2026-05-03
Blog Page 282

Arabako Esku-Hartze Sozialeko Hitzarmena sinatzea #LortuDugu

Gaur, 2023ko martxoaren 10ean, ostirala, iragarri dugu Arabako Esku-hartze sozialeko III. Hitzarmena sinatu dela. Lan Harremanen Kontseiluan goizean egindako bileran testu osoa sinatu dute eta argitaratzeko izapideak hasi ditugu.

Azken urtean birritan jakinarazi dugu negoziazioa ixtea ahalbidetzen zuen akordio bat lortu zutela. Lehenik iazko udan, testuaren eduki nagusiak jasotzen zituen aurreakordioa sinatu ostean, eta bigarrenez duela zenbait aste, urtarrilaren 18an, testu osoaren akordioa itxi ondoren. Jakinarazi izan dugun bezala, momentu hartan Arabako Foru Aldundiak zuzenean esku hartu zuen lortutako akordioan, hitzarmenean jasotako atzerapenen kobrantza baldintzatu zuelarik. Egoera horri erantzuteko, mahaian ordezkaritza duten sindikatu guztiok martxoaren 15ean, 16an, 21ean, 22an eta 23an bost greba egun deitu genituen, eta greba mugagaberako deialdia egiteko asmoa iragarri genuen, harik eta blokeo-egoera konpondu arte.

Gaur goizean, akordioa sinatu ostean, grebak bertan behera utzi ditugula baieztatu dugu, eta LABek funtsezko hiru aipamenekin itxi nahi du negoziazio prozesua:

Arabako Foru Aldundiaren injerentzia salatzen dugu, hitzarmena negoziatu den bi urteetan akordio bat lortzeko aukera oztopatu baitu. Hasieran ez zuen negoziazio-mahaian lortutako akordioa finantzatzeko konpromisorik hartu, eta, gero, azken asteetan, negoziazioaren itxiera blokeatu izan du. Uste dugu esku-hartze sozialaren sektoreko zerbitzu sozial gehienen titularra den erakunde honen jardunak erakusten duela LABek luzaroan adierazitako exijentziaren garrantzia: sektore honetako langileak langile publikoak izan daitezela.

Salatu nahi dugu, halaber, Arabako esku-hartze sozialeko patronalak, AISAk, agerian utzi duela bi urte hauetan erakundeekin erabat lerrokatuta dagoela, bere behar propioei erantzunez eta sektoreko langileen interesak urratuz.

Azkenik, adierazi behar dugu sektoreko langileen antolakuntza eta mobilizazioa erabakigarria izan dela, negoziazioak aurrera egin ez duen aldi orotan. Hori dela eta, gaur berriro ere helarazi nahi izan dugun mezua da borrokak merezi duela. Horrenbestez, zorionak langile guztiei.

Uliazpiko joan den asteko epaia deitoratzen dugu

Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Auzitegi Nagusiak Uliazpin 34 zaintzaile-plaza betetzeko deialdia eta prozeduraren oinarriak baliogabetzat jotzen dituen epaia aztertu ondoren, Uliazpiko Enpresa Batzordearen gehiengoak, hau da, LABeko bost ordezkariek eta ELAko hirurek, guztiz arbuiatzen duela adierazi du. Beste bost ordezkari dituen CCOOk, aldiz, uko egin dio epaia gaitzesteko adierazpena babesteari.

Epaia guztiz bidegabea da langileek plaza bat lortzeko egin duten ahaleginarekin, Lan Eskaintza Publikoa egiteko 15 urte baino gehiago zain egon ondoren. Horrez gain, erabiltzaileen, senideen eta erakunde publikoko langileen eskubideen aurkako eraso
larria dela uste dugu. Oinarri horiek, gainera, aho batez onartu genituen batzordeko ordezkari garen sindikatu guztiek, Euskara Plana onartu zen bezala, zeinaren testutik eratorri baita aipatutako LEP.

