Urriaren 9a, 10a eta 11 izango dira greba egunak. Patronalak negoziazioa blokeatu baino ez du egiten, eta langileen baldintzek okerrera egin dute, besteak beste, KPIaren aldakuntza eta beste murrizketa batzuk tarteko.
Negoziazio-mahaiaren 25 bilera eta hitzarmen autonomiko berria sinatzeko urte eta erdi baino gehiago igaro dira. Aldi horretan, mahaian sindikatu guztiok planteatu ditugu gure aldarrikapenak, honako hauek erreferentziatzat hartuta: garraio sanitarioko langileen baldintzak Osakidetzako langileen baldintzekin parekatzea, plantillen erosteko ahalmenari eustea eta itundutakoa betetzeko bermea.
Hala ere, denbora horretan guztian, anbulantzien patronalak etengabe blokeatu du negoziazio autonomikoa, baina ez die erantzun alderdi sozialak planteatutako aldarrikapenei, eta hitzarmenaren negoziazioarekin zerikusirik ez duten sabotaje-ekintzak baliatu ditu negoziazioa blokeatzeko. Badakigu enpresari %30 igo zaiola finantzaketa lehiaketa berri honetan, eta langileek gehiago eta okerrago lan egin behar dutela hilaren amaierara iritsi ahal izateko; langileen soldata-egoera, berriz, larriagotu egin da KPIren aldakuntza-tasa handiekin, eta % 12 inguruko eroste-galera metatu da soilik bi ekitalditan.
Enpresek, lehiaketa publikoen finantzaketa ez ezik, lehiaketa pribatuen finantzaketa ere jasotzen dute (futbol-partidak, herrietako jaiak, kontzertuak, etab.). Lehiaketa horietan, baldintza-agiriei adskribatutako plantillak erabiltzen dituzte, legez kanpoko praktika bada ere; izan ere, hitzarmenaren 18. artikuluak jasotzen du aparteko orduak langile baten eta beste baten arteko txanda-aldaketan baino ez direla erabiliko.
Ordua da sektoreko langileak antolatzeko eta indar egiteko, patronalak edukia duten proposamenak negoziatu eta mahai gainean jar ditzan. Beraz, LAB, ELA, LSB USO, UGT, CCOO eta ESK sindikatuok honako deialdi hauek egin ditugu: Kontzentrazioak: IRAILAKREN 29A, 9: 30EAN, BILBOKO LHKn (urkixo zumarkalea 2) URRIAK 5 10:30 EUSKO LEGEBILTZARRAREN KONTZENTRAZIOA EGUN OSOKO GREBA-EGUNAK 9 10 11
Sail sindikalak salatu du asteon argitaratu den publizitatean euskarazko esaldiak oker idatzita zeudela, eta zuzendaritzak euskaldunon hizkuntzarekiko duen axolagabekeriaren isla dela dio.
Jarraian irakur daiteke LABeko sail sindikalak idatzitako komunikatua:
Begiak odoletan, euskara zaurituta
Duela 75 urte, 1948an, Bilboko Aireportuak bere jarduerari ekin zion, Euskal Herriko aireportu-azpiegitura garrantzitsuena inauguratu zelarik.
La Paloman lan egiten dugunok beste guztiok bezala ezagutu dugu efemeridea; AENAk aste honetan El Correon eta beste egunkari batzuetan argitaratu duen publizitatearen bitartez, alegia.
Zuzenena guztion ospakizuna izatea litzateke; izan ere, gure lantokia ez ezik, Bilboko Aireportua azpiegitura garrantzitsua bihurtu da, eta eragin handia du gure inguruko ekonomia-, gizarte-, enpresa- eta turismo-sarean.
Baina aldebakartasunak horixe dakar; urteurrenak ohoratzen dira adostasunik gabe, eta horrela, erabakitzen dutenek, Bilboko Aireportuko alma mater-a kanpo uzten dute eta Mihiluzen azaltzeko modukoak diren hanka-sartze hauek gertatzen dira.
