2026-01-27
Blog Page 691

10 greba egun deitzen ditugu EAEko Gizarte Ekimeneko ikastetxeetan

0

Atzo izandako mahaian Gizarte Ekimeneko patronalek akordioetara iristeko erakutsitako borondate faltaren aurrean, mobilizazio eta greba dinamika gogortu beste biderik ez digute uzten ELA, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuoi. Gaur Bilbon egindako prentsaurrekoan iragarri ditugu grebak, urtarrilaren 16tik 25era bitarte izango direnak.

2017ko azaroan sindikatuoi negoziazio-mahaitik altxatu eta mobilizazio dinamika bati ekitea beste biderik ez ziguten utzi patronalek. Hamaika bilera ondoren lan hitzarmena berritzeko asmotan sindikatu guztiok adostasunez aurkeztutako plataforma bateratuan jasotako edukiei ez baitzieten erantzunik ematen.

Urtebete luzez mobilizazio ugari gauzatu ditugu langileok, hainbat elkarretaratze eta manifestazio, hainbat kanpaina eta ekintza, eta besteak beste langileen babes zabala izan duten 9 greba egun gauzatu ditugu urtebetean sakabanaturik. Gure mobilizazio egutegiak langileen aldarrikapenei erantzungo dieten proposamenak landu eta ekartzeko beta eman die patronalei, baina hauek ez dute inolako akordiorako borondaterik erakutsi denbora honetan guztian.

Azarorako sindikatuok deitutako 4 greba egunen bezpera arte itxaron zuten negoziazio-mahaia deitzeko, mahaitik altxatu eta urtebetera, eta azken greba egunetatik hilabetera. Azaroaren 16ko bileran egindako proposamena areago zen greba egunak desaktibatzeko saiakera bat, benetan negoziatu eta akordioa erdiesteko helburua zuen proposamena baino. Izan ere, mahaira ekarritako proposamenak ez baitzuen apenas aurrerapausorik suposatzen 2017ko azaroan -mahaitik altxatu ginenean- egin ziguten proposamenarekiko. Ez eta azaroaren 21ean posta bidez helarazi ziguten bigarren proposamenak ere.

Aurreko greba eta mobilizazioetan bezala, langileen aldetik babes zabala jaso zuten azaroko 4 greba egun horiek ere, aldarrikatzen ari garen edukiek duten langileen babes zabalaren erakusle.
ELA, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuon ustez onartezina da Kristau Eskola eta AICE-IZEIA patronalak gatazka honetan izaten ari diren jarrera oro har, eta bereziki atzoko negoziazio-mahaian izan zutena. Izan ere, azaroko 4 greba egunen aurretik egindako proposamen berbera jarri zuten mahai gainean, eduki gehigarririk gabe. Honek agerian uzten du akordioak erdiesteko patronalen aldarterik eza.

Arduragabekeria haundia da mahaitik altxatu eta 9 greba egun zein urtebete beranduago, langileen aldarrikapenei erantzuten dioten edukirik gabeko planteamendu berdintsuak errepikatzen jarraitzea, negoziazio itxura eman eta mobilizazioa desaktibatzeko nahian inolako aurrerapausorik ematen ez duten bitartean.

Sindikatuok akordioetara iristeko borondatea daukagu, eta prest gaude benetako negoziazio bati ekiteko, ez ordea mahaitik altxatzera eraman gintuen egoera berdinera itzultzeko, edukirik gabeko bilera kate batera alegia.

Agerikoa bada ere patronalak beraien hasierako posizioetatik mugiarazten ari garela, planteatutako edukiak eskasak izaten jarraitzen dute oraindik. Gai batzuk aipatu ere egin gabe jarraitzen dute, eta aipatutakoak gure eskaeretatik urrun daude oraindik. Irakasleen lan kargak arintzeko inolako proposamenik ez dago, ez eta administrazio eta zerbitzuetako langileen lanaldia nabarmen arintzeko ere. Haur Hezkuntzako lehen zikloko langileen baldintzetan eman da aurrerapausoren bat baina Hezkuntza Laguntza Espezialisten lan baldintzak nabarmen hobetzeko proposamen dezenterik ez dago. Matrikulazio jaitsieraren ondorioz lanpostua gal dezaketen langileak birkokatzeko akordiorako aurrerapausorik ere ez dago. Ezta Lanbide Heziketan lanaldia erregulatzeko planteamendu seriorik ere. Soldaten inguruan Hezkuntza Laguntza Espezialistak proposamenetik kanpo uzten jarraitzen dute, gainerakoentzat 2018rako proposamena erabat eskas geratzen da (%1,2 eta 1,9 bitartekoa), 2019rako egiten dena KPI aurreikuspenetatik behera dago, eta 2017rako proposamenik egin gabe jarraitzen dute, galdutako %12,4ko eroste-ahalmena berreskuratzetik oso urrun, beraz.