Uliazpi adimen-desgaitasuna duten pertsonen eta haien familien bizi-kalitatea garatzen laguntzen duen erakundea da, eta hizkuntza-eskakizunak, herritarren eskubideei erantzuteaz gain, lanpostuaren ezaugarriei lotuta daude, erabiltzaileek behar dituzten laguntzak emateko beharrezkoak baitira. Hori dela eta, uste dugu epaiak akats larria egiten duela pertsona orok enplegu publiko bat lortzeko duen eskubide generikoa eta lanpostu jakin baterako baldintzak betetzeko beharra nahasten dituenean. Izan ere, Uliazpin hezkuntza-lanak egiteko, komunikazioa, eta, beraz, hizkuntzaren ezagutza, funtsezkoa da langileek esleituta dituzten zereginetan.

Epaimahaiak deialdia baliogabetzen duenean, hizkuntza-eskakizuna duten plazen kopurua gehiegizkoa dela iritzita, langileek plaza lortzeko egiten duten ahalegina gutxiesteaz gain, urratu egiten du erakundeek herritarren hizkuntza-eskubideak bermatzeko duten betebeharra, eta urratu egiten ditu gure erakundeek duela 30 urte baino gehiagotik euskararen normalizazioan aurrera egiteko adostutako hizkuntza-planak; horrez gain, urratu egiten du Uliazpiko erabiltzaileek behar dituzten laguntzak jasotzeko beraiek dakiten hizkuntzan komunikatzeko duten eskubidea.

Martxoaren 26an mobilizatuko dira Bizkaiko merkataritzako langileak, denbora librearen balioa azpimarratzeko

Gaur egin da Bizkaiko merkataritzako lan hitzarmena negoziatzeko 28. bilera. Bileraren aurretik, mobilizazioa egin dugu Bilbon, Lan Harremanen Kontseiluan, larru eta oinetakoen, ehungintzakoaren eta merkataritza orokorreko sektoreetan hitzarmen duina aldarrikatzeko. Ia 11.000 langile ari dira lanean hiru sektore hauetan, 2014tik hona ez da lan hitzarmenik berritu eta 2019an hasi genituen negoziazioak. Akordiorik gabe amaitu da gaurko bilera, eta ondorioz, mobilizazioak iragarri ditugu.

Irati Sienra sindikatuko kideak adierazi du patronalak egin duela “KPIaren igoera onartuko lukeen proposamen bat, baina horren trukean planteatzen dutena da udako larunbat arratsaldeetan lan egiteko aukera kontenplatzea. Akordio bidez, baina lan egiteko aukera”.

“Kontua da akordioak enpresa askotan tranpa bat direla. Enpresa handietan agian badago langile antolakuntza bat eta enpresarekin negoziatzeko gaitasuna, baina sektore honetan enpresa gehienak txiki eta ertainak dira, langileek ez dute ordezkaritzarik, beldur handia dago eta akordioak bukatzen du izaten enpresak nahi duena”, gehitu du Sienrak.

Sektoreko langileek oso denbora libre gutxi dutela gaineratu du LABeko ordezkariak, merkataritzako ordutegiak kontziliaziorako ia ezinezkoak izanik. “Sektorean duten arnasa hartzeko aukera bakarrenetakoak udako larunbata arratsaldeak dira eta hitzarmenak ematen dizkien urteko lau larunbat libreak, lau soilik”.

Datorren martxoaren 26an mobilizatuko dira langileak, igandez,  “denbora librearen balioa azpimarratzeko”. Honez gain, “Aste Santu aurretik hiru egunetako greba egiteko planteamendua dugu, ez baldin bagara lehenago akordio batera iristen”.

Eskualdez eskualde Gipuzkoako metalgintzako hitzarmenaren aldeko borrokan dihardu LABek

Gaurkoan Gipuzkoako eskualde guztietan hitzarmenaren defentsan kalera atera gara. Adegik emandako datuen arabera, 2022a urte ona izan da sektoreko enpresentzat. Salmentak %13,2 hazi dira eta industriaren hazkundea %4,6ko izan da, azken 14 urteetako balio altuenean kokatuz.

