2026-01-22
Blog Page 330

Conservas RĂ­a enpresaren aitzinean kontzentratu gara, sindikatuarekin duen konpromisoagatik kaleraturiko langile bat berriz onar dezaten eskatzeko

Hogeita hamar pertsona inguru bildu dira gaur Cadreitan, Conservas RĂ­a enpresaren sarreraren aurrean, 20 urteko emakume langile bat berriz har dezaten eskatzeko. Enpresan hiru urte baino gehiago eman ondoren, kaleratu egin dute langilea, probaldia gainditu ez duelako aitzakiarekin. LAB sindikatuak salatu nahi du kaleratzearen benetako arrazoia izan dela langileak sindikatu honen inguruan antolatzea erabaki izana, urte askoan enpresa honen praktika txarrak jasan ondoren.

Conservas Ríak nahi duenean kaleratzen ditu langileak, eta gero deitzen badie, ez du deialdietarako ordena betetzen. Conservas Ríak larunbatetan “ez fitxatzeko” kartelak paratzen ditu fitxategien aurrean, fitxatu ez dezaten eta aparteko orduak ez ordaintzeko. Conservas Ríak ez ditu kategoriak errespetatzen. Eta abar.

LAB sindikatuak argi baino argiago dauka abusatzen duen patronal baten aurrean antolatzea EZ dela hutsegitea, ezta delitua ere; LABek argi baino argiago dauka enpresan dagoenaz bertzeko sindikatu batean antolatzea EZ dela hutsegitea, ezta delitua ere. Aldiz, badu deliturik arrazoi horiengatik langile bat kaleratzea eta enpresan hiru urtez egon ondoren probaldia gainditu ez duela erratea. LABek bidegabekeria hori eta patroien abusua salatzen jarraituko du, eta kaleraturiko langilea berehala berriz onartzea eskatzen du.

Zamudion hildako banatzailea gogoan izan dugu

Joan den astean hildako banatzailea gogoan izan dugu Zamudion, Tamar Restauracion y Catering enpresaren egoitza aurrean, bertako enpresa batzordeak deituta. Hain zuzen ere, enpresa honek azpikontratatutako Vancuver Servicios Dirrectos enpresako langilea zen hildakoa.

Prekaritateak aurten 30 langile eraman ditu Euskal Herrian. Odolustea jasangaitza da, erakundeek gaia agenda politikoan kokatu behar dute gehiago itxaron gabe.

Tamar-eko enpresa batzordearen oharra, aipatutako lan heriotzaren harira:

TAMAR LAS ARENAS enpresako enpresa-batzordeak maiatzaren 19an Zamudion izandako lan-istripu hilgarria salatu nahi du. Izan ere, Tamar enpresak azpikontratatutako enpresa bateko langile bat hil zen, furgonetarekin banaketa-lanak egiten ari zela.

Laneko ezbeharren kopuruak gora egin du etengabe, eta dagoeneko 30 langileren bizitza eraman du aurretik Hego Euskal Herrian aurten, datu guztiz onartezina, jasanezina eta lotsagarria.

Laneko prekarietateak eta prebentzioan inbertsiorik ez egiteak sufrimendua eta heriotza uzten ditu atzean. Oraindik ez dakigu zergatik gertatu den heriotza. Esan nahi dugu banatzaile-lanak arrisku asko dakartzala, batez ere istripu bat izateko probabilitatea handitzen duten lan-erritmo eta -estresei dagokienez. Egiturazko beste arrazoi bat azpikontratazio-maila handiak dira, langileen baldintzak bereziki prekarioak baitira.

Lehentasunezkoa da lan-segurtasunaren eta -osasunaren arloan norabidea aldatzea, lan-prekaritatea geldiarazteko, hori baita hainbeste lan-istripuren eta lanbide-gaixotasunen jatorria. Prebentzioa produkzioaren aurretik jartzen ez bada, pertsona gehiagok jarraituko dute gaixotzen eta hiltzen.

Hemendik, Keparen familiari eta lankideei gure babesa eta elkartasuna adierazi nahi diegu, eta, aldi berean, administrazioei eskatu nahi diegu beste alde batera begiratzeari utz diezaiotela eta behar diren bitartekoak jar ditzatela sarraski honi amai dadin.