Hau horrela izanik mobilizazio eta greba dinamika gogortu beste biderik ez digute uzten, eta mobilizazio egutegia adostu dugu sindikatuok, urtarrilaren 16tik 25era bitartean izango diren 10 greba egun barne.

ELA, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuok eskatzen diegu Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako patronalei beren gain har dezatela langileen baldintzekiko duten ardura zuzena, eduki esanguratsurik gabeko proposamenak egiteari utzi eta langileen aldarrikapenei erantzungo dioten bideak lantzen zentratzeko. Aldi berean, Eusko Jaurlaritzari ere dagokion ardura bere gain hartu eta gatazka honetan jokatu beharreko papera joka dezala eskatzen diogu.

Hitzarmen berri baterako aldarrikapen nagusiak

Enplegua:
Akordio bat, enpleguari eusteko eta gelak balizko ixtearen eraginpeko pertsonala birkokatzeko.

Soldatak:
Eroste-ahalmena berreskuratzea.
1-DBHko eta 2-DBHko irakasleen soldatak parekatzea.

Lanaldia eta lan-kargak:
– Irakasleen kasuan, ordu osagarriak erreserbatzea eskolak prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko, zein urtean dedikazio ez presentzialeko 70 orduren aitortza.
Administrazio eta Zerbitzuetako pertsonalarentzat, lanaldia murriztea.
– Lanbide Heziketan lanaldiaren banaketa irregularra adostea.

Bereziki prekarizatuen eta feminizatuen dauden kidegoen lan-baldintzak hobetzea.
– Hezkuntza-laguntzako espezialistak: haien lana hezkuntza-izaerakotzat hartzea, ordu osagarriak ematea lana prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko, zein lanaldia modu erregularrean banatzea irailaren 1etik ekainaren 30era arte
– Haur-hezkuntzako lehen zikloko pertsonala: haien lana hezkuntza-izaerakotzat hartzea, lanaldia murriztea, ordu osagarriak ematea lana prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko.
 

 

 

EAEko kolektibitateetako langileek hitzarmen autonomikoa eskatu dute sektorerako

0

Kolektibitateetako langileek kontzentrazioa egin dute gaur Bilboko EITBren egoitzaren aurrean, sektorerako hitzarmen autonomikoa eta estatalizazioarekin amaitzea eskatuz. Adierazi dute kolektibitateetako langileentzako behin-betiko konponbide legezko eta errealaren bila doazela: zeharkako kolektibitateetako hitzarmen autonomikoa.

Hemen duzue langileek egindako irakurketa:

Estatuko hitzarmenaren aplikazioa injerentzia argi bat da, 155.artikulua inposatzea dakar, lan munduan. Baina gure sektorean paradoxa bat gertatzen ari da, enpresen %80k ez du Estatuko hitzarmena aplikatzen. Hori aktibazio sindikalari esker izan da posible, eta beraz, uste dugu badagoela aukera esparru propio bat sortzeko, kolektibitateetako lan baldintzak hemen negoziatzea defendatzen dugun langile eta sindikatuon borrokaren bidez.

EAEn, Estatuko hitzarmenen aplikazioa %21etik %34ra pasa da. Hala, esan dezakegu joera politiko orokor bat dagoela lan baldintza prekarioak inposatzeko, patronalaren irabaziak loditzeko, langileak gero eta pobreagoak bilakatuz.

Zer da estatalizazioa eta zer dakar:

Prekarietatea: soldata, lanaldi eta eskubideena.

Lapurreta: eskubide eta hitzarmenena.

Bahiketa: erabakitzeko esparruarena, gure lan baldintzei buruz erabakitzeko izan dugun eskubidea kenduta.

Zer proposatzen du LABek?

> Behin-betiko irtenbide bakarra da hitzarmen autonomiko bat egitea, estatu mailakoa bezain zehatza, baina hemen, bertako mahai negoziatzailea eratuz.

