Urriaren 12an, beste urte batez “Hispanitate Egunaren” ospakizuna inposatzen zaigulako, lan egutegi propio bat aldarrikatzen ari gara. LAB sindikatuak, aurtengoan ere, planto egin die inposatutako jai egunei. Espainiak Amerikako lurraldeak bortizkeriaz konkistatu eta kolonizatu izana eta bertan egindako gehiegikeriak gogoratu eta ospatzeko helburuz inposatua izan zaigun jai egun horretan zer ospaturik ez dugu. Hala, LAB sindikatua lanean dago urriaren 12an ere. Hala, egoitzak zabalik ditugu.
Bilbao-Basurto ESIko zuzendaritzak ez du baimenik eman ospitaleko Kanpo-Kontsultetan Zigor Merodio presoaren “Zorroztarria” eskultura-lanak jasotzen dituen argazki erakusketa egiteko, hau Edu Martinezen argazkiekin eta Alaitz Areitio eta Jon Troitiñoren testu eta bertsoek lagunduta dago egiteko. Erakusketa astelehenerako, urriaren 15ean, zegoen aurreikusita eta zuzendaritzaren debekua atzo bertan jakinarazi ziguten, urriaren 11an azken momentuan.
Baimenik ez izateko eman diguten zergatia zera da: erakusketaren gaiak osasun gaiekin ez daukala zerikusirik. Harritzekoa da erantzuna, kontuan hartuta baimena eskatu genuenean argi utzi genuela erakusketaren izena, egilea eta eskulturetan oinarritzen zela, eta momentu horretan ez zitzaigun inolako arazorik planteatu.
Zoritxarrez, hau da bigarren aldia Osakidetzak honako erakusketa zentsuratu egiten duela. Aurreko batean, Donostia ESIko zuzendariak debekatu egin zuen, uztail hasieran.
Zentsura hutsezko kasu baten aurrean gaude, inposaturiko zigorra betetzen ari diren pertsona preso batzuen adierazpen artistikoa zentsuratzeko inolako arrazoirik gabe. Osakidetzak, kasu honetan Bilbo Basurtoko zuzendaritzak, bere irizpidea inposatu du eta bertan behera utzi du Euskal Herriko toki askotan ikusgai egon den erakusketa. Horrela ulertzen du Osakidetzak adierazpen askatasuna.
Debekuari erantzunez, eta Donostia ospitalean egin genuen bezala, LABek ospitaleko atariraino eramango du erakusketa, mundu guztiak ikusi ahal izateko Osakidetzak bai ala bai estali nahi duen hori. “Zorroztarria” ikusgai izango da Bilboko Basurtoko ospitalean, astelehenean (urriak 15) eguerdiko 12etan, Gurtubay bus geltoki parean.
Iragan urriaren 5ean bi orduko lanuztea egin eta gero eta urriaren 11n egun osoko greba egin eta gero, hitzarmenaren negoziazioan enpresako zuzendaritzarekin akordiorik lortu ez dutenez, Elkarkide SL-ko enpresa batzordeak (LAB, CCOO, UGT) erabaki du, greba batzarraren babes osoarekin, hurrengo egunetan lanuzte partzialak egitea: urriaren 22, 23, 24, 25, 26, 29, 30 eta 31n, eta azaroaren2, 5, 7, 8, eta 9an.
Aurreko asteazkenean negoziatzen ibili ziren enpresa batzordea eta Zuzendaritza, eta ahoz adierazi zuten akordioa bazegoela, baina gero Zuzendaritzak ez zuen akordio hori paperean jarri nahi izan.
Aldeen arteko ezberdintasunak txikiak dira. Zera eskatzen dute langileek: kanpoan lan egiten dutenen bajak %100ean osatzea lehenbiziko 5 egunetan, eta lehenbiziko 3 egunetan enpresak ordezkatzen ez dituztenen kasuetan; eta Zentro Okupazionaleko langileek beraiek aukeratzea noiz hartuko dituzten lanaldi murrizketen egunak.
Elkarkide enpresak baditu hiru lan eremu: Gizarteratze Soziolaborala, Enplegu Zentro Berezia eta Zentro Okupazionala. Enpresa honek diru laguntza handiak jasotzen ditu hainbat administraziotatik.
Urteak pasa dira eta oraindik Iñigo Cabacasen kasuak irekirik jarraitzen du. Hurrengo astelehenean, urriak 15, kasuaren epaiketa berriro abiatzen da eta horren harira, epaiketaren inguruan sortu den dinamikarekin bat eginez, langile guztiei beraien elkartasuna adierazi dezaten eskatzen diegu. Urriaren 14an, arratsaldeko 19,00etan kontzentrazioa deitu da Albia lorategian eta ondoren, 20.00etatik aurrera, gaubela abiatuko da. Urriaren 15ean, epaiketa hasten den egunean hain zuzen ere, kontzentrazioa jarraia deitu da goizeko 08.00etatik arratsaldeko 12.00etara Albia lorategietan bertan.
