2026-07-14
Blog Page 1246

Ainhoa Etxaide: ¿Qué problema tiene el PNV en hacer una ofensiva ante el Estado en clave de derecho a decidir?

0

En una entrevista concedida a la agencia Europa Press Ainhoa Etxaide analiza la situación política y económica de Euskal Herria. En lo que a política se refiere, la secretaria general de LAB, entre otros cosas, declará que en la agenda del PNV no ve que se incluya el derecho a decidir ya que “se oye hablar de autogobierno, de bilateralidad” y no de planteamientos para sumarse a la posición mayoritaria de hablar para conseguirlo. En el plano económico, Etxaide analiza el dialogo social y la decisión de LAB de no participar en ella con la actual “oferta”, las diferentes maneras de enterder la negociación colectiva de los sindicatos y el anteproyecto de Ley de Empleo Público.

 

 

 

LAB: «Eskoziako patio politikoa astindu dute independentistek, erabakitzeko eskubidea agendaren erdian kokatuz eta Europan bidea irekiz»

Garai berri bati ateak irekitzeko aukerak inoiz baino argiagoak ikusten ditu LABek; inoiz baino baldintza hobeak daude erabakitzeko eskubidearen auzia Euskal Herriak irabazteko, konpromiso politikotik eta mobilizazio sozialetik.

Eskoziako erreferendumaren emaitza ezagutu berritan, LAB sindikatuak honakoa adierazi nahi du galdeketa prozesu honen gainean:

• Independentziaren aldeko eta kontrakoen arteko lehia politikoa izan da benetako garaile, bi aldeak garaile egin dituen ariketa demokratikoa izan da Eskoziako erreferendum prozesua. Ezezkoa nagusitu da, baina benetako galtzaileak proiektu politikoak herriaren gainetik inposatu behar direla pentsatzen dutenak izan dira, horiek besterik ez.

• Eskoziarrek gaur atzo baino estatus politiko hobea dute. Independentismoaren lorpena izan da. Eskoziako patio politikoa astindu dute independentistek, erabakitzeko eskubidea agendaren erdian kokatuz eta Europan bidea irekiz.

• Erabakitzeko eskubideak bere bidea hasi du Europan, Eskozian egin den prozesua mugarria izan da eta izango da Europako maparen bilakaeran. Ikusi dugu mapa ez dela mugiezina eta, are gehiago, gatazka politiko ugariren iturri dela mugitzeari beldur dioten estatuek mugiezin bihurtu nahia herriaren borondatearen gainetik. Herriari hitza ematea da gatazkak konpontzeko biderik egokiena eta demokrazia ariketa gorena. Oso kezkagarria da Europako hainbat estatuk zelako beldurrarekin begiratu dioten prozesu honi. Herriaren hitzari hainbeste beldur dionak ez ditu bere erabaki politikoak herritarrengan pentsatuz hartzen.

• Independentistak garen heinean, Eskoziari arretaz begiratu diogu, independentziaren bidea egiteko eredugarria delako bai, baina baita independentziaren inguruko eztabaida nabarmen astindu eta edukiz bete duelako. Estaturik gabeko nazioetan independentzia alternatiba erreal bat da, Eskoziako prozesuak indartu egin duen alternatiba. Eta Eskozian eman den eztabaida biziari esker, independentzia proiektu politiko eta sozial sendoa da, gaurko errealitateari buelta emateko eskaintza eta bide ezberdinak eskaintzen dituena.

• Guk ez ditugu ez Madrileko ezta Pariseko Gobernuak ikusten halako ariketa bat onartzen, ez dute zer eskaini ezetzak irabazi dezan, ez dute oinarri demokratikorik baietza onartzeko. Euskal Herriak erabaki dezan bertako eragile politiko, sozial eta sindikalek herriari hitza emateko bidea egin behar dugu. Atera dezagun ikasgai hori ere Eskoziatik, bertako Gobernuaren ekimenak eraman du Britania Handiko gobernuari galdeketa onartzera. Jaurlaritzari dei egiten diogu jokabide berdina har dezan.

