2026-02-01
Blog Page 608

BilbaoBizi zerbitzuko langileek erabiltzaileen babesa eskatu dute, bizi duten prekarietatea eurek ere salatu dezaten

Bezero arretara deitzeko (946564905) edo zerbitzuaren arduradunei idazteko (bilbaobizi@bilbao.eus) deia egin dute. Era berean, langileek elkarretaratze zaratasu bat egingo dute abuztuaren 13an, 11:00etan, udaletxe aurrean.

Ekainean BilbaoBiziko, Bilboko udalaren bizikleta-alokairu zerbitzuko, langileen baldintzak publikoki salatzeari ekin genion.

Guztiz beharrezkoa iruditzen zaigun zerbitzu publiko hau aurrera ateratzeko, ohitura duen bezala, Bilboko Udalak azpikontrataziora jo zuen. Lizitazio prozesuan bertan egindako txostenen arabera aurkeztutako proiektua benetan fidagarria izateko merkeegia zen arren, NEXTBIKE enpresaren proiektuak irabazi zuen lizitazioa eta joan den urri-azaroan hasi zen zerbitzu berritua martxan.

Zerbitzuak izandako harrera onak berehala egin zion gainezka enpresari: egunean 4 aldiz erabiliko ziren bizikletak 20 bidaia baino gehiago egiten dituzte; ondorioz, espero baino matxura eta desgaste handiagoa pairatzen dute; ez dago eskaria atzetzeko bizikleta nahikorik… eta langileak lanez lepo daude. Ez zaie dagokien hitzarmen kolektiboa aplikatzen, euren soldata ez da mila euro ziztrinera iristen, plantilla txikiegia da duten lan kargari aurre egiteko, kalean egon behar duen bizikleta kopurura iristeko konponketak eta garraioa presaka egin behar dituzte, langile gehiago behar direnean enpresak ETT-ra jotzen du, gehienak ez daudenez lanaldi osora kontratatuta aparteko ordu mordoa sartzen dituzte… Neke eta lan karga horren guztiak dagoeneko lan istripu bat suposatu du. Zerbitzua hedatzen joatea da Udalaren asmoa, baina zein da bere plana langileentzat?

Honek ezin du horrela jarraitu: BilbaoBizi zerbitzu publikoa da, eta, ondorioz, duintasunez eskaini eta garatu behar da. Hilabeteak daramatzagu enpresarekin negoziatzen, eta Udalak beste albo batera begiratzen du. Gatazka konpontzeko giltza, hain zuzen, Udalak duenean: zerbitzua eta lan baldintzak duintzeko aurrekontua handituz, hain zuzen ere. Soldatak igotzea ezinbestekoa da, baina plantilla handitzea ere bai. Udala enpresa bezain erantzule dela uste dugu, aholkularien ohartarazpenen gainetik, proiektu merkeena aukeratu zuen eta. zerbitzuaren benetako kostua langileek ordaintzea erabaki zuen.

Guk ez dugu onartuko! Horregatik, mobilizatzen jarraituko dugu eta gurekin batera kalera ateratzera animatzen ditugu erabiltzaileak. Hurrengo zita abuztuaren 13an, 11.00etan udaletxe parean izango da. Beraz, gurekin batera zerbitzu publiko eta lan baldintza duinak aldarrikatzera animatzen ditugu herritarrak!

 

 

 

Zangozako Papelerako istripu larriaren inguruabarrak berehala argitzeko eskatu dugu

0

Atzo, abuztuaren 5ean, Zangozako Papelera (Smurfit Kappa) enpresan gertatu zen lan istripu baten ondorioz langile bat larri zauritu zen. Leherketa baten ondorioz azpikontratatutako enpresa bateko langile bat larri zauritu zen. LAB sindikatutik, enpresa honetan gertatutako istripu larria eragin zuten gertakariak argitzeko exijitzen dugu, eta horrelako egoerek gora egiten jarraitzen dutela salatu nahi dugu, azken urteotako atzeraldiaren ostean Nafarroako lan-jarduera handiagoa (eta prekarioagoa) den heinean.

