Guzti honen inguruko nondik norako ohar bidez jakinarazi du enpresa batzordeak
LABeko zamaketariek prentsaurrekoa emango dute gaur Gasteizko Legebiltzarraren prentsa-gelan, sektorearen egoeraren azterketa egiteko eta ekimenak iragartzeko, Espainiako Legebiltzarrean atzo onartutako Errege Dekretua dela eta. Sindikatuarentzat arduragabekeria bat iruditzen zaigu EAJk Errege Dekretuaren alde bozkatzea, portuen transferentzia eskatzen duen bitartean. Izan ere, dekretuak milaka enplegu arriskuan jartzen ditu eta sortuko diren berriak prekarietate gordinenera zigortuko ditu.
LAB sindikatutik atzo Espainiako Legebiltzarrean onartutako Errege Dekretua salatu nahi dugu. Dekretuak EAJ, PP eta Ciudadanos alderdien botoekin egin zuen aurrera. Arduragabekeria bat iruditzen zaigu EAJk Errege Dekretuaren alde bozkatzea, portuen transferentzia eskatzen duen bitartean. Izan ere, dekretuak milaka enplegu arriskuan jartzen ditu eta sortuko diren berriak prekarietate gordinenera zigortuko ditu.
Ez da transferentziak eskatzeko garaia, transferentzia bera jasota ere Errege Dekretuaren aplikazioa ezingo litzatekeelako bertan behera utzi Santurtzi eta Pasaiako portuetan. Honengatik guztiagatik, PP eta patronalaren politika neoliberalak eta zentralizatzaileak babesteari utz diezaiola eskatzen diogu EAJri, eta Euskal Herriko langileen interesak defenda ditzala.
LABetik kudeaketa integral eta publiko bat aldarrikatzen dugu, euskal portuekiko erabateko eskumenekin. Bermeoko portukoa ez litzateke adibiderik egokiena; euskal negozioaren alderdiak proposatu eta defendatzen duen eredu liberalari erantzuten baitio. Uste dugu hau guztia bakarrik dela posible erabateko burujabetza ariketa batekin.
PPren gobernuak sektore oso baten kaleratzea legeztatu du, EAJren laguntzarekin. Kalte-ordainak diru publikoarekin ordainduko dituzte, portuetako aktibitatea gauzatzen duten enpresen irabaziak etengabeak eta mugagabeak direnean. Hortaz, altxor publikoari egindako beste lapurreta baten aurrean geundeke.
LABetik sektoreko langile guztien subrogazioa exijitzen dugu, lanpostuak eta lan baldintzak subrogazioaren bitartez soilik mantenduko liratekeelako.
Atzo, hilak 18, istripu berri baten berri izan genuen. Gutxienez lau langile zauritu dira Ibarran dagoen Lavandería Lizarra enpresan izan den leherketaren ondorioz. Gaur,12:00etan, Ibarran, Apattako Rotondan, ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuek deitutako kontzentrazioan parte hartzera dei egiten dugu, beharrezkoa delako erantzutea eta alternatiba badugulako.
Lehenik eta behin besarkada beroena, elkartasuna eta babesa, zauritutako langile, lankide, zein beraien gertuko eta senideei. Ahalik eta azkarren eta ondorio larririk gabe osatzea da gure desio eta itxaropena.
Beste behin ere lan baldintzek eta prekarietateak gaixotu eta hiltzen gaituela salatu nahi dugu. Enpresa honetako langileek askotan salatu dituzte eta galdegin diote enpresari prebentzio neurriak ezartzeko, segurtasun eta kimikoen alorrean gehienbat. Kontuan hartu behar da enpresa ezberdinetako arropak garbitzean, kutsatzaile kimiko guztiak jasotzen ditugula eta esan bezala beharrezko neurri prebentiborik gabe.
Administrazioei eskatzen diegu zaintza eta ikuskatzeak areagotzeko, eta bereziki kasu honetan ikerketa zehatza egitea.
Aurreko egunean Elgoibarko Alcorta enpresan izan zen istripu larria, atzo hasi zituzten lanuzte eta mobilizazioak, eta atzo ere Ibarran. Egunero jazotzen dira istripuak, etengabeko lakra estrukturala, horregatik borroka eta antolaketa beharrezkoa da eredu hau aldatzeko.
