2026-07-16
Blog Page 841

Ez da delitu gipuzkoarren osasuna eta interes orokorra defendatzea

0
Gipuzkoako Hondakinen Kontsortzioko lehendakari ohi Ainhoa Intxaurrandietak eta Gipuzkoako Ingurumen diputatu ohi Iñaki Errazkinek Madrilen deklaratu dute gaur, 2013an Donostialdeko errauste planta gelditzeagatik euren aurkako epaiketa dela eta.

LABetik babesa luzatu nahi diegu auzipetuei, eta, aldi berean, nabarmendu nahi dugu Intxaurrandietak eta Errazkinek herritarrengandik jasotako agindua bete baino ez zutela egin. Erabakiarekin, ordea, batzuen negozioa oztopatu zuten, eta hori da ordainarazi nahi dietena; EAJk sustatutako eredua zalantza jarri izana.

Kasua benetan larria da, gure osasuna baitago jokoan. Hain zuzen ere, guztiontzat ekonomikoki kaltegarria eta milaka herritarren osasunarentzat arrisku garbia den errauste planta gelditzeagatik zigortu nahi dituzte Intxaurrandieta eta Errazkin. Herritarron interes orokorra defendatu zuten, diru publikoa esku pribatuetara pasatzen aritzen diren mafien aurrean. Gipuzkoarren osasuna babesteko hartu zuten erabakia.

Zentzu honetan, bi auzipetuen alde eta errauste plantaren aurka deitzen diren mobilizazioak babestuko ditu LABek; datorren apirilaren 18an, Gipuzkoako osasun etxeetan egingo dituzten elkarretaratzeak, tartean.

 

 

 

Tubos Reunidos taldearen egoitzaren aurrean mobilizatu dira berriro

0

Trapagarango Productos Tubulareseko langileek protestekin jarraitzen dute. Hain zuzen ere, gaur Bilbon egin duten elkarretaratzearen ostean –bigarrena Tubos Reunidos taldearen egoitzaren aurrean–, bi mobilizazio gehiago dituzte aurreikusita aste honetarako: bihar, apirilak 13, Bilboko Gran Viako BBVAn egingo dute elkarretaratzea; eta larunbatean, apirilak 14, manifestazio bat egingo dute Trapagarango altzairutegietatik Barakaldoko udaletxeraino.

 

 

 

Irakasleen kolektiboak ez du apirilean grebarik egingo Administrazioaren erantzunaren zain

0

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok apirilaren 18ko mahaian gertatzen denaren arabera erabakiko dugu maiatzean mobilizazio eta grebekin jarraitzea ala ez.

STEILAS, LAB eta ELA sindikatuok apirilak 23ko asterako aurreikusita geneuzkan grebak ez ditugu burutuko, Administrazioak gure aldarrikapenei erantzuten dioten neurriak planteatzen dituen ikusi arte. Apirilaren 18ko mahaian Administrazioak gure aldarrikapenek erantzunik izan ezean, maiatzean mobilizazio eta grebekin jarraitzea beste biderik ez dugu izango.

EAJk, PPek eta PSEk murrizketa politika gogorrak inposatu dituzte zerbitzu publikoetan azken hamarkadan, baita hezkuntza publikoan ere. Negoziazio kolektiborako eskubidea ere nabarmen urratu da. Ondorio zuzenenak plantillak murriztea, lan-kargak handitzea, hezkuntzako langileon prekarizazioa, ikastetxeetarako baliabide eskasia, azpiegituren kaskartzea eta zerbitzu publikoen okertze eta pribatizazioa izan dira.

5 greba egun gauzatu behar izan genituen Jaurlaritza bere jarrera immobilistatik ateratzeko eta mahai gainean proposamenen bat jartzera behartzeko.

Hezkuntza publikoko irakasleen inguruko proposamena abendukoa da, eta azken mahai negoziatzailea urtarrilaren 26koa izan zen. Hezkuntza Sailak abenduan egindako proposamenaren inguruko balorazio bilera bezala planteatu zuen mahai hura, sindikatuon proposamen haren inguruko balorazioa zein zen soberan jakin arren eta hurrengo hilabeteetarako mobilizazio egutegiaren berri izan arren. Arduragabekeria politiko gisa kalifikatu genuen sindikatuok Jaurlaritzaren jarrera hura.