• Garai berri bati ateak irekitzeko aukerak inoiz baino argiagoak dira. Inoizko baldintzarik onenak daude erabakitzeko eskubidearen auzia Euskal Herriak irabazteko. Nafarroan erregimena erortzen ari da, EAEn gehiengo zabalak babesten du eta Legebiltzarrean gehiengo instituzional argia dago. Ez dago aitzaikiarik, baldintzak mahai gainean daude eta nazioartean haizea aldeko dugu.

• Konpromiso politikoa eta mobilizazio soziala dira giltza. Hori horrela, erabakitzeko eskubidearen aldeko lanketa lantokietara eramango du LABek. Borroka hori sindikatuon eskutik indartzeko proposamenak egingo ditugu, iparrorratza argi, erabakitzeko eskubidea gatazka politikoak konpontzeko tresnarik demokratikoena eta eraginkorrena izatearekin batera, erabakitzeko eskubidean kokatzen delako aldaketa sozialak burutzeko aukera.

Euskal Herrian, 2014ko irailaren 19an
 

 

 

LABek CONFEBASKek metalgintzako langileei egiten dien txantaia salatu du

0

Gaurko mobilizazioaren bidez CONFEBASKek metalgintzako langileoi egiten digun txantaia salatu nahi izan dugu. Aste honetan bertan Araba zein Bizkaiko negoziazio mahaietan gertatutakoak, Gipuzkoan zer esanik ez, erakutsi du argi eta garbi zein den patronalaren benetako aurpegia.

Denbora osoan zehar ez dute negoziatzeko inongo borondaterik erakutsi. Txantai argia egiten digute. Edo lan erreforma eta eskubide galera ekarriko duen hitzarmena onartzen duzue edo bestela ez da hitzarmenik egongo. Hori onartezina da eta LAB ez dago prest horretarako. Ez diogu inolako babesik emango patronalaren jarrera harroputz horri.

Metalgintzako sektorea herri honen ekonomiaren motorra den heinean, are larriago iruditzen zaigu patronalaren arduragabekeria. Hau da daukagun benetako patronala. Ekonomia erreala defendatu beharrean, soilik elite ekonomiko txiki baten interesak defendatzen ditu. Ez dago hitzarmen bat bakarrik jokoan, aurrerantzean negoziazio kolektiborako eskubidea izango oten dugun jokoan dago.

Hitzarmenak sektorean sortzen den aberastasuna era justu baten banatzeko balio behar du, ez ordea prekarietatea eta ezberdintasun soziala handitzeko.

Baina patronalaren jarrera ulertu ahal izateko, gainerako sindikatuen jarrerari erreparatu behar diogu. Blokeo egoeraren aurrean, zer egiten ari dira ELA, CCOO eta UGT sindikatuak? Estrategia eta helburuak ezberdinak izan arren, gauza baten ados jarri dira, ez diote patronalari aurre egin nahi. Eta horrek indartzen dio patronalari.

Bestetik, Eusko Jaurlaritzak orain arte gordetako ixiltasunak, patronalari sostengua ematen dio.

Bitartean, patronalak bilatutako desarauketa enpresetan gutxinaka lortzen ari du, hain zuzen ere ahulagoak garen esparruan.

Baina LABek langile guztiontzat izango den hitzarmen baten aldeko borrokari eutsiko dio eta datozen egunotan buru belarri arituko gara horretan. Gaurko mobilizazioa horren adierazlea da.
 

 

 

LAB: «I20. Nik data gorde dut»

Dispertsioaren kontra hartutako konpromisioa berretsiz, LAB bihar Sare Ekimen Herritarrak deitutako ekimenean izango da. Ekitaldian LABen ordezkaritza zabala izanen da, besteak beste Ainhoa Etxaide LABeko Idazkari Nagusia eta Jabi Garnika, Idazkari Nagusiaren Ondokoa. Bide batez, LAB sindikatuak langile eta herritar orori bertan parte hartzeko gonbidapena luzatu nahi die.

LABen mobilizazioa Bilbon

Sakabanaketa politika salatzeko gaur LAB sindikatuak elkarretaratzea burutu du Basurtoko Ospitalean "Sakabanaketa hiltzailea. Euskal Presoak Euskal Herrira" lelopean.

