2026-01-24
Blog Page 726

La Naval ez ezik, Ezkerraldea ere kinka larrian dagoela ohartarazi dugu

0
LABek Construcciones Navales del Norte SL (LA NAVAL) enpresako Administradore Konkurtsalek (AK) aurkeztu duten behin betiko txostena aztertu du eta ondorio garrantzitsuetara iritsi gara.

Guztira LA NAVALeko AK-ek diote LA NAVALek duen zorra 522.832.014 eurokoa dela. LA NAVALeko Ondasunen Balantzea egokia da, teorian, badituelako nahikoa baliabide dituen zorrei aurre egin ahal izateko. Zehazki, 129.772.475 euroko superabita du, hau da, LA NAVALeko ondasun eta eskubideak 129 milioitan dira onartutako zorrak baina handiagoak.

Zorraren osaketari erreparatuta, jabetzen gara zer nolako dimentsioa duen LA NAVALeko egoerak. Izan ere, LABetik 404 enpresa hornitzaile, azpikontrata eta zerbitzu enpresa zenbatu ditugu LA NAVALek dirua zor dien hartzekodunen artean.

Hartzekodunen kopuru altuak, LA NAVALek sortzen duen enplegu zuzen baina bereziki zeharkakoak eta beste industria jarduera batzuekiko sortzen dituen sinergiek Ezkerraldea eskualde osoarentzat eta Bizkaiko industria egiturarentzat kritiko bihurtzen dute LA NAVALen gertatuko dena.

Dimentsio hori da LABentzat ontzigintza gure etorkizunarentzan sektore estrategiko izan behar duela sortarazten duena, izan ere, gure iritziz, ontzi handietan espezializatzeko benetako saiakera egin ezkero, guztiz bideragarria da bere jarduera.

Oraindik ez dakigu Eusko Jaurlaritzarentzat ontzigintza sektore estrategikoa den. Basque Industry4.0. marketingaren atzean bizi dugun industria politika faltaren zorigaitzaren beste adibide bat da. Ez zuten proiektuaren jarraipenik egin, LA NAVALetik kanpo interesak zituzten akziodunei nahi zutena egiten utziz, desagertu den inbertsore baten etorrera saldu ziguten eta orain diote ezin dutela partaidetzarik erosi Europako Batasunean, Macronek oraintxe bertan gauza bera egin duenean Frantzian.

LABk argi dio: LA NAVALek babes publikoa behar du, baina ez soilik kapital ekarpena. Impasse egoera honetan, badira interesa ager dezaketen balizko erosleak. Sektore publikoak, bereziki Jaurlaritzak, pelotazoak eta kudeaketa negargarriak ekidin eta 1.800 langileak aintzat hartuak izatea bermatu behar du. Momentuz, ez zie interlokuzioa aitortzen ere ez. Azpikontratazioaren aurpegi krudelena erakutsiz.

 

 

 

Ardura falta salatzen dugu Osalan eta UPV/EHUren aldetik

0

Lan Ikuskaritzak segurtasun neurrien falta ikusi eta prestazioen gainordainarekin zigortu du Bilboko Ingenieritza Eskolako istripu hilgarriagatik.

Gaur astelehena, urriaren 8an, helarazi digute UPV/EHUko prebentzio delegatuekin Bizkaiko Lan Ikuskaritzaren errekerimendua, irailaren 28, Bilboko Ingenieritza Eskolaren II eraikinera sartzea debekatzen duena pasa den maiatzean istripua gertatu zen eskileratik eta egun dauden baimenak kentzea, atea “larrialdiko irteera” soilik izan daitekeelako. Eskailera eta baranda araudira egokitzea ere planteatzen du, eta eskailera zati horren argiztapena berrikustea.

Lan Ikuskaritzan dio “istripuaren arrazoia eraikin baterako sarbidea izatea da honek araudia betetzen ez duenean” eta “istripua izatea laguntzen du, bere zabalera dela eta, erdiko barandarik ez egotea eskailera horietan”.

