2026-01-25
Blog Page 710

Enpresa bakarraz hitz egiten hasi aurretik, langile eta zuzendaritza egitura adostu beharra defendatu dugu EITBren parlamentuko ponentzian

0

Gasteizko parlamentuko "EITBren birmoldaketarako ponentzia" dela eta, EITBko LAB gonbidatua izan da bere diagnostikoa eta proposamenak aurkezteko. Kontratazio kudeaketa eta azpikontratazio arazoak azalduta, proiektua berritu nahi bada halako arazoak lehenbailehen zuzendu behar direla ohartarazi dugu, langile egitura zehaztuz eta gestore sistema iluna bertan bera botaz. EITBko lantokiak batzekotan langile ikuspuntu batetik zein irizpide bete beharko ziren ere azaldu du LABek.

LABek lan ikuskaritzan eta epaitegietan jarritako salaketak direla medio, dagoeneko ETBn 70 langile ingururen kontratuak "mugagabe ez finko" bihurtu dira, eta EITBNETen egituraren %68a ere egoera horretan dago. Eusko Irratian ere ematen ari den kontratazio eredua dela eta, arazoak errepikatzeko mehatxua dago. Gestoreen sistema ilunak eta iruzurrezkoak ere egituran du eragina, irabazitako sententzia batek horra apuntatzen du eta.

Irratiko lan poltsaren kudeaketak euskarari kalte egingo diola ere salatu dugu. Euskal Telebistari dagokionez, euskarazko eta erdarazko albistegiek egitura propioa behar dutela defendatu dugu, zehatzago, albistegi bat Miramonen eta bestea Bilbon ekoizteko aukera probestu egin behar dela, euskararen eta Miramongo egituraren mesedean.

Azpikontratazioaz ere aritu gara ponentzian eta negozio horrek dakarren prekaritatea eta albistegien kontrola salatu dugu, etorkizuneko EITBk onartuko ez lukeena. Langile egituran duen eragina azaltzeko datu bat eman dugu: Miramonen 155 ordenagailutik gora dago ekoiztetxeen eskura, eta azken urteetan langile egitura 180tik 120ra jaitsi da . Langile asko dago azpikontratatuta, eta EITBko kontratua izatekotan benetako langile egituraren ideia emango liguke. Platoak lanez gainezka daude eta ETBko kontratua egin ezkero ez da garestiago aterako.

Bestalde, EITBko sozietate guztiak enpresa bakarrean biltzera jo behar badute, hainbat printzipio zaindu beharko ziren: kazetariak "langile orkestra" multimedia baino, medio guztietarako lan egingo lukeena alegia, kazetari bimediaren figura lehenesten dugu, Telebista eta Interneterako zein Irratia eta Interneterako; era berean, lantoki bakarrean aritzeak lan baldintza berdinak edukitzea dakarrenez, logikoena guztiok lan hitzarmen bera edukitzea izango zen; baita garapen profesionalari bere zentzua eman, aukera berdintasuna bermatuta.

Jakina, EITBko LABen iritziz komunikabide publiko berritu horrek zein langile egitura behar duen zehaztu behar da, lehenengo eta behin irregulartasun guztiak zuzenduta, gestore sistema kasu. Eta bai, erabaki potoloak hartu aurretik, akatsak ez errepikatzeko.

 

 

 

EAEko aurrekontu proiektua zuzentzeko exijitu dugu, behar sozialei erantzun ahal izateko


LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk eta Ekintza Sozialeko idazkari Bea Martxuetak agerraldi bat egin dute, Bilbon, EAEko aurrekontuen inguruan. Hain zuzen ere, 2019rako aurrekontu proposamenaren azterketa egin du sindikatuak, eta honen aurrean, eskatzen ditugun lehentasunezko neurrien berri eman dugu. Zentzu honetan, gaiaren inguruko txostena aurkeztuko dugu agerraldian. LABek dauden behar sozialei erantzuteko lehentasunezko neurri hauek eskatzen ditu: enplegua duintzeko aurrekontuak; behar sozialei aurre egiteko aurrekontuak; sektore publikoan enplegua egonkortzera bideratutako aurrekontuak; industria politika eraginkor baterako aurrekontuak.  


