2026-04-10
Blog Page 527

Langileen osasun egoerari buruzko azterketa berri bat eskatzen dugu Osasunbidean

0

Nafarroako Osasun Departamentuari LABetik eskatzen diogu utz ditzala alde batera bere zalantzak eta eman diezaiola lehentasuna Osasunbideko langileen osasuna zaintzeari, hauen egoera islatzen duen ekaineko argazkia eguneratuz.

Ekainean, seroprebalentzia-azterketa bat egin zitzaien langileei, haien egoera immunologikoa eta Covid-arekin izan zuten kontaktua zehazteko. SEPROSANA testaren bidez, antigorputzak garatu zituzten pertsonak identifikatu ziren (kasu honetan, osasun profesionalak). Langile horiek, beraz, immunizatuak omen zeuden Covid arrisku-eremuetan lan egin ahal izateko. Azterketa hori oso apustu interesgarria izan zen, baina ez da iraganeko egoera baten argazki finko gisa geratu behar; are gutxiago atera ziren emaitzak ikusita.

Lehenengo analisi hura Elisa teknikaren bidez egin zen, eta SARS CoV 2 birusaren aurkako antigorputzak detektatzea zuen helburu. 11.758 profesionalek parte hartu zuten, borondatez, hau da, izena eman zutenen % 95 inguruk, eta Nafarroako osasun langileen % 75ek, gutxi gorabehera.

Bestalde, ekainaren erdialdera arte, Osasunbidean 572 langilek eman zuten positibo PCR test batean. SEPROSANA testaren arabera, ordea, hilabete horretan antigorputzak zituzten profesionalen kopurua 841 zen. Horrek esan nahi du langileen % 32k koronabirusa gainditu zuela diagnostikatu gabe. Abuztuaren 24an, PCR batean positibo eman zuten osasun arloko langileen kopurua 648 zen, ekainean baino % 11 gehiago. Antigorputzen azterketa berririk egin ez denez, ez dakigu zein diren gaur egungo balioak.

SEPROSANA azterketan jasotako datuen arabera, guztira 269 osasun langile (horietatik 157 Osasunbidekoak) ez ziren ohartu gaixotasuna pasatu zutenik.
Aipatutako azterketako datuak taldez talde aztertuta, nabarmentzekoa da oinarrizko osasun laguntzako langileen artean erregistratutako positibo kopuru handia, laguntza espezializatuko langileen kopurua baino askoz ere handiagoa baita. Halaber, Iruñerrian eragina handiagoa izan da beste eskualde guztietan baino. Burutzetan ari diren langileen artean agertu diren intzidentzia-datuak ere oso esanguratsuak dira, eta agerian uzten dute aurreikuspen eskasa izan zutela eta Covid bidezko infekzioaren arriskua gutxietsi zutela.

Udan bildutako emaitza horiek a priori gainerako herritarrek baino birusarekiko esposizio handiagoa izan duen biztanleriaren zati baten lagina dira. Lagin hori bilduz, gainera, osasun etxeetako profesionalen kezkei eta eskakizunei erantzun nahi zitzaien. Hori horrela izanik, LABen uste dugu azterketa horrek udazkenean jarraipena izan beharko lukeela, eta hori defendatu behar dugu. Administrazioak zenbait zalantza eta zailtasun planteatu ditu probak egiteari dagokionez, baina LABetik Osasun Departamentuari eskatzen diogu berriz ere planifika dezala langileen seroprebalentziaren azterketa bat, diagnostiko zehatza ziurtatzeko eta, horrela, lortzen diren diagnostikoak eraginkortasunez erabiltzeko.

Krisi honen hasieratik, LABek babes-bitarteko egokiak eskatu ditu osasun arloko eta arlo soziosanitarioko profesionalentzat, bai eta plantilla horiek osatzen dituzten langileen osasun egoerari buruzko diagnostiko egoki bat ere. Baina bide horretan, zailtasun ugari aurkitu ditugu, bai Lan Arriskuen Prebentziorako Zerbitzuaren jarreragatik -babesari buruzko diskurtsoa askotan aldatu du-, bai antolaketa-prozesu askoren gabeziengatik.