Lan Ikuskaritzaren arabera, prebentzio arloko araudiaren ez-betetze baten aurrean gaude, bai Laneko Arriskuen Prebentzio Orokorreko Legearen xedapen orokorrena, bai lantokietan segurtasun eta osasuneko gutxienekoen inguruko Errege Dekretuan sarbide eta larrialdi-irteera eta eskaileren inguruan jasotakoak, arlo sozialeko arau-hauste eta zigorren testu berrituak onartzen dituena.

Ikuskaritzak ez du arau-hauste akta proposatzen “UPV/EHU administrazio publikoa delako, prebentzio arloan zigortu ezin dena”, baina segurtasun eta higiene neurriak direnez langilearen istripuaren arrazoi zuzena, “dagozkien prestazioegatiko gainordaina (…) eta errekerimendua proposatzea” ere proposatzen ditu, eta aipatu errekerimendu horren exekuzio epea berehalakotzat jotzen du.

LABeko atal sindikalaren hasierako balorazioa
UPV/EHUko LABen atal sindikalak erakutsi nahi du nahiko asebeteta dagoela Bizkaiko Lan- Ikuskaritzak UPV/EHUri egin dion errekerimenduagatik.

Nahikoa asebeteta diogu, eskatzen duelako berehala amaitzea segurtasun neurrien faltaren inguruko ez betetze eta irregulartasunak Bilboko Ingenieritzia Eskolan M.A.N. langilearen istripu hilgarria eragin zuten larrialdi eskaileretan eta UPV/EHUri inposatzen diolako honen ondorioz emango diren prestazio ekonomikoen %50eko gainordaina.

Hala ere, LABek bere iritziz onartezinak diren bi egoera aipatu beharr dauka. Batetik, UPV/EHUri arau-hauste aktarik ezin proposatu izatea, administrazio publikoak zigorretatik salbuetsita baitaude prebentzio arloan (prestazioen gainordaina kenduta, istripuaren arrazoi zuzena baldin bada segurtasun eta higiene neurrien gabezia). Bestetik, Osalanek gaur arte erakutsi duen ardura falta azaltezin eta guztiz onartezina, oraindik ez baitu langilean hilabete koman egon ondoren hil zen langileak jasanadako istripuaren ikerketaren derrigorrezko txostena aurkeztu. UPV/EHUk ere erakutsi zuen ardura falta, jakin dugun moduan, hilabete baino gehiago behar izan baitzuen Osalanek eskatutako dokumentazio helarazteko.

Guzti honengatik jarraituko dugu UPV/EHUri exijitzen ondorio hilgarriak izan dituen istripu onartezin honetan egondako erantzukizunak garbitzeko, Bilboko Ingenieritza Eskolakoak bezalako baldintzei aurre egin eta zuzen daitezen berehala, Eskola hau ez baita Unibertsitate publiko bakarra, laneko segurtasun eta osauneko araudian ez betetzeak ematen direna.
 

 

 

Hitzarmenaren alde mobilizatu dira Gipuzkoako helduen egoitzetako langileak

LABeko Gipuzkoako helduen egoitzetako langileek auto karabana bat egin dute gaur Oarsoaldean, eta, ondoren, elkarretaratze bat egin dute Oreretako plazan, "Gipuzkoako helduen egoitzetako hitzarmena orain" leloarekin. Hain zuzen ere, urtebete igaro da Gipuzkoako helduen egoitzetako lan hitzarmen berria negoziatzeko mahaiak azken bilera egin zuenetik, eta ordutik ez dugu inolako harremanik izan, ez patronalekin ezta Gipuzkoako Foru Aldundiarekin ere. Hori dela eta, mobilizazioei ekin diegu irailean, eta horren baitan kokatzen dira gaurko protestak.


 

 

 

Iruñeko La Sangiovesa jatetxeak atzera egin eta langileen eskaera guztiak onartu behar izan ditu

0

Merezi du. Injustizien aurrean borrokatzeak merezi du. Beti. Eta halaxe erakutsi du LAB sindikatuak berriz Iruñeko La Sangiovesa jatetxearen auzian. Azkenean enpresak atzera egin behar izan du eta langileen eskaera guzti-guztiak bete behar izan ditu. Langile guztien baldintzak hobetzeaz gain, itzuli nahi izan duen langilea berriz hartu behar izan du enpresak eta bertze biei zegokiena ordaindu behar izan die.

