2026-02-02
Blog Page 491

Eskatu dugu 50 langiletik gorako enpresetan euskara-planen negoziaketa hitzartu dadila lanbide arteko akordioetan

LAB sindikatuko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk agerraldia egin du, Kontseilua eta ELA sindikatuarekin batera, lan-mundua euskalduntzeko neurri eraginkor eta betearazleak eskatzeko.

Hain zuzen ere, lan-mundua euskalduntzeko urrats zehatzak egin behar direla adierazi dugu. «Euskararen normalizazioa garatzeko ezinbesteko esparrua da lan-munduarena», ziurtatu du Kontseiluko idazkari nagusi Paul Bilbaok. Zentzu honetan, Garbiñe Aranburuk ziurtatu du «euskal sindikalgintzaren gehiengoak urratsak eman nahi dituela langile guztion eskubideak bermatzeko», eta, ildo horretan, «lan-mundua euskaldundu nahi bada, ezinbestean erabaki ausartagoak hartu beharko dira. Alegia, neurri eraginkorragoak eta betearazleagoak, euskararen normalizazioak norbanakoen boluntarismoa gainditu behar duelako».

Horretarako, eskaera zehatza egin dugu: Confebaski eta CEN Nafarroako Enpresaburuen Konfederazioari proposatzen diegu 50 langiletik gorako enpresa guztietan euskara-planak garatuko direla jasotzen duen akordio interprofesionala hitzartzea. Era berean, Jaurlaritzari eta Nafarroako Gobernuari dei egin diegu neurri hori babestu dezaten, besteak beste, plan horiek aurrera ateratzeko inbertsio ekonomikoak bideratuz.

Enpresen gutxiengoa

EAE-ko ehun enpresetatik bakarrak du garatuta euskararen erabilera normalizatzeko prozesu eta egituraren bat. Beraz, EAEn 138.000 enpresa daude euskararen erabilera normalizatzeko inolako planik edo garapenik gabe. Hamarretik bederatzi. Nafarroan are gehiago dira. %0,7k bakarrik dute euskara garatzeko prozesu edo egituraren bat.

Tamainari begiratuz gero, neurri txikiko enpresak dira gehienak. EAEn 2.000 batek gainditzen dute 50 langileen langa. Aitzitik, langile gehien pilatzen dituztenak dira: EAEko establezimenduetako langileriaren erdiak egiten du lan halako enpresaren baten. Antzeko proportzioetan dabiltza Nafarroan, kopuruz nabarmen gutxiago badira ere.

Horrek esan nahi du Hego Euskal Herriko enpresa jakin batzuek jarri beharko dituztela martxan euskara-planak, proposamena aintzat hartuz gero. Baina, gutxi izanagatik ere, irismen handia izango lukete: langileriaren erdiari eragingo lioketelako euskara-planek.

Gainera, datozen bi hamarkadetan erretiro asko etorriko direla ohartarazi du Garbiñe Aranburuk: «Hego Euskal Herriko langileriaren erdia erretiroa hartzeko adinean egongo daBelaunaldi aldaketa bat gertatzera doa, eta abagune paregabea izango da eremu sozioekomikoaren euskalduntzea bultzatzeko. Kontrakoa gerta liteke, ordea: neurri egokirik hartu ezean, belaunaldi hori erdaldunduko dituelako eremu sozioekonomikoak. Eta, ondorioz, ezdeusean geratuko lirateke hezkuntzan belaunaldi hori euskalduntzeko egindako ahaleginak eta inbertsioak. Horregatik, gakoa izango da belaunaldi berri horren lan-munduratzeko prozesua».

Bilerak patronala eta administrazioarekin

Pandemiak biluztu eta gordindu ditu lehendik zetozen gabeziak, oraingoan ere zaurgarrienak kolpatu dituelako gogorren. Hizkuntza-eskubideekin beste hainbeste gertatu da. Berehalakotasunaren eta lehentasunaren izenean, euskal hiztunon hizkuntza-eskubideak urratu eta baztertu dituzte, kolpean.

Horregatik, krisiak dakartzan eta ekarriko dituen aldaketen norabidea aldatu behar da.

Kontseiluak ekainean aurkeztu zuen Geroa euskaratik adierazpenak jasotzen zituen bide hori urratzen hasteko zenbait neurri, eta LAB eta ELArekin batera egindako proposamenak urrats bat gehiago ekarriko du. Bada garaia eremu sozioekonomikoaren euskalduntzean jauzia egiteko, eta, beste gai batzuetan gertatzen den bezala, gai honetan ere enpresa guztiek jendarte erantzukizunez jokatzeko. Guztiz zilegi eta egingarria delako.

