2026-04-10
Blog Page 26

Osasun mentaleko sare publikoaren defentsan, mobilizazioa egin du LABek Eusko Jaurlaritzaren aurrean

Osasun mentaleko sarea indartzeko eta eratzeko prozesuan langileekin batera egin behar dela uste du LABek. Profesional kopurua handitu egin behar da, eta aurreikusita dauden beharrei aurre egiteko kategoria berriak ezarri behar dira.

Osasun mentaleko arreta-eskaria modu esponentzialean hazten ari den une honetan, Osasun Sailak arreta eredua aldatzeko mugimenduak hasi ditu. Osasun Mentaleko Sareko langileekin kontrastatu gabe egin nahi du hori, ilunpean. Antzezpen ariketa gisa, eta langileek eragindako presionaren aurrean, sailburuak propagandara eta egia erdietara jo du berriro ere, bere hitzak entzuten ditugunon adimena mespretxatuz.

Osasun Mentaleko Sareak indartzeko aldarrikapenei erantzunez 31 lanpostu sortu izana erabili du sailburuak ezkutu gisa, indartze hori gertatzen ari dela frogatzeko. Esan beharra dago, ordea, Osakidetzako gainerako zerbitzuetan lanpostuen erregularizazioak eta egituran sartzeak %6,6ko gehikuntza ekarri duela, eta, aldiz, Osasun Mentaleko Sareetan %1,55ekoa izan dela.

Osasun mentaleko pazienteak estigmatizatuta egongo ez balira, beren gaitzaren tratamendua emateko baldintzek eragindako haserrea mobilizazio iraunkor eta masiboaren arrazoi izango litzateke. Baina sailburua ez da estigmatizazio horren jakitun bakarrik. Are, horretaz baliatzen da, pentsatzen baitu inork ez dituela bere adierazpenak aztertuko. Sortutako zalapartaren aurrean, eztabaida publikotik onik ateratzeko datuak bihurritzeaz harago, gezur horrek ziurtatzen duena da indartze gisa saldu nahi digutela guztiz kontrako norabidean egindako urratsa.

Osasun Mentaleko Sareetako profesionalek, hamaika zailtasun eta baliabide falta gaindituz, ibilbide propio, integral, koordinatu eta komunitarioa josi dute. Eredu horrek, aurrekontu propioak izanik, aukera eman du etapa eta premia ezberdinetara egokitutako zerbitzu espezializatuak eskaintzeko; hala nola, haurtzaroa, nerabezaroa, lehen gertakariak edo adikzioak. Asistentziaren jarraitutasuna eta pertsona bakoitzaren gizarte- ingurunearekiko lotura ziurtatzen saiatu da artatze hori. 

Egia da errealitate hori ez dela berdina hiru herrialdeetan. Bizkaian horrela bada ere —gabeziak gabezia, eta indartzekoak egon badauden arren—, Araban hiriburuan dago kokatua osasun mentaleko arreta, eta herrietan bizi diren erabiltzaileak kilometroak egin behar dituzte artatuak izan ahal izateko. 

Gipuzkoan, ordea, ez dago osasun mentaleko ospitale espezifikorik, eta zerbitzu hori euren bizitzako uneren batean behar duten erabiltzaile gehien-gehienak negozio pribatura bideratzen ditu Osakidetzak. Dauden eguneko zentro guztiek edo/eta osasun mentaleko zentroek ez diete herritarren beharrei erantzuten. 

Ekitateaz hitz egiten du Sailburuak, eta LABek ere horrela izan behar duela uste du, baina nahikoa baliabide publiko izan behar da horretarako. Profesional kopurua gehitu egin behar da, eta aurreikusita dauden beharrei aurre egiteko kategoria berriak ezarri behar dira Osakidetzan. Bizkaian dagoen eredua hobetu, eta Araban eta Gipuzkoan ezarri eta indartu behar da. 

LABek argi du osasun mentala lehentasunezkoa dela, eta indartze eta eratze prozesuan langileekin batera lanean arituko da. Sailburuak jakin behar du, titulartasun publikoa eta sistema publikoa indartzea ez den beste edozein estrategiaren aurrean, LAB eta gizartea aurrean izango dituela. 