Aurtengo sanferminak baino lehentxeago, Iruñeko La Sangiovesako jabeek lau kaleratze jarri zituzten mahai gainean, LAB sindikatuaren hautagaitza babestu zuten lau langilerenak hain zuzen ere. Une hartantxe kaleratze bat gelditzea lortu zen; ez ordea bertze hirurak, eta horregatik zenbait protesta ekintza egin ziren sanferminetako hainbat egunetan. Bere aldetik, protestei erantzunez-edo, enpresak salaketa paratu zuen sindikatuaren eta langile baten aurka. LABek, noski, berretsi zuen kalean zein epaitegietan borrokatzen segituko zuela eta protesta dinamika gehiago abiatuko zirela iragarri zuen. Eta dirudienez, iragarpen hura nahikoa izan zen La Sangiovesak atzera egin zezan.

Gogoratzekoa da nola gatazka lehertu baino lehen La Sangiovesan prekarietate egoera latza baino latzagoa zuten: ez zituzten lan eginiko ordu guztiak ordaintzen; areago, inoiz pizza batekin ordaindu zuten kamioia deskargatzea; ez zituzten hitzarmenaren araberako jaiegun guztiak ematen; hilabeteka eman behareko lan egutegiak aste batetik bertzera ematen zituzten.

Prekarietate egoera tamalgarri hari aurre egiteko LABek bere ekintza sindikala La Sangiovesa barnean antolatu nahi izan zuen. Baina enpresak erreakzionatu zuen LAB babestu zuten langileak kaleratuz. Zorionez, ondorengo borrokak fruitu handiak eman ditu. Lortu da lanordu guztiak ordaintzea, langileei dakozkien jaiegun guztiak ematea, eta lan egutegiak hilabeteka ematea. Eta garrantzitsuena, lortu da enpresak onartzea kaleratzeak bidegabeak izan zirela eta, beraz, itzuli nahi izan duen langilea berriz hartu behar izan du eta bertze biei zegokiena ordaindu.
 

 

 

Borroka eta mobilizazioan jauziak emateko prest gaude, lan istripuak eta horren atzean dagoen prekarietatea lehen mailako arazo politikoa bilakatu arte

Joan den ostiralean, hilak 5, Iturrieta mendian, Markinan, zuhaitzak botatzen lan egiten zuen 50 urteko Markinako langile bat hil zen. Heriotza berri honen aurrean dei egiten diogu langile klaseari, Euskal Herriko gehiengo sindikalak, bihar asteartean, hilak 9, 12etan Markinako Udaletxe aurrean deitu dugun elkarretaratzean parte hartzeko.

Joan den ostiralean, hilak 5, Iturrieta mendian, Markinan, zuhaitzak botatzen lan egiten zuen 50 urteko Markinako langile bat hil zen.

Lehenik eta behin, LAB sindikatuak gure dolumina eta babesa adierazi nahi bere familia, lagun eta gertukoei.

Dagoeneko 2018an, Euskal Herrian gutxienez 56 langile hil dituzte euren lanpostuetan edo horien ondorioz. Pasaden astean 3 langilek bizitza galdu zuten lanean.

Salatu beharra dugu 2013tik hona hildakoen kopurua gora egiten ari dela, 2017an 54 langile hil ziren lanean. Istripu hilgarriak handitzen ari dira behin ekonomiaren jarduera berreskuratu zenetik, langileontzat prekarietatea eta pobrezia da zabaldu dena.

Basogintzan, arriskuak handiak dira aldiz lan baldintzak gero eta prekarioagoak dira, langileen osasunaren gainetik irabazi asmoa nagusitzen baita.

Langile honen heriotzaren arrazoiak ikertzea eskatzen dugu, baita ere bere lan baldintzak, lan erritmoak eta abar.

Gaur egungo egoera mugiarazteko eta istripuak ekidin nahi badira, lan baldintzak eta lan- segurtasuna ezinbestez hobetu behar dira. Borroka eta mobilizazioan jauziak emateko prest gaude, lan istripuak eta horren atzean dagoen prekarietatea lehen mailako arazo politikoa bilakatu arte.
 