Era berean, Jaurlaritzari eta Nafarroako Gobernuari babesa eman dezaten eskatu diegu, eta proposamena mahaigaineratzeko bilerak iragarri ditugu sindikatuok, patronalarekin zein administrazioarekin.

EAEko 2017ko borroka dinamikak bere fruituak eman ditu: irakasleen kolektiboan lan-hitzarmen berri baterako fasea irekitzea lortu dugu

Borrokak merezi du. Azken urteetako borroka eta mobilizazioei bide emanez, LABetik konpromiso eta erantzukizunez jokatuko dugu lan hitzarmen eta oposizio berriak adosteko negoziazio mahaietan. Euskal Eskola Publiko Komunitarioa iruten jarraitzeko ataka garrantzitsua dugu parean.

1. LAN HITZARMEN BERRIAREN NEGOZIAZIOA

Bizkaiko eta Gipuzkoako metalean bezala, oraingoan gure txanda iritsi da zaharkituta dagoen lan hitzarmena berrikusi eta negoziatzeko. Urteetan itxita aurkitu dugun atearen aurrean, gaurkoan negoziaziorako bideak zabaldu dira. 2017ko greba dinamiken ondorioz langileon onurarako sinatutako akordioak oinarritzat ezarri dira ikasturte honetan hitzarmen berri bat lortzeko. Testuinguru honetan sindikatu guztiok erakutsi dugu adostasuna 2018ko akordioa oinarritzat hartuz negoziaketa berrietan aurrera egiteko.

Ildo honetan, LAB Irakaskuntzak lehentasun osoz kokatuko ditu erdigunean hezkuntza komunitate osoaren beharrak. Ratioak egokitu, euskara indartzeko neurriak, pedagogia feministan aurrerapausoak, metodologia aktiboak eta proiektuak indartu, formakuntza, langileon eskubideak eta hezkuntza sistema berri bat lortzeko erabateko konpromisoa. Erantzukizunez jokatuko dugu datorkigun erronkaren aurrean. Euskal Eskola Publiko Komunitariora bidean urratsak emateko aukera honetan, nekaezina izango da gure ahalegina.

2. 2020ko OPOSIZIO PROZESUA

Pandemiak 2020ko ekaineko bigarren hezkuntzako eta lanbide heziketako irakasleen oposizioak bertan behera utzi zituen. Ordutik inprobisazio eta alde bakarrean gotortu da Jaurlaritzako Hezkuntza Saila. Martxoan, sindikatu guztiok aho batez oposizio prozesua 2021eko ekainera atzeratzea eskatu bagenuen ere, Hezkuntza Sailak entzungor egin zuen. Horren ondorioz, daten ziurgabetasunean milaka dira oposizioak prestatzen ari diren langileak.

Egoera honen aurrean, LABetik kezka adierazi dugu. Izan ere, aurreikusi daiteke asko izango direla, pandemia eta berrogeialdien ondorioz, oposizioak prestatu eta azterketara ezin aurkeztuko diren irakasleak, horrexegatik, bestelako neurriak baloratzea exijitu dugu. Larria da ikustea egoera honen aurrean Hezkuntza Sailak ez duela aterabiderik proposatu.

3. 2021– 2024 OPOSIZIO PROZESUAK

Hezkuntza Sailak, legealdi honetan, gutxienez 2.600 enplegu publikorako eskaintza egitea aurreikusten duela ere esan zaigu. LABen iritziz, gaur egun ezinbestekoa da oposizio eredua eraldatu eta eskola garaikide baten beharretara egokitzea.

Onartezina da gaur egungo oposizio eredua. Izan ere, ez du bermatzen eskoletan lanpostu finkoa lortzen duten langileak egokienak, prestatuenak eta gure hezkuntza sistemak dituen erronkei hobekien erantzungo dietenak direnik. Madriletik inposatutako gai-orden zaharkitu batzuk buruz ikasi eta erreproduzitzea alde batera utzi beharko litzake, irakaste gaitasuna erdigunean kokatzeko. Anakronikoa izateaz gain, ez da justua eskoletan metodologia eta eredu pedagogiko berriak lantzen dituzten irakasleei zoriz hautatzen diren gaiak modu bulimikoan erreproduzitzea eskatzea.