Aurreko urteen bide beretik doazen aurrekontuak direla nabarmendu dugu agerraldian; ez dira aurrekontu burujabeak eta sozialak, ezta parte hartzaileak ere.

Aurrekontu hauek ez dute balio errealitate soziala aldatzeko. Ez dute ditugun erronka ekonomiko eta sozialei aurre egingo dien sektore publikoa ez eta politika publikorik bermatzen. 

Ez dira sortzen den aberastasuna hobe birbanatzeko aurrekontuak izango. BPGrekiko gastu sozialen bilakaera murriztuz doa.

Sindikatuaren ustez, aurrekontuen eztabaida ezin da gastuen eztabaidara mugatu. Zerga poltika aldatu eta sarrera gehiago egoteko aukerari uko egiten zaio, patronalaren neurrira eginiko zerga poltika dagoelako hemen.

Uste dugu zerga iruzurrari aurre egin eta zerga politika progresiobago baten alde egin behar dela. EAJ, PSE, PPren artean eginiko azken zerga erreforma bertan behera uztea eskatzen dugu eta zerga politika berri baten aldeko eztabaida soziala aldarrikatzen dugu.

Politika publikoetarako eta gastu sozialerako dirua mugatzen duten aurrekontuak dira. Gastu topea onartu eta zorra ordaintzeari lehentasuna ematen zaio.

Europako beste herrialde batzuekin alderatuz, argi ikusten da zerbitzu sozialetara bideratzen den dirua ez dela nahikoa.

Era berean, berretsi dugu ez direla aurrekontu parte hartzaileak izango. Eztabaida sozialari uko egiten zaio.

Honela gauzak, LABek dauden behar sozialei erantzuteko lehentasunezko neurri hauek eskatzen ditu:

• Enplegua duintzeko aurrekontuak
• Behar sozialei aurre egiteko aurrekontuak
• Sektore publikoan enplegua egonkortzera bideratutako aurrekontuak
• Industria politika eraginkor baterako aurrekontuak

Azken batean, aurrekontu proiektu hau zuzentzeko exijitzen dugu egungo behar sozialei erantzuteko.

 

 

 

Darponek EPEari buruz proposatu duena irtenbide faltsua baino ez da

0
Osasun Sailburuak eta Osakidetzako Zuzendariak inora ez doan bidean beste urrats bat baino ez dute eman gaurko agerraldian aurkeztutako neurriekin. Jakinarazitako EPE berri baten neurriok filtrazioen eskandalua estaltzea eta modu faltsuan ixtea baino ez dute helburu.

Darpon eta Mugica jaun-andereek haratago joan behar dute, ausardiaz jokatu, gertatu dena guztiz argitu arte, eta, bestaldetik, eztabaida ireki baten emaitza bezala kategoria guztiak jasoko lituzkeen EPE eredu berria martxan ipintzeko.

Zentzu honetan, LABek honakoak adierazi nahi ditu:

• EPE eredu berriaz hitz egin baino lehen, filtrazioen inguruan gertatu dena argitu behar da: zein kategoriatan filtratu zen informazioa, zelan filtratzen den informazio hori eta nortzuk diren errudunak eta onuradunak. Filtrazioen arduradun aktibo eta pasiboen zein filtrazioen onuradunen gaineko neurriak hartu behar dira.

Era berean, azterketak kategoria gehiagotan errepikatu behar dira, baina hori egin baino lehen, epai-mahaiak aldatu behar dira eta gertatu dena argitu. Osakidetzak zirkoa utzi behar du eta arduraz jokatu, nahi duten ikerketa hartu eta lanean serio hasi. Izan ere, Osakidetzak berak eskatutako Oviedoko ikerketaren emaitzen arabera, Osakidetzak 3 kategoriatako 5 azterketak errepikatzeko erabili diren irizpideei jarraituz, 17 kategoriatan errepikatu beharko lirateke azterketak. Lotsagarria.