Lan Ikuskaritzak behin-behineko 93 kontratu mugagabe bihurtzeko eskatu dio Volkswagen Navarrari

Lan Ikuskaritzak, LAB sindikatuak aurkeztutako salaketa baten ondorioz, behin-behineko 93 kontratu mugagabe bihurtzeko eskatu dio Volkswagen Navarrari, 10 eguneko epean. Ebazpena betetzen ez badu, enpresak zigor-prozedura bati aurre egin ahal izango dio.

Eragindako langile bakoitzeko arau-hauste bat da, eta, Ikuskaritzaren arabera, 239 kontratu identifikatu dira guztira bat ez datozenak indarrean dagoen araudiarekin. Gainera, enpresak 151 kontratazio zergatik formalizatu zituen justifikatu beharko du.

LABetik positibotzat jo dute ebazpena eta gogorarazi dute behin eta berriz ohartarazi dutela “Volkswagen Navarrak kontratazio arloko araudia sistematikoki urratzen duela, helburu bakar batekin: langile prekarioak, baldintza ekonomiko okerrenak dituzten langileak, lan txanda okerrenak dituztenak, haien onura ekonomikoak handitzeko”.

Sindikatuak adierazi du Volkswagen Navarrak behin-behineko langileak erabiltzen dituela plantillari ezartzen zaizkion lan-baldintzek eragindako egiturazko absentismoa ordezteko. Horrek esan nahi du hilean 600 euro baino gehiago aurrezten direla soldatako kontratu bakoitzeko, plusak edo beste faktore ekonomiko batzuk kontuan hartu gabe.

LABek, gainera, kritikatu du enpresak milioika euro jasotzen dituela diru-laguntza publikoetan, kalitatezko enplegua sortu beharrean enplegu prekarioetara bideratzen direla, kontratazio arloan indarrean dagoen araudia urratuz. Sindikatuak adierazi duenez, “VW Navarrak inpunitatez jokatzen du UGT eta CCOO sindikatuekin egindako Enplegu Akordioari esker, nahi duena egin dezakeelako Enpresa Batzordeari kontratazio arloko azalpenik eman gabe, eta uste du berdin joka dezakeela Administrazioarekin”.

Erakunde sindikalak ohartarazi duenez, “akordio opaku honek, Enpresa Batzordearen kontrolik gabekoak, aukera ematen dio konpainiari askatasunez erabakitzeko zer kontratu formalizatzen dituen, bai mugagabeak, bai aldi baterakoak, gainbegiratze eta egiaztapenik gabe”. Sindikatuaren arabera, ez dira ezagutzen ez hautaketa proben emaitzak, ez Giza Baliabideen balorazioak ezta kontratazio behar errealak ere.

Azkenik, LABek gogorarazi du kontratuen kopiak Lan Ikuskaritzan hainbat erreklamazio egin ondoren soilik eman zirela, eta froga horiek ebazpena eragin duen salaketarako balio izan zutela. Sindikatuak ondorioztatu duenez, “Volkswagen Navarrak Hitzarmen Kolektiboa zein lan arloan indarrean dagoen araudia bete behar ditu”, eta ebazpena behin-behineko kontratuak dituzten gainerako langileei zabaltzea espero du.

Arabako garbitzaileek soldata duinak eskatu eta patronalaren blokeoa salatu dute

Garbiketa-sektoreko langileok aitortu gabeko eta gutxi balioetsitako lana egiten dugun kolektiboa gara, edozein jarduera aurrera eraman ahal izateko funtsezkoa denean. Gure lana ezkutatuta eta isilduta dago, bezeroaren langileak lanean ez daudenean lana egitera behartuta baikaude.

Lanaren banaketa sexualak dakarrenaren isla eta adibide garbia gara, eta soldata-arrakalaren biktima nagusiak. Sektorearen % 80 baino gehiago emakumeak gara, eta sektorean lan egiten duten gizon apurrek goragoko kategoriak dituzte. Eta horrek, azken finean, baldintza prekarioak eta miseriazko soldatak izatea dakar. Soldata baxuek eta partzialtasun altuak, kasu askotan, hainbat enpresarentzat lan egitera bultzatzen gaituzte, hilaren amaierara hala moduz iritsi ahal izateko.

Joan den martxotik, zabalik dago Arabako Eraikin eta Lokalen Hitzarmen Kolektiboa negoziatzeko Mahaia. Negoziazio horrek gure lan-baldintzak hobetzeko aukera eman lezake. Hala ere, 9 hilabeteko negoziazioen ondoren, kontuak ez du itxura onik.

