Azaroaren 25ean, Indarkeria Matxistaren Aurkako Nazioarteko Eguna izango da. Honen harira, LABetik gure irakurketa plazaratu dugu eta egun horretan egingo ditugun mobilizazioen ezaugarritzea jakitera eman dugu. Aurten ere badugu zer borrokatu. Emakumeok* lantokietan aske izateko eskubidea aldarrikatzearekin batera, protokoloak sustatu ditzaten eskatuko dugu enpresetan. Sindikatuak ere txapak sortu ditu, emakume* langileek soinean eraman ditzaten, “Lantokietan aske!” leloarekin.

Sistema kapitalista heteropatriarkalak indarkeria matxista erabiltzen du emakumeak* menpeko posizio batean mantentzeko, modu sistematikoan, baita lan munduan ere. Izan ere, gure lantokiak jendartearen isla dira: hierarkietan eta botere harremanetan oinarritzen den errealitatea,  generoen arteko desberdintasunak emakumeon diskriminazio iturburu bihurtzen dituena.

Indarkeria matxistak forma espezifikoa hartzen du lan munduan:

  • Nahiz eta gero eta eraso gehiago salatzen diren, indarkeria matxista ezkutuan geratzen da askotan, zigor eta mehatxuzuzen eta zeharkakoen ondorioz: kaleratzeak, ordutegi aldaketak, kontziliaziorako neurriak ez baimentzea, jazarpen sexuala eta sexista…
  • Lantokiak indarkeria matxistarako leku “aproposa” dira, botere harreman ezberdinak gurutzatzen direlako, zapalkuntza ardatz bat baino gehiagok elkar zeharkatzen dute eta honek ahulezia eta babesgabezia egoera larriagoan jartzen ditu hainbat pertsona eta kolektibo.
  • Gainera, kapitalak, indarkeria matxista erabiltzen du doan egiten dugun lanaz jabetzekoeta, lan munduan, esplotazio hutsezko enpleguetara lotuta izateko, mehatxuen bitartez baldintza hobeak lortzeko protesta ez dezagun edo esplotazio hori salatu ez dezagun.

Ezkutuan mantenarazi nahi duten errealitate honen aurrean, LAB-etik hiru ideia azpimarratu nahi ditugu:

1. Protokoloak ezinbesteko tresna dira lantokietan indarkeria matxistari aurre egiteko.

Emakume eta gorputz identitate disidenteak zapaltzen dituen biolentzia sistemikoaren aurrean, babesgabe eta egoera hauei aurre egiteko tresnarik gabe aurkitzen gara gehienetan. Protokoloak dira sexuan oinarritutako jazarpenari eta sexu-orientazioan edo genero-identitate nahiz adierazpenean oinarritutako jazarpenari aurre egiteko ditugun tresnarik eraginkorrenak. Ezin ditugulako emakumeak* babesgabe eta bermerik gabe utzi indarkeria matxista salatzerako orduan, honetarako lantokietan sistematizatutako prozesuak eta protokoloak beharrezkoak dira.

2. Edozein neurri ez da nahikoa eta edozein neurrik ez du bermatzen lantokiak emakumeontzako* espazio libreak izatea.

Enpresa asko daude protokolorik ez dituztenak. Baina beste asko eta asko ere badaude indarkeria matxistaren kontrako edozein neurri hartzen dituztenak, inolako bermerik gabe. Guk horren aurrean protokolo eraginkorrak exijitzen ditugu:lanketa bat izango dutenak eta langileekin negoziatutakoak. Plantilla osoarentzat formazioan eta sentsibilizazioan oinarritutako protokoloak, ez legea nolanahi betetzeko neurri eraginkorrak, papera betetzeko. Protokolo errealak behar ditugu, indarkeria mota guzti horiek prebenitzeko eta aurre egiteko. Hauek langileen parte hartzearekin diseinatu behar dira, edukiak zabaldu, kontzientziazio lana egin, eta ondo aplikatu.

3. Borondate politiko falta nabaria da, enpresak eta erakundeak derrigortzeko protokolo eraginkorrak martxan jartzera.

Gaur egun indarrean dauden legedi guztien arabera, indarkeria matxistaren aurkako protokoloak ez dira derrigorrezkoak enpresa eta lantokietan: Indarkeria matxistarik gabeko lantokiak  ahalbideratzeko neurriak hartzea proposatzen du eta neuri hauek negoziatuak izan behar direla esaten badu ere, enpresak ez daude behartuak. Modu honetan enpresa bakoitzaren borondatearen esku utzita eremu honetan egin beharreko inbertsioak. Jarrera hauen atzean dagoen borondate politiko falta ere salatzen dugu.