AENAri eta Bilboko Aireportuko Zuzendaritza honi, ikuspegi ekonomikoa, soziala eta herri-ikuspegia falta zaie. Ez dute onartzen hazkunde handiaren eta emandako zerbitzuaren kalitatearen motorra – sariekin aitortua izan dena eta nazioarteko rankingetako buru izatea lortu duena– – aireportuko langileak direla: AENA, kontratak, azpikontratak eta handling konpainiak. Gainera, euskal jendartearekiko inolako sentsibilitate eta errespetu kultural eta linguistikorik ez dutela erakusten ari dira.
75. urteurrenerako AENAk ordaindutako publizitatea benetako errespetu falta da, iraina: ez dira gai euskaraz lau hitz zuzen idazteko. Eta hori ezin da ulertu euskal hiztun guztien hizkuntza-eskubideen aurkako eraso gisa baizik; gainera, koofizialtasunarekiko kudeaketa arduragabea erakusten du, hutsegite larriak ekar ditzakeena.
LABeko atal sindikaletik, enpresak eta Zuzendaritzak behin eta berriz euskarafobiazko jokabideak izaten dituztela salatu nahi dugu, eta, beraz, horrelako publizitate-kanpaina iraingarririk berriro ez errepikatzea eta burugabekeria horren egileen barne-erantzukizunak argitzea eskatzen diegu.
Era berean, iruditzen zaigu berehala ezarri behar dela aireportuan gure hizkuntzaren erabilera normalizatua bermatuko duen Euskara Plan bat.
Elkartasuna adierazi nahi diegu Adunan traktorea gidatzean izandako istripuaren ondorioz zendutako emakumearen eta bere lan saiotik etxera bueltan in itinere istripua izan zuen Haurreskolak Partzuergoko langilearen familiakoei, lagunei eta lankideei.
2023an, gutxienez 38 langile hil dira lan istripuz Euskal Herrian dagoeneko. Lehen sektorea da, behin eta berriz, hilkortasun tasa altuena pairatzen duena, eta oraingoan ere, beste heriotza bat gertatu da sektore honetan, kasu honetan Adunan.
Atzo arratsaldean hil zen 35 urteko emakumea, malda handi batean traktore bat gidatzen ari zela istripua izan zuelarik. Salatu dugu lehen sektoreko sasoi bilketa lanetan diharduten langileek ez dutela lan-osasuneko bermerik izaten. Modu honetan, ez patronalak eta ez administrazioak ez dituzte beharrekoak diren neurriak hartzen, eta gabezia hauen emaitzak eragiten dituzte istripuak.
Jakinik aldikako lan hauetan ingurunea, makinaria eta batzuetan, prozesua bera ez ezagutzeak arriskuak biderkatzen dituela, Osalani eta lan-ikuskaritzari eskatzen diegu plangintza espezifikoa egin dezatela langile kolektibo hau artatzeko. Hala, formakuntza eta eskuragarri jartzen zaien makinariaren kontrola egingo litzateke, beste prebentzio neurrien artean, beti ere patronalaren kontura.
Haur eskolako langilea hilik in itinere istripuan
Atzo, Haurreskolak Partzuergoko hezitzaile ordezko bat in itinere izandako auto istripuan hil zen lanetik bueltan zela, Amurrion.
Partzuergoko langileen desplazamentu kopuru handiari aurre egiteko berehalako neurriak behar direla nabarmendu dugu. Hala, desplazamenduak murrizteko egindako proposamenak berehala martxan jartzeko eskatzen dugu: ordezkagunea, permutak, leku aldatzeak.
Amaitzeko, bi heriotza hauek salatzeko intersindikaletik egingo diren kontzentrazioetan parte hartzeko deia luzatzen dugu. Hala, ostiralean, hilak 22, 12:00etan elkarretaratzea egingo da Adunako herriko enparantzan. Amurrion gertatutako in itinere heriotzari dagokionez, Haurreskolak Partzuergoaren egoitzaren aurrean mobilizatuko gara ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuekin batera, Eibarren (Otaola hiribidea, 29). Irailaren 22an izango da azken mobilizazio hau, 11:00etan.