Patronalak, ASPEL eta APEL, eztabaida “absentismoa” deritzonean zentratzen saiatzen ari dira, eta, zentzu horretan, argudio faltsu horren pean, murrizketak planteatzen ari dira Hitzarmenean finkatuta zeuden hainbat gaietan, hala nola ABE osagarrietan.

Bestalde, soldatei dagokienez, oso igoera epelak proposatzen dituzte berez oso txikiak diren soldatetan, KPIri inolako erreferentziarik egin gabe. Gogoratu behar dugu aurreko hitzarmenean (2020-2024) igoera eskas batzuk sinatu zirela KPIari lotu gabe, eta horrek 5 urteren bueltan % 15eko eros ahalmena galtzea ekarri digu.

LAB sindikatuan ez gaude prest negoziazioa nola luzatzen den ikusteko, ezta patronalen asmoen aurrean amore emateko ere. Irailean, LABeko ordezkariok negoziazio-mahaian dauden gainerako sindikatuei gutxienekoen proposamen bat adostea eta mobilizazio egutegi bateratua adosteko deia luzatu genien, baina UGTk, ELAk eta CCOOk gonbidapenari ezezkoa eman zioten.

LAB ez da inoren zain egongo. Zentzu horretan, abenduan sektorearen egoera kaskarra sozializatzeko kanpaina bat hasi dugu, “Garbitzaileok axola dugu” lelopean. Era berean, jakinarazi nahi dugu hurrengo asteetan mobilizatu egingo garela eta gure egoeraren arduradun nagusiak seinalatuko ditugula. Alegia EULEN, CLECE, ISS FACILITY, SERVEO, SAMSIC, NORTE BRILLANTE,… bezalako enpresak.

Lanaldi osoa duen langile batek 1042 € garbi irabazten ditu hilean. Patronalen planteamendua onartzeak, gaixo egoteagatik zigortuak izateaz gain, gutxienez beste 5 urtez miseriara kondenatzea ekarriko liguke.

Arabako garbitzaileok soldata duinak behar ditugu; zehazki, 1.500 euroko soldata, Europako Gutun Sozialean ezarritakoarekin bat datorrena, eta, hain zuzen ere, horixe da euskal gehiengo sindikalak martxoaren 17rako egindako greba orokorraren deialdiaren aldarrikapen nagusia. Halaber, partzialtasun handiari mugak jarri behar dizkiogu, enpresek absentzia oro % 100ean bete dezaten aldarrikatu, eta errelebo-kontraturako sarbidea ahalbidetu, jarrera behartuen eta mugimendu errepikakorren arrisku faktoreen eraginpean dauden plantillak gaztetu ahal izateko, besteak beste.

LABek 600.000€ko kalte-ordaina lortu du eraikuntzako “autonomo” batentzat, lan-istripu larri baten ondoren

LABek aurrekaririk gabeko akordio bat lortu du eraikuntzako langile batentzat hiru metroko altueratik erori zena. Obran detektatu ziren segurtasun-gabezi larriak eta erorketen aurkako babes-neurri ezak. Obraren enpresa titularraren aseguru-etxeak 600.000€-ko kalte-ordainarekin konpentsatuko du langilea.

2023an, langile batek lan-istripu oso larria izan zuen, hiru metroko altueratik lurrera erori zen, eta horrek ondorio ugari, larriak eta etengabeak eragin zizkion. Langile horrek eraikuntzan betetzen zituen bere eginkizun profesionalak obraren titularrak azpikontratatutako enpresa batentzat, praktikan kooperatiba faltsu bat bezala funtzionatzen zuena. Epaitegiak ez zuen onartu kooperatibista faltsua zenik, eta autonomo izaera onartu zioten.

Hala eta guztiz ere, bigarren auzi-eske baten ondoren, LABek berriki lortutako inoiz ez bezalako akordio batean, onartu da erortzeko arriskuaren aurrean babesteko neurri kolektiborik ez zegoela; arnesa ainguratzeko gunerik ez zegoen eta enpresa kontratistak ez zuen bete obraren Segurtasun eta Osasun Plana. “Azken finean, Laneko Arriskuen Prebentzioari buruzko Legea nabarmen ez betetzea, nahitaezko segurtasun-neurririk ez izatea eta obra behar bezala ez antolatzea”, adierazi dute LABetik. Hori dela eta, enpresa titularraren aseguru-etxeak 600.000€-ko kalte-ordaina emango dio langileari, jasandako ondorio medikoengatik.

