| Page 8

LABek salatu du ez dagoela arrazoirik altzairutegia ixteko, ezta Tubos Reunidosen enplegu-erregulazioko espedientea aplikatzeko ere, eta ohartarazi du gatazkak kontsultalditik harago jarraituko duela

-

2026-03-06

LABek salatu du ez dagoela arrazoirik altzairutegia ixteko, ezta Tubos Reunidosen enplegu-erregulazioko espedientea aplikatzeko ere, eta ohartarazi du gatazkak kontsultalditik harago jarraituko duela

Tubos Reunidosek planteatutako EEEaren kontsultaldiaren azken bileratik egun gutxira, LABek argi eta garbi berresten du ez dagoela altzairutegia ixtea edo 301 lanpostu suntsitzea justifikatzen duen arrazoirik. Asteetan bilerak egin ondoren, enpresako zuzendaritza ez da gai izan neurri hori saihestezina dela frogatzeko, ezta enpresaren etorkizunerako, bere jarduera industrialaren funtsezko zati bat nahitaez desegin beharko dela frogatzeko ere.

Aitzitik, prozesu honek agerian uzten ari dena enpresaren gardentasun falta kezkagarria da. Orain arte aurkeztutako dokumentazioak ez du planteatutako neurrien larritasuna justifikatzen, eta galdera ugari uzten ditu erantzunik gabe Tubos Reunidosen garatu nahi den industria proiektua benetan zein den jakiteko.

Ildo horretan, LABetik berriro planteatu dugu oraindik erantzunik gabe jarraitzen duen gai bat. Azken hilabeteetan publikoki hitz egin da altzairutegiak batzeko aukeraz, José Ignacio Jainaga enpresariak bultzatuta. Jokaleku horri buruz galdetu diegu bai enpresako zuzendaritzari bai erakundeei, eta inork ez du argi eta garbi erantzun nahi izan.

Azalpen falta horrek arrazoizko susmo bat baino ez du elikatzen: plantillari eta negoziazio mahaiari helarazten ez zaien industria plan bat egon daitekeela. Benetan tamaina horretako enpresa-operazioak aztertzen ari badira, langileek jakiteko eskubidea dute. Ezin da fede onez negoziatu enpresaren etorkizunari buruzko informazio garrantzitsua ezkutatzen den bitartean.

Horregatik guztiagatik, LABetik zuzenean interpelazioa egiten diegu euskal erakundeei. EAJk eta PSEk osatzen duten Eusko Jaurlaritzak bere esku ditu industria eta enplegu arloko ardura nagusiak. Ez da onargarria tamaina horretako enplegu-suntsiketa prozesu baten aurrean anbiguotasunean eta konpromiso argirik gabe jarraitzea.

Zentzu horretan, komunikabideetan zabaltzen ari diren baieztapen batzuk ere gezurtatu nahi ditugu. Erakundeetatik esaten ari dira enpresa-batzordearekin harremana dutela, baina LABetik argitu behar dugu hori ez dela egia, edo behintzat ez dela egia gure sindikatuari dagokionez. Bilera bakarra otsailaren 13an egin zen, enpresa-batzordeak berak eskatuta. Harrezkero, erakundeen aldetik ez da harreman edo ekimen berririk izan langileen ordezkariekin biltzeko.

Hain zuzen ere, gaur, ostirala, langileek elkarretaratzea egin dute Sabin Etxearen aurrean, EAJren egoitzaren aurrean, Aitor Estebani enpresa-batzordearen izenean zuzendutako gutun bat emateko. Gutun horretan eskaera argiak egiten dira Eusko Jaurlaritzak enpleguaren eta enpresaren etorkizun industrialaren defentsan paper aktiboa har dezan.

Tubos Reunidosek bizi duen egoera ez da arazo txiki bat, ezta enpresa baten barne-kontu hutsa ere. Jokoan dago Aiaraldeko eta Ezkerraldeko etorkizun industriala, baita ehunka lanpostu zuzen eta zeharkako ere, desindustrializazio prozesu etengabeak urteak daramatzaten bi eskualdetan.

LABetik argi utzi nahi dugu gatazka ez dela amaitzen enplegu-erregulazioko espedientearen kontsulta-aldiarekin. Prozesu horren amaiera edozein dela ere, Tubos Reunidosen enpleguaren eta industria-jardueraren defentsak aurrera jarraituko du.