Nafarroako enpresetan gertatzen den lan ezbehar tasa altuak laneko segurtasun eta osasun gaietan utzikeria argia adierazten du. Egiten diren prebentzio politikak ez dira nahikoak gure lurraldean lan-istripuen gorakada erakusten ari diren bezala. Langileen bizitza eta osasuna oso azpitik daude enpresen balore-eskalan, eta argi geratzen da gure osasuna ez dela patronalaren eta erakunde publikoen lehentasuna.

Segurtasun-neurri handiagoak eta egokiagoak ezartzea izan behar da enpresetan erabateko lehentasuna, benetan amaitu nahi badugu urtero dozenaka langile eramaten dituen gaitz honekin. Lan-istripu guztiak prebentzio-neurri egokiekin saihestu daitezke, eta datuak ikusita, ez dira kontuan hartzen enpresen eguneroko bizitzan.

Zangozako Papeleran gertatutakoa salatzeko eta prebentzio gehiago eta hobeagoa eskatzeko, dei egiten dugu enpresa batzordeak bihar, abuztuak 7, goizeko 12:00etan, enpresaren atean, deitu duen kontzentraziora joateko.

 

 

 

EAEko helduen egoitzen dekretuak prekarietatea mantentzen du zerbitzuen arretan eta lan baldintzetan

Elkarretaratze bat egin dugu Bilbon, Eusko Jaurlaritzaren aurrean, uztailaren 30ean onartutako EAEko helduen egoitzetako dekretuaren onarpena dela eta. Dekretuaren balorazioa egin dugu bertan, eta arreta eta lan-baldintzetan prekarietatea mantentzen duela salatu dugu.

LABek honako balorazioa egiten du Eusko Jaurlaritzak 2019ko uztailaren 30ean onartutako EAEko helduen egoitzen dekretuaren inguruan.

Gizarte zerbitzuak, pertsonen bizi baldintzak bermatzeko eta hobetzeko helburua duten jarduera multzoa dira. Horien ardatz, euren zereginean, aipatu zerbitzu horien hartzaileak hezten, laguntzen, elkarrekin lan egiten, sorosten eta zaintzen dituzten pertsonak dira.

EAEko gizarte zerbitzuetako legeak administrazio publikoei esleitzen dizkie gai honetako eskuduntzak, honela, gizarte zerbitzuetako sistema publikoak modu egokian funtzionatzen duela ziurtatzeko. Tamalez, nagusiki, gizarte zerbitzuak alor pribatuak kudea dezala izan da ondorioa, haien ardura enpresa kudeatzaileengan utziz. Aipatu enpresek irabaziak lehenesten dituzte, kalitateko zerbitzua jasotzeko eskubide subjektiboa eta langileen lan eskubideen aurretik.

Oro har, gizarte zerbitzuen hondatze egoera kezkagarria da, lan arloan zein sorospen arloan. Laneko erritmo jasangaitzak, arretarako behar adina denbora eza, neurriz gaineko ahaleginak, estresa, hitzezko erasoak, eraso fisikoak, erabateko eskuragarritasuna, txandaka aritu beharra, bakarka eta behar adinako baliabiderik gabe lan egin beharra… Zerbitzuen zaintzaren kalitate urriak langileen lan baldintza kaskarrei eragiten die.

LAB sindikatua aspaldi ari da salatzen egiturazko egoera hau. Gogoratu behar dugu 14.000 sinadura baino gehiago jaso genituela langile gehienen eskakizuna bermatuz. Gizarte zerbitzu guztiak modu egokian arautu behar dira; erabiliko diren arretarako ratioak behar adinakoak izango dira kopurua, maila zein izaera presentzialari dagokionez. Zerbitzuen antolamendua erabiltzaileen premiei egokituko zaiela ziurtatuko da, hots, kalitateari eta langileen lan eskubideei, eta hauen osasunaren bermeari eta sustapenari egokituko zaiela.