Negoziaketako hiru bileretara ADEGI esku hutsik etorri da: ez du KPIa bermatu nahi, lanaldi murrizketarik ez, aldi baterako desgaitasun osagarririk ez… laburbilduz, sektoreko langileentzat aurrera pausorik ez, eta hau gutxi balitz, malgutasuna handitzeko asmoz. Hau onartezina da, LABek asteak daramatza hitzarmen duinaren alde mobilizatzen eta horretan jarraituko dugu. Pauso bat aurrera emateko ordua da, langileok batu eta hitzarmena posible bihurtzeko. Zentzu honetan, hurrengo egunetan sindikatu guztiei dei egingo diegu elkartu eta denok batera borrokan hasteko.

Mohamed Kichouren heriotzaren lehenengo urteurrenean lan-istripuak saihesteko neurri eraginkorrak premiazkoak direla azpimarratu dugu

LAB, FSU, CGT Eraikuntza eta Solidaires Euskal Herria sindikatuek eta 22 Bergeret Biztanleen kolektiboak deituta, Baionan omenaldia egin diogu gaur eguerdian duela urtebete lanean zendutako Mohamed Kichouiri. Kidea gogoan izateaz gain, halako ezbeharrekin behin betiko bukatzeko ordua dela azpimarratu dugu ekitaldian.

Jarraian irakur daiteke osorik Kichouiren heriotzaren urteurrenaren harira omenaldiaren deitzaileek osatutako testua:

“Agur deneri, kamaradak agur.

Gaur duela urtebete, Mohamed Kichoui lan-istripu larri baten biktima izan zen, Lapix enpresaren obralekuko garabiarekin erori zen. Haren omenentzeko bildu gira gaur, baita horrelako dramak sekula berriz gerta ez daitezen aldarrikatzeko ere.

Mohamed, garabi hau martxan jartzeko igo zarelarik, ez zenekien ainguratokian arazo bat zegoela. Familia biziarazteko lan egiten zenuen, dena bortizki gelditu zaizu.

Behin-behineko langilea zinen, eraikuntzan beste milaka langile prekario bezala. Zure bitarteko langile estatutu prekarioak, eraikuntzako langileek jasaten duten prekaritatea gogora ekartzen digu. Aldi baterako langileak dira maizenik obretako lan istripuen biktimak diren langileak. Obra honetan Mohamedek izan duen istripuak eraikuntza-obretako lan-istripuen egiaztapen izugarria ekarri digu: non egunean langile bat baino gehiago hiltzen den; non 18 langiletik batek urtero lan-istripu bat izaten duen geldialdirik gabe; non langile batek istripu bat izaten du bi minuturo.

EZ, Mohameden heriotza ez da zortearen errua.

EZ, ez da egia ez dugula ezer egiten ahal.

EZ, ez dugu onartzen lankideak, lagunak eta lankideak lanean hiltzea.

Gure babes osoa eman nahi diegu Cindy bere bizi-kideari eta haren seme-alabei, bai eta bere lagun eta lankideei ere. Nola ez pentsatu garabiaren gezia gainera erori zitzaien eraikineko bizilagunei, eta gaur jasan behar dituzten kalteei eta ondorioei. Justizia agintaritzak arduradunak izendatu beharko ditu, gaur egun bi haur aitarik gabe daudelako, emazte batek bakarrik hazi behar dituelako.

Gure sindikatuek, FSU, LAB, Solidaires eta FNSCBA CGT, instantzietan parte hartuko dute justizia egina izan dadin.

Eraikuntzan eta Obra Publikoko langileok herritar guztientzat egiten dugu lan, etxebizitzak, hiriak eta biharko hiria eraikitzeko. Segurtasun-baldintza onenetan egin behar dugu.

Eskatzen dugu:

– Lan-istripu guztietarako enplegatzaileak kondenatzea, langileen aurkako kalteen erantzuleak direnean.

– Laneko alargun eta umezurtz estatutu bat sortzea.