> Proposatzen duguna legezkoa da, UGT+CCOO+FEADERS patronalak estatu mailako hitzarmenean sinatu zuten debekua, autonomietan negoziatzeko debekua, bertan behera geratzen delako

Kolektibitateetan estatalizazioaren aurrean irtenbide bat nahi badugu, behin-betiko eta erreala izango dena, kolektibitateen hitzarmen autonomikoa beste irtenbide legalik ez dago.

Hitzarmen berri horretan zein helburu izango ditu LABek?

Herrialde bakoitzeko (Gipuzkoa, Bizkaia, Araba) ostalaritzako hitzarmenetatik abiatuta, 3 hitzarmenen ekiparaziorantz joatea (soldata berdinak, lanaldia, baimenak, oporrak, osagarriak, plusak…) plantila guztientzat, zeharkako kolektibitateetako hitzarmen autonomiko bakarra sortuz EAEn.

Ilusioa, konpromisoa eta eraginkortasuna

Ordua iritsi da lankide, ez guretzat bakarrik, patronalarentzat ere bai. Izan ere, hitzarmen autonomikoa ukatuko balute, sektorearen estatalizazioaren alde egingo lukete. Gainontzeko sindikatuei ere heldu zaie ordua, UGT eta CCOO sindikatuei bereziki, hemen hitzarmen propioak defenditu arren, aldi berean, euren sindikatu kideek Madrildik guri lapurreta egitea ahalbidetzen baitute.

Horrenbestez, lankide, zeharkako kolektibitateei dagokienean, une historikoan gaude eta ilusioarekin bizi dugu, gogotsu, eta burua argi. Planteamendu zehatza egiten dugu, behin-betikoa, erreala eta legala izango den konponbide batekin, buelta emateko 2016ko urtarriletik, Madrilen lehen hitzarmen estatala sinatu zenetik, gertatu den guztiari buelta emateko.
Herri honetan, makurtu ez garen pertsona asko gaude, gauzak aldatzeko gogoarekin, gure lan baldiantza hemen negoziatzeko burujabetza defendatuz. Hortaz, kolektibitateteetako langileak, egin dezagun bidea elkarrekin

 

 

Gure babesa ematen diegu gaurko Kataluniako mobilizazioei

0

LABetik gure babes eta elkartasun guztia adierazi nahi dugu gaurko egunari begira Katalunian deituta dagoen mobilizazio egunerako. Deituta dagoen 2 ordutako grebari eta egun guztian zehar egongo diren mobilizazio guztiei gure babes guztia adierazten diegu.

Katalunia izugarrizko salbuespen politiko, ekonomiko eta sozial batean iristen da gaurko egunera. Pedro Sanchezen gobernuak langile klasearen eskubideak murrizten zituzten legeak ez indargabetzeaz gain, azken urteak ezaugarritu dituzten politika ekonomiko eta sozialei eutsi die.

Honi guztiari Kataluniak bizi duen salbuespen politikoa gehitu behar zaio, Kataluniako herriak libre eta demokratikoki bere etorkizuna erabakitzeko duen eskubidearen urraketatik eratorria den salbuespen egoera bat hain zuzen ere. Kataluniako mugimendu demokratiko eta baketsuaren aurrean estatuaren erantzuna kartzela, erbestea eta indarkeria poliziala izan da; demokraziaren aurrean estatuaren autoritarismoa.

Independentismoaren kontrako epaiketa hasteko aste gutxi falta diren honetan ezin ditugu Kataluniako preso eta iheslari politikoak aipatu gabe utzi. Aurretik kartak markatuta dituen epaiketa bat, auziperatuak babesgabetasun osoan utzi dituena eta horren aurrean protesta egiteko 20 egunetako gose greba bat egitea beste aukerarik izan ez dutelarik.

Aipatutako guztiagatik LABetik gaurko deituta dauden mobilizazio guztiak babesten ditugu, Kataluniako herriak bere auto-determinaziorako orain arte egindako ibilbidea babestu dugun bezala. Zuen borroka gu guztion borroka da, behingoagatik herri bezala aske izatea eta langile klase bezala bizitza duin bat izatea uzten ez diguten kate hauekin apurtu ahal izateko.
 