Beste greba egun bat egin dugu Arabako Metalgintzan, hitzarmen duin baten defentsan

Arabako metalgintzako langileek hitzarmen duina behar dute. Ondorioz, eta SEA patronalaren inmobilismoaren aurrean, LAB, ELA, CCOO, USO, ESK eta CGT sindikatuok grebara jo dugu, gaur ere. Hain zuzen ere, hiru greba egun erregistratu ditugu; maiatzaren 18an egindakoa, eta gaur eta ostegunerako deitutakoak.

Piketeak egin ditugu lantegietan, goizean goizetik, jardunaldian zehar deitutako mobilizazioen aurrekari. SEA patronalak konpromiso irmoak hartu behar ditu, inmobilismoa alde batera utzita eta sektoreak dituen arazoei erantzungo dien hitzarmen bat adosteko.

Gaurko greba egunaren LABen balorazioa:

Gaur, maiatzak 24, 2. greba eguna burutu dugu Arabako Metalean. Gaurkoan ere jarraipen oso zabala izan du eta milaka langilek parte hartu dute eskualdeetako mobilizazioetan. Greba fasea aurrera doa, eta 26an beste hitzordu garrantzitsua dugu, lan baldintza duinak lortzeko bidean.

Gaur grebaren oihartzuna Arabako txoko askotara heldu da: goizean goiz pikete informatiboak egin dira Aiaraldean, Lautadan, Gojainen, Miñanon, Arasurren,… eta Gasteizko poligono eta enpresa askotan. Hortaz, esan dezakegu grebaren jarraipena masiboa izan dela gaur ere enpresa askotan (SDA, Elecnor, Laminaciones Arregui, Detesa, Tubacex, JEZ, Amurrio Ferrocarril, Inauxa, Talleres Legutiano, Condesa, WEC, Arcelor,…) . Beste enpresa handitan produkzioa oso baldintzatuta egon da, edota sekzio batzuk gelditu behar izan dira (Sidenor, Aernnova,…). MERCEDESen kasuan salatu nahi dugu berriro ere ez dietela sartzen utzi Greba Komiteko kideei, greba eskubidea urratuz, eta beraz ezin izan dute bere ikuskatze lana egin. Hortaz, jakin izan dugunez MERCEDESen zuzendaritzak sekzio bateko langileak eraman ditu lineetara produkzioa atera ahal izateko, hori ere greba eskubidearen urraketa izanik. Hori gutxi ez, eta kontratatu berri dituen ebentualak lineetan ere jarri ditu, formaziorako barne protokoloa urratuz eta beste langileek duten errotazioa ere ukatuz.

MERCEDESeko jokaera hauek eta beste enpresa handietan (Tubacex, Tubos Reunidos, Sidenor,…) inposatu dituzten gehiegizko zerbitzu minimoek erakusten dute patronalak beldurra diola Arabako Metaleko grebari, arrakasta handia lortzen ari baita. Zentzu horretan, dei zuzena egiten diogu patronalari trikimailu hauek eta jarrera arduragabeak albo batera utzi eta konpromiso zehatzak har ditzan Arabako Metaleko lan baldintzak duintzeko. 

Ildo horretatik, agerikoa da patronalak ematen dituen datu desitxuratuen gainetik, Arabako Metaleko langile askok eta askok grebarekin bat egin dutela eta milaka pertsonek parte hartu dutela gaur ere mobilizazioetan Gasteizen, Laudion eta Agurainen. Sektorea haserre dago eta borrokan jarraitzen du lan baldintza duinak lortu arte.

Hortaz, gaurko Gasteizko mobilizazioak Sidenor eta Mercedesetik abiatu dira eta ostegunean goizeko 5:15etan bi enpresa horietara joateko deia egiten diegu langileei, pikete informatiboan parte hartzera. Izan ere, bi enpresa hauek pisu handia dute Patronalaren zuzendaritzan, biek azpikontratatak dituzte, aldibatekotasun handia, hutsuneak lan osasunean, neurri eskasak berdintasunari begira,… eta biei, antza denez, interesatzen zaie Metaleko Hitzarmenaren lan baldintzak baxuak izatea. Horregatik, hain zuzen ere, pikete informatibo masiboak egingo ditugu goizean goiz 2 enpresa horietan, bertako langileak informatzera, beraiek ere interesa baitute sektorean lan baldintzak duinak izatean, bestela enpresek haienak okertu ditzakete, edo azpikontratatuko dituzte lanak, zenbait kasutan orain egiten duten bezala.