Hala ere, ezin gara besoak gurutzatuta geratu. Ezin ditugu onartu zenbait sektoreren adierazpenak, pandemia horrenbeste hedatu izanaren erantzukizunaren zati bat osasun arloko profesionalei egozten dietenak, babes-ekipamendua ustez gaizki erabiltzeagatik, eremu komunetan izandako deskuiduengatik, norberaren etxe barruko transmisioengatik, eta abarrengatik. Horrekin lortu nahi duten gauza bakarra da birusaren hedapena eragozteko orduan izan diren antolaketa-gabeziak ezkutatzea.

Horregatik guztiagatik, LABetik Indurain andreak zuzentzen duen departamentuari eskatzen diogu langileen osasuna eta lan-baldintzak zaindu ditzala, sortuko diren birusaren agerraldi berriei aurre egiteko.

0-3 zikloak egiturazko aldaketak behar ditu Nafarroan

Eskolak egun gutxiren buruan irekiko badira ere, 0-3 zikloak ahanzturan jarraitzen du, bazter utzita. Eskola askok behar handiak dituzte aspalditik, eta, egungo egoera ikusita, beharrak are handiagoak izanen dira. Horiek guztiak gainditzeko, zikloak egiturazko aldaketak behar ditu.

Iritsi da eskolak irekitzeko momentua eta berriro ere 0-3 zikloko langileok ahaztuta eta babesik gabe sentitzen gara.

Orain arte, lana modu egoki eta duinean egiteko estu eta larri ibili dira eskola asko. Gaur egun, baina, askoz okerrago daude Covid-aren eta haren aurkako borrokak ezartzen dituen segurtasun neurrien eraginez.

Alde batetik, haurren eta hezitzaileen beharrak eta zikloaren ezaugarriak kontuan izan gabe diseinatutako protokolo bat betetzea eskatzen zaigu, guztiz eskasa den protokolo bat, baina horretarako ez digute inongo baliabiderik eskaintzen: ratioak eta espazioak berdin mantendu dira, noiz eta distantziak kontrolatu eta jende pilaketak ekidin behar diren momentu honetan; ez da langile berririk kontratatu, ez hezitzailerik, ez garbitzailerik, nahiz eta garbiketa lanak sakontasun handiagoz eta maizago egitea komeni dela suposatzen den.

Bestalde, Haur Hezkuntzako bigarren ziklora iritsi diren laguntzak (eskasak izanik ere) gurean ez ditugu ikusi. Horregatik guztiagatik, berriz ere guztiz alboratuta sentitu gara, zokoratuta.

LABek aspaldi esana du egiturazko aldaketak behar direla 0-3 zikloan kalitatezko arreta eta hezkuntza bermatu ahal izateko, are gehiago egun bizi dugun egoera honetan. Hori dela eta, LABetik aldaketa horiek inoiz baino beharrezkoagoak direla aldarrikatzen dugu; heziketa eta hezkuntza guztion ahotan dauden honetan, ezin da bazter batera utzi prozesu garrantzitsu horretan ezinbestekoa den lehen pausoa, 0-3 zikloa.

Arabako nagusien egoitza eta eguneko zentroetan ez da ari betetzen Eusko Jaurlaritzaren normalitate berriranzko trantsiziorako Planaren agindua

LABek salatu egiten du ez dela ari betetzen normalitate berriranzko trantsiziorako Planaren ordena. Honetan neurri espezifikoak jasotzen ziren osasun zentro, zerbitzu eta establezimenduekiko.

“Zentroaren titularrek COVID 19rako kontingentzia planak izan behar dituzte, egoiliar, langile eta euren harremanen arteko balizko kasuen identifikazio goiztiarrari begirakoak” edo “PCF frogak egingo zaizkie baimen eta oporretatik itzultzen diren langileei eta baita lanean bueltatzen diren langileei ere, gehienez 72 ordu lehenago”.

Zentro gehienek ez dute horrelako identifikazio planik, ez baitute horretarako beharrezko bitartekorik, gehienak zentro txikiak baitira.

Era berean, PCRak nola egin behar diren araututa ez egoteak informazio eta antolaketa faltak oso egoera larriak sortzen ditu langile eta egoiliarren artean.

