2026-02-17
Blog Page 784

Antolatzen ari gara lantokietan sexu aukera askatasun osoz bizi ahal izateko

Gaur, maiatzaren 17a, Trans-Lesbo-Homo-Bi-Queerfobiaren kontrako eguna da. Horregatik, LABetik lantokietan sexu aniztasuna askatasunez bizi ahal izateko gida eta protokoloa berritzen ari gara eta Hego Euskal Herriko hiriburuetan disidentzia sexu generikoko taldeak sortzen ari gara.

Trans-Lesbo-Homo-Bi-Queerfobiak hamaika aurpegi ditu eta toki guztietan ematen da, baita lan munduan ere: behin eta berriz estereotipoak erabiliz, bizitza sexuala etengabe kuestionatuz, iseka eginez, umiliatuz… Langile guztiok eskubide berdinen jabe izan beharko genuke, eta guztiok zuzenki edo zeharka diskriminatuak ez izateko eskubidea dugu kontratatu behar gaituztenean edo gure lanpostuetan. Badugu eskubidea gure intimitatea eta duintasuna errespeta dezaten, baita gure identitate eta orientazio sexuala ezkutuan behartuta ez bizitzeko ere, eta enpresek egoera diskriminatzaile hauek saihesteko eta prebenitzeko neurriak ezarri behar dituzte.

Horretarako, langile klasean sentsibilizazio lana egitea ezinbestekoa da, eta, horregatik, LABetik orain dela bi urte protokolo eta gida bat argitaratu genuen, eta orain berritzen ari gara.

Urteak igaro dira LABek sexu askatasunarekiko konpromisoa erakutsi zuenetik, eta borroka honetan beste pauso bat ematera goaz ireki dugun bide honetan aurrera egiteko. Horretarako, formakuntzan urratsak egingo ditugu eta Hego Euskal Herriko hiriburuetan heteroarauaren kontrako disidentzia taldeak sortzen ari gara.

Sistema honen aurkako borroken elkarlana oso garrantzitsua da. Gure borroka ez da lantokietara mugatuko; Euskal Herrian sexu askatasunaren mugimenduak maiatzaren 17rako deitu dituen mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten dugu.

Aske bizitzen uzten ez diguten edozein motatako diskriminazioen aurka borrokatuko dugu, LGTBIQ mugimenduekin aliantzak sortuz, guztiok gure identitate eta sexualitatea libre eta diskriminaziorik jaso gabe bizi ahal izateko.

 

 

 

EAEko Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako langileek hiriburuetako kaleak hartu dituzte

Bilbon, Donostian eta Gasteizen mobilizatu gara, sindikatuok jarraian deitutako bigarren greba eguna dela eta.

EAEko Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako grebaren jarraipena atzokoaren antzekoa izan da gaur. Aldarrikapenek ere bere horretan jarraitzen dute.

Haur Hezkuntza, Lehen Hezkuntza, DBH, Batxilergoa, Lanbide Heziketa, Hezkuntza Laguntzako Espezialistak eta Administrazio eta Zerbitzuetako pertsonala zegoen deitutako gaurko grebara, LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuon ekimenez.
 

 

 

Bizkaiko Esku-hartze Sozialeko langileak kalera irten dira

LAB, CCOO, ESK eta UGT sindikatuok deituta, lanuzteak eta mobilizazioak egin ditugu gaur Bizkaiko Esku-hartze Sozialeko hitzarmenaren defentsan.

Bizkaiko Esku-hartze Sozialaren esparruan diharduten langileen lan baldintzetan prekarietatea nagusi dela salatu dute gaurko protestekin: soldatak txikiagoak dira, eros ahalmena galdu da, behin-behi-nekotasuna, lan-zama, ratio eskasak eta lan arriskuak jasaten dituzte, besteak beste.

Gainera, langileentzat berme urriak dituen kudeaketa pribatuko ereduaren ondorioz egoera okertzen zaie, hitzarmen kolektibo bakoitzak indarra galtzean larriagotzen dena.
 

 

 

ADEGIren proposamenak ez du Gipuzkoako eraikuntzako hitzarmenaren aplikazioa bermatzen

0
Gaur, maiatzak 16, Eraikuntzako Hitzarmeneko negoziaketa mahaiko bilera berri bat burutu da. Oraingoan, patronalak proposamen bat ekarri du, nahiz ez den nahikoa LABen iritziz.