• EPE eredu berria negoziazio eta eztabaida ireki eta serio baten emaitza baino ezin da izan, non, beste eragile batzuen artean, Mahai Sektorialeko sindikatuok gauden. Negoziazio hori ez da eman gaur arte. Ez ditugu onartuko aldebakarreko neurri isolatu eta partzial batzuk, hauek eskandalua estaltzea baino ez dutelako bilatzen. Non dago eztabaida prozesu hori? Darponen hitzetan, eztabaida bat emango da Jimenez Asensio adituak egindako txostena abiapuntu hartuta, baina ikusitakoa ikusita ezin ditugu sinestu sailburuaren hitzak.

Ildo berean, EPE eredu berri hori kategoria guztietarako izan behar da, ez soilik fakultatibo espezialisten kategorietarako. Izan ere, Osakidetzako EPE ereduaren ajeak ez dira soilik filtrazioak, arazoen zerrenda askoz luzeagoa da: azterketa mota, gaitegiak zelan eta zein gairekin osatzen diren, baremazioak, kudeaketa egiteko pertsonal falta (espero dezagun Mugica andereak iragarritako Giza Baliabideen arloaren berrantolaketak honetan laguntzea), tasak, euskararen tratamendua, etab. Adibidez, LABek jarraitzen du aldarrikatzen oinarrizko neurri bat: behin EPE bat gaindituta, nota hori mantendu ahal izatea hurrengo deialdi guztietarako, nota igotzeko aukera emanda gainditutako nota galtzeko arriskurik gabe.

Hau esanda, hamaikagarren aldiz esan nahi diegu Osakidetza eta Sailburuari hau ez dela bidea eta LABek ez duela onartuko ustelkeria administrazio publikoan. Gertatu dena muineraino ikertu eta EPE eredu serio baten aldeko negoziazio abiatzeko prest badaude, LABekin konta dezakete; bestela, aurrean izango gaituzte.
 

 

 

Miasa Pamplonak deslokalizazio prozesu bat abiatu du kaleratze kolektibo prozedimentu baten bidez.

0

Miasa Pamplonak enplegu erregularizazio expediente bat abiatzeko asmoa iragarri du egun mekanizatuen eremuan duen lan falta gainditzeko neurri gisa. Horrela jakinarazi dio alde sozialarigaur bertan, 2018ko azaroaren 8an. Neurri hau, aste honetan bertan publiko egin duen Plan industrialean jasotzen da.

LAB-ek erabaki honek kutsu empresarial hutsa duela salatu nahi du eta beraz, neurria ez doa egun existitzen den proiektu gabeziari irtenbidea ematera zuzendua. Enpresa da aldebakartasunez mekanizatuen eremuan deslokalizazioa gauzatzen ari dena, lan balditza okerragoak dituen beste planta batzuetara proiektuak eramanez. Gure ustez, plan Industrial bat beharrezkoa da, baina enplegua eta lan baldintzak bermatuko dituena, ez kaleratzeak gauzatzeko aitzakia izanen dena.  

 

 

Aldarrikapen historiko bat lortu dugu EAEko Heziketa Berezian, fisioterapeuta, lan-terapeuta eta gizarte langileen soldatak maisu eta maistrenekin ekiparatzea

Argi daukagu hurrengo erronka Lan Hitzarmen berri baten negoziaketa izango dela. Denon laguntza eta lankidetzaz lortuko dugu gure lan egoerak merezitako duintasun eta aitortza izatea.

Fisioterapeuta, Lan-Terapeuta eta Gizarte Langileen ordainsarien ekiparazioa abenduko nominatik aurrera gauzatuko da. Gaur goizean administrazioarekin izandako Mahai Negoziatzailean, 3 kategorien ordainsarien ekiparazioa baimentzen duen lan hitzarmenean sartu beharreko dokumentua sinatudugu.

Aurreko ikasturtean egindako mobilizazioei esker akordio duin bat lortu genuen gure kolektiborako. Beste puntu batzuen artean, Fisioterapeuta, Lan-Terapeuta eta Gizarte Langileen ordainsariak maistra-maisuekin ekiparatzea adostu genuen. Akordioan jasota zegoen moduan, administrazioak urtarrilaren 1etik indarrean sartzeko ahaleginak egingo zituela esan bazuen ere, LABetik gertutik jarraitu diogu gaiari eta gaur bertan sinatu dugu atzerapenen ordainketa baimentzen duen dokumentua. Esandako 3 kategoriek abenduko nominan jasoko dute urtarrilaren 1etik dagozkien atzerapenak. Horretarako gaurko bileran Lan Hitzarmenean sartuko den kategorien funtzioetan aldaketa bat sartu dugu sinatutakoa betetzeko.

