2026-02-04
Blog Page 589

CAFeko enpresa batzordeak lanuztera deitu du biharko, gaur hildako lankidea gogoan

Beasaingo CAFeko enpresa batzordeak langile guztiei bere atsekabea helarazi die Endika Arroyo Jauregi lankidearen heriotzarengatik, trafiko istripuan hil baita gaur goizean, errodajeetako bere lanpostuan gauez lan egin ondoren etxera bueltan zihoala. " In itinere" hildako langile honekin, gutxienez, 38 dira jada Euskal Herrian aurten zendutako langileak. Gaur bertan, Eraikuntzako langile bat hil da Nafarroan.

Hauxe da Beasaingo CAFeko enpresa batzordearen oharra:

Lehenik eta behin gure doluminak eta besarkada beroena Endikaren familiartekoei.

Ez dugu inolaz onartzen, lanera etortzeagatik inor hil dadin, Zuzendaritzaren ardura ere bada gure lanpostuetatik etxera, bizirik eta osasuntsu iristea.

Istripu mota hau in itinere gertatutako lan istripu bat izanik, ez da lanpostuan edo enpresan gertatutako lan istripuetako protokolo bera aktibatzen.

Istripuaren nondik norakoak erabat zehaztu gabe badaude ere, beste inguruko enpresetan egiten den moduan, ordubeteko paro deialdi bat burutzea proposatzen dugu. Paroa bihar urriak 16 asteazkena, 11:00etatik 12:00etara bulego orokorren aurrean burutuko litzatekeelarik bertan kontzentrazio bat eginez.

Arratsaldeko eta gaueko erreleboko langileek, urriaren 16an hasitako lanaldiaren azken orduan burutuko dute geldialdia.

Paro ordu honetaz gain, eta historian zehar gure aurrekoengandik jaso izan ditugun konpromiso eta elkartasun baloreak jarraituz, Beasaingo CAFeko plantila osoaren lanordu bat Endikaren familiarentzako bideratuko da.

 

 

 

Eraikuntza sektoreko beste langile bat hil egin da Nafarroan, segurtasun faltaren ondorioz berriro

Beste lan heriotza baten berri izan dugu gaur. Hain zuzen ere, Antsoaingo industria eraikin bateko teilatuan egokitze lanak egiten ari zen 46 urteko langile bat zendu egin da, atzo izandako istripuaren ondorioz izandako zauriek eraginda, zazpi metroko altuera batetik erori eta gero. Aurten, gutxienez, 38 langile hil egin dira lanean Euskal Herrian; horietatik 13 Nafarroan.

Duela bi aste, antzeko beste lan heriotza bat gertatu zen Burlatan, Erripagainan, eraikuntza lanetan ari zen langile bat bosgarren solairu batetik erori eta gero. Bistan da istripu hilgarri hauek ez direla kasualitate hutsa. Lan istripu guztiak ekidin badaitezke, altueratik erori ondoren gertatutakoak are eta gehiago, kasu honetarako segurtasun neurri egokiek ez baitute halakorik ahalbidetzen. Segurtasun falta eta prekarietatea dira eraikuntza sektorearen ezaugarrietako bi, eta, batuta zein banaka, heriotza dakarte.

Lan istripuek erantzule zuzenak dituzte. Patronala irabazi ekonomikoak lehenesten ditu langileen segurtasun eta bizitzatzen gainetik, eta Administrazio Publikoek beste alde batera begiratzen dute, lan heriotzen sarraskia euren ardura izango ez balitz bezala. Egoera honen konplize dira. Lan osasunari buruz hitz egiten dute, baina bultzatzen dituzten politikek prekarietatea sustatzen dute.

LAB sindikatutik hildako langilearen lagun eta senideei elkartasuna adierazi nahi diegu, eta langile klaseari dei egiten diogu lan heriotza salatzeko antolatuko diren mobilizaioetan parte hartzeko. Sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileen eskubide, segurtasun eta osasunaren defentsan.

 

 

 

Hilabeteko grebara deitu dugu EAEko Gizarte Ekimeneko Ikastetxeetan

LAB, ELA, STEILAS eta CCOO sindikatuok, langileen eskaerek erantzunik izan ezean, jarraikotasuna izan dezakeen hilabeteko grebara deitzen dugu datorren azaroak 7tik abenduak 5era bitarte. Patronal zein hezkuntza sailaren arduragabekeria eta inmobilismoak greba dinamika indartu beste biderik ez digu utzi, azken greba egunetik 5 hilabete igaro diren arren, ez patronalaren ez eta hezkuntza sailaren aldetik ere inolako mugimendurik ez baita egon.