Ildo horretan, Gasteizko Parlamentuak dei egin zion gobernuari, 2017ko otsailaren 9an, 2017/90 legez besteko proposamena bete zezala. Honi lotuta:

1.- Eguneratu ditzala prestazio eta zerbitzu sozialak arautzen dituzten dekretuak, non arautuko baitira, ratioak eta pertsonalari dagozkion beste kontu batzuez gain, zerbitzu eta zentro horiek bete behar dituzten baldintza funtzional eta materialak, hori guztia gizarte zerbitzuen euskal sistema eguneratzearekin kontsonantzian eta koherentzian, eta hiru hilabeteko epean eraman ditzala Parlamentura dekretu horien zirriborroak. Eguneratze prozesu horretan, zerbitzuaren kalitatean eta, horrenbestez, zentro horietan artatzen diren pertsonen bizi-baldintzatan duten eragina ikusita, lehentasuna izango du mendekotasuna duten pertsonentzako zentro eta zerbitzuen ratioak arautzen dituen dekretuaren zirriborroak, egungo errealitatera egokitu dadin.

2.- Egon dadila, dekretu horien prestatze lanetan, hiru maila instituzionaletako parte hartze teknikoa, bai eta sektoreko entitate sozialen, erabiltzaileen eta langileen ordezkarien parte hartzea ere, era honetan beharrizan sozial berriei erantzun egokia eman ahal izateko eta gizarte zerbitzuen euskal sistemaren prestazio eta zerbitzuen katalogoan jasotzen diren prestazio eta zerbitzuak eskuratzeko baldintzak betetzen dituzten pertsona guztiei kalitatezko arreta bermatzeko.

3.- Jaurlaritza eta beste erakunde publikoak arduratu eta inplikatu daitezela kontratazio publikoaren eremuan, kalitatezko zerbitzu publikoak eta zerbitzu horietan lan egiten duten pertsonen lan baldintza duinak bermatze aldera.

Jaurlaritzak onartutako helduen egoitzetarako dekretua langileen parte-hartzerik gabe eta erabiltzaileen helegiteak kontuan hartu gabe egin da, Parlamentuaren gehiengoari, erabiltzaileei eta profesionalei lepoa emanda.

Helduentzako egoitzak menpekotasuna duten baliabidea dira eta hauek, prestazio batzuk eskuratzeko eskubidea dute, eguneroko bizitza oinarrizko jarduerei aurre egiteko dituzten mugak direla eta.

Prestazio hauek, egoitzetan langile profesionalek ematen dituzten zerbitzuen multzoa dira. Ondorioz, erabiltzaileei eskainitako profesional kopurua eta denborak zehazten dute zein mailatan betetzen diren erabiltzeen eskubideak, emandako zerbitzuaren kalitatea eta langileen eskubideak.

Eusko Jaurlaritzak onartutako helduen egoitzetarako dekretuak finkatutako arretarako ratioek ez dute inolako aurrerapausorik ekartzen. Ez da langile gehiago aurreikusten eta ez du izaera presentziala eta kategorien araberakoa den ratiorik. Aipatzekoa da Enplegu eta Politika Sozialetako Sailaren txosten juridikoak ohartaratzen zuela finkatutako ratioak zehazteko justifikazio eta objektibazio falta.

Dekretuan inposatutako arretarako ratioek eragotzi egiten dute erabiltzaileen eskubideak betetzea, eta langileak euren lan-eskubideak urratzen dituzten erritmo eta lan-kargetara kondenatzen dituzte. Horren jakitun dira langile zein erabiltzaileak. Gogorazi nahi dugu ekainean hamarnaka salaketa erregistratu zituela LABek lan ikuskaritzan lan-osasunaren arloan ematen ziren ez betetzeengatik, langileak arrisku psiko-sozial eta ergonomikoen pean zeudelako, honek dituen ondorio larriekin.

