2026-01-02
Blog Page 208

Lan harreman eta babes sozialeko esparru propiorantz urratsak emateko aukera baliatu beharra dago

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Lan harreman eta babes sozialeko esparru propiorantz urratsak emateko aukera baliatu beharra dago

Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorrak agerraldia egin du gaur eta adierazi du negoziazio kolektiboan borrokak ugaritzearekin batera, lan eta bizi baldintzak duinak bermatzeko aldaketa politikoen alde egingo duela LABek.

Langileen egunerokoa bilakatu dira azken hilabeteetan eros ahalmenaren galera, elikagaien prezioen igoera, hipoteken garestitzea, zerbitzu publikoen ahultzea, zaintza krisia edota lan osasunerako eskubidearen urratzea.

Guzti hau, enpresa handien eta bankuen irabaziek gora egiten duten bitartean, aberastasunaren birbanaketarako politikarik gabe. Bizitzaren prekarizazio eta pobretze prozesu honi mugak jartzeko bermea langileen mobilizazio gaitasuna izaten ari da.

Aurtengo ikasturtean, langileen bizi baldintzak hobetzeko neurri zehatzak mahai gainean jartzea eta horien aldeko dinamikak piztea izango da gure egiteko nagusia.

Horretarako baldintza egokiak badirela uste dugu:

  • Langileen ahalduntze kolektibo bat ematen ari da, bereziki aipagarria sektore feminizatuetan. Azken bi kurtsoek argi erakutsi dute langileek sektorez sektore eta enpresaz enpresa aberastasunaren banaketa orekatuagoaren alde eta lan baldintza duinen alde borrokatzeko duten determinazioa. Aurtengo ikasturtean bultzada horrek segida izango du.
  • Mugimendu Feministarekin batera deituko dugun Greba Feminista Orokorra. Zaintza duinerako eskubidea, zaintza lanak banatu eta berrantolatzeko eta zaintzaileek beraien lana duintasunez egiteko duten eskubidearen aldeko Greba. Zaintza Sistema Publiko Komunitarioa sortu behar dela eskatzeko Greba.
  • Lantokietako eta kaleko borrokaren bidez, aldaketa politikoak bultzatzeko dugun determinazioa eta testuinguru politikoak horretarako ematen dituen aukerak:
  • Batetik, Estatuan Gobernu berria osatuko bada, independentismoa erabakigarria izango da. Gure ustez, indar hau baliatu behar da, Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparruaren eraikuntzan urratsak emateko, Negoziazio Kolektiboaren estatalizazioari mugak jartzeko eta bertako negoziazio kolektiboa blindatzeko. Azken batean, euskal langileok gure lan eta bizi baldintzak estatuko injerentziarik gabe bertan erabakitzeko eskubidea errespetatzeko.

Nafarroan, Gobernu kontinuista eratu izana kritikatzen dugu, zerbitzu publikoak eta langileen bizi baldintzak hobetzeko anbizio gutxikoa.

  • Bestetik, EAEn Lehendakaritzarako hauteskundeak izango ditugu. Maiatzeko hauteskundeek argi utzi dute, langileoi politika publikoen diseinuan langileoi ahotsik ematen ez bazaigu ere, langileok, ahotsa ez ezik, bozka ere badugula. Patronalaren aldeko politikak egiten dituztenak zigortu eta langileon aldarrikapenak agenda politikoan kokatzen dituena indartzeko gaitasuna dugula.
  • Honela, ikasturtean bi erronka nagusi ditugu:

1. Lantoki eta sektoreetan borrokak piztea.

  • Langileria osora iritsiko den sindikalismo berria praktikara eramaten jarraituko dugu. Sindikalismo feminista azken urteetan egindako aurrerapenei eutsiz eta sindikalismo antirrazistan urrats berriak emanez.
  • Patronalaren aurrean indar korrelazio ahalik eta hoberenak lortzeko oztopoa da zatiketa sindikala. Gure ahalegina, zatiketa sindikalari aurre egiten jarriko dugu. Gutxieneko helburu batzuetan bat egiten dugunon artean intersindikal ahalik eta zabalenak osatuz. Bai gatazka horiei irismen sozial bat eman ere, bestelako eragile sozialekin, feminista, pentsionistak edota gazteak aliantzak sortuz.
  • Borrokatuko ditugun lehentasunezko edukiak:
    • Aberastasunaren banaketarako soldatak duintzea: eros ahalmena bermatuz, soldata arrakalari aurre eginez eta 1.400 euroko gutxieneko soldata ezarriz.
    • Zerbitzu publikoen defentsa eta garapena: osasungintza eta hezkuntzan.
    • Zaintzaren gaiari zentralitatea emango diogu. Zaintza Sistema Publiko Komunitarioaren defentsan, baina baita zaintza lanen berrantolaketara eta banaketa egokiago baterako gizonen inplikazio handiagoa ekarri behar duen erantzunkidetasun neurrietan arreta jarriz.
    • Lan osasunerako eskubidea errespetatzea eta prebentzio neurrietan arreta jartzea.
    • Lanaldi murrizketa. 30 orduko lanastea dugu helmuga. Lan guztien banaketarako, trantsizio ekosozialistari heltzeko edota digitalizazioaren erronkei aurre egiteko neurria delako.
    • Lan munduaren euskalduntzean aurrera urratsak ematea ere garrantzitsua izango da guretzat, are gehiago euskara jasaten ari den erasoak ikusita.

2. Ezker independentismoaren eremuko eragileen arteko agenda sozial partekatua.

  • Ekintza sindikal eta negoziazio kolektiboaren bidetik lortu ditzakegun edukiez gain, klase sindikatu independentista garen neurrian, LABek eraldaketa sozialaren alde borrokatzen du. Politika publikoetan aldaketak eragin nahi ditu, euskal esparrua eraiki, langileon lan eta bizi baldintzak bertan erabakitzeko ahalmena izan.
  • Honengatik, eraldaketa soziala eta burujabetza defendatzen dugun eragile sindikal, sozial eta politikoen artean, elkarlan eremuak jorratzearen alde egiten dugu.
    • Estatuan murrizketei ateak itxi eta eskubide sozialetan eta herri moduan ditugun eskubideetan, lurraldetasunean, erabaki ahalmenean aurrera pausuak lortzeko.
    • Bertako Gobernuetan eskumenen barruan politika publiko birbanatzaileak, langileen aldeko politikak bultzatzeko. Estatuetan posible ez diren aldaketak Euskal Herrian posible egin eta euskal esparrua egituratzeko ekarpena egiten dugu. Burujabetzan sakontzearen beharra azpimarratuz.
  • Agenda sozial partekatu bat izatea garrantzitsua deritzogu. Zer esan nahi dugu honekin, ba badirela hainbat gai amankomunean landu ditzakegunak:
    • Pentsio duinen alde eta 1.080 euroko gutxieneko pentsioa ezartzeko.
    • Zerga erreformak bultzatu, zerbitzu publikoen garapenean edota Zaintzaren esparruan.
    • 1.400 euroko gutxieneko soldata. Hemen gogoratu EH Bilduk Eusko Legebiltzarrera eramandako proposamen baten ondotik, Parlamentuak Gobernuari 1.400 euroko gutxieneko soldataren aldeko jarrera proaktibo bat izan zezan eskatu ziola. Gobernuari dagokio patronala interpelatzea eta hauxe izango dugu bihar Idoia Mendiarekin jorratuko dugun gaietako bat.

“Digitalizazio burujabea hezkuntzan” jardunaldiak egingo ditugu irailaren 23an

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
“Digitalizazio burujabea hezkuntzan” jardunaldiak egingo ditugu irailaren 23an

Datorren irailaren 23an, larunbatez, Donostiako Iratzar aretoan “Digitalizazio burujabea hezkuntzan” jardunaldiak egingo ditugu. Bertan, digitalizazioak lan-harremanetan duen eragina eta hezkuntza eremuan Euskal Herriko administrazioek hezkuntza-komunitatearen eskubide digitalak enpresa korporatibo handien esku nola uzten dituzten aztertuko dugu. Hezkuntzako langile, guraso zein ikasleei hausnarketa politiko-sindikal eta pedagogikorako tartea eskaini nahi diegu.

