2026-04-25
Blog Page 729

Langileen kontrako mehatxuak salatu ditu TCCko enpresa-batzordeak

0

TCC-ren enpresa batzordeak jendartean salatu nahi du enpresa honetako lantokiko langileek, lantegi-burua den Bailo jaunaren ekimenaren eraginez eta gerentziaren onespenaz, jasan ohi duten presioa.

Azkenaldi honetan iraizpen bidegabeak suertatu dira aipatu lantegiko langileen artean; horren bidez, kikildu nahi izan dituzte, azken finean, hura ezgauza izan delako bere lanpostuaren arazoak konpontzeko.

Enpresa honetara Bailo jauna etorri zenetik 5 langile iraitzi dituzte. Azken biak duela egun gutxi, mehatxuaren mehatxuz behartu zituen bidezko iraizpena sinatzera, haien errendimendu txikiaren aitzakian.

Honez gain, salatu nahi ditugu enpresa honek bere langileekin darabiltzan jokabide mafiosoak, sail horretan, nahiz gainerakoetan.

Jakin badakigu Bailo TCCk kontratatu zuela, eta sektoreko enpresetan gurean darabilen jarrera ber-bera zerabilela ezagutzen zuela. Jakin badakigu ere pertsonak horrek lan egin duen sektoreko enpresetan hainbat eta hainbat iraizpen ezarri dituela urte luzez; guztietan iraizpen arbitrarioak egin ditu, helburu bakar batez, aipatu lantegietako langileak kikiltzea.

Honengatik guztiarengatik, TCCko Batzordeak lantegi-sailaren zuzendaritza alda dadila eskatzen du. Ez dezakegu gisa honetako ekimenik onar, ez gara beso uzkurtuak geratuko.
 

 

 

Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako patronalei eduki esanguratsurik gabeko proposamenak egiteari utz diezaiotela eskatzen diegu

Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako langileak aste honetako 4 greba egunak babestera animatzen ditugu, bihar bertan goizeko 11.30etan Bilboko Jesusen Bihotzetik aterako den manifestazioan parte hartzetik hasita. LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok deitutako mobilizazioak dira.

EAEko Gizarte Ekimeneko langileok gure Lan Hitzarmenaren eta lan baldintzen aldeko borrokan daramagu 2010 urtetik geroztik. Orduan, sektoreko patronalek erabakitako murrizketak pairatu genituen lehendabizi, eta ondoren 2009ko gure Lan Hitzarmena aplikatzeari utzi nahi izan zioten. Beharrezkoa izan zen mobilizazio eta greba dinamika garrantzitsu bat eta epaitegien babesa hemengo Lan Hitzarmenaren aplikazioa bermatzeko.

Ordutik, Lan Hitzarmena berritu gabe gaude sektore honetan, 10 urte Lan Hitzarmena eguneratu gabe, %10etik gorako eroste-ahalmenaren galera metatuta jasaten. Pedagogien modernizazioa, digitalizazioa eta hezkuntza berrikuntza langileon kontura joan da lan kargak handituz jasanezinak izateraino. Emakume aurpegia duten, eta lan baldintza kaxkarrenak dituzten bi kolektiboen lan baldintzak hobetzeko neurriak hartzea ezinbestekoa da: Hezkuntza Laguntzako Espezialista gehienek lanaldi partzialak izanik asko ez dira 1.000 €ko soldatetara iristen, Haur Hezkuntzako lehengo zikloko Langileak gainerako irakasleekin alderatuta 300 ordu gehiagoko lanaldiak dituzte, kolektibo hauei ez zaie ordu osagarririk bermatzen, ez eta heziketa izaera aitortzen ere. Gelen itxiera aurreikusgarria izanik, lanpostuak bermatzeko birkokapen akordio bat erdiestea garrantzistua da, baita Administrazio eta Zerbitzuetako langileen lanaldia murriztu eta Lanbide Heziketakoa modu adostuan banatzea ere.

