2026-01-29
Blog Page 448

Nafarroako gazte langileak miseriaren atarian jarri dituen prekaritatea salatu dugu, Ernairekin batera

LAB sindikatuko eta Ernai gazte antolakundeko hainbat kidek kartel handiak jarri dituzte gaur Iruñerriko garraio publikoaren zenbait geltokitan Nafarroako gazte langileek pairatzen duten prekaritatea salatzeko. Markesinetan paraturiko kartelen bidez gazte langileen egoera larria erakusten duten datuak ikustarazi nahi izan dituzte LABek eta Ernaik. Datu horiei buelta emateko, bizitza kapitalaren aurretik lehenetsiko duen bideari ekiteko deia egin dute.

Pandemia hasi zenetik, Nafarroa Garaian, %47 igo da langabezia 25 urtetik beheitiko gazteen artean. Orain 4.685 dira nafar gazte langabeak. Edo, bertze modu batean erranda, orain, hamar nafar gaztetatik hiruk bakarrik dute lana. Hala, Nafarroako langabeen erdiak 35 urte baino gutxiago ditu. Eta lana dutenen artean ere, behin-behinekotasuna izutzeko modukoa da, %56koa hain zuzen.

Gazteen diru sarrerak gero eta prekarioagoak diren arren, diru irteerak etengabe ari dira handitzen. Adibidez, etxebizitzen batezbertzeko alokairua 690 eurotan dago Nafarroan, eta hori ordaintzeko gazteek beren soldataren bi heren erabili behar dituzte. Horregatik hain zuzen, 30 urte baino gutxiagoko gazteen artean bakarrik %16k lortzen du emantzipatzea.

LAB eta Ernairen ustez, datuok argi erakusten dute gazte langileak jo puntuan jarri dituela prekarizazio prozesu orokorrak. Eta horren aitzinean, pandemia garai hauetan, bizitza kapitalaren aurretik lehenetsiko duen bide iraultzaileari ekin behar zaio, bi erakunde hauen erranetan. “Lehentasun izan beharko litzateke zerbitzu publikoak indartzea, langile guztien enplegua eta osasuna bermatzea, zaintza baliabideak sendotzea, tokiko ekonomia babestea, eta oinarrizko behar sozialak ahalbidetzea. Eta gazte langileak miseria arriskutik urrutiratzeko bidean, gobernuek erabaki ausartak hartu beharko dituzte gazteei lan eta bizitza duina bermatzeko: gutxieneko soldata 1.200 eurotan ezarriz, 35 orduko lan astea finkatuz, enplegu suntsiketari atea itxiz, Nafarroako hitzarmen sektorialak lehenetsiz… Finean, gazte langileon interesak kapitalaren interesen aurrean defendatzea dagokio Nafarroako Gobernuari, eta horretarako bidean borrokan jarraitzeko hautu irmoa egiten dugu LABek eta Ernaik”.

Euskal presoen eskubideen defentsan mobilizatu gara Bilbon

LAB, ELA, UGT, ESK, STEILAS, CGT/LKN, CNT, EHNE, HIRU eta Etxalde sindikatuok elkarretaratzea egin dugu Bilbon, euskal presoen eskubideen alde, hileroko dinamikari jarraiki. Hain zuzen ere, Sare erakundearen Izan Bidea ekimenaren baitan egin dugu mobilizazioa, Plaza Eliptikoan.

Presoen egoerari heltzea eta konponbide bat ematea premiazkoa dela adierazi dugu, eta Espainiako Gobernuari salbuespenezko espetxe politikarekin amaitzeko exijitu diogu.

Mobilizazio dinamikek emaitzak eman dituzte Haurreskolak Partzuergoan, oraindik ere aldarri garrantzitsuek erantzunik gabe jarraitzen duten arren

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok Haurreskolak Partzuergoko Mahai Negoziatzailea biltzea lortu genuen atzo, bezperan guk geuk bilera deitu ostean. Haurreskolak Partzuergoko gerentea eta Hezkuntza Saileko hainbat ordezkari bertaratu ziren, pasa den abenduaren 22an ikasturteko eta legegintzaldiko Mahai Negoziatzaile bakarrean Haurreskolak Partzuergoaren bideragarritasuna eta dauden akordioak zalantzan jarri eta gero. Langileok 8 greba egun eta familia eta eragileekin hamarnaka mobilizazio burutzea beharrezkoak izan dira elkarrizketarako bidea zabaltzeko.

