Atzo Condesa Taldeko langileak Gasteizko kaleetan manifestazioa egin zuten zuzendaritzari bizi duten egoerari soluzio bat emateko exijituz eta gobernu ezberdinei parte har dezaten eskatuz denon artean irtenbide ez traumatiko baten bila.
Blog Page 1234
Guneak pobreziaren eta prekarietatearen kontrako mobilizazioak iragarri ditu
Euskal Herriko eragile sozial eta sindikatuak biltzen dituen Gune Plataformak mobilizaziak iragarri ditu gero eta zabalagoa den probrezia eta prekarietatea salatzeko. Ostegunean, urriak 17, Probreziaren Aurkako Nazioarteko egunean, Eusko Jaurlaritzak Bilbon duen egoitzaren aurrean elkarretaratzea burutuko du eta azaroaren 7an Legebiltzarraren atarian.
Mobilizazio kanpainaren aurkezpenean Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusia, izan da. Adierazi du, urtero gertatzen den moduan, aurtengoan ere tamalez, erakunde eta organismo ofizialek neurri bat bera ere ez dutela iragarriko pobreziari aurre egiteko. Pobreziaren kontrako nazioarteko egunean diskurtso ofizialak faltako ez badira ere, hurrengo egunean "gauzak berdin" jarraituko dutela gaineratu du Etxaidek.
LABeko idazkari nagusiaren esanetan pobreziaren arazoa ez da ekonomikoa, "politika eredu baten emaitza besterik ez da". Honi aurre egiteko eredua aldatu behar dela aldarrikatu du eta bide horretan kokatu du Guneak martxan jarritako probrezia eta prekarietatearen aurkako kanpaina.
Gune plataformaren irakurketa
POBREZIARA ETA PREKARIETATERA BEHARTZEN GAITUZTE. EUSKAL HERRIAK BERE BIDEA
POBREZIARA ETA PREKARIETATERA BEHARTZEN GAITUZTE. EUSKAL HERRIAK BERE BIDEA
«Gune plataforma osatzen dugun sindikatu eta erakunde sozialok joan den otsaila eta martxoan Pobreziaren eta Prekarietatearen aurkako Kanpaina bat egin genuen. Orduan salatu genuenez, aplikatzen ari diren politika antisozialak herritar gehienak pobretzea eragiten dute, eta gutxiengo bat aberastea dakarte. Egoera honek okerrera egingo luke Europar Batasuna (EB) eta Ameriketako Estatu Batuak (AEB) sekretupean negoziatzen ari diren Merkataritza Libreko Hitzarmenarekin, merkatuek pertsonen eta herrien bizimodua areago hondatuko baitute.
Prekarietatea, pobrezia, babes gabezia, zalantza, eskubide murriztuak, aldi baterako enplegua, migrazio derrigortuak… Osagai hauek taxutzen dute esplotazioaren gainean eraikitako sistema ekonomiko bidegabe bat, eta desberdintasuna gero eta handiagoko sistema soziala. Esplotazioa eta desberdintasunaren biktima nagusia emakumea da.
Hego Euskal Herriko langabezia tasak %16a gainditzen du, hots, EBko batez besteko maila baino 6 puntu handiagoa da. Enplegurik gabe dagoen jendearen erdiak baino gehiagok ez du langabezia-prestaziorik jasotzen. Prestaziorik gabeko langabe portzentajea etengabe ari da hazten. Eusko Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak prestazio sozialak moztu egin dituzte, zenbatekoari nahiz bera jasotzeko epeari dagokionez, eta hainbat kolektibo inolako babesik gabe utzi dituzte. Pobrezia maila azken 25 urteotako handienetakoa da. Emakumeek latzago jasaten dute pobretze dinamika hori. Beraz, agerian geratzen da sistema sozial honek herritarren erdia desberdintasun handiagoa pairatzera derrigortzen duela.
Horrenbestez, Pobreziaren eta Prekarietatearen aurkako Kanpainari berriz heldu behar diogu, batik bat orain, zenbaitek zalantzan jartzen baitu babes sozialeko sistema publiko, unibertsal eta duina izateko aukera bera ere. Hauek dira gure eskariak:
Gutxieneko soldata zeharo hobetzea, ekiditeko lanean dagoen edonor pobrea izan dadin.
Langabezia-prestazio duina, enplegurik aurkitzen ez den bitartean.
Diru-sarrerak Bermatzeko Errentaren (DBE edo RGI) eta Gizarteratzeko Errentaren (Oinarrizko Errentaren) zenbatekoa gehitzea, egungo LAGSEren (SMI) gainetik. Horrekin batera, kide bat baino gehiagoko bizikidetza-unitateei aplikatzen zaien eskalak gehitzea. Egun indarrean dagoen sistemaren ordez diru-sarrerak bermatzeko sistema berri bat ezartzea, eskubide soziala izango dena. Bizimodu duina izateko eskubidea bermatu beharra dago. BDE eta Gizarteratze Errenta mantenduko direla bermatzea, baliabide ekonomikorik ez dagoen bitartean. Gizarte-Larrialdietarako laguntzak jasotzeko eskubide subjektiboa aitortzea; laguntza horiek benetako beharrizanak osatu behar dituzte.
Prestazio sozialak jasotzeko aukera aitortzea murrizketen ondorioz baztertuta geratu diren kolektibo guztiei.
Prestazio sozialak kudeatzerakoan aplikatzen ari diren irizpide murriztaileak alde batera uztea.
Aurrekontuak gehitzea, ahalbidetzeko zerbitzu publiko unibertsal eta kalitatezkoak (osasungintza, hezkuntza, enplegua, arreta soziala) izango direla.
Pertsona guztiei osasun eta osasun-arreta eskubidea, hezkuntza eskubidea eta etxebizitza duin eta egokia izateko eskubidea bermatzea. Halaber, bermatzea baliabide ekonomiko nahikorik ez duelako inor ez dela argindar, gas edo urik gabe geratuko.
Erakundeen konpromisoa, babes sozialeko sistema oso bat ezartzea ahalbidetuko duten tresna propioak ezartzeko; sistema horri esker Euskal Herrian guztiek bizimodu duin, autonomo eta egokia garatzeko bitarteko eta baliabide nahikoak izango lituzkete.
Helburuok Hego Euskal Herriko erakundeak aplikatzen ari diren aurrekontu- eta zerga-politiken goitik beherako aldaketaren baitan leudeke.
Horregatik, dei egiten dugu ondorengo mobilizazioetan parte hartzera: urriaren 17an, Pobreziaren aurkako Nazioarteko Egunez, Eusko Jaurlaritzaren Bilboko egoitza aurrean, eta azaroaren 7an, Gasteizko Legebiltzar aurrean.»
Iñigo Bilbao: «Gure osasun sistema publikoa arriskuan den bitartartean kalean egongo gara, lehendakari gris horiei aurre egiten»
Enplegua sortu eta egonkortuko duen Osasun Publiko, Kalitatezko eta Euskaldunaren aldeko ekimenak ugariak ari dira izaten azken asteotan. LAB sindikatuak eta Osakidetzako beste hainbat sindikatuk eginiko deialdiek pentsiodunen eta hainbat erabiltzaile elkarteren babesa jaso dute, eta deitutako mobilizazioak ordezkari sindikalen, langile finkoen, aldikako langileen, langabetuen, pentsionisten eta ehunka erabiltzaileren elkargune ari dira izaten.
Kalera atera gara guztiok aldarrikapen beraren bueltan. Eta kalean, protesta horietako batean, berak askorik uste izan gabe, egunkarietako azaletako protagonista bihurtu zen duela egun batzuk Iñigo Bilbao gure kideak. Osakidetzan LABeko ordezkari da bera, eta Urkullu lehendakariarekin aurrez aurrekoa izan zuen Bilbon eginiko protesta batean.
Urriaren 1ean, Bilboko EHUren Bizkaia aretoko atarian zineten. Protestan zineten han. Zergatik protesta?
Egun horretan Osakidetzak antolaturiko jardunaldi batean, Darpon kontseilariaren bisita aurreikusita zegoen. Bertan kontzentratu ginen osasun langileon lan-baldintzen eta osasun publikoaren defentsan eta jakina, Darpon kontseilariaren dimisioa ere eskatzeko, bera baita Osakidetzan burutzen ari den suntsiketaren eguneko arduradun politikoa.
Urkullurekin aurrez aurrekoa izan zenuten. Aidanez lehendakari jaunak ez du argi sindikaliston lana zein den.
Hala da. Egia esan, ez genuen espero eta Darponekin batera bertan agertzea kasualitate hutsa izan zen. Hala ere, aukera aprobetxatu genuen, ze azken finean, bera eta PNV alderdiak dira osasun publikoan egiten ari diren murrizketa, eraso eta pribatizazioaren bultzatzaileak. Darpon kontseilariaren dimisioaren aldeko oihuak hasi zirenean, Urkullu-k buelta eman eta niregana zuzen etorri zen. Bi aldiz jarraian egin zidan galderari erreparatuz, argi dago lehendakariak oraindik asignatura pendiente batzuk dauzkala: eskubide sindikalak, errespetua eta eztabaidarako oinarriak… Paperak erabat galduta eta bi aldiz galdera bera errepikatu eta gero, erantzuna entzuteko paradarik ez zuen eman eta alde egin zuen, segundo batzuk geroago berriro ere pankartara hurbiltzeko. Zer bilatzen zuen? Gu beldurtzea? Gu probokatzea? Ba ez bata ez bestea… beste maila batean gaude… “Baru”-k zioen moduan, “klaserik altuena gara, langile klasea!”
Zergatik zara zu LABeko militante?
Ezker abertzalekoa naizelako eta independentzia eta sozialismo helburu estrategikoekin erabat lerrokatzen naizelako. Zentzu honetan, LAB sindikatuaren proiektua helburu horietarantz eraman gaitzakeen sindikatu bakarra delako. Hutsuneak hutsune eta gauza askotan hobetu beharra dagoela, LAB ez da edonolako borroka eta antolatzeko tresna langileontzat, Euskal Herrirako ezkerreko proiektu sozial eta politiko osoa daukan bakarra da, alegia.
Osakidetzan mobilizazio egutegi bat dago deitua. Azaroan eta abenduan zehar bost lanuzte egingo dira. Zein da Osakidetzaren osasuna gaur gaurkoz?
Egia esan, Osakidetza egoera penagarrian dago, UCI-n sartzeko moduan alegia. Pribatizazio eta suntsiketa prozesu luze baten ondorioak baino ez gara ikusten gaur egun: Azkuna jaunak hasitako bidea, geroago PSE-k aurrera eramandako politika berbera eta, azken urteotan, PNV berriro. Biak ala biak, Troika-k agindutako irizpide berak inposatzen, Madrilen, Grezian, Portugalen, Britania Handian eta hainbatetan egin bezala. Errezeta berdinak erritmo ezberdinean aplikaturik, jendartearen erantzuteko ahalmenaren arabera: aurrekontuak murriztu, kontratazio jaitsi eta osasun pribatua bultzatu.
Murrizketa ugari eta bortitzak ari dira izaten, zerbitzuetan nahiz lan eskubideetan. Lan eskubiderik gabe ba al dago kalitatezko zerbitzurik?
Ez. Zerbitzu baten kalitateaz berba egiten dugunean, batez ere zerbitzu horretako langileek eskaintzen duten arretaz ari gara. Beraz, beharrezkoa den langile kopurua ez denean betetzen, berez penagarri den txandakako lanpostu batean lanaldiak luzatzen direnean, kontratazio prekarioak egiten direnean, gaixorik egonda lanera joan behar duzunean, ezin dugu kalitatezko osasun arretaz hitz egin. Baina zerbitzu publikoetako langileon aurkako ofentsiba hau ez da kasualitatea: kapitalaren erasoaldi honen aurrean langile publikoaren lan-eskubideen eta baldintzen bermea irudi kolektiboaren azken barrikada dugu; gaur egun horixe bera dugu bizitza osorako lanpostu egonkorraren azken heldulekua. Hori ez da egokitzen birsortu nahi duten gizarte kapitalistaren markora.
Osasungintzatik harago ere langileon eskubideon aurkako erasoaldi bete-betean jarraitzen dugu, lan eskubideen kontrako erabakiekin eta eskubide sozialen kontrako etengabeko neurriekin. LABeko kide zaren neurrian, sindikalgintzak gaur dituen erronka eta funtzioen inguruan zer diozu?
Uste dut gure borroka funtsezkoa dela gaur bizi dugun fase historikoan. Sindikalgintzak borroka egiteko eta antolatzeko lekua izan behar du, norbanakoen mugak eta taldearen indarra bideratzen lagun dezakeena. Lehenengo eta behin, langile klasea berdefinitu behar dugu eta marxismoaren tresnak erabili gaur egungo fase historikoa zehaztasunez definitzeko. Eta hortik abiatuta, helburuak argi, kalean dagoen amorrua antolatu eta borrokatu. Historiak argi utzi digu goikoek ez dutela ezer emango guk kentzen ez badiegu. Eta langileok ez ditugu halako irakaspenak ahaztu behar, ezta gaur egungo Euskal Herrian ere… barrikadak ezin dira iraganeko kontua izan.
Beraz, nahitaez, kalea lantoki izaten jarraitu beharko dugu, erasoen aurka, murrizketen kontra….?
Jakina! Orain arte lortutako guztia kalean lortu da. Aldarrikatzen dugun euskal jendartea lortu bitartean, mundu justua eskuratu bitartean, gure osasun sistema publikoa arriskuan dagoen bitartean, kalean egongo gara, gure helburuen alde borrokan eta irteerarik gabeko bidera eraman nahi gaituzten lehendakari gris horiei guztiei aurre egiten.
LABek bere sostengua adierazi dio langabeziaren aurkako kanpaina egiten ari den PAMEri
LABek elkartasuna eta sostengua adierazi dio langabeziaren aurkako kanpaina egiten ari den Greziako PAME sindikatuari. Bi hilabeteko iraupena izaten ari den kanpaina honetan langile borroka aktibatua mantendu eta gizarte mailan eztabaida sortu nahi da. Horretarako auzoz auzo, herriz herri, hiriz hiri eta sektore desberdinetan ekintza desberdinak egiten ari dira.
Kanpaina honen ekintza nagusia Azaroak 1ean Atenas hirian egingo den Nazio manifestazioa izango da.
Grezian duten langabetu kopuru ofiziala 1.500.000 pertsonakoa da. Hala ere, PAMEren arabera egoera okerragoa izango litzateke, kopurua handiagoa izanik. Beraien estimazioetan langabezi tasa %30ekoa litzateke, arazoa populazio gaztearen artean areagotuz non %50ra iritsiko litzateke. Are gehiago, 800.000 mila langabetuek ez dute inolako laguntzarik jasotzen eta hauetatik 300.000 dagoeneko ez dute aitortuta gizarte segurantzarako eskubiderik. Kapitalismoak langabezia mehatxu tresna bezala erabiltzen ari dela salatzen dute beharginak soldata murrizketa eta aurretik zituzten eskubideeri uko egitea onar dezaten.
Lanuzteak Osakidetzan murrizketen aurka
ELA, SATSE, LAB, SME, FFHE, CCOO, UGT eta ESK sindikatuek Osakidetzan ematen ari diren murrizketak salatzeko lanuzteak iragarri dituzte. Lanuzte egunak pasadan 13an aurkeztu zituzten Bilboko Lan Ordezkaritzan. Lanuzte egunak azaroaren 6, 13, 20, 27 eta abenduaren 4erako deitu dituzte.
Sindikatuek lanuzte hauekin lana sortu eta egonkortuko duen akordio bat lortzea dute helburu. Lanaldia murriztuz, lehenagoko ordezkapenen kriterioak berrartu zeta EPEn deialdiak eginez lortu daitekeena.
Sindikatuek argi dute Osakidetzaren esku dagoela egoerari buelta ematea eta lanuzteak bertan behera gelditzea. Urriaren 22rako Osakidetzak mahai sektorial batera deituak daude sindikatuak, gai ordenean puntu bakarrarekin: Osakidetzaren negoziaziorako eskaintza. Zoritxarrez, sindikatuen arabera, litekeena da komunikabidetan zabaldu duten EPE berrien gaineko proposamen mediatikoa baino ez eramatea bertara. Honela bada, mobilizazio egutegiarekin aurrera jarraituko dutela iragarri dute.
LANUZTE DEIALDIAK
Azaroak 6
4 orduko lanuztea txanda bakoitzean. Goizez 13:00eta
Azaroak 13
Lanuzteak Arabako lan zentroetan goizeko eta arratsaldeko txandetan
Azaroak 20
Lanuzteak Gipuzkoako lan zentroetan goizeko eta arratsaldeko txandetan
Azaroak 27
Lanuzteak Bizkaiko lan zentroetan goizeko eta arratsaldeko txandetan
Abenduaren 4an
Hiru herrialdetako lan zentro guztietan egun osoko lanuztea. Abenduaren 3ko 22:00etatik Abenduaren 4ko 22:00etara.
Elkarretaratzea Zallako Cepsako gasolindegi aurrean
Atzo urriak 13 berriro ere Zallalko Cepsa Gasolindegiaren aurrean elkarretaratzea egin zen kaleratutako bi langileak beronartu ditzaten exijitzeko.
Berriro ere elkarretaratzeak jarraipen zabala izan du, aurreko ostegunean izan ziren 200 lagunak gainditu dira oraingo honetan. Elkarretaratzea luzea izan arren (2 ordu) hau ez da eragozpena izan Enkarterri eskualdea alboratua izatea salatu nahi dutenentzat. Asko dira borroka honekin bat egiten dutenak, gaur egun bi kaleratu asko baitira urtero urtero enpresa baten itxiera baten berri jasotzen duen eskualde batentzat, azkenak Virtisu eta Arkema izan dira.
Elkarretaratzeak izan duen jarraipen zabalaren aurrean datorren egunetarako plangintzan moldaketak egitera behartu gaitu eta datorren ostegunean, hilak 16 , 18etarako aurreikusita zegoen elkarretaratzearen ordez manifestazioa egingo da kaleratuak berhartu ditzaten exijitzeko. Manifestazioa Zalla Gasolindegitik abiatuko da eta herriko kaleak zeharkatu ostean berriro ere gasolindegira itzuliko da.
Emakumeen Mundu Martxak Kurdistango emakumeen egoera salatu du
Urriaren 10etik 12ra Europako Emakumeon Mundu Martxako topaketek burutu ziren Donostian. Topaketa 2015ean mundu mailan egingo den ekimenaz hitz egitea eta bereziki Europan Martxoaren 8an Londonen hasi eta Urriaren 17an Portugalen amaituko den Europako martxaz hitz egin zuten. Honekin batera Europako Mundu Martxako Plataformak Kurdistango herriari eta bereziki emakumeek pairatzen duten egoera salatzeko erresoluzioa onartu zuten.
Topaketetan ere gure herrietan eta Europan orokorrean, edatzen ari diren austeritate politikak emakumeoi nola eragiten diguten ezagutu eta hauei aurre egiteko garatzen ari garen alternatiba feministak konpartitu ziren.
Kurdistango ordezkari bat bertan izan zen eta momentu honetan Kurdistanen dagoen egoera azaldu, beraien borrokaren nondik norakoak eta bereziki emakumeengan ze ondorio dakartzan konpartitutu zituen.
Bizi duten egoera larriaren aurrean, eta lehen aipatu bezala, Europako Mundu Martxako Plataformak Kurdistango herriak eta bereziki emakumeak pairatzen ari diren egoera salatzeko erresoluzioa onartu zen.
Declaración de la Marcha Mundial de las Mujeres de Europa en solidaridad con las mujeres curdas en lucha
«Nosotras, 60 mujeres de 18 paises europeos presentes en Donostia, Pais Vasco, en el encuentro de la Coordinación Europea de la Marcha Mundial de las Mujeres, saludamos la resistencia de las mujeres curdas de Kobane (Rojava) – en la frontera entre Turquía y Siria, donde se desarrollan entre kurdos, sirios, armenios, yezidies, arabes y chechenos alternativas concretas al capitalismo, al colonialismo y al sistema patriarcal, basadas em la coexistencia pacífica entre diferentes religiones y en el liderazgo compartido de forma democrática en todos los niveles. Este modelo alternativo es defendido por la valiente resistencia del YPG (Unidad de Protección del Pueblo) y el YPJ (compuesto por las mujeres).
Condenamos la violación de los derechos de las mujeres y de los derechos humanos fundamentales, así como todos los tipos de fundamentalismo religioso, étnico o político. Denunciamos el aumento de las alianzas con los sectores ultra-conservadores, incluyendo el fundamentalismo religioso, como una estrategia de reforzar el modelo capitalista y patriarcal como "solución" a la crisis.
Continuamos nuestra lucha em las regiones en conflicto para acabar con la violación y la esclavitud de mujeres como instrumentos de guerra y construir otro mundo donde sean excluídas todas las formas de dominación, explotación y de exclusión de una persona por outra, de un grupo por outro, de una minoria por la mayoria, de una nación por otra.
Frente a los recientes ataques contra las alternativas y los derechos de las mujeres, hemos decidido lanzar nuestra 4a Acción Internacional en el Kurdistán, en el 8 de marzo de 2015, con el objetivo de apoyar a las mujeres kurdas en su lucha por autonomía y auto-determinación sobre sus cuerpos y territórios. Llamamos a las mujeres de todo el mundo a participar y apoyar la Caravana Feminista Europea para reforzar y hacer visible la resistencia y las alternativas desarrolladas por las mujeres.
Seguiremos em marcha hasta que todas las mujeres seamos libres!
Donostia (San Sebastián), País Vasco, 12 de octubre de 2014.»