2026-09-13
Blog Page 3

LABek eskari zuzena egin dio FVEMi, Bizkaiko metalgintzan dagokion erantzukizunari heldu eta negoziatzen has dadin

Patronala edukirik gabe azaldu da 57.000 langile baino gehiagori eragiten dien hitzarmenaren negoziaziora. Negoziazio mahaian euskara lehenetsi du LABek, eta irekita dauden gainerako 47 hitzarmenetan ere euskaraz aritzeko eskubidea bermatu behar dela aldarrikatu du.

Hilabete hauetan, FVEM patronalak lau plataforma sindikal egotearen argudioa erabili du negoziazioan aurrera ez egiteko. Sindikatuok planteamendu hori jaso dugu, eta ahalegina egiten ari gara plataforma bateratu bat lortzeko. Lan horrek aurrera jarraitzen du. Dena den, sindikatuok adostasunak bilatzeko denbora eta ahalegina eskaintzen ari garen bitartean, FVEM jarrera pasiboan mantentzen da, eta negoziazioa baldintzatu nahian jarraitzen du, alderdi sindikalak nola antolatu behar duen inposatu nahian. Aniztasun sindikala ez da anomalia bat, ezta negoziatzen hasi aurretik konpondu beharreko arazo bat ere. Negoziazio kolektiboaren beraren parte da.

FVEMek ezin du sindikatuok lan hori amaitu arte itxaron berea egiten hasteko; hori ez da dagokion erantzukizunez jokatzea. Gaur berriro galdetu diogu zer negoziatzeko prest dagoen. Eta erantzuna, beste behin ere, izan da plataforma bateraturik ez dagoen bitartean ez duela ezer esateko.

Horrek ezin du horrela jarraitu; FVEMen erantzukizuna da negoziatzea. Are gehiago, Bizkaiko metalgintzako 57.000 langile baino gehiagori eragiten dien hitzarmen bati buruz ari garela aintzat hartuta. Negoziazioak aurrera egiten ez duen bitartean bizi-kostuak gora egiten jarraitzen du, eta langileen erosteko ahalmena presiopean dago.

FVEMek ez du erantzunik eman nahi oinarrizko gai bati buruz ere: zer egiteko prest dagoen langileen erosteko ahalmena bermatzeko.

LABek batasun sindikalaren alde lanean jarraituko du; aldi berean, sektorea antolatzeko eta aktibatzeko prestatzen hasi beharra dago.

LABek euskara lehenetsiko du negoziazio guztietan

Gaurkoan ere Bizkaiko metalgintzako mahai negoziatzailean euskararen defentsa irmoa egin du LABek, LABentzat ez baita berria euskaraz lan egiteko, bizitzeko eta negoziatzeko eskubidea aldarrikatu eta borrokatzea.

Ezinbestekoa da lan-munduan euskara normalizatzea eta langileen hizkuntza-eskubideak bermatzea. Ezinbestekoa da lantokietan euskararen presentzia eta erabilera areagotzea lan-munduan euskara normalizatzeko eta langileen hizkuntza eskubideak bermatzeko. Ezinbestekoa da negoziazio mahaietan euskaraz aritu ahal izatea ere; horretarako behar diren bitartekoak lehenbailehen jarrita; epe eta neurri zehatzekin, alegia.

LABen eskaera ez da Bizkaiko metalgintzara mugatzen, ezta hitzarmen jakin batzuetara ere. Une honetan irekita dauden 47 lan hitzarmenetan lortu behar da euskaraz aritzeko eskubidea bermatzea. Negoziazio guzti-guztietan euskara lehenetsiko du LABek.

LABek argi utzi nahi du: euskaraz aritzeko eskubidearen borroka ezin da hitzarmenen negoziazio mahaietara mugatu; alegia, lan auziekin epaitegietara goazenean, egunerokoan lan zentroetan, erakundeekiko eta eragileen arteko harremanetan… Guztietan horrela izan dadin borrokatuko du LABek. Euskarak urratsak behar ditu. Lan zentroetan euskara planak bultzatzea ezinbestekoa da, eta LAB horretan ari da eremuz eremu. Era berean, hitzarmenen negoziazioetan ere euskaldunon hizkuntza eskubideak errespetatu behar dira. Hori horrela izan dadin lanean jarraituko du LABek.