Halaber, Euskal Herrian digitalizazio arloan hezkuntza eremuan martxan dauden proiektu eta esperientzia burujabeak ezagutzeko tartea izango da, eta haietako bat erabiltzeko tartea ere sortu nahi dugu. Horretaz gain, Katalunian eskubide digitalen alde ari den Digitalizazio Demokratikorako XNet mugimendua gonbidatu gisa izango dugu.

LABen uste dugu, ortzimugan dugun Euskal Eskola Publiko Komunitarioren bidean, hezkuntza-sistema burujabea eraikitzeko prozesuaren baitan digitalizazioak berebiziko garrantzia duela. Horregatik, botere korporatiboen aurrean burujabetzan sakontzeko proiektuak ezagutu eta hauek biderkatzeko lan egitea ezinbestekoa deritzogu.

Beraz, hezkuntza komunitatea osatzen duzuen langile, guraso eta herritarrei gonbidapena luzatu nahi dizuegu jardunaldiotan izena ematera; bertaratzeko zein on-line jarraitzeko aukera egongo da.

Espainiako lan erreformaren ondorioz, aldizkako enplegua duten emakume prekarioen kopurua handituz doa

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Espainiako lan erreformaren ondorioz, aldizkako enplegua duten emakume prekarioen kopurua handituz doa

Izan ere, emakumeen artean, aldizkako kontratuen %65,3a eten da maiatzetik. Bestalde, bigarren hilabetez jarraian, langabeziak gora egin du Hego Euskal Herrian, uztailean baino 2.490 langabe gehiago daude (%1,84 egin du gora langabeziak azken hilabetean). Pasa den urtean baino langabe gutxiago egon arren (%4,77a gutxiago, hain zuzen ere), 2022. urteko epealdi berean baino gehiago egin du gora langabeziak aurtengo abuztuan.

Langabeen %58,97a emakumea da. Langabeen gehiengoa emakumea izateaz gain, lan kontratuetan jasaten dugun prekaritatea nabarmendu behar da. Izan ere, emakumeen artean aldizkako finkoen kontratuen %65,13 eten da maiatzetik hona. Azken hilabeteetan gertatu dena, uda tarteko egonik, emakumeen lan baldintzen prekarietatearen adierazle gordina da. Izan ere, maiatzean 27.058 emakume zeuden aldizkako kontratu finkoarekin; bada, abuztuan 9.435 dira kontratu mota hau duten emakumeak. Gizonezkoen artean kontratu mota honen etetea askoz proportzio txikiagoan gertatu da, maiatzetik hona %29,23a eten delarik. Emakumeen aldizkako kontratu finkoen etetea azken hiru hilabeteetan nabarmen igo da, feminizatuak dauden hainbat sektoreetako langileen (ikastetxeetako garbiketa, jantokiak… ) lan baldintza ezegonkor zein prekarioen erakusle. Espainiako estatuko lan erreforma onartu zenetik, lan kontratu mota hau emakumeen artean nagusia izan da. Lanaldiari dagokionean, emakumeen %26,1a dago lanaldi partzialean eta gizonezkoen %18,1a. Lanaldi osoan gizonezkoak gehiengoa diren bitartean (gizonezkoen %70,3a dago lanaldi osoan, emakumezkoen %60,2a). Datuek hilabetez hilabete emakumeen egoera prekario estrukturala okertuz doala berresten digute, egoera honi lan kontratu “berri” bat esleituz.

Langabeziak zerbitzuak sektorean egin du gora gehien abuztuan, kontratazioak behera egitearekin batera. Uztailetik hona zerbitzuetako afiliazioak behera egin arren (20.474 afiliatu gutxiago), pasa den urtetik afiliazioak zerbitzuetan egin du gora gehien (20.055 afiliatu gehiago zerbitzuetan, 2.475 gehiago industrian eta 979 gehiago eraikuntzan). Egun, afiliazioaren %72a zerbitzu sektoreari dagokio, lan baldintza prekarioak nagusitzen diren sektorea.

Lan baldintzen prekarizazio egoera orokorrari, bizitzaren garestitzea gehitu behar zaio, egoera geopolitiko zein sozioekonomikoaren ondorioz bere horretan jarraituko duena edota fase berri batean sartuko dena.