Atzoko bileran, ondoren laburtzen ditugun aldagaien gaineko informazioa jaso genuen:

  • Haurreskolak Partzuergoaren egungo egoeraren diagnostikoa: ISEI-IVEI (Irakas Sistema Ebaluatu eta Ikertzeko Erakundea) eta Mondragon Unibertsitateak haurreskolen bideragarritasunerako plan estrategiko bat eta etorkizunerako proposamenak egiteko enkargua jaso dute. Prozesua aurrera doan heinean, adostasunetara heltzeko komunikazio bidea irekita egongo dela adierazi ziguten.
  • Lan Hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzeko urratsak, metodologia eta egutegiaren proposamena aurkeztu zizkiguten. Haurreskolak Partzuergoko egungo Lan Hitzarmena eta akordioak indarrean daudela onartu zuten, eta, horietan oinarrituta, hurrengo Lan Hitzarmenaren negoziazioari ekingo diogu. Hurrengo bilera apirilaren 21ean izatea proposatu digute.
  • Haurreskoletan norbera babesteko neurriak eta ekipamenduak: orain arte, pandemia egoera hasi zenetik, haurreskolen ohiko diru partidatik erosi behar zen ekipamendua. Hemendik aurrera, haurreskola bakoitzak horretarako diru partida berezia jasoko du.
  • Kudeaketarako aplikatibo informatikoak zaharkituta daude. Ahalik eta azkarren, Hezkuntza Sailak dituenekin parekatu nahi dituzte.Guk, gure aldetik, gai hauek jarri genituen mahai gainean:
  • Langileen behin-behinekotasun tasarekin bukatzea eta lanpostuak egonkortzea.
  • Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta integrazioa Hezkuntza Sailean.
  • Erabateko doakotasunaren bidean urratsak ematen jarraitzea.Hezkuntza Sailak gai horiek plan estrategiko horren baitan kokatzen ditu. Plan horretatik eratorriko diren diagnostikoa eta ondorioak aztertuta, eredu eta funtzionamendu aldaketak egongo direla azpimarratu ziguten. Beraz, ez zaie momentuz erantzunik eman mobilizazioetara eraman gintuzten aldarrikapen guztiei.

Aurkeztu zizkiguten proposamenak aztertu eta langileekin partekatuko ditugu. Ikusteko dago hartu dituzten konpromisoak beteko ote dituzten, eta, era berean, negoziatzeko duten borondatea eta gaitasuna zenbaterainokoa izango den. Bestela, mobilizazio eta greba dinamiketara itzultzea beste biderik ez zaigu geratuko.

Argi duguna da mobilizazioa dela administrazioa mugiarazteko tresna bakarra. Langileok familiekin batera deitu ditugun mobilizazioak inoiz baino garrantzitsuagoak izan dira, eta, bide horretan, aliantzak bilatzen jarraituko dugu 0-3 zikloaren aitortza politiko eta soziala lortu arte.

Eskerrak eman nahi dizkiegu bere babesa erakutsi diguten eragileei eta mobilizazioak antolatu eta parte hartu duzuen guztioi.

Denon artean lortuko dugu!

Eusko Jaurlaritzak ez du inolako erantzukizunik eta konpromisorik Tubos Reunidos taldeko langileen etorkizunarekin

Tubos Reunidos taldeak Enpresa Estrategikoen Kaudimenari Laguntzeko Funtsari (SEPI) 115 milioi euroko erreskatea eskatu ziola jakin ondoren, PT eta TRI lantegietako LAB eta ESK-ren atal sindikalek bi batzordeetako gainerako sindikatuei helarazi genien Eusko Jaurlaritzako Enplegu eta Industria Sailei bilera bana eskatzeko proposamena.

Azkenik, eskaera horrek ez zuen gainerako sindikatuen babesa jaso eta ESK eta LABen izenean bakarrik egin ziren. Bi bilerak joan den astean egin ziren, eta ohar honetan gure ondorioak azaldu nahi dizkizuegu:

– Eusko Jaurlaritza jakitun da Tubos Reunidos taldearen ‘zailtasun-egoeraz’. Ez gatoz bat ustezko zailtasunen jatorriaren diagnostikoarekin, ezta horrek ekar ditzakeen ondorioekin ere.