Haur eskoletako lehen hitzarmen kolektiboa lortzeko negoziazioak hasteko prest gaude Nafarroan

0-3 Plataformaren lan handiari eta ahalegin nekaezinari esker inoiz ez bezala ikusten ari da eskola gehienetan egunero bizi dugun egoera lazgarria.

Plataformarekin bat egiten dugu ratioen jaitsiera eta soldaten igoera eskatzen duenean, baita 0-3 zikloa hezkuntza ziklo izan behar duela aldarrikatzen duenean ere. Gainera, Plataforma hortik haratago doa, haurtzaroaren denfentsa sutsua egiten ari da. Eta hori argi eta garbi utzi nahi dugu.

Baina, sindikatua garen aldetik, gure lanari ekin behar diogu, eta gure esku dago Nafarroako haur-eskolen sektoreko lehen hitzarmena negoziatzea, eta horretan eragingo dugu, sektoreko lan-harremanak juridikoki arautu nahi ditugu.

Baina, LAB sindikatutik zergatik uste dugu 0-3 sektorerako hitzarmen propioa behar dugula?

1. Estatuko Konbenioarekin langileek ez dutelako antzinatasuna kobratzen, soldata taulak oso baxuak direlako (kasu gehienetan hilean 1000€ eskas irabazita), urteko lan ordu kopuru altua ezartzen delako. Konziliaziorako baimenak eskasak direlako, eta, hori gutxi balitz, hainbat puntu. kudeatzailearen interpretazioaren menpe daudelako.

2. Nafarroako Gobernuak udalei eskolak kudeatzeko ematen dien dirua estatuko lan-hitzarmenaren arabera kalkulatzen da, eta guk hemen negoziatutako konbenioaren arabera kalkulo hori egitea nahi dugulako.

3. Hitzarmen propioa delako modurik errealistena eta bermerik handiena, etorkizunari begira gutxieneko lan-baldintzak blindatzeko modua.

Nor interpelatzuko dugu lehen hitzarmen sektorial hau negoziatzeko?

1) Langileak, hasiko dugun borrokari eusteko eta laguntzeko.

2) Sindikatuak, LABekin bat egin dezaten.

3) Haur-eskolak kudeatzen dituzten enpresak eta kooperatibak, patronala izan daitezen eta sektoreko hitzarmena lehenbailehen negoziatzen hasteko.

Hitzarmen hori lortzeko, borondatea behar da, Nafarroako Gobernuarena eta Udalena, baina, sindikatuena eta enpresena ere bai.

Nafarroako haur-eskoletan ekonomia- eta lan-baldintzak hobetzea posible da!

Elkarrekin lortuko dugu!

Euskal Herriko lantokien etorkizuna bermatzeko exijitu diogu Siemens Gamesari

LABek irmoki salatu nahi du Euskal Herriko diru publikoarekin sortutako Gamesak eta orokorrean, Siemens Gamesak izandako bilakera. Izan ere, Gamesaren salmenta prozesuan, LABek salatu moduan, Eusko Jaurlaritzak arduragabeki jokatu zuen, erabaki ahalmena Euskal Herrian geratzen zela ziurtatuz. Hitza hauek haizeak eraman zituen, eta egun hauetan argitaratu den Siemens Energy-k egingo duen eskaintza publikoaren ondorioz, Siemens Gamesaren erabakigunea Alemanian kokatuko da.

Adierazgarria da energia iturrien krisi bete betean energia berriztagarrien aldeko mezuak eta trantsizio energetikoaren beharra zabaltzen duten bitartean, Gamesa bezalako enpresa batekin egin zutena bertako instituzioek: zuzendaritzako kideen pelotazoa txalotu, eta estrategikoa beharko lukeen industria atzerriko kapitalaren esku utzi. Hemen egiten den industria politika negargarriaren adibide garbia da Gamesarekin egindako kudeaketa.

