2026-01-26
Blog Page 477

ITP Aero Casting-eko enpresa batzordeak mobilizaziora deitu du enpleguaren defensan

Bi martxa antolatuko ditu abenduaren 12 eta 19an; Barakaldotik Sestaora eta Sestaotik Barakaldora, hurrenez hurren. “Ezin dugu onartu Ezkerraldean enplegua suntsitzen jarraitzea. Ezin dugu onartu eskualde honetako gazteek beren lan-bizitza eskualde honetan garatu ezin izatea. Ezin dugu onartu 75 emakumeren lanpostua arrisku larrian egotea, sektore hau baita langabeziak eta pobreziak gehien zigortzen dutena. Ezin dugu onartu gure adinekoek seme-alabak eta bilobak zaintzen jarraitu behar izatea soldata txikiak dituztelako edo langabezian eta miserian daudelako”, salatu dute hedabideen aurrean.

Hauxe da agerraldian irakurri duten ohar osoa:

Iraganean birmoldaketa eta itxierengatik zigortua, Ezkerraldeak gatazka berri bat bizi du bere industrian. Aurreko hamarkadetan ere, babesgabetasun handiko enplegu birmoldaketak arautu ziren, eta horrek gogor jo zuen gure eskualdea. ACBk edo La Navalek plantillak murriztu edo itxi egin zituzten 2008ko krisiaren ondorioz, eta gaur egun oraindik ere,orbainak ikusten ditugu gure gizartean eta gure geografian. Gainera, enpresa handi horiei ez ezik, enpresa eta lantegi laguntzaile ugariri ere eragin diete. Euskal herriko eragile ekonomiko izan zen eskualde honetan,industria,pixkanaka pixkanaka nola desegiten joan den ikusi dugu,zerbitzuen azpiegituren truke. Eta honek,lan prekarietatea eta pobrezia baiño ez dizkigu ekarri.

Laurogeiko hamarkadako amaieratik,gaur egunera, sektore bat saiatu da euskal kultura siderometalurgikoaren lekukoa hartzen, eta indartsu hasi da lekuko hori berreskuratzen Ezkerraldean eta Bizkaian oro har, aberastasuna eta lanpostuak sortu nahi dituen sektore hau sektore aeronautikoa da.

Aeronautikaren sektorean inbertsio publiko eta pribatu oso garrantzitsuak egin direla gogoratu behar dugu.Sektore honetako langileak espezializazio eta prestakuntza-ekarpen handiko langileak gara, eta honen emaitza enpresa eraginkor eta lehiakorrak direla ezin dugu ahaztu.

Gaur egun sektore guztietan pairatzen ari garen pandemia dela eta, ezin gara adoregabekerian erori.Badakigu,mundo osoko osasun langile eta zientzialariak ahalegin handiak egiten ari direla eta honek denbora laburrean beste egoera bat planteatzeko aukera ematen digula. Aeronautika sektorearen aurreikuspenen arabera, 2022rako susperraldi argia aurreikusten da, hegaldi-orduak eta airelineek egingo dituzten bidaiak handituz. Beraz, ez dugu ulertzen enpresak egiturazko erabakiak hartzea, bere aurreikuspenek epe laburrean berreskuratzeari buruz hitz egiten dutenean. Sektorea bera egoera koiuntural bati buruz hitz egiten ari bada,argi dugu,negoziazioaren bidez egoeraren araberako neurriekin egin behar zaiola aurre eta ez neurri estrukturalen bidez.

Urtero etekin handiak izaten dituen taldea da ITP. 2019. urteari dagokionez, 983 milioi euroko diru- sarrerak izan zituen, eta 105 milioi eurokoak, berriz, Ebitekoak.Taldeko langileon izerdiari esker lortu da onura guzti hori. Hala ere, COVID-19ren krisiaz baliatuz, langileok ondorioak ordaintzea nahi dute. Hau da, aurreko urteetan sortutako aberastasun guztia langileon zerbitzura jarri beharrean eta enplegua bermatuko duten irtenbide koiunturalak bilatu beharrean, 136 familia langabeziara kondenatzearen aldeko apustua egiten dute.

