2026-07-05
Blog Page 212

Greba mugagabea TUVISAn otsailaren 10etik aurrera

TUVISAko enpresa-batzordeko ordezkariek agerraldi bat egin dute Gasteizen, eta adierazi dute, borondate onaren adierazgarri gisa eta gatazka konpontzeko asmoz, otsailaren 10era arte deitutako lanuzteak bertan behera utziko dituztela, PSOEk eta EAJk osatutako gobernu-taldeak, Administrazio Kontseilua osatzen duten gainerako alderdiekin batera, behingoz beren erantzukizuna bere gain hartuko dutelakoan, eta konponbide egoki bat lortzeko eta gatazka hori amaitzeko inplikatzea erabakiko dutelakoan. Horrela ez bada, greba mugagabeari ekingo diote otsailaren 10ean. Enpresa-batzordeak lan egingo du inork nahi ez duen egoera honetara ez iristeko.

AKT Plasticos-en greba eskubidearen alde mobilizatu gara

Gaur, urtarrilak 24 asteazkena, LAB sindikatuak deituta, AKT Plasticos-eko langileek elkarretaratzea egin dute Bilboko lan arloko epaitegiaren aurrean. Ordu horretan bertan epaiketa bat egon da LAB sindikatuak AKT Plásticos enpresako zuzendaritzaren eta UGT sindikatuaren aurka jarritako demanda batengatik, negoziazio kolektiboan ordezkaritza urratzeagatik eta grebarako eskubidea urratzeagatik.

AKT Plasticos Zornotzako Zubieta industrialdean dagoen 175 langileko enpresa da eta automobilgintzarako plastikozko osagaiak egiten ditu. ELA sindikatuko 4 ordezkarik, UGTko 3k eta LABeko 2k osatzen dute enpresa batzordea.

Hilabetetan zehar, enpresako zuzendaritzak uko egin dio enpresa hitzarmen berri bat negoziatzeari, enpresa batzordearen planteamenduei entzungor eginez.

2023ko azaroan eta abenduan eta 2024ko urtarrilean 20 greba egun baino gehiago egin arren, enpresako zuzendaritzak ez du akordiorik nahi.

Are gehiago, AKT Plasticos enpresako zuzendaritzak negoziazio kolektiboaren indibidualtasuna sustatu du, eta langileei presioa egin die enpresarekin banakako akordioak sina ditzaten, ordezkaritza kolektiboa alde batera utzi eta hitzarmen kolektiboa desagertzea bultzatu duelarik.

UGT sindikatuak, negoziazio kolektiboaren indibidualtasunaren sustapenean enpresarekin aliatzeaz gain, hasieran bultzatu zuen grebarekin bat ez egiteaz gain, eskirol gisa jardun du, langile grebalariak ordezkatuz beren ordezkari eta afiliatuekin, eta, gainera, enpresaz kanpoko langileen kontratazioa erraztuz, grebalariak legez kanpo ordezkatzeko.

Hori gutxi izanik, enpresak uko egin dio greba egunak egon diren hilabeteetako nominak ordaintzeari, grebalariak are gehiago presionatzen saiatuz, egiten duen enegarren zentzugabekerian.

Legez kanpoko gertakari horiek guztiak, enpresako zuzendaritzak sustatutakoak eta UGT sindikatuaren beharrezko lankidetzarekin egindakoak, epaitegian salatu ditu LAB sindikatuak, eta gaur ari dira epaitzen gertaera horiek.

Grebarako eskubideagatik, negoziazio kolektiborako eskubideagatik, baldintza kolektibo duinetarako eskubideagatik edo jazarpen sindikala etetearen, borrokan jarraituko dugu, eskubideak ez direlako saltzen, defendatu egiten direlako.