Lan baldintzen prekarizazioa salatu eta langileok gure eskubideak defendatzera mugitzeko deiekin hasi dugu ikasturtea EHUn. Bada oraingoan, LAB, CCOO, STEILAS eta ELA sindikatuok urriaren 11n egun osoko greba egitera deitzen ditugu EHUko irakasle eta ikertzaile guztiak.
Unibertsitate Sistemako Lege Organiko berriaren USLOren gainean errektoretza-taldeak egiten duen irakurketa interesatuak eragin zuzena izan du ordezko irakasleen kontratu berrietan; haiek, gehienetan, soldata prekarioekin (<800€) ordaindutako arduraldi partzialekoak izango baitira hemendik aurrera. Hori onartezina da, baina gure lan baldintzen okerragotzea ez da oraingo auzia eta ez die bakarrik ordezko irakasleei eragiten. Aspalditik datorren kontua da eta irakasle-ikertzaile guztioi eragiten digu. Egiturazko arrazoiak ditu atzean eta zerikusia dute, batez ere, unibertsitate publikoaren, alegia EHUren, behar bezalako finantzaketa ezarekin.
Urteak daramatzagu ikusten nola joan diren irakasleen ordezkapenen baldintzak okertzen eta gutxitzen. Nola garai batean ziurrak ziren ordezkoak (adibidez, gurasotasunak) zenbaitetan ukatzen hasi ziren, nola ordezko irakasleak lanean hastea hilabetetan atzeratzen zen eta nola ordeztu gabeko lan zama lankideen bizkar erortzen zen. Hau guztia ikasleen kalterako ere, taldeak batzera behartuta. Orain, ordezkoen kontratazio eredu berriaren interpretazioak arazoa areagotuko du. Ordezkapenena, beraz, guztion arazoa da.
EHUko Errektoretzak, prestatzen ari omen den Irakasleen Plan Zuzendaria aipatzen du arazo hauen irtenbide modura, ordezkoen kontratazio beharrak zeharo murriztuko omen dituena. Zentroen eta sailen zuzendariekin izandako bileretan azaldu zieten arabera, irtenbidea oso sinplea da: ordezkoak ez diren eta irakasle atxiki berriak ez diren gainerako irakasleen irakaskuntza kreditu-ahalmena handitzea. Baina Sail batzuetan urte gutxi barru izango diren erretiroen kontura egin dituen irakasle laguntzaile doktore batzuen kontratazioaz aparte ez dugu Plan horren arrastorik ezagutzen.
Kontrara, bai ikusi dugu, ordea, nola iaz aldebakartasunez deuseztatu egin zuten erretiroen akordioa eta ondorioz gogortu egin diren borondatezko erretiroak sustatzeko baldintzak, plantillaren erreleboa erraztu ordez, hura zaildu duten. Ikusi dugu nola inposatu zaizkigun zentroak ixtea edo nola okertu diren oinarrizko lan-baldintzak, adibidez berokuntza murriztea. Eta ezagutu dugu baita abian dagoen Jardun Akademikorako planaren (JAP) erreformaren asmoak ere (Unibertsitateak irakaskuntza, ikerkuntza eta kudeaketa lanak aitortzeko erabiltzen duen tresna), beharrezko berrantolamenduaren aitzakiarekin, murrizketekin datorrena, irakasleon lan zamak areagotzeko.
Eta ikusten ari gara nola oraindik mantendu egiten diren irakasle-ikertzaile kolektiboen arteko bereizketak eta diskriminazioak, hala Eskoletako eta Unibertsitateko irakasleen artean irakas zamari dagokionean nola arduraldi osoko eta partzialekoen artean, edota irakasle ikertzaile iraunkor eta aldi baterakoen artean zenbait osagarri eskatzeko orduan (irakaskuntzako bosturtekoak, ikerkuntzako seiurtekoak…) eta dagoen burokratizazioa. Diskriminazio berriak ere sortu dira, lehengoko irakasle atxikien eta egungo irakasle laguntzaile doktoreen artean, adibidez, baldintza ekonomiko berdinen pean irakastordu kopuru ezberdinak eman behar baitituzte.
