LAB, CCOO, ELA, UGT eta Steilas sindikatuok prentsaurrekoa eman dugu Iruñean, iragartzeko otsailaren 15eko Osasunbideko greba ez dela bakarrik Osasunbidekoa izanen, foru administrazio osokoa baizik.
Isabel Artieda LABen Nafarroako administrazioko arduradunak honakoa adierazi du: “Egin dugu salto Mahai Orokorra aspalditik blokeatua dagoelako negoziazioa, batez ere diru aldetik, beti esaten digutelako aurrekontuetako 1. kapitulua ezin dela igo Madrilek onartzen ez duelako”.
“Beste alde batetik, ikusten ari gara nola ari diren mahaietatik kanpo gauzak negoziatzen, zerbitzu publikoaren kalitatearen kontrakoak direnak. Pentsatzen dugu hori ezin dela onartu. Horregatik egin dugu salto eta eremu batetik administrazio osora eramanen dugu greba”, gaineratu du Artiedak.
Gaude elkarteak, lehen Asociación Uribe Costa bezala ezaguna zenak, aniztasun funtzionaleko pertsonekin egiten du lan, 150 langile ditu eta LABeko 9 ordezkarik osatzen dute bere enpresa-batzordea. Bere hastapenetan, eskumaldea eta Uribe Kostako aniztasun funtzionala zuten umeen familien elkarte bezala hasi zen. Hasieran boluntarioek egiten zuten lan bertan eta gerora, langileak kontratatzen hasi ziren, lan baldintzen hobekuntzekin.
Gaur agerraldia egin dute Getxon, Gaudek duen egoitzaren aurrean. Salatu dute 2008tik, hau da, 15 urte daramatzatela guztira %3,1eko igoera iraingarriarekin. Senideek lagunduak eta babestuak izaten jarraitzen dute, langileen eros ahalmenaren ia %30aren galera izanda ere. Kalitatezko zerbitzua ematen duen plantillak guztiz prekarizaturik jarraitzen du.
Familien elkartea izan zena, gutxi batzuek Aldundiaren diruari etekina ateratzeko asmoarekin sortutako enpresa batean bihurtu da.
Hitzarmenak bere indarraldia galdu zuen 2019ko abenduan eta ordutik daramate langileek soldata igoera duin bat eta hobekuntza sozialak negoziatu ezinean. Haien aitzakia da Bizkaiko Foru Aldundiak ez diela diru gehiagorik ematen.
Egoera zaila sortzen du honek langileentzat, soldata eskala bikoitzekin, kontratu mugagabedun langileak lan egutegirik gabe egotea, beste kategorien funtzioak bete behar izatea diru gutxiagoren truke, etabar.
2022ko irailetik hilabetero 2 orduko paroak egin dituzte langileek, eta otsailaren 8an lehenengo greba eguna egingo dute. Salatzen dute greba mugagabe batera hurbilarazten dituztela, langileon egoera benetan larria delako: “dirua galtzeko goaz lanera”.
LABeko koordinatzaile orokor Garbiñe Aranburu eta irakaskuntzako arduradun Irati Tobar komunikabideen aurrean azaldu dira gaur, Hezkuntza Sailaren eta sindikatuen arteko lan baldintzen inguruko oinarrizko akordioa eskatzeko.
Garbiñe Aranburuk adierazi duenez, bi dira datozen hilabeteetan askatu behar diren korapiloak; batetik, hezkuntza lege berria; bestetik, hezkuntzako langileen lan baldintzak. Euskal Hezkuntza Sistemak eraldaketa sakona behar du, eta bide horretan langileen lan baldintzei ezinbestez erreparatu behar zaie. Aipatutako lehenengo korapiloari dagokionez, aurkeztu zen Lege Aurreproiektuan zuzendu beharreko hainbat gai ikusi eta berau zuzentzeko proposamen zehatzak aurkeztu genituen, Euskal Hezkuntza sistema propio, euskaldun eta sare publiko bakar eta deszentralizatu bakarrean antolaturikora trantsizioa egiteko. Ikusteko dago testu berriak zein neurritan jasoko dituen ekarpenok, eta horren araberako balorazioa egingo du LABek.
