2026-04-21
Blog Page 438

Hitzarmen duina exijitu dugu Arabako Zurgintzarako

Gaur, uztailak 9, LABek mobilizazio bat burutu du Gasteizen Arabako Zurgintzarako hitzarmen duin bat aldarrikatzeko. Mobilizazioa Arabako patronalaren egoitzaren aurrean burutu da, “SEA, Zurgintzako hitzarmena zergatik ez?” lelopean, eta bertan LABeko hainbat ordezkarik parte hartu dute. 

Izan ere, Arabako Zurgintzako hitzarmenaren negoziazioak aurrera jarraitzen badu ere, SEAk ez die erantzun nahi sektoreak dituen arazo nagusiei. Hain zuzen ere, LABek uste du hitzarmenak, besteak beste, lanaldiaren jaitsiera eta bajetako osagarrien hobekuntzak jaso behar dituela eta aldarrikapen horiek, hain zuzen, eraman ditugu patronalaren egoitzaren aurrera. Kontuan hartu behar da Zurgintzako lanaldia Arabako Industriako sektorearen altuena dela eta langileek soldataren zati handi bat galtzen dutela bajan egonda, nagusiki lehenengo egunetan. Gainera, lan istripu larria edo oso larria pairatu duten langileei zigortzen zaie (10. hilabetetik aurrera osagarria kentzen zaie). 

Horregatik, LAB, orain arte bezala, sektoreko langileen aktibazioa defendatzen du eta mobilizazio eta ekimen bateratuak antolatuko ditu beste sindikatuekin batera.

Iruzurrezko LEParen akusazioa Osakidetzako eta IVAP-eko zuzendaritzako goi mailako ordezkariei zabaltzea erabaki dugu, justizia eta delituen jarraipena oztopatzeagatik

Osakidetzako oposizioetan izandako irregulartasunen inguruko epaiketako lekuko saioetan agerian geratzen ari da Osakidetzako eta IVA-eko zuzendaritzek epaitegiei informazioa ezkutatu dietela pertsona jakin batzuk babesteko. Horren guztiaren berri eman dugu, zehaztasun handiekin, Bilbon egin dugun agerraldi batean. Bertan izan dira LABeko Zerbitzu Publikoetako ordezkari Eider Casanova, Osakidetzako kide Jesus Oñate eta prozesuan sindikatuko abokatu lanetan ari den Iñigo Santxo.

Astearteko lekuko-saioan argi geratu zen Giza Baliabideetako zuzendariak eta IVAP-eko idazkari nagusiak operazio bat jarri zutela martxan, kirurgia plastikoko oposiziogile baten notak publiko egin ez zitezen, argi eta garbi erakusten baitzuten filtrazio bat zegoela, gainerako oposiziogile guztiek ziurtzat jotzen zutena.

Era berean, eragiketa horretan zehar gutxienez bi bilera eta zenbait mezu elektroniko ezkutatu dituzte nahita, era berean, azterketen notak aztertzen zuen txostena ezkutatu dute ere bai. Are gehiago, Aztertzaile batek jomugan dagoen oposiziogile konkretu batekin duen ahaidetasuna ezkutatu dute, eta ahaidetasuna horrek berehala ezgaitu behar zuen aztertzaile izateko aukera.

IVAP-ek eta Osakidetzak nahita lapurtu diete epaitegiei gertatutakoa argitzeko garrantzitsua den informazioa. Gainera, azpimarratu behar dugu oposiziogile horrek sortzen zituen zalantza asko argitu behar zirela. Horregatik, behin baino gehiagotan, aurreko diligentzietan eta aukera egon denean, horren inguruko informazioa eskatu dugu zehazki.

Osakidetzako zuzendari nagusi ohiak eta Giza Baliabideetako zuzendari ohiak IVAP-eko idazkari nagusi eta zuzendari nagusi ohiarekin batera 2018ko maiatzaren 20an eta 22an filtrazioaren ustezko onuradunarekin eta ustezko filtratzailearekin egindako bileretan antolatutako jarduerak oso larriak eta harrigarriak dira.

Maiatzaren 20an, kirurgia plastikoko lehen eta bigarren proben artean, Osakidetzako arduradunek areto batera eraman zuten aipatutako oposiziogilea, eta bertan zigorgabetasuna eskaini zioten oposizioari uko egitearen truke.