Ikertzaile hasiberriak ere prekarietate handian lan egitera behartzen dituzte ibilbide akademikoaren hastapeneko urteetan, doktore-tesia egin bitartekoetan, alegia, gutxieneko soldatatik gertu irabazten dutelarik. Eta ikerkuntzako ibilbidea egonkortu ezinda jarraitzen dute doktore ondoko ikertzaile askok eta askok, zenbaitetan puntako ikerkuntzako lana oso baldintza eskasetan egitera behartuta. Era berean, ikertzaile iraunkorrei ukatu egiten zaie beren lanbide- karreran gora egitea.
Funtzio Publikoko beste sektoretan bezala EHUko langileok ere ikusi dugu nola joan den murrizten gure soldaten balioa urtetik urtera. Azken urteotako soldata igoerek ez dute, ezta urrik eman ere, bizitzaren garestitzea konpentsatu. Irakasle eta ikertzaileon kasuan gogoan izan behar dugu aparteko osagarri gehigarriak izoztuta eta eguneratu gabe daudela 2006. urtean sortu zirenetik. Osagarri haiek, balioaren % 30 baino gehiago galdu dute urte hauetan.
Beraz, uste dugu badela EHUn mobilizazio sendo bat abiatzeko arrazoi ugari. Horregatik, EHUko irakasle eta ikertzaileak deitzen ditugu greba egitera urriaren 11n, honako aldarrikapenen multzo hauen inguruan: 1- Ordezko irakasleak: 1.1- Lanaldi osoko irakasle-ikertzaileen ordezkapenak lanaldi osora 1.2- Lanaldi partzialean dauden irakasleen gainerako aktibitateak (klaseen prestakuntza, formazioa, oinarrizko kudeaketa/koordinazio lanak eta irakasgaiari lotutako ikerketa) aitortu eta ordaindu. 41/2008 dekretua aldatu soldatak egokitzeko. 2- Irakaskuntza-zama: 2.1- Irakaskuntza-zama handitzeari ez! JAPeko kreditu kopurua mantendu IRI kolektibo guztiak sartuz eta beraien artean oreka bilatuz. 2.2- Sailak hornitu. Plantillak handitu. 2.3- Burokratizazioari mugak jarri. 3- Erosahalmena: 3.1- Soldatak handitu galdutako erosahalmena berreskuratzeko. 3.2- Diskriminaziorik ez bosturtekoak eta seiurtekoak eskatu, aitortu eta jaso ahal izateko. Meritu nahikorik duten aldi baterako irakasle-ikertzaileen diskriminazioari ez! 3.3- Osagarri gehigarriak eguneratu. 4- EHUko finantziazioa: 4.1- Finantziazioa handitu EAEko BPGren % 1era heltzeko. Plangintza adostu eta publikoa egin. 4.2- Baliabide ekonomiko hauek langileriara ere bideratu; EHUko plantilla handitu eta gaztetu.
Autobus elektrikoak metroak sortutako energiaz hornitzean datzan Medusa proiektua aurkeztu du gaur Bilboko autobusen hiri-garraio enpresak; bada, langileek elkarretaratzea egin dute txanponaren beste aldea ikusarazteko. Izan ere, 2021eko abenduaren 31z geroztik ultraaktibitatean dago bertako langileen baldintzak arautzen dituen hitzarmena, eta berau eguneratu ahal izateko negoziatzeko eskatzen diote zuzendaritzari. Aintzat hartzekoa da azken soldata eguneratzea 2021ari zegokiona izan dela.