CEBEKek atzera pausoak kendu gabe jarraitzen du Bizkaiko Grafikagintzako hitzarmenaren negoziazioan

Gaur, 2024ko urtarrilaren 23an, Bizkaiko Grafikagintzako Hitzarmen Kolektiboaren mahaiaren beste bilera bat egin dugu. Zortzigarren deialdi honetan, patronalak ez ditu negoziaziotik kendu planteamendu erregresiboak: oraindik ez du KPIari lotutako igoerarik proposatu, Aldi Baterako Ezintasunei buruzko baldintzetan atzera egiten jarraitzen du eta era berean, antzinatasuna murriztu nahi du.

Baina, horrez gain, sindikatuok negoziazio-baldintzak eta nahitaezko malgutasunari buruzko edukiak onartzearen baldintza jartzen jarraitzen du negoziatzen jarraitzeko.

LABek ez du inolako asmorik hitzarmen hau lan-baldintzen kontura eguneratzeko, ez dugu sektorean atzerapausorik onartuko eta Bizkaiko grafikagintzan bidezko hitzarmena lortzeko ilusioa dugu.

Horretarako, gure ustez, aliantzetan aurrera egitea izan behar du bideak. Baita sektorearen antolaketa eta borrokak ere. Borroka horretan sektoreko langileek hartu behar dute hitza eta argi utzi lan-baldintzetan aurrera egingo duen eta erosteko ahalmena berreskuratuko duen hitzarmen bat nahi dutela.

Hilabete barru, berriro bilduko gara eta orduan aurrerapauso garrantzitsuak ematea espero dugu, bestela mahaian blokeo gogor baten aurrean egongo ginateke.

Agropekuarioko hitzarmenerako akordioa #LortuDugu, Nafarroako landa eremurako lan-hobekuntza garrantzitsuak dituena, horien artean bi eguneko atsedenaldia

Gaur, urtarrilaren 23an, akordioa lortu dugu Nafarroako sektore agropekuarioko lan baldintzak arautzen dituen hitzarmenerako, langileek aldeztu dituzten aldarrikapen nagusiak jasoko baititu. LAB sektoreko bigarren indarra da eta berarekin akordioa lortu dute CCOO eta UGT sindikatuek eta UAGN, UCAN eta EHNE enpresek osatutako sektoreko patronalak. Hitzarmenak 2023, 2024 eta 2025 urteetako lan baldintzak arautuko ditu eta, bertzeak bertze, bi eguneko asteko atsedenaldia sartuko du; horren karietara mobilizatu zen LAB iragan igandean.

Azken hilabeteetan LABek adierazi izan duen bezala, sektore honetako hitzarmenak lan-baldintzak benetan hobetzeko balio behar zuen. Eta balio izanen du, akordio honetan jasotzen baitira LAB sindikatuak eta sektoreko langileek negoziazio-mahaian eta kalean defendatu dituzten aldarrikapen nagusiak.

Nafarroako nekazaritza eta abeltzaintza lan zentroetako hitzarmenaren negoziazioaren hasieratik, LAB sindikatuak zenbait hobekuntza eskatu izan ditu, agropekuarioko langileentzako lan eta bizitza duina bermatzeko, eta gaur horietako gehienak sartzea lortu da.

Alde batetik, sektoreko soldatak KPIari lotuta igotzea lortu da, horrela kontsumo-prezioek egiten duten bezala igotzea bermatuz, eta igande eta jaiegunetako lanagatik ordainsari ekonomikoak hobetu dira. Lanaldia ere zortzi ordu murriztuko da, eta langileek denbora libre gehiago izanen dute beren bizitzarako eta atsedenerako.

Gainera, iruzurraren eta prekaritatearen aurkako neurriak jasotzen dira hitzarmenean, hala nola lanaldiaren kontrola modu digitalean 15 langile baino gehiagoko enpresa guztiendako, eta aldizkako kontratu finkoetarako baldintzak hobetzen dira, eta langileek lanik gabeko egunetan langabezia kobratzeko duten eskubidea bermatzen da.