Sestaoko eta Barakaldoko ITP plantak dira une honetan Ezkerraldeko industria-enpresarik garrantzitsuenak, balio erantsi handiko enpresak gainera. Lantegi eredugarri eta estrategikoak dira, ITP Aero taldearen barruan funtzezko har daitezkeenak; beraz, ez du inolako zentzurik konpaniako zuzendaritzak planteatzen dituen doikuntzak eta kaleratze kolektiboak.

Ondorioz,dagoeneko kaltetuta dagoen ezkerraldeko industria ehuna gehiago ez suntsitzeko,Barakaldo eta sestaoko udalei,Bizkaiko foru aldundiari eta eusko jaurlaritzari,beharrezkoak diren neurriak hartzeko eskatzen diegu.Egoera larri honen aurrean,erakundeek jarrera argia eta konpromisua izan behar dutela uste dugu .Argi daukagu hitzetatik ekintzetara pasatzeko unea dela, eta ITP taldeari langileekin adoztutako irtenbide bat exigitu behar diétela. Ezin da onartu kaleratze bakar bat ere Sestaoko eta Barakaldoko lantegietan.

Ezin dugu onartu Ezkerraldean enplegua suntsitzen jarraitzea. Ezin dugu onartu eskualde honetako gazteek beren lan-bizitza eskualde honetan garatu ezin izatea. Ezin dugu onartu 75 emakumeren lanpostua arrisku larrian egotea, sektore hau baita langabeziak eta pobreziak gehien zigortzen dutena. Ezin dugu onartu gure adinekoek seme-alabak eta bilobak zaintzen jarraitu behar izatea soldata txikiak dituztelako edo langabezian eta miserian daudelako.

Horregatik, Ezkerraldeko gizarte-mugimendu, gazte-mugimendu eta herritar guztiei ITP Aero casting enpresako lanpostuen defentsan abian jarriko ditugun mobilizazioetan parte hartzeko deialdia egin nahi dizuegu. Guztion babesa behar dugu, Ezkerraldean duintasunez bizitzeko eta lan egiteko eskubidearen aurkako harrapaketa berri hau geldiarazteko.

Bukatzeko, mobilizazioen egutegiaren barruan, bereziki azpimarratu nahi ditugun bi martxan berri eman nahi dizuegu:

MOBILIZAZIOAK

ABENDUAK 12 (LARUNBATA): MARTXA BARAKALDOKO HERRIKO

PLAZATIK 11:30etan, SESTAOKO KASKO PLAZARA 12:45etan inguru.

ABENDUAK 19 (LARUNBATA): MARTXA SESTAOKO KASKO PLAZATIK 11:30etan, BARAKALDOKO HERRIKO PLAZARA 12:45etan inguru.

Odolusteak ez du etenik

Indusaleko langile bat hil da abenduaren 7an, Muskizgo Petronor findegian. Lanera sartzera zihoala bihotzekoak eman, eta bertan zendu da. Honekin, gutxienez 65 langile hil dira Euskal Herrian urtea hasi denetik eta Joaquin Beltranek desagertua jarraitzen du Zaldibarreko Zabortegian duela 10 hilabetetik.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik, hildakoaren senide eta lankideei gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi dizkiegu. Istripu ez traumatikoak ere lan istripuak dira. Ez dira kasualitatez izaten lan orduetan, eta ez dira zorte txarraren ondorio, enpresariek esaten duten bezala. Jakina da lan baldintza txarrak, presioak eta estresa direla bihotzeko istripuak sortzen dituzten faktore nagusienetakoak.

Gainera, dagoeneko istripu ez traumatikoak, bihotzeko eta iktusak, bilakatu dira heriotz eragin duten lan istripuen lehenbiziko gauzatzaileak. 2020 urtean hildakoen langileen %25a istripu ez traumatikoetan hil da.

Lan istripu guztien atzetik lan baldintza eta lanaren ezaugarriak daude, azpikontratazioa, erritmo azkarrak, presioa, autoritarismoa… Gaixotasunak sortu eta batzutan langileak heriotzara eramaten dituztenak.

Argi daukagu lan istripuak, traumatiko, ez traumatiko eta joan etorrikoak, ez direla zoriak edo kasualitateak sortuta, ematen diren lan harremanen, prekarietatea, lan arautegia eta azpikontratazioaren emaitza baizik.

LABen argi dugu, bizi eta enplegu duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Hau edo beste edozein lan-istripu ez dira gertakari isolatuak, langile-klasearen osasun eta bizitzaren aurretik ekonomia jartzen duen eredu produktiboaren isla dira.