Dekretuak talka egiten du erabiltzaile zein langileen eskubideekin.

Eusko Jaurlaritzak onartutako dekretuak gehiago erantzuten dien irizpide ekonomizista eta egutegi legislatiboari arretaren kalitatea bermatzera zuzendutako irizpideei baino, erabiltzaile zein langileen eskubideen alde egingo luketenak.

Dekretu honek gatazka sortzen jarraituko du gizarte zerbitzuen legean finkatutako eskubideak bermatzeko betebeharra dutenen eta hauetako erabiltzaile eta profesionalen artean.

 

 

 

Instituzioen utzikeriaren aurrean, erantzun sindikal orokorra beharrezkoa da prekarietateari eta langabeziari aurre egiteko


Uztaileko datuen arabera, 144.086 langabetu daude erregistratuta SEPEko bulegoetan, ekainean baino 2.367 gehiago. Gora egin du langabeziak. Orain arte gertatu izan den bezala, emakumezkoak dira langabetu gehienak, %58,51 hain zuzen ere. Erregistratutako langabetuen adinari erreparatuta, erdiak baino gehiago dira 45 urtetik gorakoak (%50,5) eta multzo garrantzitsua osatzen dute 30etik 44 urtera artekoek (%33,96). Askoz gutxiago dira aldiz, 25 eta 29 urte artekoak (%8,48) eta 25 urtetik beherakoak (%7,03). Hain zuzen ere, enplegurako sarbide txarrena duten adineko langileak, 45 urtetik gorakoak, dira langabetu gehienak.

Adina eta generoa kontutan hartuta, adin tarte guztietan dago emakume langabetu gehiago gizonezkoak baino, 25 urtetik beherakoan izan ezik. Generoen arteko alde nabarmenena 30 eta 44 urteko adin tartean dago, langabetuen %61,49 emakumezkoa baita.

Enpleguaren kalitateari dagokionez, aldi-baterakotasuna eta ezegonkortasuna nagusitzen dira. Ekaineko kontratu mugagabeak (datuak ditugun azken hilabetea) %4,23 baino ez dira izan. Lan eta zerbitzu bat egiteagatikoak %27,34 dira eta produkzioren baldintzengatik aldi baterakoak %49, 74 dira. EAEn, Lan Harremanen Kontseiluak berak ohartarazi zuen aldi baterakotasun kroniko honen arriskuez, langileen enplegu egonkor eta bizitza duina lortzeko oztopo ere badena.

Behin baino gehiagotan salatu dugun bezala, lan eta bizi baldintzen prekarizazio prozesuak aurrera darrai Euskal Herrian. Instituzio publikoen enplegu planak ez dira gauza egoera aldatzeko, areago, ematen du instituzioen papera datu estatistikoak ematera mugatzen dela, prekarietatearen notarioak bailiran.

Egoera honen aurrean, ekintza sindikala indartzea beharrezkoa da. Tokian toki hedatzen ari diren lan gatazka zehatzak sustatzearekin batera, erantzun sindikal eta sozial orokorra proposatzen du LABek, bai bestelako enplegu politikak aldarrikatzeko, baita bestelako enplegu politika horiek gauzatzeko beharrezkoa den ahalmen legegilea eskatzeko.  

 

 

Gradua lortu dugu sindikatuko bi afiliaturentzat, UPNk eta Nafarroako gehiengo sindikalak 2002an desegindakoa berregiteko beste urrats bat

Europar Batasuneko Justizia Auzitegiak ekainaren 20an emandako epaiaren ondoren, Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 1. Epaitegia hasi da administrazio-kontratudunendako graduari buruzko demandak ebazten, eta atzo, epaia eman zuen LABek Osasunbideko bi langileren izenean jarritako demandaren alde.

Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 1. Epaitegiak baietsi egin du LABek bi administrazio-kontratudunen izenean jarritako demanda. LABek 2017ko apirilaren 10ean jarri zuen demanda, eta atzo eman epaian demanda oso-osorik baiesten da, graduaren osagarria ordaindu behar zaiela jasotzen duelarik, lau urteko atzeraeraginarekin ordaindu ere.

18 urte joan dira Afapnak, CCOOk, ELAk eta UGTk UPNrekin sinatu zutenetik langile kontratudunek ez zutela gradurik kobratuko, ez eta antzinatasun saririk eta familia-laguntzarik ere. Urteekin, kontzeptu horietako batzuk kontratudunei aitortzea eta ordaintzea lortu dugu, eta orain Europako epai honekin lortu da langile kontratudunak eta funtzionarioak parekatzea alderdi horiei dagokienez.

Europako Auzitegiaren erantzunaren zain egon behar izan dugu, baina, orain, Europak bere epaia eman ondoren, hemengo epaitegietan jarritako demandak bere fruituak ematen hasi dira. Horri dagokionez, esan beharra dago ANPE sindikatuaren demanda batek eragin zuela Nafarroako epaile batek “arazo prejudizial” bat jartzea Europar Batasuneko Justizia Auzitegian kasu horri buruz galdetzeko. Gero, LABek antzeko demanda bat jarri zuen, eta epaileak, 2017ko abenduan lehenengo demandarekin egin bezalaxe, bertan behera utzi zuen gure demanda 2018ko urtarrilean, Europako Auzitegiak bere iritzia eman arte. Europako Justizia Auzitegiak aurtengo ekainaren 20an eman zuen epaia, administrazio-kontratudun guztiek jasaten duten desberdinkeria larria bertan behera uzteko demanda aintzat hartuz. Epai horrek Iruñean irekitako prozesuak berriz abiaraztea ekarri zuen. Hala, uztailaren 30ean argitara eman zen ANPEren demandari buruzko epaia, eta abuztuaren 1ean LABek jarritako demandari buruzkoa.

Hurrengo helburuak: gradua langile kontratudun guztientzat eta lanbide-karrera

Epai honekin, afera Mahai Orokorrean negoziatzeko bidea irekitzen da. Izan ere, hurrengo urratsa da graduaren ordainketa langile kontratatu guztiei zabaltzea. 2002. urtean, LAB izan zen orduko gehiengo sindikalak (Afapna, CCOO, ELA eta UGT) UPNrekin sinatutako testuaren aurka azaldu zen indar bakarra, eta, gaur den egunean, ildo berean lanean eta borrokatzen ari gara, langile publiko guzti-guztientzako lan baldintzak eta soldatak hobetzeko asmoz. Lortzen ari garen garaipen horiei esker, egoera hobetzen ari da, eta, LABen iritziz, hurrengo urratsa langile guztientzako lanbide-karrera lortzea izan beharko litzateke.

Gradua ordaintzeko demandaren kronologia
(* Epaia argitaratu zen eguna).

2016ko abendua: LABek Europako Batzordera jotzen du aldi baterako langileei gradua ordain diezaietela eskatuz.

2017ko hasiera: ANPE sindikatuak demanda bat aurkezten du Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 1. Epaitegian administrazio-kontratua duen langile bati gradua ordain diezaiotela eskatuz.

2017ko apirila: LABek demanda bat aurkezten du Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 1. Epaitegian administrazio-kontratua duten bi langileri gradua ordain diezaietela eskatuz.

2017ko abendua: ANPE sindikatuaren demanda dela kausa, Iruñeko epaileak arazo prejudizial bat bidaltzen du Europar Batasuneko Justizia Auzitegira kasu honen gainean aholkua eman diezaion.

2018ko urtarrila: Iruñeko Epaitegiak bertan behera uzten du LABen demanda harik eta Europako Auzitegiak epaia eman arte.

2019ko ekainaren 20a*: Europar Batasuneko Justizia Auzitegiak emandako epaian adierazten du administrazio-kontratudunek gradua kobratzeko eskubidea dutela.