Plantillak azken asteetan erakutsi du bere determinazioa eta mobilizatzeko gaitasuna. Eta LABen argi daukagu gatazka hau denboran luzatuko dela enpresak kaleratzeak inposatu eta altzairutegia justifikaziorik gabe ixteko asmoari eusten badio.

Lanpostu guztiak defendatzen jarraituko dugu, gardentasuna eskatzen eta erakundeei beste aldera begiratzeari uzteko eta dagozkien erantzukizunak beren gain hartzeko eskatuz.

Herri eta auzoetako Greba Batzordeek deia egin dute herritarrek M17an parte hartzeko

Ekintza Sindikala

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-06

0

Herri eta auzoetako Greba Batzordeek deia egin dute herritarrek M17an parte hartzeko

Nafarroa osoan sortutako herri eta auzoetako 30 Greba Batzorde baino gehiagotako ordezkariak batuak eta elkarrekin azaldu dira martxoaren 17ko Greba Orokorra eta bere aldarrikapen nagusia babesteko: 1.500 euroko gutxieneko soldata propioa izatea, Nafarroan erabat beharrezkoa eta zentrala deritzotena.

Eskaera hori, azaldu dute, bizi eta lan baldintza duinen aldeko borrokaren baitan dago, eta aurre egiten dio langile pobreen herriak sortzeko kapitalak eta faxismoak duen estrategiari. Helburu horrekin, martxoaren 17an herri eta auzoak gelditzeko konpromisoa adierazi dute Greba Batzordeek eta herri eta auzoetako bizilagunei parte hartzeko deia egin diete.

Eskualdeka, herrika eta auzoka Tuteratik Beraraino, Nafarroa osoa zeharkatuz antolatuta daude Greba Batzordeak. 30 batzorde baino gehiago eratu dira eskualde guztietan banatuta, grebaren deialdia eta aldarrikapena lantegi eta lantokietatik harago zabaltzeko asmoz.

Komunikabideekin izandako prentsaurrekoan, batzordeen ordezkariek ohartarazi dute aberastasuna eta boterea gero eta esku gutxiagotan kontzentratzen dela, eta bitartean, hainbat sektoretako gero eta langile gehiago bazterketa egoeran daudela. “Enpresariak gure kontura aberasten dira dena prekarizatuz. Horrez gain, sustatzen dituzten soldata eskasek, saltoki handien mesedetan, ezin dute gure herri eta auzoetako tokiko komertzioa bultzatu”. Horregatik, bat egiteko, antolatzeko eta kalera ateratzeko deia egin dute: “Martxoaren 17an herriak eta auzoak gelditzera goaz. Ez ditugu langile pobreen herri eta auzoak nahi. Soilik hemen erabakitako soldatek ziurta ditzakete bizi baldintza duinak denontzat”.

Horrez gain, Greba Batzordeek salatu dute Nafarroako Patronalak, UGT eta CCOO sindikatuek, Nafarroako Gobernuak eta eskuinak eskutik helduta ari direla langileen aurka, “aberastasunaren banaketa justua izateko gutxieneko soldata hemen erabaki eta hobetzeari uko eginez”. EH Bilduk eta Geroa Baik lege proposamena aurkeztu dute, datorren martxoaren 12an bozkatuko dena, eta honen onarpena PSN eta Contigo-Zurekin alderdien esku egongo da.

“Hemen bizi garenon oinarrizko beharrak asetzeko adina diru-sarrera egotea saihestu nahi dute Espainiaren izenean”, kritikatu dute batzordeko kideek. Haien ustez, gutxieneko soldata bakarra inposatzeak arrakala ekonomikoa sakontzen du eta identitate unionista sentimendua lehenesten du nafar langileen interesen defentsaren gainetik, logiko, zilegi, justu eta egingarritzat jotzen duten aldarrikapenari bide guztiak itxiz.

“Ez dago beste biderik, martxoaren 17an kalera atera behar gara”

Herritarren artean etxebizitza eskubidea bermatuta ez duten bizilagunak daudela adierazi dute Batzordeek, eta prekarietatea gehien pairatzen dutenak emakumeak, gazteak eta migratzaileak direla. “Gure auzokideak dira, langile klase berekoak gara. Beraz, ez dago beste biderik, martxoaren 17an kalera atera behar gara, denok bat”. Nafarroan gutxieneko soldata propioaren aldarrikapena, defendatu dute, “merezi duen borroka da, hemen lan egin eta bizi garen pertsona guztiei mesede egiten dielako, zerbait zentrala eta, une honetan, lor daitekeena”.