Laneko heriotzekin bukatzeko bide bakarra borrokan eta antolakuntza dira. Lan harremanen eta joku arauen aldaketa batetik etorriko da aldaketa. Norabide-aldaketa behar dugu. Eredu berri bat, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena. Horregatik, LABetik dei egiten diegu langileei lan-baldintza duinen aldeko borrokara.

Arabako Aisialdi Hezitzaileko eta Animazio Soziokulturaleko bigarren hitzarmena sinatu dugu, hainbat hobekuntzekin

2018an amaitu egin zen lehengo hitzarmenaren iraunaldia eta 2019an hasi zen Arabako Aisialdiko Bigarren Hitzarmenaren negoziaketa. Eta 2020ko abenduaren 4an sinatu egin da hitzarmen berria.

Urtebeteko negoziaketa luze baten ostean, 2020ko martxoan hitzarmena sinatzear zegoela, COVID-19aren pandemia iritsi eta negoziaketa guztia gelditu egin zen. Pandemian zehar sektore honetako enpresetan egoera desberdinak bizi izan dira (Telelana, beste batzuk lanean jarraitu dute, zerbitzuen suspentsioa etab…), beti ere ziurgabetasun giro batean murgilduta; Kurtso honetan mantentzen den giroa, non ziurgabetasuna prekarietatean sakontzeko erabiltzen ari den.

Uztailean, hitzarmenaren negoziaketa berrasteko deia egin genuen LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok, adostutako guztia ixteko helburuarekin. Baina, bilera horretara patronalak ekarri zuen proposamen bakarra 2020rako adostutako soldata eta osagarrien igoerak, jardunaldi murrizketak eta kategoria aldaketetan izozketa egitea zen, eta urte horretarako adostutako hobekuntzak guztiak 2021ra pasatzea. Egoera horretan beste proposamen bat helarazi zitzaion patronalari, baina uztailean patronalak negoziaketak bertan behera uztea erabaki zuen.

Irailean, negoziaketak hasi ziren berriro, eta, negoziaketa gorabeheratsu baten ostean, hitzarmena azaroaren 23an sektoreko sindikatuak diren LAB, ELA, CCOO eta UGTek Arabako Aisialdi Hezitzaileko eta Animazio Soziokulturaleko bigarren hitzarmena sinatu dugu.

Hitzarmen honen iraunaldia 2022ko abendura arte izango da. Helburu nagusienetako bat zen aurreko hitzarmenean hutsune izandako kategorien egitura osatzea, eta lortu da, nahiz eta bere aplikazioa graduala izango den. Horrekin batera, soldata eta osagarrien igoera egongo da hurrengo urteetan, opor egunak ere luzatu dira, jardunaldi jaitsiera egongo da gaur egungo 1670 orduetatik 1650orduetara, eta ez ordaindutako baimena 20 egunetatik 24 egunetara handitu egin da, beste hobekuntza sozio-laboral batzuen artean.

Sindikatuoi eta langileoi Haurreskolak Partzuergoan greba dinamikarekin hastea baino ez zaigu geratzen

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuon ohar bateratua:

Haurreskolak Partzuergoko gerenteak grebaren atarian, mahai negoziatzailearen bilera deialdia egin zigun atzorako, berriro ere berari interesatzen zitzaion gai ordenarekin, alde sozialaren eskaerei muzin eginez eta langileak sindikatuen kontra jartzeko jokoan sartuz.

Deiari kasu eginez, sindikatuok bertaratu egin ginen eta urtarriletik ikusi duguna topatu genuen, Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza saileko ordezkaririk ez zen agertu, eta Haurreskolak partzuergoko gerentea den Zorione Etxezarragak honako hauek mahaigaineratu zituen:

–  Araututa dagoen mahai negoziatzailearen dinamika ezarri nahi du.

–  2020/2021 ikasturterako ordezkapenen inguruko proposamena ekarri zuen, lehenengo egunetik ezbetetzeko eta ordezkoen araudia ez errespetatzeko, hau da, akordioak ez betetzeko proposamena.

–  Kudeaketa arloko langileen egoera azaldu zigun.

