2026-01-12
Blog Page 230

Nafarroako Foru Administrazioko lehen indarra izan gara berriz, 3.500 boto eta 77 delegaturekin

Euskarabidean, 5. Irakaskuntzan, 12. Justizian, 1. Nafar Lansaren, 2. Kirol Institutuan, 3. NOPLOIn, 3. Nukleon, 17. Ogasunean, 2. Osasunbidean, 16. PAGNAn, 6. Eta Suhiltzaileetan, 10. 77 delegatu eskuratu genituen atzo Nafarroako Gobernuak zuzentzen duen Administrazioko hauteskundeetan, eta ia 3.500 boto, eta berriz ere lehen indarra izan gara, alde handiz. Gure poztasuna agertu dugu lorturiko emaitza horiengatik eta nabarmendu dugu gurea dela, langile guztientzako lorpen kolektiboak helburu, sindikatu korporatiboen gorakadari aurre egin dion klase sindikatu bakarra.

Duela lau urteko Foru Administrazioko hauteskundeetan baino 250 boto gehiago eta 8 delegatu gehiago lortu genituen atzokoan eta hori ospatzeko agerraldia egin dugu gaur goizean Iruñean. Agerraldian, Nafarroako bozeramaile Imanol Karrera eta bertako Administrazioko arduradun Isabel Artieda mintzatu dira, eta ondoan izan dute langile publiko andana. “Nafarroako gehiengo sozialak zerbitzu publikoen defentsa eta indartzea funtsezkotzat jotzen duen testuinguru honetan, ederra da LABek babes zabal hau jaso izana eta lehen indarra izaten jarraitzea”, adierazi du Artiedak.

Atzoko emaitzetan, bereziki garrantzitsua izan da Administrazio Nukleoko ordezkaritza handitzea ‒lau delegatu gehiago banatzen ziren eta guk eraman ditugu laurak‒ eta suhiltzaileetan gehiengo osoa lortzea. Osasunbidean lortutako emaitza ere garrantzitsua da, delegatu kopurua 13tik 16ra igo baitugu . “Argi dago Osasunbideko langileek balioetsi dituztela LABek eginiko lana, borroka eta lorturiko akordioa”, gaineratu du Artiedak.

Irakaskuntzan, delegatuen kopurua mantendu eta botoetan gora egin arren, ezin izan dugu duela lau urteko lehen posizioa berretsi. Artiedaren hitzetan, hau “aukera bat da gure ekintza sindikala hobetzeko, Nafarroa osoko langileei entzunez eta irakasle gazteen bulkada berreskuratuz”. Era berean, Artiedak aipatu du kezkaturik gaudela Irakaskuntzan lehen hiru indar sindikalak sindikatu korporatiboak izateagatik. Gauza bera gertatzen da Osasunbidean sindikatu korporatiboen pisuarekin. “Horrek hezkuntza-komunitate osoa kaltetzen du, baita irakasleak ere. Horrek, langile sanitario eta ez sanitario guztiak kaltetzen ditu, osasungintza publikoa kaltetzen du”.

“Langile publikook bermatzen ditugu gizarteak Nafarroako eremu guztietan behar dituen zerbitzu publikoak”, adierazi du Artiedak. “LABen bokazioa publikoa eta kolektiboa da. Harro gaude horretaz. Arlo publikoa defendatzen jarraituko dugu, hura indartzen eta gure lan-baldintzak hobetzen aurrera eginez. Baita gure lan eta zerbitzu publikoan euskararen ofizialtasunaren aitortza exijitzen ere”.

“Oso pozik gaude, energia berrituarekin eta ilusioarekin”, bukatu du Artiedak. “Gaur lau urteko beste ziklo bat hasi da, langile publiko guztiekin batera lan egin jarraitzeko, merezi ditugun eskubideak eskuratzen jarraitzeko, Osasunbidean akordioa inplementatzeko, langile guztientzako karrera profesionala eskuratzeko, Irakaskuntzan irekitako borroka areagotzeko, Nafarroako zahar egoitzen lehen hitzarmena lortzeko jarraitzen dugu. Protagonistak gara eta lortuko dugu. Eskerrik asko bihotzez lan eta babes guztiagatik, eta zorionak, noski, garaipenagatik”.