Bertzalde, lortu dugu patronalak agropekuarioko langile gehienen jatorria kontuan hartzea, jatorrizko herrialdean egon daitezkeen senideen ospitaleratzeei edo heriotzei lotzeko baimenak hartzeko aukera izanen baitute.

Gainera, bi lantalde sortu dira, data eta helburu zehatzekin. Horietako bat hitzarmenaren kategoriak, horien erabilera eta igoera aztertzeko izanen da, bai eta peoi-biltzailearen kategoria kentzeko asmoz ere (patronalak, zerbitzu-enpresek eta ABLEek langileak esplotatzeko erabiltzen dutena). Bertzean, muturreko hotz eta bero egoeretarako protokoloak landuko dira, sektoreko enpresendako neurri eraginkorrak eta nahitaez bete beharrekoak arautzeko eta jazarpen egoerak prebenitzeko.

Eta bukatzeko, langileek igande honetan berean Iruñeko kaleetan defendatu zuten azken aldarrikapena onartu da: asteko bi atseden-egun, eta maiatzetik urrira lanaldi jarraitua luzatzea. Aurrerapen handia da atsedenerako eskubidean!

LAB sindikatuak oso balorazio positiboa egiten du gaur nekazaritza eta abeltzaintzako sektoreko patronalarekin lortutako akordioari buruz; izan ere, oinarri sendoak jarri ditu Nafarroako landa eremuan eta lan egiten duten pertsonen bizitzan lana duintzen jarraitzeko. Argi dago landa-eremuko langileen mobilizazioek lan-baldintzak benetan hobetzeko balio izan dutela, eta borrokarekin lortu dutela haien aldarrikapenak kontuan hartzea eta mila langileri baino gehiagori eragiten dien sektoreko hitzarmen batean jasotzea.

12. greba eguna bete denean Gizarte Ekimeneko langileek Gasteizko kaleak bete dituzte lan hitzarmen duin baten alde

Gatazka desblokeatzeko lan kargak arintzeko neurriak, langileak birkokatzeko bermedun prozedura hitzarmenean txertatzea eta langile publikokoekin soldata ekiparatzeko bidean eros ahalmena berreskuratzeko proposamena mahai negoziatzailera ekartzea eskatzen diegu Kristau Eskolak eta IZEA patronalei.

Gizarte Ekimeneko lan-hitzarmena berritzeko borrokan hamabigarren greba eguna egin dute gaur sektoreko langileek. Gaurkoan ere Jaurlaritzak ezarritako zerbitzu minimo gehiegizkoen aurrean milaka langile bildu dira Gasteizko kaleetan.

LABek berriro ere adierazi nahi du ikastoletan lorturikoa Gizarte ekimeneko mahaira ekarri behar dela eta bide horretan KE eta AICE-IZEA patronalek eduki gehiago ekarri behar dituztela. Zehazki, hurrengoa eskatu du LABek: 2024rako %15etik gorako soldata igoera, 0-2 urteko hezitzaileen soldata 2 urteko hezitzaileekin parekatzea, lan-hitzarmenean bermeduna izango den birkokapen klausula jasotzea eta lan zamak jaisteko neurri konkretuak. Haur eta Lehen Hezkuntzan ordu osagarri gehiago norberaren lanetarako izan behar dira, DBHn ikastoletako lan-hitzarmenean dauden neurriak ekarri behar dira eta Lanbide Heziketan bikoizketak arautzeko prozedura zein konpentsazio ordu gehigarriak behar dira.

LABek patronalei eskatzen die eskakizun gehigarri horiek mahaira ekartzeko eta bere prestasuna adierazten die negoziazioetan jarraitzeko.

Bestetik, LABek adierazi nahi du soldaten ekiparazioa langileek lortu duten garaipen handia dela eta ezin zaiola duen garrantzia kendu ez eta ezkutatu ere. Ulergaitza da sindikatu batzuk langileen garaipena den ekiparazioaz hitz egin nahi ez izatea, baita ezkutatzea ere.