Hauxe da sindikatuon ohar bateratua, gaur Bilbon egindako agerraldiaren harira:

Sektore honetako langileok 10 urte daramatzagu Lan Hitzarmena berritu gabe. 2017Ko Azaroan, KE eta AICE-IZEA patronalen jarrera hertsiak mahaitik altxatu beste biderik utzi ez zigutenetik, mobilizazio ugari gauzatu ditugu, hainbat elkarretaratze, eta manifestazio, hainbat kanpaina eta ekintza, eta, besteak beste, langileen babes zabala izan duten 27 greba egun 2 ikasturtetan sakabanaturik. Gure mobilizazio egutegiak langileen aldarrikapenei erantzungo dieten proposamenak landu eta ekartzeko beta eman du, eta sindikatuok adostasunak erdiesteko jarrera eta asmo garbia azaldu eta saiakerak egin ditugu etengabe. Deitzen gaituzten bilera guztietara joaten gara, geuk deitzen ditugunetara deituak ez etorri arren, akordioak lortzeko giltzarriak non dauden zehaztasun osoz adierazi dugu, negoziazio saiakeretan zintzotasunez aritu gara, gure eskaerak erabat neurtuak dira, eta malgutasuna erakusten ari gara gure planteamenduetan.

Tamalez ordea, langileen eskaerei erantzun eta gatazkari irtenbidea emateko ardura zuzena eta aukera dutenak, sektoreko patronalak, ez dira dagokien arduraz jokatzen ari. Eta Hezkuntza saila, hezkuntza sistemaren arduradun den heinean, ere ez.

Patronalak behin eta berriro adierazi arren negoziatzeko borondate duela, borondate hori ez da bere proposamenetan ageri, ez eta izaten ari den jokaeretan ere. Besteak beste, aldebiko bileretan langileen eskaerei gehiago gerturatzen zaizkien planteamenduak egitera iritsi bada ere, ondoren atzera bota ditu; ustez diskretoak izaten ari ziren elkarrizketak publiko egin ditu hausturak eta nahasmena sortu eta mobilizazioa desaktibatzeko asmoz, edukiz hutsalak eta errepikakorrak izan diren negoziatzaileak deituriko mahaiak deitu ditu etabar luze bat.

Hezkuntza sailaren rola berriz, bere burua zuritzearena izaten ari da, gatazka bideratzeko eskuhartzeren bat izaten ari delako itxura egitea, baina gatazkaren irtenbidean benetan inplikatu gabe. Honen adierazgarri, sindikatuokin izandako aldebiko bilerak geure eskariz izan direla ia beti, gatazka oso aurreratua egon denean soilik eta hezkuntza sailak erabakitako edukietara mugatuak; baita sindikatuok, patronalei eta hezkuntza sailari LHKan egindako bi bilera deialdien aurrean biak ekiditeko moduak bilatu dituela ere. (lehenengoan patronalaren ez agertzeko erabakiaren atzean ezkutatuz eta bigarrengoan gure bilera kontraprogramatu eta eduki gabeko bilera batera deituz sindikatuok aurreko egunerako). Gatazka hau bideratzeko “Enplegua mantendu eta irakasle-plantilak zaharberritze aldera” luzatutako proposamen-akordioak hutsune nabariak ditu eta ez du langileen birkokapena inondik inora bermatzen.

Testuinguru honetan, patronalaren eta hezkuntza sailaren aldetik mugimenduak eta proposamenetan aurrerapusoak ikusi baditugu greba eta mobilizazio dinamika indartu dugun heinean izan da soilik. Patronalak grebaren “mehatxupean” negoziatzeko erreserbak adierazi ditu, baina oraingo honetan ere, pasa den ikasturteko azken greba egunetik ( maiatzak 9) 5 hilabete igaro dira, eta ikasturtea hasi denetik ez dute inolako aurrerapauso eta mugimendurik egin.

