresetan borrokatzea lapurtu dizkiguten edo lapurtu nahi dizkiguten eskubideen alde”.

Volkswagen multinazionalarendako lanean ari diren azpikontraten egoera salatu du LABen auto karabanak Landabenen, eta langileek bizi duten ezegonkortasunaren aurrean hitzarmen berriak nahitaez subrogazioa jaso beharko lukeela aldarrikatu. Agustinos industrialdeko Liebherr enpresaren parera, berriz, kontratazio ez baztertzaileen gaineko aldarria eraman dute. Gero, Motxoliko Metronics lantegian 35 orduko lanaldia eskatu dute, ondasuna banatzeko lana banatu behar baita. Ondoren, Ezkirozko BSH-n hemen lan egiten dugun heinean hemen erabaki behar dugula eta beraz bertako negoziazio kolektiboaren garrantzia azpimarratu dute. Bukatzeko, Metaleko enpresa txikien patronalaren egoitzara eraman dituzte aldarrikapen guztiak, 50 langile baino gutxiagoko enpresa gehienek Nafarroako Metaleko hitzamena aplikatzen baitute.

 

 

 

Eta zu izango bazina errefuxiatu?

EKAINAK 20. Errefuxiatuen Nazioarteko Eguna
Kasu askotan indarkeria matxistatik, behartutako ezkontzetatik, identitate edo joera sexualagatiko mehatxu eta jazarpenetik ihes egin behar dute. Heteropatriarkatuak euren heriotza kondena sinatu duelako.

Potentzia handien diru goseak gerra inperialistak sortzen ditu han-hemen, beste batzuen baliabideak eskilmatzea askoz baliotsuagoa delako eurentzat milioka lagunen bizitzak baino.

Eta zer esan kapitalismo neokolonialaz? Estatu berberek eta euren multinazionalek komunitate osoak botatzen dituzte euren etxeetatik, lurra eta ura pozointzen dute, gosea zabaldu, bertako ekonomia zapuztu eta bizi itxaropenik gabe uzten dituzte gu bezalako langileak, gurea bezalako familiak.

Mendebaldeko Estatuek sortzen dituzten sarraskietatik ihesi datoz errefuxiatuak. Europa ere erruduna da eta, askoz gehiago zor diegun arren, bizimodua berbideratzeko aukera baino ez digute eskatzen.

Ikasketak, lana, karrera profesionala ez ditu inork atzean uzten, munduko beste puntan miseriazko diru laguntza bat jasotzeko. Ez gaitzaten engainatu. Ez gaitzaten jarri elkarri mokoka. Kapitalismo barruan langileok ez gara elkarren etsaiak.

Euskal Herria abegikorra izan da betidanik. Gutako asko migranteen seme-alabak edo ilobak gara. Ez da hain zaila imajinatzen… zu izango bazina? 
 

 

 

Gasteizko kale garbiketako langileek bihar erabakiko dute grebari hasiera ematea ala ez

0

Astebeteko greba iragarrita zuten Gasteizko kale garbiketako langileek, ekainaren 20 eta 26 bitarterako, eta lanuzteen aurretik mobilizazioak ere egin dituzte. Bada, gaur hastekoa zen grebaren atarian, lanuzteen deialdia geratzea erabaki dute langileek, udal gobernuarekin bildu eta honen proposamenak entzun eta gero. Horrenbestez, batzar orokor bat egingo dute bihar langileek, greba bertan behera utzi edo ez erabakitzeko.
 

 

 

Soldata arrakalarekin amaitzeko borondaterik ez dagoela ondorioztatu dugu lantokiei zuzendutako galdetegiarekin


LABek ikerketa bat egin du Hego Euskal Herriko administrazio eta enpresa pribatuetako gizon eta emakumeen arteko soldata-arrakalari buruz. Ia 300 lantokiri egindako galdetegiaren erantzunekin, txosten bat osatu du sindikatuak, eta komunikabideei aurkeztu diegu. Honez gain, soldata-arrakalari aurre egiteko neurriak aurkeztu dituzte LABeko Batzorde Exekutiboko kide Arantxa Vazquezek eta Idazkaritza Feministako idazkari Eli Etxeberriak.