Martxoaren 14 eta 15eko greba arrakastatsuen ondoren, Hezkuntza Sailak apirilaren 18rako deitu du Irakasleen Mahai sektoriala. Honek argi erakusten du beste behin ere Jaurlaritzaren negoziaziorako borondatea aurrean dituen mobilizazio eta greben araberakoa dela, eta langileak zoriondu nahi ditugu mobilizazio eta grebei ematen ari diren erantzun eta babesarengatik. Deigarria eta salagarria da Jaurlaritzak deiturik dauden greben bezperara arte itxarotea negoziazio mahaiak deitzeko.

Sindikatuok argi eta garbi plazaratu izan ditugu zeintzu diren kolektibo honi begirako gure aldarrikapen eta proposamenak:

• Eusko Jaurlaritzak Hezkuntza Publikoan egiten duen inbertsioa nabarmen handitzea. EAEko hezkuntza inbertsio publikoa egungo BPGren %3,5etik gutxienez Europar Batasuneko batez bestekoa ezarriz eta progresiboki UNESCOk gutxienekotzat jotzen duen %6ra iritsiz.
• Azken urteetan eman den matrikulazio igoerari, lan-kargen handitzeari eta ikastetxeen behar izanei aurre egiteko plantilak gutxienez 1.800 irakasletan handitzea.
• Egun irakasle funtzionarioetan %38koa den behin-behinekotasuna %6ra murriztu, urteetan behin-behinean egon diren langileak egonkortuz.
• Ikasle-ratioak %10 murriztea.
• Soldata murrizketa eta %15 murriztu den eros-ahalmena berreskuratzea.
• Gehienetan astebetera atzeratzen diren ordezkapenak lehen egunetik egitea kidego eta maila guztietan.
• Bajak zigortzeari utzi eta lehen egunetik bere osotasunean ordaintzea.
• Erretiroa errazteko eta laguntzeko neurriak berreskuratzea.
• LOMCE Euskal Herriko gure ikastetxeetatik ateratzea eta honen moldaketa hutsa den Heziberri bertan behera uztea.
• Hezkuntzaren merkantilizazioa alde batera uztea, egungo desorekak eta segregazio egoerak gaindituz hezkuntza garapen pertsonal eta sozial integralerako tresna izan dadin (kohesio soziala, integrazioa, aniztasuna, berdintasuna, hezkidetza oinarri).
• Ikasle euskaldun eleaniztunak sortzeko euskarazko murgiltze eredua garatzea.
• Balizko Hezkuntza legearen aurrean sindikatu, hezkuntza eragile eta herritarron parte hartzea eta iritzia aintzakotzat hartzea. Euskal Herritarrok erabaki behar dugu gure hezkuntza sistema gure errealitate eta beharren arabera, eta horretarako hezkuntza burujabetza ezinbestekoa dugu.

 

 

 

¡Marielle vive! ¡Lula libre! #MarielleVive #LulaLivre

0

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk, Brasilen Estatuaren aldetik ematen ari den errepresioa salatzeko Bilbon apirilaren 13an izango den mobilizazioan parte hartzeko deia luzatu du.
 

 

 

Enpresa azpikontratatuetako lan-baldintzak duintzen dituen kontratu publikoen lege bat lortu dugu Nafarroan

Nafarroako Legebiltzarrean onetsitako legean, subrogazioa, laneratze-ezaren kasuetan ordezpenak, gutxienezko plantilla eta lanaldia bermatu dira, eta hitzarmenik aldekoena izanen da aplikagarria plantilletan.

Zerbitzu publikoen azpikontratazioak administrazio paralelo bat sortu du Nafarroan, non milaka langilek lan egiten duten. Azpikontratazio hori sarritan negozio-hobi bilakatu da enpresa pribatuendako, baina hori tamalez zerbitzu horietako langileen lan-baldintzen kaltetan joan ohi da. Horregatik CCOOek, ELAk eta LABek zorionak eman dizkiote elkarri, Nafarroako Parlamentuan Kontratu Publikoen Legea onetsi delakotz. Izan ere, aitzinatze nabaria izan da enpresa azpikontratatuetako lan-baldintzak duintzeko bidean, eta testuan txertatu diren gizarte-arloko, ingurumeneko eta berdintasuneko klausulei esker irizpide ekonomizistak lehenesten zituen sistema azkendu da.