Eusko Jaurlaritzari eta Nafarroako Gobernuei, fiskalitatean izan dezakeen eragina aztertzeaz gain, lanpostuen eta proiektu industrialaren defentsa egitea exijitzen diegu. Zer egingo du publikoki egindako adierazpenak (erabakitze gunea bertan geratuko da) bete daitezen? Orain enplegua defendatuko dutela diote. Adierazpenok haizeak eramango al ditu berriz ere?

LABetik salatu nahi dugu era berean Siemens Gamesaren partetik informaziorik ez dugula. Inolako gardentasunik gabe ari da jokatzen multinazionala, eta gainera publikoki zabaltzen diren mezuak mehatxuz beteta daude. Horregatik, eta gogoratzen dugulako Aoizko lantokiaren itxiera bidegabea, LABek jakinarazi nahi du etor litezkeen balizko erasoei langileak antolatuz eta borrokatuz erantzungo diela. LABek eskura dituen tresna guztiak martxan jarriko ditu Euskal Herriko lantokien geroa eta enpleguaren alde.

Foru lege dekretua zentzugabekeria bat da, eta ez du konponduko Nafarroako Administrazioaren behin-behineko kontratazioaren arazoa

Nafarroako Gobernuak gaur onetsi du enplegua egonkortzeko LEPa arautuko duen foru lege dekretua. Aldi berean, testua Mahai Orokorrean aztertu da, eta han azaldu digute zein lanpostu beteko diren merezimendu lehiaketa bidez eta zein oposizio-lehiaketa bidez. LABen iritziz, foru lege dekretu hori hilik jaio da, ez baitu balioko behin-behinekotasun tasa %8tik behera murrizteko, inola ere ez. Itxurakeria bat besterik ez da, Europako aginduei iskin egiteko eta iragarri diren sekulako diru-funtsak jasotzeko erabili nahi dutena.

PSN-GeroaBai Gobernuak uko egin dio Nafarroak dituen berezko eskumenak erabiltzeari, eta enplegua egonkortzeko prozesu berezia arautzeko orduan, Estatuko Legea ia goitik behera kopiatu du.

Gobernuari bost axola zaio behin-behinekotasuna. Axola balitzaio, bere eskumenak erabiliko lituzke eta arazoari aurre egiteko plan orokor bat prestatuko luke sindikatuen adostasunarekin, milaka lanpostu finko bihurtzeko plan ordenatu, zuzen eta justu bat, non iragarri diren 3.589 lanpostu horiek baino askoz ere gehiago sartuko liratekeen.

LAB sindikatuak urte asko daramatza Foru Administrazioan gutxienez 10.000 lanpostu egonkortzeko eskatzen. Aldi berean, Estatuak ezarritako ordezte-tasa ken dezatela eskatu dugu behin eta berriz, hori baita behin-behinekotasuna behar adina murrizteko balioko lukeen konponbide bakarra.

Gobernua, ordea, beste alde batera begira egon da, bere arazoa ez balitz bezala, ordezte-tasak erantzule politikorik ez balu bezala, tasa hori ezein alderdi politikok defendatu eta inposatu ez balu bezala, aldi baterako kontratazioaren abusuak erantzulerik ez balu bezala, eta azken urteotan jasan ditugun gobernu guztiek jokabide gaitzesgarri hori arau bihurtu izan ez balute bezala.

Azkenean, epai judizialen bidez lortzen ari gara urteetan eskubideak urratuak izan dituzten langile kontratudunen eskubideak aitortzen hastea. Administrazioa kondenatzen duten epai judizial horiek sekulako kalte-ordainak eta epaiketa-kostuak ordaindu beharra dakarte, baina Administrazioari ez zaio batere inporta. Zentzugabekeria horren erantzuleek eskuak garbitzen dituzte, eta kudeaketa penagarri horren ondorio ekonomikoak diru-kutxa publikotik ordaintzen dira.

Aurkeztu diguten foro lege dekretua benetako txapuza bat da, ez bakarrik egonkortze prozesuetan oso lanpostu gutxi eskainiko direlako, baita eginen diren merezimendu lehiaketetan edo oposizio-lehiaketetan hainbat bidegabekeria getatuko direlako ere.