Azkenik, herritar eta langile guztiak gonbidatu dituzte haien herri eta auzoetan antolatuko diren ekintzetan parte hartzera eta azaldu dute arratsaldean, herri eta auzoetako langile zein eragile sozialekin batera, mobilizazio deszentralizatuak egingo dituztela. “Martxoaren 17an lehen ordutik gure herri eta auzoetako kaleetan aurkituko gaituzue.”

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDEk alderdiei eskatzen diete gutxieneko soldata propioa lortzeko urrats eraginkorrak eman ditzaten

Ekintza Sindikala

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-05

0

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDEk alderdiei eskatzen diete gutxieneko soldata propioa lortzeko urrats eraginkorrak eman ditzaten

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDE sindikatuek kritikatu egin dute EAJk eta PSEk Eusko Legebiltzarrean hartutako jarrera gutxieneko soldata propioaren inguruan, euren ardurari uko egin, eta saihestu nahi dituztelako gaiarekiko benetako urrats eraginkorrak. Era berean, sindikatuek salatu dute eztabaida negoziazio kolektiboaren aipamen orokorretara mugatu nahi dutela, patronala interpelatu gabe, eta beharrezko eskumenak eskuratzeko konpromiso argirik hartu gabe.

Sindikatuek azpimarratu dutenez, azken urteotan nabarmen areagotu dira lan-prekarizazioa eta bizitzaren kostua. Estatutik ezarritako gutxieneko soldatak ez dio erantzuten Euskal Herriko errealitate sozioekonomikoari, eta enplegua dutenen arteko pobrezia gero eta hedatuago dagoela ohartarazi dute. Egoera horren aurrean, funtsezkotzat jo dute hemen erabakiko den gutxieneko soldata propio bat ezartzea.

Testuinguru horretan, EH Bilduren mozioak sindikatuek proposatutako hainbat neurri zehatz jasotzen dituela nabarmendu dute: patronala interpelatzen dute negoziazioari ekiteko deia eginez; Eusko Jaurlaritza ere bai, eskatzen baitiote, batetik, bermatu dezala gutxienez 1.500 euroko soldata diru publikoz finantzatutako enpleguetan, eta, bestetik, konpromisoa har dezala gutxieneko soldata propioa legez ezarri ahal izateko behar diren eskumenak Estatuko Gobernuarekin negoziatzeko.

Sindikatuen esanetan, EAJk eta PSEk, aurkeztutako osoko zuzenketan, azken urtean euskal gehiengo sindikalak egindako lanketa existituko ez balitz bezala jokatu dute. Negoziazio kolektiboari aipamen orokorra egin diote, baina patronala interpelatzea saihestuz.

Gogorarazi dute, gainera, 140.000 sinadurek babestutako Herri Ekimen Legegilearen bidea aztertzea eta, eskumena lortze aldera, sustatzea EAJ-PSEren esku egon dela. Gaurko eztabaidan berriro ere agerian geratu da Eusko Jaurlaritza sostengatzen duten alderdiek patronalaren jarrerarekin bat egin dutela, gutxieneko soldata propioaren aldarria errealitate bihurtzea zailduz.

Sumarrek aurkeztutako zuzenketa, egokia zanik ere, mugatua da sindikatuentzat, auzia negoziazio kolektiboaren esparrura mugatzen baitu, eskumenak eskuratzeko lege aldaketaren aferari heldu gabe.

Konpromiso zehatzak alderdiei eta interpelazio zuzena Confebaski

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDEren arabera, gutxieneko soldata propioa ez da aldarrikapen sinboliko bat, baizik eta tresna eraginkorra langileen lan eta bizi baldintzak hobetzeko; lan-harremanak bertan erabakitzeko bidea; pobrezia eta prekaritatea mugatzeko bitartekoa, eta soldata-arrakala murrizteko gakoa.

Alderdi politikoei eskatu diete interes alderdikoiak alde batera utzi eta euskal langileriaren mesedetan erabaki politiko ausartak hartzeko, dagokien ardura beren gain hartuz eta patronala modu argian interpelatuz. Zentzu horretan, sindikatuek deialdia helarazi diote Confebaski martxoaren 24rako negoziazio-mahai berrirako, eta bertaratu dadin exijitu diote.