Hiru sindikatuen iritziz, onetsi berri den legearen alderdirik nabarienak hurrengo hauek dira: subrogazioa, gutxienezko plantilla eta lanaldia bermatu dira zerbitzuetako eta zerbitzu-emakidako kontratu guztietan, hitzarmenik aldekoenaren aplikagarritasuna ezarri da, sindikatuei eskumena aitortu zaie baldintza-orriak (pleguak) errekurritzeko, laneratze-ezaren kasuetan ordezpenak bermatu dira, eta jendeari begirako postuetan euskara-planak sustatu dira.

CCOOek, ELAk eta LABek ongi deritzogu Parlamentuko izapidean egindako lanari, lege berrian aurrerapauso nabarmenak eman baitira enpresa azpikontratatuetako lan-baldintzak duintzeari dagokionez. Alde horretatik aipatu beharrekoa da Gobernuak Parlamentuari igorritako lege-proiektuan ezta subrogazioa ere ez zela bermatzen. Lege berri hori ezinezkoa izanen zen, hiru sindikatuok egin dugun behartze-indarra egin gabe.

Bertzalde, CCOO, ELA eta LAB sindikatuok administrazioak premiatzen ditugu (Nafarroako Gobernua, udalak, mankomunitateak…) hemendik goiti lizitazioak Kontratu Publikoen Legearen arabera egitera, eta enpresa azpikontratatuetako lan-baldintzak duintzeari gogotik lotzera.

Azkenik, dei egiten diegu enpresa azpikontratatuetako langileei lan-eskubideen defentsa antolatzera, hitzarmen onak lortzera, Kontratu Publikoen Legea betearaztera, eta pleguetan gutxienezko plantillen betebeharra eta lanaldi bermatuak jasotzea erdiestera.

 

 

 

Pentsio duinak bermatzeko oinarriak aurkeztu ditugu

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk, Ekintza Sozialeko idazkari Bea Martxuetak eta sindikatuko Heldu eta Pentsionisten arloko ordezkariek agerraldi bat egin dute gaur Bilbon, sindikatuak pentsioen egoerari buruz egindako txostena aurkezteko eta gaiaren inguruko irakurketa egiteko. "Sistema propio bat eraiki behar da, Gizarte Segurantzako euskal sistema bat", berretsi du Garbiñe Aranburuk.

Garbiñe Aranburuk ohartarazi du Espainiako Estatuko politikek ez dituztela pentsio duinak bermatzen eta pentsioak berak arriskuan daudela, hau guztia, politika publiko neoliberalen eta lan erreformen ondorioz: "Inposatzen diren neurrien helburua arlo publikoa murriztea da, arlo pribatua loditzeko. Kontu publikoetan kolapsoa eragin nahi dute, dagoeneko ematen ari dena, alternatiba gisa pentsioen funtsa eta plan pribatuak saltzeko".

Hau zehaztuta, LABeko idazkari nagusiak berretsi du politka neoliberalak errotik aldatzea dela konponbidea, eta horretarako Madrilera begiratzeari utzi behar zaiola nabarmendu du: "Sistema propio bat eraiki behar da, Gizarte Segurantzako euskal sistema bat".

Mobilizatzen jarraitzea behar beharrezkoa dela adierazi du: "Pentsio duinen borroka Gizarte Segurantzako sistema propio baten aldeko borrokarekin lotzea da erronka. Burujabetza behar dugu, Gizarte Segurantzan erabateko eskumena izan, sistema alternatibo bat eraiki nahi badugu Estatutik inposatzen digutenarekiko". 

LABek zer proposatzen duen zerrendatu du ondoren. Hain zuzen ere, pentsio duinak bermatzeko bost oinarri proposatzen ditugu: 

1) Hilean 1.080 eurotako gutxieneko pentsioa, hemen eta orain

• Hilabetean gutxienez 1.080 eurotakoa izango den pentsioa eskatzea honakoan oinarritzen da. Europaren barruan gaude eta bertan, soldaten medianaren, ez batazkebestekoa, balioaren %60ak ematen digu aipatutako kopurua. Medianaren %60 da mugatzat jotzen den kopurua pobrezia arriskuan ez kokatzeko. Proposamen hau baliagarria da baita emakume pentsionisten egoeran pentsioen arrakalak sortzen duen diskriminazio egoerari erantzuteko.