Bigarrenari dagokionez, hurrengo urteei begirako oinarriak negoziatzea eskatu izan dugu behin baino gehiagotan: pasa den urteko apirilean, adostu beharreko eduki eta prozedura zehaztuko lukeen bide-orria aldarrikatu genuen; eta irailean, lan baldintzen inguruko xedapen gehigarriak aurkeztu genituen.
Orain arte ez da egon aukerarik Jaurlaritzarekin gai hauek negoziatu eta adosteko. Eta blokeo horren aurrean, greba eta mobilizazioetara jo behar izan dugu, beste zenbait sindikaturekin batera. Greba eta mobilizazio horiek hezkuntzako langileen babes zabala izan zuten eta besteak beste lan eremuko eskaerak erdigunera ekarri zituzten, egoera desblokeatzeko baldintzak sortuz.
Honela, greba eta mobilizazioen indarraz baliatu eta azken asteetan Hezkuntza Sailarekin izan dituen elkarrizketak aintzat hartuta, akordioa bideratzeko aukerak ikusten ditugu LABeko kideok. Ildo honetan, sindikatu guztiekin eseri eta oinarrizko akordio bat negoziatzeko, datozen asteetan sindikatuen arteko mahaia deitzeko, deia egin dio Jaurlaritzari. Horrela egin ezean, greba eta mobilizazio berrien aldeko hautua egingo genuke.
Irati Tobarrek lan eremuari begira oinarriak finkatzeko akordio orokorra behar dela berretsi du. Negoziazio kolektiboa kaltetu gabe, era orokorrago batean hezkuntzako langile guztiak (publikoak, itunduetako ikastetxeetakoak zein azpikontratatuak direnak) aintzat hartuko lituzkeen akordioa behar dela azaldu du.
LABen iritziz honako hauek lirateke lan eremuaren inguruko akordio orokor horretan jaso beharko liratekeen oinarriak:
1- Langile publikoei dagokienez:
Kolektibo guztietan (Irakasleak, Heziketa Berezia, Sukalde eta Garbitzaileak, Haurreskolak Patzuergoa) lanpostuak mantentzea eta hauek esleitzeko irizpideak adostea. Haurreskoletan doakotasunaren ondorioz sortuko liratekeen behar berriei erantzuteko lanpostu berriak sortuz.
Jantoki-ereduaren gaineko azterketa egitea, langileen kudeaketa publikorako aukera aztertuz.
Kategoria berdina duten eta lan eta funtzio berdina egiten duten langileei soldata ekiparatzea. Bide batez, kolektibo feminizatu eta prekarizatuenen lanari duen balio politiko, sozial eta ekonomikoa aitortzea.
Euskalduntzea: langile kolektibo guztiak euskalduntzea; batetik, LPZetan hizkuntz-eskakizunak zehaztuaz; eta bestetik, plan bereziak eginez Lanbide Heziketan edo Sukalde eta Garbiketan.
2. Itundutako ikastetxeetako langileak:
Sarbidea gardena ezartzea, meritu, gaitasun eta berdintasun printzipioetan oinarritu eta eskaintzen publizitatea bermatua duena.
Langileen soldaten ekiparazioa eta lan-baldintzen homologazioa adostea.
Lehentasunez garbitzaile, jantokiko hezitzaile eta autobusetako langileak lehengoratu edo langile publiko bilakatzea aztertzea. Eta hori egin ezean, lehentasunez ekiparazio eta homologaziorako azterketa egitea.
Sektoreko lan baldintzak hobetzen dituen akordioa erdietsi dute askotariko mobilizazio, greba eta ekintzen bidez, eta langile guztiak zoriondu nahi izan dituzte. Hala, borrokak merezi duela berretsi dute.
“Ezin dugu ezkutatu. Eta, ez dugu ezkutatu nahi. Harro gaude egindako borrokarekin, eta pozik, lortutako hitzarmenarekin”, adierazi dute LAB sindikatuko Bizkaiko metalgintzako ordezkariek gaur goizean hiriburuan egindako agerraldian.