 

 

Emaitza onak lortzen jarraitzen dugu industrian, sektoreko langileen lan eta bizi baldintzak hobetzeko egindako lanari esker

0

Hauteskunde sindikalek bere horretan jarraitzen dute, eta hainbat enpresatan dagozkien ordezkari sindikalak aukeratu dituzte. Industria sektoreari dagokionez, LABek emaitza onak lortzen darrai, eta honek sindikatuaren posizioa indartzen du langileen lan eta bizi baldintzak hobetzeko bidean.

Durangaldeko Gestamp enpresan, duela lau urte lortutako emaitza bikaina errepikatu dugu. LABek 11 delegatu lortu ditu guztira, gainontzeko sindikatuei alde handia aterata: UGT da bigarren indarra, 3 delegaturekin; CGTk 2 ditu; eta ELAk, 1.

Hego Uribe eskualdeko Tecnichapa enpresan ere nagusitasun handiz aukeratu dute LAB lehen indar gisa: 8 delegatu ditugu orain, duela lau urte baino 4 gehiago.

Eskumaldean, Arteche enpresan, sindikatu bozkatuena izatera pasa gara, bultzada handia jasota: 7 delegatu izango ditugu, duela lau urte baino 4 gehiago; bigarren indar ELAk, berriz, 4 delegatu izango ditu, duela lau urte baino 3 gutxiago.

Mungiako GET Gamesan, delegatu bat gehiago eskuratu dugu. Hala, lehen postua eskuratu dugu ordezkari kopuruari dagokionez. 2 delegatu ditugu orain, ELAk duen kopuru bera, honek 2 delegatu galdu eta gero.

Bizkaitik Gipuzkoara egingo dugu jauzia, emaitza esanguratsuenen errepasoan. Debaldean, Industrias Gol enpresan, arrakastaz gauzatu ditugu hauteskundeak. Lehen indarra gara, 4 delegaturekin, duela lau urte baino bat gehiagorekin.

Elgetako MEC Lema enpresan, hemen ere, babes gehien duen sindikatua bihurtu gara: 4 delegatu eskuratu ditugu.

Buruntzaldean, Plastigaur enpresan, 2 delegatu gehiago ditugu orain. Orotara, 4 ordezkari ditugu.

Asteasun, Gamesan, sindikatu bozkatuena izaten jarraitzen dugu, 7 delegaturekin, aurreko hauteskundetan lortutako emaitza bera. Bigarren sindikatua, independienteak, 2 delegatu dituzte; eta ELA, 2 ordezkari galduta, ez du ordezkaritzarik izango.

Urola Kostan, GKN Zumaia enpresan, lehen indarra gara 6 delegaturekin, aurreko hauteskundeetan baino delegatu bat gehiago eskuratuta. Hala, UGT atzean utzi dugu, ordura arte zituen 5 delegatuekin jarraitzen baitu sindikatu honek.

Araban ere emaitza esanguratsu bat aipatu nahiko genuke. Duela lau urteko emaitzak errepikatu ditugu Legutioko Sidenor enpresan. Horrek esan nahi du, 3 delegaturekin, lehen indarra izaten jarraitzen dugula.

Nafarroan, Iruñerriko Caldereria Navarra enpresan ere, emaitzak errepikatzearekin batera, lehen indarra izaten jarraitzen dugu, 2 delegaturekin.

Leitzan, Torraspapel enpresan ere lortu dugu gure posizioa berrestea: 9 delegatu lortu ditugu, eta ELAk 4. Aurreko hauteskundeetan izandako emaitza bera errepikatu da aurten.

Altsasun, Sunsundegin, 2 delegatu gehiago eskuratu ditugu. 4 ordezkari ditugu orain, lehen indarra den UGT sindikatutik ordezkari bakarrera.

Hauteskunde sindikaletan babesa erakutsi diguten langileek ongi baino hobeto dakite antolatuta egoteari esker lortzen direla gauzak aldatzea, maila guztietan; eremu sindikal, politiko zein sozialean. Eta LAB eraldatzailea, solidarioa, ekintzailea eta eraginkorra da. Horregatik aukeratu gaituzte bidelagun.

 

 

 

Euskararen III. Planean ez dugu baldintza nahikorik ikusten, EHUk datozen lau urteetan euskalduntzean urrats sendoak emateko

0

Gaur, abenduak 20, onartu da UPV/EHUko Gobernu Kontseiluan Euskararen III. Plan Gidaria, 2018-2022 bitartean indarrean egongo dena. LABek gertutik jarraitu du sortze prozesu osoa eta planaren atal ezberdinetarako ekarpen eta proposamen sorta garatu du, afiliazioaren ekarpenak ere jasoz. Eztabaida gune guztietan LABen proposamenak eta emendakinak presente egon dira bere afiliatu eta ordezkarien bidez, UPV/EHUk behar duen euskara plana lortzeko ahaleginean. Lan eta denbora inbertsioa handia izan da.