– Azken aldian taldearekin hainbat bilera egin dituzten arren, ez dute ezagutzen ez ustezko Plan Estrategikoa, ez horrek langileengan izan ditzakeen ondorioak. Esan zigutenez, harremanak izango dituzte bai enpresarekin, Plana ezagutzeko, bai TR taldean ordezkaritza duten gainerako sindikatuekin, sentsazioak partekatzeko.

– SEPIri erreskatea eskatzeari dagokionez, argi utzi zaigu Eusko Jaurlaritzak ez duela borrokarik egingo diru hori kalitatezko lanpostuak mantentzeko berme-baldintzekin eman dadin.

– Eusko Jaurlaritzak EU Next Generation funtsetarako hautagai diren proiektuetan taldeak sinatutako proiektu bat sartu du beste siderurgia-talde batzuekin batera (Euskal Altzairugintzako Eraldaketa), proiektuaren edukiaren eta helburuen berri izan gabe.

– Enplegu Sailburuordeari eskatu diogu bere alderdiak (PSOE) Lan Erreformaren indargabetzearekin hartu zuen konpromisoa aurrera eramateko. Erreforma horri heldu dio patronalak lan-baldintzak kaleratzeko eta prekarizatzeko.

Bilera horien ondoren, egiaztatu dugu Eusko Jaurlaritzak ez duela inolako erantzukizunik eta konpromisorik Tubos Reunidos taldeko langileen etorkizunarekin. Enpresa hau guztiz estrategikoa da, bai Ezkerraldean, bai Aiaraldean. Lakuako gobernuak ez du ez planik ez estrategiarik. Datorrenaren esperoan daude, eta argi utzi zigutenez, modu erreaktiboan bakarrik jokatzen dute. Argazkietatik ekintzetara pasatzeko ordua da!

Bilera sorta honen ostean, LABek eta ESK-k argi daukagu langile gisa ezer gutxi espero dezakegula ez Eusko Jaurlaritzatik ez SEPItik. Baina gure indarra geure baitan datza; gure elkartasuna eta borrokarako gaitasuna ditugu. Adibide gisa, enplegu-erregulazioko espedientea iragarri zenetik Tubacexeko langileak mantentzen ari diren borroka dugu, bai eta Aiaraldean bizitza eta lan duinaren aldeko dinamikak ere. Argi dago erantzun horiek fruituak ematen dituztela gure batasuna mantentzen badugu, Productos Tubulareseko kideok 2018an erakutsi genuen bezala.

Tubos Reunidos talde mailan aktibatzeko unea dela uste dugu. Ildo horretan, TRI eta PTn presentzia duten gainerako atal sindikalei apirilaren erdialdean mobilizazio bat antolatuko dugu taldeak Bilbon dituen bulegoen aurrean.

Nafarroak Europako Funtsak zein proiektutara bideratuko diren erabakitzeko gaitasunik ez duela izango salatu dugu

LABeko idazkari nagusi ondoko Igor Arroyok eta Nafarroako bozeramaile Imanol Karrerak agerraldia egin duten Iruñean, Europako Funtsak ardatz, sindikatuak gai horren aurrean duen iritzia plazaratzeko. Hain zuzen ere, Nafarroak ez duela negoziatzeko eta funtsen kudeaketan eta erabakietan zuzenean parte hartzeko gaitasunik nabarmendu dugu. Hortaz, datozen urteetako politika publikoak goitik behera baldintzatuko dituzten funts horiek zein proiektuetara bideratuko diren erabakitzeko azken hitza estatuek izango dutela salatu dugu. Funtsek Nafarroan hartu duten norabidea eta kudeaketa eredua kritikatu dugu, hortaz, eta trantsizio ekozialista eta feminista aldarrikatu dugu.

Funtsak ematea hainbat baldintza, orientabide estrategiko, lan eta pentsio erreforma eta neurri politiko betetzeari lotuta dago, Europako Batzordeak kontrolatuko dituenak: “Diziplina fiskalera itzultzea, lehenago edo geroago, mehatxu larria izan liteke laguntzak kobratzeko, aurrekontu-defizitak bideratzeko ezarritako bidea betetzen ez bada. Hortaz, funtsak, konfiguratuta dauden moduan, presio-tresna indartsuak dira”.