Borrokaren balioa lehendik ere ezaguna zuela nabarmendu du LABek, gogorarazita urte luzez hilik egondako hitzarmena berreskuratzea lortu zutela 2019an, 10 greba egunen ostean. Orduz geroztik hiru urte pasata, borrokari berrekin zioten, eta hamaika greba egun eta hainbat mobilizazio eta ekintza gauzatu dituzte, “patronal zeken eta intransigentea” aurrean izanik. Baina, azkenean, garaipena iritsi da, eta patronalak ez ditu bere helburuak lortu; bai, ordea, langileek: “Aurrerapauso garrantzitsuak lortu ditugu, sektoreko langileen lan eta bizi baldintzak hobetzea dakarten neurriak, noiz eta testuinguru ekonomiko eta sozial konplexu honetan”.
36.000 langilek zuzenean sektoreko hitzarmena dute; beste 20.000 dira enpresa hitzarmena dutenak. Hitzarmen honek guztientzat zoru duin bat bermatzen du, oinarri on bat lantokietan hobekuntzak borrokatzen jarraitzeko.
Aurrerapauso garrantzitsuak jasotzen ditu hitzarmenak, besteak beste:
Soldatetan KPIa, eta beraz, eros-ahalmena bermatuko da
Hitzarmenaren indarraldian soldatetan %15eko igoera adostu da eta errebisio klausula bat txertatzea ere bai: horri esker, KPIa bermatuko da, eta beraz, eros-ahalmena. Igoera horiekin hitzarmenean gutxieneko soldata, 2023an, 1.505€ko soldata gordina izango da 14 ordainsaritan. Adibide zehatzera ekarrita: peoi espezialista batek 2.236€ gehiago jasoko ditu urtean.
Norberaren aukerako 8 ordu lortu dira, hauetako 4 errekuperagarriak ez direnak. 20 urtez patronalak uko egin dio hau bezalako aurrera pausoak onartzeari.
Subrogazio eskubidea zabaltzea
Agindutakoa bete dugu, subrogazio eskubidea gero eta kolektibo gehiagotara zabaltzen ari gara, eta hitzarmen honetan zuntz-optikoaren eta telefonia mugikorraren jarduerara zabalduko da. 2019an mantentze-lanetako beharginekin lortu genuen hobekuntza. Gero eta gehiago dira, beraz, onuradunak.
Gai sozialetan aurrerapausoak
Lizentziak eta baimen ordainduak; lan instripuengatiko aseguruetan hobekuntzak; edota sexu-jazarpenaren eta sexuan oinarritutako jazarpenaren aurkako protokoloan LGTBI+ kolektiboa gehitzea.
LABek agerraldian nabarmendu duenez, borroka eta elkarlana izan dira garaipenaren oinarriak: “Borrokak ekarri gaitu honaino. Borrokatuta lortu ditugu hobekuntza guztiak. 2022ko ekainean deitu genituen lehen greba egunak. Ordurako negoziazioak 7 hilabete zeramatzan blokeatuta. Desberdinen arteko aliantza izan da borroka honen ezaugarrietako bat, indarrak batzea, eta babes soziala bigarren ezaugarri baliotsua, jaso izan dugu babes ikaragarria, besteak beste, pentsiodunen, gazteen eta eragile sozialen aldetik. Aliantzak eta babesa, bata zein bestea gakoak izan dira gure borrokan”.
Langileei inork ez die ezer oparitu. “ Bitartekaritza lehenik, eta akordioa gero, gure borrokari esker behartu eta lortu ditugu”, adierazi dute. Lan eta Enplegu Sailburuak, Idoia Mendiak, 11. greba egunaren ostean presioagatik eskaini behar izan zuen bitartekaritza, eta jaurlaritzak metaleko gatazkarekiko zeukan jarrera aldatzera behartuta ikusi zuen bere burua, “kolpeekin, isunekin eta bide judizialetik ez gintuztela geratuko ikusi zutenean”.
Hala ere, gogorarazi dute jazarpen horien ondorioak oraindik ez direla amaitu. Isun ekonomikoak ezartzeaz gain, zenbait lankide deklaratzera deitu dituzte, Ertzaintzak jarritako salaketak tarteko. Hala, Segurtasun Sailari exijitu diote horiek guztiak atzera bota ditzan: “ Borroka sindikala ez da delitua, borroka sindikala inoiz baino beharrezkoagoa da”.