Hurrengo lau urteetarako Euskara Plan honen aurrean, LABen EHUko sail sindikalak egiten duen balorazioa honakoa da:

• Plana osatzeko prozesua nahasia izateaz gain, parte-hartze prozesuaren ibilbidean gardentasun falta nabaria izan da, gune eta batzorde ezberdinetan landutako ekarpen eta proposamenak ez baitira partekatu.

• Euskara plana planteamendu estrategikorik gabe jaio dela iruditzen zaigu. Abiapuntua “nora heldu behar dugun” izan beharrean, “zer daukagun eta horrekin zer egin dezakegun” izan da. Hein handi batean, EHUko euskalduntze prozesua inertziaren esku uzten dela ondoriozta daiteke. Era berean, neurri eraginkor eta beharrezkoak ekidin dira, ausardia falta erakutsiz.

• Zehaztasuna falta da helburu eta ekintza askotan, zein helburutara heldu nahi den eta nola egingo den zehaztu gabe geratzen delarik. Bestalde, neurri askok ez dute adierazlerik, beraz, betetze-maila neurtu gabe gera daiteke.

• Euskara planak elementu positiboak baditu ere, hauen inplementazioa eta garapena nola eta zein baliabiderekin egingo den EHUko eremu guztietara heltzeko ez da zehazten, ez EHUko eremu ezberdinetan euskara lan-hizkuntza izan ahal izateko, ezta erabiltzaileei (ikasleei nagusiki) zerbitzua euskaraz bermatzeko ere.

• EHU-ren euskalduntzeak beharrezko baliabideak esleitzea eskatzen du. Euskararen normalizazioan urrats sendoak emateko aurrekontuan diru- eta giza-baliabide gehiago izatea beharrezkoa da, baina horretatik ez dago ezer plan berrian. Euskara errektoreordetzaren baliabide urritasuna euskalduntzeari ematen zaion lehentasunaren seinale.

• Gobernu eta unibertsitate egitura guztien benetako lidergoa eta konpromisoa beharrezkoa da euskararen normalizazioan aurrerapauso esanguratsuak eman ahal izateko. Plan hau hanka-motz geratzen bada ere, Errektoretza taldearen lidergoa eta babesa ezinbestekoa da, planean jasotakoa errealitate bilakatzeko, eta bigarrenarekin gertatu zena ez errepikatzeko, hots, neurri nabari batean bete gabe geratzea.

Goian esandako guztiagatik LABek Euskararen III. Plan honetan ez du baldintza eta berme nahikorik ikusten EHUk datozen lau urteetan zehar unibertsitate publikoaren euskalduntzean urrats sendoak emateko.

 

 

 

Benetako inplikazioa exijitzen diogu Osakidetzari Berdintasun Planaren inguruan

0

Osakidetzak gizon eta emakumeen arteko berdintasun plan bat eduki behar zuen orain dela 10 urte, legeak behartzen duen moduan. LABek behin eta berriro salatu du egoera.

2015ean, kanpoko enpresa baten bitartez, Osakidetzako gizon eta emakumeen arteko berdintasunaren inguruko diagnosi txosten bat burutu zen, hau izan zen legalki eskatutako plana lantzeko lehen pausoa. Emakumeen kontrako soldata arrakala %24,44koa da, berdintasun eza arazo estrukturala da eta neurri estrukturalekin egin behar zaio aurre.

LAB sindikatuan ez gaude prest berdintasun plan hau parlamentuaren agindua betetzeko soilik izatea, gakoa jendearen bizi kalitatea hobetzea eta desberdintasunak saihestea baita. Beraz, berdintasun batzordean dugun presentzia benetan jarduteko konpromisoa izatearekin baldintzatzen dugu.

Plan hau eraginkorra izateko betebeharra dugu, Osakidetzako 35.000–45.000 langileez gain, (noizbait jakingo ote dugu benetan zenbatekoa den Osakidetzako langile kopurua?) biztanleriaren gehiengoarekin harreman zuzena duelako.

