2026-01-28
Blog Page 671

Odi Bakar itxi ez dadin beharrezko urrats guztiak emango dituzte langileek

admin
-
0

Iurretan dagoen Odi Bakarreko Zuzendaritzak enpresa ixtea erabaki du, lehiaketan urte bat baino gehiago egon ondoren. Ekainaren 21ean 15 langile kaleratuak izan ziren. Administradore konkurtsalak konkurtso egoeran zehar etengabe errepikatu eta baieztatu du enpresaren etorkizuna ez zegoela kolokan, azkenekoz abenduan.

Horrela izanda, urtarrilean likidazio eskaera eta langile guztientzako kaleratze EEE bat aurkeztu dute eta atzo egin zen negoziazioaren lehenengo bilera.

36 langile ari dira momentu honetan Odi Bakarren lanean. 36 langile engainatuak izan dira. Lehiaketan eta bertara sartu baino aurreko zorra 20.000 eurotakoa da bataz beste langile bakoitzarekin.

Enpresa hau bideragarria izan daiteke, baina horretarako inbertsoreak behar ditugu, plan industrial batekin.

Langileek argi dauka, ez dira etsituak sentitzen, aurrera jarraituko dute. Beharrezkoak diren pausu guztiak emango dituzte. Odi Bakar itxi ez dadin, eta Durangaldean 36 langabetu gehiago egon ez daitezen.  

 

 

TCCko lanuzteen balorazio positiboa egiten dugu

admin
-
0

TCCko Enpresa Batzordearen gehiengoak deituta (ELA, ATTU, LAB), CGTrekin batera, lanuzteak egin zituzten atzo Iruñerriko garraio publiko kolektiboaren zerbitzuan, Hitzarmen Kolektibo bat aldarrikatzeko. 12:00etatik 16:00ak bitarte deituak zeuden lanuzteak eta 14:00etan Merindadeen plazan kontzentrazio bat egin zuten.

Enpresaren aldetik jarritako traba guztiak kontuan izanda, jarraipena ona izan zela adierazi nahi du Enpresa Batzordeak. Atzoko mobilizazioetarako ezarritako zerbitzu minimoak %60koak izan ziren eta, horiek betetzeko, lanuztea deitu zuten sindikatuen afiliazioaren %90ari egokitu dizkie zerbitzu horiek enpresak. Eta hala eta guztiz ere, lanuzteek zerbitzuan eragina izan zute eta %40eko jarraipena izan zuten. Beraz, sindikatuok balorazio positiboa egiten dute gaurkoaz.

Aipatu beharra dago greban zeuden bi gidariren zerbitzuak ordezkatu zituela enpresak; Lan Ikuskaritzan salatuko dute hori.

Enpresa Batzordearen gehiengoak mobilizazioekin segitzea erabaki du “TCCko langile guztientzat Hitzarmen Kolektibo bat lortu arte”. Hala, datorren otsailaren 21erako ere lau orduko lanuzteak deitu dituzte. 19:00etatik 23:00etara izanen dira, eta 20:00etan elkarretaratzea eginen dute TCC enpresaren ateetan.  

 

 

[IRITZIA]: “EAJk, PSEk eta PPk umezurtz utzi dituzte pobrezia eta bazterketa sozialaren kontrako 51.000 ahots”

admin
-
0
[IRITZIA]: “EAJk, PSEk eta PPk umezurtz utzi dituzte pobrezia eta bazterketa sozialaren kontrako 51.000 ahots”

Bea Martxueta, LABeko ekintza sozialeko idazkariaren iritzi-artikulua:

Orain urte bete Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak martxan jarritako Herri Ekimen Legegilearen (HEL) ibilbideari EAJk, PSEk eta PPk amaiera eman diote. Zorionez, EH Bildu eta Podemos gure alde izan ditugu. Ekimen horren helburua egun indarrean dagoen babes sozialaren estaldura zabaltzea zen, handitzea. Konkretuki bi lege aldatu nahi genituen: Diru Sarrerak Bermatzeko Errenta (DSBE) 18/2008 eta Etxebizitzaren Legea 3/2005. Tamalez, hain beharrezkoa dugun eztabaidarako bidea galarazi digute. 51.000 sinadura ezer ezean utzi dituzte. 51.000 bai bestelako babes sistema sozial baten alde, 51.000 ahots pobreziaren eta bazterketa sozialaren kontra umezurtz utzi dituzte.