I20 HITZORDUA
Bihar, Irailak 20 arratsaldeko 18:00etan BILBAO ARENAn
 

 

 

Kutxabanken pribatizatzearen aurkako plataformak Gipuzkoako Aldundiak Kutxabanki buruz egindako proposamena norabide egokian doala deritzo

Kutxabank pribatizatzearen aurkako plataformak Gipuzkoako Aldundiak Kutxabanki buruz egindako proposamena norabide egokian doala adierazi du eta atzo Batzar Nagusietan egin bezala, bere helburuak lortzearren moblizatzen eta lanean jarraituko duela iragarri du.

Kutxabank pribatizatzearen aurkako plataforma
GIPUZKOAKO ALDUNDIAK KUTXABANKI BURUZ EGINDAKO PROPOSAMENA NORABIDE EGOKIAN DOA

Euskal Kutxen likidaziorako atzerako kontaketa ez da eten. Datozen egunotan, pribatizazioaren aitzindariek Gipuzkoako Batzar Nagusietan banku-fundazioko patronoak izendatzeko egindako antzezpenaren ondoren, hilaren 25ean Administrazio Kontseiluaren txanda izango da, eta urrian, batzarrarena. Behin Kutxak likidatuz gero, bidea libre izango dute euskal aurrezkia eta Euskal Herriko milaka pertsonak urte askotan Kutxabanken esku jarritako aktiboak bankuen eta espekulatzaileen eskuetara pasa daitezen.

Gutxi batzuk pertsonen beharrizanekin negozioa egin dezaten zerbitzu publikoak pribatizatzen diren bezalaxe, orain Aurrezki-Kutxak ere pribatizatu nahi dituzte, izan duten kutsu publiko eta soziala bertan behera utzirik.

Kutxabanken etorkizunerako berebiziko garrantzia duten uneotan euskal jendarteari, oro har, eta gipuzkoarrari, zehatzago, galarazi egiten diote bere aurrezkiak nola inbertitu eta honen etekina nork jasoko duen aztertu, eztabaidatu eta erabakitzeko aukera.

EAJk, PPk eta PSEk eztabaida saihestu egin dute, erabakia hartuta zeukatelako. Ahal zuten guztia egin dute kutxak bankarizatu eta pribatizatzeko eta bankuei bidea leuntzeko, aktibo hauen gaineko kontrola beregana zezaten, trukean Kutxabankeko administrazio-kontseiluan postuak bermatu edota banku-fundazioak kontrolatzeko.

Eurekin izandako hainbat bileretan ez dira gauza izan argudio politiko, sozial edo ekonomiko bat bera ere emateko frogatze aldera jendartearentzat ona dela Kutxen-Kutxabanken pribatizazioa. Behin eta berriz aipatu duten arrazoi bakarra indarrean dagoen legedia bete beharra izan da.

Haatik, sarri esan izan dugu argudio hori faltsua zela, eta orain Gipuzkoako Foru Aldundiak plazaratu duen txosten batek dio Kutxen eta Banku-Fundazioen Legea aintzat hartuta ere ez dela derrigorrezkoa egiten ari direna. Alderdiok Gipuzkoako Aldundiaren proposamenari eman dioten erantzunak funtsgabeak dira, deskalifikazio hutsak (“ateraldi” eta antzeko hitzak erabili dituzte). Erantzun eskas horrek agerian uzten du txosten haren balioa, baita Aldundiaren proposamenarena ere. Proposamen honi ideia egokia deritzogu, eztabaidatu eta sakondu beharrekoa.

Plataformak aldarrikatzen du orain arte garatu den prozesuari atzera eragin behar zaiola; Kutxa ez dadila banku-fundazio bihurtu; has dadila taxuzko eztabaida publiko bat. Denbora nahikoa dago, borondate politikoa badago bederen.

Guk honakoa proposatzen dugu:

1. Euskal Aurrezki-Kutxen izaera publiko eta soziala bitarteko guztiak erabiliaz defenditzea; ez dago haiek likidatzeko eta pribatizatzeko arrazoi sozial, ekonomiko edo politikorik. Orain arte egindako pribatizazio bidean atzera egin behar da.

2. Kutxabanken jite publikoa azpimarratzea, Fundazioen esku dauden akzioak euskal erakundeei utziaz, eta kudeaketarako tresna partekatu bat sortzea, bezero nahiz langileok osatua.

3. Kutxabanken akzioak, gaurkoak zein kapitala zabaltzetik sor litezkeenak, ez daitezela Burtsara atera, eta bat ere ez diezaiotela kapital pribatuari saldu.

4. Kutxen-Kutxabanken ordezkaritza eta kudeaketa organoak aldatzea, kontrol publiko eta soziala gauza ahal dadin, gure sare produktibo eta sozialaren onerako.

5. Euskal finantza-sistema publiko bat garatzeko marko arauemaile propio bat adostea; finantza-sistema horretan leku garrantzitsua izango dute Euskal Kutxek-Kutxabankek. Geuri dagokigu erabakitzea gure aurrezkiarekin zer egin nahi dugun eta zer politika egin behar den gure bizi- eta lan-baldintzak hobetzeko.

6. Harrapaketa hau esparru politiko eta profesionaletik antolatzen ari direnek dimisioa eman dezatela, eta itzul diezaietela euskal erakundeei nahi eta behar dugun banku publikoaren eredua erabakitzeko ahalmena.

 

 

 

LABek aurrea hartzen jarraituko du Bizkaiko metalgintzako enpresa guztietarako hitzarmena lortzeko, patronalaren itxikeria eta txantaiaren aurrean

0

Atzo, irailak 18, Bizkaiko metalgintzako mahai negoziatzailea elkartu zen. Beste behin patronalak argi utzi du bere jarrera: ez du negoziatzeko inolako asmorik.

LABek egindako proposamenen aurrean, guztiz onargarriak direnak eta beste sektore batzutan Confebaskek sinatu dituenak (Merkataritza, Grafikagintza, Papergintza…), beti egin dugu topo patronalaren itxikeriarekin, ez baitu ezer negoziatu nahi eta honek ezinezko egiten du ezelango akordiorik lortu ahal izatea. FVEMen asmo bakarra bere neurrira egindako hitzarmena inposatzea dela baiezta dezakegu. Sektoreko langileen lan-baldintzak prekarizatuko dituena eta enpresetan borondatezko aplikazioa izango duena, hitz bitan esanda, lan erreforman oinarritutako akordioa. Gure ekonomiaren motorra den metalgintza desarautu nahi dute.

Gogora arazi nahi dugu maiatzean Eusko Jaurlaritza interpelatu zela, egoera desblokeatzeko asmoarekin eta gure buruei honako hau galdetzen diegu: Zer egin du orain arte? Zer egiteko prest daude lan-baldintzak mantenduko dituen hitzarmen duin bat bermatzeko?

Patronalaren itxikeria eta txantaia hor izan arren, LABek aurrea hartzen jarraituko du enpresa guztietarako hitzarmena lortzeko, sektoreko langile guztien kohesio sozial eta laborala bermatuko duena. Borrokan jarraituko dugu.
 

 

 


LABen elkartasuna adierazi nahi dio Alfonso Fernandez, Alfon-i

0


Alfon 22 urtetako Madrilgo Vallecas langile-auzoko bizilaguna da. 2012ko Azaroak 14eko greba zela eta bere etxetik irten eta pikete bateratuetara zihoanena lan erreforma, murrizketak, osasun eta irakaskuntza sistemen pribatizazioen aurka borrokatzera atxilotua izan zen.

Irailak 18an bere aurkako epaiketa hasi da, non 5 urte eta erdiko gartzela zigorra eskatzen zaion.

Aipatu beharra dago Alfon atxilotua izan zenean 56 egun pasa izan zituela kartzelan bereziki gogorra den FIES erregimena aplikatu ziotelarik. Egoera horrek sortu zuen nazioarteko elkartasun garrasiari esker kaleratua izan zen. Alfonek atxiloketa prozesuan eta polizia-etxean pasa zituen orduetan jasotako mehatxu eta koakzioak salatu zituen.

Alfonen kasua kriminalizazio testuinguru baten bakarrik uler daiteke, non Europa guztian baina Espainiar Estatuan batik bat. gizarte borroka eta protestak zigortuak diren.

Euskal Herrian ondo ezagutzen ditugu estrategia hauek. Horrela, beste batzuen artean, bi gazte, Urtzi Martinez eta Jon Telletxea bi urte eta erdiko kartzela zigorrak jaso dituzte 2012ko martxoak 29ko greba orokorrean Bilbon “desordena publikoa” sortzeagaitik. Epaiketa berean epaitu zituzten beste lagun batzuk absolbituak izan ziren. Zigor bidegabeak dira justifikazio moduan poliziaren bertsioa bakarrik jasotzen duten heinean.

Guzti honegatik, gure Alfonsorekiko elkartasuna berretsi nahi dugu eta egunotan sostengu eta kriminalizazioaren aurka egon daitezkeen mobilizazioekin bat egitera deitzen dugu jendartea.
 

 

 

La dimisión de Juan José rubio Vela al frente de la Gerencia del SNS Osasunbidea es “crónica de una dimisión anunciada”

0

Decimos esto por que es de sobra conocido que es desde la Consejería desde donde se marcan las directrices de gestión dejando poco margen a la iniciativa propia de los cuadros intermedios de gestión, que se salgan de dicho esquema. Para confirmar lo dicho nos remitimos a la cascada de dimisiones que se han producido en Osasunbidea bajo el mandato de Marta Vera (hasta la fecha no se había producido algo así nunca), de las cuales varios de esos cuadros que han manifestado sus discrepancias con la línea marcada con ella.

Ello es síntoma de que nunca una consejería de sanidad había estado tan distanciada, no ya de la plantilla de Osasunbidea, sino de sus cuadros directivos.

El caso de Juan José Rubio es, por la importancia de su cargo y por ser el segundo gerente que dimite, aún más significativo. El mismo alude a esa falta de margen para la iniciativa propia y las desavenencias que de ello se han derivado.

Por nuestra parte recordamos, como en su día ya expusimos ante su nombramiento, que según el currículum divulgado, no tenía experiencia en la gestión de organizaciones sanitarias complejas como los servicios sanitarios públicos. Lo que hacía pensar que su designación podía tener caracter de improvisación ante el vacio dejado por Sanz Barea.

Queda claro que la deriva en la que ha inmerso Marta Vera a la sanidad pública de Nafarroa (recortes de plantilla, listas de espera, privatizaciones escandalosas, centralización de servicios caoticas como Laboratorios, etc), se manifiesta de manera más gráfica cuando un cargo de confianza designado por ella vuelve a dimitir y mostrar sus discrepancias.

Son las formas de funcionar de la casta política de UPN cada vez más distanciada de la ciudadanía, que en su empeño por imponer un proyecto cada vez menos legitimado va dejando incluso a sus colaboradores tirados por el camino.
 

 

 

Osakidetzak negoziazio mahaian hartutako jarrera salatzeko mobilizatzen ari zirenen aurrean oldartu da Polizia

0

Gaur hilak 18, Donostia,Txagorritxo, Santiago, Basurto, Galdakao eta Gurutzetako Ospitaletan itxialdiak antolatu ditugu irailaren 15eko mahai sektorilean Zuzendaritzak izan zuen jarrera salatzeko. Mobilizazioan aurrean LABek zuzendaritzak hartutako postura salatu nahi du, bereziki Santigo eta Txagorritxo ospitaletan gertatutakoa, non ertzaintzak langileak desalojatu eta identifikatu dituen.

Aurreko Irailaren 15ean mahai sektoriala burutu zen, bertan Zuzendaritzak izan zuen jarrera ikusirik eta negoziatzeko borondaterik azaldu ez zuenez, bertan parte hartzen dugun sindikatuok LAB, ELA , SATSE, SME eta UGT mahaitik altxatzea erabaki genuen.

Egun, Osakidetza enplegu publkoa deusezten ari da, langileoi jardunaldiaren luzapena inposatu, Madriletik egondako murrizketa guztiak aplikatzen dizkigu eta Aurrekontuetan osasun publikorako diru partidak murrizten jarraitzen du, ondorioz langileon lan kargak eta osasun zerbitzuaren kalitatea murriztuz.