Horretaz gain, hezkuntza publikoan dugun ezegonkortasun altuaren ondorioz (%40tik gertu gaude) bestelako egonkortze prozesu batzuk ere burutzearen beharra azpimarratu du LABek. Kontsolidazio prozesuak burutzea ezinbesteko ariketa izan behar da urteetako esperientzia eta ezagutza pilatu guztiak merezi duen aitortza izan dezan.

Gernikako Laminados Losal enpresan izandako lan istripu larria salatu dugu, lantegi aurrean

Pasadan larunbatean, urriak 24an, lan istripu larria eman zen enpresan, ordu gehigarrietan izandako istripua, larunbat batean, aste osoa lan egin ondorengo lan jardunaldi gehigarrietan.

Gutxi balitz aste osoko lanaldia egitea, bere arrisku guztiak hor egonik eguneroko lanean (laneko presak, produkzioarekiko bete beharrak, istripu arriskuak eta abar), larunbatean ere lanera joatera eskatzen du enpresak. Enpresa zuzendaritzak asteko lan jardunaldi arautua kontutan izan beharrean, larunbatetan ere lan egitea utzi eta errazten du langileak diru-truke onartu ahal izateko, edo beste era batera esanaz,  lan poltsaren erabilpen arautu gabea martxan dago beti LOSAL enpresan, hots eta finean, lanorduen erabilpen maltzurra delarik egiten dena.

Arautu gabeko lanordu une horretan, noiz eta une horretan, gerta zen istripu larria, langile batek bizia ia gal zezakeen istripua, lan ordutegiz kanpoko unean, enpresa barruan zaintza eta langile kopuru nahikorik ez zen unean.

LABetik betidanik gatoz esaten prekaritatea, lanordu arautu gabeak, lan jardunaldi gehigarriak eta abar guztiz arriskutsuak direla istripuak gerta daitezen, eta berriro ere honela izan da.

Eta orain zer egingo du enpresak? Istripua ezkutatu jendartearen aurrean? Onartuko du bere akatsa izan dela? Betiko moduan, galdera gehiegi erantzunik gabe!

Eta Administrazioak zer egingo du? Lan Ikuskaritzak zer egingo du? Arau hauste guztiak bertan behera utziko ditu? Eta zer eskainiko dio langileari?

Akordiorik ez, Tubos Reunidos Industrial-eko ABEEEan

Urriaren 28an, asteazkenean, akordiorik gabe itxi zen Tubos Reunidos Industrial enpresak, azaroaren 1ean hasita eta 8 hilabeterako, 686 langileri ezarri nahi dien ABEEEren negoziazio aldia. Aplikazio hori lanaldiaren %66koa da sail gehienetan eta %39koa sail jakin batean. Kasualitatez, zuzendaritza aplikaziotik kanpo geratzen da berriro ere.

Zuzendaritzak beharrezko dokumentazio gisa aurkeztu digun azalpen memorian, beste neurri batzuen artean berregituraketak aipatzen dituen bideragarritasun plan bati buruz hitz egiten du. Plan hori urte amaierarako amaituko dutela esan dute, nahiz eta taldeko presidente berriak hilabete batzuk badaramatzan enpresaren agintean. LABek ez du ulertzen Zuzendaritzak horrelako neurri zorrotzak har ditzakeenik hain eragin handia duen ABEEE batekin, bideragarritasun plana egin gabe dagoenean.

2008an, akziodunek, finantza mugimendu bati esker, enpresa zorpetu zuten 170 milioi euro banatzeko, zorra 35 milioi eurotik 200 milioi eurora handituz. Orduz geroztik, hau da langileei aplikatzen zaigun 8. ABEEEa, eta horri gehitu behar zaio 2016ko abendutik iraungitako hitzarmena dugula, nahiz eta Tubos Reunidos taldeko presidenteak neurri traumatikoak baztertzeaz hitz egin, orain arte ezagutu ez bagenitu bezala; are gehiago bere ordainsari aldagaiak kostuak murrizteari lotuta daudenean.

Bitxia bada ere, lau urte daramagu entzuten Zuzendaritzaren ahotik kostuak gehituko dituen neurriak ezin direlanegoziatu,eta 3 milioi eurotik gorako kostua duen akordio bat proposatzen digute, inolako enplegu-bermerik gabe. Proposamen honen asmoa, akordioaren sinadura erostea da, aurkeztutako dokumentazioan aipatzen diren arrazoiak eta balizko berregituraketak bermatzeko.