Foru lege dekretuak funtzionarioen eskubideak urratzen ditu, besteak beste, barne-igoerarako eskubidea eta lanpostu huts guztien lekualdatzeetan parte hartzeko eskubidea.

Kontratatutako langileen eskubideak ere urratzen ditu, diskriminazioak eraginen dituelako lanpostuaren, hizkuntzen, antzinatasunaren eta beste merezimendu batzuen arabera. Euskararen balorazioa, jakina, ahalik eta txikiena da, eta, aldi berean, Nafarroatik kanpoko beste hizkuntza batzuen ezagutza gainbaloratua dago. Esanguratsua da alemanez jakitea oposizio bat gainditu izana baino gehiago puntuatzen dela. 

Sekulako zentzugabekeria.

Oso positibotzat jo dugu Ilunion Navarran lortutako akordioa, eta bertan behera utzi dugu greba deialdia #LortuDugu

LABek oso positibotzat jo du Ilunion Navarra enplegu-zentro bereziko Noaingo eta Beriango ikuztegi-lantegietan lortutako akordioa. Honen ondorioz, gaurko planteatutako greba bertan behera geratu da.

Langileen ordezkariek, LABen gehiengoarekin (5 ordezkari ditu eta ELA, CCOO eta UGTk bana), greba bertan behera utzi dute, langileen batzarrak akordioa onartu ondoren.

Ilunion Navarrak 800.000 mila euroko galerak izan zituen 2021ean, eta 200.000 eurokoak aurten (enpresaren arabera). Enplegu-zentro berezi horretan lan egiten duten 156 pertsonei gutxienez % 6,6ko igoera bermatzea onartu du enpresaren zuzendaritzak. Erosteko ahalmena bermatzeaz gain (2021eko Nafarroako KPIa), Beriaingo plantillak, 89 langilek, antzinatasun-plusa lortu dute, duela 4 urtetik zenbatzen hasi dena; beraz, gehienak hilean 35 euroko gutxieneko hirurtekoa kobratzen hasiko dira, eta 2 urteren buruan hilean 65 euro kobratuko dituzte gutxienez.

Langile gehienak baldintza onuragarrienekin parekatuko dira, eta inork ez du erosteko ahalmenik edo eskubiderik galduko. Era berean, bermatzen da Noaingo plantillak ez duela igandeetan lan egin beharko.

LAB kanpaina orokor bat egiten ari da, soldatak prezioen mailara igotzeko garaia dela eskatzeko, eta Ilunion Navarran gertatu den bezala, sindikatuok langileez benetan arduratzen bagara eta langileok dagokiguna defendatzeko borrokaren alde egiten badugu, posible da hori lortzea.

LABek langileen batasuna eta apustua nabarmentzen ditu, grebaren eta borrokaren bidez, bere etorkizuna defendatzeko.

Oraindik gauza oso garrantzitsuak falta dira Ilunion Navarran lortzeko, beraz, 4 hilabeteren buruan hurrengo hobekuntzak negoziatzen hasiko gara.

Okupazioa egin dugu, “Benetako Kontsolidazioa orain! Hezkuntzako langileak babestu!” lemapean

LABek okupazioa egin du, “Benetako Kontsolidazioa orain! Hezkuntzako langileak babestu!” lemapean, Jaurlaritzak Bilbon duen lurralde ordezkaritzan, Hezkuntza Sailaren menpeko irakasle, heziketa bereziko hezitzaile eta sukalde eta garbiketako langileen kolektiboetan hurrengoa eskatuz:

-Estabilizazio prozesuetako lan eskaintza publikoetan lanpostu gehiago eskaintzea: irakasleen kasuan, egiturazkoak diren lanpostuak —egun aurrekontu zuzkidura dutenak— eta ezkutuan daudenak; bereziki, laguntza zerbitzuetan zerbitzu-eginkizunen bidez betetzen direnak (lanbide heziketakoak, Iraleak, barnetegiak edota Berritzegunekoak). Heziketa berezian, obra eta zerbitzu kontratu guztiak, urtero errepikatu direnak. Eta sukaldari eta garbitzaileen kolektiboan, iruzurrean dituen eta ikasturtero errepikatzen diren lan metaketa kontratuak.