Hala, gaur Bilbobusen kotxeretan aurrera eramandako mobilizazioaren bidez plantilla bizitzen ari den egoera salatu dugu. Izan ere, prekaritatea gero eta handiagoa da, soldatak eguneratzeke izateak eros-ahalmenaren galera ekarri du eta, gainera, alde bakarreko eskubideak ezabatzen dituzte, aitortuak eta finkatuak izateaz gain, hitzarmenean jasota agertzen baitira, hala nola aparteko ordainsarien aldi baterako ezintasun-osagarria.
Nafarroa Garaiko hainbat eragile eta kolektibo sozialok 1.080 Orain herri ekimena aurkeztu dugu gaur, Parlamentuko taldeei eskatzeko 2024ko Aurrekontu Legeak barnebil dezan gutxieneko pentsioa kopuru horretara osagarritzeko behar den diru kopurua. Azaroaren 11n manifestazioa eginen dugu Iruñean, 17:30ean Baluartetik abiatuta.
KOMUNIKATUA
Pentsio-sistema publiko batek zahartzaro duina bermatu behar du. Gaur egun, hori gertatuko dela ziurtatzeko modu bakarra da Nafarroako erakundeek konpromisoa hartzea, aurrekontuen bidez, 1.080 eurora iristen ez diren pentsioak osatzeko.
Egungo errealitate sozioekonomikoaren ondorioz, gizarteko sektore gero eta zabalagoek ez dute gutxieneko diru sarrerarik jasotzen duintasunez bizi ahal izateko. Nafarroan 50.949 pertsonak 1.080 eurotik beherako pentsioa jasotzen dute, eta horietatik % 66 emakumeak dira. Beste behin ere, argi geratzen da pentsioetako genero-arrakala egia ukaezina dela, emakumeek bizitzan zehar egin dituzten ordaindu gabeko zaintza lanekin erabat lotuta dagoena.
Ez dugu ezinezkorik ez aparteko ezer eskatzen: 2024rako Nafarroako Aurrekontuetan gutxieneko pentsioaren osagarria 1.080 eurotan 14 ordainsaritan ezartzeko eskariari bultzada bat eman nahi diogu. Horrek pobreziaren atalasearekin gutxieneko pentsioa eguneratzeko bidean jarriko gintuzke, Europako Gutun Sozialak ezartzen dituen diru sarreren nahikotasun irizpideetan. Pobrezia atalase horrek, beste faktore soziosanitario batzuekin batera, zalantzarik gabe eragiten dio pertsonen osasunari.
2022an, Gizarte Segurantzak berak osatu zituen gutxieneko pentsio horiek, ezkontidea ardurapean ez zuten 65 urtetik gorakoentzat, 685 € arte, 14 soldatatan. Nafarroako Gobernuak, zerga kenkarien bidez, zenbateko txikiko alarguntasun eta kontribuzio pentsioak osatzen zituen, 776 euroraino. 12.000 pentsiodun izan ziren, 12 milioi euro inguruko kostuarekin.
2023an, Gizarte Segurantzak gutxieneko pentsioak 743 € arte osatuko ditu, eta Nafarroako Gobernuak gauza bera egingo du 14 ordainsariko 845 eurora iritsi arte.
Gaur egun, Nafarroan, Gizarte Segurantzaren gutxieneko pentsioa 743 eurotik 1.080 euro arte osatzeak 32.000 pentsioduni eragingo lieke; horietako % 66 emakumeak lirateke, eta kostua 60 milioi euro ingurukoa izango litzateke.
Borroka hori errenta bermatua handitzeko eskariarekin lotzen da, zailtasun ekonomikoak dituzten familiei gutxieneko diru sarrerak ziurtatzera bideratua. Horrela, bazterketa arriskuan dauden pertsonei diru sarrera duinak ziurtatuko zaizkie bizitzako etapa guztietan, aberastasuna banatzen lagunduz.
Foru erakundeek eskumen juridiko eta legal nahikoak dituzte osagarri hori ezartzeko. Hori guztiagatik, adierazpen hau sinatzen dugunok erreklamazio justu hori defendatzeko eskatzen diegu Parlamentuko talde politiko guztiei, beharrezkoa izan daitekeen aurrekontu partida onartuz.