Demanda bat irabazi diogu DISU-ri; ordu extrak itzuli behar ditu, %75-eko igoerarekin

LABek beti defendatu du, lanaldi arruntaren gehienezko iraupena gainditzen duten ordu extrak ordutzat hartuko direla. DISU enpresa, UVESCO Taldekoa, ez dator bat gai horrekin, eta uste du hori ez dela ordu extrak, subrogazioaren ondoren Sabeko Banaketak enpresan egin zen bezala. UVESCO Taldearen asmo bakarra da ordua extrak orduka itzultzea eta aurreko enpresan ematen den konpentsazioa ez betetzea.

LAB-ek DISU-ri eskatzen dio hitzarmena bete dezala. Enpresaren burugogorkeria ikusita, Lan Ikuskaritzara eta Hitzarmen Kolektiboaren Batzorde Mistora jo behar izan dugu, eta, azkenik, epaitegian amaitu dugu auzitara jotzen, garaiz egindako ordu extrak konpentsatzeko dugun eskubidea defendatzeko, eta ez dugu orduz ordu 1:45 minutuko ordu extrako konpentsatuko, bestela, eta arrazoia eman digute.

LAB-ek irabazitako epaiak adierazten duenez, ordu extrak %75-eko igoerarekin ordaintzea edo ordaindutako atsedenaldi baliokideekin konpentsatzea aukeratu ahal izango da, Bizkaiko Elikaduraren Hitzarmen Kolektiboan jasotzen den bezala, eta orain DISU behartuta dago epai judizial bidez betetzera.

Orain berreskuratu ditugun eskubideak, dena diruarekin konpontzen ez denaren adibide argia dira, gure atsedena funtsezkoa da. Guztion lana da prekarietate horri baliabide guztien bidez aurre egiten jarraitzea, hau da, lanaldia luzatzea, enpresaren utzikeriagatik eta antolaketa eta planifikazio ezagatik.

Trenasako borroka ez da bukatu; enpleguaren alde mobilizatzen jarraitzera animatzen dugu

Azken bi egunetan Castejongo Trenasa lantegiari dagokionez, EEE Enplegua Erregulatzeko Espedientea hurrengo hiru hilabeteetan eteteari dagokionez, LAB sindikatuak azpimarratu nahi du hasiera-hasieratik argi izan dugula EEE ez datorrela bat enpresaren errealitatearekin, haren funtzionamenduarekin eta esku artean dituen proiektu eta esleipen guztiekin jarraitzeko nahiko bideragarritasun baitu. Gure ustez, EEEren planteamendua desegokia eta onartezina izan da, eta, horregatik, hasiera-hasieratik erakutsi dugu eta erakusten jarraituko dugu Trenasako langileen kaleratze masiboa eragiten duten etorkizuneko planteamenduen aurka gaudela.

Aldi baterako etenaldia denez, eta ez erabaki irmoa, gobernuei eta enpresari eskatzen jarraitzen dugu 110 pertsona kaleratzea bezain tragikoa izanen litzatekeen erabakia berriz azter dezaten.

Jakin badakigu bataila ez dela bukatu eta honek jarraitzen duela. Eta argi daukagu enpresaren jarrerakjo parentesi hau ekarri duena langile borroka eta langileen arteko elkartasuna izan direla. Argi dugu hori gabe ez ginela gauden puntura ailegatuko, eta horregatik azpimarratu nahi dugu, bulego eta bileren gainetik, borroka txiki horren irabazlea —ez gerrarena— kalean eginiko borroka izan dela, jendearen presioa eta langile-klaseak bere lanpostuak defendatzeko duen borondatea eta nahia. LABetik, gure esker ona.

Trenasan ordezkari sindikalik ez dugun arren —bai, ordea, sail sindikal aktibo eta borrokalaria—, hasiera-hasieratik LABek bere ekarpena egin nahi izan dio langile-klasearena baino ez den borroka honi. Eta horrelako borroka dagoen lekuetan, LAB egonen da beti.

Azkenik, berriz azpimarratu nahi dugu hau ez dela bukatu eta, beraz, pertsona guztiak animatzen ditugu Trenasaren alde mobilizatzen jarrai dezaten. Era berean, Castejongo udaletxean sarturik jarraitzen duten pertsonei gure adorea bidali nahi diegu. LABetik gure maitasun guztia bidaltzen dizuegu, batzuek besoak jaitsi eta lanera itzultzeko duten ahaleginaren aurrean.