Ideia faxista eta xenofoboen aurrean jarrera irmoa behar dela aldarrikatzen du LABek

Oldarraldi erreakzionarioari aurre egiteko modurik eraginkorrena kapitalari mugak jartzea, herritar guztien eskubideak bermatzea, birbanaketa politikak ezartzea eta sakoneko agenda eraldatzaile bat aurrera eramatea dela uste du LABek, eta horien alde aktibatzeko deia egin die langileei. Sindikatuak bere aurkakotasuna adierazi nahi die gaurko deitutako elkarretaratze faxista eta xenofoboei.

Ceutako larrialdi humanitarioa da oraingoan eskuin muturrak ideia faxista eta erreakzionarioak zabaltzeko darabilen aitzakia. Krisi humanitario betean, horren ondorioak pairatzen ari direnak erdigunean jarri beharrean, migratzaileak jopuntuan jarri eta erasotu ditu eskuin muturrak, egungo status quo-a defendatzeko eta betikoen pribilegioak mantentzeko helburuarekin. Errezeta ezaguna da: migratzera eta pobreziara behartutako pertsonen eskubideak murriztea, noiz eta horien eskubideak babesteko beharra areagotzen den momentuan. Gero eta pertsona gehiagoren eskubidean ditu jopuntuan eskuin muturrak: migraziora behartutako langileak, emakumeak*, sexu-genero disidenteak, hizkuntza gutxituetako hiztunak…

Izan ere, bizi dugun fase kapitalista geroz eta bortitzago honek autoritarismoan eta faxismoan topatzen du bizirauteko bidea, langileak langileen kontra jarriz, migranteen kontrako jazarpena sustatuz. Azken hilabetean Ceutan gertatzen ari denaz probestu nahian ari da ultraeskuina, bere marko ideologikoa ezarri nahian, baina marko horren hedapena ikus daiteke gertuago ere; hala nola, Bilboko kale saltzaileen kriminalizazioan eta haien kontrako jazarpenean, Donostian kale egoeran dauden herritarrekiko elkartasuna eta laguntza sarea desegiteko Donostiako Udalaren saiakeran eta segurtasunik eza migratzaileekin eta herritar zaurgarrienekin lotzeko zenbait politikarik azken hilabeteetan egindako adierazpenetan. LABek larritzat jotzen ditu halakoak.

Denetan badago elementu komun bat: ultraeskuinak marko ideologikoa ezartzen du, gehienetan gezurretan oinarrituta, eta, ondoren, hainbat alderdik eta insituziok horren araberako politika publikoak garatzen dituzte: eskubide murrizketak dakartzaten politikak. LABek argi du zein den oldarraldi erreakzionarioari aurre egiteko modurik eraginkorrena: kapitalari mugak jartzea, herritar guztien eskubideak bermatzea, birbanaketa politikak ezartzea eta sakoneko agenda eraldatzaile bat aurrera eramatea. Horrekiko konpromiso argia du LABek.

Norabide horretan eta agenda sozial eta nazional eraldatzailearen alde eremu guztietan antolatzeko deia egiten die LABek langileei, horixe izango baita oldarraldi erreakzionarioari atea ixteko antidotoa. Zentzu horretan, LABek bere aurkakotasuna adierazten die gaurko deituta dauden elkarretaratze xenofobo eta faxistei. Era berean, dei egiten die euskal langileei eskuin muturrak inposatu nahi duen agenda erreakzionarioari bizkarra eman diezaioten eta herritar guztien eskubideen alde mobilizatu daitezen.

LABek lau langileren kriminalizazioa salatu du martxoaren 17ko greban parte hartzeagatik

Martxoaren 17ko greba orokorrean parte hartu zuten lau grebalari Iruñeko epaitegian deklaratzera deitu dituzte gaur, atxilotzeko mehatxuaren pean. Bi delitu egotzi dizkiete: agintaritzari desobedientzia eta trafikoaren segurtasunaren aurkako delitua. 40 pertsona baino gehiago mobilizatu dira Justizia Jauregiaren aurrean, greba egunean parte hartu zutenen aurkako errepresaliak salatzeko eta deklaratzera deitutako lau pertsonei babesa adierazteko.