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok Haurreskolak Partzuergoan indarrean dugun Lan Hitzarmena eta akordioak ez direla betetzen ari gogorarazi genion, Legebiltzarrean berak onartu zuen bezala, duen aurrekontua ez omen zaiolako heltzen. Ondorioz, hezitzaile eta kudeaketako langileen lan baldintzak okertu eta zerbitzuaren kalitatea kolokan jartzen ari dira, baita Hezkuntza saila ere.

– Akordioetatik abiatuko den lan-hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzea eskatu genion, irakaskuntzako kolektibo guztietan hezkuntza saila egiten ari den bezala.

– Halaber, Irakaskuntza publikoan Osakidetzak egiten duen Covid 19arengatik norbera babesteko ekipamenduen horniketan ere Haurreskolak Partzuergoa sartzea.

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok Haurreskolak Partzuergoaren aurrekontua handitzea ezinbestekoa dela azpimarratu dugu. Baina berak horretan ez zuela eskumenik errepikatu zigun; beraz, Bildarratzek du giltza gatazka honetan. Ondorioz, Hezkuntza Sailburua eta Haurreskolak Partzuergoko lehendakaria den heinean dagokion erantzukizuna bete dezala exijitzen dugu.

0-3 hezkuntza-zikloaren garrantziaren aitortza aldarrikatzeaz gain, jaiotzatik hezkuntza-eskubidea aldarrikatzen dugu, eta, horregatik, Haurreskolak Partzuergoaren erabateko doakotasuna eta sarbide unibertsala bermatzea eskatzen dugu, baita Haurreskolak Partzuergoa Hezkuntza Sailean integratzea ere.

Egoeraren larritasuna eta Hezkuntza sailaren utzikeria kontuan hartuta, abenduaren 10 eta 16rako deitu ditugun greba deialdiekin bat egitea besterik ez zaigu geratzen Haurreskolak Partzuergoko langileoi, eta familia eta udalei zerbitzu publiko honen garapenerako aldarrikapenekin bat egitera animatzen ditugu.

Abenduaren 10ean hainbat herritan, Bilbo eta Donostiako Eusko Jaurlaritzako delegaritzen aurrean eta Gasteizko plaza berrian, goizeko 11:00etan burutuko diren kontzentrazioetan parte hartzera animatzen ditugu.

Abenduaren 13an EAEko hiriburuetako kaleak hartzeko deia luzatu dugu, bizitza erdigunean jarriko duten aurrekontuen defentsan

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta osatzen dugun eragileon dinamika mobilizatzaileak aurrera darrai, EAE eta Nafarroako aurrekontuen inguruan ditugun eskaeren berri emateko. Iruñean mobilizatu ginen joan den larunbatean, Donostian eta Gasteizen asteazkenean; bada, ostiralaren etorrerarekin, Bilbora ekarri ditugu ondasuna banatu, eskubideak bermatu eta zerbitzu publikoak lehenetsiko dituzten aurrekontu sozial, burujabe, parte-hartzaile, feminista eta ekologisten aldarria.

Hain zuzen ere, Bilboko Euskadi plazan egindako mobilizazioan berretsi dugu abenduaren 13ko deialdi nagusia. Egun horretan, aurrekontuen ildoan sustatutako dinamika biribiltzeko, Gasteiz, Bilbo eta Donostiako kaleak hartuko ditugu.

Hauek dira Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartako eragileon aldarriak:

1.Zerbitzu publikoak garatu. 

-Zaintza lanen, osasungintza publikorako lanean ari diren zerbitzuen, administrazio publikoek azpikontrataturiko zerbitzuen eta anbulantzia zerbitzuen berehalako publifikazioa, langile guztien subrogazioa eta finkatzeko salbuespenezko prozedura bat bermatuz. Esparru hauetako lan baldintzak langile publikoen lan baldintzekin parekatzea. Horretarako beharrezko partidak bideratzea.

-BPGaren %6 hezkuntzara bideratzea. Hezkuntza publiko, euskaldun, plural, laiko, doakoa eta aniztasuna integratuko dituena ardatz izango duen euskal hezkuntza sistema propio eta inklusibo bat berma dadin.

-BPGaren %7 osasungintzara bideratzea.

2. Zaintza eredua aldatu eta jaiotzatik heriotzara zaintza bermatuko duen kalitatezko zaintza sistema publiko, unibertsal eta doakoa bermatzeko administrazioek 10.000 lanpostu sortzea eta horretarako beharrezko partidak bideratzea.