2019ko uztailaren 30a*: Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 1. Epaitegiak, Europako epaia kontuan harturik, ANPE sindikatuaren demandaren aldeko epaia jakinarazten du.

2019ko abuztuaren 1a*: Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 1. Epaitegiak, Europako epaia kontuan harturik, LAB sindikatuaren demandaren aldeko epaia jakinarazten du.
 

 

 

[BULETIN MOREA]: Hemen duzue Idazkaritza Feministaren argitalpenaren 1. zenbakia

Ikasturte amaierarekin batera argirataratu du sindikatuko Idazkaritza Feministak Buletin Morearen 1. zenbakia.

2019ko urtarrilean argitaratutako 0 zenbakiaren ostean, hainbat gai lantzen dira 1. Zenbaki honetan, hala nola, berdintasun-planen iruzurra edo jardunaldi partzialeko kontratatuen kotizazioa. Gainera, martxoaren 8ko Greba Feministaren inguruko editoriala edota Paula Ezkerra ekintzaile feminista eta sexu langileari egindako elkarrizketa ere aurkituko dituzue.

Benetako edukiak exijitzen dizkiogu SEAri Arabako metalgintzan

0

Gaur, uztailaren 30ean, Arabako metalgintzako mahai negoziatzailea bildu da eta bertan SEAk proposamen berri bat aurkezteko konpromisoa hartu bazuen ere, hasierako proposamenaren moldaketa baino ez da izan, aurreko bileretan aipatutakoa jaso besterik ez baitu egin. Horren aurrean, LABek SEAri exijitzen dio mahaira edukiak ekar ditzan Arabako metalgintzako langileen beharrei erantzuteko.

Gaurko bileran, SEAk bere hasierako plataformaren moldaketa aurkeztu du. Gogoratu behar dugu, azken bileran SEAko ordezkariek abuztua baino lehen biltzeko beharra aipatu zutela, proposamen berri bat aurkeztuko zutelakoan. Proposamen hori, ordea, ezerezean gelditu da, aurreko bileretan aipatutako puntuen laburpena besterik ez baita izan.

Hortaz, bere “proposamen berrian”, SEAk 2018ko urtea desagertuta mantentzen du, soldata igoera eskasek, lanaldi izugarri handiak, malgutasun handiak eta abarrek bere horretan jarraitzen dute, ez du inolaz ere jasotzen kontratazioaren iruzurra eta diskriminazioa desagertzeko neurririk, eta ez du ezta aipatu ere egiten azpikontratetako langileen subrogazioa, bizia eta lan osasuna ez galtzeko proposamenik,…

Hori ikusita, LABek erabat arbuiatzen du proposamen hau eta SEAri exijitzen dio behingoz mahaira edukiak ekartzeko, beti ere Arabako metalgintzan dauden beharrei erantzuteko. Horixe da, hain zuzen, LABen helburua eta horretarako sektorean aldarrikapenak eramaten ari gara, bai enpresetara, bai kalera, baita mahai negoziatzailera ere.
 

 

 

Osakidetzak ahaztu egiten du euskara langileen ordezkapenetan

LABek ohartarazi nahi du Osakidetzako udako ordezkapenetan, berriro ere, erakundean euskararen erabilera normalizatzeko erronkan atzerapausoak ematen ari direla.

Berriki, Zumaia, Getaria, Zestoa eta Aizarnazabalgo Udalek, Udalerri Euskaldunen Mankomunitatearekin batera, publikoki salatu dute beraien herrietako mediku ordezkapenak egiteko euskaraz ez dakien mediku bat kontratatu duela Osakidetzak eta ondorioz, erabat euskaldunak diren herri hauetako osasun sistemaren erabiltzaileen hizkuntz eskubideak eta osasun arretaren kalitatea kaltetuz.