-Egiturazkoa bilakatu den prekarietateari amaiera ematea: kolektibo laboraletan, behin-behinekotasuna eta prekarietatea egiturazkoak izan dira azken urte luzeetan. Heziketa bereziko langile-kolektiboetan 14 urte pasa dira LEP deialdirik gabe eta sukalde eta garbiketako zerbitzuetan 21 urte. Horregatik, urtez urte errepikatu diren laguntza-kontratuak eskaintzaren parte izan behar dira eta kontsolidatu beharrekoak; egiturazko lanpostuak dira.

-Madrilek ezarritako dekretu eta aginduetatik harago, Euskal Herriko langileontzako neurriak bertan erabakitzea. Izan ere, irakasleen kasuan, birjartze tasan oinarrituriko oposizio-lehiaketa arruntetan eskaini nahi dituzten plazetako asko estabilizazio prozesuen bitartez bete litezke, oposizio-lehiaketa “ez baztertzaile” edota meritu-lehiaketaren bidez.

-Hezkuntza Sailak estabilizazio prozesuen eskaintzaren negoziazioarekin jarraitzea kolektibo laboraletan: heziketa berezian eta sukalde eta garbiketan. Eta negoziazioari heltzea irakasleen eskaintzari dagokionean.

LABen ustez Hezkuntza Sailak orain arte emandako eskaintzen kopuruak ez nahikoak dira, eta horregatik eskatzen du maiatzak 31 arte dagoen epea negoziatzeko baliatzea.

[IRITZIA] “40 urteren ondoren, egin dezagun posible”

Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak eta Nafarroako bozeramaile Imanol Karrerak Foru Hobekuntzaren 40. urteurrenaren harira idatzi dute:

Duela 40 urte, eliteek bere eredu politiko, sozial eta ekonomikoa erabakitzeko eztabaida eta ahalmena lapurtu zizkioten Nafarroako gizarteari. Egiazki, Nafarroak ez zuen ezer erabaki. Nahi duten bezala aurkezten ahal digute Foru Hobekuntza, baina Espainiako Konstituzioaren menpeko autonomia estatutu bat da, besterik ez. Hala ere, beste batzuk ez bezala, gure estatutua ez da inoiz erreferendum baten bidez onartu.

Hobekuntzak argi eta garbi erakusten digu Nafarroako elite erreakzionarioek historian zehar izan duten portaera; herriaren borondatearen eta beharren gainetik Nafarroa Espainiako oligarkiaren eta Konstituzioaren menpeko eremu bat bihurtzeko duten interes berezia. Marko politiko guztiak apustu ekonomikoak dira, eta Nafarroan ezartzen zaiguna patronal nafarraren zutabe ekonomikoak oinarritzera dator, UGT eta CCOOren traizio politikoarekin.

Foruaren Hobekuntza proposamen baztertzaile baten emaitza izan zen, urduri baitziren hainbat eskakizun —besteak beste, lan hobekuntzak, askatasun sindikalak, demokrazia osoa eta autodeterminazio eskubidea— aldarrikatzen zituen Nafarroako langile-klasearen bultzada ikusita.

Estatuarekin zerbait negoziatu zelako itxurak egin zituzten, baina akordioa Madrilen itxita zeukaten. Alderdi guztiak baztertzea erabaki zuten, UPN, PSOE eta UCD izan ezik. Nafarroako Parlamentuaren %33 kanpo utzi zuten, eta erakunde sindikalak gutxietsi zituzten. Politikari gutxi batzuek sasiko autonomia estatutu bat aurrera eraman zuten.

Nafarroako Langile Mugimendua trantsizio garai batean zegoen. Alde batetik, estatuko sindikatu batzuk (CCOO-UGT) saiatzen ari ziren frankismoaren azken urteetan eta trantsizioaren hasieran sortu zen langile mugimendu indartsuaren autoantolaketa eta kontrabotere asmoak hutsaltzen. Bestetik, ezker sindikaleko zenbait korronte (SU, CSUT, LAB…) CCOO eta UGT sindikatuek bultzatzen zuten instituzionalizazioari eta erreformismoari aurre egiten saiatzen ziren.