• Botere publikoek bermatu behar dute orain zein etorkizunean pertsona guztiek euren pentsioa eskuratzea, eta horretarako, ulertzen dugu duina izango den gutxieneko bat zehaztu behar dela. Horregatik eskatzen dugu Diru Sarrerak Bermatzeko Errenta (DSBE) edo Gizarteratze eta Bermatutako Errentaren (GBE) bidez Madrilen erabakitako miseriazko pentsioak osagarritzea. Konpetentzien gabezia honek pobretu egiten gaitu.

2) Pentsioen eros ahalmenari eutsi, KPIren arabera eguneratzearen bidez.

• Indize honi eusteak suposatzen du pentsioen eros-ahalmena bermatzea.

• 1.000 eurotik beherako pentsioetan, 2011-2017 artean %1,8koa izan da eros-ahalmenaren galera EAEn eta %0,3koa Nafarroan.

• 1.000 eurotik gorako pentsioentzat, 2011-2017, artean, %2,9koa izan da EAEn eta %1,3koa Nafarroan.

3) Pentsioen erreformak atzera botatzea

• Exijitzen dugu indargabetu izan daitezela Madrildik iritsitako pentsio-murrizketa etengabe eta gogorrak, inposizioaren, adostasun politikoaren edota CCOO eta UGT sindikatuek garatutako eztabaida sozialaren ondorio direnak.

• Etorkizuneko erreformen aurrean euskal esparrua blindatu behar dugu eta aurretik egindakoak lehengoratu, sistema publikoari balioa kendu eta berau suntsitzen dutenak.

• Toledoko Ituna ez da espazio neutrala zeinetan espero dezakegun egoera lehengoratzea, osatzen duten aditu eta gehiengo politikoak konpromiso handiagoa duelako finantza-interesekin pentsio-sistema publikoaren defentsarekin baino.

4) Gizarte Segurantzako euskal sistema

• Kontuan izanda pentsioen erreformak inposatu egin zituztela Hego Euskal Herrian, Greba Orokorrekin erantzunak izan baitziren, kontuan izanda pobretu egiten gaituztela eta kontuan izanda pentsio-sistema publikoaren gainean dauden mehatxuak, ezinbestekoa da gizarte segurantzako sistema propioa izatea konpetentzia legegile osoekin.

• Gainera, Hego Euskal Herrian dagoen korrelazioa bera, bai esparru politiko-instituzionalean bai sindikalean, gure interesen aldekoagoa da esparru estatalean baino. Honek ahalbidetuko luke euskal langileriak modu zuzen eta eraginkorragoan parte hartzea, bere interes propioen defentsan, bere lan-baldintza eta babes sozialerako funtsezkoak diren gaietan.

• Pentsio-sistemak errenten bermerako eta mundu guztia babestuko duen babes sozialerako sistema zabalago baten parte izan behar du.

5) Etorkizuneko pentsioak duinak izan daitezen, kalitatezko enpleguak izan behar du abiapuntua

• Lan Denboraren Banaketa orokortua soldata gutxitu gabe, enplegu osora eramango gaituena eta pertsona guztiek pentsio duina izan ahal izatera, bai kotizazio bai zergen bidez.

• Laneko Denboraren Banaketa laneko eta bizitza pertsonala modu efektiboan uztartzeko, eta ehun produktiboaren berreuskalduntzea laguntzeko.

• Soldatak eta laneko egonkortasuna nabarmen hobetzea.

• Zaintza-lanen korrespontsabilitatea, aukera berdintasuna eta emakumeen enplegurako sarbide-eskubideak bermatzea, eta soldata-arrakala diskriminatzailea erauztea.

• Lanbidearteko Gutxieneko Soldata 1.200 eurotakoa izatea.

 

 

Mobilizazio zehatzak iragarri ditugu estatalizazioaren kontra eta Lan Harremanetarako Euskal Esparruaren alde

Maiatzerako mobilizazio egun nazional bat diseinatzen bagabiltza, alderdi zein sindikatuekin egiten ari garen erronda eta barne mailako lanketaren araberakoa.