Datuen arabera, gero eta jende gehiagok babesa behar du. Pobrezia eta desberdintasun sozialen inguruko azken inkestaren arabera, DBSE, etxebizitza prestazioak eta larrialdi sozialeko laguntzen sistemak 2016an 134.563 lagunen premiei eman zien erantzuna, hau da, EAEko herritarren %6,3ari. 2008an ordea, 83.023 lagun izan ziren (herritarren %3,9). Hortaz, 2008tik 2016ra bitartean laguntza jaso izan duten lagun kopurua %62 handitu da.

2018ko datuetan arreta jarriz gero, alde batetik, prestazio hau jasotzen dutenen artean, jada %20 langile pobreak dira eta etengabe haziz doan kolektiboa da. Bestetik, %25,7 miseriazko pentsioak jasotzen dituzten pentsionistak dira. Eta, eskubide horren %57,7 onuradunak emakumeak dira. Berriro ere, genero perspektibatik aztertuz gero, datuek argi erakusten dute egiturazko bazterkeria egoera: DSBE jaso behar dutenen artean gehiengoa emakumezkoa da.

Halaber, Eusko Jaurlaritzaren borondate politikoa gutxieneko estaldura eskaintzea da eta horretarako sistema deseraikitzen ari dira azkenengo urte hauetan: prestazioa eskuratzeko baldintzak gogortzen dituzte eta diru kopuruan ere beheranzko joera dago. Horrela, adosten dituzten murrizketek kolektibo horien bizi kalitatean zuzenean eragingo dute eta bizi autonomoa garatu ahal izateko beharrezkoak diren baliabideak ukatuko dizkiete. Zentzu horretan, 2012. urtetik gaur egun arte, %13,5eko murrizketa jasan izan du eskubide horrek. Gainera, Eusko Jaurlaritzaren erabakia tarteko – Espainiako Gobernuak 2019 urterako ezarritako Gutxieneko soldata ez aplikatzeak – DSEn kopuruak 2019rako %30 baino gehiagoko murrizketa izanen luke.

Gauzak horrela, berriro ere, EAEko gizarte babeserako ereduari buruzko eztabaida era faltsuan itxiko da. Emanen ez den baina eman beharko litzakeen eztabaidan, agerian utzi beharko litzateke lan harremanen eta gizarte segurantzaren alorrean eskumenik ez izateak (Lan Harremanetarako eta Gizarte Segurantzako Euskal Esparrua) Madrilen erabakitako lan erreformek eta pentsio murrizketek eragindako ondorioei DSBEren bidez aurre egin behar izatera garamatzala. Pobreziaren eta gizarte bazterkeriaren igoera, langile pobreen errealitate berria eta pentsio apalak, Madrildik hartutako erabakien ondorio zuzenak dira.

Hemendik aurrera, eremu horretan geratzen dena EAJ eta PSEk aurkezturiko lege proposamena da, HEL neutralizatzeko helburuarekin sortua. Ez hori bakarrik: mugimendu horrekin, urte bete lehenago Eusko Jaurlaritzak aurkeztutako 18/2008 legea erreformatzeko prozesua zartatu egin zuten, beharrezkoak ziren eztabaida eta bermeak mugatuz. Finean, gai horren inguruan premiazkoa den adostasun soziala ekidin nahi izan dute.

Gure HELri ezetza emateko arrazoiren artean, EAJk beraien lege proposamenean mugimendu sozialen eta sindikatuen ekarpenak jasotzen direla argudiatu zuen. Hori ez da horrela. Lege proposamenaren erreferentzia Jaurlaritzak duela urtebete aurkeztu zuen oinarrien dokumentua da alegia, neurri berberak. Neurri horiek, bere momentuan, hainbat kritika jaso zituzten, gaur egun indarrean dagoen araudiarekin konparatuta DSBE murriztera baitatoz. Mugimendu sozialek, gehiengo sindikalak eta aurkeztutako HELak agerpen parlamentarioetan azaldu eta eskatutakoari entzungor egin eta bere momentuan kritikatutako neurriei eutsi diete.