2017ko Azarorarte hamaika aldiz bildu ginen sindikatuok patronalekin. Sindikatuok, bakoitzak aurkeztuta genituen hasierako plataformetako edukiak moldatu eta ahalegin nabarmena egin genuen gutxiengo aldarrikapenak jasotzen dituen plataforma bateratu bat aurkezteko. Baina patronalak beraien hasierako planteamenduetatik mugitzen ez zirenez, mahaiko parte hartzea eten eta mobilizazio eta greba bideari ekin beste biderik ez ziguten utzi. Hainbat elkarretaratze, manifestazio eta ekintza ondoren, lehendabiziko greba eguna martxoak 20an deitu genuen. Ondoren Maiatzak 15 eta 16koak etorri ziren, eta azkenak Urriak 9 eta 10ekoak izan dira. Greba hauek eta antolatutako ekintza guztiek langileen babes zabala jaso dute, 9.000 langile inguruko kolektibo bat izanik, 5.000 langiletik gora bildu baitira antolatu ditugun manifestazio eta ekintza ugarietan.

Patronalak ordea ez dira dagokien arduraz erantzuteko gai izaten ari. Greba dinamika hasi genuenetik, bi proposamen helarazi dizkigute, biak jadanik 5 greba egun egin ondoren, eta Azarorako aurreikusita eta publiko eginda geneuzkan lau greba egunen bezperan. Lehenengoa Azaroak 16ko mahai negoziatzailekoa eta bigarrena Azaroak 21 arratsaldez posta bidez helarazitakoa. Bi proposamen hauek 2017ko Azaroan egindako proposamenarekiko aurrerapauso aipagarririk ez daukate, eta sindikatuok adostutako gutxieneko plataforma bateratuan jasotzen diren aldarrikapenetatik urrun egoten jarraitzen dute.

Azken asteotan argitara eman ditugun oharretan, sindikatuok argi esan dugu, 5 greba egun ondoren patronalak mugiarazi ditugula, proposamenak egitera behartuak ikusi direla. Baita ozen adierazi ere proposamen horiek eduki esanguratsu gutxi dituztela, eta ez dugula ontzat emango edukirik gabe mobilizazio eta grebak desaktibatzeko helburua duten jokamolderik.

Gure helburuak argiak dira eta ez dute inolako asmo ezkuturik. Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako langileen lan balditzen berreskurapena eta hotzekuntza dugu helburu, hobekuntza hauek gure ikastetxeetan eskeintzen den hezkuntza kalitatean eragin zuzena dutela konbentzituta baikaude. Ez da onargarria hezkuntza proiektu bat langileen lan baldintzen prekarizazioaren kontura eta hezkuntzaren kalitatearen kontura aurrera atera nahi izatea.

Hori dela eta, ELA, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuok Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako patronalei, beraien langileen lan baldintzekiko duten ardura bere gain hartu, eduki esanguratsurik gabeko proposamenak egiteari utzi eta langileen aldarrikapenei erantzungo dioten bideak lantzen zentratzeko eskatzen diegu.

 

 

 

Bulego eta langeletako langileen aldarria Euskalduna jauregira iritsi da

Bilboko Euskalduna jauregian inauguratu dituzte gaur Basque Industry 4.0 jardunaldiak, eta bertan egin dute protesta Bizkaiko bulego eta langeletako langileek, hitzarmen duin baten defentsan. Hain zuzen ere, oihuen artean eten dute Ekonomia Garapenerako eta Azpiegituren kontseilari Arantxa Tapiaren hitzaldia. Ondoren, protesta kanpoaldera eraman dute, elkarretaratze baten bitartez.

 

 

 

Sektoreko enpresa garrantzitsuenen atarira eraman dute protesta Bizkaiko etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileek

Bizkaiko etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileek azaroko hirugarren greba eguna egin dute gaur, eta bihar laugarren bat egingo dute. Gaurkoan, Getxon mobilizatu dira, Urgazi eta Lagunduz enpresen aurrean, sektoreko garrantzitsuenak.