Joan den astean iragarri bezala, LAB sindikatutik hasi dugu alderdi zein sindikatu ezberdinekin bilera erronda, egiturazko Akordio Interprofesionalari, Estatu mailatik, FEADRS patronalak eginiko inpugnazioaren harira, gai honekiko LABen irakurketa helarazi eta beste eragileek duten jarrera eta konpromisoa ezagutu ahal izateko.
Horrekin batera, hurrengo egunetan estatalizazioaren kontra, Lan Harremanetarako Euskal Esparruaren (LHEE) alde eta euskal langileok dugun erabakitzeko eskubidearen alde burutuko ditugun ekimen ezberdinen berri ematen dugu:

-Apirilaren 20an, langileen lan baldintzak estatalizatuta dituzten enpresa batzuen aurrean mobilizazio desberdinak egingo ditugu. Bizkaian Derion dagoen Eurest enpresan, Araban Albertia zahar egoitzan, eta Gipuzkoan Anoetako estadioaren obran mobilizazio desberdinak egingo ditugu, lan zentru horietako langileak pairatzen ari diren egoera salatzeko, hau da, prekarizazioa eta pobretzea estatu mailako lan baldintzak aplikatzeagatik, beren lan hitzarmena Euskal Herrian negoziatu ezin dutelako edo hainbat gai ezin dituztelako euren lan hitzarmenetan negoziatu. Horrekin batera, Euskal Herrian bertoko lan hitzarmenak izan eta aplikatzearen beharra aldarrikatuko dugu.

-Apirilaren 24ean, Akordio Interprofesionalaren inpugnazioa epaitegian aztertuko den egunean, Bilboko epaitegietan ere mobilizatuko gara, estatalizazioa eta estatu mailako injerentziak salatzeko.

Maiatzerako mobilizazio egun nazional bat diseinatzen ere bagabiltza, alderdi zein sindikatuekin egiten ari garen erronda eta barne mailako lanketaren araberakoa, eta hurrengo asteetan zehaztuko duguna.

Bukatzeko, azken egunetan Akordio Interprofesionalaren inpugnazioari eman beharreko erantzunaren kudeaketaren inguruan eginiko adierazpenak kontutan hartuta, LABen eta ELAren arteko harremanan inguruan hau zehaztu nahi dugu:

1. Akordio Interprofesionalaren inpugnazioari erantzuna ematerakoan, gaia ez da greba egin ala ez, ezta greba noiz egin behar den.

2.- LABen iritziz, inpugnazioa arazo oso larria da, gure herriko langile guztien erabakitzeko eskubidea urratzen duelako eta estatalizazioa inposatu nahi duelako, lan baldintzak prekarizatu ahal izateko.

3.- Inpugnazioak agerian uzten ditu orain dugun markoaren mugak, eta Lan Harremanetako Euskal Esparruaren beharra, herri honetan behar ditugun tresnak arautu eta babesteko.

4.- Arazo Konfederala den neurrian, LABen iritziz erantzun Konfederala behar du, eta horrela plazaratu genion ELAri, maiatzean 4 orduko lanuzte konfederal bat deitzea proposatuz.

5.- ELAk kolektibitateko 3 enpresa presionatzea eta hauetan greba egun bat egitea proposatu zigun, uste zutelako epaia ekiditu zitekeela. Gure iritziz, erasoaren tamaia ikusita, greba 3 enpresetara mugatzea motz geratzen da, eta proposamen osoa judizializazioaren bideari mugatua ikusten dugu.

6.- ELA duela hilabete batzuk (Gabonetan) lan baldintzak estatalizatuta dituen Eurest enpresan akordio bat sinatzeko prest agertu zen, LABek onartzen ez zuena, estatalizazioa onartzen zuelako. Ordutik hona, LAB da, ekimen desberdinekin, bertan ekintza sindikala burutzen ari den sindikatu bakarra langileak estatalizaziotik ateratzeko.

7.- Kolektibitateetan estatalizatutako 3 enpresetan LABek bere ekintza sindikalarekin jarraituko du, grebak barne, enpresa horietako langileek bertan negoziatu eta adostutako lan baldintzak izan arte. Berdin egingo dugu egoera berdinean dauden beste sektoreko edozein enpresatan ere.

