Haurreskolak Partzuergoaren aurreikuspen falta salatu nahi dugu. Behin eta berriz eskatu dugun bezala zerrendak urtero irekiko balira, ez zen hau gertatuko. Hainbat urteetan itxita egon diren zerrendak irekitzean, une latzak bizi izan ditugu, ezin dira onartu ikusi ditugun ilara bukaezinak, horrelako egoerak ekiditu zitezkeen gauzak beste modu batean egingo balira, alde sozialarekin mahai baten bueltan eserita.

Atzo, ekainak 13, Eibarreko Haurreskolak Partzuergoan ordezkoen zerrendarekin gertatutakoaren inguruan LAB sindikatuak zera azaldu nahi du:

Aurreko astean, haurreskola askotan ordezkapenak betetzeko ordezkorik ez zegoela jakin bezain pronto, ardurarekin jokatu eta Haurreskolak Partzuergoko Pertsonal Kudeaketako arduradunari eta gerenteari, zerrendak zabaltzeko eskatu genion.

LABetik ikasturte hasieratik zerrendak irekitzea eskatu dugu, baremazio epean zehar eta baremazio epetik kanpo… LABek aurreikusten genuelako holako egoera baten aurrean egon gintezkela. Aitzakiak aitzakia, ez zituztela zabalduko argi esan ziguten. Salatu izan dugun moduan, agerian geratu da, zerrendak kudeatzeko izan duten aurreikuspen falta.

Haurreskoletan zegoen larritasuna kontuan hartuta, haurrekin gaudelako lanean ez torlojuekin, izen ematea hurrenkeraren arabera urgentziazko neurri moduan zabaltzeko eskatu genuen. Denok dakigun moduan, baremazio aldiak hilabete irauten du eta egoerak bestelako neurriak exijitzen zituen. Neurri hau beste aldi batzuetan ere hartu izan du Haurreskolak Partzuergoak ordezkapenen zerrenda agortu delako. Bestalde, LABek egindako eskaera, mahai gainean egon den proposamen bakarra izan da?

Enpresaren jarrera zerrendarik ez zabaltzea izan zen, ekainak 30ean hainbat kontratu bukatzean jendea berriro erabilgarri egongo zelakoan. Partzuergoaren aurreikuspen faltak ezin du egun kontratatuta dagoen langileengan eraginik izan eta hezitzaileok ezin dute lan-zama gehiago jasan, ez ekaineko hiru aste hauetan ez egun bat gehiagotan ere.

Enpresak, aldebakarrez, egun batetik bestera hartu zuen zerrendak zabaltzearen erabakia. Epe mugatu batean eta oso ordutegi itxian, argipen eskasa eskainiaz (posta bidezko prozeduraren inguruan azalpen falta, tituluak konpultsatzeko denbora falta, kudeaketa eta medioak eznahikoak, zerrendak berriro noiz zabalduko ziren aurreikusi gabe, erreklamazio epea egongo den jakin gabe, ezta noiz barematuko dituzten ere…).
Atzo eta gaur gertatutakoak argi adierazten duena da gure sektorean dagoen prekarietatea eta langabezia tasa handia. Bistakoa da ziko honetan lan egiteko behar handia dagoela. Agerikoa da gure kolektiboarekiko Hezkuntza Sailak daukan utzikeria. Ez du 0-3 zikloaren garrantzia onartu nahi. Honen aurrean, behar dugun aitortza aldarrikatzen jarraituko dugu, behar diren inbertsio ekonomikoak, materialak eta politikoak lortu arte.

LABen, berriro ere, enpresaren aurreikuspen faltaren aurrean ardura sindikalarekin jokatzea tokatu zaigu. Cristina Uriarte eta Maite Larrañagari dagokie erabakiak hartzea. Guk ez dugu Haurreskolak Partzuergoko pertsonala kudeatzen, lan sindikala egitea dagokigu.

Amaitzeko, LAB Sindikatuak egindako proposamena oso helburu zehatzak zituen: Haurreskoletan exijitu ditugun ordezkapenak betetzeko bidea zabaltzea. Haurrekin egiten dugu lanagatik eta familiei zor diegulako, ezin dugu onartu, gure ordezkapenak ez betetzea zerrendak agortu direlako, hainbeste jende lan egiteko prest egonda.

Haurreskolak Partzuergoaren aurreikuspen falta salatu nahi dugu. Behin eta berriz eskatu dugun bezala zerrendak urtero irekiko balira, ez zen hau gertatuko.

Hainbat urteetan itxita egon diren zerrendak irekitzean, une latzak bizi izan ditugu, ezin dira onartu ikusi ditugun ilara bukaezinak, horrelako egoerak ekiditu zitezkeen gauzak beste modu batean egingo balira, alde sozialarekin mahai baten bueltan eserita.

Bukatzeko, azpimarratu nahi dugu, ardurak ondo ez zehazteak, gertatutakoaren guztia manipulatzea, arazoaren jatorria eta atentzioa beste leku baten kokatzeak Cristina Uriarte eta Maite Larrañagari soilik egiten diela mesede. Ezin dugu ahaztu, iparra galdu gabe, egoera guzti honen errudun bakarrak Haurreskolak Partzuergoa eta Eusko Jaurlaritza direla, hezkuntzan, eta batez, ere gure zikloan nahikoa inbertitzen egiten ez delako.
Hau guztiagatik, inoiz baino ozenago esan behar dugu, 0-3 urte arteko ereduak unibertsala, doakoa, euskalduna eta kalitatezkoa izan behar duela.