Patronalaren aldetik inolako berririk ez daukagu. Ekainak 13an izan genuen mahai negoziatzaile deiturikoetan azkena, bertan maiatzeko greba egunen aurretik ezaguna zen proposamenarekiko inolako aurrerapausorik ez zuen aurkeztu patronalak, eta horrela darrai egoerak, uztailean zehar beste mahai negoziatzaile bat deituko zuela esan arren patronalak.

Hezkuntza sailak Iraila hasieran, eta eragin errealik gabeko beste propaganda ekintza soil batean, publikoki adierazi du ikasturte honetarako itunpeko sarerako aurreikusten duten gastu aurreikuspenak gatazka bideratzen laguntzea espero duela. Sindikatuok galdetu behar izan diogu Hezkuntza sailari honen inguruan, ez baita gurekiko inolako kontakturik egin sailaren aldetik; eta behin galdetuta, propaganda hutsa izan dela berretsi dugu, ez baitago inolako diru sarrera gehigarririk aurreikusita.

Hau guztia horrela izanik, beste behin ere greba dinamika indartu beste biderik ez digute uzten. Beraz, LAB, ELA, STEILAS eta CCOO sindikatuok, langileen eskaerek erantzunik izan ezean, datorren Azaroak 7 eta Abenduak 5 bitarte jarraikotasuna izan dezakeen hilabeteko greba barneratzen duen mobilizazio egutegia abian jartzea adostu dugu.

Familien ardura ulertuz, sindikatuok beraiekin biltzeko prestutasuna adierazi nahi dugu, eta aldi berean adostasunetara iristeko gure borondate eta aldartea berretsi.

Horrela, beste behin ere, patronalei eta hezkuntza sailari bakoitzari dagozkion ardurak bere gain hartu eta gatazka bideratzeko neurriak har ditzatela galdegiten diegu, langileen eskaerei erantzun egoki bat emango dioten planteamendu eta proposamenak eginez.

 

 

 

Euskararen dekretuaren kontrako epaiak ondorio larriak izanen ditu Osasunbideko plantillan

UGT, Afapna, SMN eta SATSE sindikatuek euskararen dekretuaren aurka jarritako errekurtsoaren aldeko epaiak ondorio larriak ekarriko dizkio Osasunbideko plantillari, batez ere erizaintzako langileei.

LAB sindikatuak Gobernuari exijitzen dio kasazio-errekurtsoa jar dezala eta behar diren neurriak har ditzala segurtasun juridikorik gabeko egoera hau bideratzeko.

UGT, Afapna, SMN eta SATSE sindikatuek euskararen dekretuaren aurka jarritako demandei erantzunez Nafarroako Justizia Auzitegi Nagusiak emandako epaiek ondorio garbi bat izanen dute Osasunbideko plantilletan: lekualdatzeen eta oposizio-lehiaketen baremoetan euskara ez da baloratuko merezimendu gisa.

Horrela izanen da, argi eta garbi. Horrek eragina izanen du langile finkoengan eta kontratudunengan. Gure lanpostuak betetzeko baremoetan aspalditik baloratu izan den merezimendua egun batetik bestera kendu dute, eta, horrela, Osasunbideko langileen eta Nafarroako biztanle askoren eskubideen aurka egin dute.

Jendeak kontrakoa uste badu ere, epai honek atzerako eragina ere badu, eta hemendik aurrera hasiko diren prozesuetatik haratago doa. Izan ere, 2017ko abendutik gaur arte Osasunbidean izan diren lekualdatze eta oposizio-lehiaketa guztietan izanen du eragina. Hau da, epaia aplikatu behar da gaur den egunean bukatu gabe dauden prozesu guztietan eta hemendik aurrera onartzen diren guztietan.

Epaiak, zehazki, honako lanpostu hauen lekualdatze lehiaketetan izanen du eragina: erizain espezialistak, barrutiko fakultatibo espezialistak, larrialdietako mediku albokoak, OOLT-LZA-LZBko medikuak, odontologoak, OOLTko eta larrialdietako pediatrak, psikologoak, EZLTak, APTEak, ODTEak, ETEak, LTEak, erdi mailako teknikariak, osasun-hezitzaileak eta terapeuta okupazionalak.

Oposizio-lehiaketei dagokienez, berriz, honako hauetan: zeladoreak, dietista-nutrizionistak, erizainak, erizain espezialistak, elikadurako teknikariak, EZLTak, APTEak, ODTEak, ETEak, LTEak, ETTEak, farmaziako teknikariak, erdi mailako teknikariak, osasun-hezitzaileak eta terapeuta okupazionalak.