3. Pobrezia eta bazterketa sozialaren kontrako Herri Ekimen Legegilean planteaturiko neurriak.

-DSBEa eta EBa gutxieneko soldataren %100a.

-Etxebizitza eskubidea.

4. 1.080 euroko gutxieneko diru-sarrera erretiroa hartua duten pertsonentzat.

-Pentsioak 1.080 arte osatzeko neurriak hartu/partidak bideratu.

5. 1.200 euroko gutxieneko soldata / 35 orduko gehienezko lanaldia sektore publikoko azpikontrata guztietan bermatzea.

6. Proposamen honek suposatzen duen gastu igoera guztia eta testuinguru honetan sortuko den zor publiko guztia errenta altu, kapital-errenta eta enpresen irabazien gaineko zergen kontura izatea.

7. Administrazio-egoera irregularrean eta ezkutuko ekonomian lanean ari diren pertsona guztien erregularizazioa bermatu.

Neurriak exijitu dizkiegu administrazioei aniztasun funtzionala duten langileen eskubideak bermatzeko

LABek mobilizazioak egin ditu Bilbo eta Donostian aniztasun funtzionala duten pertsonek ohiko lanpostu bat eskuratzeko dituzten zailtasunak eta Enplegu Zentro Berezietako prekarietatea salatzeko. Donostian, Gipuzkoako Foru Aldundiaren aurrean elkartu dira eta Bilbon, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, “Aniztasun funtzionala duten pertsonen insertzio sozial eta laborala edo esku-lan merkea eta enpresentzako negozioa?” lemarekin.

Adierazi dute Eusko Jaurlaritza eta Lanbide ez dira euren betebeharrak betetzen ari, eta honek, paper errea bihurtzen du Nazio Batuen Konbentzioa eta Desgaitasuna duten pertsonen eskubideen lege orokorra, aniztasun funtzionala duten pertsonak eskubide subjektu izatea eta eskubide hauen egikaritzea efektiboa izatea bermatuko beharko luketenak.

Enplegua eskuratzeari dagokionez, aniztasun funtzionala duten langileen bazterketa oso kezkagarria dela adierazi dute:

  • EAEn, kontratuen kopurua egindako kontratu guztien %1,70 da.
  • Langabeziak bi aldiz zigortzen ditu dibertsitate funtzionala duten pertsonak, eta are larriagoa da 45urtetik gorakoen artean eta emakumeen artean.
  • Enpresek ez dute betetzen langileen %2k gutxienez aniztasun funtzionala izatea.
  • Enplegu-zerbitzu publikoak ez dute bermatzen %2ko kuota betetzen dela, bitartekotza bidez eta dibertsitate funtzionala duten pertsonekin ibilbide indibidualizatuak eginez, bai eta neurri alternatiboak eskatzea ere.
  • Sektore Publikoko Kontratuen Legeak, Enplegu Zentro Bereziei kontratuak gordeta, aniztasun funtzionala duten pertsonak merkatu arruntean integratzea erraztu beharrean, gehiago sakontzen du EZBak betierekotzean. Are merkeagoak diren azpikontrata bezala erabiltzen ditu administrazio publikoak enplegu zentro bereziak.

Gainera, aniztasun funtzionala duten langileei, enplegua baldintza berdinetan izateko duten eskubidea urratzen zaie, nagusiki finalista (ez aldi baterakoa) den enplegu batestua eskuratzen dutelako eta nagusiki enplegu-zentro berezietan oinarritutakoa.

  • Enplegua sustatzeko aldi baterako kontratuak izaten dituzte. Kausarik gabeko, jarraitutasunik gabeko eta hobaridun aldi baterako kontratu mota bakarra da hau.
  • Errendimendu txikiko kontratuak ere izaten dituzte aniztasun funtzionala duten langileek, soldataren % 25eko murrizketa dakartenak, lanaldi osoan eta gainerako langileen baldintza berberetan lan eginez.
  • LGSrekin lotutako soldatak jasotzen dituzte, gure autonomia ekonomikoa onartzen ez dutenak.
  • Enplegu-zentro bereziek azpikontrata gisa funtzionatzen dute enpresa askorentzat eta administrazioarentzat berarentzat. Errendimendu handia eskulan merkearen eta lan-baldintza eskasen kontura.
  • Aniztasun funtzionala duten langileak beste enpresa batzuetako enplegu-zentro berezien kontura jartzea, %2ko erreserba-tasa betetzen ez dutelako.