Behin baino gehiagotan esan dugun bezala, Iñigo Cabacas BBVAko langilea zen hil zuten momentuan. Aldi baterako kontratua zuen Gran Via 12ko bulegoan kutxako lana egiteko eta gainera, aurretik ere beste bulego batzuetan lan egiteko kontratatua izana zen. LABek urte hauetan salatu izan duen bezala, ardura penal eta politikoak eskatzen ditugu. Bestalde, gure elkartasunik beroena adierazi nahi diogu familiari eta lagunei.
Haiek adierazi bezala, 4 dira ezinbeste bete behar diren printzipioak epaiketa honetan:
• Gertatutakoaren egiaren aitortza.
• Justizia; erantzuleek inolako pribilegiorik gabe egindako kalteagatik erantzun dezaten.
• Kaltetutako familiari kalteordaina.
• Berriro ez errepikatzeko bermea. Horretarako, ezinbestean, gaur egungo polizia ereduarekin
amaitu behar dugu.
Epaitegi Gorenak 2018ko urriaren 3an emandako sententziaren arabera, Gizarte Segurantzatik jasotako amatasun prestazioak ez dira lan etekin gisa hartuko, eta, beraz, ez zaie PFEZ deskontatu edo erretenitu behar.
Garaipen honek, errauskailuaren aurka borrokatzeko indarrak biderkatu behar dizkigu, beraz, jendarte osoari dei egiten diogu hurrengo urriaren 27ko manifestazioan parte hartzera.
Ainhoa Intxarraundieta GHKko presidentea eta Iñaki Errazkin Gipuzkoako Foru Aldundiko Ingurumen diputatu zirela, Zubietako Erraustegi plantaren lanen kontratua etetea erabaki zuten, erabaki hau, LABen ustez, hartu zitekeen erabaki zuzenena eta bakarra zen, erabaki horrek gainera, babes sozial eta sindikal zabala zuten. Plantaren kontratua etetea arduraz jokatzea izateaz gain, juridikoki zuzena izan da hasierako momentutik.
Hurrengo hauteskundeetan EAJ eta PSE Gipuzkoako Aldundiaren Gobernura heltzearekin batera, erabaki horretan atzera egin zuten, baina ez hori bakarrik, GHKk, Fiskaltzarekin batera EH Bilduko arduradun ohien aurka egin zuten mendeku gosez, eta zigor eredugarriak eskatuz. Intxaurrandieta eta Errazkinek, Zubietako plantako lanak geratzeko erabakia hartu zutenean, Gipuzkoako hautesleek emandako mandatua betetzen zuten, eta horren aurreran, interes pribatuak babesten dituztenek, eredugarria izan behar zen 46 milioi eurotako zigorra eskatzen zieten, agintari ohien bizitzak guztiz baldintzatuz, eta aurrekariak jarriz. Hemen nork agintzen duen, nahiz eta gobernuan ez egon, argi utzi behar zuten.
Kontratua eteteak diru-galerak ekarri zituela adieraziz jo zuten auzibidera, eta epaiak pertsona hauek zigortuko zituen beldur ginen, kasua guztiz politikoa dela deritzogulako. Zorionez, ez da horrela izan, eta Estatuko Kontu Auzitegiak, EH Bilduko arduradun politikoen jarduera egokia zela dio, erabaki honen aurrean helegitea aurkeztu badezakete ere, eta garaipentzat hartzen dugu dagoeneko. EAJ eta PSEko gaur egungo gobernuari, atzera egin dezala exijitzen diogu, inoiz hasi behar ez zen auzibidea bere horretan utzi dezatela, eta herritarrei erreparatuz, Zubietako errauste plantaren lanak bertan behera utzi ditzatela, gipuzkoarren osasunaren eta ingurumenaren mesedetan.
EAJ eta PSEren jarduna, guztiz antidemokratikoa eta arduragabea dela deritzogu. Antidemokratikoa, interes orokorraren aurrean, interes ekonomiko pribatuak kokatzen dituztelako, eta legitimoa zen gobernu baten erabakiak auzitan jarri dituztelako, bi pertsonen bizitzak guztiz baldintzatuz gainera. Eta arduragabea, agerikoa delako nolako oposizioa daukan proiektu honek Gipuzkoako jendartean, gipuzkoarrak beraien ingurumenagatik eta osasunagatik kezkaturik daudelako. Ez hori bakarrik, planta honen inposizioaren aurrean, egingarriak diren beste bilketa eredu alternatiboak atzera bota dituztelako.
Gutxienez 57 langile hil dira aurten lanean, Hego Euskal Herrian, horietako azkena Zizurkilen. Azken lan heriotza hau salatzeko, elkarretaratzera deitu dugu gaurko euskal gehiengo sindikaletik, Zizurkilen bertan.