Gauzak horrela, Osasunbideko langileak inoiz ez bezalako segurtasun juridikorik gabeko egoera batean daude lekualdatze edo oposizio-lehiaketa horiei dagokienez.

Erizainak izan dira kaltetuenak; izan ere, azkeneko oposizioetan 500dik gora izangaik alegatu zuten euskararen ezagutza merezimendu gisa. Baina, horretaz aparte, epaiak ia deialdi guztietan izanen du eragina.

UGT, AFAPNA, SMN eta SATSE sindikatuek arduragabekeria handiz jokatu dute, azkeneko hamarkada hauetan baloratu izan den merezimendu bat aurkeztu duten ehunka pertsonari eragindako kalteaz batere arduratu gabe. Langile horiek ahalegin ekonomiko eta pertsonal handia egin dute Nafarroan koofiziala den hizkuntza bat ikasteko, horrela herritarrak hobeki atenditzeko eta beren lanpostuari dagozkion betebeharrak hobeki betetzeko. Orain, ikusten dute ez zaiela batere baloratzen egindako ahalegin hori, eta, gainera, errekonozimendu oro bertan behera gelditzen direla.

Sindikatu horiek euskarari dioten gorroto biziak eraman ditu Nafarroaren hizkuntza-errealitateari eraso egitera ondorioak neurtu gabe; osasun arloko profesionalen artean giro txarra hedatzeaz gainera, ezjakintasunaren apologia egiten dute legez ezarrita dagoen merezimendu honi dagokionez. Ezer gutxi esan dute beste hizkuntza batzuen balorazioari buruz, ongi jakinda hizkuntza horien erabilera hutsaren hurrengoa dela osasunaren arloan. Gauza bera hain zabalduta dagoen “cursillismoari” buruz, ohitura horren onuradun eta konplize direlako, langileen kontura.

Nafarroako Gobernuak epai horren aurkako kasazio-errekurtsoa aurkezteko aukera du. LABetik urrats hori eman dezala esijitzen diogu, eta horren ondotik behar den guztia egin dezala egoera berriz bideratzeko.
 

 

 

Akordioa lortu dugu Tecman-en, 105 greba egunen ondoren

0

Industria sektorean indarrean zegoen lan gatazka luzeena konpondu da, LABek lortutako akordio baten bidez. 105 greba egun beharrezkoak izan dira akordioa lortzeko. Akordio hori Osakidetzarentzat Mendaroko ospitalean mantenimendu lana egiten duen Tecman SVA SL enpresako langileek aho batez onartu dute batzar batean, 105 greba egun eta gero.

LABek sinatutako akordioak langileen eskaera guztiak jasotzen ditu:

• KPItik gorako soldata igoerak.
• Guardiak borondatezkoak izango dira. Gainera, egitea erabakitzen duten langileek gehiago kobratuko dute guardiengatik.
• Aldi baterako 3 kontratu mugagabe bihurtuko dira.
• Aldi baterako ezintasun guztiak, bai arruntak eta baita lanetik eratortzen direnak, %100raino osagarrituko dira.
• Larunbat eta Igandeak 1:20 eta 1:40ra konpentsatuko dira, hurrenez hurren.

Hori dena lan erreformaren aurrean blindatuta dagoen itun batean jaso da.

LABetik TECMAN SVA S.Leko langileek 105 egun luze hauetan erakutsitako konpromiso eta elkartasuna txalotu nahi dugu, horri esker lortu baitugu borroka eta mobilizazioen bidez lan baldintzak duinduko dituen akordio hau.

Era berean, LABek eta langileen batzarrak eskertu nahi dugu hilabete luze hauetan babesa erakutsi diguzuen guztiei, bereziki Mendaroko Ospitaleko langileei. Denon artean lortu dugu!

 

 

 

Sexu jazarpen kasu berri bat salatu dugu epaitegietan

Azpikontratatutako garbitzaile baten kontrako sexu jazarpen bat salatu dugu gaur, Bilboko epaitegien aurrean. Derioko enpresa batean izan da jazarpena, eta 2016. urteko amaieran hasi ziren gertakariak. Salaketa sartzera ausartzea ez da erraz, horregatik langileak izan duen duintasuna eta kemena balioan jarri nahi dugu. Era berean, LAB sindikatutik jakitera ematen dugu lan eremuan ematen den indarkeria matxistaren aurkako borrokan jarraituko dugula.
 