Bestalde, elite ekonomikoen aldeko gobernantza sustatzen dute funtsek: “Elkarrizketa politikorako eta eztabaida sozialerako edozein aukerari ateak itxita, ‘Gizarte zibila’ deritzon partaidetza baztertzen da. Ondorioz, eliteen elkarrizketa deitzen dugunera mugatzen da. Azken horren erronka udarako Enplegu Plana onartzea da, zeina, nagusiki, Europako funtsetatik elikatuko da, baldintza guztiekin. CEN patronalak, enpresarien lobbyak, alfonbra gorria du, eta Espainiako Gobernuarekin koordinazio esklusiboa eta zuzena duen proiektu-bulego bat du bere interesak bermatzeko, helburu guztien oinarri den lankidetza publiko-pribatuaren isla fidela”.

Adibide gisa, Volkswagenek Espainiako Gobernuari egindako ohartarazpena. Taldeak Landabenen alde egitea nahi badute, konpromisoa behar omen dute; Europako Funtsetatik datozen laguntza publikoen zati bat, eta ziurrenik plantillen doikuntza.

Gero eta jende gutxiagok ulertzen du, gehiengo sozialaren beharrei erantzuteko erabili beharrean, diru publikoko ehunka mila milioi euro, langileek urteetan sortutako errentetatik datozenak, esku pribatuetan jartzea, milioi askoko irabaziak dituzten enpresetan. Hala, Nafarroako Parlamentuari berari informazio hori ukatuz, ez da ezagutzen proiektuen jatorri publikoa edo pribatua, ez eta gerora lankidetza publiko-pribatuaren bidez garatuko oten diren ere: “Funtsen xurgapena errazteko, Gobernu zentralak lankidetza publiko-pribatua indartzea aurreikusten du eta kontrol administratiboak nabarmen murriztu ditu. Aitortutako helburua ahalik eta laguntza gehien lortzea da, eta kudeaketa administratiboaren arintasuna ez dator bat kontrolarekin eta gardentasunarekin. Horrela, bezerokeriarako eta ustelkeriarako aukera paregabea dago”.

Kapitalismo berdea

Nafarroako Gobernuak dituen estrategiak, ildo nagusiak, helburuak eta proiektuak ezagutu eta aztertu ondoren, apustua kapitalismo berdea dela esan dezakegu; hots, kapitalak eta enpresari handiek behar duten hazkunde ekonomikoa bideratzeko edo sortzeko apustua, eko-sozialismotik eta feminismotik planteatzen diren erronkei bizkarra emanez: “AHT (dokumentuetan agertzen ez bada ere, ezaguna da Espainiako Gobernuak Estatuko planean jaso duela eta Nafarroan ezarriko duela), Nafarroako ubidea, plan eta instalazio industrialak, errepide bidezko garraioa, eguzki eta haize-parkeak, hidrogenoa, eraikuntzak, ospitalean oinarritutako sistema, teknologia eta farmaziako inbertsioa, egungo hezkuntza-sistema eta zahar egoitzen eredua, euskarafobia, beste batzuen artean, Nafarroako kapitalismo berdea irudikatzen duten proiektuak dira”.

Ertzaintza Tubacex-eko grebalarien aurka oldartu da berriro

Osakidetzarako garapen profesionalerako eredu berri bat proposatu dugu osasuneko mahai sektorialean

Mahai sektorialaren bileran, aurreko ereduan oinarritutako garapen profesionalerako ezohiko deialdi baten proposamenaren aurrean, LABek Osakidetzan eredu berri bat aplikatzea aldarrikatu du eta erakundearen zuzendaritzari eredu berri hori definitzeko negoziazio-esparru bat irekitzeko eskatu dio.

LABek oso jarrera argi eta kritikoa izan du Osakidetzan 2005ean ezarri zen garapen profesionalaren ereduari buruz. Zentzu honetan planteatu dugu garapen profesionalaren eredu bat, asistentziaren kalitatea hobetzea helburu duena, eta langileei ere aintzatespena ematen diena lan-baldintzak hobetuz. Izan ere, proposatzen dugun eredu berriak ezaugarri hauek izan beharko lituzke:

  • Langileen eskubidea izatea.
  • Burutzen balorazio subjektiboak ezabatzea, prozesu guztiz objektiboa, automatikoa eta unibertsala izanik, motibazioa, parte-hartzea eta talde-lana giltzarriak direlarik.
  • Merezimenduak aldatzea. Euskararen ezagutzaren eta erabileraren balorazio nabarmena. Irizpide klasistak kentzea, kategoria guztietarako merezimendu berberak baloratuz.
  • Genero ikuspegia kontuan hartzen duena.
  • Ordainsari ekonomikotik haratago joatea. Ordainsari hori soldatan sartu behar da, eta izaera lineala izan behar du, hau da, kopuru berdinak kategoria guztietarako edo diskriminazio positiboa diru-sarrera txikienak dituzten kategoriekiko.
  • Erabateko aldaketa prestakuntzari buruzko ikuspegian, ikastaroen negozioarekin amaituz eta aukera-berdintasuna bermatuz mundu guztiarentzat, baita gaur egun Osakidetzako ikastaroetan sartzeko aukera oso gutxi duten kategoria eta pertsonentzat ere. Prestakuntza Osakidetzak eskaini behar du, eta lanbide-talde guztietara iritsi behar du, modu unibertsalean, egonkorrean eta eguneratuan.

Bestalde, EPE berriari dagokionez, aurreko bileran egindako 3.545 lanpostuko eskaintzari eutsi zaio, baina Osakidetzak 40 plaza gehitu ditu familiako mediku kategorian. LABek berriro adierazi du kopuru hori ez dela nahikoa Osakidetzako egoera larriari aurre egiteko, plantilla zahartuta dagoelako, erretiro-zifrak gora egiten ari direlako, langileen egiturazko defizita dagoelako eta behin-behinekotasuna %40koa delako. Salbuespenezko egoera horrek, Osakidetzarena ezezik euskal administrazio publiko osoarena ere badenak, salbuespenezko neurriak eskatzen ditu, hala nola plantillak finkatzeko prozesuak abian jartzea eta Euskal Herrian lege propio bat ezartzea, Madrilgo legediak eta EAJren interesek ezarritako mugetatik askatzea ahalbidetuko diguna. Finkatzeko EPE horien aurretik, LABek aspalditik eskatu du plantillan sartu behar direla gaur egun kontabilizatzen ez diren baina egiturazko eta beharrezko funtzioak betetzen dituzten behin-behineko milaka lanpostuak. Osakidetzak berak gaurko bileran adierazi duenez, 4.162 lanpostu zenbatu ditu.

Azkenik, behin-behineko kontratazioetan ere euskararen ezagutza bermatzeko eskatu dio LABek Osakidetzari, erakunde publikoan euskararen erabilera normalizatzeko bide bakarra baita, Euskara Planak berak eta Eusko Legebiltzarrak eskatzen duten bezala. Egia da azken zirriborroak Euskara Planak agintzen duenera hurbiltzeko pauso txiki bat eman duela, baina oraindik ez dugu ikusten Osakidetzaren aldetik behar besteko bermerik eta borondaterik.

Ildo horretan, SATSE erizainen sindikatuaren jarrera aipatu nahi dugu, Osakidetzako zuzendaritzak proposatutako urrats txiki hori kritikatu baitu, eta, beraz, bizkarra ematen zaio eta oztopoak jartzen zaizkio euskararen erabileraren normalizazioari Osakidetzan, euskal herritarren eta erakunde publikoko langileen hizkuntza-eskubideen aitortzan eta euskaraz bizitzeko eta lan egiteko ahaleginean gutxien egiten duen euskal administrazio publikoan, alegia.

Haurreskolak Partzuergoko langileek euren aldarrikapenak eraman dituzte Lakuara

Zortzi greba egun arrakastatsuren ostean, sindikatuok EAEko Hezkuntza Saila eta Haurreskolak Partzuergoa mugiarazi ditugu, eta mahai negoziatzailearen bilerara deitu digute Lakuan. Kanpoaldean, bilera egin bitartean, gure aldarriak jendarteratu ditugu, azken egunotan familiekin egin dugun bezala. Hain zuzen ere, besteak beste, Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta integrazioa eskatzen dugu Hezkuntza Sailean; dauden akordioak errespetatzea eta betetzea; lan-hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzea; langileen behin-behinekotasun tasarekin bukatzea eta lanpostuak egonkortzea; irakaskuntza publikoan Osakidetzak egiten duen Norbera Babesteko Ekipamenduen horniketan Haurreskolak Partzuergoa gehitzea eta aurrekontua handitzea.