 

 

Lan duina eta hitzarmen duina eskatu ditugu Bizkaiko metalgintzako langileentzat

0

Bizkaiko metalgintzako LABeko delegatuek mobilizazioa egin dute gaur Lan Harremanen Kontseiluan, sektoreko hitzarmenaren mahaiaren batzarraren aurretik. “Bizkaiko metalgintzan, lan duina eta hitzarmen duina” izan da mobilizazioaren lema. Hain zuzen ere, antolatzea, mobilizatzea eta borroka egitea beste biderik ez dugu ikusten, patronalaren jarrera ikusita, joan den hilabeteko batzarraren aurrean salatu genuen bezala.
 

 

 

[IRITZIA] “Ikasleen eskubideak bermatzea ez da diru-xahutzea”

0
Maite Urtiagak eta Jon Lejarretak, UPV/EHUko LAB-en sail sindikalaren izenean, hezkuntza-beharrizan bereziak dituzten ikasleen egoerari buruz idatzi dute iritzi artikulu honetan.

2001ean matrikulatu zen lehenengoz UPV/EHUn hezkuntza premia berezia zuen ikasle bat. Oraindik gogoan dugu zer nolako kudeaketak egin behar izan genituen ikasle horrek, aukera berdintasuna ardatz, Unibertsitatean ikasteko eskubidea izan zezan. Batxilergoko ikasketetan bermatua izan zuen laguntza, unibertsitatean ere izan zezan hezkuntza-laguntzarako espezialista bat kontratatu zen.

Ordutik gaur egun arte, desgaitasunak eta hezkuntza premia bereziak dituzten ikasleen kopurua asko hazi da, 309 ikaslera iritsi da UPV/EHUren II. Inklusio Planean (2012-2017) jasotako datuen arabera. Hala ere, Hala ere, UPV/EHU-k eskaintzen dien zerbitzua salagarria da.

Ezgaitasunak dituzten Pertsonentzako Zerbitzua 2002an sortu zen eta horrekin batera zerbitzua aurrera emateko lanpostu batzuk, tartean mugikortasun urria duten ikasleen hezkuntzan laguntzeko teknikari espezialisten bi lanpostu. Gerora sortu ziren zeinu hizkuntza interpreteen biak ikasle gorrei zerbitzua emateko. Aitzitik, ikasleekin egunerokoan harreman zuzena duten lau bakante hauek ez ziren 2011 arte bete.

Bien bitartean, lan estrukturalak burutzeko, onartezinak diren kontratazioak egin izan dira: bata bestearen atzetik ikasturte bakarrean kateatutako hilabeteetako kontratuak, lanaldi partzial desberdinetakoak, ordutegi aldaketak, ordu extrak, langileekiko eskubide urraketak, eta hainbat eta hainbat egoera jasan behar izan dituzte langileek, eta ondorioz, ikasleek; laguntza, zaintza eta zerbitzu berezia behar dituzten ikasleek alegia.

Ikasturte bakoitzean, hezkuntza behar bereziak dituzten ikasleen kopurua alda daiteke baina kopurua goranzkoa dela konfirmatzen da urtez urte. Ikasturte bakoitzean, hiru hilabeteetarako lan-pilaketako kontratuak egiten dira ikasleek ikasturte osoa unibertsitatean emango dutenean; amatasun bajak eta gaixotasun iragankorrak ez dira dagokien bezala ordezkatzen (kasu batzuetan gainerako langileen artean banatzen dira zeregin horiek, eta haien lan-karga handitu ere). Era berean, zerbitzu gabe dauden ikasleei beraien kabuz moldatzea eskatzen zaien kasuak egon badaude, komunera joateko ere laguntzarik izan ez dutenak eta beste ikasleen laguntza eskatu beharrean aurkitu direnak kasu. Urriaren hasieran komunikabideetan salatutako azken kasua dugu Gasteizen. Iaz beste kasu bat ezagutzera eman zen. Beste batzuk, aldiz, ez dira hedabideetara heltzen, baina ikasleek eta langileek pairatzen duten ohiko egoerak dira tamalez.