– Familiendako laguntza berezia plantan ematea: laguntza administratiboa, juridikoa eta, jakina, psikologikoa.

– Eraikuntzako lanbide guztietarako arriskugarritasuna eta nekagarritasuna aitortzea.

Lan-istripuak denon ardura bihurtu behar dira. Eta presakoa da! Frantzia Europako Batasuneko txarrena da lanean hildako kopuruari dagokionez.

Gaur Mohameden omenez biltzen garen unean, Ipar Euskal Herrian beste hiru pertsona hil dira lanean: Agnès Lassalle, Donibane Lohizuneko irakaslea, joan den ostiralean Baionako garaje batean lan egiten zuen enpresa italiar bateko langilea eta duela soilik 2 egun, martxoaren 7an, Mikel Duhalde Tartasen interim gisa acrocéan-entzat aritzen zen ziburuko langilea.

Hemen gauden sindikatuok konpromisoa hartzen dugu oroimen-leku baten sortzeko hemen, Mohamed hil den tokian: haren oroimenez, gogoan atxikitzeko, eta lanean inor hil behar ez dela gogoratzeko”.

Hitzarmen berriaren bidez Envases-eko antzinatasunaren soldata-eskala bikoitza ezabatzea #LortuDugu

Envases-eko (Laudio) langileek bi greba-egun egin zituzten, eta ekoizpena gelditzea eta fabrika ixtea lortu zuten. Horren bidez, aurrerapauso handiak lortu ahal izan dituzte hitzarmen berri honetan.

Negoziazioak hasi zirenean, plantillak gutxieneko batzuk finkatu zituen. Horien artean, batez ere, antzinatasunari irtenbidea ematea, langile guztientzako bosturtekoak modu berean eta mugarik gabe sortzea onartuz. Duela 10 urte, ELAk osatutako batzordeak bosturtekoen izoztea sinatu zuen 4 bosturteko baino gutxiago zituzten langileentzat, eta antzinatasunaren kobrantza kendu zuen kontratazio berrietarako. Bitartean, 4 bosturteko baino gehiago zituzten langileek mugarik gabe bosturtekoak sortzen jarraitzen zuten.

Aste hauetako borroka-prozesuaren eta negoziazioaren ondoren, plantilla osoarentzat mugarik gabeko bosturtekoen sorrera berreskuratzea lortu dugu, diskriminazioarekin eta soldata-eskala bikoitzarekin amaituz. Oso urrats garrantzitsua da gaurko, biharko eta etorkizuneko Envases-eko langileentzat. Antzinatasunaz gain, soldata-bermea lortu da KPIaren gainetik, eta hobekuntzak eskuratu dira eskubide sozialetan, hitzarmen honetan inolako atzerapenik egon ez delarik.

Beste aurrerapen garrantzitsu bat kontratatutako langile berriei kategoria baxuagoa ez ezartzea izan da, horrek are gehiago prekarizatzen baitzituen Envases-eko baldintzak. Langileek indar-posizio argia mantendu izan dute puntu honi dagokionez.

Horrekin guztiarekin, borroka gure lan-baldintzak defendatzeko bidea dela nabarmendu nahi dugu. LABek langileen determinazioa eskertzen du, haien borroka izan baita aurrerapen eta hobekuntza guztiak lortzeko indarra.

Mahai sektoriala haren aldebakarreko erabakien izapide formal hutsa bihurtu nahi du Osakidetzak

LABek, SATSEk, ELAk, SMEk, CCOOk eta UGTk uste dute adarjotzea dela gaurko Mahai Sektorialaren deialdia.

Duela 7 egun eskas, Osasuneko Mahai Sektorialeko kide ziren sindikatu guztiek martxoaren 1erako deitutako bilerara ez joatea erabaki zuten, Osakidetzak haien aldarrikapenei eta eskaerei jaramonik egiten ez ziela ikusita.