Honen erakusgarri, lanera berriro hasi aurretik, gehienez 72 ordu, PCRa egiteko derrigortasuna. Derrigorrezko neurri honek ezin die langileei kalterik ekarri eta hortaz, ezin du suposatu oporraldia 3 egun lehenago amaitzea, ezta enpresen aldebakarreko erabakiz laneko egutegia aldatzeak. Guk ere konpartitzen dugu langileek aipatu testa egin beharra dutela lanera berriro astean, baina emaitzen zain pasatzen duten denbora lanaldi efektibotzat jo beharko litzateke, eta ondorioz, ordaindutakoa izan beharko luke.

Aurreikusgarria zen egoera baten aurrean aurreikuspenik izan gabe jokatu du administrazioak. Gainera, pandemiaren hasieratik ez da ia langileen babeserako mekanismorik ezarri eta etengabe ari dira irizpideak aldatzen. Guzti honek ez ditu lan-baldintzak hobetzen, eta etengabeko arriskuen aurrean jar ditzake langile eta erabiltzaileak.

Dei egiten diogu administrazioari eta sektoreko patronalari langile eta egoiliarren osasuna jar ditzan irakurketa ekonomizisten gainetik, egoera hobetzen laguntzen ez dutenak, ez dezagun ahaztu, pertsonez hitz egiten ari garenean. LAB prest dago lankidetzarako eta ahalik eta modu efektibo eta logikoenean, aurkituko ditugun arazoak konpontzen saiatzeko, baina inola ere ez ditugu langile edo egoiliarren eskubide murrizketak babestuko.

Haurreskolak Partzuergoko gerentearen dimisioa eskatzen dugu

0

Matrikulazioan izandako gorabeherak aintzat hartuta, Haurreskolak Partzuergoak datorren ikasturterako langileen birkokapena-deialdia normaltasunez egin du, bizi dugun pandemiak eragindako egoera bereziriari bizkarra emanda. Izena eman duten umeen arabera banatu ditu berriz ere lanpostuak, kontingentzia-plan batek eskatuko lituzkeen errefortzu-beharrei muzin eginez. Berriz ere, irizpide ekonomizistak erabili ditu, pedagogikoak edo osasunekoak kontuan hartu gabe.

2019-2020 ikasturte bukaeran LABek haurren eta langileon osasuna eta segurtasuna bermatzea eta horretarako beharrezkoak diren baliabideak eta inbertsioa ziurtatzea exijitu zuen. Besteak beste, honako eskaerak egin genituen:

• Geletako ratioak gutxitu: Alde batetik, arlo prebentiboa zein pedagogikoa jasotzen dituen eta indarrean dagoen kontingentzia-planak lan-zama handia dakarrelako, eta bestalde, osasun-arduradunek hainbesteetan errepikatu duten sozializaziorako, haurreskoletan talde txiki eta iraunkorrak antolatzeko baliabide gehiago behar direlako.

• Hezitzaileek dugun prestakuntzarako denbora handitzea: gure Lan Hitzarmenak horretarako bidea zabaltzen du, eta kontingentzia-planak eskatzen dituen hainbat betebehar haurrik gabeko lan orduetan egin beharko ditugulako.

• Hiru lurraldeetan dauden haurreskolen tipologiaren azterketa egitea (gela kopurua, solairu edota eraikin desberdinak, hutsik egongo diren gelak, kanpoaldea…) eta horren arabera baliabide pertsonalak ezartzea. Haurreskola bakoitzeko koordinatzaile eta kontingentzia- planaren arduradunaren iritzia eta eskaerak haintzat hartzea eta, eraikin publikoak behar izanez gero, Udalekin elkarlana sustatzea.

Uztailean Haurreskolak Partzuergoko gerenteak aurreratu zigun moduan, betiko normaltasunean eta ratioetan oinarrituko da eskola-itzulera, inolako baliabide pertsonal, material eta ekonomiko gehiagorik gabe, kontingentzia-plana haintzat hartu gabe, osasun agintariek adierazitako irizpideak kontuan hartu gabe eta gainontzeko ikasturteetako aurrekontu berdinarekin.