Enplegu-politika aktiboak ezin dira mugatu Enplegu Zentro Berezietan enplegu babestura bideratutako diru- laguntzak eta zuzeneko finantzaketara. LABen iritziz beste neurri batzuk ere beharrezkoak dira.

Aniztasun Funtzionala duten pertsonek lan-ingurune ireki, inklusibo eta irisgarrian baldintza berdinetan eta diskriminaziorik gabe lan egiteko duten eskubidea aitortzeak behartu egiten ditu administrazioak neurri egokiak hartzera, horretarako araudi baten bidez.

Egoera horren aurrean, LABek konpromiso hauek hartu ditu:

  • Agente aktiboa izatea aniztasun funtzionala duten pertsonen eskubideen ez-betetzeak salatzeko.
  • Eskubideak eta lan-baldintzak hobetzen aurrera egitea, aniztasun funtzionala duten langileekin batera.
  • Aniztasun funtzionala duten langileen mugimendu bat antolatzea, Eusko Jaurlaritzari eska diezaion langile hauen eskubideak benetan eta eraginkortasunez arautu ditzala, EAErako lege propio bat egin eta onartuz.

Lan mundua euskalduntzeko konpromisoa berresten dugu, Euskaraldiatik harago

LAB eta ELA sindikatuok 50 langiletik gorako enpresetan Euskara Planak negoziatu daitezela eskatu genuen Euskaraldiaren atarian, eta eskaera hau berresten dugu euskararen erabilera sustatzeko dinamikaren amaieran ere, Nazioarteko Euskararen Egunarekin bat. Euskaraldiaren ondoren urrats berriak emango ditugu eskaera hau gauzatu dadin.

LAB, ELA eta Kontseiluak azaroaren 2an publiko egin genuen lan mundua euskalduntzeko proposamena. Proposamen umila eta ausarta, enpresetan euskararen egoera aztertzeko biltzea bakarrik eskatzen duena, baina egun euskaldunok lan munduan euskaraz lan egiteko eskubideari begira egoera irauli dezakeena.

Azken 40 urteetan euskaldunon hizkuntza eskubideak inon garatzerik izan ez bada, hori lan munduan izan da. Gaur egun enpresen %1ek ere ez du euskararen erabilera nolabait arautzeko neurriren bat adostuta. Lan munduan diharduten eragileek autokritika egin beharra dute, eta sindikatu zein euskalgintzak beren esku dagoen instrumentua mahaigaineratu dute erronka bideratzeari begira.

Oraindik ere sindikatuok ez dugu CONFEBASK, CEN, Eusko Jaurlaritza zein Nafarroako Gobernuen erantzunik jaso. Erantzun hori jaso ezean, eta euskararen gaia lantokietan negoziazio- gai bihurtu ezean, LAB eta ELAk urrats berriak emango ditugu eragile guztiek beren jarrera argitu dezaten.

Euskaraldia ezin da eragile bakoitza zuritzeko ariketa bihurtu, Euskaraldia bukatuta ere euskaldunok euskaraz bizitzeko eta lan egiteko eskubidea bermatuta izan ditzagun urratsak ematea ezinbestekoa da. Norbanakoek egin dute beraiei zegokien ariketa egun hauetan, orain eragile eta gobernuei dagokie beren esku dagoena egitea. Horren eskaera umila onartu eta bultzatu ezean gizarte guztiari iruzurrean ari zaizkiela ulertu beharko dugu.

Bizkaiko Foru Aldundiko garbiketa zerbitzuak kaleratutako 25 langileetatik 5ek lanpostua berreskuratu dute

Azaroaren 16an gutxienez 25 langile kaleratu izan ziren Bizkaiko Foru Aldundiaren menpeko garbiketa zerbitzuan. Aurrekaririk gabeko kaleratze kolektiboa administrazio honen menpeko garbiketa-kontratan. Gauetik goizera, eta inolako arrazoirik gabe, Gizarte Segurantzan baja eman zitzaien, zerbitzua Garbialditik Optima enpresak esleitzera pasa zeneko unea aprobetxatuz. Bada, mobilizazioa egin dugu Bilbon, Aldundiaren egoitzaren aurrean, falta direnek ere lanpostua berreskura dezaten.