Barne-plana eta kanpo-plana ezberdin lantzeko beharra ikusten dugu, kanpora begirako planean feminismoa eta berdintasuna lantzen duten kanpo eragile desberdinek bertan egon beharko dute (emakume kolektiboak, paziente eta erabiltzaile kolektiboak…) eta era berean, koordinazio sozio-sanitarioaren hobekuntza bat.

Barne-planaren helburua ez da soilik soldata mailen aldea, ezin dugu ahaztu jendart- ongizatea guztien inplikazioaren menpe dagoela bizitzaren etapa guztietan, gure lan-bizitzan kontziliaziora behartzen gaituelarik. Plana behartuta dago kontziliazio eta erantzunkidetasun neurriak hartzera, eta era berean, Lan-Baldintzen Akordioa aldatzera.

Plana eraginkorra izateko berdintasunean aditu diren langile talde bat behar dugu Osakidetzako plantila barruan (15 berdintasun teknikari gutxienez) planari forma emateko, aldaketaren eragile izateko, eta lan espezifikoak egiteko.

Zoritxarrez, berdintasun planak administrazio tramite huts bihurtu dira, ezer egiten ez dela estaltzeko. Guk argi ditugu gure eskariak: konpromisoa eta baliabideak.

 

 

 

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak Eusko Jaurlaritzak Herri Ekimen Legegilea eztabaidatu nahi ez izatea salatzen du

Eusko Legebiltzarreko Gobernu Kontseiluak pobrezia eta bazterketa sozialaren aurkako kalitatezko babes sozialerako sistema publikoaren Herri Ekimen Legegilearen (HEL) aurkako irizpidea adierazi zuen atzo. Erabili zuen argudioa, dagoeneko badela EAJ eta PSE-EE-PSOEren lege-proposamen bat diru sarrerak bermatzeko eta inklusiorako.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartatik erabaki honen aurreko erabateko desadostasuna adierazi nahi dugu:

1. HELi, Gobernuko alderdiek aurkezturiko lege-proposamenaren aurretik eman zitzaion sarrera, beraz, lehen honen eztabaida aurretik izan beharko litzateke. Eusko Jaurlaritzak darabilen argumentua, lege proposamenaren aurkako irizpide bezala erabili beharko luke, eta agerikoa da hau ez dela horrela izan.

2. Eusko Jaurlaritzako zerbitzu juridikoek HELaren aldeko txostena kaleratu zuten, eta ondoren, Eusko Legebiltzarreko mahaiak, sinadurak batzeari argi berdea eman zion.

3. HELak, 51.000 sinaduraren babesa jaso du, eta hauek baieztatu eta onartuak izan dira.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartatik sarri salatu dugu egungo laguntza sozialak eznahikoak direla, azken urteetan gobernu ezberdinen murrizketak jasan dituzte. Guk hauen aurrean, egingarriak diren proposamenak mahaiganeratu eta alternatibak jarri dizkiogu egungo sistemari. Errealitateak garbi erakusten digu gero eta jende gehiago dagoela pobreziaren mugan, eta gero eta jende gutxiagok daukala laguntzak eskuratzeko aukera, beraz, gero eta gehiago dira bazterketa egoeran daudenak.

Hau da errealitatea, eta ez Eusko Jaurlaritzari bakarrik axola zaiona, aurrekontuena, kalkulu ekonomiko hutsa (Gobernuak, errealitate sozioekonomikoa kontuan hartzen duela dio, baina benetan esan nahi duena da ez duela laguntza sozialetara diru gehiago bideratu nahi). Beraien lege proposamenak bide berdinean sakondu nahi du, eskaerak egiteko baldintzak zailduz, eta erabiltzaileak kriminalizatuz, helburu bakarra, murriztea eta gastua gutxitzea da.

Aurkezturiko HELak DSBEren zenbatekoa duindu nahi du, pobrezian edo bazterketa sozialean dagoen jendarteari estaldura hobea ematearekin batera.

Jendartearen zati handi baten babesa duen HELaren eztabaida ez irekitzea exekutibo honen demokrazia parte hartzailearen faltaren beste adierazle bat izango da.
 

 

 

Mobilizazioaren eta alternatiba sozioekonomiko baten eraikuntzaren alde egingo dugu apustu Estatuen inboluzioari aurre egiteko


Bere Nazio Biltzarrak aste honetan adostutako testuinguruaren azterketaren berri eman du LABek. Azterketa honetan, LABek berretsi egin ditu Pirinioetako bi aldeetan gertatzen ari den inboluzio politiko eta sozialaren zantzuak.  