Venezuelan azken asteotan gertatzen ari dena ikusita, azpian sinatzen dugun eragile sindikalek honakoa adierazi nahi dugu:
Gure iritziz, erakunde bakoitzak Venezuelako agintariek harturiko erabakien inguruan izan dezakeen iritzia dena delako izanik ere, azken 18 urteotan Venezuelako gehiengo sozial batek burujabetza prozesu bat abian jarri du, herrialde horretan dauden ezberdintasun sozial handiak gainditze bidean, eta gizarte burujabe, justu, eta libreago bat eraiki asmoz. Hauxe izan da Prozesu politiko Bolibariarraren esentzia. Horregatik prozesu honekiko errespetu osoa eskatzen dugu.
Prozesu hau XXI. mende hasieratik Hego Amerikan ematen ari den prozesu politiko zabalago baten baitan ulertzen dugu. Kultura politikoaren aldaketa suposatzen duten burujabetza prozesuak, eskubideen berdintasuna eta justizia soziala aldarrikatzen duena. Eta guzti honengatik Kapitalak eta inperialismoak (Estatu Batuak bere adierazle nagusia izanik) bere makinaria guztia martxan jarri du prozesu politiko honen parte alde egin zuten gobernuak suntsitzeko, Guatemala, Brasil, Argentina eta orain Venezuelako kasuekin argi eta garbi ikusten den bezala.
Arrazoi guzti hauengatik Venezuelan kaosa ezartzeko interesa daukatenek antolaturiko mugimendu biolento hauek arbuiatzen ditugu, hauen helburua demokratikoki aukeratua izan den eta zilegitasun demokratiko osoa duen gobernua eta herrialde osoa ezegonkortu nahi duten neurrian. Elkarrizketaren bidea landu behar da Venezuelan gatazka politiko eta sozialak konpondu nahi badira eta inolaz ere biolentzia.
Aldi berean kanpo injerentzia erabat partzialak ematen ari direla salatu nahi dugu; are gehiago Kolonbian 2016an sinaturiko bake akordioetatik hona erailtzen ari diren 80tik gora lider sindikal eta sozialen inguruan inolako aipamenik egiten ez dela ikusirik.
Zentzu honetan herri guztiek haien etorkizun politikoa libre eta demokratikoki erabakitzeko duten eskubidea azpimarratu nahi dugu. Bukatuz joateko, Venezuelako herriaren herri parte hartzea lantzen duen mekanismo demokratiko bat den neurrian, Venezuelan ireki berri prozesu eratzailea positiboki baloratzen dugu.
Azpian sinatzen dugunok erabat proportzioz kanpokoa izanagatik, Venezuelaren kontra komunikabide “ofizialek” abiaturiko intoxikazio hutsa den kanpaina mediatikoa salatzen dugu. Gure ustez istorio guzti honetako parte interesatu baten zerbitzura daude gaur egunean Venezuelan dagoen gobernua indargabetzeko helburu duena, eta bi aldeak (chavistak eta oposizioa) modu diskriminatzailean tratatzen dituena.
Sinatzaileak: LAB, ESK, STEILAS (Euskal Herria) CUT Aragon, CUT Galiza, CIG Galiza, IAC, COS y CSC de Catalunya, Intersindical Valenciana (País Valenciá), Sindicato Andaluz de Trabajadores (SAT), CSI Asturies, Intersindical Canaria (Canarias) Confederación Intersindical y Sindicato Ferroviario (Estado Español).
Gaur, goizeko 7:30ean lanera hurbildu garenean, sindikatuko ordezkari bat eta bertan zeuden garbitzaileak eraso honek eragin dituen kalteen lekuko, hain zuzen ere, harriekin leiho baten kristalak apurtuta aurkitu dituzte. Apurtutako leihoan presoak Euskal Herrira hurbiltzeko eskatzen zuen ikurra dago kokatuta eta honen kontra zuzendu da erasotzailea. Sindikatuak erasoa salatu du Donostiako Udaltzaingoan.
LAB sindikatuak eraso hau salatzeaz gain, presoen eskubideen alde lanean segituko garela adierazi nahi du, erasoak eraso.
Hiru hilabetetan talde tekniko batek gaur egungo egoera zehaztuko zuen informe bat egitea. Hau langileen ordezkariekin zein erabiltzaileen senideekin eztabaidatua izango zela, izan zirelarik aurretik hartutako konpromisoak.