Iraila hasi besterik ez bada egin ere, langileon lan baldintzak borrokaren, mobilizazioaren eta langileon arteko elkartasun zein antolakuntzaren bidez babestu beharko ditugu. Azaroaren 30ko greba orokor feminista, lan eta bizi baldintza duinak aldarrikatzeko abagune izango dugu, zaintza lanak erdigunean kokatuz.

Greba mugagabean daude Nafarroako posta bulegoak garbitzen dituzten langileak

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Greba mugagabean daude Nafarroako posta bulegoak garbitzen dituzten langileak

Nafarroako posta bulegoak garbitzen dituzten langileek greba mugagabea hasi zuten astelehenean, ekainetik soldatarik eta aparteko ordainsaririk ez dutela kobratu salatzeko. Greba jarraipen handia izaten ari da; izan ere, posta-bulego gehienak garbitu gabe daude astelehenetik, eta horrela jarrai dezake Cordoba garbiketa-enpresak ordaintzen ez duen bitartean.

Cordoba garbiketa-enpresaren izena ez da ezaguna, baina bai bere jabea (Rocco Arena), enpresaburu ezaguna, eta Estatu osoko posta-bulegoak garbitzeagatik. Egoera jasanezina bihurtu da langileentzat; izan ere, hilabeteak gaizki egindako ordainketekin eta atzerapen askorekin egin ondoren, uztaila eta abuztuko nominak zein aparteko ordainsaria zor zaizkie.

LAB sindikatuan eskandalutzat jotzen dugu Correos, zerbitzu publikoa izanik, egoera hori ahalbidetzen ari dela. Ezin da onartu egunero zerbitzu publiko batera lanera joan eta soldata jasotzen ez duten langileak egotea. Gainera, erabat feminizatuta eta prekarizatuta dagoen sektore batean, egoera oso ahulean daude langileak. Horregatik uste dugu Correosek berehala eten behar diola kontratua enpresa honi, eta bere gain hartu behar dituela bulegoak garbitzen dituzten langileen soldatak.

Istripu ez traumatikoak, bihotzekoak, iktusak eta antzekoak bilakatu dira laneko heriotzen lehenbiziko eragileak

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Istripu ez traumatikoak, bihotzekoak, iktusak eta antzekoak bilakatu dira laneko heriotzen lehenbiziko eragileak

Atzo, abuztuaren 30an, Zarautzeko Elesa Transformadores SAU enpresan lanean ari zen A.J.L. 47 urteko langileak lan istripu ez traumatikoa pairatu zuen eta, denbora luzez suspertzen ahalegindu ziren arren, han bertan hil zen. Dagoeneko, 2023an Euskal Herrian gutxienez 33 langile hil dira euren lanpostuetan, 7 Araban, 5 Bizkaian, 10 Gipuzkoan, 6 Nafarroan, 2 Iparraldean eta 3 kanpoan. Lehenik eta behin, LAB sindikatuak elkartasuna adierazi nahi die senide, lagunei eta hurkoei.

Istripu ez traumatikoak, bihotzekoak, iktusak eta antzekoak bilakatu dira lanean gertatzen diren heriotzen lehenbiziko eragileak.

Gaitz kardiobaskularrak  ez dira kasualitatea, ez dira ausaren ondorio, patronalak esan ohi duen bezala. Langileon bizi eta lan baldintzek eragiten dituzte eta, nagusiki, sektore konkretuetan gertatu ohi dira, kasuan kasu, estresak, erritmo azkarrak, presioak, autoritarismoa, lan araudia, azpikontratazioa eta prekaritatea bezalako faktoreak ere tarteko.

LABen argi daukagu bizi eta lan baldintza duinak behar ditugula, lanetik etxera onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugula.

Aurten jada 33 langile hil dituen lan istripuen lakra honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira. Izan ere, lan harremanen eta jolas arauen aldaketa batetik etorriko baita irtenbidea.

LABek indarrez eta erabakitasunez borrokatu du egungo sistema eraldatzeko, mozkinak lehenesten dituen, bidegabea den eta bizigarria eta bideragarria ez den sistema kapitalista erauzteko, eta langileon bizitza eta osasuna erdigunean jarriko dituen jendarte justu, berdinzale eta bizigarri bat eraikitzeko.