Bestalde, pandemia egoeraren garapenaren araberako hiru eszenatokitako bigarrenean, %60ko aforoaren murrizpenari dagokionean, LABek haur guztien hezkuntza-eskubidea bermatzea exijitzen du, beste alternatiba batzuk eskainiz.

Beraz, LABek Haurreskolak Partzuergoko gerentea den Zorione Etxezarragari dimisioa aurkeztea eskatzen dio, bere menpe gauden haur eta langileon osasuna eta segurtasuna kolokan jartzen jarraitzen duelako eta zerbitzu publiko hau indartzeko eta salbuespeneko egoera honi aurre egiteko, haurreskoletan inbertsioa handitzea baino gastoa murrizten saiatzen ari delako.

Horrez gain, LABek Hezkuntza Sailak 0-3 urte bitarteko ikasleen haur-hezkuntzako lehengo zikloarekiko duen utzikeria salatu nahi du berriz ere.

Gauzak horrela, irailaren 4an Haurreskolak Partzuergoan ikasturtea berme guztiekin hasteko behar den inbertsioa egiteko deia egiten diogu Eusko Jaurlaritzari, bestela mobilizatzeko bidea eta arlo judiziala jorratzeko prest agertzen gara.  

Alestisen planteatzen den EEEaren kontra gaude

0

Alestis Aerospace S.Iren asmoak salatu nahi ditugu. Izan ere, Espainiako estatuan dituen lantegi guztientzako itxiera EEE bat aurkeztu nahi du. 1.377 langile ari dira 10 lantegitan lanean, EAE, Andaluzia eta Madrilen.

TIR 1 lehen mailako hornitzailea, hegazkingintzako azpikontrata da Alestis, eta sektoreko enpresa errefentzialentzat egiten du lan, hala nola AIRBUS, EMBRAER edo BOEING. Enpresa, ACITURRI talde enpresarialaren esku dago, akzioen %75,95 baitu eta SEPI Espainiako industria arloko erakunde publikoak du gainontzeko %24,05a.

Sindikatuen uztailaren 25ean jasotako komunikazio batean, aste beteko epean, negoziazio mahaia osatzeko deia egin dio alde sozialari, beranduenik irailaren 7rako.

Egun arrazoi produktiboengatiko ABEEE egoeran dago enpresa, hamabost egunekoa eta txandakakoa lau hilabetez zehar, ekainaren 1etik irailaren 30era bitartean. 1.050 langileri eragiten dio, Gasteiz, Getafe, Cadiz edo Sevillako lantegietan dauden 1.377 langileen %60ari.

Enpresaren fede txarra eta jarduera salatzen ditugu. Ez du ABEEEa amaitzea itxaron eta langileak enplegu erregulazio egoeran edo oporretan daudela baliatuta, ABEEEa amaitzean kontratuen amaitze kolektiboko EEEaren hasiera iragarri du.

EEEa, emango diren zehaztapenen faltan, Gasteizko lantegiko 178 langileri eragiten die.

Nabarmendu nahi dugu enpresa honen jabetzaren zati bat estatuarena dena, SEPIaren bidez, eta administrazioak erantzunkizun zuzena duela sektore estrategiko hau eta sortzen dituen lanpostu zuzen eta zeharkakoak eusten. Hortaz, estatu mailako ente honen inplikazioa exijitzen dugu sektorearen etorkizunean eta honi lotuta dauden lanpostuetan.

Exijientzia bera helarazten diogu Jaurlaritzari ere, industria-politika arloan dituen eskuduntzak baliatzeko hegazkingintzaren alde, balio erantsi altua duen sektorea, inbertsio handiak egiten dituena I+G+B arloan eta EAEko produkzio industrialaren %5a eta BPGren %1,4 sortzen dituena, zuzeneko 5.000 lanpostu eta zeharkako 20.000 sortzen dituena eta estatu mailako hegazkingintzaren %12 EAEn suposatzen duena. Sektore honek diru-laguntzak handiak jaso ditu instituzioetatik.