Azkenik, sindikatuek adierazi dute mobilizatzen eta presionatzen jarraituko dutela, instituzioek eta patronalak euren erantzukizuna har dezaten, eta gutxieneko soldata propioa errealitate bihur dadin. Ildo horretan, martxoaren 17rako deitutako greba orokorrak aldarrikapen horri bultzada erabakigarria emango diola ziurtatu dute, eta Hego Euskal Herriko langileei greba babestu eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egin diete.

LABek exijitu du Nafarroako zahar egoitzen hitzarmen propioa eta ohartarazi du aurrerapausorik ez badago presioa areagotuko duela

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-05

0

LABek exijitu du Nafarroako zahar egoitzen hitzarmen propioa eta ohartarazi du aurrerapausorik ez badago presioa areagotuko duela

LAB sindikatua Nafarroako Enpresarien Konfederazioaren (CEN) egoitzaren aurrean mobilizatu da gaur, sektoreko patronalei eskatzeko Nafarroako zahar egoitzetarako hitzarmen propio baten negoziazioan aurrera egin dezaten. Erakunde sindikalak salatu duenez, sektoreko enpresek diru publikoarekin irabaziak lortzen jarraitzen dute, langileak zahar egoitzen estatuko hitzarmenaren menpe mantentzen dituzten bitartean, non soldatak Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren (LGS) azpitik dauden.

LABek gogorarazi du historikoki defendatu duela bereziki prekarizatuta dagoen sektore bateko langileen lan eskubideak babestu eta bermatuko dituen foru hitzarmen bat sortzea. Hala ere, azaldu du LABek, patronalek urteak daramatzate hitzarmen honen negoziazioa luzatzen, eta egoera horrek, Nafarroako errealitate sozioekonomikoarekin bat ez datozen lan-baldintzak dakartza.

Martxoaren 17ko greba orokorrak garrantzi berezia du zahar egoitzen sektorean, langileek estatuko LGSren azpitik dauden soldatak jasotzen jarraitzen baitute. Deialdi honekin, LABek gutxieneko soldata propioa aldarrikatzen du, langile hauen errealitateari eta sektorea estatalizatuta ez egoteari erantzungo diona.

Sindikatutik ohartarazi dutenez, egoera aldatzen ez bada, mobilizazioekin jarraituko dute eta kaleko presioa areagotuko dute, Nafarroako egoitzetako langileentzat eskubide eta baldintza duinak bermatuko dituen hitzarmen bat lortu arte. “Ez dugu onartuko zaintza negozio bihurtzea; baldintza duinak eskatzen ditugu zaintzen gaituztenentzat”, adierazi dute LABetik.

LAB, ELA, UGT eta CCOOk Administrazioari planto egin diote 2026ko EPEan benetako negoziaziorik ez dagoelako

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-05

0

LAB, ELA, UGT eta CCOOk Administrazioari planto egin diote 2026ko EPEan benetako negoziaziorik ez dagoelako

Urtearen hasieran, 2026ko EPEaren oinarri orokorrak eta espezifikoak negoziatzeari ekin zitzaion. Hala ere, joan den martxoaren 3an zirriborro berria jaso ondoren, Mahai Sektorialean ordezkaritza duten lau sindikatuok salatu nahi dugu Administrazioak ez duela negoziatzeko benetako borondaterik erakusten. Dokumentuak ia ez du gutxieneko aldaketarik sartzen, eta alderdi garrantzitsuenak ukitu gabe uzten ditu. Alderdi horiek “azterketa” soil batera igortzen dira, negoziazio-konpromisorik gabe.

Egoera horren aurrean, EPEaren oinarriak — funtzionarioenak zein lan-kontratuko langileenak —, funtzionarioen lan-baldintzen akordioa eta lan-kontratuko langileen hitzarmen kolektiboa berehala benetan negoziatzeko eskatzen dugu.

Hori dela eta, eta inposaketa-dinamika horren aurka gaudela adierazteko, lau sindikatuok planto egitea erabaki dugu, eta ez esertzea gaurko deitutako Mahai Sektorial Berezian. Administrazioak benetako negoziazio-borondatea erakusten duenean, berriro parte hartuko dugu. Ez ditugu onartuko negoziazio formaz mozorrotutako inposaketak. Oinarriek testu irekiak izan behar dute, alderdi guztietan negozia daitezkeenak, eta ez egintza burututzat aurkeztutako dokumentu itxiak.