[IRITZIA] Osakidetza, XIX mendea eta burokrazia zapaltzailea

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
[IRITZIA] Osakidetza, XIX mendea eta burokrazia zapaltzailea

Osakidetzako Jesus Oñate delegatuaren iritzi-artikulua duzue jarraian, Osakidetzako EPEetan nagusi den burokraziak aurtengo abuztuan sortutako arazoak azaleratzen dituena.

Hiztegiaren arabera, pertsona, nazioa, herria eta abar menderatzea, iraintzea, umiliatzea edo tiranizatzea da zapalkuntza. XIX. mendean, Karl Marxek, estatu ezberdinen funtzionamendua aztertu ondoren, ondorioztatu zuen burokrazia, publikoa administratzeko modu bat izateaz gain, langile klasearen zapalkuntzarako beste tresna bat dela kapitalistentzat.

Uda honetan argi eta garbi egiaztatu ahal izan dugu Osakidetzak, erakunde kapitalista den aldetik, eta bere zuzendaritza burgesak burokrazia erabili dutela langileak are gehiago zapaltzeko, langile horiek beren klase-izaeraz jabetu ala ez.

Osakidetzako zuzendaritzak urte asko daramatza bertako langileak zapaltzen, eskura dituen elementu guztiekin: behin-behinekotasuna, prekaritatea, lan-kargen igoera, soldata-osagarriak blokeatzen hamarkadetan zehar, kontratazioan egindako iruzurra normalizatzen, alde sozialarekin elkarrizketa eraikitzailea ukatzen, etab. Une honetan, Osakidetzako ia langile batek ere ez du zalantzarik erakundeko arduradunek egunez egun jasanarazten dioten tratu txar sistematikoaz, barne-prozesuren bat abian jartzen den bakoitzean areagotzen dena, hala nola hautaketa-, mugikortasun-, eta prestakuntza-prozesuetan. Guzti hauek atzerapen handiak pilatzen dituzte.

Baina oraingo honetan Osakidetzako arduradun teknokratek udan martxan jarri duten burokrazia zapaltzailean jarri nahi nuke arreta. Sortutako kaosa harago joan da, eta, beste behin ere langileak zigortzen dituen prozedura bat abiatzeaz gain, milaka pertsonari eragin die, oraindik Osakidetzako langileak izan ez arren, Marxek aipatzen zuen burokraziaren zapalkuntza jasan dutenak, bertan lan egiteko helburua lortuz gero etorriko zaienaren aurrerapen moduan.

Hamarkadak daramatza zuzendaritzak aplikazio informatikoen sorrera eta kudeaketa pribatizatzen. Azken urteotan, akats informatikoak izan dira etengabeko aitzakia osasun-mahai sektorialean prozesu guztietako ia atzerapen guztiak justifikatzeko.

Duela urte batzuk, izapideak identifikazio elektronikoarekin egin ahal izateko aukera ezarri zen, eta bazirudien prozedurak guztion onerako sinplifikatuz joango zirela, baina uda honetan, XX. mendean ainguratutako zuzendaritza ikusi dugu, etengabeko akatsak izan dituzten arren, XXI. mendekoak diren tresna informatikoekin.

Identifikazio elektronikoa nahikoa da errenta-aitorpena edo administrazioarekin beste edozein izapide garrantzitsu egiteko. Badirudi digitalizazioa baliagarria zela jendeak oraindik egoitza elektronikoak menperatzen ez zituenean, burokraziatik datorren alde zapaltzaile hori sendotzeko, baina Osakidetzak, izapide horietara ohitu ondoren, koska bat estutu du egoera.

Osakidetzako kudeatzaileei ez diete axola LEPean izena emateko elektronikoki identifikatu izana, identifikazio horren pean azterketa-eskubide gisa tasa batzuk ordaindu izana ere, NANa fotokopiatuta eramatea eskatzen dute abuztu betean langile faltagatik saturatuta dauden beren erregistroetara, baita prozesuaren oinarriek ere hala ezartzen ez duten kasuetan ere.