Adostutako kalte-ordaina bereziki garrantzitsua da, judizialki lan-harremana aintzatestea lortu ez zen arren, erreklamatutakoaren pareko ordain ekonomikoa lortu baita. Aseguru-etxeak hain konpentsazio handia onartzeak agerian uzten du eragindako kaltearen larritasuna eta Lan Ikuskaritzak atzemandako segurtasun-hutsuneen garrantzia. Langile “autonomoa” izanik, ezohikotzat jo liteke lortutako akordioa, baina lortu izanak agerian jartzen du eskubideak eta segurtasuna ezin direla kalifikazio formal baten menpe egon.

LAB sindikatuaren jarrera irmoa ezinbestekoa izan da akordio hau lortzeko, bide guztiak sindikatuak hasi baitzituen: Lan Ikuskaritzaren ikerketa, kalteen balorazio zehatza eta langilearen benetako egoera egiaztatzean irautea. Hori guztia erabakigarria izan da lortutako emaitzara heltzeko eta langilearentzat eta bere ingurunearentzat duintasuna eta babesa bermatzeko.

Kubarako osasun materiala biltzeko LABen kanpainak aurreikuspen guztiak gainditu ditu

Elkartasun kanpainak iraun duen bi hilabeteetan, 6 tona osasun material baino gehiago bildu dira, eta 185 kilo sendagai, denera 36.000 euroko balioa dutenak. Gainera, 12.366,40 euro jaso dira ekarpen ekonomikoen bidez, taupada-markagailuak erosteko. 

Donald Trumpen gobernuak Kubaren aurka onartutako azken neurri hertsatzaileek, azken 5 urteetan aplikatutako 243 neurriei gehituta, Kubari hornidurak ukatzera behartzen dituzte enpresa farmazeutikoak eta nazioarteko hornitzaileak, AEBen errepresalia ekonomikoen beldur. Gainera, AEBek uhartea «terrorismoaren babesle» diren herrialdeen zerrendan sartzeak finantza zigorrak dakartza, eta horrek eragotzi egiten dio Kubari osasun materiala erosteko nazioarteko kredituak eskuratzea. Gaur egun, Kubako ospitaleek eta farmaziek oinarrizko sendagaien koadroaren % 30 baino ez dute.

Kubako herriak jasaten dituen erasoak salatzeko eta osasun publikorako duen eskubidea aldarrikatzeko, irailaren 1ean LAB sindikatuak Langileon elkartasunez, blokeoa hautsi! kanpaina abiatu zuen, Kubarekiko elkartasun eta Kubako emigratuen elkarteen eskaerekin bat eginez, Kubara bidaltzeko sendagaiak, osasun materiala eta taupada-markagailuak erosi ahal izateko ekarpen ekonomikoak jasotzeko kanpaina. LABeko osasun ordezkarien elkartasunari eta afiliazio osoaren lan militanteari esker, emaitzek aurreikuspenak gainditu dituzte, eta mugarri izan dira Kubako langileekiko elkartasunean.

Bi hilabeteko kanpaina aktiboaren ondoren, lan handia egin da, Euskadi-Cuba, Sierra Maestra eta Desembarco del Granma taldeetako kideekin batera, Hego Euskal Herriko hainbat txokotatik iritsi diren dohaintzak zentralizatzeko, erregistratzeko, pisatzeko eta kuantifikatzeko. Kanpainaren emaitzak ikaragarriak izan dira: 6 tona osasun-material baino gehiago jaso da. Horien artean:

  • 305 kaxa pixoihal helduentzat, 2139 kilo.
  • 238 kutxa ekipamenduekin eta babes arroparekin, 2477 kilo.
  • 83 kutxa material higieniko, 669 kilo.
  • 108 kutxa intsumo mediko-sanitario, 812 kilo.
  • 30 sendagai-kaxa, 185 kilo. 36.034,53 euro sendagaietan.

Gainera, material hauek ere bildu dira kanpainan:

  • Etxeko 6 taka-taka.
  • Kalerako aulkidun 3 taka-taka. 
  • Gurpil-aulki 1.
  • 6 bizikleta pedal ariketak egiteko.
  • 12 makulu.
  • 7 makila. 