Bada, astebete geroago, Osakidetzak beste bilera bat deitu du, eta, gai-zerrendako puntu bakar gisa, aurreko bileran aztertu beharreko gaien zerrendan sartu zituen 6 puntuetako bat sartu du; gainerakoak ezabatu ditu (eta azken orduan bigarren bat sartu du, zerikusirik ez duena langileen eskaerekin).

Gogora dezagun, aurreko bileraren edukia ikusita, LAB, SATSE, ELA, SME, CCOO eta UGT sindikatuek erabaki zutela bilerara ez joatea. Horregatik, Mahai Sektorialeko sindikatuek adarjotzetzat dute gaurko jasotako deialdia. Osakidetzak badaki, aurreko bilerako gai-zerrendako 6 puntuak ikusita, sindikatuek mahaira ez joatea erabaki bazuten, deialdi berriak, zeinak horietako bakar bat soilik hartzen duen barne, emaitza bera izango duela. Planteamendu zentzugabe hori ulertzeko modu bakarra da Mahai Sektoriala Osasun Sailaren aldebakarreko erabakietarako izapide huts bihurtu nahi izatea: bilerarako deialdia egiten du, gaia Mahai Sektorialetik igarotzeko legezko izapidea betetzeko helburu bakarrarekin, aldebakarreko erabakiekin aurrera jarraitu ahal izateko.

Osakidetzako Zuzendaritzak eta sailburuak ondo baino hobeto dakite zergatik ez diren joan mahai sektorialaren bileretara, hau da, benetako negoziaziorik ez dagoelako eta existitzen ez den negoziazioa antzeztu nahi dutelako. Ildo beretik, foroan berriz ere sindikatuak egoteko bete behar diren baldintzak ezagutzen dituzte.

Hala ere, eta hilabete askotan egin duen bezala, Osakidetzak errealitateari bizkarra ematen jarraitzen du, eta gaurko beste bilera baterako deialdia egin du. Bilera horren edukia, beste behin ere, ez da sindikatuen eskaeren araberakoa. Kasu honetan, buelta bat gehiago ematen du eta duela astebeteko gertakaria existitu ez balitz bezala egiten du.

LAB, SATSE, ELA, SME, CCOO eta UGT sindikatuek uste dute une honetan ez dagoela Mahai Sektorialaren bilerara joateko beharrezko baldintzarik, Osakidetzak bizkarra ematen baitio benetako negoziazioari, akordioak lortzeko inolako borondaterik erakutsi gabe.

Baionako Herriko Etxeak berdintasuna oztopatzen duela salatu dugu gaur, martxoaren 8an

Estatuak Baionako Herriko Etxeari 50.000 euroko isuna jarri zion 2022ko abenduan, bere zerbitzuetako zuzendaritza-postuetan emazterik ez egoteagatik. Erakunde publiko honek, emazteak erantzukizuneko postuetan integratzeko egiazko giza baliabideen politika egin beharrean, nahiago du isuna ordaindu. Egoera onartezin hori salatzeaz gain, desberdintasunekin eta soldata arrakalarekin behin betiko amaitzeko neurri eraginkorrak aldarrikatu ditu LABek.

René Etchegaray, Baionako Renaissance alderdiko auzapeza, honela defendatu zen: “Oso emakume gutik postulatzen dute eta hautagaiek ez dituzte irizpideak betetzen eta ez dituzte eskatutako gaitasunak”. Bada, azpimarratu nahi dugu ez dela kasu bakan bat, azken kontratazio- prozesuarekin lotua, baizik eta Herriko Etxean ongi errotutako ohitura bat.

Zer egiten du herriko etxeak emazteak hautagaitza pausatzera bultzatzeko? Zalantzan jartzen ote du kontratazio-politika? Ez. Aldiz, postu horietan emazterik ez baldin badago, emazteen errua dela dio.

Hiru funtzionarioetatik bi emazteak dira; alta, erantzukizuneko postuak eskuratu ahala, haien kopurua nabarmenki jausten da. Kontratazio-prozesu guztiek kontuan hartu behar dituzte kudeaketa eta zuzendaritza-postuek dakartzaten zailtasunak, emazteek jasaten dituzten oztopo bereziak. Kontratazioan diskriminazio positiboa deritzona transizio konponbide bat da, bai, baina beharrezkoa.