Klase sindikalismoa vs. Antisindikalismo korporatiboa

Bere aldetik, Imanol Karrera Nafarroako bozeramaileak aipatu du atzoko emaitzak ez direla “kasualitate hutsa”. “Klaseko lan sindikal baten emaitza dira, kontrabotere baten emaitza, langile guztiak batzen dituena eta kolektibo osoaren alde borrokatzen dena. Sindikalismo ezberdin bat, interes korporatiboengatik mugitzen ez dena. Gauzak egiteko beste modu bat duen sindikalismoa, koherentea, esaten duena egiten duena, eta konprometitua, egunerokoan betetzen duena”.

Karreraren hitzetan, “lan zintzoak eta ekintza sindikal eraginkorrak” irabazi dute “gehiegizko antzezpen eta manipulazioaren aurrean”. Kolektiboak indibidualismoari eta klasismoari irabazi die, bere ustez. “Klase sindikalismoak irabazi dio antisindikalismo korporatiboari”.

Eskerrak eman dizkie Karrerak “LABen sindikalismo berriarengan” konfiantza jarri duten 3.500 langile publiko guztiei. “LAB erabaki-foro guztietan egon da azken urteotan, borroka sindikal guztien buru izan da eta akordioak lortu ditu, betiere Administrazioko langile guztien eskubideak defendatzeko eta haien lan-baldintzak hobetzeko helburuarekin”.

Era berean, datozen hauteskundeetan sortuko den Nafarroako Gobernu berriari mezu bat bidali nahi izan dio Karrerak: “Plantilla aktibatuta eta mobilizatuta dago, langile publikoen eta zerbitzu publikoen baldintzen hobekuntzak ez du atzera bueltarik. Erronka garrantzitsuak ditugu aurrean, gure etorkizuna baldintzatuko dutenak. Izan ere, politika pribatizatzaile eta suntsitzaileen bizkortze baten aurrean gaude. Ondorioz, LABen ustez, oraindik ere lehentasunezko helburua da politika publikoetan aldaketa sakonak bultzatzea”.

Karrerak adierazi duenez, ez gara konformatzen diskurtsora mugatutako kritika hutsarekin, ezta lan-baldintzak hobetzearekin ere. “Aldaketa sakonak eragiten dituen eta garaipen garrantzitsuak lortzen dituen sindikalismo ezberdin bat garatzen dugu. Langile klasea lantokietan, kaleetan eta hautestontzietan irabaztera atera behar da gure boterea baliarazteko, burujabetzan eta aldaketa sozialean aurrera egiteko”.

Orioko erailketa matxista salatzeko Emakumeon Mundu Martxak deitutako mobilizazioekin bat egiten dugu

Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxaren oharra:

Orion, maiatzaren 16an eman da 2023ko lehen erailketa matxista Euskal Herrian. Hasteko gure samina eta elkartasuna adierazi nahi diogu eraildako emakumearen familiari. Honekin batera komunikabideetan zabaltzen ari diren irudiak ere salatu nahi ditugu, familei eta gertukoei eragiten dien mina doako da.

Emakumeon aurkako indarkeriak ez duela etenik izango gizartea egituratzen duen matxismoarekin amaitu arte. Ez nahasi, hau patriarkatuaren muturreko ondorioa baino ez da, egunero emakumezkoon bizitza baldintzatzen duen egitura baten ondorio alegia.

Esan bezala, indarkeria hau sistema heteropatriarkalaren ondorio da. Sistema biolento batean bizi gara bai emakumeok, baita heteroarauan sartzen ez diren gorputzak ere. Haien bakeak gure guda izaten jarraitzen baitu. Honekin bukatu beharra daukagu, nazkatuta gaudelako gure egunerokotasuna indarkeriaz bizitzeaz eta azken muturrean erailak izateaz.

Emakumeok gure bizitza proiektuak aurrera eraman nahi ditugu. Baina gizarte honen egitura patriarkalak gure bizitzak arriskuan jartzen ditu. Horregatik gizartearen egituraren oinarriari eragin behar diogu, feminismoaren irakurketei jarraituz. Ez dezagun ahaztu emakumeon gorputzetan gorpuzten bada ere, hau gizarte osoaren arazo bat dela.