Ondorioz, lege proposamenaren aurka agertzen gara eta babes sistemaren inguruan herri honek beharrezkoa duen eztabaida abian jartzea eskatzen diogu Eusko Jaurlaritzari. Gaur egungo jendartean, ekonomian eta lan munduan daukagun egoerari erantzuteko benetako aldaketak behar ditugu. DSBE gizarte kohesiorako benetako tresna bihurtzeko borondate politikoa behar da, bai eta politika integralak garatzeko tresnak izateko beharrari heltzeko borondate politikoa ere. LABek lanean jarraituko du gaur egungo eta etorkizuneko jendarteak behar duen euskal babes sistemaren eztabaidan sakontzen. LABek Lan Harremanen eta Babes Sozialerako Euskal Esparruaren aldeko borrokan tinko jarraituko du.

 

 

 

H&M-ko EEEaren akordio estatala ez sinatzea erabaki dugu

admin
-
0
H&M-ko EEEaren akordio estatala ez sinatzea erabaki dugu

Gogoratu behar dugu, pasa den abenduan, enpresak Barakaldoko Max Center-en zuen denda ixteko erabakia jakinarazi ziela Bizkaiko enpresa-batzordeko-kideei.

Komunikazio horretan H&M-k Estatu mailako EEE baten barruan sartzen gintuen, Estatu espainoleko 5 dendarekin batera estalitako kaleratzeak ziren beste herrialde batzuetarako lekualdatzeak eskainiz.

Bartzelonara joan ginen enpresak lehenago ez bezala, negoziazio eremua zentralizatu nahi zuela eta Euskal Herrian genuen ordezkaritza eta negoziaketa eremuan jardun behar genuela aldarrikatzeko. Madrileko bilera guztietan ere izan gara, lan-baldintzak mantenduz ahalik eta lan-postu gehien bermatzen direla ziurtatzeko lanean, baina uste dugu EEE honek helburu bikoitza izan duela. Batetik, Euskal Herriko negoziaketa eremuko ordezkaritza gutxiengoan uztea. Bestetik, enpresak aldaketak egin nahi ditu negozio ereduan eta hori aitzakiatzat erabiliz plantillaren parte bat hustu eta besteek beraien lan-baldintzak moldatzea nahi du. Lan-karga badago eta salmentak ere, beraz, LAB-en azken bilerako posizionamendua behin-behineko aterabide batetik haratagokoa da, enpresari aurrean gaituela adierazi nahi diogu eta ez dugula txantaiarik onartuko (“hau sinatzen da edo eskeinitako eskaintza kenduko dugu”).

Erabat kezkatzen gaitu enpresak norantz egin nahi duen edo Euskal Herriko dendekin zer egin nahi duen ez jakiteak, eta ikusteak nola erabili dituzten enpresak salmentak handitu ditzan hainbeste ahalegin egin dituzten langileak.

Azkenik, langile guztiak elkarrekin borrokan multinazional honi aurre eginez jarraitu dezan animatzen dugu, azken greban egin zuen bezala.
 

 

 

Gogor salatzen dugu EAEko Eskola Kontseiluak oposaketak derrigorrezkoak izateko mahai-gaineratutako proposamena eta bere buruaren dimisioa exigitzen dugu

admin
-
0
LAB sindikatuak beste behin ere prozeduraren gardentasun eza, hezkuntza-komunitateraren parte-hartze eza eta inolako eztabaidarik garatu ez izana gaitzesten du. Gaur goizean, prentsaren bidez izan dugularik Eskola Kontseiluaren azken erabakiaren berri. Ikasturte hasieratik aktiboki agertu gara neurri horren aurka eta zenbait mobilizazio eta ekimen garatu ditugu neurri hori bertan behera uztea exijitzeko. Horrela adierazi diogu behin eta berriro bai Hezkuntza Sailari zein Eskola Kontseiluari.

Alegazio eta emendakinak aurkeztu ditugu gure aurkako jarrera argi adieraziz eta ez dugu inolako erantzunik jaso. Are gehiago, ez da Eskola kontseiluko eragileekin inolako eztabaidarik bideratzeko sahiakerarik sikieran egin. Norabide honetan, lotsagarria da hezkuntza-komunitatearekin adostutako neurria dela adieraztea, inongo momentuan eztabaidarik garatu ez den neurrian. Hamaikagarren aldiz rodiloa pasatzea erabaki dute hezkuntza komunitatearen iritziaren gainetik. Zoritxarrez, ez da horrelako gertaera bat ematen den lehen aldia, Herenegun Unitate Didaktikoarekin edo “Hezkuntzaren gaineko akordioa” egitasmoarekin gertatutakoak ditugularik azken adibide garbiak. Onartezina eta jasangaitza iruditzen zaigu errealitate hau.

Guzti honengatik, Eskola Kontseiluaren barne araudia errotik aldatzea, Eskola Kontseiluko iraunkorrak suposatzen duen “kortijoarekin” behingoaz amaitzea eta Eskola Kontseiluko buru den Nelida Zaitegiren berehalako dimisioa exijitzen dugu.
 

 

 

Patronalaren xantaiaren aurrean ordua da Bizkaiko metalgintzan sindikatu guztiok lanuzte eta grebak deitzeko

admin
-
0
Gaur egin da Bizkaiko metalgintzako hitzarmenaren mahai negoziatzailearen 17. Bilera. Bileran, FVEM patronalak berriro mespretxatu ditu langileak eta sindikatuak, proposatzen are atzerakoiago bat aurkeztuz, zeintan 2018a igoerarik gabe geratuko litzatekeen, hau da, galdutzat emango litzatekeen.

Gogoratu beharra dago ze testuingurutan egiten dituen patronalak planteamendu hauek. Irabazi eta hazkunde ekonomikoko testuinguru batean, FVEM berak esan du 2019an 1.000 lanpostu sortzea aurreikusten duela. Bere proposamenekin argi geratu dena hau da, bai sortuko diren lanpostuak zein honezkero daudenak prekarioak izango direla. Horixe ari da LAB salatzen 2018ko ekainetik, FVEMen negoziaziorako borondate faltaren aurrean mahaian genuen parte-hartzea etetea erabaki genuenean. Gaur, 17 bilera beranduago, UGT-k erabaki du mahaitik altxatzen dela arrazoi berdinak aipatuz.

47.000 langile baino gehiagori eragiten dio Bizkaiko metalgintzako hitzarmenak. 47.000 horietatik ia %90ak aldi baterako kontratua dauka, %28a azpikontratatutako langileak dira, lanpostuen %30 baino ez dute betetzen emakumeek, %20koa da gizon eta emakumeen arteko soldata-arrakala, gora egin du ABLE bidezko kontratazioak, badira langileak urteak daramatzatenak igoerarik gabe eta baita soldata-murrizketekin ere…

Langile guzti horiek euren lan- eta bizi-baldintzak hobetuko dituen hitzarmena merezi dute. Horregatik, LABen erabaki dugu prekarietate eta esplotazio egoera guzti hauei egitea, lantegiz lantegi borrokatuz eta akordioak lortuz, baina baita borroka sektoreko langile guztiei zabalduz ere, inor ahaztu gabe.

Patronal honi aurre egiteko ordua da eta bere xantaien aurrean amore ez ematekoa. Sektoreko langile guztiontzako hitzarmen duinaren alde borrokan egiteko ordua da. Ordua da sindikatu guztiak batu gaitezen eta borrokan egin helburu horren bila. Dei egiten diegu ELA, CCOO eta UGTri aurrera urrats bat eman dezaten eta sektore guztian lanuzte eta grebak deitu. Kontrakoa ez litzateke ez ulergarria ez onargarria izango Bizkaiko metalgintzako langileentzat.
 

 

 

EAJren, PSEren eta PPren aldeko bozkek eta Podemos-en abstentzioak bide ematen diote Eusko Jaurlaritzaren proiektu neoliberal eta atzerakoiari

admin
-
0
Osoko Bilkura egin da gaur Gasteizko Lege Biltzarrean. Beste batzuen artean, hurrengoak bozkatzen ziren: Diru Sarrerak Bermatzeko Errentaren (DSB) arloan 2019ko ekitaldirako presazko aurrekontu-neurriak, langile publikoen igoera 2019ko ekitaldirako presazko aurrekontu-neurriak eta hezkuntza alorrean 2019ko ekitaldirako presazko aurrekontu-neurriak.

DSBEren igoerari dagokionean, %3,5 eta %4,5 arteko igoera bozkatzen zen. Neurri horri bide emateak Eusko Jaurlaritzaren borondate politikoari bide ematea suposatzen du, alegia, gutxieneko estaldura eskaintzea eta prestazio horrek beharko lukeen %30eko igoera ekiditzea. Bide horretan, Eusko Jaurlaritzaren azkenengo urteetako norabidea eremu honetan sistema deseraikitzearena izan da: prestazioa eskuratzeko baldintzak gogortzen dira eta diru kopuruan ere beheranzko joera dago. Horrela, adosten dituzten murrizketek, gaurkoa barne, kolektibo horien bizi kalitatean zuzenean eragingo dute eta bizi autonomoa garatu ahal izateko beharrezkoak diren baliabideak ukatuko dizkiete.

Langile publikoen soldata igoerari dagokionez, LABk inposaketa eta negoziazio falta etengabe salatu izan ditu. Madriletik zuzenean inposatzen diren soldata igoerak aplikatzen ditu Eusko Jaurlaritzak sindikatuekin ezer negoziatu gabe. Azken urteetako dinamikari begiratuz gero garbi ikusten da eros ahalmenaren galera nabaria izaten ari dela langile publikoen kasuan. LABek behin eta berriz aldarrikatu du eros ahalmenaren galera berreskuratzeko plangintza bat negoziatzea ezinbestekoa dela; gaur onartu den igoerarekin %12ko galera berreskuratzea faltako litzateke oraindik.

Gure ustez Gobernuak, Legebiltzarrak daukan ahalmen legegile guztia baliatu eta langile publikoekin daukan zorraren aitortza egin beharko luke. LABk Mahai Orokorrean egindako proposamenaren ildotik, Madrilen inposatzen ari diren akordioak alde batera utzita bertako negoziazio kolektiboaren esparrua indartu eta edukiz bete behar da. Ez dugu ordea gobernua jarrera horretan ikusten, aldebakarreko inposizio eta negoziazio ezaren jarreran baizik.

Bestalde, itunpeko eskolen finantziazioaren legea momentu honetan bizi dugun lan gatazkaren balizko irtenbide bezala saldu nahi dute Gobernuak eta beste alderdiren batek ere. Gure ustez Gizarte Ekimeneko Ikastetxeen lan hitzarmenean egun bizi dugun gatazka ez da finantziazio arazo bat, patronalaren jarrera arazo bat baizik. Gaur egun dagoen finantziazio sistemaren barruan itundutako eskolek lan hitzarmenak negoziatzeko margenak badituztela garbi dago, Ikastolen kasuan ikusi den bezala. Presionatu dezala Gobernuak patronala, behingoz negoziazio mailan behar den bezalako eskaintza jarri dezan.

 

 

 

“Sindikalismo abertzalearen erronka marko propio baten aldeko borroka indartzea da”

admin
-
0
“Sindikalismo abertzalearen erronka marko propio baten aldeko borroka indartzea da”

Otsailaren 19an, 25 urte beteko dira LABek eta ELAk Lan Harremanetarako Euskal Esparruaren aldeko adierazpen bateratu historikoa egin genuenetik. Hala, agerraldia bat egin dugu urtemuga horren harira dugun irakurketa eta ekimenen berri emateko. Hain zuzen ere, lan harremanak eta babes soziala Euskal Herrian egituratzeko aukerei buruz, egun osoko jardunaldi bat antolatuko dugu Ipar Hegoa Fundazioarekin batera, otsailaren 19an bertan, Donostiako Kursaalen.

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk, idazkari ondoko Igor Arroyok eta Prestakuntza idazkari Jagoba Zuluetak hartu dute hitza agerraldian.

Igor Arroyok adierazi du egun indarrean dauden hiru parametro zehaztu zirela duela 25 urte. Alde batetik, Euskal Herria hausnarketa, aldarrikapen eta borrokarako esparru autonomo moduan zehaztu zen: "Agenda propiodun euskal sindikalismoa, kontrabotere klabean; norabide propioa, sindikalismo espainola elkarrizketa sozialarekin desaktibatuta zegoen bitartean", azaldu du.

Beste aldetik, sindikalismoa eragile soziopolitiko bezala definitu zen: klabe sozial eta nazionalean aktibatzen dena; egiturazko egoera irakurtzen dakiena; akordioetara heldu eta konpromisoak hartzeko prest dagoena.