 

 

 

[IRITZIA]: “Basque Industry 4.0. Propaganda gutxiago eta industria politika gehiago”

0

Eulate Zillonizaurrekoetxea LABeko Industria Federazioko idazkariak eta Zorion Ortigosa federazio bereko kideak iritzi-artikulua idatzi dute, Eusko Jaurlaritzaren industria politikaren inguruan.

Sinestezina da bizi dugun egoera honetan, Jaurlaritza eta Patronalek Industria 4.0 existitzen dela babesten jarraitzea. Eta publikoki ospatzea, urteroko Basque Industry 4.0 ekitaldi-jaialdien bidez. Euskal Herriak orain eta etorkizunerako industriarentzako alternatiba politiko eraginkor bat duela esan diezaietela automozioko, La Navaleko eta bertako azpikontratetako edota ixteko arriskuan dauden bestelako enpresetako langileei.

Industria 4.0, noraeza, pribatizazioa, prekarizazioa eta kapitalaren uneko mesedetan egiten diren basakeria guztien argazki galeria mediatikoa besterik ez da bihurtu. La Naval bera izan daiteke adibide garbienetako bat. Espainiako estatuak kudeaketa oso zalantzakor bat eta gero, pribatizatzea erabaki zuen, Jaurlaritzaren isiltasun eta kolaborazioarekin, noski. Hori da bertako industriaz atzerrian erabakitzeak duen ondorio larri bat. Pribatizazioaren ondoren ere, kudeaketa txarra oinarri eta La Navalentzat zein sektorearentzako plan estrategiko faltak, gaur egungo egoera larri honetara ekarri gaitu. Bide oso honetan, Jaurlaritza jokoz kanpo egon da, konponbiderik eta proposamenik gabe. Ez jakintasuna edo interesa izan den beste gutun baterako mami adina du. Egia esan, orain arte, sektorea Euskal Herriarentzat eta bertako industriarentzat estrategikoa den edo ez argi esateko gai ere ez dira izan. Hor dugu dugu Industria 4.0. existitzen ez denaren adibide garbi bat, marketing hutserako besterik ez darabiltela. Arantxa Tapia ez da gai izan La Navali alternatiba eta proiektu bat eskaintzeko; eta are txarragoa dena, bere burua estutua ikusi duenean, argazki ezeroso batean, zutitu eta alde egin du.

Botere guztia multinazionalei ematen ari zaie, eta hauek ez dute gupidarik. Automozioan ikusten ari gara: EEEak, kaleratzeak eta lan-baldintzak okertzen ari dira ekoizpen kate osoan. Non gelditu dira Arantza Tapiaren hitzak, “psikosia” pizten ari zela esanez eta lasai egoteko? Egoera horren larria ez balitz, Arantza Tapiak txiste txar bat egin izanaren sentsazioa edukiko genuke.

Bi sektore garrantzitsu aipatu ditugu, baina industriaren argazki orokorra ez da hobea. Industriaren teknologia maila baxua eta ertaina da nagusiki, eta ikerkuntza eta garapenean, eta berrikuntza gastuan Europako bataz bestekotik behera jarraitzen dugu. Hau da, urrun gaude aurreratutako industria eredu bat eraikitzetik, eta ez dago horretarako apusturik.

Industria 4.0 saldu arren, Prekarietatea 4.0 eredua da patronalek, legea eta instituzioak lagun, bultzatzen ari direna, prekarietatea lan harremanen oinarrian kokatuz. Enpresa eredua aldatu nahi dute orain, gaizki ulertutako partaidetzaren izenean: langileei lan baldintzak bakarka ezarri nahi dizkiete, langileek kolektiboki negoziatzeko eskubidea suntsituz. Orain arte, legeak erabiliz eta beldurraren politikarekin lortu ez dutena, orain bestelako eredu bat salduz lortu nahi dute. Helburua? Indibidualizazioa oinarri, dugun borrokarako eta elkartasunerako indarra deuseztatuz, prekarietatean sakontzen jarraitzea. Eta, noski, zein izan da Industria 4.0-ren marketing planak honi eman dion erantzuna?