Maiatzaren 22an, ustezko filtratzailearekin egindako bilera batean, eskaintza bera egin zitzaion oposiziogileari. Egun horretan bertan, oposiziogile honek uko egin zion prozesuari, erabat normaltasunetik kanpo zegoen erabaki bat hartu ondoren.

Jarduera horiek guztiak 3 urtez ezkutatu dira ikerketan, eta horrek agerian uzten du IVAP-en eta Osakidetzaren jardueraren helburua dela milaka fakultatiboren lan-etorkizunarekin eta herritar guztien sarbide-aukerekin jolasten aritu diren pertsonak babestea. Horren ondorioz, 11 kategoriatan LEPak geratu dira, milaka kalteturekin, eta, orokorrean, prozesu publikoak zikintzeko kanpaina eragindu, aurrekaririk gabe.

Darponek behin eta berriz esan du oposiziogileak arrazoi pertsonalengatik uko egin ziola, baina Osasun Sailak eta HAEEk presionatuta egin omen zuen.

Asteartean deskribatu ziren, eta, osteguneko deklarazioetan berretsi diren gertakarien aurrean, beste eginbide batzuk sustatuko ditugu:

-Epaitegiari proposatuko diogu dei diezaiela, ikertu gisa, Maite Iruretagoiena IVAP-eko zuzendari ohia, Fulgencio Aledo IVAP-eko idazkari nagusia, Juan Carlos Soto eta MÂŞ JesĂşs Mugica, sekretuak ezagutarezpenagatiko delituaren inguruan jarraipena egiteko oztopoa jartzeagatik leporatuta. Hori aurreikusita eta zigortuta dago Zigor Kodearen 408. artikuluan.

-Asteartean kontatutakoak ez ditu bertan egon ziren pertsonak bakarrik arriskuan jartzen; badira epaitegira eraman ez diren gai eta informazio garrantzitsuak, instrukzioko magistratuak, eta LAB sindikatuak eskatutakoari erantzuteko, eskatu badu ere. Beraz, gure ustez, Giza Baliabideen egungo zuzendaritza izan daiteke justiziari laguntza ukatzeko delitu baten erantzulea, 412. artikuluan jasotakoa. Zuzendaritza honen jarduera oztopatzailea dela eta, IVAP-eko idazkari nagusiak lekuko gisa emandako adierazpenaren lekukotza ondoriozta dadila eskatzen dugu, eta guardiako epaitegira bidal dadila, beste auzi bat has dadin, kasu honetan, Pilar Uriarteren aurka, gaur egun Osakidetzako Giza Baliabideen arduraduna dena.

-Era berean, osteguneko deklarazioetan, epaitegira modu anonimoan bidali zen informazio bat berretsi dute, kirurgia plastikoan egindako beste filtrazio bat eta kategoria horretan egindako legez kanpoko beste jarduketa batzuk azalduz. Horren guztiaren ondorioz, LABek epaimahaiko bi kide gehiago inputatzea eskatuko du.

Ez dugu baztertzen epaitegiari lekuko gehiago proposatzea informazioa eskatzeko.

Instrukzio honek aurre egiten duen saio bakoitzean, indartu egiten da LAB sindikatuak herri-akusazioaren ariketan defendatzen duen tesia: plazen banaketa diskrezionala burutzeaz arduratzen den gune operatiboak, filtrazioen neurrira, LEP prozesu bat diseinatu zuen eta estrategia oso bat asmatu zuen prozesuan zehar gertatzen ziren salaketak eta ebidentziak ezkutatzeko, eta eskandaluaren ondoren hainbat neurri hartu zituen ikerketari oztopoak jartzeko edo denbora irabazteko.

Anbulantzietako osasun langileen erasoen aurrean, Jaurlaritzari inplikazioa exijitu dio La Pau-Araba anbulantzien enpresa komiteak

Joan den astean, Arabako Larrialdietako Garraio Sanitarioaren Sareko anbulantzien zenbait osasun-langileek berriro erasotuak izan ziren. Gertakari hauek salatzeko elkarretaratzea egin dute Gasteizen, La Pau-Araba anbulantzien enpresa komiteak deituta, Txagorritxuko AUO Kanpoko Kontsulten aurrean.