 

 

Bizkaiko Metalgintzan mobilizazio gehiago antolatuko ditugula jakinarazi dugu sindikatuok, FVEM patronala mugiarazteko

0

Bizkaiko Metalgintzako sindikatuok agerraldi bateratu bat egin dugu Bilbon, lan hitzarmen duin bat lortu arte borrokan jarraituko dugula berresteko. Greba egunen balorazio baikorra egin eta gero, pilota FVEM patronalaren teilatuan dagoela adierazi dugu. Hortaz, patronala mugiarazteko mobilizazio gehiago antolatuko ditugula jakinarazi dugu, langileekin batzarrak egin eta gero. "Patronalak jendaurrean negoziatzeko prest dagoela sinestarazi nahi du, baina guztiok ikusi dugu hori ez dela egia", esan dugu, mobilizazioen beharra nabarmentzeko.

Bizkaiko metalgintzako sindikatu guztiok mezu argi bat zabaldu nahi dugu: Hitzarmen duin bat lortzeko asmo irmoa dugu, sektorean sortzen den aberastasunaren banaketa justuagoa izan dadin eta langileek pairatzen duten prekaritateari aurre egiteko.

Beraz, orain FVEMek mugitu behar du fitxa. Hau da, Negoziazio Mahaiaren iraileko azken bileran esan genion bezala, eduki zehatzak proposatu eta eskubideak garatu behar dituzte Negoziazio Mahaian; subrogazioa, aldi baterako enplegua, eta ABLEak gisako gaiei dagokienez. FVEMi dagokio Negoziazio Mahaia deitzea eta maiatzaren 10eko plataforma sindikalari erantzun positiboa ematea.

"Patronalak zerbait aldatu badu, komunikatzeko modua izan da. Uda aurretik ia ez zen iritzi publikoaren aurrera agertzen, baina orain bai. Haatik, ematen duten irudia ez da erreala: haiek mugitzen ei dira, eta sindikatuak ez. Negoziazioko edukietan, hots, benetan axola duten kontuetan, jarrera erabat immobilista du", salatu dugu agerraldian.

 

 

 

Ez dugu parte hartuko Osakidetzak deitutako aldebiko bileran

0

LAB ez da joango astearte honetarako Osakidetzak deitu gaituen aldebiko bilerara, eta honela jakinarazi diogu idatziz gaur bertan Osakidetzako zuzendaritzari. Pasa den astean Mahai Sektorialetik altxatu ostean, ez zaigu serioa iruditzen, egun batzuk baino ez direnean pasatu adar jotze horretatik, beste bilera batera deitzea, inolako azalpenik eman gabe.

Osakidetzako Zuzendaritza Mahai Sektoriala edukiz husteko urratsak ematen ari da, edozein eduki negoziatzaile alboratuz eta sindikatuokin existitzen ez den harremana irudikatzeko eskaparate propagandistakoa bihurtuz. Osakidetzak ez ditu gutxienekoak betetzen, ez edukien aldetik, ezta formen aldetik ere, eta ondorioz, sindikatuontzat eta guk ordezkatzen ditugun milaka langilerentzat errespetu faltan ari da.

Osakidetza marra gorri guztiak zeharkatzen ari da, eta azken Mahai Sektorialean sindikatu batzuekin gutxiengoan sinaturiko EPE eredu berria eta leku-aldatze prozesua ekarri zituen besapean, inolako lotsarik gabe.

Osakidetzako zuzendaritza, jarrera honekin, LABekiko komunikazio zubi guztiak apurtzen ari da. Izan ere, lasai asko esan dezakegu urte luzetan ezagutu dugun zuzendaritzarik txarrenetarikoaren aurrean gaudela. Ez diguzue sinestaraziko hauxe dela “gardentasun eta aldaketarako” zuzendaritza, ezta? Osakidetzako Zuzendari Orokor hori, hauxe da ETBn emandako denboran ikasitako guztia? Koloredun kapela gutxiago, eta seriotasun handiagoa, mesedez.

Bitartean eta jarrera aldatu ezean, ezer gutxi hitz egin behar dugu Osakidetzarekin. Aldebiko bilerarik egin baino lehen, hobe lukete benetako mahai sektoriala deitzea, edukiz eta benetako gaitasun negoziatzaileaz. Bestela, “lidergoari” buruzko erretorika enpresa diskurtso faltsua baino ez da izango.