Salatu dugu Geroa Baik eta PSNk erregimenaren urteetako irizpide baztertzailea berreskuratu dutela, Nafarroako Kontratazio Batzordetik kanpo utzi baigaituzte

2018ko apirilaren 12an, Nafarroako Parlamentuak Kontratu Publikoen Legea onartu zuen, hortik aurrera administrazio publikoek enpresa pribatuei esleituko zizkieten kontratuak arautuko zituena. LABen ekimenez CCOO eta ELA sindikatuekin batera osaturiko gehiengo sindikalaren lanari esker —UGTk alde batera egin zuen azken unean euskarari dion fobiagatik— lege hori hobetu zen, eta baldintzak jarri ziren administrazioek azpikontrataturiko enpresetako milaka langileren lan-baldintzak duintzeko. Hala ere, LABek orain salatu du lege hori ez dela betetzen ari, eta horretarako sindikatu hau Kontratazio Batzordetik baztertu dutela.

Ordu hartan, LABek administrazioei galdegin zien aurrerantzean Kontratu Publikoen Legea zorrotz bete zezaten. Aitzitik, indarrean sartu zenetik bi urte baino gehiago igaro ondoren, egiaztatu dugu haren ez-betetzeak asko direla. Beste era batera esanda, zinismo ariketa argi batean, Geroa Bairen aurreko Gobernuak eta egungoak, PSNrekin batera, bere irudia salbatu zuten, baina ezer ere ez egiteko erabakiarekin jarraitzen dute. Hau da, Gobernuak enpresa pribatuei laguntzen jarraitzen du diru publikoaz baliatzen, interes orokorraren eta baldintza prekarioetan dauden langileen interesen gainetik.

Honetan guztian berriak ez garenez, legea tramitatzen ari zen bitartean, aldarrikapen garrantzitsuenetako bat izan zen erakunde sindikal guztiek Kontratazio Batzordean parte har zezaten bermatzea, batere bazterketarik gabe. Kontratazio publikoaren sistemaren funtzionamendu ona zaintzea da Batzorde horren zeregina. Helburua argia zen: diru publikoarekin iruzurrik egiten ez dela, zerbitzua betetzen dela eta milaka langileren lan-baldintzak errespetatzen direla bermatzea. Bada, horretarako konpromisoa lortu zuten sindikatuek legeqaren alde bozkatu zuten alderdi politikoekin.

Hala eta guztiez ere, Geroa Bairen aurreko Gobernuak azken orduan egindako Kontratazio Publikoaren Batzordea arautzen duen ekainaren 26ko 74/2019 Foru Dekretuak berreskuratu egin zuen erregimen zaharreko urteetako irizpide baztertzailea; CCOO eta UGTren parte-hartze bakarra bermatzeko. Irizpide diskriminatzaile hori zuzentzeko eskatuz sindikatu honek bidalitako gutun bati 2021eko otsailaren 5ean emandako erantzunean, Ekonomia eta Ogasuneko sailburu Elma Saizek egungo diskriminazioa berretsi zuen, eta LABen parte-hartzeari atea itxi zion.

LAB sindikatutik oso larritzat jotzen dugu hartutako konpromisoak ez betetzea eta iraganeko irizpide baztertzailea berreskuratzea. Era berean, argi daukagu erabaki horren atzean borondate politiko zitala dagoela, egungo eskema apurtuko duten aldaketak eragozteko; eskema horretan Gobernuak ahalbidetzen du, enpresek irabaziak lortzen dituzte, eta milaka langile kaltetzen dira. Eta hori egin ahal izateko, UGTk eta CCOOk bezala jokatzen ez duten beste sindikatuak baztertu behar dira. Izan ere, zer lan egin dute bi urte hauetan CCOO eta UGT sindikatuek, kontratazio publikoak langileen lan-baldintzak urratzen jarraitu baitu? Zergatik edo zeren truke ez dute konpromisoa bete eta beste alde batera begiratu dute?

Praktika hori zuzendu egin behar da, bere larritasunagatik eta irudikatzen duenagatik. Hori da Nafarroako Gobernuari eskatzen dioguna. Gainera, Nafarroako Parlamentuan ordezkaritza duten alderdiekin bilera bana eskatu dugu, apartheid sindikal hori lehenbailehen buka dadin, eta legea benetan bete dadin.