Lehenengo kasuan, etxebizitza partikular batean, lagun bati eraso egin zion aizto bat zeraman paziente batek. Azkenean, lekutik ihes egin ahal izan zuen. Bigarren kasuan, bi osasun-langilek eraso bat jasan zuten bide publikoan. Kasu honetan, profesionalek irain artean jaso zituzten lekuan zeuden pertsonek. Jarduketaren lekura sartu zirenean, eta behin pazientearekin zeudela, oldarkortasun maila handiagoarekin, inguruan zegoen jendearen bultzadak eta ostikoak jaso zituzten.

Honengatik, azpikontratatutako Larrialdietako Garraio Sanitarioaren Enpresa Batzordea osatzen dugun sindikatuok (LAB, ELA, CCOO eta ESK) gure babesa eman nahi diegu lanean ari ziren bitartean erasoa jasan zuten lankideei eta haien familiei.

Bi egoeretan inguruabar bera gertatu da. Profesional horiek, erasoak jasateko arrisku handiko gune eta larrialdi-mota batzuetara poliziaren presentziarik gabe sartu behar izan zuten.

Behin baino gehiagotan salatu dugu Herrizaingo Saila, Osakidetzako Larrialdiak eta Larrialdiak Koordinatzeko Zentroa inplikazio eza azkenaldian anbulantzien zerbitzu azpikontratatuan gertatzen ari diren horrelako gertakariei irtenbidea emateko.

Anbulantzietako langileek jasaten ari diren erasoen aurrean, horien erantzule egiten ditugu Josu Erkoreka Herrizaingoko sailburua, RTSU – Bizi-euskarriko arduraduna, Fernando Garcia Vara jauna eta Oscar Aller Garcia jauna, Osakidetzako Larrialdietako zuzendari gisa, langileen babesean erakusten ari diren utzikeriagatik.

Egoera hauek, era berean, lan-prekaritatearen eta azpikontratazioaren testuinguruan ulertu behar dira, eta Eusko Jaurlaritzari bere erantzukizun zuzena egunerokotasunean saihesteko balio diote. Beraz, berriro aldarrikatzen dugu funtsezko zerbitzu publiko hori presaz argitaratzea, gure sektoreko ordezkaritza sindikal osoak planteatutako baldintzetan.

13/13 sumarioko auzipetuen aldeko manifestazioetan parte hartzeko deia egin diegu euskal herritarrei

Uztailaren 12an, 13/13 sumarioaren baitan 8 euskal herritarren aurkako epaiketa hasiko da Madrilen, Espainiako Auzitegi Nazionalean. Ezer baino lehen, gure babes eta elkartasun guztia helarazi nahi diegu guztiei. 

Halaber, epaiketaren atarian, Bilbon eta Donostian larunbat honetarako antolatuak izan diren mobilizazioekin bat egiten du LABek eta parte hartzeko deia egiten diegu euskal herritarrei. Sindikatuko ordezkaritza zabala izango da mobilizazio bietan, Donostiako manifestazioan, zehazki, Garbiñe Aranburu idazkari nagusia eta Igor Arroyo idazkari nagusi ondokoa izango dira.

Euskal presoei laguntza juridiko eta soziala emateagatik fiskaltzak 77 urterainoko espetxe zigorra eskatzen du auzipetuentzat.  13/13 auziaz hitz egiterakoan inkomunikazio-aldiko tortura salaketak, etengabeko irregulartasunak… datozkigu gogora. Horregatik, orain baino lehen esana dugu epaiketara iritsi gabe, auzia artxibatua izan behar zuela. Auziaren beraren eta akusazioen larritasuna salatzearekin batera, eskakizun horretan berresten gara.  

Lekuz kanpoko epaiketa baten aurrean gaude. Ez lehen ez orain martxan jarri behar ez lukeen epaiketa. Espainiako Estatuak gatazka politikoari irtenbide demokratiko bat eman gabe jarraitzen du. Salbuespenezko espetxe politika oraindik ez da amaitu, ezta salbuespenezko prozedura judizial eta polizialak  ere. Larria bada iraganera begira jartzen gaituzten sumarioak oraindik itxita ez izatea, azken polizia operazioekin lotuta sor litezkeen berriengatik ere gure kezka adierazi nahi dugu. Errepresio bidearen amaiera eskatzen dugu. 