LAB sindikatuak adierazi duenez, lau langileek mobilizazioetan parte hartu zuten 1.500 euroko gutxieneko soldataren alde egiteko, eta “inola ere ez zioten agintaritzari desobeditu, eta ez zuten trafikoaren segurtasuna arriskuan jarri”.

Sindikatuak eskatu du greban parte hartu zuten langileen aurkako errepresaliak eteteko, bai isunen bidez —LABen arabera, Iruñerrian dagoeneko 15.000 eurotik gorakoak dira—, bai lau grebalari hauei eragiten dien bezalako prozesu judizialen bidez.

LABek onartezintzat jo du greba eskubidea eta bizi-baldintza duinen aldeko borroka jazarpen eta kriminalizazio arrazoi bihurtzea. “1.500 euroko gutxieneko soldata aldarrikatzea ez da delitua, langileon behar bat da”, defendatu du. “Hori aldarrikatzen dugu posible delako eta, gutxiagorekin, langileok ezin dugulako duintasunez bizi”, adierazi du.

Azkenik, LABek bere elkartasuna berretsi die deklaratzera deitutako lau langileei, baita, sindikatuaren arabera, martxoaren 17ko greban parte hartzeagatik errepresaliak jasaten ari diren pertsona guztiei ere. “Errepresioaren eta kriminalizazioaren aurrean, greba eskubidea eta langileon bizi-baldintza duinak defendatzen jarraituko dugu”, ondorioztatu du.

Langabeziari dagokionez, uda amaierak beti ekartzen duen egoeran gaude

Abuztu amaieran, SEPEren datuen arabera, 136.372 pertsona zeuden langabezian eta 1.072.124 erregimen orokorrean afiliatuta Hego Euskal Herrian. Horrek esan nahi du afiliazioak behera egin duela eta langabeziak gora egin duela aurreko hilabetearekin alderatuta, behin uda amaituta.

Enpleguak sortzen jarraitzen badu ere, datuek erakusten dute enpleguaren kalitateak okerrera egin duela, behin-behinekotasunaren eta partzialtasunaren ondorioz. Azken hilabete honetan, lanaldi partzialeko kontratu mugagabeen kopuruak nabarmen egin du gora, eta horrek agerian uzten du enplegu ez hain egonkor eta prekarioetarako joera dagoela. Izan ere, abuztuan, hilabete amaieran kontratu gehiago egon badira ere, langabe gehiago erregistratu dira, hilabetean zehar egin diren kontratuak behin-behinekoak izan baitira; aurreko urtean baino 12.007 kontratu gehiago sinatu dira abuztuan zehar, eta horietatik %78,81 izan dira behin-behinekoak.

Gainera, egiturazko arrakalek bere horretan jarraitzen dute. Horri aurre egiteko neurri politikoak hartzen ez diren bitartean, egoerak bere horretan jarraituko du. Esaterako;

– Emakumeen* artean %58,7k jardunaldi osoa dute, gizonezkoek aldiz, %78,7k. Hau da, lau emakumetik* 1ek lanaldi partziala du.

– Bestalde, langabeziak gora egin du migratuen artean. Hauen artean, 4.154 langabe gehiago daude azken urtean eta aurreko enplegurik gabekoen artean %39,75 igo da langabezia. Azken hilabetean migratuen artean langabeziak gora egin du (997 langabetu gehiago), ia sektore guztietan. Bereziki aipatzekoa da migratu langabeen artean %47,5 zerbitzutan ibili direla lan bila, zehazki lan prekarioenak eskaintzen dituen sektorean.

Egoera honen aurrean, LAB sindikatuak langile klase osoari mesede egingo dion 1.500 €-ko gutxieneko soldata propioa aldarrikatzen du. Lan munduan gertatzen dena aztertzeko, langabezia datuak ez dira nahikoa. Enpleguaren kalitatean jarri behar dugu arreta, sortzen den enplegua gero eta prekarioagoa baita. Horregatik, lanpostuak duindu behar ditugu. Izan ere, gaur egun lan bat izateak ez du bermatzen bizitza duin bat garatu ahal izatea.

LABek Nafarroako zahar egoitzetako lehen hitzarmena sinatu du #LortuDugu

Borrokaldi luze baten ostean, joan den martxoaren 17an Hego Euskal Herri osoan egin zen greba orokorraren alderdietako asko gauzatu dira hitzarmenean, besteak beste, 1.500 €-ko soldata minimoa kategoria guztientzat.

Gaur eguerdian sinatu da Nafarroako zahar egoitzetako lehen hitzarmena. Azken sei urteotan borroka ia etengabean aritu diren langileei eskerrak eman nahi dizkie LAB sindikatuak, eta aldi berean, bere zorionik beroenak luzatu.

Hitzarmena historikotzat jotzen du sindikatuak, sektoreko lehenbizikoa delako, eta gainera, aurrerapauso itzelak dakartzalako langile guztientzat. Orain arteko hitzarmena, Espainiako Estatukoa, aisa gainditzen du testu berri honek, izan ere, indarrean ziren lan baldintza negargarriei amaiera eman eta sektoreko prekarizazioarekin behin-betiko bukatzeko oinarri sendoak ezartzen baititu.

Honakoak dira hitzarmenak zahar egoitzetako langileei ekarriko dizkien onura nagusietako batzuk:

• 1.500 euroko soldata sektoreko kategoria guztietan.

• 123 orduko jardunaldi murrizketa. 2027an 82 ordu jaitsiko dira.

• Norberaren aferetarako 4 egun.

• Bajen osagarrian aurrerapauso nabarmenak.

• Zenbait enpresatan ezarrita dauden hobekuntzak blindatzea, egoera hobeagoan dauden langileek galerarik izan ez dezaten. Gainera, hitzarmenean araututako gutxienekotik gorako soldatak dituztenek ere urtero izango dute igoera.

Hori guztia, baina, sei urteko borroka luze eta gogorraren ondoren iritsi da: grebak, lanuzteak, ekimen desnormalizatzaileak, asanbladak eta era guztietako mobilizazioak izan dira sektoreko langileen bidelagun.

Horregatik guztiagatik, LABetik eskerrak eta zorionak eman nahi dizkiegu hitzarmen honetarako era batera edo bestera lanean tinko aritu diren langile guztiei. Behin eta berriz mahai gainean jarri duten antolakuntza gaitasuna, sendotasuna eta ausardia izan dira hitzarmen hau sinatzera eraman gaituztenak. Bejondeizuela guzti-guztioi!

Bestalde, ezinbestekoa da garaipen hau dagokion testuinguruan jartzea, eta hala, harro esan dezakegu martxoaren 17an Hego Euskal Herria astindu zuen greba orokorraren aldarria egi bihurtu dugula hitzarmen sektorial honetan. Frogatu egin dugu Nafarroan posible dela, eta frogatu egin dugu ere estatalizazioari aurre egin dakiokeela: hemen negoziatzeko eskubidea eta gaitasuna ditugu, eta LABek bide horretan jarraituko du nazio eraikuntzan pausoak emanez.

Zorionak zahar egoitzetako langileei!

Gora langileon borroka!

Irunen izandako sexu erasoaren aurrean, sexu langileen eskubideak aldarrikatu ditu LABek

Era honetako egoerei aurre egiteko beharra duten langileei bere baliabideak eskaini dizkie LABek, erakundeei indarkeria matxistari aurre egiteko neurri eraginkorrak eskatzearekin batera. Sexu lana indarkeriarekin parekatzeak sexu langileei ahotsa eta agentzia kentzea eragin dezakeela ohartarazten dugu.

LAB sindikatutik irmo gaitzetsi nahi dugu Irunen, Azken Portu auzoan sexu-lanarekin lotutako lokal batean, emakume batek jasandako sexu erasoa, baita hura laguntzera joan zen beste emakume baten aurka izandako indarkeria ere.

Aste honetan gertatu da erasoa, eta gizon bat atxilotu dute sexu erasoagatik, legez kanpoko atxiloketagatik eta lesioengatik. Informazioaren arabera, gizonak biktimari lokaletik ateratzea eragotzi zion, eta hura laguntzera joan zen beste emakume bat ere kolpatu zuen.

LABek bere elkartasuna eta babesa helarazi nahi dizkie bi emakumeei. Sindikatuak bere baliabideak jarri ditu, eta atea irekita daukagu era honetako egoerei aurre egiteko beharra duten langileentzat. Aldi berean, argi utzi nahi dugu: emakumeek ez dute indarkeriarik, sexu abusurik edo euren gorputzen eta askatasunaren gaineko kontrolik jasan behar. Inolako egoeratan, salbuespenik gabe.

Era berean, ezinbestekoa iruditzen zaigu sexu-lanean aritzen diren emakumeen baimenari eta erabakitzeko eskubideari buruzko oinarrizko ideia bat azpimarratzea. Sexu langileek, zerbitzua hasi aurretik, bezeroekin zerbitzuaren mugak eta baldintzak adosten dituzte. Akordio horretan ezarritako edozein muga urratzea sexu erasoa da. Era berean, sexu langileak eskubidea du edozein unetan eta edozein arrazoirengatik bere baimena atzera botatzeko, eta bezeroak erabaki hori errespetatzeko betebeharra du.

Baimenaren logika berbera da emakume guztientzat, sexu-zerbitzu baten truke dirua jaso ala ez. Ordainketa batek ez du emakumearen gorputzaren gaineko eskubiderik ematen, eta zerbitzu bat aldez aurretik adosteak ez du esan nahi emakumeak beste edozein sexu-praktika edo egoera onartu duenik.

Horregatik, sexu-lana eta indarkeria gauza bera balira bezala aurkezteak ez du laguntzen gertatzen diren sexu erasoak behar bezala aztertzen. Aitzitik, sexu-lana indarkeriarekin per se parekatzeak sexu langileen ahotsa eta agentzia ikusezin bihurtzeko arriskua dakar, eta biktimak salaketa jartzeko duen zilegitasuna ahuldu dezake. Era berean, garrantzitsua da sexu-lana lana dela aldarrikatzea, sexu-indarkeriaren eta sexu-lanaren arteko bereizketa egiteko, egoera hauek errepika ez daitezen eta lankideek horrelakoak jasan behar ez dituztela jakin dezaten.

Gertatutakoa ezin da, beraz, gertaera isolatu gisa ulertu, baina ezta sexu-lanaren existentzia bera sexu-indarkeriaren sinonimotzat hartu ere. Indarkeria matxista egiturazko indarkeria da, botere harreman desorekatuetan oinarritzen dena, eta indarkeria egoera bakoitza bere ezaugarriekin eta bere testuinguruan aztertu behar da, biktimaren hitza eta eskubideak erdigunean jarriz.

Horregatik, LABetik erakundeei eskatzen diegu beharrezko baliabide guztiak jar ditzatela emakume biktimen babesa, arreta eta erreparazioa bermatzeko, sexu-langileen egoera edozein dela ere.

Era berean, prekaritatea ere indarkeria da. Prekaritateak emakumeak indarkeriari aurre egiteko eta egoera horietatik irteteko beharrezko baliabiderik gabe uzten ditu. Horregatik, indarkeria matxistari aurre egiteko ezinbestekoa da emakumeen lan eta bizi baldintza duinak bermatzea.

Kontserbadurismoa gero eta handiagoa den testuinguru honetan, emakume eredu bakarra familia tradizionalarekin lotzen denean, arautik kanpo dauden emakumeen aurkako erasoak areagotzeko arriskua dago.

Konpromiso irmoa eskatzen dugu indarkeria matxistari aurre egiteko, baita lan eremuan ere. Laneko arriskuen prebentzioan indarkeria matxistaren aurkako neurriak txertatu behar dira, eta neurri horiek benetan eraginkorrak izan behar dute, emakumeen segurtasuna, osasuna eta eskubideak bermatzeko.

LABen, mugimendu feministarekin batera, lanean jarraituko dugu indarkeria matxista eta emakumeen esplotazioa ahalbidetzen dituzten botere harremanak eraldatzeko, sexu-langileekin batera eta horiek subjektu politiko gisa aitortuz. Izan ere, sistema kapitalista, zisheteropatriarkal eta kolonial honen logikak daude, argi eta garbi, eraso hauen atzean. Ezin dugu ahaztu Atzerritartasun Legeak ere emakume migratzaileen prekaritatea eta zaurgarritasuna areagotu ditzakeela, eskubideak eta baliabideak eskuratzea zailduz eta indarkeria salatzeko oztopoak sortuz. Emakume guztiek, haien egoera administratiboa edozein dela ere, babes eta eskubide berberak izan behar dituzte.

LABen gure konpromisoa berresten dugu emakumeen eskubideen defentsan eta indarkeria matxistarik gabeko lan eta bizi baldintzen eraikuntzan. Horretarako, mugimendu feministarekin eta emakume langileekin batera lanean jarraituko dugu, sexu-langileak barne.

Indarkeria matxistaren aurrean, sindikalismo feminista.

Navarrabiomed kalera atera da Nafarroako Gobernuaren aurrean, herritarrei informazioa ematen jarraitzeko eta hitzarmen duin bat eskatzeko

Navarrabiomed–Miguel Servet Fundazioko Langileen Batzordeak, LABeko bederatzi ordezkarik osatua, elkarretaratzea egin du Nafarroako Gobernuaren egoitza den Nafarroako Jauregiaren aurrean. Ekimenak helburu bikoitza izan du: herritarrei argi erakustea Navarrabiomeden egiten duten lanaren garrantzia eta langile guztientzako lan-baldintza duinak aldarrikatzea. Horrela, ikerketa biomediko publikoaren errealitatea hurbildu nahi izan zaio gizarteari.

Kanpoaldean mobilizazioa egin den bitartean, eraikinaren barruan Nafarroako Gobernua bilduta egon da. Batzordeak zuzenean helarazi nahi dizkio bere aldarrikapenak Foru Exekutiboari, eta etorkizuneko hitzarmen kolektiboa gauzatu eta aplikatu ahal izateko behar diren neurriak entzun eta har ditzala eskatu nahi dio.

Navarrabiomed–Miguel Servet Fundazioa 40 urteko ibilbidea duen fundazio publikoa bada ere, bere plantillak ez du hitzarmen kolektibo propiorik. Batzordeak salatu du hiru urte daramatzala ikerketa biomedikoaren eremuaren berezitasunak bilduko dituen eta aldi berean erakundean lan egiten duten pertsona guztien lan-baldintzak duinduko dituen testu bat negoziatzen.

Horrekin batera, Batzordea sinadurak biltzen ere ari da Nafarroako herritarren artean, euren aldarrikapenei babes soziala emateko. Babes bilketa honekin, Nafarroako Gobernuari jakinarazi nahi diote Navarrabiomedeko langileentzako hitzarmen duin baten eskaera ez dela soilik lan kontu bat. Baldintza egonkorrak, bidezkoak eta ikerketaren errealitatera egokituak izatea ezinbestekoa da talentua atxiki eta erakartzeko, kualifikazio handiko profesionalen ihesa saihesteko eta fundazio publikoaren ikerketa-gaitasuna indartzeko.

Era berean, ikerketa biomediko publiko sendo batek osasun sistemaren kalitatean eragin zuzena duela nabarmendu dute, gaixotasunen prebentzioan, diagnostikoan eta tratamenduan aurrerapenak bultzatzen dituelako, Nafarroako gizarte osoarentzat onura zuzena izanik. Horregatik, ikertzaileentzako eta teknikarientzako lan-baldintza duinak bermatzeak Nafarroako osasun-sistema publikoa eta gaitasun zientifikoa indartzea ere ekarriko du.

Horregatik, Batzordeak borondate politikoa eta inplikazioa eskatzen dizkio Nafarroako Gobernuari: bai negoziazioa desblokeatzeko, eta baita 2027rako Nafarroako Aurrekontu Orokorretan hitzarmena gauzatzeko behar diren baliabideak bermatzeko ere.

Arabako metaleko intersindikala deitu dugu

Negoziazioa erabateko blokeoan dagoenean, sektore osoaren indarra beharrezkoa da.

LABek Arabako Metaleko mahai negoziatzailea osatzen duten gainontzeko sindikatuei deialdia zabaldu die irailean zehar intersindikala batu eta elkarlanerako aukerak dauden arakatzeko. Izan ere, negoziazioa deitu ezin zaion bilera katea luzatzen ari da eta blokeoa erabatekoa da.

Mahaia osatu eta lehen bileran, sindikatuok geure plataformak aurkeztu genituen, bakoitzak bere irakurketatik eta bere helburuetatik. Horrela, hurrengo bileran, martxoan, SEA patronalak bere proposamena aurkeztu zuen, eskubide galera larriak proposatzen zituena:

  • Ez dago KPIaren bermerik, eros-ahalmena ez da bermatzen.
  • Ez dago jardunaldi jaitsierarik.
  • Malgutasuna 100 ordutik 259 ordura pasatzea proposatzen da.
  • Aldi Baterako Ezintasun (baja) arruntetan dagoen osagarria kendu.
  • Aldi Baterako Ezintasun laboraletan estaldura 545 egunera mugatu (orain epealdi osoa barnebiltzen da).
  • Eskubide sindikaletan atzera pausuak, delegatu sindikala izendatzeko aukerak mugatuz.