 

 

 

Nafarroako Adingabeen Zuzendariordetzara jo dute Xilema eta Nuevo Futuroko langileek

Laster adingabeen esku-hartze sozialeko zenbait programa esleituko ditu Nafarroako Gobernuak, eta horretan lan egiten duten Xilema eta Nuevo Futuro enpresetako langileek sinadurak bildu eta aurkeztu dituzte haien egoera salatzeko.

Xilema Fundazioaren eta Asociacion Navarra Nuevo Futuroren enpresa batzordeen oharra:

Nafarroako Gobernuko adintxikikoen basbespenerako plegu berriaren atarian gaudenean, irmoki esan dezakegu gaur egungo pleguek ez dituztela dauden beharrak asetzen. Are gehiago, Xilema fundazioak kudeatzen duen pleguaren aurrekontua eta esleipena merkatuaren prezio azpitik egina izan zen. Eta 4 urte luzez luzatu da egoera.

Gaur egungo pleguek langileen lan baldintzak hobetzea ezindu dute, negoziazio kolektiborako duten eskubidea ukatu dute.

Egoera honek langileok gure lanpostuetan egiturazko prekarietatea pairatzea ekarri du. Eredu batzuk jartzearren:

• Profesional batzuk daude kategoria ezberdinekin baina funtzio oso antzekoekin, hezitzaile laguntzaile eta hezitzaileen kasuan esate baterako, euren arteko ezberdintasu handiena soldatakoa da, ez betebeharrena.
• Pleguen arabera artatu beharko ziren erabiltzailen populazioa eta egunerokoan artatzen denaren arteko desoreka dago, kasuen larritasunari dagokionez. Horrenbestez ikusten dugu nola pleguek aitortzen dituzten baliabideak eta benetazko beharrek eskatzen dituztena ezberdinak diren. Zentzu honetan, langileek pairatzen dituzten lan kargek ez dira batere egokiak.

Horren guztiaren ondorioz, bi entitateetan egin diren arrisku psikosozialen ebaluazioek emaitza kezkagarriak ondorioztatu dituzte. Antsietate eta estres neurri altuak daude, eta honek langileen errotazioa handian eragin zuzena dauka, langileen sarreta eta irteera areagotuz, esku-hartzea erabat baldintzatuz.

Problematika honen jakitun ginelarik, plegu berriaren aurreko hilabeteetan administrazioarekin harremanetan egon gara. Bilera hauetan, lan baldintza duinetan kalitatezko esku-hartzea burutu ahal izateko, egunerokotasunean lanean dauden langileei eskatutako informazioa hau administrazioari helarazi genion.

Izan ditugun elkarrizketen ondorioz, lan baldintza batzuen hobetzea ez ezik, sutsuki okertzeko aukera zegoela ikusita, geldirik ez geratzea erabaki genuen eta sinadura bilketa bat abiatu genuen bi entitateetan.

Horrela 160 langileen aldetik jasotako sinadurekin Adingabeen Zuzendariordetzari ozen eta garbi esan nahi diogu ez dugula onartuko gure lanpostuen lan baldintzen okertzea, pleguen aurreikuspen edo behar ezagatik. Hala nola, ez dugu onartuko ere, plegu horiek aurrerantzean gure lan baldintzen hobetzea ekiditea.

 

 

 

Nafarroako Gobernuak uko egin dio Laneko Arriskuak Prebenitzeko Estatu Fundazioaren funtsen kudeaketa publikoari

0

Nafarroako Gobernuak berehala zuzenduko ez balu jarrera, ELA eta LAB sindikatuok uko egingo diogu Lan Osasunaren Nafarroako Kontseiluan parte hartzeari.

Lan Osasunaren Nafarroako Kontseiluak berriro balioztatu du Laneko Arriskuak Prebenitzeko Estatuko Fundazioa finantzatzeko sistema. Zehaztearren, eta Gobernuaren aldeko jarrerarekin, CENek, UGTk eta CCOOk aurkeztu proiektuak bermatu ditu diru publikoaz finantza daitezen; diru hori, aipatu Fundazioa kudeatzen duten mutualitateek dituzten soberakinetatik dator. Gogora ekarri behar dugu, aipatu sistemaz, urte luzetan, banatu dituztela aipatu funtsak CEN, UGT eta CCOOren artean, Nafarroako Lan Osasunaren Kontseiluan, non 2000. eta 2013. urte artean, aipatu erakundeentzat 5 milioi euro baino gehiago esleitu zituen.