Elkarbizitza demokratikoa eraikitzeko euskal herritar guztien eskubideak bermatzea ezinbestekoa da, guztienak, eta gisa honetako erasoek ahalegin hori zangotrabatu besterik ez dute egiten.

Auzipetuek adierazi bezala, zauriak ongi ixteko gatazkaren ondorioei heldu behar zaie, askatasunari, demokraziari, euskal jendarteari aukera berriak eman. LABetik ere horretan gaude. Salatzen, aldarrikatzen eta mobilizatzen jarraitzeko arrazoiak baditugu, beraz.

Sinatu egin dugu Osakidetzako langile guztiontzat den aintzinatasunean oinarritutako Garapen Profesionalaren ez-ohiko deialdia

Osakidetzak gaurko bileran mahai gainean jarritako garapen profesionalerako ezohiko deialdia sinatu egin du LABek, historikoki babestu dugun garapen profesionalaren eredu berriaren ezaugarriak jasotzen dituena.

Gaur sinatutako ezohiko deialdiaren proposamena, gure eredua izan gabe eta gabezia nabarmenak dituena, aurrerapauso garrantzitsua da Osakidetzak langileekin duen zorra konpentsatzeko eta guztiak parekatzeko urratsak ematen laguntzeko. Ildo horretan, LABetik nabarmendu nahi dugu deialdi hau, lehen aldiz, langile guztientzat dela, antzinatasunean soilik oinarritzen delako, eta prestakuntzaren negozioa eta trikimailua kanpoan uzten duelako; eta deialdi hau ere, lehen aldiz, guztiz objektiboa izango da, buruzagitzen irizpide subjektiboak kontuan hartzen ez direlako. Horregatik LABetik defendatzen dugu deialdi honen ezaugarriek markatu behar dituztela Osakidetzak idatziz negoziatzeko konpromisoa hartu duen GP eredu berriaren oinarriak. Esan dezakegu gaur LABek sinatu duen deialdiak hobekuntza nabarmena dakarrela Osakidetzako langile guztiei lapurtutako eskubide baten berreskuratzean eta langile arteko lan-baldintzak parekatzeko bidean ere.

Hala ere, ezin dugu ahaztu Osakidetzako zuzendaritzek urte hauetan guztietan izan duten jarrera: garapen-eredu berri bat negoziatzeari uko egin diote, eta martxan zegoen deialdi bat eta hurrengo deialdi guztiak bertan behera utzi dituzte. Horrek guztiak langileen arteko konparaziozko bidegabekeria onartezinak eragin ditu. Alde horretatik, gogorarazi nahi diogu Osakidetzari ezohiko deialdi honek ez duela erabat kitatzen Osakidetzak langileen zati handi batekin duen zorra, hainbat urtez ukatu baitzaie lanbide-garapenerako eskubidea.

Bestalde, Osakidetzak konpromisoa hartzen du eredu berriaren negoziazioak irauten duen bitartean urtero ohiko deialdiak egiten jarraitzeko, baina eredu zaharrean oinarritutako deialdiak izango dira. LABetik Osakidetzari eskatzen diogu ez dezala atzerapausorik eman eta, eredu berririk ez dagoen bitartean, eutsi diezaiola LABek sinatu duen ezohiko deialdi honen ezaugarriei: maila antzinatasunagatik soilik lortzea, Osakidetzan bertan behar beste prestakuntza ez izatearen mende egon gabe eta kanpoko enpresei erosi behar izan gabe, eta hurbileko buruzagitzen balorazioen mende egon gabe, langileen otzantasuna bermatzeko presio-bide gisa erabiltzen baita.

Azkenik, gogoratu nahi dugu langileen borrokak eta presioak bultzatu dutela Osakidetza horrelako proposamen bat egitera, Osakidetzak berak bere garaian garapen profesionalerako deialdiak bertan behera uztean sortu zuen gatazka bati irtenbidea emateko.

LABek Osakidetzan duen konpromisoa da langileen lan-baldintzak eta eskubideak benetan hobetzea eta eredu alternatibo negoziatua defendatzea, eta bi irizpide horietan oinarrituta babestu dugu gure sinadurarekin garapen profesionalerako deialdi hau.