LAB sindikatuak bere betiko jarrera berresten du: haustura demokratikoaren jarrera, 78ko Erregimenaren aurkako jarrera. Berrogei urte igaro ondoren, Hobekuntzak utzi digun saldoa defizitarioa da. Hala da demokratizazioari dagokionez, baina baita bizi- eta lan-baldintzei dagokienez ere.

Begien bistakoa da Nafarroak lan eta gizarte politika propioak erabakitzeko ahalmen mugatua duela. Areagotu egin dira pandemiaren, gerraren eta sistemak eragindako krisien ondorio sozial, ekonomiko eta politikoei aurre egiteko Nafarroako erakundeek dituzten egiturazko gabeziak.

CCOO eta UGT sindikatuen, CEN patronalaren eta Nafarroako Gobernuaren arteko ekintza-batasunak usurpatu egin ditu ordezkaritza sindikala eta Elkarrizketa Soziala, nahiz eta une honetan ordezkaritza sindikalaren %50 baino gutxiago izan. Horrela, Nafarroako sare ekonomikoaren eta Nafarroako langileen beharrei kasu egin gabe, beren interes politikoak lehenetsi dituzte oraingo estatu-ereduari eta beren gizarte- eta lan-harremanen esparruari eusteko.

Horixe da 40 urte betetzen dituen Hobekuntzaren benetako balantzea. Patronalaren eta Nafarroako elite ekonomikoen neurrira egindako sasi-autogobernu aldakor bat dugu: zentralista agertzen da langile-klaseari eskubideak ukatu nahi zaizkionean, eta foralista Estatuaren eta elite erreakzionarioen interesak bere horretan mantendu nahi direnean (fiskalitatea, esate baterako).

Behar-beharrezkoa da egungo indar korrelazioa aldatzea, kontzientzien eraldaketan aurrera egitea eta agerian jartzea funtzionamendu modu hori eta politika horiek desagerrarazi behar direla. Hauteskunde sindikalen emaitzak erakusten ari dira gero eta langile gehiagok Hobekuntzaren eredu politiko eta sozioekonomikoa gainditzearen alde egiten dutela.

Etorkizunari begira, Nafarroak tresna berriak behar ditu. Erakundeen burujabetzarako proiektu sendo bat behar dugu datozen egiturazko erronka handiei aurre egiteko. Tresna berriak behar ditugu, herri gisa, gure lurraldeko gehiengo sozialaren eskakizun sozial, politiko, linguistiko eta kulturalak bermatu eta ahalbidetzeko.

Ezinbestekoa da, beraz, eztabaida prozesu zabal eta mugarik gabea irekitzea Nafarroako eredu sozial, ekonomiko eta instituzionalari buruz, eta Espainiako Estatuarekin eta gainerako euskal lurraldeekin izan nahi ditugun harremanei buruz. Gizarte eta lan eremuari dagokionez, ezinbestekotzat jotzen dugu lan harremanetarako eta gizarte babeserako esparru propioa eratzea, bai eta lan kode eta gizarte segurantza propioa ere. Espazio sozioekonomiko propioa, eskumen osoekin eta gizarte eta lan arloko gaiak erabakitzeko gaitasunarekin.

Duela 40 urte eztabaida lapurtu ziguten. Orain, nafarroi dagokigu gure etorkizuna erabakitzea, askatasunez eta demokratikoki. Defizit historiko hori zuzentzeko unea iritsi da; Nafarroako herritarrei hitza eta botoa emateko unea da.

Kapitalismoan langileok ez dugu etorkizunik. Aldaketak behar ditugu, bai ekonomian, bai eredu instituzionalean. Eta hori guztia posible egin behar dugu hemen, Nafarroan, Euskal Herrian. Kapitalismoari alternatiba batekin erantzutea herriz herri jorratu beharreko gai globala da. Hori egin ahal izateko, Nafarroak bere subiranotasuna berreskuratu behar du. Madrilen posible ez diren aldaketak Nafarroan gauzatu ahal izateko. Sindikalismo subiranistak ezin dio izkin egin gai horri. Altxa gaitezen! 40 urteren ondoren, hemen jarraitzen dugu. Egin dezagun posible!