Azkenik, 12.366,40 euro bildu ditugu Medicuba Europa GKEren Con la mano en el corazĂłn kanpainaren barruan, eta horiekin 20 taupada-markagailu inguru erosiko dira, ganbera bakarrekoak.

Hasiera batean urriaren 15erako aurreikusita zegoen kanpainaren amaiera, baina LABeko komunitatearen inplikazioa eskualdeetan ikaragarria izan da, eta, azken unera arte dohaintza garrantzitsuak biltzen ari zirela eta, kanpainaren itxiera urriaren 31ra arte luzatu zen. Gainera, kanpainaren itxieraren bezperan, prentsaurrekoa egin zuen LABek Bilbon, NBEk Kubari buruz bozkatu zuen egun berean, nazioarteko komunitateari konpromisoa eskatzeko AEBek Kubari ezarritako blokeo kriminala amaitzeko. 

Materiala biltzeko gaitutako LABen 22 egoitzetan eta LABek ordezkaritza sindikala duen osasun zentroetan elkartasun oldea bizi izan dute. Dohaintza kaxekin kolapsatutako korridoreak, kanpainaren lehen asteetan Iruñeko egoitzan kamioi oso bat kargatu izana eta Bilboko Errondabide bete zuen solasaldia, Kubako diasporaren eta LABeko sindikalisten artean antolatutakoa, dira uholde internazionalista horren zenbait adibide.

Beste ezeren gainetik, LABeko osasungintza arloko lan militantea aitortu behar da, batez ere Osakidetzakoena eta Osasunbidekoena. Egunero bideratu dira deiak Basurtuko (Bizkaia) eta Txagorritxuko eta Santiagoko (Araba) ospitaleetatik materialez betetako kutxak bideratzeko.

Elkartasuna herrien samurtasuna da, eta, horregatik guztiagatik, LAB sindikatuak eskerrak eman nahi dizkie langile guztiei, osasun materialaz gain, denbora, jakintza eta internazionalismoarekiko konpromisoa erakutsi dutelako, beste mundu posible batzuen eraikuntzarako balio ukaezinak direnak. Azkenik, LABek CTC Kubako Langileen Zentral Historikoari egindako bide guztia ere eskertu nahi dio, baita Kubako herriak eta herritarrek uhartean eta hemen Euskal Herrian emandako konfiantza ere. 

LABek deituta, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako ikastetxe publikoetan mobilizazioak egin dituzte irakasleek

Hezkuntza Sailak %80 ordezkatzen duten sindikatuekin maiatzaren 9an sinatutako akordioan jasotzen diren hainbat puntu ez direla betetzen ari salatu dute dozenaka ikastetxetako ehunka irakaslek.

LABek, gehiengo zabala osatzen duten STEILAS, Interinok taldea eta CCOO sindikatuekin batera, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako irakasleen akordio arautzailea (lan-hitzarmena) erdiestea lortu zuen maiatzaren 9an, urtarriletik apirilera bitartean burututako hamaika mobilizazio eta bederatzi greba-egunen ondoren. LABek adierazi duenez, sinatutako akordioaren bitartez hezkuntza publikoan urrats sendoak eman dira irakasleen hezkuntza-kalitatean; izan ere, irakasleen lan-baldintzak nabarmen hobetu dira, eta ikasturte honetan zein datozen bi ikasturteetan zehar baliabide eta figura berriez hornituko dira ikastetxeak.

Hala ere, Hezkuntza Sailak aldebakarrez hartutako erabakiengatik, akordioan jasotako guztia ez dela aplikatu salatu du sindikatuak. Besteak beste, lan-jarduna aurreratu ahal izateko gazteberritze-neurriak ez ditu bere horretan aplikatu; ondorioz, hainbat irakaslek ezin izan dute erretiroa aurreratu.

Bestalde, etapa guztietako irakasleen eskola-orduak murriztea lortu bazen ere, hainbat ikastetxetan ez da neurri hori bete. Haur eta Lehen Hezkuntzan, irakastorduak 23tik 22ra jaistea adostu zen akordioaren bidez; hala ere, ikastetxe askotan 22 ordutik gora izaten jarraitzen dute. Era berean, Bigarren Hezkuntzan, HEDATZE programarako erabiltzen diren orduak ez dira irakasleen gehieneko 17 ordu lektiboen barruan jaso. Ikas-prozesuan zailtasun gehien dituzten ikasleei laguntzeko zenbait ikastetxek parte hartzen duten programa da HEDATZE. Horrez gain, ordu-murrizketek sortu beharreko lanpostuak sortzeko irizpideak aldebakarrez ezarri ditu Sailak, ikastetxeek zein sindikatuek nahikotzat jotzen ez dituztenak.