Enpresak EEEaren negoziazioaren estatu mailaren planteamendua inposatzea ere salatu nahi dugu. 13 kidetako mahaia osatu dute, ez dituena kontuan lantegi bakoitzeko berezitasunak, kasu honetan Gasteizkoak, ezta lantegi bakoitzeko langileen ordezkaritza. Horrela, estatu mailan negoziatzen dena inposatzen da eta tarte gutxierekin eta babesik gabe geratzen dira langile horiek

Aurretik aipatutako arrazoiengatik gaude EEE honen kontra. Lantegi ezberdinetako enplegua eta etorkizuna bermatzea eskatzen dugu eta gure lan-baldintzen inguruko negoziazioak hemen negoziatu eta erabaki ditzagula guztiok. Hemen lan egiten badugu eta hemen bizi bagara, hemen erabaki behar dugu.

Gure enplegua eta etorkizunaren alde, Alestiseko EEEari ez,
hemen lan egin, hemen erabaki

Covid errefortzuko profesionalen aurkako tratu txarrak eta abusuak Osasunbidean

0

Langileak gutxiesten jarraitzen dute. Oraingoan, arazoa lanorduak dira, nahiz eta LABek eta Langileen Batzordeak kontratazioaren arloko kexak aurkeztu dituzten.

Nafarroako Ospitaleguneko Zainketen Zuzendaritza langileen eskubideak urratzen ari da, aprobetxatuta irizpide garbien falta dagoela eta kontratazioaren arloan indarrean dagoen legeria ez duela ezagutzen. Gainera, Profesionalen Zuzendaritzaren eta Gerentziaren onespenarekin ari dira; izan ere, horiek egoera baliatzen ari dira plantillaren oinarrizko eskubideak ezabatzeko, kontratazioaren kudeaketan eraginkortasun falta dela medio.

Zainketen Zuzendaritza langileak behartzen ari da, alarma egoeran gerta zitezkeen premiak asetzeko guardian eman zituzten orduak berreskuratzera.

Gaur egun, ez dute arazorik produktibitateak ordaintzeko jarduera eta kolektibo jakin batzuei –langile faltagatik-, baina profesional askok irailean kobratu gabe lan egitea nahi dute, indarreko legeria urratzen ari diren arduradun batzuek derrigortuta (zenbait langilek udan itzuli behar izan dituzte alarma egoeran emandako orduak).

Kontua da unitate batzuk egutegiak egokitzen ari direla, eta langileak ordu horiek itzulitzera behartuta daudela. Langile batzuek hiru egutegi aldaketa jasan dituzte dagoeneko aurten. Nafarroako Osasun Zerbitzuaren antolaketa negargarria izan da; profesional askok “lan-karga faltagatik” beren etxeetan egon behar izan duten bitartean, beste askok, Covid instalazioetan edo Oinarrizko Osasun Laguntzan, besteak beste, ez dute behar besteko baliabiderik izan behar adinako bermearekin etenik gabeko aktibitate latzari erantzuteko. Antolaketa kaxkar hori ez dute zertan langileek ordaindu.

Abusu horren aurrean, garrantzitsua da alderdi legal batzuk gogoratzea:

– 2020ko ekainaren 21ean amaitu zen martxoaren 14ko 463/2020 Dekretuak araututako alarma-egoera, eta sei aldiz luzatu zen, honako egunotako saioetan: 2020ko martxoaren 25ean, apirilaren 9an, apirilaren 22an, maiatzaren 6an, maiatzaren 20an eta ekainaren 3an.

– Martxoaren 29ko 10/2020 Errege Lege Dekretua, ordaindutako baimen berreskuragarria arautzen duena, martxoaren 30etik apirilaren 8ra bitarte lanik egin gabeko orduak berreskuratzeko eman zen, egun horretan lanean jarraitzen zuten enpresetako langile horiek konfinatzeko. Errege Dekretu hori ez zaie aplikatuko “funtsezko zerbitzuetan” lan egiten duten langileei. 10/2020 Errege Dekretua, beraz, ez zaie aplikatuko orduak itzultzera behartzen ari diren Osasunbideko langileei.