Ohartarazi nahi dugu herri hauetako ordezkariek agerian utzitako kasuak ohikoak direla Osakidetzan, eta ez soilik mediku kategorian, bestelako kategoria guztietan ere gertatzen dira atzerapausoak euskararen erabilpenari dagokionez. Urte osoan gertatzen da hau eta udara sasoian are eta gehiago, ordezkapen kopurua ere igo egiten baita.

Bizkaian ere aipa ditzakegu antzerako kasuak. Adibidez, euskara ezagutzarik gabeko medikuak kontratatu ditu Osakidetzak Durangoko Etengabeko Arretarako Gunean (EAG) eta beste horrenbeste egin du erizainekin Ondarruko EAGn. Administrari laguntzaileen kasuan, Gurutzetako harreran, Portugaleteko Castañoseko osasun zentruan, Santurtziko Kabiezesekoan eta Ortuellan emandako kasuak aipa ditzakegu. Azken hauek bereziki larriak iruditzen zaizkigu, bizpahiru hilabetetako kontratuak egin baitizkiete. Araban ere, telefono bidezko arreta ematen duen call-center-ean ere, hizkuntza eskakizunik gabeko administrari laguntzaileak kontratu dituzte.

Euskara eskakizuna duten lanpostuak euskara ezagutzarik gabeko langileekin ordezkatzen dira hainbatetan, sarritan euskararen normalizazioan atzerapausoak sortuz, langile euskalduna ez-euskaldunarekin ordezkatzen baita maiz. Egoera hauek herri erabat euskaldunetan ere gertatzen dira, eta baita Osakidetzako araudiaren arabera euskarari dagokionez lehentasun gorenekoak diren herritarrentzako informazio zerbitzuetan ere, non, berez, lanpostu guztiek duten ezarrita euskararen ezagutzaren baldintza.

Urraketa hauek gertatzearen inguruan Osakidetzak aitzakia desberdinak jartzen ditu. Aitzakia horietako bat, ohikoa, kategoria ugaritan profesional euskaldunen gabezia izaten da. LAB sindikatuaren ustez, gabezia hau zenbait kategoriatan, medikuenean kasu, aspaldiko kontua da eta, hortaz, aspaldi behar ziren hartuak behar besteko neurri eraginkorrak, unibertsitatearekin batera, arazo hau konpontzeko. Zoritxarrez, oraindik ez da horrelako neurririk hartu. Beste zenbait kategoriatan, berriz, administrarien kasuan adibidez, profesional euskaldunen gabezia konpontzeko aski izango litzateke zerrendak irekitzea.

Euskarari dagokionez ordezkapenetan atzerapausoak ematearen beste arrazoia Osakidetzak sistematikoki erabiltzen duen kontratazio ebentual delakoa da. Kontratazio mota honen bidez ez dira lanpostu zehatzak ordezkatzen, aitzitik, zerbitzuetan gerta daitezkeen hutsune desberdinak betetzeko erabiltzen da. Zoritxarrez, berriki LABek egin duen txostenean frogatzen denez, Osakidetzak masiboki eta justifikaziorik gabe erabiltzen du kontratazio mota hau, lanpostu zehatzak ordezkatzeko edota behar estrukturalak betetzeko ere. Euskara eskakizuna soilik plantila estrukturaleko lanpostu zehatzei ezartzen zaienez, ohikoa izaten da, kontratazio ebentual delakoa masiboki erabiltzearen ondorioz, hutsuneak betetzeko egiten diren ordezkapenetan euskara eskakizunik ez eskatzea. Kontratazio mota honen erabilpen bidegabeak, euskararen normalizazioa kaltetzeaz gain, langileen lan baldintzen prekarietatea ere eragiten du, sarritan, lanpostu egonkor estrukturala betetzeko izan beharko lukeen kontratu duina edozein unetan moztu daitekeen kontratu laburren katea bihurtzen baita.