Lanbide Heziketari dagokionez, Ikasturte Hasierako Ebazpenean jasotako antolaketa-arautegia aplikatzen ari da ikastetxeetan, oraindik argitaratu ez den arren. Gainera, akordioan alde sozialarekin negoziatu eta adostuko dela jasotzen bada ere, administrazioak ez die erantzunik eman irailean LABek egindako ekarpenei.

Azkenik, sindikatuak 2025eko ekainetik langileek jaso beharreko soldataren %2a berrezartzea eskatu du. LABek adierazi duenez, 15 urteren ondoren soldata bertan negoziatzea eta adostea lortu arren, Hezkuntza Sailak, beste behin ere, aldebakarrez hartutako erabaki baten bidez, azaroko soldatan igoera kobratzeari utzi diote irakasleek.

Arestian aipatutako edukiak aldarrikatzeko, besteak beste, ondorengo ikastetxeetan burutu dituzte elkarretaratzeak irakasleek:

Araban: Eraiken LHII, IRALE eta Mariturri HLHI (Gasteiz), Laudio BHI (Laudio), Samaniego IPI, Lantziego Ikastola HLHI (Lantziego) eta Ikasbidea Ikastola IPI (Durana).

Bizkaian: Gernika BHI (Gernika), Barrutialde BHI (Barrutia), Zornotza LHII eta Urritxe BHI (Zornotza), Kueto HLHI eta Saturnino de la Peña (Sestao), Barrutia HLHI (Arratzu), Kantauri BHI (Santurtzi) eta Minas BHI (Barakaldo).

Gipuzkoan: Amara Berri HLHI, Ibai Ikastola HLHI, Zubiri-Manteo BHI, Altza BHI eta IRALE (Donostia), Egape HLHI (Urnieta), Luzaro HLHI (Deba), Mogel Ikastola (Eibar), Toki Alai HLHI, Pio Baroja BHI eta Txingudi Ikastola HLHI (Irun), Cristobal Gamon HLHI eta Koldo Mitxelena BHI (Orereta), Ezkio-Itsaso HLHI (Ezkio-Itsaso), Zumaiako Herri Eskola (Zumaia), Lezo BHI (Lezo), Goizeko Izarra Ikastola (Mutriku) eta Soraluze BHI (Soraluze).

LABek adierazi du mahai negoziatzaileak edukiz bete daitezen lanean jarraituko duela, baita hitzarmenean adostutakoa osotasunean bete dadin mobilizazioak deitzen jarraituko duela ere, gaurkoan egin bezala. Zentzu horretan, LABen komunitatea osatzen duten afiliatuekin batera egingo du bidea, eta ikastetxeetan asanbladak egiten jarraituko du. Era berean, LABek gainontzeko sindikatuei elkarlanean aritzeko deia egiten die, eta jarrera irmoa har dezatela eskatzen die. 

Euskarari pizkunde berri bat emateko, LABek ere abenduaren 27an Miribilla betetzera dei egiten du

Euskara larrialdi linguistikoan dagoela gero eta nabarmenagoa da. Gero eta ikerketa gehiagok agerian uzten dute euskarak ez duela etorkizuna ziurtatuta. Hau da, aldaketa sakonik egon ezean, euskaldunok euskaraz bizi ahal izatea ez dugula ziurtaturik, ez gaur egun eta ezta etorkizunean ere. Euskararen transmisioa ez dago bermatuta, eremuz eremu euskara erabili ahal izatea ez dago normalizatuta, eta eremu sozioekonomikoan edo lan munduan euskararen hedapena bereziki urria da. Hori gutxi ez, eta, azken garaian, euskararen eta euskaldunon hizkuntza-eskubideen aurkako oldarraldi judizial, politiko eta mediatiko bereziki erasokorra indartzen ari da, hurrengo urteetan areagotzeko zantzu guztiak dituen oldarraldia.