Gerora, patronalak hobekuntza bezala saldu nahi izan du malgutasuna 160 ordura pasatzea (indarrean dagoena baino 60 gehiago), eta laneko ABEen okertzea atzera botatzea. LABetik hasieratik esan genuen negoziazio berriaren oinarria azken akordioa izan behar zela, eta inola ere ez genuela onartuko baldintza okerragoetatik abiatzea. Horrela adierazi genuen: Atzera pausurik gabeko proposamenik egon ezean, guretzat negoziazioa blokeatuta geratzen da. Ostean, gainontzeko sindikatuak batu ziren posizio horretara.

LABen hilabeteak daramatzagu sektorearen alde mobilizatzen. Argi dugu negoziazioaren arrakasta sektoreak duen mobilizatzeko gaitasunaren araberakoa izango dela. Horregatik, iazko udaberritik hasi ginen delegatuen asanbladak egiten, aldarriak kalera eramaten, elkarretaratzeak eta infoak enpresetan banatzen, eta abar. Azkena maiatzean zehar eginiko ekimena izan zen, zeinetan SEAren zuzendaritzan dauden metaleko enpresak seinalatu baikenituen blokeoaren erantzule gisa, patronalarekin batera.

Baina uste dugu presioan salto bat eman behar dela eta badela garaia sindikatu ezberdinak batzeko. Argi dugu sektorearen indarra langileon batasunean dagoela, eta hori lortzera bidean, lehen urratsa mahaian ordezkaritza dugun sindikatuak ados jartzea da. Hau da intersindikala batzearen arrazoia: indarrak batzea. Mahaian hirugarren indarra bagara ere, mobilizazioan iniziatiba hartu dugun bezala, intersindikala deitzeko momentuan ere ez diogu muzin egin gure erantzukizunari.

Bakoitzari dagokion posiziotik, dagokion erantzukizunetik, LABetik arduraz jokatuko dugu, beti egin izan dugun bezala.

Zubietako erraustegiko langileak mobilizatu egin dira lan osasuna berma dadila eskatu eta beren lanari egokituriko ituna exijitzeko

Zubietako erraustegiko langileek mobilizazioa egin dute eguerdian lantokiaren aurrean, joan den astean gertaturikoa salatu eta lan osasuna bermatuta egon dadila exijitzeko. Bederatzi lagun artatu behar izan zituzten osasun langileek plantan sutea piztu ostean eta beharrezko neurriak hartu ez izanaren ondorioz.

Langileek urtebete pasatxo daramate lanuzteak eta mobilizazioak egiten enpresa paktu bat lortzeko; izan ere, egun kale garbitzaileen hitzarmena aplikatzen zaie, eta langileek uste dute beren lanak dituen berezitasunak aintzat hartuko dituen akordio bat beharrezkoa dela. Orain arte, baina, jaramonik ez diete egin.

“Toxikotasun handiko planta da, eta horren ondorioz lan ikuskaritzan lau salaketa sartu ditugu. Ateak ixten dituzte eta barruan sortzen den kea toxikoa dela ohartarazi dugu”, azadu du LABeko delegatu Gotzon Intxaurrandietak.

Eskaera ekonomiko batzuk ere egin izan dituzte langileek, baina enpresak erantzuten du dirurik ez dagoela. “Guk badakigu dirua badagoela; GHK-k eta aldundiak beste alde batera begiratzen dute eta kontratua dagoeneko emanda dagoenaren aitzakia jartzen dute, baina Ekondakinek azken urteetan 15 milioi euro banatu ditu bazkideen artean eta Ekobalen zakua hustu dute. Hortaz, Ekobalek dio dirurik ez dagoela, baina auzia da lehenengo enpresak eramaten duela diru guztia”, azaldu du delegatuak.

Hala, hori guztia salatzeko, irailean berriro ere mobilizazioei ekingo diete langileek, beren salaketak aurrera atera daitezen.