Zergatik ez da nahikoa?

– Patronalaren proposamenak KPIaren igoera jasotzen du 2018tik aurrera, eta galdutzat ematen ditu aurreko urteak. Urte horietako lanarengatik ez lukete kobratuko. Soilik 2009ko soldata taulak eguneratzea proposatzen dute, langileen eros ahalmena (KPI) berreskuratu gabe. Uste dugu kopuru hau igotzeko aukera egon badagoela.

– Desloturaren inguruan, langile ordezkaritzaren baimena eskatzen duen proposamen bat aurkeztu du ADEGIk, LABetik ondo ikusten duguna, baina Gipuzkoan diharduten Espainiar Estatuko enpresei aplikatuko ez litzaikeena. LABentzat beharrezkoa da enpresa hauei ere muga hau ezartzea.

Hitzarmena aplikatzea bermatzeko neurrien inguruan guretzat zentrala dena, patronalak bileretan onartu du hitzarmena ez dela betetzen, baina ez du inolako proposamen zehatzik egin, eta garbi utzi digu hitzarmena beteko ez duten enpresentzat neurriak ezartzearen aurka dagoela.

LABek bere proposamenean neurri ugari aurkeztu zituen hitzarmenaren aplikazioa bultzatzeko, adibidez hitzarmena betetzen ez duten enpresei Lan Ikuskaritzak akta oso larria irekiz Gero kontratuak etetea enpresari, sindikatu, patronal eta Lan Ikuskaritzak obrak bisitatuko dituen batzordea osatzea, Lan Osasun eta Segurtasun Batzorde baten osaketa segurtasun eta lan osasunaren arloan legedia betetzen dela bermatzeko, azpikontratatutako enpresen arau-hausteen kasuan enpresa nagusien erantzunkizuna adostea, sektoreko lan egutegi bat ezartzea, aparteko orduak desagertzea, prebentzio bitartekoetan aitortza eta formakuntza ematea… Beraz, patronalak ez du aitzakiarik hitzarmenaren aplikazioan neurririk ez hartzeko.

Gainontzeko edukiei dagokienean, LABek proposatutako hitzarmenetik patronalak soilik onartu ditu hizkuntza sexista desagerrarazteko proposamena eta Hitzarmenaren moldaketa Kontratazio Publikoaren Legearen arabera, mantenimenduko langileen subrogazioa ezartzen duena.

LABek uste du une egokia dela aplikatuko den hitzarmen bat erdiesteko, eta prekarietatean eta esplotazioan oinarrituko ez den lan eredua bultzatzeko. Horretarako, neurri eraginkorrak behar dira, ez itxurazko neurriak, arazoak betikotzen dituztenak.

LABek hurrengo bileran, 22an, ADEGIk benetan borondatea duen hitzarmena betetzeko baloratuko du. Hala ez
balitz, sektorean mobilizazioak deituko ditugu, ekainean burutuko genukeen greba barne. Hau da momentua.

 

 

 

Haurren zein ebaluazio eta orientazio zerbitzuak arduragabe kudeatzen ditu Bizkaiko Aldundiak

LABek kontzentrazioa egin du gaur Bizkaiko Aldundiaren Gizarte Ekintzako egoitzaren aurrean, Ugasko bidean.

Bizkaiko Aldundiaren Bizkaia Goazen 2030-Bizkaia hobe baterantz lelopeko programak zenbait ekintza eta helburu ezartzen ditu, gaur egun gure gizartearen bi sektore behartsuenetakoetan larriki betetzen ari ez direnak. Hain zuzen ere, haurrei zein desgaitasunaren ebaluazioari ematen zaien zerbitzuaren kalitateaz ari gara. Azter ditzagun banan-banan:

UMEEN ZERBITZUA
GUFEko Egoitza Harreraren Unitateak eta BFAko Umeen Harrera, Ebaluazio eta Orientazio Atalak partekatzen duten lan-arlo teknikoa eta administratiboa zeharo kolapsatuta eta gainezka dago. LAB aspalditik salatzen dabil egoera hori, eta horrela azaldu ere egin genuen iragan 2017ko urrian Batzar Nagusietako saio informatibo batean.

Gure sindikatuak ez du sinatu zerbitzu horren Arrisku Psiko-sozialen Ebaluazioa, uste baitugu bere teknikariek eta administrariek pairatzen dituzten lan osasuneko arazo larrien ezabaketa ondorengo neurri hauen eskutik etorriko dela derrigorrez: barne antolamenduaren eredua hobetzea eta lanpostu gehiagoz hornitzea. Bizkaiko Aldundiko Gizarte Ekintzak neurri horien kontra azaldu da behin eta berriro, eta horrek eragin egiten dio babesik gabeko egoera larrian dauden haurrenganako zerbitzu publikoari.

Batzar Nagusietako Eskaeretarako Herritarrakazko Hartu-emonetarako Batzordean aipatu egin genuen legez, langilegoaren hornitze falta larria ez da soilik teknikarien artean (psikologoak, gizarte langileak, hezitzaileak,…) ematen, baizik eta erabat errotuta dago administrarien artean. Arazo horiek ondorengo puntu hauetan laburbildu daitezke:

. Administarien hornidurari dagokionez, egiturazko arazo larriak daude (BFAn 7 lanpostu, eta GUFEko Egoitza Harreraren Unitatean 2 lanpostu besterik ez).
. Lan karga itzela dago: 2017an, 1.500 espedientetik gora jorratu ziren; eta 2018ko martxora arte, 400 inguru.
. Premiazko kasuak ere ugariak dira, eta kasu horiek artatzeak eragin egiten dio ohiko lan administratiboari, berehalako erantzuna eskatzen baitute.
. “Lan administratiboaren enbutu egoera”. Arlo administratiboaren langile faltak arazo larriak dakartza: etengabeko jarduna trabatzen da eta legezko epeak ez dira behar bezala betetzen (epaitegiak, eskatzaileak, Oinarrizko Gizarte Zerbitzuak,…).
. Prozeduren informatizazio falta: Foru agindu, ziurtagiri, egiaztagiri edo bestelako dokumentu gehienak eskuz egin ohi dira. Ardatz aplikazioan grabatu beharra dago.
. Administrarien kidegoa ez dago langileen ordezkapenei buruzko protokolo espezifikoan sartuta: Umeen Harrera, Ebaluazio eta Orientazio Atalean ezin dira administrarien lizentziak, baimenak edo aldi baterako ezgaitasunak ordezkatu.

Gizarte Ekintzako Sailaren arduragabekeria hain handia izan da, non Babesik Gabe Dauden Haurrei eta Nerabeei Laguntzeko Haurrentzako III. Plana (2016-2019) duela gutxira arte argitaratu gabe izan den, plan horrek premiaz heldu beharreko erronken garrantzia handia izan arren.

Bizkaiko Foru Aldundiak arazo sozial horren aurrean eman beharreko erantzun instituzionalaren gabezia larria dago oraindik. Horren erakusle dira Umeen Harrera, Ebaluazio eta Orientazio Ataleko teknikariek pairatu egiten duten babes falta eta muinean inplikatutako eragile instituzionalen deskoordinazioa: Hezkuntza, Segurtasuna, Justizia eta Gizarte Zerbitzuak.

Zoritxarrez, egoera latz hori modu gordinago batez jasatzen dute, oiraindik ere, adingabeen tutoretzapeko egoitzetan aritzen diren hezitzaileen zein teknikarien taldeak. Beraien lantokietan erasoei edota egoera jasanezinei aurre egin behar dizkiete egunero, Gizarte Ekintzaren handi-mandien kudeaketa arduragabe zein pribatizatuari esker. Aipatu beharra dago adingabeen tutoretzapeko egoitzetan eskaintzen diren plazen %15 baino ez dela kudeaketa zuzenekoa. Iragan hilabeteetan Indautxun eta Otxarkoagan izandako gertaera larriek erakutsi dituzte foru erakundearen politikaren eraginkortasun falta eta porrota, beste behin ere egoitza horietako langileen zein gizartearen beraren kalterako.

EBALUAZIO ETA ORIENTAZIO ZERBITZUA
Desgaitasuna Ebaluatzeko Atalaren administrariek bizi duten egoerari dagokionez, antzeko zerbait adierazi beharko litzateke. Lan-bolumena hain handia da, ezen desgaitasuna ebaluatzeko eskabide gehienak ez diren ebazten erregistroko sarreratik 10-12 hilabete igaro arte. Erreklamazioen kasuan, aldiz, puntualki baino ez dira erantzuten. Desgaitasuna Ebaluatzeko Atalaren problematika zabala eta konplexua da, eta azken boladan nabarmen korapilatu egin da itaundutako egoitzen kudeaketaz eta Zaintza Goiztiarraren fakturazioaz:

. Administrarien (9 langile) espazioari lotutako arazo fisikoak eta fitxategiaren ingurukoak: 8 pertsonentzat aurreikusitako eremuan 10 lanpostu daude, zabaltzeko aukerarik gabe eta zarata maila handiarekin.
. “Ardatz” aplikazio informatikoaren inguruan funtzionatzeko arazo asko ematen dira, oraindik oso motel hasi baita. Egoera horrek trabatu egiten ditu eskabideen zenbaketa eta kontrola zenbait izapidetan, prozeduraren aldi guztiak ez daudelako zehaztuta. Oro har, prozeduraren garapena atzeratu egiten da etengabe.
. Atalak jasaten duen gainkarga dela eta, gaur egun desgaitasunaren ebaluaziorako eta zaintza goiztiarrerako hitzorduen epeak azkoz beranduago ematen ari dira.
. Desgaitasuna ebaluatzeko atalean ez dago Administrazio Orokorreko Teknikarien lanposturik.
. Psikologoen kidegoari dagokionez, 5 lanpostu daude atalean, baina egun 3 besterik ez daude lanean premiazko zerbitzuen eginkizunengatik eta lizentziengatik. Lanpostu horiek ez dira behin-behinekoz ordezkatu.
. Zaintza Goiztiarraren egoitza elektronikoa ezartze hurbilak helburu eta eginkizun berriak ekarriko ditu, ondorengo hauxe moduan; eskabidearen grabaketa aurkezteko momentuan bertan.

2017ko urrian Batzar Nagusietan egindako agerraldian LABekook ere salatu genuen Marcelino Orejatik Uribitarte 15eko lokalerako lekualdaketa nabarmen atzeratu egin zela. Hain zuzen ere, urte t ́erdiz erabiltzeke izan zen, kriston inbertsio handia egin ostean (70.000€), lokalaren espazioa behar bezala egokitzeko. Gaur egun, erabat argi geratu da Uribitarteko lokalean lan administratiboa egiteko dagoen espazio fisikoa oso urria dela, Gizarte Ekintzako arduradunen aurreikuspen falta agerian uzten duena.

Gure aldetik jarraitzen dugu salatzen Ebaluazio eta Orientazio Zerbitzuak biltzen dituen 2 Atalen sakabanaketa fisikoa (Mendekotasunarena, Ugaskon; eta Desgaitasunarena, Uribitarten). Zentzugabeko egoera horrek eragozpenak besterik ez dizkie ekartzen bi ataletan izapideak egin behar dituzten erabiltzaile askori.

EKINTZA SAILAK EZ DU BERE IBILBIDE ORRI PROPIOA BETETZEN
Ondorio gisara, aipatu dezakegu Gizarte Ekintza Saliak:

. Gure gizartearen bi arlo sentikorrenenetakoak modu arduragabetsuan kudeatzen dituela egun: babesik gabe dauden haurren eta nerabeen kudeaketa, ade batetik; eta desgaitasunaren ebaluazioa, beste alde batetik.
. Zerbitzu publikoaren bi arlo zehatz horiek giza-baliabide urriekin hornitzen dituela.
Horrek negatiboki eragiten du zerbitzu horien langileeengana, eta baita aldarrikatutako gizarte kohesioan edota aukeren berdintasunean ere.
. Bere eguneroko jarduna ez datorrela bat Bizkaia Goazen 2030-Bizkaia hobe baterantz lelopeko Programan ezarritako ekintzekin eta helburuekin. Ez behintzat Haurrei, Zaintza Goiztiarrari edota Desgaitasuna duten Pertsonei dagokienez.
 

 

 

Salatzen dugu Correos-eko kontratazio poltsek 4.000 arabar baino gehiago kanpoan uzten dituztela

0
Zazpi urte dira Correos eta Telegrafos SA sozietate publikoko ordezkarpenak betetzeko aldi baterako enplegu poltsak zabaltzen ez zirela. Argiratatutako zerrenda berriek kanpoan utzi dituzte 4.000 arabar baino gehiago.

519 arabar bakarrik sartu dira Arabako lanpostu betetzeko lan-poltsetara, bulegoetan, oinezko banaketa zein motorizatuan, landa zerbitzuetan edo Jundizgo sailkapen agente bezala. Zerrenda hauek 2018ko ekainaren 1ean hasiko dira martxan.

Correos eta Telegrafos SA sozietate publiko estatalak lan poltsa mugatuak onartu zituen, milaka arabar lan- poltsetatik kanpo utziz eta enplegu publikoa lortzeko aukera berdintasuna ukatuz.

Lan poltsa hauek pauso berria izango dia giza baliabideen eta enpresaren pribatizazioan, denbora laburrean langilerik gabe egongo baitira berriz, enpresaren esku utziz Correosi eman zaion Posta Zerbitzu Unibertsalaren eginbeharra betetzeko postu operatibo ezberdinak betetzeko langileak bilatzeko askatasuna.

Arabako herritarrak, zerbitzu hau erabiltzen dutenak, eragina izango dute jasotzen duten posta zerbitzuan. Langile finkoen opor, baja, baimenetan etab. hauek ordezkatuz zerbitzu ezberdinak betetzen dituzten eta urte luzetako eskarmentua duten langileei, enplegu zerrendetan daudenak honezkero euren sarbidea ukatu zaie, eta aintzinatasuneko azken 6 urteak soilik hartu dituzte kontuan, euretariko askok 20 urtetako esperientzia duten arren.

LABek zerrenda zabal, garden eta argiak eskatzen ditu, eta aintzinatasunaren arabera deitzea. Honetaz gain, aldi
baterako langileak eta zerbitzu hau erabiltzen dutenak errespetatzea ere eskatzen dugu.
 

 

 

Harremanak estutu ditugu Palestinan

0

LAB sindikatua Palestinan izan da. Sindikatuen ordezkaritza baten partaide izan gara, Kataluniako IAC-k eta Galiziako CUTek osatua. Bidaian, lekuan bertan egiaztatu ahal izan ditugu Palestinako herriak bizi duen egoera, Israelek egiten duen okupazio basatiaren ondorioak, eta, era berean, herri hartako hainbat sindikaturekin eta gizarte-eragilerekin solastatzeko aukera izan dugu, non harremanak estutu ditugun.

Bidaian hiru sindikaturekin izan ditugu harremanak: New Unions, Langile Independenteen Batzordeak eta Munduko Federazio Sindikalaren kide den Worker Union Coalition.

New Unions sindikatua 2013. urtean sortu zen, eta ofizialki 2016. urtean erregistratu zen. Sindikatu honen sorreran Palestinako sindikatu nagusiarekiko, PGFTUrekiko alegia, gaitzuste sakonean topa dezakegu, haren ildo sindikalarekin eta politikarekin guztiz kritikoa agertu zelako.

New Unions delakoak kontu askotan bat datoz Langile Independenteen Batzordeekin, klaseko sindikalgintza sortzeko beharra aintzat hartzen dutelako, Israelgo okupazioari aurre egiteko eta Palestinako Nazio Agintaritzaren nahiz Israelen menpeko lurraldetan lan egiten duten Palestinarren lan eskubideen aldeko borrokatzeko.

Azkenean, Munduko Sindikatuen Federazioan gure kideak diren Workers Union Coalitionekoekin elkartu ginen. Sindikatu hau, oraindik sortzen ari dela, sortu zen ere PGFTU eta GUPW sindikatuen gaitzustetik, klaseko sindikalgintzan, independentea izatean, kapitalaren eta inperialismoaren aurkakoa eta guztiz demokratikoa izatean oinarritzen dena.

Topaketa hauetan hiru sindikalgintza hauekin elkarri laguntzeko aukera aintzat hartu genuen; aztertu genuen nola lagun geniezaioke klasekoa, independentea eta demokratikoa litzatekeen Palestinako mugimendu sindikala sortzeari. Lehen harreman hauek etorkizuneko lan partekatuaren hastapen izan dira.

Sindikatuen arteko topaketa hauek egiten ari ginela, “Check-points”-etan, egunero igaro behar duten, lanera joateko, Palestinako langileria jasan behar ohi duen zigorraren eta umiliazioaren lekuko izan gara. Tulkaremeko check-pointen egon ginen. Handik, egunero, ehunka pertsonek igarotzen dituzte segurtasun-kontrolak, goizeko hiruretan bertan daudela, eta egoera latza pairatzen dutela ere, kontrolak hamaika bider igaro ondoren, ez diete lan-baimenik ematen Israelen lan egiteko. Aipatu langileek, egunero, egun erdia ematen dute lanean, eta beste erdia lanerako bidean; horrek eragiten dio eguneroko bizitzari, baita haien senideenari ere.

 

 

 

Estatalizazioaren aurkako erantzuna egituratzen ari gara, eskualdez eskualde

Batzarrak egiten ari gara, maiatzaren 30erako deitutako lanuzte eta mobilizazioei begira.

Maiatzaren 30erako lanuzteak deitu ditugu Hego Euskal Herrian, hitzarmenen estatalizazioaren aurka eta Lan Harremanen eta Babes Sozialerako Euskal Esparruaren defentsan. Hain zuzen ere, mobilizazio orokorra egiteko eguna izango da, eta, langileen parte hartzea ahalbidetzeko, bi orduko lanuzteak egingo ditugu.

Arrazoiak soberan daude kalera ateratzeko, eta horixe izan da egunotan, sektorez sektore, eskualdez eskualde, egiten ari garen batzarretan nabarmendu duguna. Gaurko, esaterako, Durangaldean, Aiaraldean, Gasteizen, Bilbon, Ezkerraldean, Bergaran eta Eibarren batzarrak aurreikusita genituen. Batzarraren ondoren, maiatzaren 30erako motorrak prestatzeko edo, mobilizazioa egin dugu Gasteizen, besteak beste.

Aurreko egunetan ere izan dira batzarrak; Tolosaldean, Oarso-Bidasoan, Kosta-Urolan, Erriberan, Eskumaldean eta Altsasun, kasu. Azken honetan, Zerbitzu Publikoetako federazioko kideak elkartu ziren.

Ondorengo egunetan hitzordu gehiago daude finkatuta, estatalizazioaren aurkako erantzuna nola irudikatu egituratzeko. Sektorez sektoreko ezaugarritzea ari gara lantzen, estatalizazioak ekartzen duen prekarietatea eta Lan Harremanetarako eta Babes Sozialaerako Euskal Esparruaren beharra nabarmentzeko. 

ESTATALIZAZIOA

Zer da?
Bertoko langileoi estatu mailako lan baldintzak aplikatzeko estrategia, hala eremu pribatuan nola langile publikoei dagokionean. Gure lan hitzarmenek arautzen dituzten lan baldintzak ez betetzeko eta gureak baino merkeagoak eta okerragoak diren lan baldintzak inposatzeko estrategia estatala.
Patronalak, bertokoa eta estatukoa, inposatu nahi duen lan baldintzen prekarizazioarekin eta zerbitzu publikoen pribatizazioarekin guztiz lotuta dago.

Noiz hasi da?
2008aren aurretik ere, ez genuen aukerarik Euskal Herrian lan harremanak arautzeko: Estatu mailan ezartzen zen lan legedia. Bertako lan hitzarmenen bidez, negoziazio eremu propio bat mantendu eta lan baldintzak duintzea lortu izan dugu zailtasunak zailtasun. Halere, baziren hainbat sektore bertako hitzarmenik gabe.


2008ko krisiaren aitzakian, estatalizazio eta prekarizazio prozesuari bultzada handia eman zioten. Hiru mugarri nagusienak honako hauek izan dira: PSOEk ezarri eta EAJk onartutako negoziazio kolektiboaren erreforma, PP eta UPNk ezarritako lan erreforma eta PSOE nahiz PPk ezarritako austeritate neurriak (Espainiako Konstituzioaren 135. artikulua,

Zer helburu eta ondorio ditu?
Alde batetik, langileon lan baldintzen okertzeak dakarren merkatzearekin, patronalaren etekinak biderkatzen jarraitzea. Hau da, patronalaren etekinak igo langileen kontura.
Bestetik, bertoko langileok eta sindikatuak gure lan baldintzak arautzeko dugun erabakitzeko eskubidea ukatzea, Madrileko sindikatu eta indar korrelazioen araberako lan baldintzak inposatzea, hau da, bertoko sindikatuei langileok eman diegun ordezkaritza baliogabetzea, berton langileok dugun indar korrelazioa neutralizatuz.

Nola garatzen ari da estatalizazioa?
Estatalizazioa lau eratara eramaten ari dira aurrera:

1.- Zentralizatuz. Azken lan erreformek erabilitako baliabideak erabiliz, estatu mailan adosten diren lan hitzarmenetan, gurean negoziazio eremuak debekatuz (hainbat estatu lan hitzarmenetan jasota dago herrialde mailan sektorean negoziaziorik egiteko debekua) edo estatu mailako lan hitzarmenetan hainbat gai bereganatuz, bertako lan hitzarmenetan negoziatu ezin daitezkeen gaiak, gure lan hitzarmenak edukiz hutsituz.

Honetarako patronal estatalak CCOO eta UGTren laguntza osoa dute, nahiz eta jakin bertoko langileen lan baldintzak okertzen eta prekarizatzen ari direla.

Eraso honi aurre egiteko sortu zen EAEn Akordio Interprofesionala, bertan indarrean dauden hitzarmenei aplikatzeko lehentasuna emateko estatu mailakoen aurrean, eta gure lan hitzarmenak, indarrean egonez gero, babestu eta aplikatzen jarraitzeko ahalbidetzen duenez, inpugnatu egin dute. Nafarroan ere saiatu ginen AI bat egiten, baina CEN, CCOO eta UGTk ez zuten nahi izan, estatalizazioari aurre egiten ziolako.

Bertan gure lan baldintzak arautzeko dugun erabakitzeko eskubidearen kontrako eraso argia.

2.- Negoziazio kolektiboa blokeatuz. Bertoko patronalek (CFBSK, ADEGI, CEBEK, SEA eta CEN) erabiltzen duten estrategia, nagusiki EAEn (Nafarroan UGT eta CCOO prest baitaude lan hitzarmen merkeak sinatzeko). Hitzarmen bat ez bada berritzen, bere ultraktibitatea amaituta, estatu mailako hitzarmen bat aplikatzeko aukera ematen du. Gauzak horrela patronala negoziazioak blokeatzen ditu, estatu mailako mlan baldintzak aplikatzeak sortzen duen presioa bere alde izateko. Dualidadea sortzen du, langile “zaharrei” lehengo soldata aplikatzen jarraitzen zaiolako, hori bai, izituta, eta kontratazio barriei estatu mailako soldata, askoz bajuagoa dena.

3.- Negoziazio eremu berriak irekitzea ukatuz. Badaude hainbat eremu beti aplikatu izan zaiela estatu mailako lan hitzarmenak, adibidez telemarketing, grandes almacenes, banka, aseguroak, kimikak… Nafarroan areago eta gehiago: zahar egoitzak, interbentzio soziala, zabor bilketa…. Bertoko patronala ukatu egiten du eremu hauek irekitzea, bertan negoziatzeko eremu hauetako lan baldintzak, badakitelako hori, lan baldintzen hobekuntza bat ekarriko duela, eta nahiago dute lan baldintza prekarioak aplikatzen jarraitzea.