– Urriaren 20ko 11/1992 Legearen 25.4 artikuluak ezartzen duenez, ezarritako lanaldiaren iraupenetik gora egiten den lanordu bakoitzaren ordez, atseden-denboragatiko konpentsazio ekonomikoa eman ahal izango da, honela:
     – Laneguneko ordu bakoitzeko: ordubete eta berrogeita bost minutu.
     – Igande edo jaiegunetako ordu bakoitzeko: bi ordu.

– Osagarriak ordaintzea. Covid pazienteak artatu dituzten langile guztiek jasoko dute, alde batetik, txanda-osagarria (hiru hilabeteko baldintza aplikatu beharrik gabe), betiere txanda-aldaketak izan badituzte; eta, bestetik, arrisku-osagarriaren %2. Ez dago alderik langile finkoen, lanpostu hutsa duten edo ez duten behin-behineko langileen edo Covidengatik kontratatutakoen artean; Ospitaleguneko Zuzendaritzak ordu horiek ordaindu ditu unitate-burutzek emandako zerrendak aintzat hartuta.

LABek Santos Induráin Kontseilariari eta Carlos Artundo zuzendari nagusiari gogorarazi nahi die beharrezkoa dela plantillak egindako lana balioestea, are gehiago kontuan hartuta Covid-19aren balizko gorakada, osasun-langileen eskasia eta krisi honen ondorioz nozitzen ari diren nekea. Argi utzi nahi dugu haiek direla krisiaren kudeaketaren arduradun nagusiak; ez langileak, ezta herritarrak ere.

LAB sindikatuak, beraz, salatzen ditu Coviden krisia artatu duten osasun-arloko langileen lan-baldintzak. Langile horiei, gainera, gaur egun oinarrizko eskubideak kentzen ari zaizkie, aldi horretan langileen kudeaketa negargarria egin delako. Era berean, inplikatuta dauden profesional guztiak praktika horiek salatzera animatzen ditugu.  

Ikasgeletara itzultzea Nafarroan: hezkuntza eredua berrikusteko beste aukera bat galdu du Departamentuak

Hezkuntza presentziala, lanaldi jarraitua jantokiarekin eta irakasle-kopurua handitzea. Gimeno kontseilariaren ikasgeletara itzultzeko planak ez die hezkuntza sistema aldatzeko beharrei erantzuten eta alferrik galdutako aukera hutsa suposatzen du; beste bat.

LABen iritziz, Departamentuak aukera paregabea galdu du ikasleen behar pedagogikoak eta emozionalak erdigunean jarriko dituen hezkuntza-eredu berri bateranzko aurrerapausoak egiteko.

Ratioak
Haur Hezkuntzako ratioen jaitsiera izan da kontseilariak iragarritako neurrietako bat. LABetik beti eskatu izan dugu ratioen jaitsiera, baina jaitsiera orokorra, hezkuntzako etapa guztietan ezarriko dena. Beraz, guztiz salagarria iruditzen zaigu hobekuntza hori maila guztietan ez aplikatzea, eta baita ikasgelaz bestelako espaziorik ez ezartzea ere.

Osasun neurriak
Madrilekin bilera egin arte, Hezkuntza Departamentuak ez du Nafarroako eskoletan PCR testa egiteko aukerarik proposatu ere egin. Hori izan zen LABetik egin genuen lehen aldarrikapenetako bat, eta horri eutsi egiten diogu gaur egun ere: PCR testak hezkuntza-komunitate osoarentzat.

Inbertsio ekonomikoa eta baliabideak
Kontseilariak iragarri du Hezkuntza Departamentuak 47 milioi euro dituela, eta horiek langile gehiago kontratazeko erabiliko dituela: 666 irakasle gehiago eta 183 behargin gehiago jantoki eta garbiketa zerbitzuak indartzeko. Gainera, inbertsio horren zati bat ikastetxeen baliabide teknologikoak indartzeko izango dela ere iragarri du.

LABek positibotzat jotzen du hezkuntzako inbertsioa handitzea, baina penaz dakusagu oraindik ere ez dela baliabide nahikorik bideratzen ari gaur egun horren beharrezkoak diren estrategia pedagogikoak ezartzera. Gainera, honakoa ere argi ikusten dugu: aurretiaz planifikazio pedagogikorik egin gabe baliabide teknologikoetan inbertitzeak iraganeko hanka-sartzeak berriz ere egitera eraman gaitzakeela, arbel digitalekin gertatu zen bezala.