Borrokan jarraituko dugu Tubacex-en lanpostu guztiak bermatu arte

129 langileren kaleratzeak baliogabetzat jo dituzten EAEko Justizia Auzitegi Nagusiaren epaiak oso garaipen garrantzitsua dira. Epaiak hasieratik enpresa batzordeak, plantillak, Aiaraldeko eskualdeak eta jendarteak esandakoa babesten du; Tubacex-en ez dago inor soberan. Ez dago inolako arrazoirik langile bakar bat ere kaleratzeko. Argi geratu da Tubacex-eko Zuzendaritzaren arrazoi bakarra zekenkeria dela, langileekiko gutxiespena, langileak erabili eta botatzeko clinex gisa erabil ditzakeela uste izatea.

Tubacex-eko zuzendaritzak publikoki iragarri du helegitea jarriko duela eta horrek esan nahi du aurrera jarraitzen duela 129 pertsona kaleratzeko asmoarekin. Madrilgo auzitegi batean bilatuko du hemen lortu ez duena. Hori dela eta, LABetik diogu lanpostu guztiak bermatzeko bide bakarra borrokan jarraitzea dela, zuzendaritzak bere asmoak bertan behera utzi arte, kaleratuak berriz onartu arte eta EAEko Justizia Auzitegi Nagusiaren epaiei jarritako errekurtsoa bertan behera utzi arte.

Gaur, Tubacex-eko langileok 148 egun bete ditugu greban, 3.552 ordu borrokan. 148 egun. Goizeko 5: 00etan elkartu egin gara eta gu guztiongan nekea eta tentsioa ikusi dugu, baina 148 egun horietan langileria indartu egin da, eta ez genuen bakarka pentsatu, kolektiboan baizik, helburu bakar bat bilatuz: lanpostu guztiak eta gure lan-baldintzak defendatzea.

148 egun, non indibidualismoaren gainetik klase-kontzientziak irabazi duen. 148 egun hauetan ez gara bakarrik egon. Aiaraldeko eskualde osoa lagun izan dugu gure borrokan eta bere egin du etorkizun duina eta lan eta bizi baldintza duinak dituen eskualde baten defentsan. Borrokan ari diren enpresen artean aliantzak sortu ditugu; izan ere, patronalak beste erremediorik uzten ez digunean, argi utzi dugu langileok borrokarako prest gaudela eta borroka horrek muga guztiak gainditu dituela. Duintasunak zekenkeriari irabazi dio.

Borroka horrek guztiak gaurdaino ekarri gaitu, Justizia Auzitegi Nagusiaren epaietaraino, eta epai horiek gure helburutik (0 kaleratzeak eta 0 murrizketa) askoz hurbilago egotera garamatzate, baina azken garaipena falta zaigu; izan ere, Tubacex-eko langile guztiok elkarrekin sartuko gara gure lanpostuetara, bat eginda eta batuta, orain arte bezala. Tubacex-eko zuzendaritzak amore eman behar du kaleratzeko ahaleginean, eta hori orain arte egin dugun bezala borrokatuz baino ez dugu lortuko.

LABetik argi daukagu, eta horregatik eskatzen diogu Tubacex-eko zuzendaritzari kaleratutako pertsona guztiak berriz onartzeko eta epaiei jarritako errekurtsoa kentzeko. Bere esku dago gatazkari amaiera ipintzea.

Era berean, Eusko Jaurlaritzari eta, zehazki, Arantza Tapiak zuzentzen duen Industria Sailari eta Idoia Mendiak zuzentzen duen Lan Sailari eskatu nahi diegu kaleratutako langile guztiak lanera itzuliko direla bermatzeko. Euskal gizarteak eta EAEko Justizia Auzitegi Nagusiak argi hitz egin dute, Tubacex-en ez dago inor soberan. Onartuko al du, beste alde batera begira, Madrilgo auzitegi batek 129 langileren eta haien familien etorkizuna erabakitzea? Onartuko al du Madrilen auzitegi batek eskualde baten etorkizuna erabakitzea? Hau ez al da eskumenen inbasioa? Behin baino gehiagotan entzun dugu Eusko Jaurlaritzari esaten epaiak betetzeko daudela, zer epai? Ugazaben interesen aldekoak? Epai horiek ugazaben interesen aldekoak ez direnean, zergatik eskatzen du Eusko Jaurlaritzak “negoziatzeko”? LABek Eusko Jaurlaritzari eskatzen diona da kaleratutako pertsona guztiak lanera itzuliko direla bermatzea, eta ez ditzala erantzukizunak saihestu.