Erandioko Sanitas Loramendi helduen egoitzako langileek irailaren 17an hasi zituzten eguneroko lanuzteak, bertako garbitzaileei lanaldiak luzatzea eskatzeko. Gaur mobilizazioa egin dute Bilboko Guggenheim aurrean.
Guggenheim aurrean mobilizatu dira gaur Erandioko Sanitas Loramendi helduen egoitzako langileak, hainbat enpresek, prekarietatea baliatuta, “artelan itzela” egiten dutela salatzeko; sektore feminizatuetan hedatua dagoen praktika, bereziki.
Hain zuzen ere, Loramendiko langileak geba mugagabean daude irailaren 17az geroztik, garbiketako lan taldearekin elkartasunean. Hamahiru langile daude garbiketa taldean, sukaldea, garbitegia eta solairuetako garbiketa egiteko. 15 urte daramate lanaldi partzialarekin, eta egoera horrek are eta gehiago areagotzen du prekarietatea. Langile hauei lanaldi osoa eman diezaieten ari dira greban, eta, gaur iragarritakoaren arabera, lanuzteak indartuko dituzte: urriaren 20tik aurrera, 24 orduko greba mugagabeari ekingo diote. Hala adierazi dute agerraldian irakurritako adierazpenarekin.
La Navaleko gaiari buruz hitz egin dute gaur Gasteizko Legebiltzarrean, eta gure ordezkariak bertan izan dira entzule gisa. Honekin batera, ordezkari hauek agerraldi bat egin dute Legebiltzarrean bertan, komunikabideen aurrean, eta sindikatuaren posizioa adierazi dute. Hain zuzen ere, Legebiltzarreko alderdiei helarazi diegu gure iritzia.
Hauxe da gaurko agerraldian adierazi duguna:
LAB sindikatutik, jada 2005. urtean eta beste sindikatu batzuekin batera, proposamenak egin genituen La Naval-en eta Euskal Herriko ontziolen biziraupena bermatzeko. LABek beti salatu izan du La Naval-en pribatizazioa, horren aurretik zein ondoren egin den kudeaketa txarra, etorkizunerako bideragarritasun plan erreal bat ez izatea eta, batez ere, gure herrian sektore estrategikotzat ez hartu izana; eta ondorioz, Eusko Jaurlaritzaren utzikeria (argazki polit batetik haratago) eta gure erabaki propioak hartzeko gogo falta edota ezintasuna; berton lan egiten badugu, berton erabaki behar dugulako!
Orain, eta horren garrantzitsua den proiektu bat hiltzen utzi eta gero, itxi egin behar dela esan digute. Lana daukan enpresa bat? Nola uler daiteke hori? Orain 20 urte hiltzear zegoen enpresa bat eta ekimen eta plan estrategiko gabe, bizirautea lortu duena. Horregatik, argi dago, konpromiso politikoa badago, etorkizunerako proiektu erreala badago eta sektorearen estrategikotasuna onartzen bada, LA NAVAL-ek etorkizuna dauka eta bizirik mantendu behar dugu.
LA NAVAL beharrezkoa da Euskal Herriaren industriarentzako eta ontziolen sektorerako; lana dauka, proiektuak dauzka, eta Ezkerraldearentzat eta pertsona guztiontzako beharrezkoa da. Gainera, zonalde horretako desindustrializazioarekin gelditzeko eta zonaldearen txikizioarekin bukatzeko bide ezinbestekoa da. Pertsona askoren bizitza ez txikitzeko ere ezinbestekoa da La Naval bizirik mantentzea.
La Navali buruz hitz egiten entzuten dugunean, inork ez du eragindako pertsona guztietaz hitz egiten, azpikontratatutako langile guztiez edota zerbitzu ezberdinak eskaintzen dituzten langileez. Zer gertatuko zaie langile horiei guztiei La Naval itxiz gero? Nork begiratzen die pertsona horien egoera eta etorkizunari?
La Navaleko azpikontratetan lan egiten duten langileak 1.800 inguru dira, ahaztuak eta alde batera utziak. Ez zaie eztabaida foroetan parte hartzen uzten eta, ezta irtenbidearen parte izaten ere. Beti bezala, eta zoritxarrez, ez da azpikontratetako langileez hitz egitea interesatzen.
Horregatik guztiagatik, eta La Navaleko azpikontratetako LAB sindikatuko ordezkari garen bezala, zera eskatzen dugu:
1. La Navalen bizirautea bermatu dadila etorkizuneko proiektu erreal batekin eta euskal industrian sektore estrategikotzat hartu dadila.
2. Krisi honen eraginpean dauden eragile guztien parte hartzea bermatu dadila; azpikontratetako ordezkariak, eraginpeko zerbitzuak eta Ezkerraldeko eragileak.