Hitzarmenetan ere badugu korapilo galanta, estatalizazioa, blokeoak eta negoziaziorako borondate falta. Negoziazio kolektiboaren erreforma aitzakiatzat hartuta, ehunka langile daude prekarietatearen tsunamian itota. Enpresa eredua versus negoziazioa, indibidualizazioa versus kolektiboa; hor dago gakoa eta Industria 4.0. desagertua, eztabaida hau ez balegokio bezala. Arantza Tapia versus Ostruka.

Industria aurreratua behar du gure herriak, baina horretarako XIX. mendeko lan harremanekin ezinezkoa da. Pertsonen gaitasunean lehiatuko duen industriak lan baldintza duinak dituzten pertsonak behar ditu.
Astelehenean, azaroaren 26an, Industria 4.0-marketing 4.0-photocall–ekitaldi berri bat egingo dute. Cyber Monday-ren baitako ekimena dirudi, salmenta masiboen artean saldu beharreko produktu bat gehiago.

LABek ez dugu orain arte erosi eta ez dugu erosiko, noski. Negoziazio kolektiboaren aldeko apustuan berresten gara, enpleguaren defentsan, Dieselaren iruzurrari hortzak erakutsiz eta sektore kaltetuenekin batera borrokatuz, langile ebentual, ABLEetako, azpikontratetako edota emakumeen bidelagun. Burujabetza aldarrikatzen dugu, Espainiako eredu eta legediak gainditu eta bertako beharrei egokitutako eredu eraikitzeko, aurreratua, lurraldearen beharrei egokitutakoa, sostengarria eta pertsonetan oinarritua, baina iruzur eta marketing guztien gainetik guk argi dugu zein den bidea.

 

 

 

Kalitatezko zerbitzu sozialak eskaintzeko lan baldintza duinak behar direla berretsi dugu Gipuzkoako Aldundiaren aurrean

Gipuzkoako helduen egoitzetan greba egin dugu, hitzarmen duinaren alde. Hala, elkarretaratze bat egin dugu Foru Aldundiaren aurrean eta, bertan, LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk, Gipuzkoako egoitzetako langileen egoerarekin batera, EAEn zerbitzu sozialek bizi duten egoera salatu du.

Kalitateko zerbitzu sozialen alde, prekarietatearen aurka eta langileontzat lan baldintza duinen defentsan hainbat borroka ditugu piztuta LABetik: Gipuzkoako Hirugarren adinekoen egoitzak, Bizkaiko Loramendi egoitzak, Donostiako Etxez Etxeko Laguntza, Bizkaiko Etxez Etxeko laguntza eta herrialde bereko interbentzio soziala. Eta guztiak dira eremu honetan bizi dugun egoeraren adierazle.

Gaur, azaroak 26, Gipuzkoako hirugarren adinekoen egoitzetan greba eta mobilizazio eguna dugu. Prekarietatearen kontra, lan baldintzak duintzeko eta kalitateko zerbitzuak berma daitezen borroka eredugarria ari dira gauzatzen egoitzetako langileak. Eta gaur, Aldundiaren aurrean egin dugun moduan, kalean eta borrokan jarraitzeko determinazio osoa dute, jendartea sentsibilizatu eta erantzuleak, erakunde publikoak seinalatzeko.

Kalitateko zerbitzu publikoak eskaintzeko ardura dute administrazio publikoek, baina hauek pribatizazioaren aldeko apustua egiten dute, zerbitzuekin gertatzen denaz arduratzeari utziz. Behin zerbitzua esku pribatuetara pasata, irabaziak lehenesten dira, zerbitzuaren kalitatearen eta gure lan baldintzen kaltetan.

Foru Aldundiek, Eusko Jaurlaritzak eta udalek zerbitzu sozialak abandonatu egin dituzte, eta ondorio zuzenak nozitzen ari gara langileok eta erabiltzaileak, gero eta haserreago daudenak.