Zerbitzuaren arduradunek eta Pertsonaleko Buruek dute giza baliabideak eta bitarteko teknikoak kudeatzeko ardura, baina orain arte izan diren Ikasleen Errektoreordeek eta Zuzendaritza taldeak dute erantzukizun nagusia. Laguntza espezialisten eta zeinu hizkuntza interpreteen lan-poltsak hornituta daude, eta lan-baldintza duinetan lan egiteko langile ugari dago prest.

Antza denez, ez da nahikoa LAB-ek egoera hauek behin eta berriro unibertsitate barruan salatu izanak, ezta ere Ikasleen Errektore desberdinekin zerbitzua egoki kudeatzeko hitzartutako konpromisoak… Falta zitzaiguna, entzun behar izan dugu campus batean ikasle bakarra artatu behar izatea “despilfarroa” dela. Aizue, ikasleen eskubideak bermatzea ez da despilfarroa. Inklusio Planak izanik, Ezgaitasunak dituzten Pertsonentzako Zerbitzua izanik, ikasleei behar bezalako zerbitzua ematea ez da despilfarroa. Behar bezalako zerbitzu duina ez ematea bai da lotsagarria.

Emandako hitza ez dute behin ere betetzen. Salagarriak diren egoerak behin eta berriro jasan behar ditugu. Noiz arte? Noiz arte utziko dute pertsonen duintasunarekin jokatzeari? Ikasleen eskubideak bermatu ditzatela behingoz. Langileen lan-baldintzak duindu ditzaten. Nahikoa da!

Ikasleei kalitatezko arreta eta zerbitzua emateko utzikeriak ez al du zerikusirik izango zerbitzua zaintza zereginei loturikoa eta feminizatua izatearekin?

Zerbitzua duindu behar dute. Eta horretarako ezinbestez kontratu duinak bermatu behar ditu unibertsitateak. Ikasleen eskubidea da laguntza ikasturte hasieratik bukaerara arte izatea etenik gabe.

Ezin dugu onartu bikaintasuna aldarrikatzen ari zareten unean horrelako zerbitzuen kudeaketa edukitzea.

 

 

 

2019an DSBE %2,25 igotzeko Lakuak egindako proposamena ez-nahikoa da murrizketen bidea betierekotzen duelako

LABen iritziz Lakuaren proposamena ez-nahikoa da murrizketen bidea betierekotzen duelako. Gainera, murrizketak indargabetzea eskatzen du sindikatuak diru-sarreren errenta nahikoa bermatu ahal izateko zenbatekoari dagokionez eta honetaz aparte, pertsona gehiagorentzat irisgarria izango dena.

Egungo DSBEren zenbatekoa ez da nahikoa, pobreziaren atalasetik behera dago eta gainera, ez da Lanbidearteko Gutxieneko Soldatara heltzen. Urteetan zehar behin baino gehiagotan murriztu dute, 2008ko legearen hasierako aurreikuspenetatik %13,5 murriztu delarik eta 2009tik 2017ra %11,9ko eroste ahalmenaren galera pilatu duelarik.

Murrizketen bidean sakontzen du Jaurlaritzaren proposamenak, hauek indargabetu ez dituelako. Hortaz, proposamen ez-nahikoa da, diru-sarreren bermearen eskubidearen debaluazioan sakontzen duena.

Hauxe da LABetik proposatzen duguna, hainbat foro eta Parlamentuko agerralditan adierazi dugun moduan:

• DSBEren erreformako eztabaidak EAEk behar duen babes sozialeko ereduaren inguruko eztabaida zabaltzea. Eztabaida horretan agerian utzi beharko litzateke lan harreman eta gizarte segurantza gaietan dugun eskuduntzen gabeziak behartzen gaitu Madrilen erabakitako lan erreforma eta pentsioen murrizketen ondorioei DSBEren bidez aurre egin behar izatera.

• Bizi ditugun lan- eta jendarte-prekarizazio prozesuei aurre egitea, egiten ari diren enplegu politika aktiboak patronalaren neurrira egindakoak baitira, prekarizazioa sustatu eta saritzen dutenak.

• EAEk BPGarekiko gastu soziala igotzea Europako batazbestera iritsi arte.