Guzti hau esanda, 2027an ekiparazioa eskuratzeko proposamenean 2024rako eros-ahalmena bermatzen duen soldata-igoera behar dugula adierazi nahi dugu eta patronaleei eskatu hori bermatzeko igoera egin dezaten. Bitartean, gainerako sindikatuekin batera greba eta mobilizazio dinamiketan jarraituko dugu, diskurtso propioarekin, langileek behar dutena eskuratu arte.

Salatu dugu Nafarroa liderra dela lan istripuetan, eta ohartarazi dugu horietako asko errepidean izaten direla

Nafarroa Garaian urtarrilaren 10etik 17ra istripuetan lau langile hil ziren, horietako hiru errepidean. LAB, CGT, Steilas, ESK, EHNE eta Hiru sindikatuok prentsaurrekoa eman dugu gaur Iruñean eta adierazi dugu datu horrek alarma guztiak piztu beharko lituzkeela, Nafarroan bereziki gertatzen den zerbaiten isla baita. Gobernuari eskatu diogu berehalako neurriak har ditzala gehiegizko desplazamenduak murrizteko.

Sindikatuok 2021ean salatu genuen Nafarroan joera ilun bat agertzen ari zela auto istripuz hiltzen ziren langile kopuruagatik. Urte hartan, lan istripuz hildakoen erdia errepidean hil zen; 20tik 10 hain zuzen ere. Heriotz haiek baldintza oso ezberdinetan eman ziren, eta gogoratzekoa da baten bat muturreko prekaritateak eraginda izan zela, hala nola, goizeko ordu txikietan baratzera lanera bizikletaz zihoan eta Zarrakaztelun hil zen langile migratuaren kasua.

Azken urteetan bereziki Nafarroako lan istripu tasak Espainiako Estatuko altuenetarikoak dira; horien artean, errepidean hiltzen diren langileena ere oso altua da. Horren atzean badaude faktore jakin batzuk:

  • Zerbitzuen zentralizazio nabarmena Iruñean, erabaki politiko jakin batzuengatik, herri eta ibarren despopulatzea ekarri duena.
  • Batez beste langile bakoitzak egin beharreko kilometro kopuru andana.
  • Funtzio Publikoan desplazamendua arrisku ez erabakigarri bezala jotzea.
  • Enpresek behar besteko aukerak ez eskaintzea etxetik lan egiteko.
  • Errepideko arriskuak laneko arriskutzat ez hartzea, nahiz eta hori lan osasuneko arauen aurka doan.
  • Prekaritatearen eraginez langileek ibilgailu eskasak edukitzea. Garraio publikoa ez nahikoa izatea, eta gainera langileen beharretara bideraturik ez egotea.

Faktore horien aurrean, enpresek mugikortasun planak egin beharko lituzkete, zeinetan arrisku zehatz horien arrisku ebaluazioa egiten baita langile bakoitzaren desplazamenduak aintzat hartuz eta neurriak proposatzen baitira. Berez, enpresak planaren garapenean langileen parte-hartzea bermatu behar du; delegatuen adostasuna derrigorrezkoa dela zioen 404/2010 errege dekretuak. Baina, sorpresa!, Marioano Rajoiren gobernuaren 231/2017 errege dekretua eguneratzeak delegatuen beto eskubidea kendu zuen. Beraz, enpresek mugikortasun planak egiten dituzte kontinentzia profesionalen kotizazioetan beherapenak izateko, baina planetan gomendatutako neurriak ezarri behar izan gabe.

Bistan da iruzurra dagoela mugikortasun planetako neurriak ez ezartzeko jokabidean, eta Nafarroako Gobernuak errealitate horri erantzun beharko lioke, odol isuria bukatu ahal izateko.

LAB, CGT, Steilas, ESK, EHNE eta Hiru sindikatuon proposamenak:

  • Enpresetan etxetik lana egin ahal izan jardunaldiaren zati batean (egun pare bat astean).
  • Enplegu publikoan distantzia arrisku item-etan sartzea eta plazak horren arabera esleitzea.
  • Nafarroaren zentralizazio geografikoa apurtzea.
  • Mugikortasun planen neurriak arrisku ebaluazioan txertatu inplantazioa derrigorrezko bilakatuz.
  • Langileei laguntzak eman garraio publikoa erabil dezaten.
  • Garraio publikorik ez denean laguntzak ematea ibilgailuen mantentze lanetarako.
  • Garraio plublikoan hobekuntza nabarmenak egitea.
  • Errepide jakin batzuk nabarmen hobetzea.

Alestiseko langileek lanuzteei ekin diete, lankide baten kaleratzea salatzeko

Urtarrilaren 8an, mantentze-lanetako langile bat kaleratu zuen Alestisek. Diziplinazko kaleratzea izan zen, kalteordainik gabekoa. Enpresa-batzordearen arabera, kaleratzea justifikatzeko erabilitako argudioek ez dute oinarririk, ezta justifkazio nahikorik ere. Honen aurrean, lanuzte bana egin dute langileek, ordu betekoa txanda bakoitzean, 08:00etatik 98:00etara eta 16:30etik 17:30era.

Langileek adierazi dute enpresaren egiteko modu hau, bat-bateko kaleratzeena, ez dela bidea eta ez dutela horrelako bidegabekeriarik onartuko, langileak beldurtzea helburu dutenak.

Ekintzaren larritasuna ikusita eta etorkizunean izan lezakeen eraginaren aurrean, garrantzitsutzat jotzen dute langileak Alestiseko zuzendaritzaren asmoen aurrean erantzutea.

Natra Oñatiko langileek grebari ekingo diote, hitzarmenean ez dutelako atzera pausorik onartzen eta zuzendaritzaren blokeoari aurre egin nahi diotelako

2024ko urtarrilaren 19an burututako asanbladan, Natra Oñatiko langileek, enpresa-batzordeak aurkeztutako mobilizazio proposamenarekin bat egin zuten baiezko 179 boto, 21 ezezko, 2 zuri eta 2 nulorekin. Beraz, %88ko babesarekin, lanuzteekin erantzungo diote enpresaren blokeoari.

Urtarrilaren 30 eta otsailaren 1ean, 2 orduko lanuzteak egingo dituzte: 10:00etatik 12:00etara, 17:00etatik 19:00etara eta 02:00etatik 04:00etara. Otsailaren 6an eta 8an, 4 orduko lanuzteak: 09:00etatik 13:00etara, 16:00etatik 20:00etara eta 01:00etatik 05:00etara. Eta otsailaren 13an eta 15ean, 24 orduko lanuzteak. Lanuzteekin batera, datozen egunetan zehaztuko diren hainbat mobilizazio ere burutuko dituzte.

LAB sindikatutik ozen salatu nahi dute enpresaren jokaera. Errelebo kontratua xantaia moduan erabili nahi izatea, flexibilitatearekin, langileon lan baldintzak nabarmen kaltetzea, aldizkako finko kontratuak gehiegi erabiltzea eta 4. erreleboaren hedapena dira enpresak inposatu nahi diena.

LABetik argi esan nahi dugu ez goazela onartzera hitzarmenean inungo atzerapausorik. Akordioa nahi dugu bai, baina patronalaren etekinak langileon eskubideen gainetik jartzea ez dugu onartuko.

Kapitala ala bizitza, hori da hemen ere jokoan dagoena.

Inoizko afiliazio eta ordezkaritza handienarekin ospatuko dugu 50. urtemuga, sindikalismo eraldatzailea zabaltzen jarraitzeko bokazioz

Antolakuntza idazkari Izaskun Garciak eta Koordinatzaile Orokor Igor Arroyok prentsaurrekoa eskaini dute gaur Bilbon, sindikatuaren 50. urteurreneko ekitaldiak aurkezteko asmoz. 50.000 afiliatutik gertu eta Hego Euskal Herrian ordezkaritza handieneko bigarren sindikatu bilakatuta, euskal sindikalismo eraldatzailea zabaltzen jarraitzeko borondatea adierazi du LABek.

Igor Arroyok adierazi duenez, “hasieratik egiteko beste modu bat izan da gurea. Interes korporatiboak baino, euskal langileen borroka hauspotzea izan da hasieratik gure lehentasuna. Negoziazio kolektibora mugatu ez eta kontraboterezko sindikalismo soziopolitikoa jarri genuen praktikan. Autonomismoaren mugak salatu eta Euskal Herriaren independentziaren alde egin genuen”.

Korrontearen kontra jaio eta korrontearen kontra hazi da LAB. Aitzindaria izan zen euskal sindikalismoan nagusi zen androzentrismoa auzitan jartzen, barne plan feminista bat abiatzen, zuzendaritza parekidea ezartzen, Idazkari Nagusi emakumezkoa hautatzen. Aitzindaria sindikatua eta lan mundua euskalduntzeko plangintzak martxan jartzen.

Errealitate berriei erantzuteko asmoz, sindikalismoa birpentsatzeko ariketa sakona egin du LABek azken hamarkada honetan. Bizitzaren sostengarritasuna auzitan jartzen duen Kapitalaren erasoaldia kritikoki aztertu eta bizitza erdigunean jarriko duen eredu berri baten aldeko estrategiak landu ditu, feminismoa, ekosozialismoa edota antirrazismoa bezalako korronte askatzaileen emaritik edanez. Sindikalismoa sektore prekarioetara gerturatzea erabaki dugu, digitalizazioa eta uberizazioa bezalako joerei erantzuteko antolakuntza eta ekintza sindikal eredua egokituz. Lantokietan ez ezik eremu sozialean ere antolatzeko apustua egin dugu, bi esparruetatik lan eta bizi baldintza duinen aldeko borroka egiteko.

Maila politikoan, berriz, LABek eraldaketa sozialaren eta burujabetzaren aldeko borroka uztartzeko lan egin du testuinguru desberdinetan. Lan harremanetarako eta babes sozialerako euskal esparrua edukiz betetzen laguntzeko, Euskal Lan Kode eta Euskal Gizarte Segurantza definitzeko ariketa aitzindaria egin du. Eta lurralde bakoitzean (EAE, Nafarroa Garaia nahiz Ipar Euskal Herria) proposamen zehatzak egin ditu langileon lan eta bizi baldintzak hobetzea ahalbidetuko luketen aldaketa politikoak sustatzeko.

Ibilbide honetan zehar, LABek defendatutako ideietako asko nagusi bilakatu dira euskal sindikalismoan: izaera soziopolitikoa, kontrabotere ikuspegia, independentismoa, lan harremanetarako eta babes sozialerako esparruaren aldeko apustua, ekintza sindikal feminista eta antirrazista…

Aurrerantzean ere horixe izango da LABen borondatea: sindikalismo eraldatzailea zabaltzen jarraitzea. Gero eta langile gehiago antolatu nahi ditu LABek, gero eta aldaketa sakonagoak eragiteko; euskal langileen eta Euskal Herriaren mesedetan ortzimuga berriak irekitzen laguntzeko. Izan ere, sorreratik aldarrikatu duen bezala, sindikatua tresna da eta ez helburu. LABen helburua Euskal Herrian eta munduan zanpaketarik gabeko jendartea sortzen laguntzea da.

50. urteurrenaren mugarriak

Sindikatuaren eta oro har euskal langileen ibilbidea jasotzen duen bi euskarri argitaratuko ditu LABek: batetik, LABen historian oinarritutako dokumentala, eta bestetik, azken 50 urtean Euskal Herrian izan diren gertakari historikoetatik hautatutako 50 mugarri biltzen dituen argazki liburua. Zer izan garen eta nondik gatozen kokatzen lagunduko diguten euskarriak dira.

Urteurrenaren inguruko ekitaldiak apirila hasiera eta maiatzaren lehena bitartean izango dira. Apirilaren 8an dokumentalaren estreinaldia egingo da Bilboko Euskaldunan. Ondoren, herriz herri proiekzio eta solasaldiak antolatuko dira, Euskal Herri osoan zehar. Maiatzaren Lehenean, berriz, manifestazio nazionala, ekitaldi eta jaialdia egingo da Iruñean.

Azkenik, Sindikatuaren azken Biltzar Nagusiari segida emango dioten hitzorduak izango ditugu aste honetan bertan: Federazioetako eta Ekintza Sozialeko Biltzarrak. Eremu bakoitzeko argazkia egin eta ildoak lantzeko, osotara 750 kide bilduko dira lau hitzordutan: urtarrilak 24ean Industria, 25ean Zerbitzu Pribatuak, 26an Zerbitzu Publikoak eta 27an Ekintza Soziala.

Inoizko afiliazio eta ordezkari gehien

Afiliazio datuen berri ematerakoan, sindikatuak inoizko hazkunderik handiena izan duela adierazi du Izaskun Garciak: “2023. urtea 49.476 afiliatuekin itxi dugu. Parekorik ez duen hazkunde bat da: %24,73ko igoera hamar urtetan”.

“Datu horiek erakusten dute sindikatua langile guztiontzako aterki eta borrokarako tresna eraginkorra izan dadin LABek hartutako erabakiak norabide onean doazela. Hala nola, feminizatutako, prekarizatutako eta arrazializatutako sektoreetara gerturatzeko apustua. Edota norberaren diru-sarreretan oinarritutako afiliazio kuota sistema martxan jartzea. Egoera ekonomikoa edozein izanik ere, LABek ez du inor atzean uzten. Diru-sarrera handiagoa dutenek ekarpen handiagoa egiten dute, denok sindikatua bidelagun izan dezagun”.

Emakumeen* parte hartzeari aipamen berezia egin dio Garciak, izan ere, afiliatuen artean gero eta gehiago dira emakumezkoak (2013 urtean %38a, 2023an %44,15a). Eboluzio hau, sektore feminizatuetan antolatu eta borrokak pizteko LAB egiten ari den lanaren emaitza da.

Grafikoa: Afiliazioaren bilakaera

Hauteskunde sindikalak

Hauteskunde sindikalei dagokionez, berriz, bilakaera positiboa da eremu guztietan, EAE, Nafarroa, Hego Euskal Herria nahiz Ipar Euskal Herria. Nafarroan eman da igoera handiena, azken hamar urteetan 4 puntu baino gehiago igo dugularik ordezkaritza mailan (4,23).

Gauzak horrela, EAEn bigarren sindikatu gisa gure burua indartuta itxi dugu urtea (%20ko langa gaindituta), eta Nafarroan %18ko ordezkaritzara heltzear garela (%17,95). Igoera honen eraginez, bigarren sindikatua bilakatu gara Hego Euskal Herrian, CCOO gaindituz, %19,60ko ordezkaritzarekin.

Hego Euskal Herria

Ipar Euskal Herriari dagokionez, ez dago bertako ordezkaritza neurtzeko estatistika ofizial orokorrik. Hala ere, nabarmena da hemen ere ematen ari den garapena.

Funtzio Publikoan

2014an                       502 bozka—6 delegatu

2018an                       700 bozka—11 delegatu

2021an             711 bozka—16 delegatu

Laborantza sektorean
2013an 186 bozka–%29,2

2018an  343 bozka–%56,6

TPE (enpresa txikiak, 11 langiletik beherakoak).

Departamendu mailan (64-Iparralde+Oloron+Pau,..), sindikatuak 407 bozka lortu ditu (%11,76a Departamentu osoa kontutan hartuta, beraz, horren bikoitza Ipar Euskal Herrian).