Zerbitzu sozialetan ari garen langileok gure jendartarentzat oinarrizkoa den lan bat egiten dugu, eta gehiengo handi batean, emakumeak gara. Borroka hauek emakume aurpegia dute, bai. Eremu guztiz feminizatuak dira, prekarioetan prekarioenak. Bizi dugun egoerarekin amaitzeko, Zerbitzu Sozialen Legearen helburu eta izpirituaren mesedetan, neurri zehatzak eskatzen ditugu: zerbitzu sozial guztien errebertsioa eta pribatizazioekin amaitzea, esaterako.

Badira helburu horretara iristeko bidean gaurdanik har daitezkeen eta hartu beharreko erabakiak: klausula sozialak ezartzea eta langileen subrogazioa bermatzea; kontrol mekanismoak ezartzea; sektoreko hitzarmen kolektiboa betetzea, enpresa irabaziei mugak jartzea, aurrekontu partida egokiak eta finkoak izatea lan baldintzak errespetatu eta hobetzeko eta laneko arriskuen prebentzio legea betetzeko.

Zerbitzu sozialak behar bezala erregulatzeko ratioen arazoari ere aurre egin behar zaio, arreta egokia bermatzea ahalbidetuko duten ratioak ezarriz; ratio egokiak ezinbestekoak dira langileon osasuna zaintzeko.

Zerbitzu on bat ematea menpekotasuna duten pertsonei bizitza duina bermatzea da. Zerbitzu on bat emateko, lan baldintza duinak behar dira.

Borrokak, kasuz kasu:

Hirugarren adinekoen egoitzak Gipuzkoan. Eskualdeetan mobilizazio ugari egin ostean, orain, greba egunetan sartuak daude: azaroak 26, abenduak 24 eta 31 dira hurrengo greba egunak. Gipuzkoako egoitzetan behin-behinekotasun handia dago, ez dago zerbitzu egokia emateko langile nahikorik, ez ratio nahikorik, eta lan arrisku handiak dituzte. Gipuzkoako langile guztiei lan baldintza duinak bermatuko dizkien herrialdeko hitzarmena falta da. Mahai negoziatzailea osatu zela bi urte badira eta patronalak ez du proposamen bakar bat ere egin, negoziazioari bizkar ematen dio, Aldundiaren babesarekin.

Loramendi erresidentzia, Bizkaia. Greba mugagabean urriaren 22a ezkeroztik. Egoitzako garbitzaileek sufritzen duten diskriminazioa amaitzea aldarrikatzen dute, jardunaldi partzial inposatuekin amaitu eta plantila handitzea. 10 urte daramatzate borrokan.

Hirugarren adinekoen egoitzak, orohar. Gipuzkoa, Bizkaia eta Araban, herrialde guztietan egoera larria da, zerbitzuaren kalitatea eta lan baldintzak okertzen ari dira. Ez dago langile nahikorik dagoen lan zamari aurre egiteko eta horrek langileen osasuna kaltetzen du. Jaurlaritzak aurkeztu duen ratioen zirriborroak ez du prekarietatearekin eta zerbitzuen kalitate eskasarekin amaitzea ekarriko.

Etxez etxeko laguntza Donostian. Greba mugagabean urriaren 22tik. Une honetan behin-behinean eten dute greba, konkurtso publikoa egin artean. Herrialdeko hitzarmenik ez dago Gipuzkoan eta Gipuzkoako etxez etxeko laguntzako langileek negoziazioa blokeatuta dute. Lanaldi partzial inposatuak, malgutasuna, etxe batetik bestera lanera joateko behar duten denbora langilearen bizkar, ez zaizkie prebentzio neurriak aplikatzen eta ez dute formazio planik ere.

Etxez etxeko laguntza Bizkaia, 3 urte hitzarmenik gabe. 2017az geroztik hilero bi lanuzte partzial egin ondoren, azaroan 4 greba egun egin dituzte eta abenduan 24 eta 31n ere greba dute. Lanaldi partzial inposatuak dituzte, ez zaizkie prebentzio neurriak aplikatzen, soldatari dagokionez enpresaren proposamena IPCaren azpitik geratzen da.