Ozen esaten dugu feminismoaren bidea dela soilik gizartea errotik aldatuko duen bidea. Autodefentsarako deia egiten dugu, feministak batu behar gara gizartea errotik aldatzeko. Bizitza bizigarrien aldeko apustu erradikal bat egiten dugu, indarkeriarik, arrazakeriarik eta gorrotorik gabea.

Aski da! Erailketa matxistarik ez!

Gaur, maiatzak 17, arratsaldeko 19etan Orion egingo den elkarretaratzean mobilizatzera deia egiten dugu eta hurrengo egunetan Euskal Herriko herri eta txokoetan egingo diren salaketetan parte hartzera ere egiten dugu deia.

GORA BORROKA FEMINISTA!

Borrokari esker, Bizkaiko ehun-merkataritzan aurre-akordioa #LortuDugu

Lau urteko negoziazioaren ondoren, 10 greba egunen eta hamaika mobilizazioaren ondoren, lortu dugu patronala mugitzea eta azkenean aurreakordio bat lortzea.

Lehenik eta behin, patronalak jomugan zituen neurri erregresiboak geldiaraztea lortu dugu: udako larunbat arratsaldeak ezabatzea, antzinatasuna ezabatzea edo izoztea, bajen osagarriak murriztea…

Bigarrenik, sektore honetako langileek azken urteetan izan duten erosteko ahalmenaren galera izugarria izan da: 8 urtez soldata izoztuak. Urte honetarako %12ko igoera lortu dugu kolpean eta hitzarmena indarrean dagoen urteetarako KPIa bermatzen duten soldata-igoerak: 2024ean, %4ko igoera; 2025ean %3,50ekoa eta 2026an, 2,50%ekoa. Denbora tarte horretan KPIak %10eko igoera gaindituko balu, aldea bermatuko litzateke. Igoera hauekin, sektoreak LABek aldarrikatzen dugun 1.400 euroko gutxieneko soldata bermatuko du.

Hirugarrenik, hitzarmenaren edukiaren alderdi batzuk hobetzea lortu dugu, hala nola legezko zaintzagatiko lanaldi-murrizketak 14 urtera arte luzatzeko aukera edo larunbat libreak oporralditik kanpo hartuko direla bermatzea.

Ildo horretan, online plusa azpimarratu nahi dugu: digitalizazioa sektorea sakonki eraldatzen ari da, eta LAB 2019ko udaberritik ari gara aldarrikatzen, besteak beste, online salmentarekin eta horiek sortzen duten lan-kargarekin lotutako zeregin berriak ordaindu egin behar direla. Lehenengo sindikatua izan ginen proposamena mahai gainean jartzen eta, lehen aldiz aipatu genuenean, patronalak ia barre egin zigun: harrezkero, mahaiko gainerako sindikatuek bere egin dute aldarrikapen hori, Gipuzkoako eta Arabako ehun-merkataritzako hitzarmenetan sartu da, eta gaur, denborak arrazoia eman digu Bizkaian ere.

Hitzarmen honek 4.000 pertsona ingururi eragiten die, gehienak emakumeak. Uste dugu negoziazio hau hain luzea eta hain zaila izateko arrazoi nagusia horixe dela: patronalek sektore feminizatuetako lana oraindik ere soldata osagarri gisa ulertzen dute.

Sektoreko hitzarmen honen balioa azpimarratu nahi dugu, enpresa handi asko, eta baita sindikatu batzuk ere, hitzarmen propioen edo estatu mailako akordioen alde egiten ari direlako. Ez da kasualitatea duela gutxi estatuko patronal berri bat sortu izana, Inditex, Tendam edo H&M bezalako enpresek osatua. Nahiz eta enpresa batzuk, fakturatzen dituzten milioiak direla eta, bereziki ikusgarriak izan, Bizkaiko ehun-merkataritzako sektorearen errealitatea da batez ere enpresa txiki eta ertainek osatzen dutela, langile gutxikoak eta sindikatu-ordezkaritzarik ez dutenak. Langile horientzat eta sektorearen gehiengoarentzat, sektoreko hitzarmena gutxieneko baldintzen lurzorua da. Hitzarmenik garrantzitsuena da, eta horregatik egiten dugu guk haren aldeko apustua.