Gogorarazi nahi dugu negoziatzeak esan nahi duela hitz egitea, proposamenak trukatzea eta konpromisoak hartzea, ez informatzea edo inposatzea. Plantillak prozesu serioa, gardena eta erabat negoziatua merezi du.

Martxoak 8. Faxismoaren eta kapitalismoaren aurrean, sindikalismo feminista!

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-05

0

Martxoak 8. Faxismoaren eta kapitalismoaren aurrean, sindikalismo feminista!

Mundua irauli nahi dugu. Dena aldatu nahi dugu. Bizi dugun errealitatea eraldatzeko konpromisoa hartu genuen aspaldi, eta horretan ari gara.

Kapitalismoaren aro basatiena bizitzen ari gara une honetan. Aberastasun handiena munduko esku gutxi batzuetan metatzen ari da, eta geroz eta pertsona gehiago gaude pobrezian eta prekaritatean. Faxismoa, ultraeskuina, ideia erreakzionarioak, arrazistak, antifeministak, trans-baztertzaileak eta abar hedatzen ari diren testuinguru honetan, bizitza duinerako aukera geroz eta pertsona gutxiagoren eskura dago, eta, aldiz, gorrotoak, beldurrak eta kontrolak eztabaida eta agenda politikoak baldintzatzen dituzte.

Baina etsipena eta inmobilismoa eragin nahi dituztenen aurrean, feminismotik mundu honi aurre egiteko antolatzen gara. Aspaldi egin genuen hautua, eta sindikalismoa ere horretarako tresna dela sinesten dugu. Antolatu ginen emakumeok* lan munduan gure borroka propioak artikulatzeko lehenengo emakume* ordezkariak lortu genituenean; antolatu ginen Euskal Herriko herri eta hirietako kaleetan abortu eskubidearen aldeko mobilizazio masiboak egiteko; antolatu ginen merkataritzako langileek igandeetan ere lan egiteko mehatxuaren aurrean; antolatu ginen eta antolatzen ari gara etxeko langileen hitzarmen propioaren alde; eta antolatu ginen mugarri historikoa izan zen lehenengo Greba Feminista Orokorra antolatzeko, kapitalaren aurrean bizitza aldarrikatzeko, zaintzak eta guztion bizitzak erdigunean kokatzeko eta gorrotoa eta nekropolitikak salatzeko.

Ez dira gutxi lortutakoak. Eta gaur egun ere martxan gaude. Sistema kapitalista, heteropatriarkal eta kolonialaren aurrean antolatzeko eta borrokatzeko aldarrikapenarekin aterako gara kalera, eta baita gaur egun sistemak eragiten dituen askotariko zapalkuntzen aurrean antolatzeko deia egitera ere; hala nola, indarkeria matxistaren aurkako estrategia kolektiboak garatzen kaleetan zein lan zentroetan eta, soldata arrakalaren aurkako borrokan urrats bat aurrera egiteko, gutxieneko soldata propioaren aldeko greba orokorra artikulatuz.

Izan ere, borroka horretan lehen lerroan egon nahi dugu. Guk geuk izan nahi dugu borroka horren protagonista, egoera aldatzeko giltza. Martxoaren 8an eta martxoaren 17an, emakume*, trans eta bollerak kaleak hartzeko prest gaude!

Sindikalismo feminista aldarrikatzeko eguna ere bada Martxoaren 8a, faxismoaren eta kapitalismoaren aurrean aliantza feministak eraikitzen jarraitzekoa. Autoritarismoaren eta faxismoaren eskutik datorkigun kapitalismoaren berrantolaketaren aurrean, kontraboterezko sindikalismo feminista da gure errezeta. Feminismotik posible da beste mundu bat.

Borroka feministak merezi du!

LABek salatzen du euskara kaltetzeko eta administrazioaren euskalduntzea gelditzeko azpijokoa dagoela Errenteriako Udalaren 25 lanposturen Lan Eskaintza Publikoaren kontrako helegitean

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-04

0

LABek salatzen du euskara kaltetzeko eta administrazioaren euskalduntzea gelditzeko azpijokoa dagoela Errenteriako Udalaren 25 lanposturen Lan Eskaintza Publikoaren kontrako helegitean

Euskarak berme legalak behar ditu, eta LABek Eusko Legebiltzarra interpelatzen du, bide horretan, erabaki eraginkorrak hartu ditzan.