Beraz, eskatzen dugu 2024ko Aurrekontu Legeak onar dezala nafar guztien gutxieneko pentsioa kopuru horretara iristeko behar den kopurua. Nafarroako herritar guztientzako bizitza duin baten alde, 1.080 euroko gutxieneko pentsioa, orain.
Nafarroako hezkuntza sare guztietako sindikatu guztiok (AFAPNA, ANPE, CCOO, ELA, LAB, SEPNA, STEILAS, UGT) elkarretaratzea egin dugu gaur Iruñean, Hezkuntza kontseilariari eskatzeko berehala konpon ditzan ohiko datatik kanpo matrikulatzen diren ikasleen eskolatze prozesuetan izaten diren arazoak.
Joan den ikasturteko iraileko lehen egunetan bakarrik, Nafarroako hezkuntza-sistemak Haur Hezkuntzako, Lehen Hezkuntzako, DBHko eta Batxilergoko 2.350 ikasle hartu zituen, ikastetxeetan onartzeko ohiko epetik kanpo matrikulatuta.
Gerora etorritako ikasle kopuru izugarri handi hori, ikasturte osoan hazten ari dena eta, gainera, hezkuntza-laguntzako premia espezifiko gehienak dituena, eta dauden baliabideak nahikoak ez direlarik, ikastetxe bati esleitzen diote hainbat ikastetxe dauden herrietako tokiko eskolatze-batzordeek, eta Batzorde Orokorrak beste kasuistika mota batzuk gehitzen direnean.
2021ean, Hezkuntza Departamentuak orain arte ikasleak onartzeko zegoen araudia aldatu zuen, eta batzorde horietan parte hartzen zuten eragileen kopurua murriztu zuen, ordura arte prozesuaren garapena zaintzen zuten irakaskuntzako langileen bi ordezkarietako bat kenduz, eta, beraz, sareetako baten ordezkaritza bakar bat utziz. Horrela, eta orain arte ez bezala, eskolatze-batzordeetara ordezkari bakarra joan daiteke, irakaskuntza publikokoa edo pribatu-itunpekoa.
Gainera, gaur egun, eta azken urteetan gertatutako ikasle-kopuruaren gorakada esponentziala ematen den arren, ikastetxe bati atxikitzea nagusiki zuzena da, dagokion batzordeko kide guztietatik igaro gabe, eta kasu askotan ezin da haien funtzionamenduari buruzko daturik lortu (are gutxiago hurrengo urtean batzordeak esleitutakoaz bestelako ikastetxe batean matrikulatzen diren ikasleena).
Horregatik guztiagatik, Nafarroako hezkuntza-sare guztietako sindikatu guztiok (LAB, AFAPNA, ANPE, CCOO, ELA, SEPNA, STEILAS, UGT) elkarretaratzea egin dugu gaur hemen, Parlamentuaren aurrean, Hezkuntza kontseilaria den Gimenori jarrera aldatzeko eta sindikatuak entzuteko eskatzen diogu, beraz, Hezkuntza Departamentuari honakoa eskatzen diogu:
Ikasleen onarpena arautzen duen 33/2021 Foru Dekretuaren 33. artikulua aldatzea, langileen ordezkaritzen osaerari eutsiz, aurreko araudiarekin egin bezala eta ikastetxeetako zuzendaritzen kasuan errespetatu den bezala.
Batzorde horiek kide guztiei dei egiten dietela eta informazioa haien artean isurtzen dela ziurtatzea, opakutasun-kasuak eta daturik eza saihesteko.
Hezkuntza lehen eragile sozializatzaileetako bat da, eta herritar informatu, trebatu eta osasuntsu bat lortzeko motorra; beraz, ikastetxe kohesionatuetan, segregaziorik eta masifikaziorik gabekoetan bakarrik bizi ahal izango gara gizarte sendo, batu eta zuzen batean.