Aldi Baterako Enplegu Erregulazioko Espedientean egondako langile guztien langabezia kotizazioak bermatuko ditu epai batek, sindikatuak jarritako salaketa bati esker #LortuDugu

Milaka izan dira Aldi Baterako Enplegu Erregulazioko Espedienteen (ABEEE) mekanismoa aktibatu dituzten enpresak Estatu mailan, COVID-19ak sorturiko geldialdia tarteko. Zentzu honetan, ostalaritzan diharduen langile baten kasua eraman zuen LAB sindikatuak Bilboko 6. Sozialeko Epaitegira, SEPE salatuz, eta epaia gure aldekoa izan da.

Hain zuzen ere, ABEEEaren indarraldian langileak eginiko epealdia, langabezia prestazioari dagokionez, kotizatutzat hartu behar den ala ez zehazteko jo genuen epaitegira. LAB sindikatutik baiezkoa defendatu du auzibidean, eta epaitegiak arrazoia eman digu. Horrenbestez, COVID-aren eraginez ABEEEan emaniko epealdia ohiko langabezirako kotizaturiko tartea izango da efektu guztietarako. Epai berritzailea da; Estatu mailan baliatu daitekeena, salaketa Estatu mailako SEPE erakundearen aurka izan baitzen.

ABEEE-i dagokienez, kontuan izan behar dugu kotizazio horiek salbuetsiak izan direla enpresarientzat, Gobernuak horrela aginduta, eta SEPEk, aldebakarrez, erabaki du horiek ez kotizatutzat hartzea. Horren aurrean, LABek defendatu du enplegatzaileek alde izan dituzten neurri horiek ezin dituztela inolako eragin negatiborik izan langileentzat; hainbat kontratazioren aurrean dituzten pizgarriekin gertatzen den moduan. Bada, epaileak berretsi egin du gure irakurketa juridikoa.

Hain justu, 8/2020 errege dekretuaren 24.artikuluak zein xedapen horren ondorengo luzapenek argi jasotzen dute enplegatzaileak laguntzeko neurriek ezin dituztela langilearen aurkako eraginik izan, eta horretan oinarritu dugu gure defentsa. Epaileak ere ildo beretik jo du epaiaren mami juridikoan.

Jaso berri dugu SEPEk epaiaren aurka jarri duen errekurtsoa. Ez da berri ona langileak erdigunean jartzen dituen eta araua garbia den auzi honetan entitate publikoak gorakoko auzitegietara jotzea. 

Kapitalak ordain dezala

Epaia garrantzitsu honen berri emateko agerraldia egin dugu Bilbo, Ekintza Sindikaleko idazkari Xabier Ugartemendia eta LABeko abokatu Garazi Mendozaren eskutik.

Xabier Ugartemendiak adierazitakoaren arabera, “aurreko krisia langileok ordaindu genuen, oraindik orain kaleratzeak eta prekarizazioa ahalbidetzen duen lan erreformaren bidez. Orain, pandemiak eragindako krisi honetan langileak ez ordaintzea aldarrikatzen ari gara; kapitalak ordain dezala, alegia. Baina, aurreko krisian banketxeak erreskatatuak izan baziren, oraingoan enpresa handiak erreskatatuak izateko pausoak ematen ari dira; Europako Funtsak eta pentsioen erreforma, besteak beste. Hau gutxi balitz, Estatutak Aldi Baterako Enplegu Erregulazioko Espedientean dauden eta etorkizunean beraien lanpostuak galdu ditzaketen langileak kaltetu egiten ditu, horiek aplikatzeko baldintzekin. Berriz ere langileak krisia ordaintzen. Hain zuzen ere, Estatuak, SEPEren bidez, kalean geratu daitezkeen langile askoren langabezia prestazioa murriztu egiten du”.

Azken honi lotuta dago LAB sindikatuaren ekimenez emaniko epai aitzindariaren garrantzia. “LABen ekimenez lortutako ebazpen honek Estatuko ABEEEn egondako langile guztiak babesten ditu, Estatuak eragindako erabaki kaltegarri bat neutralizatuz”, berretsi du Ekintza Sindikaleko idazkariak.