Atzo jakin genuen Errenteriako Udalak 25 lanposturen Lan Eskaintza Publikoa behin behinean bertan behera uzteko hartutako erabakia. LAB sindikatuak prozesuaren inguruan egin duen jarraipenak eta informazioak erakusten du egoera larri baten aurrean gaudela. Izan ere, baieztatu daiteke euskararen normalizazioaren kontra eremu euskarafoboak duen gurutzadan egindako ekimen planifikatu bat gehiago dela.

Lanpostu publikoa duen eta Errenteriako LEPean interesik ez duen langile bat (ez da azterketara aurkeztu ere) Errenteriako Udaleko Lan Eskaintza Publiko batez baliatu da LEP horren kontrako helegitea aurkezteko. LABek oso larritzat jotzen du kasu hau, erakusten baitu eremu euskarafoboak edozein egoera baliatu nahi duela Araba, Bizkai eta Gipuzkoako administrazioetan euskararen normalizazioan atzera egiteko eta, juridikoki, egoera gero eta gehiago okertzeko. Ez da kasualitatea bide honek CCOO elikatzen ari den bidearekin bat egitea, administrazioaren euskalduntzea oztopatzeko helburua partekatzen dutelako. LABen iritziz, helburu bera izateaz gain, estrategia eta plangintza partekatua ere badago azpijokoa aurrera eramateko.

Helegitearen bidez, Errenteriako Udaleko langileek euskararen normalizazioarekin eta Lan Eskaintza Publikoarekin ez daukaten arazo bat, era planifikatuan, arazo bilakatu nahi da, azpijoko zikina erabiliz, bitarteko langileen egoera finkatzeko tresnen kontra eginez eta euskararen normalizazioaren zein langileen kontra arituz. Onartezina den egoera sortzen ari dira.

Hori dela eta, LABek Errenteriako Udalari eskatzen dio, helegiteari errekurtsoa jartzeaz gain, etorkizunera begira 25 lanpostu horien hizkuntza eskakizunari eusteko.

Bide beretik, inoiz baino beharrezkoagoa ikusten du LABek Eusko Legebiltzarrean eztabaidatzen ari diren Euskal Enplegu Publikoaren lege moldaketan euskarari berme legalak emango dizkion erabakiak hartzea, administrazioan euskararen normalizazioak aurrera egin dezan. Euskara gaztelaniaren pare jartzeko exijitzen du LABek, ez besterik. Hortaz, LABek EAJ interpelatzen du euskararen kontrako PSE eta CCOO binomioari men egiteari utz diezaion eta euskarari gaztelaniaren pareko eskubideak aitortzeko proposamenarekin bat egin dezan; EH Bilduk egin duen lege proposamenarekin, alegia.

Bi hizkuntzak ofizialak diren heinean, LABek exijitzen du euskara gazteleraren maila berean kokatzeko eta administrazio osoko lanpostu guztiei sarbidean hizkuntza eskakizuna eta derrigortasun-data ezartzeko. Hori egiaztatzeko denbora tarte bat beharko duten langileentzat EH Bilduk proposaturiko geroratze-indizearekin bat egiten du LABek, eta lanean ari diren langileak euskaldundu daitezen baliabide gehiago eta liberazioak eskatzen ditu, beste hainbat neurriren artean. Hau da, orain dagoen ikuspegia iraultzeko proposamena behar da, administrazio osoa euskalduna izateko, hortik beherako salbuespenak eta luzapenak baloratuz.

Akordioa lortu dugu OTISen

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-04

0

Atzo arratsaldean, Langileen Asanbladak Langile Batzordeak lorturiko aurreakordioa bozkatu eta aho batez baiezkoa eman zion. Azken asteetako borroka eta negoziaketa luzeen ostean, denen indarrari esker lortu zen garaipena; harro egoteko modukoa izan da langileen borrokarako grina!

Akordioan; kaleratutako langilearekin eginiko akordio ekonomikoa, enpresak prozesuan izandako jarrera ezegokia aitortzea eta aurrerantzean modu berean ez jokatzeko bermeak ezarri dira. Alabaina, hau ez litzateke posible izango OTISeko langileen indarrik gabe. Garaipen hau, bi egunean produkzioa geratu eta grebaren erabateko jarraipenaren ondorio dela argi dugu. Horregatik, ZORIONAK denoi, eredu zarete!

Amaitzeko, LAB Sindikatutik, balioan jarri nahiko genuke borrokak kolektibizatzearen indarra. Beste behin, argi geratu da langileok indarrak batuta dugun gaitasuna zein den, eta hala jokatzen dugunean geldiezinak garela.