Hain zuzen ere, azaroaren erdialdetik kaleratutako langileen lanpostuen defentsan astero mobilizatzen ari gara. Ez da alferrik izan. Badakigu 5 langile pertsona Garbialdikoak diren zentroetan kokatu dituztela; baina oraindik dozena bat langile baino gehiago daude irtenbide baten zain.

Langile horietako gehienek Covid-19agatiko errefortzu-kontratuak zituzten, eta desinfekzio-lanak egin behar zituzten langileen joan-etorri handieneko eremuetan edo jendearentzat zabalik dauden espazioetan. Aldundiak baieztatu zuen desinfekzio-beharrak berdinak direla oraindik ere, beraz, zergatik ez ziren subrogatuak izan?

Enpresa esleipendun berriak, Optima enpresak, pertsona horien kontratazioan irregulartasunak egin izanaren erantzukizuna Garbialdiri egotzi dio, baina haien kontratuak erregularizatu eta egindako akatsak konpondu beharrean, kaleratzeko bide erraza aukeratu dute. Garbialdik, berriz, beste alde batera begiratu du.

Bizkaiko Foru Aldundiak, bien bitartean, egoeraren ardura bere gain hartu gabe jarraitzen du: enpresa esleipendunarekin aztertu beharreko gaiak direla argudiatuz.

LABek enpresa pribatuak erantzule egiten ditu, bai, baina baita Aldundia bera ere, kanporatze-politikagatik egiten baitira horrelako kaleratzeak. Garbiketa-zerbitzua azpikontratatzeak eta eskaintzailerik onenaren esku uzteak, zerbitzu horren prestazioaren gaineko inolako zaintzarik eta kontrolik gabe, tamaina honetako bidegabekeriak dakartza ondorio gisa. Aldundiak kaleratze bakoitzaren erantzukizuna beren gain hartu behar luke. Ez dugu zurituko kaleratzearen kalte-ordainak diru publikoarekin finantzatzea.

LABek kaltetutako langile guztiak berriro hartzea eskatzen du, eta beren enpleguei eusteko borroka egingo dugula iragartzen dugu, bide juridikotik baina baita kaleetan ere. Mobilizatzen jarraituko dugu, astero, azken langilea berriro onartua izan arte.

Auzitegi Nazionalak arrazoia eman digu, eta Arcelor Mittalen espedientea baliogabetu du

Auzitegi Nazionalak 109/2020 epaiaren bidez baieztatu du langileok bagenekiena, alegia, ez zegoela Arcelor Mittalen ABEEErako arrazoirik, eta LABen eskaria osorik berretsi du.

Epaia oso gogorra izan da enpresarentzat; izan ere, langileen ordezkariei dokumentazioa eta informazioa falta zaizkiela, patronalaren fede txarra eta arrazoi horrengatik iruzurra gertatu dela frogatu du.

Zehazki, epaiak salatzen du enpresak ez duela enpresa guztiei buruzko informaziorik eman. Halaber, alde batera utzi du etekin gehien ematen zuten enpresen informazio ekonomikoa, eta hori fede txarraren adibide argia da auzitegiarentzat. Era berean, informazioaren zati bat ingelesez zegoen, eta gainera ez zuten ematen, interneteko esteka batera joateko agintzen zuten.

Halaber, negoziaziorik ez bilatzea leporatu dio auzitegiak enpresari, enpresak 50-100 kaleratze egiteko mehatxua egin baitzuen, eta beste aukerarik ez bilatzea, LABek salatu zuenez.

Azkenik, epaiak arrazoia eman dio berriro LABi, uste baitu enpresak ez duela alegatu ABEEE berri hori justifikatzen duen arrazoi berririk, eta gogorarazi dio enpresari 11 urte daramatzala ABEEE bat erabiltzen.

Zoritxarrez, bide judizialera jo behar izan dugu Arcelor Mittaleko langileen eskubideak berriro lortzeko. LAB poztu egin da epaiagatik, eta multinazionalari eskatu dio langileei urratutako eskubideak itzultzeko eta haien erantzukizuna eta ondorioak bere gain hartzeko.

LABen ustez, epai horrek argi utzi du, sindikatu batzuek orain arteko ABEEE guztiak sinatu izan ez balituzte, multinazionalak ezin izango zituela 11 urtez etengabe aplikatu.

Borrokak fruituak ematen ditu.