LABek 78ko Erregimenaren gaiztotzea nabarmendu du, nagusikerian oinarritutako agenda bat duelako esku artean Katalunia eta Euskal Herria gisako nazioen eskaera demokratikoei edo zenbait mugimenduei erantzuteko; mugimendu feministari, kasu. Frantziako Estatuari dagokionez, “jaka horien” mugimendu anitzak agerian utzi ditu herritarren gehiengoak bizi dituen atzerapausoak eta berdintasunik eza.

Bi Estatuen agenden aurrean, LABek uste du burujabetzan eta aldaketa sozialean oinarritutako agenda bat egonkortzen ari dela Euskal Herrian. Pentsiodunen mugimenduaren sendotasunak –euren agenda mobilizatzailearekin jarraitzen dute kalean- eta mugimendu feministak martxoaren 8rako Greba Feminista deitu izanak erakusten dute aurreko ikasturteko mobilizazioak ez zirela fenomeno isolatuak izan. Bizitzaren prekarietatea modu nabarmenagoan bizi duten sektoreak aktibatzen ari dira, enpleguaren arloan ere. Borroka eredugarriak ari dira gauzatzen, pertsona migranteak lehen lerrora eraman dituen Huerta de Peraltako borroka edo sektore feminizatuek han eta hemen bultzatutakoak, adibide: Gipuzkoako helduen egoitzetan, Bizkaia eta Donostiako etxez etxeko laguntza zerbitzuan, garbiketa arloko zenbait esparrutan, itunpeko hezkuntzan, Simply, Dia edo Loramendi gisako enpresetan… Hala ere, aurrekontuen eztabaidak agerian utzi du EAJren erresistentzia murrizketak leheneratzeko, politika publikoen norabidea aldatzeko eta aipatutako sektoreei taxuzko erantzunak emateko.

Agenda propioaz ari garelarik, EAEko Autogobernu Batzordean lortutako akordioak estatus politiko berri bat planteatzen du hiru herrialdeetarako, Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua sortzea ahalbidetuko lukeena. Euskal sindikalismoak mobilizatu behar du, lehenik, lan eta jendarte gaien edukien inguruko zehaztapen gehiago eskatzeko; eta, bigarrenik, Estatuaren aurrean konfrontazio demokratiko bat ahalbidetuko duen eszenatoki bat irekitzeko, Euskal Herria edo Katalunia subjektu politiko gisa aitortuko duen edozein proposameni Estatuak betoa jarriko diola jakinik. Madrilen erabakiko dutenari buruz itxaropenak sortu ordez, Euskal Herrian erabakitzeko unea da. Negoziazio kolektiboaren estatalizazioaren amaiera Espainiako Kongresuaren esku utzi ordez, euskal langileria aktibatu behar da lan harremanetarako esparru propio baten alde, 1.200 euroko gutxieneko soldata, 1.080 euroko gutxieneko pentsioa edo soldata arrakalaren amaiera gisako neurriak ziurtatzeko.

Testuinguru honetan, LABeko Nazio Biltzarrak hurrengo sei hilabeteetarako esku hartze ildoak adostu ditu. Honela laburtuko genituzke:

• Sektore eta enpresa mailan borroka sindikalak antolatu, eta, aldi berean, prekarietatearen aurkako aldarrikapen orokorren taula baten inguruan indarrak bildu: 1.) 1.200 euroko gutxieneko soldata eta 35 orduko lan-astea; 2.) Diskriminazio guztiekin amaitu eta berdintasuna eta kontziliazio zein korrespontsabilitate neurriak sustatu; 3.) Prekarizazio eredu oro ezabatu, azpikontratazioa, ustezko autonomoak, bekadunak; 4.) Lanetik etxera bizirik eta osasuntsu itzultzeko eskubidea; 5.) Hemen erabakitzeko eskubidea, estatalizaziorik gabe.
• Greba Feminista lantokietan sustatu, emakume langileen borrokak eta aldarrikapenak ikusgarri eginez.
• Pentsio duinen aldeko borroka enplegu eta soldata duinaren aldeko borrokarekin lotu, pentsionisten borroka langile klase osoaren borroka bilakatzeko urratsak emanez.
• Eztabaida politiko orokorrean eragin, lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propio bat ahalbidetuko duen estatus berri bat aldarrikatuz. 2019ko otsailaren 19an, 25.urteurrena izango da sindikalgintza subiranistak Lan Harremanetarako Euskal Esparru propioa aldarrikapen historikoa egin genuenetik. Urteurren esanguratsua izango da.
• Euskal Herriarentzat proiektu sozioekonomiko propio bat osatzeko eta garatzeko proposamenak egin sindikalismotik.
• G7ak ordezkatutako eredu kapitalista, patriarkal eta arrazistari aurre egin, Miarritzen datorren abuztuan egingo duten gailurraren harira.
• Gatazkaren ondorioak. Euskal preso eta iheslarien etxeratzeko borroka lehentasunezko ardatz bat da. Lantokietan eta kalean presoen etxeratzearen aldeko aktibazioan sakonduko dugu.