GORA LANGILEON BORROKA!

1.300 ordezkari mobilizatu ditu LABek Martxoaren 3an

Ekintza Sindikala

Zubiate(e)ko Aritz

-

2026-03-03

0

1.300 ordezkari mobilizatu ditu LABek Martxoaren 3an

Langileen memoria eta kontraboterezko sindikalismo soziopolitikoak aldaketak eragiteko duen gaitasuna azpimarratu ditu LABek, eta, duela 50 urteko grebetan bezala, bi aste barrukoan ere euskal langileriak aberastasunaren banaketa eta soldata duinak ozen aldarrikatuko dituela gogoratu du.

Ordezkarien batzarra egin du LABek Gasteizko Europa Jauregian, eta bertan hitzartzea egin dute bi koordinatzaile orokorrek. Garbiñe Aranburuk nabarmendu du Martxoaren 3a oroimenerako eguna dela, borroka sindikala balioan jarri eta erronkei begiratzekoa. Gogoratu du 1976ko martxoan euskal langile mugimendua indartsu zegoela. “Eskubide laboralekin batera, aldarrikapen politikoek ere indar handia zuten”, zehaztu du eta honakoa gaineratu: “Ernaltzen ari zen loraldia zapuzteko saiakera argia izan zen martxoaren 3an poliziak egindako sarraskia”.

Horretan sakonduz, aitortu du orduan “mina eragin” zutela, baina huts egin zutela estrategian. “50 urte beranduago hemen gaude, indar handiagoz”. LAB sortu berria zen 1976ko martxoaren 3an, eta Aranburuk azpimarratu du, “bere txikitasunean, buru belarri inplikatu” zela. Aipatu du gauzak asko aldatu direla azken 50 urteetan. Egun, Euskal Herri osoan hedatutako sindikatu nazionala da LAB. Hazi egin da eta funtsezkoa izan da bertako ekosistema sindikala aberasteko. “LABek defendatutako ideiek babes zabala dute egun”, gaineratu du Aranburuk.

Azpimarratu du sindikatua aitzindaria izan dela hainbat arlotan. Duela 30 urte sortu zuen Emakume Idazkaritza, “sindikatua feminizatu eta emakumeei* dagokien tokia eginez lehenik, eta ,ondoren, borroka sindikala gizonen ondarea bakarrik ez dela argi utziz”.

Egun bizi dugun olatu erreakzionarioa ere hizpide izan du Aranburuk, eta indarra hartzen ari direla antifeminismoa, homofobia, xenofobia eta euskarafobia. Horren aurrean, adierazi du “kontraboterezko sindikalismoa, feminista eta antirrazista” dela antidotoa. Eta gaineratu du “langile guztiak aintzat hartzea balio erreakzionarioei ateak ixtea” dela. “Langile guztiak antolatzen ditugu, ez dugu inor bazterrean utziko”, azpimarratu du

LAB sindikatu soziopolitikoa dela ere gogoratu du Aranburuk: “Noski politikan eragin nahi dugula; aldaketa politikoak behartu nahi ditugu bizitza erdigunean jartzeko”. Hala ere, gogoratu du, hain testuinguru zailean, estatu egiturak ez izateak eta gure nazioa eta burujabetza aitortua ez izateak zaurgarriago egiten gaituela. “LAB beti izango da eragile aktiboa aldaketarako prozesu politikoa bultzatzeko”.

Igor Arroyok, bere aldetik, adierazi du duela 50 urteko gertakariak “oroitzeko, estatuaren bortizkeria salatzeko eta justizia eskatzeko” eguna dela gaurkoa, eta, era berean, “XX. mendeko grebak gogoan ditugula, XXI. mendeko grebak hauspotzeko eguna”. Horrela, nabarmendu du 1976ko sarraskiak zapuztu nahi izan zuen Gasteizen zabaltzen ari zen grebak orokor hartan aberastasunaren banaketa bidezkoagoa eskatzen zela. “Soldatak eta, oro har, lan baldintzak hobetzea. Denon artean sortutako aberastasuna denon artean banatzea. Eta horixe aldarrikatuko dugu martxoaren 17ko Greba Orokorrean”, zehaztu du.