Bizkaiko ostalaritzako langileok iazko ikasturtea bi greba egunekin amaitu genuen eta uda osoan zehar, defendatzen ditugun argudio guzti-guztiek pisua hartu dutela ikusi dugu. Patronalak irabazi-marjinak handitu nahi ditu gure kontura. INEaren arabera, kontuak argiak dira: Bizkaian 2020ko urtarriletik KPIa % 16,9 igo da; hotel, kafe eta jatetxeetako prezioen igoera % 17,9; aldiz, soldata igoera % 0 izan da.
Horri gehitu behar zaio 2023an bigarren aldiz jarraian hautsi dela gure probintziako gaualdien errekorra, eta salmenten bolumena, aurtengo datuen faltan, errekorra izango dela espero baita, % 33 ‘9 igo da 2021ean eta % 40’ 3 2022an. Soldata, aldiz % 0 igo da.
Negoziazioa erabateko blokeo-fasean dago; patronala oso eroso, eta Gipuzkoan edo Araban ez bezala, ez du plantillen erosteko ahalmenaren galera arintzeko formularik baloratzen. Antolaketa eta borroka sindikala dira alternatiba bakarrak.
Horregatik, eta bereziki zaurgarria den sektore honetan hobetu behar diren kontu guztiengatik, taberna, jatetxe, hotel, kolektibitate eta plataforma bidezko banaketako langileei dei egiten diegu urriaren 4, 11 eta 12an hiru greba-egun berri egitera.
LAB-ELA-CCOO-UGT sindikatuok aurrerapausoa emango dugu hitzarmen duin baten alde borrokatzeko.
9 hilabete eta 11 negoziazio-bilera baino gehiagoren ondoren, Gipuzkoako Kale Garbiketa eta Zabor Bilketako sindikatuek patronala blokeatuta dagoela egiaztatu dugu, eta, horrela, negoziazioetan aurrera egitea eragozten ari dira. Oztopo horren ondorioz, LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuak negoziazio mahaitik altxatu gara.
Ez dugu ahaztu behar sektore honetan 1.500 pertsona baino gehiago ari garela lanean, besteak beste: kale-garbiketa, zabor-bilketa, zabortegiak, erraustegiak, hondartzen garbiketa, gaikako bilketa, birziklatze-plantak, estolderia, etab.
Urtarrilean sindikatuok 28 puntu eta jorratu beharreko gaiak biltzen dituen plataforma aurkeztu genuen, besteak beste, KPI eta erretirorako hobekuntzak, sektoreko lan-baldintzak hobetzeko helburuarekin. Hala ere, lau hilabete zain egon ondoren, patronalak ia proposamen guztiak baztertu ditu.
Pasa den ikasturtean, ekainaren 17an, manifestazioa egin genuen Donostian. Ehunka langile batu ziren negoziaketaren blokeoa salatzeko. Ikasturte berriaren hasiera honetan, negoziazioaren eta plantillen erosteko ahalmenaren galeraren testuinguruan, sindikatuok intentsitate handiko ziklo mobilizatzaile bat hastea erabaki dugu udazkenean, aste honetan bertan Zinemaldian kontzentratuta hasiko dena.
Horrela, patronalari ez ezik, azpikontratatutako zerbitzu publikoen gatazka honetan eragile nagusiak diren udal eta mankomunitateei ere dei egin nahi diegu. Maiatzean, sindikatuok bilerak eskatu genituen udal eta mankomunitate guztietan, eta inork ez gintuen jaso.
Langile guztiei eskatzen diegu bat egiteko eta prestatutako mobilizazioetan parte hartzeko, gure batasuna eta erabakitasuna erakutsiz bidezko hitzarmen baten aldeko borrokan.
Hurrengo mobilizazioak:
Irailak 22, 19:30ean, KONTZENTRAZIOA Donostiako Zinemaldian, Kursaal aurrean
Azaroak 11, larunbata, 12:30ean MANIFESTAZIOA Donostiako kaleetan barrena, Alderdi Ederretik hasita