Ekainean hasi eta 11 greba egun eta hainbat mobilizazio aurrera eraman ostean, Eusko Jaurlaritzaren bitartekaritza behartu genuen langileok, eta azkenik lortu dugu hobekuntzak biltzen dituen hitzarmena sinatzea, patronalak zituen asmoen kontra. Bada, lorpenari buruzko irakurketa plazaratzeko agerraldia egingo dugu bihar, larunbata. Dena den, borroka horrekiko jazarpena nabarmendu du LABek; izan ere, orain artekoez gainera, gaur bertan ere hainbat langilek jaso dute epaitegian deklaratzeko deia.
LABeko kideok hasieratik salatu izan dugu Eusko Jaurlaritza Bizkaiko metalgintzako gatazkan izaten ari zen jokabidea; izan ere, azkenaldian Ertzaintzak jarritako hainbat isun eta inputazio jaso ditugu borrokan aritutako langileok, eta badirudi oraindik ere ez direla eten horren ondorioak. Izan ere, gaur bertan hainbat beharginek zitazio gehiagoren berri jaso dute. Bada, horiek guztiak erretiratzeko exijitu diogu Segurtasun Sailari.
Iratxe Azkuek, LABeko ordezkariak, langile guztiak zoriondu ditu hitzarmena izenpetu ostean, eta gaurkoa posible egin duen borrokarekiko harrotasuna azpimarratu du.
Gai honen harira, LAB sindikatuak agerraldia egingo du bihar, garaipenaren inguruko bere irakurketa plazaratzeko asmoz.
APNABIko enpresa-batzordea LABeko 13 ordezkarik osatzen dute, eta otsailaren 8an eta 9an bi greba egun deitu dituzte bidezko lan-hitzarmen baten alde. Erabat finkatuta dagoen elkartea da, 1.000 familiak baino gehiagok osatzen dute eta 300 pertsona inguruk egiten dute lan bertan. APNABIk erakunde publikoen eta beste eragile batzuen lankidetza du, autismoaren espektroan nahasmendua duten pertsonei eta haien famileei zuzendutako zerbitzu eta jarduera sare zabala mantentzeko.
Ematen duten zerbitzu publikoaren titulartasuna, ia osorik, Bizkaiko Foru Aldundiaren ardura da. Azken batean, APNABI diru publikoarekin finantzatzen da gehienbat.
2019az geroztik blokeatuta dagoen negoziazio-esparru batean daude. Horren ondorioz, eros-ahalmenaren galera handia metatu dute, eta langile asko duela bi urtetik hilean 200 euro gutxiago kobratzen ari dira. Kasu askotan, guztiz prekariaok diren soldatekin hilaren amaierara iristea ezinezkoa da.
Gainera, salatu dute euren lan osasuna jokoan dagoela. Aniztasun funtzionaleko beste erakunde eta kolektiborekin alderatuta eraso gehien eta larrienak pairatzen duten elkartea dira. Egoera hau egunerokoa eta gero eta larriagoa da. Egoera horri baliabide falta eta lan-baldintza txarrak batuz azaldu dezakete zergatik gaur egun zuzeneko erasoen edo horietatik eratorritako gaien ondoriozko lan-istripuen ehuneko handienetako bat duten.
Era berean, langileen ia % 30reko baja-indizeak dituzte gaixotasun arruntagatik. Adibidez, aurten, bost lankidek mutualitatera jo behar izan dute, eta, ondorioz, laneko baja-egoeran daude, laneko eraso-egoeren ondorioz.
Laneko eta gizarteko prekarietate-egoeran daude, bai profesionalak, bai erabiltzaileak.
Enpresak gutxienekoen proposamen bat du mahai gainean. Hona hemen proposamen horren aldarrikapen nagusiak:
Egungo kolektibo feminizatuarekin bat datozen kontziliazio-neurriak.
Langileen ongizatea bermatuko duten kalitate-prebentzioko planak.
APNABIk 2020tik jakinarazi die ez duela diru gehiago, baina, aldi berean, 3 etxebizitza erosi ditu, milioi bat euroko balioa duen zentro batean inbertitu du eta egoitza nagusia handitzen ari da, 1.000 metro karratu baino gehiagoko neurrigabeko alokairuarekin. Hori guztia profesionalei zuzendutako diruarekin egiten da, eta Bizkaiko Foru Aldundiaren eta Sergio Murillo Gizarte Ekintza Saileko arduradun nagusiaren oniritziarekin.