LAB akordioa gauzatzeko lanhandia egiten ari da, jarraipen zehatzak egiten ari gara ikastetxeetan, berritzegune eta langileekin. Bermatu beharreko eskubideak argituz eta sortzen diren arazoei irtenbidea eman nahian.
 

 

 

Borroka eta antolaketa dira Bizkaiko metalgintzan hitzarmen duina lortzeko bide bakarra

0

Gaur, azaroaren 9an, Bizkaiko metalgintzako mahai negoziatzailearen 12. bilera egin da. 12 bilera eta gero, blokeoa erabatekoa da inongo puntutan ez delako akordiorik lortu. FVEM patronalak sindikatuon proposamen guztiak baztertu ditu.

12 bileretan lortu ezer lortu ez duen negoziazio mahaian jarraitzeko beharra justifikatzeko nahian, CCOOek proposamen berri bat egin du. Proposamen hau CCOOek patronalari bere egunean eskatutakoaren azpitik dago. Horrela, CCOOek galdutzat ematen du aurreko urte guztietako soldata, lanaldia jaistea; ebentualitatea, ABLEak edo azpikontratazioa bezain elementu garrantzitsuak arautzeko edozein aukera…

LABek uste du hori ez dela bidea. Ez da proposamen arazoa, negoziatzeko borondatea eta langileen lan eta bizi-baldintzak hobetzekoa baizik. Adibide grafiko bat jartzea goaz. Gaur, FVEMek patronalak albo batera utzi utzi du 250 langiletik beherako enpresetan berdintasun planak egitea legea ez dituelako horretara behartzan. Hori al da patronalaren borondate negoziatzailea? Metalgintzako aukera berdintasuna eta sektoreko generoaren araberako diskriminazioari ez zaio aurre egiten eta normalizatu egiten da patronala ez dagoelako horretarako behartuta. Lotsagarria da.

Pasatzen den bilera bakoitzeko, argi baino argiago gelditzen da borroka eta antolaketak soilik lorutko dutela hitzarmen duina Bizkaiko metalgintzako langileentzat. Metalgintzako enpresek 1.300 milioi eurotako irabazi garbiak aitortu zituzten 2016an. FVEM esan zuen 2017an %4,5 egin zuela gora fakurazioak. Urte bikaina izan zela esan zuten. 2018rako aurreikuspenak ere oso onak dira. Testuinguru honetan, sindikatu moduan dugun betebeharra da eskubideok defendatzea, ez patronalari nahikoa iruditu arte amore ematea.

Beste sindikatuei, ELA, CCOO eta UGTri dei egiten diegu hitzetatik ekintzetara pasa daitezen. Argi baldin badugu patronalak ez duela eduki duinik izango sindikatuon presiorik gabe, zeren zain daude mobilizazioei ekiteko? LABen argi dugu, borroka eta antolaketa dira bide bakarra lan-zentro guztietan, handi zein txikiak. Elkarrekin lor dezakegu.
 

 

 

Eskoletako jangela eredua aldatzea, presio sozialaren bitartez baino ez dugu lortuko

Lakuan gaur izan den eskola jangelen botzordea bukatuta, hilabeteak eskola jangelen ereduaren aldaketarako proposamenean aldatzeko lanean ari diren eragile sozialei zoriondu behar diegu.
Alde ezberdinetatik buruturiko presioari eskerrak, Hezkuntza Saila arlo batzuetan aldaketatxo batzuk egitera derrigortu dugu.

Nahiz eta Hezkuntza Saileko proposamena ez zaigun zehatza iruditzen eta jangelaren batzordean parte hartu duten eragile ezberdinetako aldarrikapenetatik hurrun badago ere, argi geratu da presio sozialaren bitartez bakarrik lor daitezkela aldaketak politika publikoetan.