Agertoki kezkagarri horren aurrean, XX. mendearen erdialdetik aurrera egindakoaren antzera, euskararen aldeko pizkunde berri bat sustatzeko premia dago, eta, euskalgintzarekin batera, LABek ere hori sustatzera dei egiten ditu euskal herritarrak; bereziki, euskal langileria. Herriz herri eta lantokiz lantoki euskara normalizatzeko ekimenak biderkatu behar ditugu; gure hizkuntza-eskubideen defentsa irmoa egin behar dugu, eta, finean, euskaraz lan eta bizitzeko konpromisoari tinko eutsi behar diogu.

Pizkunde hori euskaltzaleon aktibazioarekin eta mobilizazioarekin sustatzeko hainbat ekimen jorratuko dira datozen hilabeteetan. Horien artean kokatzen da datorren abenduaren 27an Euskalgintzaren Kontseiluak Bilboko Miribillan egingo duen ekitaldia. Hau euskaltzaleon indar eta batasunaren erakustaldia egiteko ekitaldia izango da; euskaldunei aktibatzeko deia egin eta hizkuntza politiketan jauzi sendo bat aldarrikatzeko ekitaldia. Ondorioz, LABek euskaltzaleei dei egiten die abenduaren 27an Miribilla lepo betetzera eta hurrengo hilabeteetan euskararen aldeko borrokari bultzada berri bat ematera. 

LABek langileen etorkizuna argitzeko eskatu die Arcelor AMDS eta enpresa batzordeari

LAB sindikatuak salatu du langileen etorkizunari buruzko informazio falta nabarmena dagoela Arcelor AMDSek Legasako lantokiaren itxiera-prozedura abiatu zuenetik, eta UGTk —langileei inolako kontsultarik egin gabe— enplegu-erregulazioko espedientearen akordioa sinatu zuenetik.

LABek gogorarazi du uztailaren 28an akordioa sinatu zenetik ez dela enpresarekin harremanik egon ezta akordioaren edukiari buruzko azalpen zehatzik jaso. Ez zuzendaritzak ez enpresa batzordeak ez dute informazio gehigarririk eman, nahiz eta enplegu-erregulazioko epedienteak zehazten duen abenduaren 31a prozedura eta kontratuak eteteko azken eguna dela.

Sindikatuak azpimarratu du akordioak langileen irteerak eta balizko birkolokazioak aipatzen baditu ere, ez dela zehaztu zein langileei eragingo dieten, non kokatu dituzte edota noiz gauzatuko diren. Informazio falta horrek, gaineratu du LABek, langileak ezjakintasun eta ziurgabetasun eta prekarietate egoeran mantentzen ditu, ez baitakite nola garatuko den itxiera prozesua, ezta zeintzuk izango diren ondorio profesional eta pertsonalak ere.

“Arcelor AMDSek lantokiaren itxiera jarri du abian, bertako langileen etorkizuna argitzeko inolako pausurik eman gabe”, adierazi du LABek, eta enpresa batzordeko sindikatuen jarrera kritikatu du ere, “UGT eta ELAk utzikeria jarrera mantentzen ari dira, eta ez dute egoera argitzeko inolako ekimenik sustatu”.

Egoera honen aurrean, LABek ardura hartzeko eta prozeduraren baldintzak argitzeko eskatu die enpresa eta ordezkaritza sindikalari. “Ezinbestekoa da langileei informazio argia eta osatua ematea, eta ezjakintasun egoera honi amaiera ematea”, aldarrikatu du sindikatuak, “lantokiko langileen etorkizuna zehaztuko duen bideorria definitzea nahitaezkoa da.”

LABek azpimarratu du baita ere, ordezkaritzarik ez izan arren, hainbat langile hurbildu direla sindikatura haien ezinegona adierazteko. «LABetik kezkaz bizi dugu plantillak bizi duen egoera eta bukaerarte soka tenkatzeko prest gaude, Legasako langileek etorkizun duina izan dezaten», amaitu du LABek.

Ekintza sindikal antirrazistaren aldeko apustua berresten du LABek Pertsona Migranteen Nazioarteko Egunean

Gaur, Pertsona Migranteen Nazioarteko Egunean, eta egunero, lankide hauei aitortza egin nahi diegu LABen, euskal ekonomiaren funtsezko sektoreei oso lan-baldintza txarretan eusteagatik, eta, batez ere, Euskal Herriko herri, auzo eta lantokietan egindako ekarpen sozial, kultural eta politikoari balioa eman nahi die.