2021eko ekainetik dinamika mobilizatzaile luzea egin dugu ELArekin batera. Lehen aldia da sektore honetan hainbeste greba egin ditugula hitzarmen baten alde, eta mahaian kolpe bat eman dugu. Patronalak amore eman behar izan du bere asmoetan eta gure marra gorriak onartu behar izan ditu: KPIari lotutako soldatak, udako larunbat arratsaldeak libre mantentzea eta online plusa.

Berriz ere, argi geratu da borroka dela bide bakarra.

Grebekin jarraitzen dute Tolosako Asuncion Klinikako langileek, hitzarmenaren negoziazioaren blokeoaren aurrean

Maiatza hasieran eskatu zioten Asuncion Klinikako langileek bertako zuzendaritzari langileen erosahalmena bermatu eta euren lanaldia murriztuko dituen hitzarmena negoziatzea. Honetan aurrera pausurik egon ez denez, maiatzaren 8an eta 9an ekin zieten grebei, eta gaur egin dute hirugarren eguna. Beste zazpi greba egun ere deitu dituzte, maiatzaren 18an, 19an, 22an, 23an, 29an, 30ean eta 31n.

Mobilizazioak ere ari dira egiten. Horrela, Tolosako udaletxea eta Asuncion ospitalearen aurrean elkarretaratze bana egin dute gaur goizean, eta arratsaldean, kotxe-karabana egingo dute, Usabaletik abiatuta.

Langileek ospitaleko zuzendaritzaren jarrera salatzen dute: “Ez du ezertarako borondaterik, eta mahaiak blokeatuta jarraitzen du”, adierazi dute.

Ezarri dizkieten gutxieneko zerbitzuak gehiegizkoak direla gaineratu dute, hauek salatzeko asmoarekin batera. Euren esanetan, “asteburu honetan bertan gutxieneko zerbitzuetan baino erizain gutxiago egon da lanean planta batean”.

Era berean, salatu dute komunikabideen bidez ezagutu dituztela Plan Funtzionalaren inguruko azken berriak.

[IRITZIA]: Trantsizio ekosozialista eta feministaren alde

LABeko ekintza sozialeko kide diren Miriam Diaz de Tuestak eta Endika Perezek idatzi dute jarraian datorren idatzi artikulua:

Beranduegi da pesimistak izateko. Horixe irakurri diogu Daniel Tanuro sindikalista ekosozialistari. Eta horrela da, bai. Erregai fosilen agorpenak, klima larrialdiak, material kritikoen erreserba urriek edo ekosistemen degradazioak gure ekonomia eta gizarte antolaketa kolokan jartzen dute, eta beraz sindikalgintzan (ere) praktikak (ber)asmatzeko tenorean jartzen gaitu. Inori zer egin behar duen esatera baino, gurean zertan gauden partekatu nahiko genuke gaurkoan.

Trantsizioaren norabide eta nolakotasuna disputan dagoela uste dugu. Batetik, Kapitala. Lobby eta botere korporatiboen bidez etekinen metaketari eutsi asmoz birmoldaketarako bideorria diseinatzen eta garatzen ari da, askotan instituzioen laguntzarekin: Next Generation funtsak, Tapia Legea bezalako politika publiko antidemokratikoak, edota Munduko Bankuaren eskutik maiatzaren 23tik 25era BECen burutuko den Innovate 4 Climate gailurra adibide gisa. Greenwashing edo ekofaxismoa, helburu bera duten bide elkar osagarriak.

Bestetik, langileon interesak eta bizimodu duinak erdigunean jartzeko proposamena. Guk oinarri ekosozialista eta feministetan bultzatu nahi duguna: ehun sozioproduktiboaren eraldaketa eta enplegua, zaintza lanak eta aberastasunaren banaketa. Ekonomia eta gizartea irizpide ekologikoen arabera antolatzeko borroka eta langileon bizi-baldintzen aldekoa bat eta bakarra behar du izan gure ustez.