 

 

 

Kataluniako herriaren alde mobilizatzera deitzen dugu, Espainiako Estatuaren izaera antidemokratikoa agerian uzten duen epaia salatzeko

0

Procesaren epaiketa demokrazian sinesten dugun guztion kontrakoa izan da, baita zigorra ere. Elkartasuna adieraztearekin batera, basakeria juridiko eta politiko hau salatzeko mobilizazioetan parte hartzera deitzen dugu, Gure Esku herri dinamikak iragarritako protestetatik hasita. Eman diezaiogun benetako babesa eta bultzada Kataluniako herriari, haien borroka hauspotuz, gureak ere bultzada berria izan dezan.

Kataluniako procesaren inguruko epaiaren aurrean, LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu bidegabeki zigortuak izan diren buruzagi politikoei eta herri ordezkariei. Haien guztien askatasuna eskatzen dugu, baita erbestean direnen etxeratzea ere.

Herrioi dagokigun autodeterminazio eskubidea delitu bihurtzen duen errelatoa gailendu da, independentismoaren kriminalizazioari eusteko Espainiako Estatuak ezinbesteko duen errelatoa. Demokraziaren eta askatasunen kontrako eraso oso larria da, herriari hitza eman eta herriak hitz egin izana zigortzea.

Atxiloketak, espetxeratzeak, zaurituak, 155a, biolentzia eta okupazio poliziala…Espainiako Gobernuak makinaria errepresibo guztia martxan izan du Kataluniako herriaren aurka. Eskubide indibidual eta kolektiboak urratu dituzte, eskubide zibil eta politikoak bahitu. Bide baketsu eta demokratikoetatik proiektu politiko guztiak egingarri zirela esaten zuten haiek; bada, beren ekintzekin erakutsi dute ezetz, hori ez dela horrela, eta ez dela izango, izan Gobernua kolore batekoa ala bestekoa.

Espainiako Estatuarekiko menpekotasunak proiektu guztiak bideragarri ez izatea dakar. Eta 78ko errejimen autoritario eta antidemokratikoarekiko edozein mehatxuren aurrean erantzuna beti da bat eta bera: errepresio politikoa eta birzentralizazio gehiago, Estatuaren batasunari eusteko.

Gaur, zoritxarrez, epai gogor honek argi uzten digu Estatuaren izaera antidemokratikoa, egunotan oso agerian geratu den izaera, Franco diktadorearen gorpuzkinak Erorien Haranetik ateratzeak sortu duen arrabotsarekin. Franco hil zen, baina hark utzitako oinordetzak bizirik darrai.

Euskal Herrian ongi baino hobeto ezagutzen dugu zertan datza espiritu antidemokratiko hori. Duela egun gutxi berretsita geratu da berriro Altsasuko gazteekin, beste kasu bat non ez den justiziarik egon, ezta oinarri eta berme juridikorik ere, oinarrizko eskubideak urratu baitituzte, Estatuaren mendeku egarria helburu, hainbat eta hainbatetan gertatu bezala. Asteburu honetan hamar urte bete dira Bateragune auziko atxiloketetatik, herri honek behin eta berriz sufritu ditu bidegabekeriak, kartzela urteak eta urteak ditugu bizkar gainean, torturak pairatu ditugu, salbuespenezko espetxe politika zitalak bere horretan dirau oraindik… Preso politikoak dituen herri bat ez da herri normalizatua, ezta demokratikoa ere.

Gertatzen ari dena pentsaezina litzateke estatu demokratiko batean. Espainiako Estatuak bizi duen lurralde krisiari eta krisi sozialari aterabide demokratikorik emateko inolako asmorik ez du. Ez dauka eskaintza demokratikorik gure etorkizuna erabakitzeko eskubidea aldarrikatzen dugun herrientzat, ezta ere egungo sistema kapitalista eta heteropatriarkala auzitan jarriz bizitza duin baten alde aldaketa sozialaren alde borrokan diren hainbeste herri sektorerentzat. Estatuaren inboluzio antidemokratiko horren aurrean jendarte sektore gero eta zabalagoek eredua bera zalantzan jartzen duten honetan, erabateko autoritarismoa da erantzuna.