Eta jakina, ez dugu inolaz ere onartuko egoera horrek zerbitzu publikoetako langileen baldintzen galera ekartzerik: ez murrizketarik, ez soldatak jaisterik. LABetik gure indar guztiz defendatuko ditugu  

Jaurlaritzak ez du eskola-jangela eta garraioko langileen ordezkariekin bildu nahi datorren ikasturtea antolatzeko

Aldebakarreko erabaki arduragabea da. Joan den uztailaren 30ean, Cristina Uriarte Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza sailburuari bilera bat eskatu genion, eta ikasturtea hasteko bi aste falta direla, erantzunik gabe jarraitzen dugu. Daukagun informazio guztia komunikabideetatik jasotakoa da edo Cristina Uriarteren sailak berak bere webgunean argitaratzen duena.

Era berean, EAEko hezkuntza-patronalei ere bilera zabaldu genien (Kristau eskola, AICE-IZEA, Ikastolen Elkartea…) baina gaur gaurkoz ez dugu inolako erantzunik jaso.

Uztailaren 21ean, protokolo-proposamen bat bidali zion LABek Hezkuntza Sailari. Proposamen horretan, jangela eta eskola-garraioko langileentzako prebentzio-neurriak zehaztu genituen, baita zerbitzu horiek ikasleen funtzionamendu onerako eta prebentziorako nola antolatu ere, baina ez dugu erantzunik jaso.

Ez dugu ahaztu behar jangela eta eskola-garraioko langileek behin-behineko kontratuak edo aldizkako kontratu finkoak dituztela, eta, ondorioz, enpresak aldizkako langile finko bati deituko ez balio, bidegabeko kaleratzetzat har liteke eta hori salatzeko 20 egun balioduneko epea izango lukete. Enpresa kontratatzaileek eta hezkuntzako patronalek kalte-ordain horiek beren gain hartzeko ardura izango lukete. Horrek 10.000 langile baino gehiagori eragingo lieke (begiraleak, sukaldariak, hezitzaileak eta garbiketa, sukalde nagusi eta administrazioetako langileak, …).

Hau esanda, Cristina Uriarte Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza sailburuari eskatzen diogu behingoz eseri dadila sindikatuekin hitz egiteko, 2020-2021 ikasturterako jangela eta eskola-garraioko zerbitzuak antolatzeko, eta sektoreko langileen lanpostuak eta lan-baldintzak bermatzeko, murrizketarik gabe.

Ez dugu enplegu suntsiketarik onartuko, ezta langile zein ikasleon osasuna lehenesten ez duen funtzionamendurik ere. Bestela, aurrean izango gaituzte.

ITP AERO CASTINGS-ek berandu eta txarto jokatu du langileen artean dauden COVID-19aren kasuen aurrean

0

Aste honetan enpresako langile batzuk positibo eman dute COVID-19an. Abuztuaren 20rako 6 ziren guztira eta gehiago ere izan daitezke. Besarkada beroa helarazi nahi diegu eta espero dugu ahalik eta lasterren sendatzea.

Ohiturari jarraituz, berriro ere gure bitartekoen bidez ezagutu izan behar ditugu hain gertakari larriak. Zuzendaritzak pasa den asteburuan izan baitzuen baieztatu ziren lehen 2 positiboen berri. Hala ere, astelehenera arte, abuztuaren 17an, zuzendaritzak ez zigun baieztatu, e-mailez, lankide bik positibo eman zutela COVID-19an, beste 7 berrogeialdian zeudela Osakidetzak horrela aginduta eta beste batzuk, prebentzio zerbitzuak egin behar zien PCRaren zain zeudela, lanean jarraitzen zutelarik. Informazio hau langile eta ordezkari sindikalen interpelazioen ondoren soilik helarazi zuen enpresak, hala ere, ez zion erantzun enpresa-batzordeak egoerari aurre egiteko proposatzen zion biltzeko deiari.