Interbentzio soziala Bizkaian. Aurtengo urtean lanuzte eta grebak egin dituzte. 2016 ezkeroztik hitzarmenik gabe daude. Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrekontuei alegazioak aurkeztu dizkiete. Mahai negoziatzailea irekita dago.

 

 

 

Tecuniko langileek greba egin dute kaleratze arriskuen aurrean

0

Tecuniko langileek greba egin dute gaur, enpresak Iberdrolarekin zuen kontratu bat etetearen ondorioz, 46 langile kaleratze arriskuan daudelako. LAB eta ELA sindikatuok deitu dugu greba, eta Bilboko Udalaren aurrean elkarretaratze bat egin dugu, Udala Tecuniren bezeroa baita.

Bilboko Udalaren aurrean protesta egitearen arrazoia azaldu dute langileek, prentsa ohar batean. Hain zuzen ere, Bizkaiko hiriburuko Udalak hainbat zerbitzu ditu esleituta Tecunirekin. Hortaz, Udalaren beraren bitartekaritza eskatu dute, langileen aldarrikapenak entzunak izan daitezen, eta, eskari hori egiteko, gutun hau erregistratu dute:

TECUNI enpresako beharginok udalbatza horri jakinarazi gura dizkiogu udaletxe honen atarian, gaurko egunez, bilduak egoteko arrazoiak.

1.- Uztailean eta abuztuan enpresak, duela 15 eta 18 urte, hurrenez hurren, kontratu mugagabea zuten bi lankide IRAITZI zituen DIZIPLINAZKO IRAIZPENA argudiatuta.

2.- Beharginek, batzarra egin ostean, erabaki zuten bidegabekeria honen aurka mobilizatuko zirela; horrela, TECUNI S.A.ko LABen eta ELAren sail sindikalek lau ordutako lanuztea deitu zuten, urriaren 30ean, asteartez.

3.- Adierazi genituen eskakizunak honakoak dira:

a) Enpresak agindu dezala ez duela lankiderik iraitziko diziplina bide hori erabilita, eta adiskidetze-itunean enpresak BIDEGABETZAT onartu zuela.

b) 24 ordutako taldeak eta ondoz ondoko 7 egun jarraikiak bazter daitezela, laneko eta familiako bizitza adiskidetzeari kalte handia eragin diezaiokeelako, nahiz lanaldiak horren luzeak direlako.

c) Helburu horretan, negoziazio kolektiboaren prozesuari ekin behar zaio behin betikoz amai dezagun beharginek irizten dituzten gabeziekin, gure lan baldintzei dagokienez.

4.- Enpresak aldarrikapen hauei guztiei erantzun zien, OMEXONen sail osoa deituz, azaroak 6 zituenean. Hori egitean, ez zion jaramonik egin beharginen legezko ordezkaritzari, IBERDROLAREKIN ZUTEN KONTRATUA DEUSEZTATZEKO ALDE BAKARREKO ERABAKIA jakinaraziz.

Horrela, 46 lankide iraitziak izateko arrisku larrian geratu ziren.

5.- Honen bidez eskatzen dugu OMEXONen 46 BEHARGINEI ENPLEGU BERRIA EMAN BEHAR ZAIELA, nahiz “3”. ataleko puntuari dagokion eskaria.

Honengatik guztiarengatik, TECUNIko beharginok honakoa eskatzen dugu:

“TECUNI S.A.-ren zerbitzuak kontratatzen dituen erakundea izanik, aipatu enpresari eska diezaiola segurtasunean indarrean dagoen lan-legeria zehazki bete dezala, baita askatasun eta jarduera sindikalari begirunea ager diezaiola eta gure eskubideak aldarrikatzen ari garen beharginen aurka errepresaliak hartzeari (iraizpenetan gauzatu direnak) utz diezaiola.

Honekin bat etorriz, enpresak bere kabuz hartu dituen erabakien ondorioak ez ditzagun plantillako beharginok jasan, hortaz, ez diezaiela ekin, erabaki horiek bultzatuta, iraizpen horiei”.

Besterik gabe, zure erantzunaren zain agurtzen dizugu.