Oro har, martxoaren 8an, oraindik ere jasaten ditugun soldata-desberdintasunak salatu nahi ditugu. Batez beste, postu berarentzat eta edozein sektoretan, emazte batek gizon batek baino %20 gutxiago irabazten du. Eta hori, hein handi batean, bereizketa profesionalaren ondorioz.

Erretretan, pentsioen arteko aldea %40koa da. Eta Macron-en erretreten erreforma berriak emazteei gogorki eraginen die, egoera okertu eta desberdintasunak areagotu besterik ez du eginen.

Bereizketa profesionala eta soldata-arrakala dira Renaissance alderdiaren zutabeak. Guk, emazte langileok, asteak daramatzagu erreforma bidegabe eta bortitz horren aurka borrokatzen, eta kendu arte jarraituko dugu.

Mugimendu feministak greba orokor feministarako eginiko borroka-planteamenduarekin bat egiten du LABek

Greba Orokor Feministarekin bat egiteko proposamena eramango du LABeko zuzendaritzak martxoaren 23ko Nazio Biltzarrera.

Aurtengo martxoaren 8an bizitza sostengarri egiten duten emakumeak ditugu gogoan eta bereziki, zaintza dugu hizpide. Izaki interdependienteak, ekodependienteak gara. Pertsona guztiok ditugu zaintza beharrak, zaintza duina jasotzea oinarrizko eskubide soziala da.

Egun, zaintza duinerako eskubidea ez dago bermatua eta zaintzaileen egunerokoa latza da: soldata baxuak, lan zama jasanezinak, karga emozional handia, lan osasunaren urraketa, azken batean prekarietatea eta esplotazioa.

Egoera guztiak izanik ere bidegabeak, are muturrekoagoan daude etxeko langileak, emakume migratu eta arrazializatuen presentzia handiarekin. Erregimen berezia dute, eta horren ondorioz, gainerako langileek baino eskubide gutxiago. Negoziazio kolektiborako eskubidea urratua dute, Atzerritar Lege arrazisten eraginpean daude.

Gure jendartean dugun arazorik larrienetakoa da zaintza krisiarena. Zaintzarako sistema publikorik ez da inoiz garatu. Sistema kapitalista cis hetero patriarkalak ez du horretarako beharrik izan, lan hauek emakumeen bizkar gainean utzi izan dira, eremu pribatuan eta familia nuklearrean sustengatuak.

Zaintza krisiak erantzunak eskatzen ditu. Zaintzaren errealitatea iraultzeko borrokan ari gara eta badira premiazko aldarrikapenak: borrokan dauden zaintzako langileen lan hitzarmenak eguneratzea, zaintzarekin negoziorik ez egitea eta pribatizaturiko zerbitzu publikoak publifikatzeko plana, etxeko langileen egoera erregularizatu eta negoziazio kolektiborako eskubidea bermatzea.

Neurri guzti hauekin batera, Zaintza Sistema Sistema Publiko Komunitarioa ezinbestekoa da; zaintza lanak demokratizatu eta duindu egin behar dira, eskubide unibertsal gisa aitortu. Bide horretan, borroka sindikalak hauspotzen jarraituko dugu, eta adostasunak zein aliantzak sustatzen, izan sindikatuen artean, izan Mugimendu Feministarekin.

Zaintzaren inguruan eztabaida politiko eta soziala sustatu eta kontsentsu sozialak lortzeko garaia da. Horregatik, bat egiten dugu, Mugimendu Feministak, Greba Orokor Feministarako bidean egindako borroka planteamenduarekin.

Datorren, Martxoaren 23an, Nazio Biltzarrera —Biltzar Nagusien artean, LABen zuzendaritza organo gorena— Greba Orokor Feministarekin bat egiteko proposamena eramango dugu.