Ez da hain urrun geratzen pandemia betean herritar guztiak etxean giltzapetuta zeudenean eta langileek birus ezezagun baten eraginpean egon behar zutenean inolako babesik gabe, euren eta beren familien osasuna arriskuan jarriz. Eta horrela ordaintzen diete orain, edo hobeto esanda, ez diete ordaintzen.
Horregatik, APNABI gelditu egingo da. Ekainaz geroztik, lanuzte partzialak eta hainbat kontzentrazio eta manifestazio egin dituzte Bilboko kaleetan eta euren aurrean. Baina bi eguneko grebara daramatzate, otsailaren 8an eta 9an, beren historiako lehenengoan, horrek prekarizatutako kolektibo batentzat dakarren guztiarekin.
Azkenean, langileen eskaerei erantzun positiborik ematen ez bazaie, APNABIiren familiei jakinarazi nahi diete zerbitzuek eragin handia izango dutela.
Azkenik, enpresaren eta Aldundiaren jarrera aldatzen ez bada, ez dute baztertzen lanuzteak, grebak eta mobilizazioak areagotzea.
Osakidetzaren immobilismoa dela eta, 4 greba-egun berri deitu ditugu sindikatuok, otsailaren 14tik 17ra. Salatu dugu langileek diskriminazioa jasaten dutela, eta Euskal Osasun Zerbitzuak ez duela ebatzi nahi.
Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroaren gatazka blokeatzeko kapitulu berria. Osakidetzaren immobilismoa eta konponbiderik eza ikusita, langileek beste lau greba egun egingo dituzte otsailaren 14tik 17ra bitartean.
Bestalde, LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta UTESE sindikatuek negoziatzeko borondatea berretsi dugu, eta, horregatik, Lan Harremanen Kontseiluan bilera bat egiteko deia egin diogu Osakidetzari. “Egoeraren larritasuna eta konponbideen premia larria ikusita, espero dugu Osakidetzak negoziaziorako benetako jarrera izatea”, azaldu dutenez.
“Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroa erreferentziazko zentroa da, EAEn odol eta ehunen hornidura bermatzen duena. Hala ere, langileek diskriminazio anakronikoa eta bidegabea jasaten dute, eta ez da aitortzen egiten duten lan garrantzitsua”, sindikatuok salatu dugunez.
“Osakidetzak ez du urrats bakar bat ere egin soldata-diskriminazio hori amaitzeko”. Sindikatuek gai-zerrendako puntu gisa sartu dute gai hori Mahai Sektorial guztietan, eta EOZk gai hori lehentasunezkotzat jo ez izana kritikatu dute.
“Gatazka konpontzeko proposamen bat mahai sektorialaren gainean jarrita, Osakidetzak alde bakarretik kendu zuen. Ordutik, gai horri buruz hitz egiteari uko egin dio”, sindikatuek salatu dugunez.
“Eusko Legebiltzarrak ere eskatu dio Osakidetzari egoera horri amaiera emateko”. Sindikatuek salatu dugunez, “langileek 2 urte baino gehiago daramatzate gatazkan: Mobilizazioekin jarraituko dugu Osakidetzak egoera desblokeatu eta baldintzak ospitaleko gainerako langileekin parekatzea erabaki arte”.
Gaur eman diogu hasiera Gipuzkoako Esku Hartze Sozialeko Negoziazio Mahaian ordezkaritza dugun LAB, ELA eta CCOO sindikatuek Batzar Nagusietako Alderdi Politikoekin eta Gipuzkoako hainbat Udal Gobernurekin abiatu dugun elkarrizketa birari.
Bilera hauetan hainbat gai jorratu ditugu; sektorearen egoera, lan baldintzen eta zerbitzuaren kalitatea, ratioen hobekuntza beharra, negoziatzen hasiko garen IV. Hitzarmen Kolektiboa edota Administrazio Publikoen ardura jarri ditugu mahai gainean.
Gaurkoan EH Bilduko eta PNVko ordezkariekin bildu gara, gainontzeko alderdi eta Udal Gobernuekin datozen asteetan burutuko ditugun elkarrizketetan ere langileen interesen eta hartatzen ditugun pertsonen eskubideak defendatzen jarraituko dugu.
Gipuzkoako Esku Hartze Sozialeko III. Hitzarmen Kolektiboaren indarraldia amaitu ostean, hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzear dago eta LAB sindikatua da lehenengo indarra, %40tik goragoko ordezkaritzarekin.