Globalki pentsatu eta lokalki ekitea badagokigu, Euskal Herria da gure joko zelaia. Kapitalaren mesedetan antolatutako ekonomia, honen menpeko botere politikoa, eta eskumen mugatuekin juridiko-administratiboki zatikatua dagoen Herria. Dugun indar korrelazioaren araberakoa izango denez, egin nahi dugun sakoneko eraldaketa ez da prozesu lineala izango eta aldaketa guztiak ezin aldi berean gauzatu. Horrela, burura datozkigu hainbat gako zabalik diren eztabaida batzuei begira:

Energia zein materialen kontsumoa murriztu eta ekonomiaren deskarbonizazioa. Proposatzen dugun trantsizioak bi helburu horiek bete behar ditu. Sozialki beharrezkoak eta ekologikoki jasangarriak diren lanak lehenetsi eta sustatu eta eredu sozioekonomikoa berrantolatu beharra dago. Sektore estrategikoen jabetza eta kontrol publiko eta soziala ezinbestekoak dira.

Eraldaketok, Euskal Herriko ehun produktiboan eta enpleguan eragin zuzena izango du. Ikuspegi eraldatzaile batetik, honek langileriaren baldintza material eta subjektiboei dagokionez izan daitezkeen ondorioei ezin zaie ezikusia egin, are gehiago eskuin muturra (ekofaxismoa) zein prekarizazioa hazten ari diren honetan. Beharrezkotzat dugu enpresa eta sektoreen bidezko eraldaketa ekosoziala bultzatzea baita langileon bizi-baldintza duinak ziurtatzen dituzten politika publikoak borrokatzea. Planifikazio ekonomiko eta sozio-produktibo publiko sendoa, sozialki beharrezkoak eta ekologikoki jasangarriak diren sektoreetara mugikortasuna ahalbidetzeko formakuntza eta bermeak, (eko)zaintza eremuko lanen aitortza, duintzea eta hazkundea, soldata galerarik gabeko lanaldi murrizketa, erretiro adinaren aurreratzea, gainbalioaren legezko mugapena, gutxieneko soldata minimo duina eta soldata maximoa ezartzea, langileon hitza eta parte hartzea ziurtatzeko Bidezko Trantsiziorako Batzordeen eraketa… Negoziazio kolektiboan trantsizio ekologikoa erdigunean ezarriko duen ekintza soziosindikala marraztea eta imajinatzea dagokigula sinetsita gaude, eta saiakera horretan gabiltza.

Erregai fosilekiko dependentzia eta kanpotik energia inportatzeak sortzen dituen menpekotasun zein inpaktuak ahalik eta gehien murriztu behar ditugu. Horretarako energia berriztagarrien azpiegitura berriak behar ditugu Euskal Herrian. Ez dago inpaktu ekologiko eta sozialik gabeko energia azpiegiturarik, baina ekintza ezagatik oraingo egoera luzatzeak inpaktu larriagoa du (kolonizazio energetikoa, berotze globalak jarraitzea, espekulazioa…). Ez dugu nahi energia berriztagarrien garapenerako nagusitzen ari den eredua (enpresa transnazionalen eskutik datozen makro-proiektuak, etekin pribatuak lehenesten dituztenak eta inolako kontrol publiko eta komunitariorik gabekoak), baina alternatiba bat izendatu soilik ez, eraiki behar dugu.

Horretarako gure borrokaren ardatz izan behar duen ikuspegi integral, estrategiko, burujabe eta demokratikotik garatutako planifikazioa nahitaezkoa da. Baina planifikazio eza ezin da bilakatu immobilismoan gotortzeko aitzakia; eguneroko bataila anitzen bidez, izan makro proiektu zehatzen aurkako borrokak, enpresetako eraldaketa zehatzetako bideorriak, edo tokiko proiektu energetiko komunitarioak garatuz mamitu, norabidetu eta ezaugarrituko dugu. Diskurtso erradikala bezainbeste behar ditugu beraz praktika erradikalak, eta gure ustez geldi geratzeko tentazioak, trantsizioa kapital eta enpresen mesedetan garatu dadin erraztu dezake. Gu ez gaude horretarako prest.