 

 

 

Huerta de Peralta-ko langileek abenduaren 26tik aitzina greba mugagabea eginen dute, kaleratutako 4 langile berriz har ditzaten

0

LAB sindikatuak beste behin enpresako zuzendaritza premiatu nahi du bere jarrera zuzen dezan eta aipatu langileak berronar ditzan. Bitartean, LABek adierazi nahi du eskura dituen tresna guztiak erabiliko dituela esplotazioaren eta prekarietatearen aurka, eta dei egiten die langile klase osoari, eta bereziki Huerta de Peraltako langileei, grebarekin bat egin dezaten, antolatzen jarrai dezaten, eta beren eskubideen defentsan zein lan baldintzen hobekuntzaren alde borroka daitezen.

Azkoiengo SAT Nº 413 NA Huerta de Peralta enpresa nekazaritza alorrekoa da; barazkiak hazten ditu eta produktu freskoak ontziratzen ditu (IV. gama). 130 langile baino gehiago ditu -gehien-gehienak pertsona migratzaileak- eta, hartara, sektore horretako Nafarroako enpresa handienetariko bat da. Hala ere, tamaina handikoa izanagatik ere, 2017 arte ez zuen ordezkari sindikalik izan. Orduan egin ziren lehenbiziko hauteskundeak eta orain enpresa batzordeak LABeko 6 ordezkari ditu, CCOOko 2 eta UGTko 1.

Hauteskundeak egin zituztenetik, langileen egoera nabarmen hobetu da zenbait gauzatan: aldi baterako kontratu asko kontratu mugagabe bilakatu zituzten; ordu arte betetzen ez zen hitzarmen bat betetzen hasi ziren; lan orduetan hobekuntzak izan zituzten, bai eta soldatetan ere… Baina, dirudienez, horrek guztiak enpresako zuzendaritzaren mendeku gosea piztu zuen eta orain diziplinazko araudia erabiltzen ari da langileen aurkako disuasio, koakzio eta errepresalia tresna gisa. Hala, anitz izan dira enpresak ezarri dituen zehapenak eta egin dituen kaleratzeak.

Enpresaren jarrera arras bidegabea iruditzen zaionez, eta dinamika horri buelta emate aldera, enpresa batzordearen gehiengoak erabaki zuen urrats bat egitea aitzina eta azaroaren 12rako egun osoko grebara eta hainbat mobilizaziotara deitzea. Greba arrakastatsuaren ostean, enpresak diziplinako araudiaren erabilera arindu eta sindikatuari deitu zion, orduan negoziazio prozesuari ekin genion langileon berronarpena lortzearren. Alta, bilkura batzuen ostean ezin izan da akordiorik erdietsi, enpresak saleroskerietan ibili nahian eta exijentzia maila neurrigabeki igo egin baitu.

Horrela, bada, ekintza sindikala berrindartu eta 26tik aitzinako greba mugagabea deitzea erabaki dugu enpresara itzuli nahi duten kaleratutako 4 langileen berronarpena aldarrikatzeko. Grebaz gain hainbat mobilizazio ere antolatu ditugu. Grebaren lehendabiziko egunean, eguerdiko 12etan enpresako atarian elkarretaratzea eginen dugu eta arratsaldeko 5etan, berriz, ibilgailu karabana bat abiatuko da toki horretatik eta Azkoien, Martzilla eta Funes herrietatik iraganen da. Bigarren egunean, ostegunarekin, langileek Iruñera eramanen dute aldarrikapena, Zaragoza etorbideko 135 zenbakitik UAGNko egoitzaraino manifestazioa eginez, eta gero elkarretaratzea eginez.