• Neurriak ezartzea DSBE jaso lezakeen baina egiten ez duen %30ak eskuratu ahal izateko.

• Proposamenak izan lezakeen genero-eragina txertatzea.

• Sistemaren iraunkortasuna ez da oinarritu behar okerren dauden pertsonentzako baliabideen murrizketen, erreforma fiscal justu batean baino, iruzurra borrokatzearekin batera.

Amaitzeko, eta esparru honetan bizi dugun atzerakada kontuan izanik, beharrezkoa da prekarietatea eta pobreziaren kontrako borroka agenda politikoaren erdigunean jartzea. Horretarako, LAB parte duen Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak martxan jarri du Herri Ekimen Legegiblea, egungo babes sozialeko sistema aldatu eta hobetzea duena helburu moduan.

 

 

 

Cristina Uriarte buru duen Hezkuntza Sailaren jarrera maltzurra gogor salatzen dugu, eta sinatutako akordioak berehala betetzea exijitzen diogu

0

LABek joan den udaberrian Heziketa Berezian, Sukalde eta Garbitzaileetan, Haurreskolak Partzuergoan eta Irakasleen kolektiboan erdietsitako akordioak bete ditzala exijitzen dio Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailari. Hori eskatuz, idatzia erregistratu du gaur LABek Lakuan. Kolektibo hauetan langileon borrokari esker lortutako aldarrikapen asko betetzen ari badira ere, guretzat berebiziko garrantzia duten hainbat puntu ez ditu bete. LABentzat marra gorriak eta lehentasunezko aldarrikapen izan zirenak aplikatzeko borondaterik ez du erakutsi gaur arte. Eta ez dugu inolako aitzakiarik onartuko, hilabeteetako epea eduki baitu akordioaren puntu guztien aplikazioa planifikatzeko.

Gauzak horrela, Irakasleen kolektiboan, ordezkapenak kasu askotan ez dira lehen egunetik bete eta 60 urtetik gorako ordu lektiboen murrizketa arreta zuzenik gabe ez da gauzatu. Gaur bertan komunikatu bat atera du Hezkuntza Sailak gaurtik aurrera ordezkapenak beteko dituela adieraziz, baina LAB benetan ere hitza betetzen duela arte gainean egingo gara eta beharrrezko izango balitz, eskuhartzeko prest. Gainera, oraindik ere Mahai Orokorrean proposatutako aldagaiak ez dira gauzatu. Heziketa Berezian, besteak beste ez dute Fisioterapeuta, Gizarte laguntzaile edota Terapeuten ekiparaziorik aplikatu. Sukalde eta Garbitzaileetan laguntza kontratuekin arazo larriak ditugu eta Haurreskolak Partzuergoan, akordioaren segimendu batzordea blokeatuta daukagu eta ordezkapenak betetzea baldintzatua jarraitzen du.

LAB, sinatutako akordioen defentsan sutsuki arituko da. Langileon borroka eredugarriari esker lortutakoa ez aplikatzea ez diogu inola ere onartuko Lakuako Hezkuntza Sailari, eta bere jarrera baldar eta arduragabea aldatzen ez bada, erantzuna artikulatzea beste biderik ez digu utziko. Akordioetan sinatutakoa inplementatzeko eta lan baldintzak hobetzeko borrokan jarraituko dugu!

LABek, bai akordioetara iristeko zein mobilizatzeko duen gaitasuna argi erakutsi du behin baino gehiagotan. Gure erantzukizuna da lau kolektibo hauetan lortutako akordioak defendatzea, babestea eta betearaztea, hezkuntzaren kalitatean eta eskaintzen dugun zerbitzuan duten eragin zuzenarengatik. Eta zalantzarik gabe Hezkuntza Sailarengan kokatzen dugu ardura politiko guztia: gatazka ondo itxi eta hitzartu duen hori betetzea. Horrela ez balitz, honek ekar litzakeen ondorio guztien erantzule zuzena egiten dugu. Guzti honengatik, Hezkuntza Saila interpelatzen dugu, hitz polit eta borondateetatik haratago, sinatutako akordioak bere osotasunean berehala bete ditzan.