 

 

 

Igor Urrutikoetxea gogoan izan dute Bilbon egindako hitzaldian

Bost urte betetzen dira egunotan Igor Urrutikoetxea LABeko Nazioarteko arduradun ohiaren heriotzetik. Gaiaren inguruan solaladia izan dugu gaur, Bilboko egoitzan, “Langile herrien taupadak. 2013-2018: Oroimenetik etorkizuna ehuntzen” leloarekin.

Urrutikoetxea ondo ezagutu zuten nazioarteko sindikatuetako kide bi izan dira gonbidatuak, Intersindical Canariako Lucy Rodríguez eta Galiziako CUTeko Manolo Camaño, Ainhoa Etxaidek gidatutako solasaldian.

Interbentzio hunkigarriak egin dituzte, Urrutikoetxearen ibilbideko zenbait pasarte oroituz eta bere izaera goraipatuz. Nazioarteko egoeraz, estatukoaz eta sindikalismoaren erronkez ere aritu dira.

Lezaman, omenaldia
Asteburuan jarraipena izango dute Igor Urrutikoetxea oroitzeko jarduerek. Hain zuzen ere, igandean, egitarau oparoa gauzatuko dute Lezaman, omendutakoaren jaioterrian.


 

 

 

Emakumeontzako justizia aldarrikatu dugu Hego Euskal Herriko epaitegien aurrean

LABek mobilizazioak egin ditu gaur Bilbo, Donostia, Gasteiz eta Iruñeako epaitegien aurrean, Emakumeenganako Indarkeriaren Kontrako Nazioarteko Egunaren atarian. Emakumeontzat justizia eskatu dugu eta salatu, gaur gaurkoz, oraindik ere emakumeok pairatzen dugun indarkeria matxista ez dela lehentasun bat eragile politikoentzat.

Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak Bilbon adierazi duen moduan, “ondorio horretara iristen gara emakumeen kontrako indarkeriarako epaitegiek duten egoera aztertu ondoren. Horren inguruko txostena egin dugu eta emakumeontzako justiziarik ez dagoenaren ondoriora iritsi gara. Ondorio hauek indartu egiten dira gainera zenbaitetan epaitegietatik datozen sententzien aurrean, azkena atzokoa, agerian uzten duena emakumeon babesgabetasuna.”

Emakumeekiko indarkeria epaitegien egoeraren inguruan LABek egindako txostenean oinarrituz, lau ondorio azpimarratu ditu Aranburuk: “Lehena, hasieratik bertatik epaitegi horiek beharrezko bitarteko egoki gabe sortu zirela, bitartekoei eta langileei dagokienez. Bigarren ondorio prestakuntza eza da. Horrelako prozesuetan arreta eman eta parte hartzeko ezinbestekoa da genero ikuspegia barneratua izatea, hori da bermea benetako justizia egin ahal izateko eta hori, gaur gaurkoz, ez da betetzen, langileek ez dutelako derrigorrezko prestakuntzarik arlo honetan. Hirugarrenik, emakume etorkinek dutena da egoerarik larriena, informazio eskuratzeko zailtasun gehiago dutelako eta, beste alde batetik, interprete zerbitzu nahikorik ez dagoelako eta honek oztopatu egiten duelako beraien eskubideak bermatu ahal izatea. Azkenik, epaitegi horiek arkitektonikoki ere ez daude nahikoa prestatuta, biktimaren intimitatea ez delako bermatzen eta adingabekoekiko babes neurriak ez direlako errespetatzen”.

LABeko idazkari nagusiak gaineratu du: “Guzti honetatik ateratzen dugun ondorioa da justizia hau ez dela emakumeen eskubideen bermatzailea eta justizia hau badela gaur egun indarrean dagoen sistema kapitalista heteropatriarkalaren horren isla”.

Aranburuk adierazi du LABek egoera salatu eta mobilizatzen jarraituko duela, eta igandean bertan Mugimendu Feministaren deialdiekin bat eginez, hiri eta herrietako kaleak betetzeko deia egin du.