ABEEEn egondako langile gehienak prekarizatutako lan baldintzak dituztenak dira, asko emakumeak eta gazteak, ostalaritzan edo merkataritza moduko sektoreetan lan egiten dutenak. Enplegu galera tantaka eta isilpean sufritzen ari direnak. “Hau da, lan baldintza prekarioak dituzte, erreformaren bitartez kaleratuak izan dira, eta, orain, gainera, langabezia prestazioa murriztu nahi diete”, salatu du Xabier Ugartemendiak.

Honen aurrean, LABeko ordezkariak Eusko Jaurlaritza eta Nafarroako Gobernua interpelatu ditu: “Langileak babesteko neurriak eta posizioa hartu beharrean, enpresa handiak babesten dituzte kaleratzeak daudenean, patronala babesten dute prekarizazio prozesu bete-betean, langileak abandonatuz”.

Euskal Herrian langileen interesak defendatuko dituen araudi bat sortzea beharrezkoa dela nabarmendu du. Zentzu honetan, LABek Lan kode eta Gizarte Segurantzarako lege propio baten proposamena egin du, “eta Jaurlaritza eta Nafarroako Gobernua interpelatzen ditugu eztabaida hau martxan jartzeko, ABEEEn egondako langileen langabezia murrizteko moduko egoera hauek gerta ez daitezen”.

Langileok borroka fase berri baterako prestatu behar gara. “Pandemiak sortutako krisia langileak ordain ez dezagun borrokatu behar dugu. Antolatu, kolektiboari garrantzia eman, eta egoerari aurre egin, gure interesak gailentzeko”, erantsi du Xabier Ugartemendiak.

Salatu egin nahi dugu Arabako kirol-jardueren enpresa handienetakoa den DISPORT EKIren administratzaileak eragindako indarkeria

Ez da berria enpresako arduradunak langileen, langileen ordezkarien edo aholkulari sindikalen aurrean erakutsi ohi duen jarrera eta jokabide arbuiagarria eta onartezina. Urteetan zehar, ezin konta ahala izan dira pertsona horrek botatako zitalkeriak, erantzun txarrak, tonu-irteerak eta mehatxuak.

Orain arte ez dugu pausorik eman DISPORT EKIko arduradunaren jokabidea publiko egiteko, baina joan den ekainaren 24an gertatu zen gertaera gure pazientziaren edalontzia gainezka egin duen tanta izan da; sorospen-zerbitzuko langile bat, eta, aldi berean, plantillaren ordezkari hautatua duela hiru aste egindako hauteskundeetan, enpresako lokaletara deitu zuten hurrengo ikasturteko lan-egutegia sinatzeko. Langileak, enpresak proposatutako egutegiarekin ados ez zegoenez, “Ados ez” gisa sinatu zuen egutegia. Une horretan, enpresako arduradunak egutegia kendu eta hautsi egin zuen. Langileari aurre egin eta bultzaka hasi zitzaion, irainka eta mehatxuka.

Langileen eskubideak urratzea arbuiagarria da, baina edozein pertsonaren aurkako erasoak onartezinak eta jasanezinak dira. EKI DISPORTeko arduradunak marra guztiak gainditu dituela uste dugu. ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuok diogu honaino iritsi garela, eta ez dugula beste eraso bakar bat ere onartuko, fisikoa edo ahozkoa izan.

Bestalde, DISPORT EKI zerbitzu publiko desberdinak kudeatzen dituen enpresa bat denez, herrialdeko administrazioetara jotzen dugu, edozein zerbitzu mota esleitu aurretik, enpresa lizitatzaileek lan-araudia eta bizikidetza-arau oinarrizkoenak errespetatzen dituztela eta enpresa esleipendunak lotzen dituzten kontratuak indarrean dauden bitartean hori betetzen dutela berma ditzaten. Eta Gasteizko Udalari, zehazki, gertakari larri horien aurrean jarrera har dezan.

ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuok euskal langileen eskubideak defendatzen jarraituko dugu, eta ez gara isilduko langileak menderatzeko modu eta jokabide mota horien aurrean. Langileak praktika horiek salatzera eta dagozkigun eskubideak defendatzera animatzen ditugu.