2014. urtean, Kontu Auzitegiak antzeman zituen irregulartasunak zirela-eta, eta epai bidez 2008. eta 2013. urte arteko deialdiak baliogabetu zirenez, Fundazio berak aldatu zuen sistema, Kontseilua parte hartzetik baztertuz. Hala ere, 2017. urteko uztailean diru-laguntza berri bat argitaratu zen, estatu mailakoa eta 11 milioi euro baino handiagoa; hartan aurreikusten zen hiruko organoak proiektuen baremazioan parte har zezakeela.

Irailak 29 zituela, eta CENek, UGTk eta CCOOk eskatuta, Gobernuak proposatu zion Kontseiluari egiazta zezala aurkeztu ziren bederatzi proiektuak (CEN, Nafarroako UGT, Nafarroako CCOO, Errioxako FE, Confebask, Euskadiko UGT, Euskadiko CCOO, Errioxako UGT eta Aragoiko CCOO) Nafarroako Lan Osasunaren Egintza Planarekin bat datozen, puntuazio handiagoa emanez eta finantziazio publikora heltzea erraztuz. Proposamena onartu zen, ELAk eta LABek aurka agertu boto bakarrekin.

Urriak 17 zituela, Kontu Auzitegiak onartu zuen Laneko Arriskuak Prebenitzeko Fundazioa fiskalizatzeko txosten berria. Hartan berriro ondorioztatzen da, haren finantziazio sisteman, CEOE, UGT eta CCOOren artean, aldez aurretik banatzen direla funtsak, aipatu erakundeak epaile eta alderdi izan direla ematen diren laguntzen banaketan, eta maiz, zalantzagarria dela jasotako funtsak egintzetan erabiltzen ote diren.

Egoera honelako izaki, ELAk eta LABek onartezina deritzate Nafarroako Gobernuak bat egin izanari, Kontseiluan duen aldeko botoa emanez, CEN, UGT eta CCOO-rekin bat egin zuelako. Erabaki politiko honek, teknikoki eta objektiboki justifikaziorik ez duena, Nafarroako langileen kotizazio sozialetatik datorren diru-publikoa Estatuak kudeatzeko ezarri duen sistemaren aldeko hautua dakar, horrez gain, Lan Osasunaren Egintza Plana eta Kontseilu bera erabili nahi du.

Gobernuaren jarrerak iluntzat eta klientelartzat jotzen den eredua ontzat emateaz gain, lan osasun arloan iruzurrari zabaltzen dizkio ateak: proiektu baldintzatuei, haien garapenari eta eraginkortasunari kontrola urria egiten zaielako. Esan daiteke ere, gobernu horrek uko egiten diola haren autogobernua babesteari, estatuari aipatu funtsak kudeatzeko eskuduntza ere eskatzen ez diolako, beste gobernu batzuek egiten duten antzera.

Hortaz, ELAk eta LABek oso larria deritzegu Gobernuak eredu horren aldeko hautuari eta aipatu funtsen kudeatze publiko eta zuzenaren ukoari. Erabaki horrekin Nafarroak galtzen du haren langileen Lan Osasun eskuduntza.

Honengatik, Nafarroako Gobernuari eskatzen diogu:

1. Haren konpromiso politikoa Laneko Arriskuak Prebenitzeko Estatuko Fundazioaren funtsak publikoki kudeatzearen alde egiteko, Nafarroan, mutualitateek sortu dituzten soberakinak zuzenki kudeatzea aldarrikatuz eta amaiera emanez CEN, UGT eta CCOO-k funtsa horietara iritsi ahal izateari.

2. Gaur egun, aipatu erakundeekin, lan osasun alorrean, adostasun politika bertan behera utz dezala.

Nafarroako Gobernuak berehala zuzenduko ez balu jarrera, ELA eta LAB sindikatuok uko egingo diogu Lan Osasunaren Nafarroako Kontseiluan parte hartzeari, iraunkorki eta proaktiboki, aipatu Kontseilua aurretiaz eta behin betikoz utzi baino lehen: gero eta nabarmenagoa delako UPNek erabili politikei jarraitzen zaiela, kudeaketa publikoari eta CEN, UGT eta CC.OO.-rekiko harremanei dagokienez.