“Gestamp-ek kaleratu egin nahi gaitu eta, gainera, negoziatzea ere eragozten digu”

Matriceria Deusto eta GTSko enpresa-batzordeen oharra:

Gaurko zegoen aurreikusita negoziazio mahaiko laugarren bilera, Bilboko Barcelo-Nervion hotelean. Matriceria Deustoko delegatuak eta LAB eta ELA sindikatuetako aholkulariek osatutako parte soziala bilerara sartzera joan denean, Ertzaintza bertaratutako kide guztiak identifikatzen hasi da.

Inolako azalpenik eman gabe eta enpresak emandako izen-zerrenda bat baliatuz, mahai negoziatzaileko akta pribatu batean oinarritua, GESTAMPek hotelera gonbidatu dituen Ertzaintzak, eragotzi egin die sartzea zerrendan agertzen ez ziren parte sozialeko kideei, hauek ordezkariak edo sindikatuen aholkulariak zirelarik. Honek enpresa-batzordea babesgabetasun egoera batean utzi du, negoziatzeko beharrezkoa den berdintasun egoerarik gabe.

Bilera egin behar zen Hotelera sartu ahal izan direnek adierazi dute enpresa fede txarrez ari dela negoziazioan eta ezinezkoa dela kontsulten aldian zehar bilera bat egitea alde sozialeko kide guztiek parte hartu ezin dutela kontuan izanda.

Bilera normaltasunez egitea ezinezkoa zenez, alde soziala hoteletik atera da azkenean kide guztiak sartu ahal zitezen ahalegintzeko. Momentu horretan bereari eutsi dio Ertaintzak eta alde sozialeko kide guztiak ezin zitezkeela sartu berretsi du, inolako azalpenik eman gabe. Momentu horretan, ordezkaritza sindikala eta ondoren Hotelaren aurrean kontzentrazioan zegoen gainontzeko langileak kolpatzen hasi da.

Egoera honen aurrean, agerian geratzen da ezin izan dela bilera egin enpresak hartutako eta Ertzaintzak betetako erabakien ondorioz. Mugimendu hauekin, Ertzaintzak eta Gestamp-ek langileen jarduera sindikala egitea eragotzi dute.

Honi lotuta, esan beharra dago sortu den egoerak ez diola ahalbidetzen parte sozialari baldintza normaletan egotea Matriceria Deusto eta GTS enpresetako bilerak egiteko. Ulertzen dugu gertatutakoa larria dela eta asktasun sindikalaren, negoziaziorako eskubidearen eta euren lanpostuak defendatzeko eskubidearen kontrako erasoa direla.

Orain inoiz baino gehiago, Gestamp zein Eusko Jaurlaritzari exijitzen diogu 230 langile kalean utzi nahi dituzten EEEak bertan behera uztea.

Nafarroako Esku-hartze Sozialeko langileek lanuzteak eta mobilizazioak egin dituzte, sektoreko lehen hitzarmenaren negoziazioen blokeoa salatzeko

LAB sindikatuak deituta, Nafarroako Esku-hartze Sozialeko langileek hainbat lanuzte eta mobilizazio egin dituzte sektoreko patronalak eta Nafarroako Gobernuak beren jarrerak alda ditzaten eta, beraz, Nafarroako lehen hitzarmeren negoziazioen blokeoa ken dezaten eskatzeko. Iruñeko Hezitzaile Eskolako ikasleek ere greba egin dute, Esku-hartze Sozialeko langileekiko elkartasunez.

Esku-hartze Sozialeko zentro eta zerbitzu publikoetan arreta ematen zaie adingabeei, familiei, indarkeria matxistaren biktima diren emakumeei, egoera ahulean eta gizartetik baztertuta dauden pertsonei, migratzaileei, etxegabeei, langabeei, eta abarrei. Baina zerbitzu horietako langileen egoera oso prekarioa izaten da. Ildo horretan, aipatzekoa da langileek 10 urte baino gehiago daramatzatela beren soldatak eguneratu gabe. Urte hauetan KPIaren %12ko igoerak eta soldaten izozteak langile bakoitzari erosteko ahalmenean 15.000€ baino gehiago galtzea ekarri dio.

Odoluste ekonomiko horri aurre egiteko eta Esku-hartze Sozialaren sektoreari lan-erregulazioa emateko, ANEIS patronalarekin negoziazioak hasi ziren 2019ko apirilean, non Nafarroako Gobernua behatzaile gisa ageri baita. Baina Gobernua negoziazio honetan jokatzen ari den papera negargarria da. Aurreko legegintzaldian hitzarmena finantzatzeko konpromisoa hartu bazuten ere, Maria Txibite buru duen gobernua uko egiten ari zaio aktiboki eta pasiboki. Alderdi sozialista izeneko alderdiak erraza zuen hau guztia modu egokian konpontzea, baina nahiago izan dute sektore honetako historiara pasatzea hitzarmenaren negoziazioa zapuztu nahi izan zutenak bezala. Baina ez dute lortuko.