Arrazakeria bizi garen (eta zeinaren parte garen) sistemaren DNAn dago, alde guztietatik bustitzen gaitu, gero eta inpunitate handiagoarekin.

Pertsonen zirkulazio askea eskubidea izan beharko litzateke, diskriminaziorik eta abusurik gabe. Hala ere, muga-politikak, Atzerritarren Legea eta autonomia-erkidego, aldundi eta udalek harrerari, migrazioari, prestakuntzari eta enpleguari lotutako zenbait eskumen kudeatzeak elkar elikatzen dute, eta egitura arrazista bat sortzen dute, lehen mailako, bigarren mailako edo hirugarren mailako pertsonak sailkatzen dituena, eta baita pertsonatzat jotzen ez direnak ere. Horiek esplotatu, jazarri, kriminalizatu eta estigmatizatu egiten dituzte interes ekonomikoengatik. Pertsona migrante edo/eta arrazializatuak ez dira mehatxu bat Euskal Herrian, eta eskulan merke eta otzana baino askoz gehiago dira. Begirada alarmista, murriztaile eta instrumental hori baztertzen dugu.

Gauden lekutik eta erakunde soziosindikala garen aldetik, gure konpromisoa da enpleguaren eremuko gehiegikerien aurka borrokatzea eta langile guztientzako eskubide eta baldintza bidezkoak bermatzea. Horregatik, ekintza sindikal antirrazista baten aldeko apustua egiten du, arrazismo laborala antzeman, eraitsi eta desagerraraziko duena.

Zeregin horrek guztiok inplikatzen gaitu. LABen asko ikasi dugu eta ikasten ari da hainbat lan-sektoretan antolatuta eta borrokan dauden pertsona migrante eta/edo arrazializatuengandik, eta horiekin batera.

ELAk, LABek, Steilasek, Hiruk eta Etxaldek martxoaren 17an greba orokorra egiteko deialdia iragarri dugu, Hego Euskal Herrian 1.500 euroko gutxieneko soldata eskatzeko. Gutxieneko soldatak hobetzeko borroka egingo dugu, gehiengo langile eta prekarizatuak ezin dituelako ase bizitzako gutxieneko beharrak. Soldata arrakalak murriztu eta desagerrarazteko borrokatuko dugu, baina, batez ere, sistema kapitalista, patriarkal eta arrazistaren aurka egingo dugu, sistema horrek baztertu, ikusezin bihurtu eta gutxietsi egiten baititu aitortza sozial eta ekonomikorik ez duten sektore horiek.

Harago doan greba izango da hau, sistema bidegabe eta desberdintasunak sortzen dituen honen egiturazko sustraiei begiratuko baitie. Kapitalaren eta patronalaren pilaketa borrokatuko dugu aberastasuna banatzeko, bereziki okerren daudenen artean, sistema hori beren gorputz-herri-lurraldeen espoliazioaren kontura gizendu baita. Sindikatu gisa, zor bat dugu lankide hauekin. Greba orokor hau justizia sozialaren ikuspegitik berau kitatzeko aukera bat da.

Grebara indarrez eta ilusioz goaz. Greba berezia izango da. Espero dugu langile migrante eta/edo arrazializatuek haien ahotsek eta esperientziek merezi duten lekua aurkitzea, euren protagonismoarekin. LABek tresna erabilgarria eta hurbila izan nahi du guztientzako, eta prozesu kolektibo honetan entzunak eta ekarpenak egitera gonbidatuak senti zaitezten lan egingo dugu.

Sektore bakoitzak, langile bakoitzak, askotariko errealitate eta baldintzetatik, egin dezake bere ekarpena, eta greba bide partekatu bat bihurtu, aberatsagoa, indartsuagoa eta koherenteagoa izango dena langile migratuen presentziarekin.

Era berean, gaurko egunez inor ez dela ilegala aldarrikatu nahi dugu, eta erregularizazioa aldarrikatu, baita arrazismo laboral ororen aurka borrokatzeko konpromisoa berretsi ere. Eskubide guztiak nahi ditugu pertsona guztientzat. Horregatik, Euskal Herriko auzo, herri eta hirietan mugimendu antirrazistak eta migranteen mugimenduak egindako deialdiekin bat egiten dugu, eta horietan parte hartzeko deia egiten dugu.