Ez diogu EAJri bere enplegu publikoaren legea inposatzen utziko

Bada gutxienez honezkero hirugarren legegintzaldia EAJk bere euskal enplegu publikoaren lege proposamena onartzen duela Gobernu Kontseiluan.

Icetak egin dituen aldaketa normatiboekin, EAJk enplegua egonkortzeko zeukan plan osoa, plan bakarra eta ez nahikoa (Kidego eta eskalen legea)  erabat indargabetuta geratu da. Euskal Enplegu Publikoaren Legearen iragarpena erabili nahi izan du honek suposatzen duen porrota estaltzeko.

Legegintzaldiz legegintzaldi aurkeztu izan diguten dokumentuak ez du aldaketarik pairatu, ez bada epaitegi ezberdinek zuzendutakoa jasotzen duelako, edota urteak pasa eman diren hainbat egokitzapen. Halaxe aitortu du gainera Jaurlaritzak sindikatuoi ez-bilerarako bidalitako oharrean: «Proiektu hori aurreko legegintzaldiaren amaieran Legebiltzarrean izapidetzen ari zenarekin bat dator, araudia egokitzearen ondoriozko aldaketa ez-funtsezkoren bat izan ezik». Hori da sindikatuok jaso dugun informazio guztia.

Jaurlaritzak argi uzten du, beraz, proiektu bera dela, eta ez duela sindikatuokin negoziatzeko inolako asmorik. Azken saiakeran eragile sozial guztiok gure kontrako jarrera adierazi genuen eta LABek aurkeztu zituen zuzenketako bat ere ez zuen onartu Gobernuak. Oraingoan arrabola erabilita proiektua inposatzeko asmoa garbia du. Hona hemen orduan egiten genuen irakurketaren eta gure proposamenen laburpena:

Euskal Enplegu Publikoaren Lege proposamena ez da gurea eta zeharo neoliberala da:

•          Negoziazio Kolektiboa aipamen hutsa da, eta negoziazioan baino, autoritarismoan oinarritzen da.

•          Gaurkotasun itzelak duen behin-behinekotasunaren arazoa taxuz konpontzeko ere ez du baliatzeko asmorik Jaurlaritzak.

•          Garapen Profesionalaren eta Zuzendaritza Profesionalaren proposamenek administrazio publikoak batzoki bezala funtzionatzen jarraitzeko asmoa islatzen dute: ardurako postuak eta promozioak arbitrarioak, eta bitartean oinarrizko zerbitzuak pribatizatuz negozioa handitu.

•          Administrazioa euskalduntzeko ausardiarik ez, ohiko propaganda hutsa.

•          Galdutako eskubideak berreskuratzeko eta blindatzeko, eta mutualitateak lan osasun publikotik baztertzeko aipamenik ez.

•          Subrogazio eskubidea ere ez da jasotzen.

•          Klausula feministak ere faltan botatzen ditugu.

Lehendakariari eta Eusko Jaurlaritzari ahoa «auzolana» bezalako leloekin betetzen zaienean, praxian autoritarismoa agertzen da; besteei kogobernantza eskatzen dien bitartean, bere langileei entzungor eta inposizioa; autogobernu gehiago aldarrikatzen duen bitartean, dagoeneko dituen eskumenak erabat garatzeko ausardiarik ez. 

LABek egindako ekarpenak negoziagarriak eta gauzagarriak dira, eta aliantzak ehuntzen jarraituko dugu inposizioak gaindituta benetako eta geurea den Enplegu Publikoaren Euskal Lege bat guztion artean, auzolanean, adosteko.

Horregatik, Olatz Garamendiri hurrengo eskaerak luzatu nahi dizkiegu:

•          Orain arte Gobernuek aurkeztu dituzten Enplegu Publikoaren Euskal Lege proiektu guztien inguruan sindikatuen aldetik ez dute inolako babesik jaso, ez dute inolako adostasunik lortu, bada garaia benetako negoziazioa eta behar dugun lege berria arlo sozialarekin negoziatzea.

•          Enplegu Publikoaren inguruan daukagun erronka inportantea behin-behinekotasunarekin bukatzea da. Ausardiaz jokatzea eskatzen diegu. Arazoari aurre egiteko behar diren tresna legalak eta lege propioak negoziatuz.