Eta patronala ere ez da motz gelditu. Gobernuaren gibelean ezkutatzen ari da bere erantzukizuna bere gain ez hartzeko, eta mahai gainean jartzen ditu sektoreko bertze inongo hitzarmenetan -ez probintziakoetan, ez estatukoan- ez dauden eskakizunak. Eta enpresa hauek dira urtetan diru publikoa milioi askoko mozkinen formatuan pribatizatu dutenak, zuzendariei soldata inolako eskrupulurik gabe igo dietenak, ondarea eta funts propioak pilatu dituztenak, plantillak egoera jasanezinean dituzten bitartean.

LAB sindikatuak egiaztatu du erabateko blokeoa dagoela lehen hitzarmenaren negoziazioan, eta Gobernuak eta patronalak osatutako tandemaren jarrera arduragabeari egozten dio. Horregatik, aurrerapauso bat eman dugu lantokietan eta kaleetan, gure etorkizuna bermatzeko, gure eskaerei erantzuteko eta sektorea behingoz duintzeko. Eta hartara datoz egunotako mobilizazioak. Asko dugu erreklamatzeko eta, batez ere, asko dugu hobetzeko. Batasunarekin, baikortasunarekin, antolamenduarekin eta borrokarekin, zalantzarik gabe lortuko dugu.

Gutako edonor, bere bizitzako uneren batean, gizarte-zerbitzu horien erabiltzaile izan daiteke, eta egoera horretan dagoen edonori ongi zainduta egotea gustatuko litzaioke, eta zaintzailea ere ongi zainduta egotea gustatuko litzaioke. Zoritxarrez, pribatizazioak, diru publikoa onura pribatu bihurtzeaz gain, zerbitzuen kalitatearen, lan baldintzen eta erabiltzaileen eta langileen duintasunaren aurka egiten du zuzenean.

Kalitatezko osasungintza publiko baten alde mobilizatu gara Araban

Hiru greba egun deituta ditugu Osakidetzan, eta horietatik lehena Araban egin dugu, LAB, SATSE, ELA, SME, CCOO, UGT, ESK, SAE eta UTESE sindikatuok deituta. Hala, Arabako lan zentroetan elkarretaratzeak egin ditugu, osasungintza publikoaren defentsan. Azaroaren 5ean Gipuzkoan eta azaroaren 12an Bizkaian egingo ditugu grebak eta mobilizazioak. Jaurlaritzak ez digu beste biderik utzi.

Gaurko grebak jarraipen arrakastatsua izan du, lehen arretako langile askok babestu baitute. Azpikontratek ere greba egin dute, gehiegizko zerbitzuen gainetik; garbiketan, %100ean.

Premiazkoa da hitzetatik ekintzetara pasatzea. Hala, osasun publikoaren etorkizuna bermatuko duten irtenbideak abian jartzeko exijitu diogu Jaurlaritzari:

• Osasun publikorako aurrekontu-partida bat, Europa Batasuneko batez bestekoaren parekoa, %25a Lehen Arretara bideratuz.

• Enpleguaren arloan
â—¦ Plantilla handitzea, iruzurrean ezkutatuta dauden enpleguak egiturazko plantillan txertatuz.
â—¦ Plantilla egonkortuko duten behin-behineko langileen finkapena, Osakidetzak diru publikoarekin prestatutako profesionalen ihesa saihesteko.

• Murrizketa guztien berreskurapena: erosteko ahalmena berreskuratzea, Itzarri, garapen profesionala, erretiro aurreratuaren primak eta 2009tik iraungitako akordio arautzaile berri baten negoziazioa.

• Egindako pribatizazioak atzera egitea enplegua mantenduz.

• Langileen osasuna eta segurtasuna bermatzeko neurriak, bai koronabirusaren aurrean, baita haien eguneroko lanean ere: kategoria guztietarako babes-material nahikoa eta egokia; lan arriskuen balorazioa arreta-maila guztietan eta prebentzio eta babes-neurriak hartzea; arrisku psikosozialen ebaluazioa, lan-kargen ondoriozkoak barne, eta neurri zuzentzaileak hartzea.