Parametro berdinetan adierazi nahi dugu baita, presio sozial berberaz lortu zela sukaldeak ikastetxeetara bueltatzea Eusko Legebiltzarrean berau erabakiz.

Eragile guztiei indarrak batzen jarraitzeko eskatu nahi diegu dinamika ezberdinen bitartez eskola jangelen eredua aldatzeko bidean. Bide honetan, sarri eskatu dugu LABetik alde guztiak eskola komunitatean subjektu izan behar garela, jangela hezkuntza eremu izan behar dela, autonomia izan behar duela, elikadura burujabetza ardatz izan behar duela eta prekarietatearekin bukatu behar duten lan baldintzak izan behar dituela.

Azkenik, Hezkuntza Sail honek, Eusko Legebiltzarraren aldetik jaso zuen eskaria bete gabe jarraitzen duela azpimarratu nahi dugu. Legebiltzarrak Sailari zera eskatzen zion: zor dezala, eskola jangelen eredua aldatzeko lan- mahaia. Lan-mahai hori lehen bait lehen martxan jartzeko exijitzen dio LABek Eusko Legebiltzarrari.

 

 

 

Lan heriotzak salatu ditugu Iruñeko Lan Ikuskaritzaren aurrean

Sarrigurenen, asteazkenean, 52 urteko langile batek bizitza galdu zuen, hustuketa-lanetan ari zen dumper batek harrapatuta. Gutxienez, 64 langile hil dira aurten Euskal Herrian, eta odoluste hau zein azken lan heriotza salatzeko elkarretaratze bat egin dugu gaur Iruñean, euskal gehiengo sindikalak deituta. Lan Ikuskaritzaren aurrean mobilizatu gara, hain justu.
 

 

 

Abenduaren 1ean Bilbon ontzigintza sektorearen defentsan egingo den manifestaziora deitzen dugu

0

Instituzioen utzikeriaren aurrean, mobilizazioa eta borroka dira bide bakarra. Horregatik, herritarrei abenduaren 1ean La Navaleko enpresa-batzordeak deituta Bilboko manifestazioan parte hartzeko deialdia egiten dugu, Ezkerraldea basamortu industrial bilakatzea eragozteko.

Hasteko, esan behar dugu Van Oord armadoreak bere ontzia La Navalen ez bukatzea ez dela ustekabekoa izan. Eusko Jaurlaritzaren eta Espainiako Gobernuaren porrot berri baten aurrean gaude, armadorearekin negoziatzekoa rdura hartu zutelako, eta negoziaketa hauek fruiturik eman ez dutelako.

La Navaleko egoera atzetik dator. Pribatizazioak, gero etorriko zenaren oinarria jarri zuen: estrategikoa den sektorea pikutara joan daiteke nahiz eta merkatua eta teknologia eduki, interes partikularrak lehenesten dituzten esku pribatuen esku geratzen bada. Oraindik ez dakigu Jaurlaritzak La Navalen sinisten duen. Etortzekoa zen inbertsorea ez zen etorri, eta orain ez dute akordiorik lortu armadorearekin. Kudeaketa negargarria.

Hala ere, armadorearen erabakia irmoa balitz ere eta ez negoziaketa estrategia, LABek La Navalek etorkizuna duela mantentzen du. Albistea txarra da, baina likidazioak aurrera egiten du, eta inbertsore bat etortzeko aukera mahai gainean dago. Gainera, gertatutakoak espekulazioa bilatu dezaketen inbertsoreak erakarri ditzake, diru publikoa jasotzea nahiko luketenak, eta prezio merkean inolako betebeharrik gabe.

Beraz, likidazio prozesuan inbertsoreei bi baldintza ezarri behar zaizkiela defendatzen du LABek: Batetik, langileekiko konpromisoa, eta ez soilik 177 langile zuzenekiko administradorearen txostenean aipatzen den moduan, 2.000 langileak izan behar dira konponbidearen parte. Bestetik, proiektu industriala eta etorkizunerako konpromisoak, espekulaziorik gerta ez dadin.

Gainera, administrazio publikoak proiektu berria lagundu beharko luke, egin den kudeaketa negargarriaren ostean.