Horregatik, aliantza sozio-sindikalen eta agenda sozial konpartituaren alde egiten dugu. Entzun, ikasi, elkarren kontraesan eta korapiloak landu, elkartzen gaituen horretan arreta jarri eta geuretik zintzotasunez emateko prest gaude. Langileon bizi-baldintza duinen aldeko borroka, borroka ekologista eta burujabetzaren aldeko borrokak elkar topatzea ezinbestekoa da eta horretan jarraituko dugu. Sindikalgintzan erronka handiak ditugu eta ekarpen handia egin dezake. Motzean, hilaren 20rako lurraren defentsan Gasteizen eta Banku Mundialaren gailurraren aurrean erantzuteko antolatzen ari gara beste hainbat eragile sozial eta sindikalekin.

Txorizo-jana Gurutzetan, garbiketako langileen baldintzak okertzearen kontura negozioa egiteari utz dezaten exijitzeko

Osakidetzan garbiketa zerbitzua ematen duten azpikontratatutako enpresetako beharginek borrokan jarraitzen dute dagozkien baldintzak eta osasun sistema publikoaren baitako langile direnekiko homologazioa defendatzen. Egungo greba luzatuko dutela iragarri dute asteon, eta datorren astelehenetik aurrera kanpaldia egingo dute leku berean, Barakaldoko Gurutzeta ospitalearen aurrean.

Beste behin ere gogorarazi dute azpikontratetako beharginen lan-baldintzak Osakidetzako langile propioenekin homologatuta egotea alde guztiek bere garaian onartutako akordioan jasotzen den eskubidea dela. Hala, ez daude prest amore eman eta beren baldintzek okerrera egin dezaten uzteko.

Hori guztia dela eta, enpresei exijitu diete beren betebeharrak gauzatzeko, eta Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailari nahiz bertako buru den Gotzone Sagardui andreari, berriz, hori egiten dela ziurtatzeko neurriak hartzeko. Bost urte baino gehiago daramatzate hitzarmenik gabe, eta ez dute etsiko.

Itxialditik baraualdira, Bizkaiko egoitzetako langileek baldintza duinak lortzeko borrokan jarraitzen dute

Larunbatera arte luzatuko den ekimenaren bitartez aldarrikatu nahi dute zaintza langileak langile publikoak direla eta baldintza duinak merezi dituztela. Hala, besteak beste, behar bezala lan egitea eta kalitatezko zerbitzua ematea ahalbidetuko duten ratioak exigituko dituzte Bizkaiko Foru Jauregiaren aurrean abiatu duten baraualdiaren bidez.

Iazko abenduan Bilboko Atxuri auzoko elizan itxialdia egin zuten Bizkaiko egoitzetako langileek, dagoeneko hainbat urtez luzatu den borrokan sakondu eta interpelazioa gogortu nahian. Oraingo honetan, berriz, lau eguneko baraualdiari ekin diote Foru Jauregiaren aurrean, beren egoeraren erantzuleei bertatik bertara exijitzeko dagokien erantzukizunari aurre egiteko.

Gogor salatzen dugu adinekoen zaintzarekin negozioa egin nahian sektorean eredu merkantilista ezartzeko joera. Hain zuzen ere, ratio ankerretan oinarritzen da eredu hori, halako lanek merezi duten aitortza baino irabazi ekonomikoak lehenesten dituena.

Hala, haien lana ondo egiteko aukera ematea da egoitzetako beharginek eskatzen dutena. Administrazio Publikoek gaur egun ezartzen dituzten ratioek, enpresen poltsikoak betetzeko balio duten horiek, larriki hondatzen dute egoiliarren eta langileen bizitzaren duintasuna. Azpimarratzekoa da Bizkaiko egoitzen eguneroko egoera oso gogorra dela.