Emakume eta gizonen arteko soldata arrakalari aurre egiteko proposamenak Nafarroako Parlamentuan aurkeztu genituen astelehenean, eta gaur, Hego Euskal Herriko lantokietako egoeraren azterketaren aurkezpenean, komunikabideen aurrean eman ditugu jakitera. Hori bai, datu kezkagarri baten berri eman dugu: 286 lantokitatik 43k baino ez dute erantzun gure galdetegia. Horrenbestez, isiltasuna izan da nagusi gai honen inguruan, eta honek txostenean aipatutako ondorioetako batera eramaten gaitu: hots, borondaterik ez dagoela soldata arrakalarekin amaitzeko.

Hauek dira proposatutako neurri zehatzak:

• Berdintasun planak egitearen derrigortasuna enpresa guztietara zabaldu dadila, 250 langile edo gutxiago eduki arren.
• 
Kontziliaziorako eta korrespontsabilitaterako benetako neurriak hartu daitezela.
• Administrazioan aitatasun baimena amatasun baimenarekin parekatzeko hartu den neurria enpresa pribatuetara zabaltzea eta derrigorrezkoa egitea.
• Zerbitzu publikoen garapena ziurtatzea. Murrizketa guztiak atzera botatzea eta azpikontratazioarekin amaitzea frogatua dagoelako eragin zuzena dutela emakumeengan. Publikotik betetzen ez diren zaintza lan guztiez emakumeak arduratu behar dira oraindik orain.
• Zaintza lanen aitortza politikoa, ekonomikoa eta soziala.
• Etxeko langileentzat lan baldintza duinak eta zaintzarako dirulaguntza berdinak.
• Zaintzarako sistema publikoa garatu
• Zaintzeko, ez zaintzeko eta zaindua izateko eskubidea bermatuko duten neurriak martxan jartzea, unibertsalak eta singularrak.
• Haur eskolak doakoak izan daitezela.
• Negoziazio kolektiborako eskubidea ziurtatzea, hori izango delako neurri eraginkorrak lan merkatuan inplementatzeko bidea.
• Estatalizazioaren kontrako neurriak hartu ditzala.

Ospitaleguneko larrialdien zein ospitalez kanpoko larrialdien egoeraz ohartarazi dugu Nafarroako Parlamentuan

0

LAB sindikatuak Nafarroako Ospitaleguneko larrialdi zerbitzuaren gainean egina duen azterketa aurkeztu du gaur Nafarroako Parlamentuaren Osasun Batzordearen aitzinean; gainera, ospitalez kanpoko larrialdi zerbitzuek Iruñerrian bizi duten egoerari buruzko ohar batzuk ere eman ditu. Dabid Mendaza eta Josemi Ablitas mintzatu dira LABen izenean eta talde parlamentarioei jakinarazi diete larrialdi zerbitzu bateratuaren kudeaketa zabarra izan dela 2014an ireki zutenetik. Horrek, noski, ondorio txarrak izan ditu langileen baldintzetan eta zerbitzuaren kalitatean.

Sindikalistek azpimarratu dute larrialdi zerbitzuko langileen baldintzak kezkagarriak direla oso: plantillaren prekarizazioa (langileen %59 kontratatua da); lanaren gainkarga (eguneko 350 artatze, nahiz eta zerbitzua 250erako pentsatua dagoen); antolakuntza kaosa (ez dago funtzionamendurako hobekuntza planik); lidergo falta (ez dago zerbitzuaren koordinatzaile edo bururik); burutza toxikoak (erizaintzako burutzak, adibidez, langile finkoak lanpostu okerrenetan zigortzen ditu, lekuz alda daitezen); eta, batez ere, egoera honen aitzinean Ospitaleguneko Zuzendaritza geldi dagoela, eta errealitatea estaltzen duela.

Asistentziaren kalitateari dagokionez, adierazleek honakoa erakusten dute: kexak ugaritu direla; itxaron denborak luzeegiak direla; ospitaleratze gehiago dagoela (behaketan eta solairuetan); pazienteak eta haien lagunak pilatuta daudela; espazioak gaizki aprobetxatzen direla; eta iktus unitatea urruti dagoela.

Horri guztiari gaineratu behar zaio ospitalez kanpoko larrialdi zerbitzuak Iruñerrian bizi duen egoera. Buztintxurin larrialdi zentroa irekiko dutela zabaldu dute, baina horrekin batera orain arte irekita zeuden bertze hiru itxiko dituzte (Burlata, Ermitagaña eta Arrotxapea), eta horrek, noski, asaldura eta ziurgabetasuna sortu du langileen eta herritarren artean. Mugimendu horren inguruan LAB sindikatuak dituen zalantzak helarazi dizkiegu talde parlamentarioei.

Laburbilduz, Parlamentuari aurkeztu diogu Osasunbidearen larrialdi zerbitzu osoaren egoera kezkagarria; batez ere Ospitalegunekoa, non zuzendariek eta buruek errealitatea estali baitute eta, gainera, langileen bizkar gainean utzi nahi izan baitute haien eraginkortasunik eza eta zabarkeria.

 

 

 

Grebara deitu dugu Nafarroako Kirol Kudeaketan, ostegunetik igandera

Lau greba egin behar izan genituen joan den udaberrian, patronala negoziazio mahaian esertzeko. Bada, egoera ez da aldatu, bi urte eta erdi eman ditugu jada hitzarmenik gabe, eta, hortaz, beste lau greba iragarri ditugu LAB, ELA eta UGT sindikatuok ekainaren 21, 22, 23 eta 24rako.
 

 

 

Eusko Jaurlaritzak, bere etxean, ez ditu aplikatzen gizarte osorako aldarrikatzen dituen printzipioak

Eusko Jaurlaritzak gaur aurkeztu du bere VII Emakume eta Gizonen arteko Berdintasun Plana EAErako. Horren aurrean, LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok elkarretaratze bat egin dugu Gasteizen, Lehendakaritza aurrean.

Eusko Jaurlaritzak, bere etxean, ez ditu aplikatzen gizarte osorako aldarrikatzen dituen printzipioak. Beraz, sinesgarritasuna lor dezan, eskatzen diogu administrazio orokorrean eta erakunde autonomoetan ere aldarrikatzen duenarekin bat datorren langile-politika aurrera eraman dezala.

Horrela, VII Berdintasun Plan horrek proposatzen du, besteak beste, bateragarritasun erantzunkiderako neurriak handitzea, bai sektore pribatuan, baita administrazio eta enpresa publikoetan ere, horrekin batera genero-arrakala gutxituta. Hala ere, bere langileekin kontrako norabidean ari da bultzatzen, helburu horiek lortzen lagun dezaketen neurriak hartu ordez.

Horren erakusgai, Zuzeneaneko langileei (Herritarrentzako Zerbitzua) otsailean jakinarazi zitzaien martxoan bertan ordu-malgutasuna amaituko zela; familia- eta lan-bizitza bateragarri egiteko erabiltzen zutena, hain zuzen. Malgutasun hori langileen eskubidea da, eta hamar urtetan zehar gozatu egin dute, zerbitzua osatu zenetik. Modu horretan, modu aldebakarrean eta araudien kontra, lan-itunen kontra, eta Gobernuak berak aldarrikatzen dituen printzipioaren kontra, bateragarritasun-eskubide hori ukatu egin du oraingoan.

Ageri da neurri horren ondorioak eragin kaltegarria dutela aipatutako bi helburuetan: bateragarritasun erantzukidearen aldeko neurrien sustapenean eta soldata-arrakalaren murriztapenean. Pertsona bati familia-eta lan-bizitza bat egiten errazten duen neurri bat kenten badizkiogu, ez dizkiogu bere bateragarritasun-beharrak ezabatuko, noski. Kasu honetan, bere lanaldia berandu samarrago hasi behar duten langileek, nahi ala ez, euren lanaldia murriztea eskatu beharko dute, eta, ondorioz, euren soldata murriztea ere. Zuzeneanen langile gehienak emakumezkoak direnez gero, soldata-arrakala handitu egingo da, erremediorik gabe.

Zuzeneanen kasua adibide bat baino ez da; jarrera hori eta gauzak egiteko estilo hori administrazio honen hainbat arlotan errepikatzen da. Izan ere, administrazioak oztopoak jartzen dizkio hainbat neurriei, bere langileen meseadean onartutako I Berdintasun Planean bilduta daudenak. Baita Erkoreka jaunak, Gobernantza Publiko eta Autogobernu sailburuak, onartutako plangintzan.

ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuok premiatzen diogu Eusko Jaurlaritzari bere aholkuei jarrai diezaiela, administrazio orokorraren eta erakunde autonomoen arloan. EMAKUNDEk aldarrikatzen duen moduan, “berdintasun arloan aurrera egiteak aldaketa eskatzen du enpresa-kulturan, ekoizpenari bakarrik begira egoteagatik pertsonak eta euren errealitateak kontuan hatzera pasatuta”. Ondo legoke hori Eusko Jaurlaritzaren eginetan agertzea.