Abuztuaren 18an, posta elektronikoz jakinarazi zigun berriro zenbat pertsona zeuden isolatuta Osakidetzaren aginduz, eta barne protokoloaren irizpideen arabera jokatzen jarraitzen zutela. Hala ere, langileei esker jakin izan genuen azken orduan positiboak 4 zirela ordurako.

Egoera honen aurrean, asteazkena, abuztuaren 19ko lehen orduan, enpresako medikua eta Giza Baliabideen atalarekin harremanetan jartzen saiatu ginen, baina ez zegoen nor. Jarraian, OSALAN eta Eusko Jaurlaritzari jakinarazi genien zein zen gure lan-zentroetako egoera, mahai gainean genuenari konponbidea aurkitu nahian. Gure harridurarako, OSALANera 3 aldiz deitu ostean, 11:30ean lantegian “agertu” zen enpresaren zuzendaritza osoa, giza baliabideetako arduraduna eta medikus barne, 09:00etatik 10:30era artean ez zegoenean inor. 14:00ak arte ez zen batzartu zuzendaritza langileen ordezkariekin, atera ziren arte asean zain egon ondoren.

Bilera honetan jakinarazi ziguten zer ari zen gertatzen koronabirusagatik bajan zeuden gure lankideekin, ze irizpide erabili zen etxean berrogeialdian zeudenentzat eta zergatik beste batzuk ez zeiden etxean PCRaren zain egon arren. Konfinamenduaren amaiera arte indarrean izan genuen protokoloa berraktibatzen zela ere esan ziguten, zuzendaritzari hejarazi genizkion xehetasun eta desadostasun batzuekin. Aipatu protokoloa aldebakarrez erretiratu zuen enpresak “deseskalatzea” baliatuz eta inoiz ez zen alboratu behar izan, eta horregatik, enpresa-batzordeak salaketa aurkeztu zuen Lan Ikuskaritzan.

LABetik argi utzi nagi dugu, berriro ere, langileok izan garela egoera behartu behar izan dugunak enpresak erreakzionatu arte. Beste behin ere konstatatu dugu ekoizpena eta enpresaren irabaziak direla zuzendaritaren lehentasun bakarra. Gure osasuna azken lekuan dago euren kezken artean. Horrela izango ez balitz, lehen momentutik harremanetan jarriko ziren ordezkaritza sindikalarekin konponbide eraginkor bat aurkitzeko. Baina berriro ere euren kabuz jokatu dute. Zein da neurri drastikoagoak martxan jartzearen arazoa, are gehiago ABLEan gaudenean “eskariak jaitsi” egin direlako? Ze interes izkutatzen da zuzendaritzaren aldebakarreko ekintzen atzean? Etengabe empresa-batzordeko ordezkariei izkin egitea?

Era berean, Lan Ikuskaritza, OSALAN eta Eusko Jaurlaritzaren erabateko utzikeria salatu beharrean gaude. Dei ugari egin eta hainbat salaketa jarri ondoren, anibiguoak eta zehaztu gabeak izan dira euren erantzunak, eta hori patronalaren jokabidea zuritu ez dutenean. Argi utzi nahi dugu etengabe goraka doazela COVID-19ko kasuak eta osasun larrialdian gaudela.

Horregatik, berehala esku-hartzea eta norabide aldaketa bat eskatzen diegu instituzio hauei ITP AERO CASTINGS-en lantegietan. Ez soilik langileen osasuna babesteko, lan-zentroetatik harago joan daitekeen osasun katastrofea ekiditeko baizik. Administrazioek esku-hartze gogorrak egiten dituzte langileen bizitza eta aisiaren kontra, birusaren hedapenaren aurrean duten jarrerengatik errua botaz. Hala ere, enpresa handiekin askoz malguagoak izaten dira, hauek nahieran aritu daitezen. Administrazio publikoak eta Eusko Jaurlaritza kapitalaren zerbitzura ari direnaren beste adibite bat baino ez da hau.

Egoera honen aurrean, konbentzituta gaude gehiegikeria hauei egiteko bide bakarra langileon borroka, klase-borroka dela. Horregatik, dei egiten dizuegu gure eskubideen defentsan amore ez ematera. Antolakuntza eta borrokarekin dena lor daiteke.