Jasanezina izan da sortu den eromena, itzelak nahasmena eta haserrea. Langile klasearen zapalkuntzak ondorio horiek izan ohi ditu, baina ez beti, baina oraingoan, hori guztia abuztuan egitea izan da, langile akitu batzuentzat, egoerak gainezka egitea eragin duena.

Gutxieneko ahaleginaren legeak menderatzen du gaindituta zuzendaritza baten zeregina, hautaketa- eta mugikortasun-prozesuen kudeaketa hobetuko duten neurriak hartzeko gaitasunik ez duena. Une bakoitzean irekitako prozesurako beharrezkoak diren titulazio edo dokumentuak bakarrik baliozkotzen dira, eta, beraz, egiaztatu gabe geratzen da oposiziogileek aurkeztutako dokumentazioaren % 80 baino gehiago. Hori dela eta, oposiziogileek behin eta berriz dokumentazio bera aurkeztu behar dute prozedura bakoitzean, ez baita baliozkotzen. Gogoratu behar da legea argia dela horri buruz, eta inork ez duela aurkeztu behar “administrazio publikoen esku dagoen dokumenturik; administrazio publikoek bitarteko elektronikoak erabiliko dituzte informazio hori biltzeko, betiere, datu pertsonalen kasuan, interesdunen adostasuna badago”.

Aipatzekoa da, batzuetan, badirudiela psikopatiaren bat dagoela izapide horien inguruan, dokumentazio hori jasotzeaz arduratzen diren lankideak gutxienekoetan eta inolako laguntza teknikorik gabe lanean ikusten ditugunean; izan ere, ehunka aldiz transkribatu behar izaten dituzte boligrafoz gauzak, zigilu-marka soil batekin bizkortu eta ilara amaigabeen presioa eta lankide horiek jasan behar duten estresa txikitzen lagunduko luketenak.

Azken batean, Osakidetza, EAEko enpresarik handiena, kapitalismoak berezko duen burokrazian itotzen da. Zapaltzailearen papera gustura hartzen duten pertsonek zuzentzen dute, batek daki langileak gaitzesten dituztelako edo psikopatia batengatik. Badakigu, dena dela, Osakidetzako langile-klasea Marxek XIX. mendean iragartzen zuen burokrazia zapaltzailea jasaten ari dela.

[IRITZIA] Busturialdean duin lan, aske bizi

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
[IRITZIA] Busturialdean duin lan, aske bizi

Jarraian duzue Ion Basurko Bustialdea-Lea Artibai eskualdeko arduraduna, Sortu-ko Ibon Meñika eta Ernai-ko Irati Omagoieaskoak Urdabaiko Guggenheim proiektuaren inguruan idatzitako iritzi-artikulua.

Gure herriarentzat sintesi bikaina idatzia du Eñaut Elorrieta abeslari gernikarrak, «aspalditik gatoz, urrunera goaz» kantatuz. Eta egia da; bilakaera luzeko errealitatea gara, eta eskualde honek badu zer esan ibilbide horretan: Gernikako Arbolak itzala ematen jarraitzen du mendeetan zehar egin bezala, eta, orain 86 urte suntsitu nahi izan bazuten ere, bere lur gainean askatasuna eta bakea eraikitzen ari den herri bat dago, zutik.

Berehalakotasunean itota bizi ei garen jendartea da gurea. Dena eta momentuan gura dugunok; ikuspegia zabaldu eta zein lur eremutan bizi garen ohartu behar dugu, belaunaldiz belaunaldi transmititua izan den jakintza eta aberastasuna esku artean baititugu. Zertarako eta noren mesedetan da gakoa.

Azken hilabete luzeetan Busturialdea notizia da noiznahi, 1984. urteaz geroztik biosfera erreserba den Urdaibain Guggenheim-a eraikitzeko asmoa azaldu dutelako Bizkaiko eta EAEko zenbait instituziok. 130 milioiko kostua izango ei du –lehen aurreikuspenetan– mega-proiektuak, eta, besteak beste, espainiar Gobernu zentralari 40 miloi aterata, antza, ordainduko da dena. Gainerakoa nondik aterako den, ez dakigu.