Dinamika parte-hartzaile hau oinarritzat hartuta dekretua aldatuko zen, oraingo honek, askotan salatu dugun bezala, baldintza duinik, lan karga onargarririk eta erabiltzaileentzat kalitatezko zerbitzurik bermatzen ez baititu.
Konpromiso hauek, LABek bi urteetan zehar egindako lanaren ondorioz lortu ziren; Eusko Legebiltzarreko Enplegu eta Gizarte politiketako batzordean agerraldiak, Batzar Nagusietako eta Aldundietako batzordeetan agerraldiak, Beatriz Artolazabal Kontseilariarekin bilera eskaera, mobilizazio ezberdinak eta arrakasta handiko sinadura bilketa (27.000 jaso ziren).
Zenbait hilabete zain egon ostean, txostenaren inguruko albisterik ez dugula salatu nahi dugu. Gainera, atzerapenaren azalpenak emateko langile ordezkariekin, erabiltzaile eta familiarrekin ez dute bilerarik deitu. Gobernuak ezta Parlamentuak hartutako konpromisoak bete ez dituztela ikusirik, salaketa eta mobilizazio dinamika berrartzera derrigortuak ikusten gara.
Hau guztia dela eta, langile gehiago, eta ondorioz, kalitatezko gizarte zerbitzuak bermatzen dituen dekretu berri baten alde mobilizatu gara gaur Parlamentuaren aurrean, egunez egun arazoa pairatzen dugun erabiltzaile, langile zein senideekin eztabaida parte-hartzailea irekiz eta jendartearen beharrei erantzungo dien ratio dekretu berri bat lortzeko helburuz.
Lehenik eta behin zauritutako ekintzaile gazteari gure babesa adierazi nahi diogu; laster kalean eta bere bizitza eta militantziarekin jarraitzeko moduan izatea espero dugu. Azkar eta ongi osatu.
Beste alde batetik Euskotreneko lankideak bizi duen egoerak ere kezkatzen gaitu, izan ere, itzuli ezina izan litekeen egoera baten ondorioz bera ere une latz eta gogorrak bizitzen ari da, gogorrak hasiera batean gertakariaren ardura bere gain jarri zutelako ere. Gure elkartasuna berarekin ere.
Zorigaiztoko gertakari honetan, argitu behar dugu gure lankideak bere lana baino ez zuela bete. Trenaren ibilbidearen amaierara iristerakoan informatu zioten gertatutakoaz.
Osasun egoera desberdinak izanagatik, bata zein bestea bere onera itzultzea espero dugu. Gure besarkadarik beroena biontzat.
Larunbateko ezbeharrak ez zuen sekula gertatu behar, izan ere, Mozal Legea salatzeko burutu nahi zen ekimena ez zatekeen egin beharko lege injustu hau existituko ez balitz. Hala, guztion eskubide zibil eta politikoen defentsan ekintza egitera joan ziren kideekin gaude: Mozal legerik ez!
Zorigaiztoko gertakari bat izan zen larunbatekoa eta LAB-eko Eusko Treneko Sail Sindikaleko kideok ere une gogorrak bizitzen ari dira. LABeko kidearen portaeraren inguruan zabaldu ziren informazioak asko mindu ditu.
Bukatzeko, ahalik eta azkarren denok bere onera itzultzea espero dugu eta, nola ez, herritarron eskubide zibil eta politikoen defentsan Mozal Legea bertan behera uztea.
Gaur LABeko eta EH Bilduko ordezkaritza bana bildu gara. Bileran testuinguru ekonomiko, sozial eta politikoa aztertu eta ondorio batzuk atera ditugu:
-Euskal Herritarrentzat beste eredu ekonomikoeta sozial bat eraiki beharra dago, sortzen den aberastasuna modu egokian banatu eta herritar guztioi bizitza duina bermatuko digun eredua, hain zuzen ere.
-Burujabetzan sakondu ordez, Espainiako estatuko aurrekontuen negoziaketan EAJ-PNVk ontzat eman du PPren gobernuak egindako xantaia. Azken baten, indarrean dagoen proiektu ekonomiko eta sozial neoliberalaren aldeko hautua egin du.
-Azken urteotan Madrildik inposatu dizkiguten murrizketek euskal herritarren lan eta bizi baldintzen prekarizazioa eragindute. Espainiako aurrekontuen bidez nahiz hauspoa hartu duen PP-ren Gobernuaren dekretuen bidez, murrizketa eta oztopo berriak ezartzera doaz, kasu honetan EAJ-PNVren eta UPNren babesarekin.
-Madrilgo gobernuarekiko menpekotasun harreman horrekin apurtzearekin batera, kontzertu eta konbenioaren bidez eta ditugun eskumenen bidez jendartearen gehiengoaren mesedetan izango diren politika publikoak egiteko baliatu behar dira.
-Zerga politikak erreforma sakona eskatzen du, beti ere norabide egokian egiten bada. Gehien dutenek ordaindu behar dute gehien. Erreforma horrek zerga iruzurrarekin bukatu behar du, progresibitatean sakondu behar du, eta ez da kapital handien mesedetan izango.
-Estatuekiko menpeko izateari utzi eta herri honek erabakitzeko ahalmen osoa behar du. Ardatz soziala nagusi izango duen burujabetza prozesua martxan jarri behar da denborarik galdu gabe.
LAB, ELA eta STEILAS sindikatuok Eusko Jaurlaritzari arduraz joka dezala eskatu diogu, egun hezkuntza publikoan ditugun arazoei hel diezaiela eta jar ditzala mahai gainean egoerari irtenbidea emango dien edukiz beteriko proposamenak.
Atzo unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoko eta Haurreskolak Partzuergoko erabateko ordezkaritza dugun sindikatuok deiturik, beste behin ere milaka eta milaka langilek gure hezkuntza sistemak dituen arazo nagusienak mahai gaineratu genituen.
Hego Euskal Herrian hezkuntza inbertsio publikoa sortzen dugun aberastasunarekiko Europako azken muturrean dago. Hezkuntza aurrekontua 2009an baina 162 milioi euro txikiagoa da. Matrikulazio izugarri hazi den epe batean plantilak erabat mugatu dira eta 2.000 lanpostu inguru falta dira gure ikastetxeetan. Horretarako ikasle ratioak %9 igoz.10 langiletik 4 behin-behinekoak dira, sektore batzuetan 10etik 6. Ordezkapenak ez dira egiten edo astebete pasa ondoren egiten dira. Langileen eroste-ahalmena %15 murriztu da. Baja hartzea zigortzen da. Erretiroa errazteko pizgarriak kendu dizkigute. Gure hezkuntza sistema txikitu eta espainiar gobernua eta enpresa eta finantza erakundeen mesedetara jartzen dituzten hezkuntza erreformak inposatzen dizkigute. Euskalduntzea are gehiago mugatzen duten politikak ezartzen ditu jaurlaritzak.
Eta egoera honen aurrean greba deitu eta milaka langile kalera irteten direnean, egoera honi buelta eman behar zaiola aldarrikatzerakoan, gobernuaren erantzuna da esatea gure aldarrikapenak errealitatetik kanpo daudela eta arduragabekeriaz, bide batez, langileen ordezkarien zilegitasuna bera ere kolokan jarriz. Eta benetako eduki eta eztabaidari ez heltzeko, grebaren jarraipenaren inguruko datuen eztabaidara desbideratu nahi du arreta.
Jaurlaritzak emandako datuek inola ere ez datoz bat martxoaren 22an eta atzo grebek izan zuten jarraipen zabal eta ia erabatekoarekin. Baina, gobernuak berak ematen dituen datuak aintzakotzat harturik ere, Hezkuntza Sailak premiaz aurre egin behar dion lehen mailako arazo bat dauka.
LAB, ELA eta steilas sindikatuok Eusko Jaurlaritzari arduraz joka deza eskatzen diogu, egun hezkuntza publikoan ditugun arazoei hel diezaiela eta jar ditzala mahai gainean egoerari irtenbidea emango dien edukiz beteriko proposamenak.
Azkenik gogoratu nahi dugu, larunbat honetarako langile, ikasle, familia eta herritarrak manifestazioetara deituak daudela 12:00etan Donostian (Alderdi Eder-Hernani kalea), Bilbon (Jesusen Bihotza) eta Gasteizen (Bilbo Plaza).
Eta datorren asteartean, maiatzaren 23, egoera honi irtenbidea ematea eskatzeko, beste greba egun bat eta mobilizazioak deituak ditugula.