LAB sindikatuak, aldi baterako ordezkapenetan langileen eskubideak, osasun zerbitzuaren kalitatea eta euskararen normalizazioa aintzat hartzeko eskatzen dio Osakidetzari, berriro ere.
 

 

 

Gasteizko kale-garbiketan ez dira ari adostutakoa betetzen

0

Gasteizko kale garbiketako UTE-LV-RSU langileek greba deialdi desberdinak egin zituzten 2018an zehar. Hauetariko azkena, 2018ko abenduaren 2an geratu zen bertan behera. Erabakia, greba-batzordeak enpresarekin izandako bilera baten ostean etorri zen, akodio batzuk sinatu baitziren, besteak beste, jubilazioen kudeaketa eta norbere kontuetarako egunen ordainketa bermatzeko.

Enpresa-batzordeko ordezkariek agerraldia egin dute gaur Gasteizen, enpresak orduan sinatutakoa bete ez duela eta egoera konpontzen ez bada, beharrezko neurriak hartu beharko dituztela adierazi dute.

Aipatutako akordioa Lan Harremanen Kontseiluko Arabako arduradunaren presentzian berretsi zen eta ondoren, Gasteizko Udalaren abala ere jaso zuen.

Jubilazioak tramitatu egin dira, baina lan hitzarmenak arautzen dituen sariak ez dira ordaindu. Egiun gai hau auzietegietan dago. 400.000 euro inguruko kopuruaz ari gara.

Bere egunean adostutako gai hauetaz gain, beste gai batzuk ere bete gabe utzi ditu enpresak, lan hitzarmenean jasota egon arren:

– Enpresa ez da ari betetzen 2018an izandako jubilazio edo baliaezintasun iraunkorren ondorioz egon diren bakanteak edo betegabeko lanpostuak. Bete gabe geratu dira %100 edo %85ko bakante gehienak.
– Sortu diren bete gabeko postu edo bakante hauei dagozkien txanda-aldaketak ez dituzte egin.
– Kategoria profesionaletan egin beharreko aldaketak ere egin gabe daude.
Guzti honetaz gain, kontuan eduki behar da egoera hau 2019an zehar ere ari direla pairatzen, lan-sarien galera eta orkorrean, langileen lan-baldintzen kaltetzea suposatuz. Igo egin da behin-behinekotasuna.

Beste alde batetik, enpresak ez du inoiz batzordea informatzen, langileen lan-egoerari dagokion edozein mugimendu edo egoera gertatzen denean. Laneko segurtasuna eta osasunarekin zerikusia duten gaiak, edo langileei orokorrean zein Gasteizko biztanleei eragiten dien gaien inguruan ez dago gardentasunik ez inolako elkarrizketarik. Urtarrilean eta otsailean pairatu genuen legionella agerraldiaz, aipatu dute antza denez, enpresako bi kamioi tartean zudela. Langile zein enpresa-batzordeak prentsaren bidez izan zuten honen berri. Larritasun handiko kontua da hau.

Langileen segurtasuna lanpostuan ez da enpresarentzat garrantzitsua. Horren adibidetzat jarri dute lan-eremuan duten zoladuraren egoera, penagarritzat joz eta bertan istripuak izan direla eta etorkizunean ere egon litezkeela aipatuz.

2015etik hona izan diren baliaezintasun orokorreko kasuak asko eta asko izan direla adierazi dute, batez ere behin-betiko kontratua zuten langileen artean, eta hori oso deigarria da beste enpresa batzutan egondako baliaezintasun kasuekin konparatuta. Enpresari berdin zaio zein den egoera honen arrazoia. Langileen ordezkariek oso garrantzitsutzat jo dute egoera honen inguruko txosten sakona egitea, egindako lanarekin zerikusia duten jakiteko.

Egoera hau salatu dute sindikatuek, eta adierazi dute aurretik aipatutako akordioak betetzen ez badira eta egoerari irtenbidea ematen ez bazaio, egoera zuzentzeko bidean beharrezko neurriak hartzea besterik ez dutela izango.