Ernai gazte antolakundeak ekainean egindako mobilizazioan azaldutakoak gure egin ditugu eta, Euskal Herriko beste toki batzuetan egindakoaren antzera, gure eskualdea turismo industriara soilik bideratu nahi izateak ezinegona sortzen digu.

Daukagun ondare natural eta historikoaren ustiapen ekonomikoa bultzatu nahi dute, gutxi batzuen interesei men egingo diena. Bigarren etxebizitzen zabalpen neurrigabea, alokairuen prezioen igoera, gentrifikazio arriskua, ur baliabidearen eskaria areagotzea, garraio publikoaren bidezko mugikortasun erronkak handitzea, ekosistema sentikorrenen gaineko arriskuak ugaritzea, kulturaren merkantilizazioa, lanpostuen prekarizazioa… Eta guztia, gainera, diru publikoz lagunduta.

Ba, ez.

Eztabaidari perspektibarekin heldu beharra dago eta, garai honetako erronka eta eraldaketa prozesuek erakusten digutenari gainbegirada bat emanez, egun ditugun egitekoak lehenetsi: krisi ekosozialak edota zaintzaren krisiak bestelako sistema produktibo eta erreproduktibo baten beharra eta urgentzia azaleratzen dute, eta egitasmo horietan murgiltzen ari diren mugimenduak –baita gure eskualdean ere– ehuntzen ari dira; trantsizio ekosozialerako proposamenak (bertoko basoen berreskurapena, energia komunitateak, iraunkortasun indizeak, desazkunderako pedagogia…) edota azaroaren 30eko greba feminista orokorra, horren lekuko.

Osasuna eta modu duinean bizi eta artatuak izateko eskubidea kolokan dagozen honetan, eskualdeko ospitalean gaixo kroniko eta aringarrientzat oheak egotea urgentziazko inbertsioa da; eta ospitalea oheekin plataformak zein pentsiodunen mugimenduek denbora daramate berau aldarrikatzen.

Erabaki politikoek urteetan bultzatutako industria huste prozesuaren aurrean, balio erantsiko industria iraunkorrean arreta jarri, kooperatibismoaren eraberritzean sakondu (bizitza prekarioa sortzen duen azpikontratazioen gehiegizko erabilerak bere sorrera filosofiatik urruntzen baititu), elikadura burujabetzan oinarrituriko lehen sektorerako apustu errealak egin, turismo jasangarrian ereduak izan, jasangarritasunaren hezkuntza-proiektuak (arautua eta komunitarioa) landu, euskara eta euskal kulturaren sistemarako arnasberritze estrategiak abiatu, inklusibitate politikak gauzatu…

Hor kokatu beharko genituzke politika publikoaren potentzialitatea eta inpultsu komunitarioaren indarra eta baliabideak.

Lan duina, bizitza askea, zaintza publiko-komunitarioa, euskal kulturaren prestigiatze lanak eta naturarekiko orekak erdigunean dituen eskualde eredu baten alde gaudenok gehiengoa gara Busturialdean.

Egiturazko arazo errealei heldu eta eskualdearen erronkei erantzungo dien plana eraikitzeko baliabideak badaude, eta ditugun jakintza eta tresna guztiak bere zerbitzura jartzea dagokigu. Borrokaren bidez eskubideak eskuratu eta gurea dena defendatzeko determinazioa ardatz izan behar dugu.

Gu horretan gaude; eta egongo gara. Elkarlanerako prest, ekintzailetza sustatzeko asmoz, gehiengo sozialen alde. Busturialdean lan eta bizitzeko aldarriaren genealogia jaso dugu, ikasi dugu, transmititu digute. Begirada altxatu eta gaurko eta biharko Busturialdea balore berdinzale, komunitario, herritar eta eraldatzaileen gainean eraikitzeko gogoz gaude.

Inondik inora ez dugu onartuko elite pribilegiatuen eskuetan egotea gure oraina eta etorkizuna.

Donostiako Udaleko zuzendariek euskaldunak eta funtzionariak izan behar dutela adierazi dugu

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Donostiako Udaleko zuzendariek euskaldunak eta funtzionariak izan behar dutela adierazi dugu

Salatu dugu Eneko Goiaren Udal Gobernuak izendatu nahi dituen bi zuzendari berriei ez dizkiela baldintza hauek betebehar gisa ezarri nahi, egin duen proposamena karrerako funtzionarioen eta euskaldunen aurkako ostiko berria iruditzen baitzaigu.