Lan sindikala goraipatu du Arroyok: “Zuek guztiok egindako ekarpenari esker, Euskal Herrian badago sindikalismo eraginkorra, patronalari aurre egiteko gaitasunarekin”. Azken urteetako ibilbideari erreparatuz, nabarmendu du gai izan garela pandemiatik hona borroka ziklo berri bat abian jartzeko. “Hamaika greba eta borroken bidez, hitzarmen asko berritzea lortu dugu. Ordezkaritza sindikalik gabeko sektoreak antolatu ditugu”.

Patronalak, Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak gutxieneko soldata propioari bidea itxi diotela gogoratu du Arroyok, baina ezezko horren aurrean emandako erantzuna nabarmendu du: “Uste zuten konformatu egingo ginela, besoak gurutzatuta geratuko ginela? Ezta pentsatu ere. Greba Orokorrera goaz”.

Arroyok gaineratu du gehiengo sindikalak Greba Orokorrera deitu zuenetik gauzak mugitzen ari direla. “Harresi bikoitza jarri nahi ziguten, baina pitzadurak eragiten ari gara, bai negoziazio kolektiboan, baita maila politikoan ere”, zehaztu du.

Negoziazio kolektiboari dagokionez, patronala “urduri” dagoela gaineratu du. “Greba Orokorrak sektore askotako borrokak hauspotu ditu. Negoziazio mahaietan patronala bere eskaintza ekonomikoa hobetzen ari da, langileon ofentsibaren beldur delako”, azpimarratu du. Eremu politikoa aipatuz, EAJ eta PSE-PSN ere “urduri” daudela nabarmendu du. “Nafarroan, EH Bildurekin batera, Gero Baik gutxieneko soldata ezartzeko eskumenaren alde egin du. Madrilen inbestidurako blokean ahots ugarik egin dute aldarrikapen honen alde. Eta EAEn, Pradales eta Torres urduri daude, Confebask mugistu nahian dabiltza, presio politikoa euren gainetik kentzeko”, azaldu du Arroyok.

Martxoaren 17ko Greba Orokorrari “azken bultzada” emateko deiarekin amaitu du bere interbentzioa LABeko koordinatzaile orokorrak: “Zabaldu dezagun Greba Orokorra lantokiz lantoki, herriz herri, atez ate”.

“Ordukoa eta gaurkoa borroka beraren parte dira”

Langile borrokaren memoriak eta transmisioak ere leku garrantzitsua izan du ekitaldian. Martxoak 3 elkarteko eta LABeko zenbait kide Justizia idatzita zuen pankarta batekin eta krabelinak eskuetan hartuta oholtzar igo diren momentua izan da ekitaldiko une hunkigarrienetako bat. Santi Díaz de Espadak, duela 50 urteko gertakarien lekuko zuzena izan zenetako batek, hartu du hitza haien guztien izenean:“1976ko martxoaren 3 hartan hemen ginen, lan eta bizi baldintza hobeen alde borrokan”. Langile borrokak eta haren beharrak, 50 urte geroago, bere horretan jarraitzen dutela azpimarratu du Díaz de Espadak: “50 urte geroago, antolakuntza eta langile borroka dira gure bidea, eta LAB gure sindikatua. Hemen gaude, 50 urte geroago, greba orokor baten atarian, soldata hobeen defentsan. Ordukoa eta gaurkoa borroka beraren parte dira”.

Jarraian, Igor Txillon eta Maddalen Dorador LABeko kideak igo dira oholtzara, sindikatuko beste 20 ordezkararekin batera, elkartekoei lekukoa hartuta: “Zuen oinordekoak gara. Ez da haria eten. Borrokan jarraitu dugu eta jarraitzen dugu. Egun bizirik dauden hamaika borrokatan lan eta bizi baldintza duinen alde jarraitzen du LABek, eta horietako hainbatetan sindikatuko kideek egindako lana goratu zuten bi kideek. MICE abeslariak itxi du Martxoaren 3ko gertakariei eskainitako atala, Sugeak gara abestia kantatuz.

Horrez gain, elkartasun internazionalistak ere izan du bere tokia ekitaldian, eta horren garrantziaz mintzatu zen Miriam Campos LABeko kidea, atzean nazioarteko hainbat sindikatutako kideak zituela; hala nola, Hegoafrika, Italia eta Greziakoak.

Kantuan amaitu dute ekitaldia bertaratutakoek, eta, ondoren, manifestazioan joan dira Martxoak 3 plazara eta lore eskaintza egin dute bertan kokatuta dagoen monolitoan.