Egoera onbideratu nahian, gutxieneko ratioen honako proposamen hau egiten dugu LAB sindikatutik:

– Gaueko ratioa: 2 gerokultore/zaintzaile 15 egoiliarreko

– Eguneko ratioa: 1 gerokultore/zaintzaile 4 egoiliarreko

– Erizaintza-zerbitzua 24 orduz, eta gutxienez erizain bat 16 egoiliarreko.

Bada, neurriok hartzeko behar den gauza bakarra borondatea da, aldundiarena eta enpresena. Hala, Foru Aldundia eta sektoreko patronalak interpelatzen jarraituko dugu.

Gaurtik eta larunbatera arte (hilak 20) izango da baraualdia Foru Jauregiaren aurrean, txandaka, erreleboak egunero egingo direlarik, goizeko 10:00etan. Bada, asteazkenean, ostegunean eta ostiralean egunero elkarretaratzea egingo dute 12:00etan, eta, amaitzeko, larunbatean, ordu berean, manifestazioa egongo da, baraualdiaren kokalekutik abiatuta. Egun hauetan zehar hainbat kolektibotako ordezkariak hurbilduko dira borrokarekin bat egin eta elkartasuna erakustera. Gaur arratsaldean, esaterako, Bizkaiko egoitzetako nagusien eskubideak zaintzen dituen Babestu elkartearen eta pentsiodunen mugimenduko ordezkarien bisita izango dute grebalariek. Bihar, osteguna, Garbiñe Aranburu LAB sindikatuko koordinatzaile orokorrak ere parte hartuko du eguerdiko elkarretaratzean.

Bizkaiko esku-hartze sozialeko beharginak kalera atera dira, hitzarmen duina aldarri

Maiatzaren 24an eta 25ean greba sektoriala deitu dute, patronalari benetako negoziazioa ahalbidetu dezan eskatzeko eta, era berean, administrazio publikoen inplikazioa eskatzeko.

LABek, ELAk, CCOOk eta ESK-k deitu dituzte datorren asteko greba egunak; izan ere, sektorean hitzarmena berritzeko negoziazioetan dihardute, eta gaur-gaurkoz ez dute behar besteko aurrerapenik ikusi, patronalaren jarrera itxia tarteko. Horrez gain, baina, administrazio publikoek ere bazter utzi dituztela salatu dute, eta dagokien erantzukizunari heltzeko exigitu diete langileek Bilboko kaleetan.

Besteak beste, eros-ahalmena bermatzearekin, laneko segurtasunarekin, lanorduekin edota berdintasunarekin loturiko aldarrikapenak dituzte Bizkaiko Esku-hartze Sozialeko sektorean.

Hauteskunde sindikaletan emaitza onak izaten jarraitzen dugu #ZurekinBagara

Hauteskunde sindikalen aldi trinkoan murgilduta, emaitza onak izaten jarraitzen dugu hainbat lan-zentrotan. Horren erakusgarri azken hilabeteotako emaitza batzuk, langileek gure proiektu sindikalari ematen dioten babesaren isla.

Udalei dagokienez, hauteskunde sindikalak irabazi ditugu Bergaran (gehiengo absolutuarekin) eta Galdakaon. Irakaskuntzan, ordezkaritza osoa lortu dugu Pasaia-Lezo lizeoan, Altsasuko Iñigo Aritza ikastolan eta Laudioko ikastolan. Beste lan-zentro batzutan ere lortu dugu ordezkaritza osoa, hala nola Tafallako Carnicas Galarren eta Biasteriko Bodegas Viña Realen.

Zenbait lantegitan lehen aldiz lortu du LABek ordezkaritza, besteak beste, Piher Tudelan eta Orikaingo Avient enpresetan, azken honetan hauteskundeak irabaziz.

Bestalde, ordezkaritza handitu du LABek lan-zentro batzutan, hala nola Nafarroako Auzo Lagun catering enpresan (12tik 15era), Agoizko San Jose zaharren etxean (1tik 3ra), Oarsoaldeko garapen agentzian (1etik 5era), Plasticos Gernikan (0tik 1era), Fronerin (3tik 4ra).

Aipatutakoez gain, Eltziegoko Marques de Riscal hotelean eta Arabako eskola garraioko CIDI SA enpresan lehen indarra izan gara.