Joan den uztailaren 26ko data daraman Udal Batzari zuzendutako eskarian, hainbat Lege aipamenetan oinarrituz, zera aipatzen da:

“Salbuespen gisa, Udaleko osoko bilkurak, alkatetzak proposatuta, erabaki arrazoitu baten bidez eta garatu behar diren funtzioak kontuan hartuta, zehaztu ahal izango du zein jardun-arlo edo eremutan izenda daitezkeen enplegatu publiko ez diren pertsonak”.

“Udaleko zuzendaritza-organoetako lanpostuen egungo zerrendak Osasun eta Ingurumen zuzendari, eta Pertsonak Kudeatzeko zuzendari lanpostuak hartzen ditu, Donostiako Udaleko karrerako funtzionarioentzat gordeta”.

Baina… “Ekonomia, Tokiko Enplegu eta Ekologiarako zinegotzi ordezkariak, eta Pertsonen, Kudeaketa Ekonomikoaren eta Aurrekontuen zinegotzi ordezkariak, justifikazio txostenak egin dituzte, osasun eta ingurumeneko, eta pertsonen kudeaketako zuzendaritza organoetan funtzionario izateko betebeharretatik kanpo uzteko beharrari buruz, hurrenez hurren, aipatutako lanpostuetan bete beharreko eginkizun espezifikoen arabera”.

Nahikoa ez balitz, Udal Gobernuak ez du bermatzen “behatzez” izendatuko dituen zuzendari ez funtzionari hauen euskararen ezagutza ere, Donostiako Udal Lanpostuen Zerrendan Donostiako Udaleko Zuzendari Lanpostu guztiek gutxienez hirugarren hizkuntza eskakizuna gainditua izan behar dutela dioen arren. Izan ere gaur arteko Pertsonen Kudeaketarako zuzendariak baldintza hori betetzen zuen, ez aldiz, Osasun eta Ingurumen zuzendariak.

LABen iritziz karrerako funtzionarioen eta euskaldunen aurkako Eneko Goiaren ostiko berria da Udal Gobernuak eginiko proposamena. Batetik, Udal funtzionarien artean horrelako kargua eskuratzeko aukera murrizten delako, karrerarako aukera ukatuz. Eta, bestetik, azken hiru hamarkadetan Udal langileen euskalduntzearen esparruan eginiko ahaleginak zapuzten dituelako zuzendari ez euskaldun batek euskaldundu diren langile guztiak espainolez lan egitera derrigortzen baititu. Eta hori guztia, beren sokako jendea ardura postuetan sartzeko.

Igor Arroyo: “Borrokan jarraituko dugu erosahalmena berreskuratu eta lanaldia eta lan osasunean aurrera egiteko”

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Igor Arroyo: “Borrokan jarraituko dugu erosahalmena berreskuratu eta lanaldia eta lan osasunean aurrera egiteko”

Radio Euskadiko “Boulevard” saioan izan da gaur goizean Igor Arroyo LABeko koordinatzaile orokorra. Iñaki Larrañagaren galderei erantzunez aktualitateko gaiak landu ditu.

Horrela, datorren udazkenean “greba eta mobilizazioak” nagusi izango direla aipatu du, pasa den ikasturtean izan diren bezala, “langileen eros ahalmena berreskuratu” eta lanaldia eta lan osasuna bezalako gaietan egoera hobetzeko.

Egunotan pil-pilean dagoen Rubialesen auziaren inguruan, adierazi du kasuak “islatzen duen egiturazko matxismoa dago oraindik lan merkatuan”.

Langileriaren aldeko neurriak eskatu dizkie administrazioei eta LABek Osakidetzaren egoera kaskarra, azaroaren 30erako deitutako Greba Feminista, balizko erreforma fiskala edota ELArekiko harremanei buruz duen iritzia ere izan ditu hizpide.

Hemen duzue elkarrizketa entzungai.

1...207208209...1,583Page 208 of 1,583

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLĂŤTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus