LAB, UGT, ESK eta CCOO sindikatuok deituak, Garbialdiko langile azpikontratatuak, Bizkaiko Foru Aldundiko eraikinen garbiketaz arduratzen direnak, berriro mobilizatu dira soldata-igoera duinen alde, aldundiaren aurrean gaurkoan ere.
Sektorean Lan Hitzarmenaren eguneratzearen alde gauzatu ditugun aurreko bost greba egunekin gertatu den bezala, gaur ere, sektoreko seigarren greba egunak izan duen babesa oso zabala izan da, aurrekoen parekoa %65etik gorako jarraipenarekin. Gaurko Bilboko manifestazioan 5.000 langiletik gorak hartu dute parte, honek argi erakusten duelarik greba eta mobilizazioen helburu diren aldarrikapenekiko langileen atxekipena.
Aste honetako lau greba egunetara itundutako Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako 9.000 langiletik gora daude deituak, EAEko itundutako ikastetxeen %70a inguru dira eta 120.000 ikasle ingururi ematen diote zerbitzua.
Ikastetxe hauetako langileok ia hamar urte daramatzagu hitzarmena berritu gabe eta eroste-ahalmenaren galera metatuak %10etik gorakoak dira. Pedagogien modernizazioa, digitalizazioa eta hezkuntza-berrikuntza langileon kontura joan da, lan-kargak handituz jasanezinak izateraino. Sektore honetako langile-kidego batzuk (hezkuntza-laguntzako espezialistak eta haur-hezkuntzako lehen zikloko langileak) ugalduz joan dira azken urteotan, kopuruz eta prekarietatez, eta horiek dira, hain zuzen, feminizatuenak eta baldintzarik txarrenak dituztenak; hori dela-eta, premiazkoa da baldintza horiek hobetzeari ekitea. Jaiotza-tasa gutxitu izanak eragina izan du ikastetxe horietan, eta haur-hezkuntzako lehen mailetan hasi dira langileak kaleratzen. Bestalde, zerbitzuen azpikontratazioa ere zabalduz doa, eta horrek kidego jakin batzuen lan-baldintzak prekarizatzea ekarri du bere baitan; 1-DBH eta 2-DBHko irakasleak parekatzea egiteke dago oraindik; eta beharrezkoa da, halaber, Lanbide Heziketa gehiago arautzea.
Grebaren helburuak argiak eta aski ezagunak dira, sektore honetako langileen lan balditzen berreskurapena eta hotzekuntza dugu helburu, hobekuntza hauek gure ikastetxeetan eskeintzen den hezkuntza kalitatean eragin zuzena dutela konbentzituta baikaude.
Patronalak ordea ez dira dagokien arduraz jokatzeko gai izaten ari. Horrela, bost greba egun ondoren, mugiarazi beharrean ikusi dira, eta azken egunotan bi proposamen helarazi dizkigute, aste honetarako aurreikusitako greba bezperan eta jadanik 5 greba egun gauzatu ondoren. Bi proposamen hauek ordea, 2017ko Azaroan egindako proposamenarekiko aurrerapauso aipagarririk ez daukate, eta sindikatuok adostutako gutxieneko plataforma bateratuan jasotzen diren aldarrikapenetatik urrun egoten jarraitzen dute. Argi dago beraz, fede oneko negoziazio bati ekin eta langileen aldarrikapenei erantzutea baino gehiago grebak desaktibatzeko helburua izan dutela.
LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako patronalei, beraien langileen lan baldintzekiko duten ardura bere gain hartu, eduki esanguratsurik gabeko proposamenak egiteari utzi eta langileen aldarrikapenei erantzungo dioten bideak lantzen zentratzeko eskatzen diegu.
Aldi berean, Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako langileak aste honetako 4 greba egunak babestera eta antolatu ditugun elkarretaratze eta manifestazioetan parte hartzera animatzen ditugu.
Agerraldia egin dute gaur, soldata arrakala ezabatzeko grebak bi hilabete baino gehiago bete dituen honetan. Oinezko martxaren lehen etapa Oiartzundik Donostiara izango da eta bigarrena Eibarko epaitegitik Bergarako epaitegira. Beren asmoa da Eusko Legebiltzarrera eramatea proposamen bat gatazkaren konponbidea exijitzen duena.
Komisaldegietako eta epaitegietako garbikuntza zerbitzuko langilek greban daude pasa den irailaren 19tik pairatzen duten soldata-arrakala ezabatua izan dadin, LAB, ELA, ESK eta UGT sindikatuen babesarekin. Greban eman dituzten 70 egun hauetan, ez segurtasun sailak, ez Justizia sailak ez dute nahi izan langileekin bildu. Garbialdiri dagokionean, enpresa esleipenduna, greba hasi zenetik hilabete oso bat igaro zen berriro negoziazio mahaian eseri zen arte, eta gainera, erosahalmena mantentzea bermatzen ez duten proposamenak ekartzeko.
Diru publikoarekin, hau da, denon poltsikoetatik irteten den diruarekin, finantzatzen den genero diskriminazio batean aurrean gaude. Zehatz esateko, honakoak dira datuak:
Soldata-arrakala: komisaldegietan %13, epaitegi eta adin txikiko zentruetan %7.
Komisaldegien hitzarmena 2009ko abenduaren 31an amaitu zen; epaitegien kasuan 2017ko abenduaren 31n.
Egoera horren aurrean, langileak Arartekoko arduradunekin bildu dira kale-garbikuntzako sektorearekiko pairatzen duten soldata-arrakalaren aurrean administrazioak ezer egin ez duela salatzeko. Era berean. Emakunderekin bilera eskatu dute eta data zain daude.
Zoritxarrez, une hauetan ez da espero epe laburreko konponbiderik eta, horregatik, erabaki dute egunero beren lantokietan egiten dituzten kontzentrazioei bultzada berri bat ematea:
1. Bihar Handia kaleko eraikin parean kontzentratuko dira Gipuzkoako kale garbikuntzako langileekin batera. Hain justu, salatzen duten soldata-arrakalaren erreferentziatzat duten kolektiboa.
2. Abenduaren 3an, asteartean, oinezko martxa egingo dute Oiartzungo Ertzaintzaren Komisaldegitik Atotxako Justizia jauregiraino.
3. Abenduaren 4an, asteazkenean, oinezko martxa egingo dute Eibarko epaitegitik Bergarako epaitegiraino.
4. Abenduaren 10ean, astelehenean, Eusko Legebiltzarrean elkarretaratzea egingo dute eta idazki bat erregistratuko dut talde parlamentariei eskatuz Gobernueari exiji diezaioten soldata arrakalarekin amaitzeko konponbidea.
Bukatzeko, salatu nahi dugu Garbialdi eta epaitegi eta komisaldegietako arduradunen jarrera: gatazkaren konponbidea bilatu beharrean, kolektiboaren greba eskubidea sistematikoki urratzen ari dira, aldizka instalazioak garbituz. Jadanik hiru salaketa jarri ditugu lan-ikuskaritzan langile grebalariak legez-kontra ordezteagatik. Erabat onartezina.
TCC-ren enpresa batzordeak jendartean salatu nahi du enpresa honetako lantokiko langileek, lantegi-burua den Bailo jaunaren ekimenaren eraginez eta gerentziaren onespenaz, jasan ohi duten presioa.
Azkenaldi honetan iraizpen bidegabeak suertatu dira aipatu lantegiko langileen artean; horren bidez, kikildu nahi izan dituzte, azken finean, hura ezgauza izan delako bere lanpostuaren arazoak konpontzeko.
Enpresa honetara Bailo jauna etorri zenetik 5 langile iraitzi dituzte. Azken biak duela egun gutxi, mehatxuaren mehatxuz behartu zituen bidezko iraizpena sinatzera, haien errendimendu txikiaren aitzakian.
Honez gain, salatu nahi ditugu enpresa honek bere langileekin darabiltzan jokabide mafiosoak, sail horretan, nahiz gainerakoetan.
Jakin badakigu Bailo TCCk kontratatu zuela, eta sektoreko enpresetan gurean darabilen jarrera ber-bera zerabilela ezagutzen zuela. Jakin badakigu ere pertsonak horrek lan egin duen sektoreko enpresetan hainbat eta hainbat iraizpen ezarri dituela urte luzez; guztietan iraizpen arbitrarioak egin ditu, helburu bakar batez, aipatu lantegietako langileak kikiltzea.
Honengatik guztiarengatik, TCCko Batzordeak lantegi-sailaren zuzendaritza alda dadila eskatzen du. Ez dezakegu gisa honetako ekimenik onar, ez gara beso uzkurtuak geratuko.
Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako langileak aste honetako 4 greba egunak babestera animatzen ditugu, bihar bertan goizeko 11.30etan Bilboko Jesusen Bihotzetik aterako den manifestazioan parte hartzetik hasita. LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok deitutako mobilizazioak dira.
EAEko Gizarte Ekimeneko langileok gure Lan Hitzarmenaren eta lan baldintzen aldeko borrokan daramagu 2010 urtetik geroztik. Orduan, sektoreko patronalek erabakitako murrizketak pairatu genituen lehendabizi, eta ondoren 2009ko gure Lan Hitzarmena aplikatzeari utzi nahi izan zioten. Beharrezkoa izan zen mobilizazio eta greba dinamika garrantzitsu bat eta epaitegien babesa hemengo Lan Hitzarmenaren aplikazioa bermatzeko.
Ordutik, Lan Hitzarmena berritu gabe gaude sektore honetan, 10 urte Lan Hitzarmena eguneratu gabe, %10etik gorako eroste-ahalmenaren galera metatuta jasaten. Pedagogien modernizazioa, digitalizazioa eta hezkuntza berrikuntza langileon kontura joan da lan kargak handituz jasanezinak izateraino. Emakume aurpegia duten, eta lan baldintza kaxkarrenak dituzten bi kolektiboen lan baldintzak hobetzeko neurriak hartzea ezinbestekoa da: Hezkuntza Laguntzako Espezialista gehienek lanaldi partzialak izanik asko ez dira 1.000 €ko soldatetara iristen, Haur Hezkuntzako lehengo zikloko Langileak gainerako irakasleekin alderatuta 300 ordu gehiagoko lanaldiak dituzte, kolektibo hauei ez zaie ordu osagarririk bermatzen, ez eta heziketa izaera aitortzen ere. Gelen itxiera aurreikusgarria izanik, lanpostuak bermatzeko birkokapen akordio bat erdiestea garrantzistua da, baita Administrazio eta Zerbitzuetako langileen lanaldia murriztu eta Lanbide Heziketakoa modu adostuan banatzea ere.
2017ko Azarorarte hamaika aldiz bildu ginen sindikatuok patronalekin. Sindikatuok, bakoitzak aurkeztuta genituen hasierako plataformetako edukiak moldatu eta ahalegin nabarmena egin genuen gutxiengo aldarrikapenak jasotzen dituen plataforma bateratu bat aurkezteko. Baina patronalak beraien hasierako planteamenduetatik mugitzen ez zirenez, mahaiko parte hartzea eten eta mobilizazio eta greba bideari ekin beste biderik ez ziguten utzi. Hainbat elkarretaratze, manifestazio eta ekintza ondoren, lehendabiziko greba eguna martxoak 20an deitu genuen. Ondoren Maiatzak 15 eta 16koak etorri ziren, eta azkenak Urriak 9 eta 10ekoak izan dira. Greba hauek eta antolatutako ekintza guztiek langileen babes zabala jaso dute, 9.000 langile inguruko kolektibo bat izanik, 5.000 langiletik gora bildu baitira antolatu ditugun manifestazio eta ekintza ugarietan.
Patronalak ordea ez dira dagokien arduraz erantzuteko gai izaten ari. Greba dinamika hasi genuenetik, bi proposamen helarazi dizkigute, biak jadanik 5 greba egun egin ondoren, eta Azarorako aurreikusita eta publiko eginda geneuzkan lau greba egunen bezperan. Lehenengoa Azaroak 16ko mahai negoziatzailekoa eta bigarrena Azaroak 21 arratsaldez posta bidez helarazitakoa. Bi proposamen hauek 2017ko Azaroan egindako proposamenarekiko aurrerapauso aipagarririk ez daukate, eta sindikatuok adostutako gutxieneko plataforma bateratuan jasotzen diren aldarrikapenetatik urrun egoten jarraitzen dute.
Azken asteotan argitara eman ditugun oharretan, sindikatuok argi esan dugu, 5 greba egun ondoren patronalak mugiarazi ditugula, proposamenak egitera behartuak ikusi direla. Baita ozen adierazi ere proposamen horiek eduki esanguratsu gutxi dituztela, eta ez dugula ontzat emango edukirik gabe mobilizazio eta grebak desaktibatzeko helburua duten jokamolderik.
Gure helburuak argiak dira eta ez dute inolako asmo ezkuturik. Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako langileen lan balditzen berreskurapena eta hotzekuntza dugu helburu, hobekuntza hauek gure ikastetxeetan eskeintzen den hezkuntza kalitatean eragin zuzena dutela konbentzituta baikaude. Ez da onargarria hezkuntza proiektu bat langileen lan baldintzen prekarizazioaren kontura eta hezkuntzaren kalitatearen kontura aurrera atera nahi izatea.
Hori dela eta, ELA, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuok Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako patronalei, beraien langileen lan baldintzekiko duten ardura bere gain hartu, eduki esanguratsurik gabeko proposamenak egiteari utzi eta langileen aldarrikapenei erantzungo dioten bideak lantzen zentratzeko eskatzen diegu.
Bizkaiko etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileek azaroko hirugarren greba eguna egin dute gaur, eta bihar laugarren bat egingo dute. Gaurkoan, Getxon mobilizatu dira, Urgazi eta Lagunduz enpresen aurrean, sektoreko garrantzitsuenak.

Eulate Zillonizaurrekoetxea LABeko Industria Federazioko idazkariak eta Zorion Ortigosa federazio bereko kideak iritzi-artikulua idatzi dute, Eusko Jaurlaritzaren industria politikaren inguruan.
Sinestezina da bizi dugun egoera honetan, Jaurlaritza eta Patronalek Industria 4.0 existitzen dela babesten jarraitzea. Eta publikoki ospatzea, urteroko Basque Industry 4.0 ekitaldi-jaialdien bidez. Euskal Herriak orain eta etorkizunerako industriarentzako alternatiba politiko eraginkor bat duela esan diezaietela automozioko, La Navaleko eta bertako azpikontratetako edota ixteko arriskuan dauden bestelako enpresetako langileei.
Industria 4.0, noraeza, pribatizazioa, prekarizazioa eta kapitalaren uneko mesedetan egiten diren basakeria guztien argazki galeria mediatikoa besterik ez da bihurtu. La Naval bera izan daiteke adibide garbienetako bat. Espainiako estatuak kudeaketa oso zalantzakor bat eta gero, pribatizatzea erabaki zuen, Jaurlaritzaren isiltasun eta kolaborazioarekin, noski. Hori da bertako industriaz atzerrian erabakitzeak duen ondorio larri bat. Pribatizazioaren ondoren ere, kudeaketa txarra oinarri eta La Navalentzat zein sektorearentzako plan estrategiko faltak, gaur egungo egoera larri honetara ekarri gaitu. Bide oso honetan, Jaurlaritza jokoz kanpo egon da, konponbiderik eta proposamenik gabe. Ez jakintasuna edo interesa izan den beste gutun baterako mami adina du. Egia esan, orain arte, sektorea Euskal Herriarentzat eta bertako industriarentzat estrategikoa den edo ez argi esateko gai ere ez dira izan. Hor dugu dugu Industria 4.0. existitzen ez denaren adibide garbi bat, marketing hutserako besterik ez darabiltela. Arantxa Tapia ez da gai izan La Navali alternatiba eta proiektu bat eskaintzeko; eta are txarragoa dena, bere burua estutua ikusi duenean, argazki ezeroso batean, zutitu eta alde egin du.
Botere guztia multinazionalei ematen ari zaie, eta hauek ez dute gupidarik. Automozioan ikusten ari gara: EEEak, kaleratzeak eta lan-baldintzak okertzen ari dira ekoizpen kate osoan. Non gelditu dira Arantza Tapiaren hitzak, “psikosia” pizten ari zela esanez eta lasai egoteko? Egoera horren larria ez balitz, Arantza Tapiak txiste txar bat egin izanaren sentsazioa edukiko genuke.
Bi sektore garrantzitsu aipatu ditugu, baina industriaren argazki orokorra ez da hobea. Industriaren teknologia maila baxua eta ertaina da nagusiki, eta ikerkuntza eta garapenean, eta berrikuntza gastuan Europako bataz bestekotik behera jarraitzen dugu. Hau da, urrun gaude aurreratutako industria eredu bat eraikitzetik, eta ez dago horretarako apusturik.
Industria 4.0 saldu arren, Prekarietatea 4.0 eredua da patronalek, legea eta instituzioak lagun, bultzatzen ari direna, prekarietatea lan harremanen oinarrian kokatuz. Enpresa eredua aldatu nahi dute orain, gaizki ulertutako partaidetzaren izenean: langileei lan baldintzak bakarka ezarri nahi dizkiete, langileek kolektiboki negoziatzeko eskubidea suntsituz. Orain arte, legeak erabiliz eta beldurraren politikarekin lortu ez dutena, orain bestelako eredu bat salduz lortu nahi dute. Helburua? Indibidualizazioa oinarri, dugun borrokarako eta elkartasunerako indarra deuseztatuz, prekarietatean sakontzen jarraitzea. Eta, noski, zein izan da Industria 4.0-ren marketing planak honi eman dion erantzuna?
Hitzarmenetan ere badugu korapilo galanta, estatalizazioa, blokeoak eta negoziaziorako borondate falta. Negoziazio kolektiboaren erreforma aitzakiatzat hartuta, ehunka langile daude prekarietatearen tsunamian itota. Enpresa eredua versus negoziazioa, indibidualizazioa versus kolektiboa; hor dago gakoa eta Industria 4.0. desagertua, eztabaida hau ez balegokio bezala. Arantza Tapia versus Ostruka.
Industria aurreratua behar du gure herriak, baina horretarako XIX. mendeko lan harremanekin ezinezkoa da. Pertsonen gaitasunean lehiatuko duen industriak lan baldintza duinak dituzten pertsonak behar ditu.
Astelehenean, azaroaren 26an, Industria 4.0-marketing 4.0-photocall–ekitaldi berri bat egingo dute. Cyber Monday-ren baitako ekimena dirudi, salmenta masiboen artean saldu beharreko produktu bat gehiago.
LABek ez dugu orain arte erosi eta ez dugu erosiko, noski. Negoziazio kolektiboaren aldeko apustuan berresten gara, enpleguaren defentsan, Dieselaren iruzurrari hortzak erakutsiz eta sektore kaltetuenekin batera borrokatuz, langile ebentual, ABLEetako, azpikontratetako edota emakumeen bidelagun. Burujabetza aldarrikatzen dugu, Espainiako eredu eta legediak gainditu eta bertako beharrei egokitutako eredu eraikitzeko, aurreratua, lurraldearen beharrei egokitutakoa, sostengarria eta pertsonetan oinarritua, baina iruzur eta marketing guztien gainetik guk argi dugu zein den bidea.
Gipuzkoako helduen egoitzetan greba egin dugu, hitzarmen duinaren alde. Hala, elkarretaratze bat egin dugu Foru Aldundiaren aurrean eta, bertan, LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk, Gipuzkoako egoitzetako langileen egoerarekin batera, EAEn zerbitzu sozialek bizi duten egoera salatu du.
Kalitateko zerbitzu sozialen alde, prekarietatearen aurka eta langileontzat lan baldintza duinen defentsan hainbat borroka ditugu piztuta LABetik: Gipuzkoako Hirugarren adinekoen egoitzak, Bizkaiko Loramendi egoitzak, Donostiako Etxez Etxeko Laguntza, Bizkaiko Etxez Etxeko laguntza eta herrialde bereko interbentzio soziala. Eta guztiak dira eremu honetan bizi dugun egoeraren adierazle.
Gaur, azaroak 26, Gipuzkoako hirugarren adinekoen egoitzetan greba eta mobilizazio eguna dugu. Prekarietatearen kontra, lan baldintzak duintzeko eta kalitateko zerbitzuak berma daitezen borroka eredugarria ari dira gauzatzen egoitzetako langileak. Eta gaur, Aldundiaren aurrean egin dugun moduan, kalean eta borrokan jarraitzeko determinazio osoa dute, jendartea sentsibilizatu eta erantzuleak, erakunde publikoak seinalatzeko.
Kalitateko zerbitzu publikoak eskaintzeko ardura dute administrazio publikoek, baina hauek pribatizazioaren aldeko apustua egiten dute, zerbitzuekin gertatzen denaz arduratzeari utziz. Behin zerbitzua esku pribatuetara pasata, irabaziak lehenesten dira, zerbitzuaren kalitatearen eta gure lan baldintzen kaltetan.
Foru Aldundiek, Eusko Jaurlaritzak eta udalek zerbitzu sozialak abandonatu egin dituzte, eta ondorio zuzenak nozitzen ari gara langileok eta erabiltzaileak, gero eta haserreago daudenak.
Zerbitzu sozialetan ari garen langileok gure jendartarentzat oinarrizkoa den lan bat egiten dugu, eta gehiengo handi batean, emakumeak gara. Borroka hauek emakume aurpegia dute, bai. Eremu guztiz feminizatuak dira, prekarioetan prekarioenak. Bizi dugun egoerarekin amaitzeko, Zerbitzu Sozialen Legearen helburu eta izpirituaren mesedetan, neurri zehatzak eskatzen ditugu: zerbitzu sozial guztien errebertsioa eta pribatizazioekin amaitzea, esaterako.
Badira helburu horretara iristeko bidean gaurdanik har daitezkeen eta hartu beharreko erabakiak: klausula sozialak ezartzea eta langileen subrogazioa bermatzea; kontrol mekanismoak ezartzea; sektoreko hitzarmen kolektiboa betetzea, enpresa irabaziei mugak jartzea, aurrekontu partida egokiak eta finkoak izatea lan baldintzak errespetatu eta hobetzeko eta laneko arriskuen prebentzio legea betetzeko.
Zerbitzu sozialak behar bezala erregulatzeko ratioen arazoari ere aurre egin behar zaio, arreta egokia bermatzea ahalbidetuko duten ratioak ezarriz; ratio egokiak ezinbestekoak dira langileon osasuna zaintzeko.
Zerbitzu on bat ematea menpekotasuna duten pertsonei bizitza duina bermatzea da. Zerbitzu on bat emateko, lan baldintza duinak behar dira.
Borrokak, kasuz kasu:
Hirugarren adinekoen egoitzak Gipuzkoan. Eskualdeetan mobilizazio ugari egin ostean, orain, greba egunetan sartuak daude: azaroak 26, abenduak 24 eta 31 dira hurrengo greba egunak. Gipuzkoako egoitzetan behin-behinekotasun handia dago, ez dago zerbitzu egokia emateko langile nahikorik, ez ratio nahikorik, eta lan arrisku handiak dituzte. Gipuzkoako langile guztiei lan baldintza duinak bermatuko dizkien herrialdeko hitzarmena falta da. Mahai negoziatzailea osatu zela bi urte badira eta patronalak ez du proposamen bakar bat ere egin, negoziazioari bizkar ematen dio, Aldundiaren babesarekin.
Loramendi erresidentzia, Bizkaia. Greba mugagabean urriaren 22a ezkeroztik. Egoitzako garbitzaileek sufritzen duten diskriminazioa amaitzea aldarrikatzen dute, jardunaldi partzial inposatuekin amaitu eta plantila handitzea. 10 urte daramatzate borrokan.
Hirugarren adinekoen egoitzak, orohar. Gipuzkoa, Bizkaia eta Araban, herrialde guztietan egoera larria da, zerbitzuaren kalitatea eta lan baldintzak okertzen ari dira. Ez dago langile nahikorik dagoen lan zamari aurre egiteko eta horrek langileen osasuna kaltetzen du. Jaurlaritzak aurkeztu duen ratioen zirriborroak ez du prekarietatearekin eta zerbitzuen kalitate eskasarekin amaitzea ekarriko.
Etxez etxeko laguntza Donostian. Greba mugagabean urriaren 22tik. Une honetan behin-behinean eten dute greba, konkurtso publikoa egin artean. Herrialdeko hitzarmenik ez dago Gipuzkoan eta Gipuzkoako etxez etxeko laguntzako langileek negoziazioa blokeatuta dute. Lanaldi partzial inposatuak, malgutasuna, etxe batetik bestera lanera joateko behar duten denbora langilearen bizkar, ez zaizkie prebentzio neurriak aplikatzen eta ez dute formazio planik ere.
Etxez etxeko laguntza Bizkaia, 3 urte hitzarmenik gabe. 2017az geroztik hilero bi lanuzte partzial egin ondoren, azaroan 4 greba egun egin dituzte eta abenduan 24 eta 31n ere greba dute. Lanaldi partzial inposatuak dituzte, ez zaizkie prebentzio neurriak aplikatzen, soldatari dagokionez enpresaren proposamena IPCaren azpitik geratzen da.
Interbentzio soziala Bizkaian. Aurtengo urtean lanuzte eta grebak egin dituzte. 2016 ezkeroztik hitzarmenik gabe daude. Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrekontuei alegazioak aurkeztu dizkiete. Mahai negoziatzailea irekita dago.