Hirugarrenik, bizi eta lan duinerako dauden egiturazko oztopoak identifikatu ziren, gaur egungo parametroetan: patronalaren neurrira egindako eredu soziala; Euskal Herriaren menpekotasuna. "LABek trantsizioan salatua zuen hau, eta, 1994tik aurrera, baieztapen hauek gehiengo sindikal batek konpartituko ditu", erantsi du Arroyok.

"Egun ez dago demokraziarik"
Garbiñe Aranburuk, berriz, nabarmendu du azken urteotako bilakaera sozial, ekonomiko eta politikoak ondorio honetara eramaten gaituela: egun ez dago demokraziarik Euskal Herriko langileentzat.

LABeko idazkari nagusiaren hitzetan, “elite ekonomikoen neurrirako indarrean dagoen eredu ekonomiko eta soziala ez da demokratikoa, erabateko boterea ematen dio patronalari, desberdintasun sozialak areagotzen ditu, bakartu eta zatitu egiten du langileria, eta prekarietatera kondenatu nahi gaitu”.

Garbiñe Aranburen arabera, “oso anitza da langile klasearen errealitatea, eta prekarizazio prozesu honek ez die guztiei berdin eragiten, baina errealitatea da ez dagoela langile kolektiborik bere bizi-baldintzen prekarizaziorik jasan ez duenik”.

Era berean, demokratikoa ez den estatu baten parte garela berretsi du, proiektu politiko guztiak ez direlako defendagarriak: “Garesti ateratzen da herrien autodeterminazio eskubidea defendatzea, eta kriminalizatu egiten da. Euskal Herrian lehen eskutik ezagutzen dugu zer diren epaiketa politikoak eta zer den errepresio poltikoa. Madrilen egiten ari diren epaiketa independentista guztion kontrako epaiketa da, baina edozein demokrataren kontrakoa ere bada. Zentzugabekeria juridikoa eta politikoa da herritarrei hitza emate hutsagatik ordezkari politikoak kartzeleratu eta epaitzea”.

Ultraeskuina indartzeak eskubiak mozorroa kentzeko balio izan duela azaldu du: “PP, Cs eta Vox-ek ordezkatzen duen hiru buruko neofaxismoa ari da bere burua erakusten, konplexurik gabe, eta inboluzio antidemokratikoa azeleratuz doa. Eta PSOEren Gobernuak ez du borondate politikorik, ezta aukerarik ere, azken urteotako erreforma eta murrizketa sozialak atzera botatzeko; hauetariko asko bere agintepean egindakoak. Are gutxiago du eskaintza demokratizatzaile bat Estatuaren lurralde krisia konpontzeko”.

Inboluzio soziala ere bada inboluzio antidemokratikoa, LABeko idazkari nagusiak esandakoaren arabera: “Bereiztu ezin diren bi gai dira, batarekin lotuta dago bestea. Indarrez Espainiaren batasunari eustea, 78ko erregimenari eustea, egungo sistema kapitalista eta heteropatriarkalari indarrean izateko bermea da”.

LABeko idazkari nagusiaren hitzetan, “Euskal Herrian gehiengoa gara beste eredu ekonomiko eta sozial baten aldeko apustua egiten dugunak. Herri bizia da, mobilizazio sozial indartsua dago, prekarietatearen kontrako borroka indartzen ari gara lan-zentroetan. Herri honetan dagoen borrokarako gaitasun itzela kontutan hartu beharreko aktibo garrantzitsua da"

Esparru propioaren beharra
Testuinguru politiko eta sozial oso garrantzitsuan bizi garela azpimarratu du Garbiñe Aranburuk, eta sindikatuak ere interpelatzen gaituen testuingurua dela esan du: “Duela 25 urte sindikalismo abertzaleak inflexio puntu bat ezarri zuen Lan Harremanak eta Babes Sozialeko Euskal Esparruaren aldeko aldarrikapen eta mobilizazioarekin. Ilusioa ekarri zuen eta ilusioak jendea aktibatzen du. 2017an, prozesu soberanista baten aldeko adierazpenarekin, beste mugarri bat jartzekotan egon ginen. LABentzat hausnarketa hura indarrean dago. Aldaketa politikorako prozesu bat sustatu behar dugu, aldaketa soziala lortzeko”.