4.- Langile publikoen eta arlo publikoko azpikontratatutako langileen kasuan, legeak inposatuz.

a) Langile publikoen lan baldintzak estatuko lege eta dekretuen bitartez arautzen dituzte (soldata igoera, 37’5 orduko lanaldia inposatzen saiatzea, erreposizio tasa, ITaren ordainketa, ordezkapenak, …), negoziazio kolektibo eskubide guztiz ukatuz eta bertan gure lan baldintzak arautzeko dugun erabakitzeko eskubidea erasotuz. Ondorioz, langile hauen lan baldintzak estatu mailako gobernuek inposatzen dituzte, eta bertoko erakundeek orokorrean, nahiz eta hitzez kontran azaldu, aplikatu, oso ondo baitatorkie langileen lan baldintzak merkatzea, beraien izaera neoliberalarekin lerrokatuz. Gainera, sektore publikoaren garapenari mugak jartzea, pribatizazioak bultzatzeko estrategia argi bat da.

b) EAEko azpikontratatutako langileei dagokionez, estatuko lege baten bitartez arautu dute pliegoak zalantzan jartzea subrogazioa bermatzeko bitarteko moduan, horrek azpikontrataturiko langileen lanpostua eta lan baldintzak mantentzean izan dezakeen ondorioekin. Nafarroan, eta langileok egin dugun presioaren eraginez, bertako lege bat egin da, subrogazioa pliegoetan txertatzea derrigortzen duena. Eusko jaurlaritzak uko egiten dio EAEn Nafarroan egin duten moduko lege bat egiteari, bere izaera neoliberalari jarraituz.

Zer egin dezakegu estatalizazioari aurre egiteko?
Lehenik eta behin, maila orokorrean, estatalizazioaren kontra eta langileok Euskal Herrian gure lan baldintzak arautzeko dugun eskubidea aldarrikatzeko edozein mobilizazioetan parte hartuz, eta zehazki maiatzaren 30ean estatalizazioari aurre egiteko LABek deitu duen mobilizazio eta lanuzte egunarekin bat eginez.

Bigarrenik lantokiz lantoki prekarietatearen kontrako eta lan baldintza duinen aldeko borrokak antolatuz. Ekintza sindikal iraunkorraren bidez, bertako patronalak eragindako blokeoa pitzatu behar dugu. Enpresa nahiz sektore mailan lan hitzarmenak eskuratzeko, langileak tokian toki antolatu eta aktibatu beharra dago.

Hirugarrenik sektore zein enpresetako negoziazio eremu berriak irekitzearen aldeko borrokak antolatuz, bai bertako sektore zein enpresa mailan gure lan baldintzak erabakitzeko, adosteko eta arautzeko aukera izan dezagun.
Azkenik, Arlo publikoan Lege inposaketa eta negoziazio kolektiboaren eskubidearen alde borrokatuz, estatuaren zentralizazio eta pribatizazio dinamikari aurre eginez baita bertako erakundeen konplizitateari.

Zein da behin betiko konponbidea estatalizazioaren aurrean?
Aurrez aipatutako borroken bidez, hemengo negoziazio esparrua defendatzea eta prekarizazio prozesuari muga jartzea da erronka. Alabaina, sakoneko arazoa, lan arloko eskumenak Estatuaren esku egotean datza. Hala EAEn nola Nafarroan, estatus berriaren inguruko eztabaida irekita dago. LABen ustez, estatus berri horretan lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioa jaso beharra dago. Alegia, Euskal Herrian bertan hartu behar dira gure lan eta bizi baldintzen inguruko erabakiak. Lan eremuan burujabetza eskuratzen ez badugu, estatalizazio eta prekarizazio prozesuaren menpe jarraituko dugu, hori bultzatzeko erabaki estrategikoa hartu baitu Espainiako Estatuak. Honela bada, lan eremuan borroka sindikala egitearekin batera, aldaketa politiko eta sozial orokor baterako burujabetza prozesua martxan jartzea ezinbestekoa da.

 

 

Ipar Euskal Herriko trenbideetako langileek grebekin jarraitzen dute

0

Atzoko lanuzteei segida emango diete ostiralean eta larunbatean.

SNCFaren erreforma eta bereziki langileen egoerarena salatzeko, treinbideetako langileak greban dauden apirilaz geroztik, astean bi egunez egiten ari diren lanuzteekin. Ekainaren 28ra arte horrela jarraitzea dute aurreikusita, akordioak lortu ezean. Atzo berriro irten ziren kalera, eta ostiral eta larunbatean mobilizazio gehiago egingo dituzte. Besteak beste, Pauen manifestazio bat egingo dute larunbatean.