Gaur, otsailak 2, oniritzia eman dio LABek Arabako Ardogintza Industriako aurrekordioa sinatzeari. Atzoko egunez, sindikatuaren asanbladak baiezkoa eman zion aho batez. Akordio honekin jarraipena eman zaio iaz sinatutako hitzarmenari, % 4ko igoerak eta atzerapenak jasotzen baitzituen, KPIa -%0,5 izan zenean.
Soldata-igoera bermatua (ezin da konpentsatu, ezta xurgatu ere). Igoeren kopuru gordinak bermatzen dira.
Lanaldi-murrizketa: 2025tik aurrera, 1740 ordu.
Laneko gertakizunengatiko bajen osagarrietan hobekuntzak: % 100ekoa izango da 10. hilabeterarte (300 egun).
Lizentziak eta baimenak: araudira egokitzea, baimenak lehenengo lanegunean hartzen hastea. Erretiroagatiko oporrak: hilabete gehiago egoera bakoitzerako.
Kontingentzia profesionalengatiko aseguru-poliza: 2.500 euro gehiago
Arriskuen prebentzioa: azterketa medikoa egiteko aukera, aldi baterako ezintasuna hilabetetik gorakoa izan bada.
Sektoreko berdintasun-plana.
Beraz, sektoreko hobekuntzak nabariak dira. Gainera, sektoreko gutxieneko soldatak jasotzen du LABen aldarrikapen nagusi bat, 19.600 euroko gutxieneko soldata (14 ordainsari, 1.400 euro), eta hori 2023an lortzen da. Horrez gain, lan-gaixotasunagatiko estaldura % 25 hobetzea lortzen da, 240 egunetan zegoena, gutxienez 1999tik; eta hamarkada batetik gora mugiezin zegoen lanaldia murrizten da.
Zoritxarrez, aipatzekoa da ELA sindikatuak negoziazio osoan izan duen jarrera. Erabateko utzikeria, errespetu falta eta arduragabekeria, nahiz eta sektorean gutxiengoan egon. Horren erakusgarri da ez dutela sinatu negoziazio-mahaiaren eraketa-akta urrira arte (negoziazioa otsailean hasi bazen ere), maiatzean atzeratu behar izatea negoziazioa ELAren ordezkaritzak ez zielako erantzuten bileretarako deiei, edo uztailean ez agertzea beste bilera batera. Gainera, joan den abenduaren 19an bilera eguna eta ordua aldatu ziren haiek eskatuta, eta ez ziren agertu, ezta ohartarazi agertuko ez zirela ere. Negoziazioaren une garrantzitsuenean, desagertuta egon dira. Horri gehitu behar zaio ekainean ere baztertu egin zutela sindikatuen arteko dinamika bateratuan parte hartzeko edozein aukera, proposamenik entzutea ere onartu gabe (ezin dute aitzakia merketzat jarri metalaren hitzarmena sinatzea). Gainera, hilabete hauetan ez diote proposamen bakar bat ere aurkeztu negoziazio-mahaiari, eta ez dute mobilizazio-dinamikarik planteatu, ez beren aldetik, ez gainerakoekin. Argi dago ardoaren sektorearen negoziazioak ez diola bere interes korporatiboei erantzuten, erabat utzia izan dute, eta beraz, sektore horretan lan egiten duten 1.000 familiak alde batera utzi dituztela. Ez dugu kritikarik ezta ikasgairik ere onartzen beren aldetik.
LABen pozik gaude akordioarekin. Sektorean gehiengoa izanik, sektorearen aldarrikapenak gizarteratzeko negoziazioa eta dinamika gure gain hartu ditugu. Ideiak eta jendea ekarriz, anbizioz eta arduraz. Sektorean gehiengoa garenetik negoziazio kolektiboa irauli egin da, eta, beraz, eskubide batzuk ez dira aldatzen beste batzuk mantentzeagatik. Beti hobetzen da. Beraz, beharrezkoa da LABek sektorean duen ordezkaritza hobetzen eta handitzen jarraitzea, konkista horiei jarraipena emateko.
Eskerrak eman nahi dizkiegu langileei, ostalaritzari, Arabako Errioxako biztanleei eta beste hainbeste pertsonari, horiek gabe ezinezkoa izango baitzen akordio hau lortzea.