LABeko idazkari nagusiaren hitzetan, “prekarietatearen aurka eta eraldaketa sozialaren aldeko borrokan aurrera egin eta olatu neoliberala gelditzeko, demokratizazioaren bidean urratsak egin behar dira; eskutik doaz demokrazia eta burujabetza”.

Garbiñe Aranbururen esanetan, "sindikalismo abertzalearen erronka marko propio baten aldeko borroka indartzea da, lan eta gizarte arloko erabateko eskuduntzekin, egun baino gehiagorekin. Marko juridiko berria aurrekoak zituen egiturazko gabeziarik gabe jaio behar da. Euskal Autonomia Erkidegoan zein Nafarroan, Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua bermatu behar du".

 

 

 

Madrildik eratortzen diren erabakitzeko eskubidearen eta nafar langileen aurkako injerentziei aurre egiteko erabakiak eskatu dizkiogu Nafarroako Parlamentuari

admin
-
0
Madrildik eratortzen diren erabakitzeko eskubidearen eta nafar langileen aurkako injerentziei aurre egiteko erabakiak eskatu dizkiogu Nafarroako Parlamentuari

Gaur, Imanol Karrera LABeko Nafarroako eledunak estatalizazioa pairatzen duten langile batzuekin batera Nafarroako Parlamentuan eskaera bat erregistratu du legebiltzarrak 2010eko eta 2013ko erreformak osoki bertan behera uzteko eska dezan, eskuduntza osoak dituen Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Marko Propio baten alde egin dezan eta hori martxan jartzeko neurriak har ditzan. Ildo berean, Parlamentuari eskatzen diogu Nafarroako Gobernua premia dezan bertako lan baldintzak aplikatzen ez dituzten enpresak kontratu publikoetatik eta diru laguntza publikoetatik kanpo uzteko, ezinezkoa izan beharko litzatekeelako bertako diru publikoa jasotzea Estatuko -eta ez Nafarroako- lan baldintzak aplikatzen badira.

“2010ean eta 2013an nafar langileei bi lan erreforma ezarri zitzaizkigun. Lan erreforma horiek 13 neurri atzerakoi zituzten. Estatuko Gobernuaren azken aldaketa egin zenean asko hitz egin zen lan erreformaren derogazioaz. Baina orain errealitatea guztiz bestelakoa da. CCOOk iragarri du puntu gutxi batzuk moldatuko dituztela (3), eta ez dute ziurtatzen lehengo egoerara bueltatuko direnik”, aipatu du Karrerak parlamentuaren atarian hedabideen aurrean egindako adierazpenetan.

LABen Nafarroako eledunaren ustez, “harrigarria da moldatzeko aipatu dituztenen artean ez daudela, alde batetik langileen kaleratzeak erraztearena (indemnizazioa 33 egunetara jaistea eta EREak egiteko aukerak zabaltzea), eta beste alde batetik, estatalizazioa, hau da, bertako langileei estatu mailako lan baldintzak inposatzea”.

Karreraren esanetan, “hau guztia makillaje operazio baino ez da. Erreformen puntu larrienak mantenduko dira, patronalak prekarietatea ezartzen jarraitu ahal izateko. Nafar langileak bizi dugun egoeraren irtenbidea ez da Madriletik etorriko”.

“Irtenbidea Euskal Herrian dago, Nafarroan”, Karreraren ustez. “Lan harremanetarako eta Babes Sozialerako Marko Propioa beharrezkoa da langileok bizi dugun egoerari aurre egiteko, hemen behar ditugun neurriak eta horiek aurrera eramateko tresnak sortu ahal izateko. Hala, eskaera horiek guztiak kontuan har ditzala eskatzen diogu Nafarroako Parlamentuari, busti dadila, posizio argi bat hartuz”.

Aurrekoarekin batera, Karrerak iragarri du Nafarroako Parlamentuan gaur LABek erregistratu duen eskaera Euskal Herriko hiriburuetara eramanen duela heldu diren asteetan. Eta, gainera, gai hau behar bezala lantzeko alderdi guztiekin bilerak antolatuko dituzte.

 

 

 
1...670671672...1,587Page 671 of 1,587

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus