2026-02-10
Blog Page 673

Gipuzkoako Foru Aldundiko enpresa batzordeak konpondu gabeko gatazkak eraman ditu “gobernantza ona”-ri buruzko kongresura

Gipuzkoako Foru Aldundiko enpresa batzordeak protesta bat egin du goizean, “gobernantza ona"ri buruz aldundiak berak Tabakaleran deitu duen kongresuaren hasieran. Hain zuzen ere, legegintzaldia hiru gatazka konpondu gabe amaituko dutela salatu du: Egogain, suhiltzaileak eta lan hitzarmena.

Hauxek dira Aldundiko enpresa batzordeak aipatutako hiru gatazkak:

Gipuzkoako Foru Aldundiako politikariek mahai gainean ditugun hiru gatazka larri konpondu gabe amaitu nahi dute legealdia:

EGOGAIN
Egogainen lan egiten dugunok pertsona nagusi, mendekotasun handia, adimen urritasuna eta gaixotasun mentalak dituzten pertsonak artatzen ditugu. Azken urteetan GFAk atzerapauso ugari eman ditu hainbat arlotan, gure lan baldintzak kaskartzen aritu da (langileon lan baldintzak okertu, amortizazioak, gure lanpostuak azpikontratatu, etab.) eta egoera hau okerrera joango da: egoiliar gehiagorentzako plaza berriak sortuko dituzte, baina zerbitzua langile kopuru berdinarekin eman nahi dute. Hau ezin dugu onartu, langile gehiago behar ditugu kalitatezko zerbitzu publiko on bat eman nahi badugu.

SUHILTZAILEAK
Azken hilabetean suhiltzaile etxe bat itxi du zerbitzuak taldeak osatzeko suhiltzaile nahikorik ez zegoelako, IZUGARRIA!! Gainera, lehendik eskasak diren txanda minimo asko ere, ez dira betetzen ari; alerta laranjan egonda ere ez!! Kalitatezko zerbitzu publiko on bat eman ahal izateko, lehenengo pauso bezala, gutxienez 48 suhiltzaile gehiago behar ditugu berehala.

LAN HITZARMENA
Langile Batzordea eta Funtzio Publikoa urtarrilean elkartu ginen negoziazio orokorreko bilera egiteko. Bertan, lan hitzarmenaren negoziazioa itxitzat eman dutela jakinarazi ziguten. Otsailean, aldebakarrez eta Langile Batzordearekin adostasunik lortu gabe, Gipuzkoako Foru Aldundiko langileen lan baldintzak arautuko dituen testu bateratu berria onartzeko asmoa daukate. Gainera, gure lan baldintzak kaskartuko dituen testu honek indarrik gabe utzi nahi ditu orain dauzkagun adostutako akordio guztiak.
 

 

 

[IRITZIA] “Demokrazia jokoan”

Lan Harremanetarako Euskal Esparrua aldarrikatu genuenetik 25 urte bete diren honetan, LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk egungo egoeraren irakurketa egin du.

Otsailaren 19an, 25 urte beteko dira ELAk eta LABek Lan Harremanetarako (eta gerora babes sozialeko) Euskal Esparrua aldarrikatu genuenetik. Ondoren batu ziren gehiengo sindikala osatzen duten sindikatuak ere. Mugarri izan zen, garai politiko berri bati ateak ireki zizkion eta ilusioa piztu zuen euskal langileon artean.

Langileon lan eta bizi baldintza duinak bermatzeko, Espainiako Estatuarekiko menpekoa izango ez den marko propio baten alde egin genuen, inolako injerentziarik gabe eraikitako euskal esparruaren alde. “Hemen lan egin, hemen erabaki!” oihukatzen genuen orduan eta, egun, gaurkotasun beteko aldarrikapena da LABentzat.

Urteotan gauza asko aldatu badira ere, inboluzio sozial eta politikoa, demokrazia galera itzela izaten ari da. Egiturazko arrazoi biak, kapitalaren neurrirako eredu ekonomiko eta soziala eta espainiar Estatuarekiko menpekotasuna, areagotu egin dira.

Arrazoietan lehenari dagokionean, elite ekonomikoaren mesedetan indarrean dagoen eredua guztiz antidemokratikoa da, eta ondorioz, bizitzaren esparru guztietara hedatzen ari da prekarizazioa.

Testuinguru horretan, sindikalgintza abertzalearen eragin gaitasuna mugatzeko helburu politikoarekin saiakera ugari egon dira eta daude, besteren artean, negoziazio kolektiboa langileen eskubideen defentsarako bitarteko moduan indargabetu izana eta estatalizazioa. Eta herri honetako gehiengo sindikala eta soziala indargabetzeko helburu horrekin bat egiten du EAJk ere. Jaurlaritzaren izaera autoritario eta antisoziala agerikoa da: hauteskunde sindikaletan langileek eman duten hitzari muzin egin eta EAEn %30a baino gutxiago ordezkatzen duten sindikatuekin elkarrizketa guneak sortu ditu; Legebiltzarrean, PSE-EE eta PPrekin, pobrezia eta bazterketa sozialari aurre egiteko Herri Ekimen Legegilearen eztabaida ukatu du.

Bigarren arrazoiari helduta, bistan da Espainiako Estatuarekiko menpekotasunak ez dakarrela ezer onik euskal langileontzat. Ezer onik ez Euskal Herriarentzat, ez kataluniar herriarentzat ere. Inboluzio politikoak berarekin dakar inboluzio soziala. Espainiako lurralde batasuna indarrez mantentzeak eta, azken batean, 78ko Erregimenarekin ez apurtzeak sistema kapitalista eta heteropatriarkalaren biziraupena bermatzen du.

Demokrazia dago jokoan. Oldarraldi neoliberalari aurre egiteko burujabetza gehiago behar dugu. Kapitalari boterea kenduko badiogu, izango da bizitza erdigunean jarri eta Euskal Herrian eredu ekonomiko eta sozial berri bat eratzea lortzen dugulako, euskal sozialismoaren norabidean, eta langile klasearen bultzadaz. Aldaketa politikoa eta soziala gauzatzea da hori egiteko bidea eta euskal sindikatuok, duela 25 urte bezala, gaur ere badugu erantzukizuna borroka hura egungo testuingurura ekarri eta eragile aktibo izateko, eraldaketa sozialerako ezinbestekoa dugun burujabetza prozesuaren alde.

2017ko irailean ELA eta LAB sindikatuok elkarrekin plazaratu genuen adierazpen sindikalarekin mugarri berri bat jartzekotan egon ginen. Testuinguru politiko eta sozialean eragiteko borondatea adierazi genuen, aldaketa sozialerako burujabetza prozesua bultzatzeko konpromisoa gureganatzean. Berriro ere euskal langileen artean ilusioa pizteko gai izan ginen, baina ez eusteko.

Ordutik, adierazpenean jasotako ildoa martxan jartzeko beharra areagotu egin da. Momentu berezian gaude, asko dugu jokoan. Espainiako Gobernuan egondako alderdi desberdinek argi utzi dute ez krisi sozialari ez lurralde ereduaren krisiariari irtenbide demokratikorik emateko aukerarik ez dagoela Estatu espainiarraren baitan.

Eta, gainera, ultraeskuinaren gorakada inboluzio antidemokratiko horren sakontasunean eta abiaduran eragiten ari da. Espainiar Estatuan hiru buruko neofaxismoa abian da, eta azken egunetan dagoen PSOEren Gobernuak ez ditu atzera bota azken urteetako lan erreforma eta murrizketak. Era berean, Kataluniako afera politikoari irtenbide politikoa emateko keinurik txikiena ere egiteko ezintasuna erakutsi du.

2017an hartutako konpromisoei eusteko arrazoiak ez zaizkigu falta. LAB sindikatua prest dago horretarako, areago, horretan ari gara. Demokrazia eta burujabetzaren aldeko borroka indartzea dagokigu.

Euskal Herrian gehiengoa gara eredu ekonomiko eta sozial hau eraldatu nahi dugunak eta gero eta gehiago eraldaketa sozial horretarako Euskal Errepublika Feminista eta Sozialista defendatzen dugunak. Euskal Herria herri bizia da. Herri borrokalaria. Mobilizazio soziala ugaria da herri honetan. Langile klase osatzen dugun errealitate desberdinen borrokak batu behar ditugu. Eraldaketa sozialaren aldeko borroka demokrazia eta burujabetzaren aldeko borrokarekin uztartuz.

LABeko kideok gogoetatzen eta lanean jarraitzen dugu norabide horretan, eta otsailaren 19an parada ezinhobea izango dugu horretarako, Donostiako Kursaalen. Asko dugulako esateko eta egiteko.

 

 

 

Berriz ere irabazi dugu KYBSE enpresan eta indarrez ari gara igotzen Nafarroako industrian

0
Atzo, otsailak 14 zituelarik, hauteskunde sindikalak egin zituzten Ororbiako KYBSE lantegian, Nafarroako industriako bigarren enpresa handienean. Bada, nahiz eta 2015ean baino bertze sindikatu bat gehiago sartu zen lehian, LAB gai izan da bere gehiengoari eusteko (10 delegatu eskuratu ditu 21etatik), eta boto gutxigatik ez du gehiengo osoa lortu. Gogoratzekoa denez, diskriminatzen ez duen kontratazio sistema ezarria du KYBSEk; sistema hori aukera berdintasunean oinarriturik dago eta ez du inor baztertzen bere afilizazio sindikalagatik edo sexuagatik -kontratatzen diren langileen %50 emakumeak dira-.

KYBSEko hauteskundeekin bukatzen da LAB sindikatuarendako Nafarroako Industrian hagitz emaitza onak ekarri dituen aste bat. 100 langile baino gehiago dituzten sei enpresatan – denetara 2.443 langile dituztenak-, LABek lehian zeuden 82 delegatuetatik 32 erdietsi ditu; alegia, lehen zeuzkanak baino 8 delegatu gehiago ditu orain.

Nafarroan gehien hazten den sindikatua izaten segitzen du LABek. Nafarroako Gobernuaren Lan Departamentuak ematen dituen datuen arabera, LABek 981 delegaturekin itxi zuen 2018 urtea; hau da, Nafarroako ordezkaritza sindikalaren %16,24rekin. LAB sindikatuak Nafarroan inoiz izan duen ordezkaritzarik handiena da hori.

Hauteskunde sindikalen nolakotasuna dela-eta -enpresa bakoitzak bere erritmoak baitaramatza-, zaila da ordezkaritzaren ehunekoetan berehalako aldaketak gertatzea. Kontrara, aldaketak oso mantso izaten dira. Hala ere, aipatzekoa da azken urteetan LAB izan dela Nafarroan gehien hazi den sindikatua. LABek izan duen hazkunde jarraiaren erakusgarri, aipatzekoa da 2017 urtea 942 delegaturekin bukatu zuela, ordezkaritzaren %15,75rekin.

2018ko irailetik 2019ko ekainera, gutxi gorabehera, hauteskunde sindikalen epe trinkoa iraganen da, epealdi horretan pilatuko baitira enpresa anitzetako ordezkariak hautatzeko bozketak. LABek bere buruari helburu bat ezarri zion: epealdi hori ordezkaritzaren %16 gaindituta bukatzea. Ikusi dugunez, baina, asmo txikiko helburua zen hori, dagoeneko %16,2 gainditua baitu. Ordezkaritza horrek berretsi du Nafarroako agertoki sindikalak lau aktore nagusi dituela.

Gure iritziz, LAB da gehien hazten den sindikatua etengabe ari delako borrokatzen langileen eskubideen alde, lantokietan eramaten duen ekintza sindikalak langile guztien beharrak dituelako kontuan. Langileek LABengan konfiantza dute koherentea eta kontsekuentea delako.

Erraten duguna egiten dugu eta egiten duguna erraten dugu.
LAB sindikatuak, hauteskundeetan parte hartzen duen heinean, gero eta delegatu gehiago izan nahi ditu, noski. Baina ez sindikatua helburu bezala ikusten duelako, baizik eta sindikatua aldaketarako tresna garrantzitsu gisa ulertzen duelako. Eta tresna horrekin jarraituko du LABek, batetik, lan harremanak eta baldintza sozialak duintzearen aldeko eta prekarizazioaren kontrako borrokan, eta bertzetik, aldaketa sozialaren aldeko borroka bultzatzen.

 

 

 

Gipuzkoako helduen egoitzetako langileek grebara deitu dute otsailaren 25 eta 26rako

Donostian mobilizatu gara, Aldundiaren egoitzan bertan, Gipuzkoako helduen egoitzetako langileentzat hitzarmen duin bat eskatzeko. Foru Jauregiaren barruan sartu gara, gure haserrea adierazteko.

Hauxe da Gipuzkoako helduen egoitzetako langileek igorritako adierazpena:

Nor da ELA sindikatua, Gipuzkoako helduen egoitzetako hitzarmenaren negoziazio mahaian parte hartu nahi ez eta mahai honetatik kanpo, patronalekin adostasunetara iristeko?

Nor da Gipuzkoako Foru Aldundia maniobra zikin guzti hauek onartzeko?

Ulertezina zaigu negoziazio honetan gertatzen ari dena, inongo mugarik gabe, nahi dutena egiteaz gain, gu gezurtatzera ausartzen baitira.

Gipuzkoako Foru Aldundiak urtarrilak 24an LABekin egin zuen bileran baieztatu zigun ELA sindikatua negoziazio honetan joko zikina erabiltzen ari dela.

LAB sindikatuak ez du onartuko patronalek (ADEGI, MATIA 2020, LARES eta ACGG), ELA sindikatuarekin batera, mahai horretako parte garenok kontutan ez hartzea. Ez dugu onartuko mahai negoziatzailea antzerki hutsa bilakatzea.

Horregatik, ELA sindikatuari eta patronalei mahaian eser daitezela eta bertan negozia dezatela exijitzen diegu, joko zikina alde batera utzita. Oraindik ere sektorea herrialdeko hitzarmenik gabe dago.

LAB sindikatuak Gipuzkoako Foru Aldundiaren jarrera salatu nahi du, helduen egoitzetako sektorea herrialdeko hitzarmenik gabe uzteaz gain, patronalen eta ELA sindikatuaren azpijoko guztiak onartzen dituelako.

Gauzak horrela, LAB sindikatuak otsailak 25 eta 26an grebara deituko ditu helduen egoitzetako langileak.

 

 

Ikastola guztietan lan hitzarmen duinak izateko bidean, EAEn berriki sinaturikoa ontzat jo dugu, baina Nafarroako blokeoa salatu dugu

0

Lan eta negoziazio luzearen ostean, abenduaren 4an, Euskal Herriko Ikastoletan gehiengoa dugun LAB sindikatuaren eskutik, EAEko Ikastolen Elkartearekin eta Eusko Ikastola Batzarekin Lan Hitzarmena berritzeko akordioa sinatu genuen. Nafarroan, ordea, 2007tik ez da hitzarmen berririk sinatu eta negoziazioak blokeaturik daude.

Araba, Bizkai eta Gipuzkoako ikastolen negoziazioa abiatu zenean, LABek ikastoletako kolektibo prekarizatuenetan hobekuntzak jasotzea zuen helburu. Gure ustez berriki sinatutako akordioan, hobekuntza nabariak daude 0-3 zikloko langileentzat, zerbitzuetako langileentzat eta baita hezkuntza laguntza espezialistentzat ere.

Irakasleen lan karga arintzeari dagokionez, aurrerapauso garrantzitsua dago ere, ordezkapenak lehenengo egunetik bermatzeko urrats handia eman delako lurralde eremu horretako ikastoletan. Ezin aipatu gabe utzi akordioan jasotzen den soldata igoera EAEko ikastoletako lan-kategoria guztietan (zeinaren bitartez behingoz, 2009ko lansari taulen gainetik kokatuko garen), edota DBHko 1. zikloko soldaten homologazioa 2. ziklokoekiko.

Negoziazioan zehar, EAEko ikastolen elkarteak, lan-sari taula berriak sinatzeko enplazamendua egin digu, baina holakoetan gure erantzuna berbera izan da: taulak sinatuko ditugu bai, baina edukiz beteriko Lan Hitzarmen berri baten aterkipean. EAEko ikastolek premisa hori onartu zuten, eta horregatik sinatu dugun akordioan jasota dauden eduki guztiak, zazpi hilabeteren buruan Lan Hitzarmen berri batean txertatuko dira.

LABeko delegatu, kide eta langileekin kontrastatu eta babes zabala jaso ondoren, LABek, beste behin ere, akordioak erdiesteko eta borrokarako dugun gaitasuna erakutsi du. Aurretik beste kolektiboetan egin genuen bezala, oraingoan ere EAEko ikastoletan akordioa lortu dugu. Akordioa posible izan da, ikastolak mahaian eduki oso esanguratsuak jartzera bultzatu ditugulako, eta beraiek administrazioak jarritako baldintza eskasetatik haratago joateko borondatea eduki dutelako. LABentzat edukiak dira akordiorako oinarria edozein negoziazio mahaitan.

Horregatik ozenki esan nahi dugu LABen pozik gaudela, EAEko ikastoletako negoziazio mahaiak bere fruituak eman dituelako, prozesu honetan guztian zehar Eusko Jaurlaritzak bere etxerako lanak egin ez dituen arren. Horregatik argi utzi nahi dugu, aurrerantzean ere ikastoletako langileak aurrean edukiko gaituela.

Nafarroako blokeoa
Baina era berean esan behar dugu LABen haserre gaudela Nafarroako ikastoletan NIE Nafarroako Ikastolen Elkarteak negoziazioa blokeatuta duelako. Gaurkoan, Hego Euskal Herriko ikastoletako LABeko sei ordezkari gaude hemen, gu gara EHIrekin negoziazioetan ibiltzen garenak, eta Nafarroako Ikastoletan bizi dugun egoeraren aurrean gure kezka larria erakutsi nahi dugu.

Nafarroan azken Lan Hitzarmena 2007an sinatu zen eta 2010etik luzatuta dago. Harrezkeroztik murrizketa gogorrak egon dira eta oraindik ez dira berreskuratu garai hartako soldatak.

EHI Euskal Herriko Ikastolen Elkartearen jarrera oso ezberdina izaten ari da EAEko zein Nafarroako ikastoletan:

• Nafarroako kasuan jada hiru urte bete ditugu negoziazioan murgilduta akordioa lortu gabe.
• EAEko ikastoletan momentu oro ulertu da soldata taulak sinatzea Lan Hitzarmenarekin batera egin behar zela, eta horren arabera gauzatu da negoziazioa.
• EAEn Eusko Jaurlaritzak 2018ko soldata igoera aplikatu baino lehen, ikastoletan jada langile guztiei aplikatu zitzaien. Nafarroan, igoera urritik onartuta egon arren, San Fermin, Paz de Ziganda, Zangoza eta Argia ikastoletan momentuz ez dozenteek eta irakasle ez itunduek ez dute atzerapenik jaso, langileen artean desberdintasunak eta haserrea sortuz.
• EAEko ikastolek hartu-eman ugari eduki dute administrazioarekin langileen lan baldintzen hobekuntzak finkatzeko. Nafarroako ikastolek antzeko biderik jorratu ote duten berririk ez daukagu.
• Nafarroako ikastoletako negoziazio mahaian puntu asko adostu baditugu ere, blokeoa EAEko ikastoletan inongo arazorik sortu ez duen puntu batekin zerikusia dauka. Nafarroako ikastolek langileen soldaten gorabeherak langileekin negoziatu beharrean, administrazioaren esku utzi nahi dituzte, erabakigunea kanpoan jarriz. EAEko ikastoletako mahaian aldiz, argi egon da momentu oro, soldaten gorabeherak langileen ordezkariekin adostu behar direla, eta horrek ez duela inondik inora ere kolokan jartzen ikastolen bideragarritasuna. Nafarroan ere, ikastoletako langileak garen neurrian, gure soldatak eta baldintzak NIErekin adostu behar ditugu langileen ardura berea delako. NIEk administrazioaren aldetik finantzatutako soldatetan balizko murrizketa baten aurrean, automatikoki aplikatu nahi dute horretarako azken PPren lan erreformak emandako aukera probestuz. LABek aldiz, halako egoera baten aurrean, non eta ikastoletan, egoera langileekin adostu behar dela ezinbestez defendatzen du. EAEn ez zen egon inongo arazorik planteamendu sindikal orokor hau onartzeko.

Horregatik LABekook galdera hauek bideratu nahi dizkiogu EHIri eta NIEri bereziki:

• Euskal Herriko Ikastolen Elkartea berbera izanik, zergatik horren jarrera desberdina EAEn eta Nafarroan?
• Zergatik NIEk ez du administrazioa interpelatzen EAEko ikastolek egiten duten bezala?
• EAEko ikastoletako negoziazio mahaian inongo arazorik sortu ez duen puntuak, zergatik dauka Nafarroan Lan Hitzarmenaren negoziazioa guztiz blokeatuta?
• Erabakitzeko ahalmena Nafarroako Ikastoletan jarraitzea nahi badugu, zergatik utzi nahi dute soldaten afera automatikoki administrazioaren finantziazioaren gorabeheren menpe, langileekin adostu gabe, Nafarroako beste itunpeko patronalek egiten duten bezala?
• Gure ustez honen guztiaren erantzuna bakarra da. EHIren ausardia eta borondate falta Nafarroako ikastolei begira. Beraz NIEri argi esan nahi diogu jarrera aldatu behar duela, negoziazioa desblokeatzea eta akordioa erdiestea bere esku dagoela. Adibide garbia dauka EAEko ikastoletan. LAB bere akordioa lortzearren hasierako planteamenduetatik dezente mugitu da malgutasuna erakutsiz, eta proposamen ugari jarri du mahai gainean egoera desblokeatzeko desio dugun akordioa lortu gabe.

Adostasuna lortu ezean, hemendik ikasturte amaierara langileei mobilizazio plangintza proposatuko diegu. Ez dugu baztertzen lanuzteak eta greba deialdiak egoera ez bada desblokeatzen. Bederatzi urte daramagu Lan Hitzarmena berritu gabe eta langileen artean sortu diren soldata diferentziekin bukatu behar dugu.

 

 

 

“Gazteok eta langileok dugun aukera bakarra antolatzea eta borrokatzea da”

0

Gazteek bertatik bertara pairatzen dute prekarietatea. Bideo honetan lekukotasun bat bildu dugu, formakuntza kontratua zuen gazte baten esperientziarekin. Egun berean, enpresa berean, 30 gazte kaleratu zituztela ekarri du gogora, eta horren aurrean antolatzea eta borrokatzea erabaki zutela. LAB sindikatuarengana jo zuten, eta akordioa lortu zuten enpresarekin. Hala, prekarietatearen aurrean, antolakuntza eta borroka da bidea, eta horixe bera aldarrikatuko du larunbatean, otsailak 16, 17:30ean, Ernai gazte erakundeak antolatutako manifestazioak. Bilbon izango da mobilizazioa, Iberdrola dorretik abiatuta, "Prekarietateari ateak itxi!" leloarekin.

 

 

 

Presoen eskubideen alde mobilizatu gara sindikatuak, Bilbon

LAB, ELA, UGT, ESK, STEILAS, CGT/LKN, CNT, EHNE, HIRU eta ETXALDE sindikatuok elkarretaratze bat egin dugu Bilbon, plaza Eliptikoan, Espainiako Gobernuaren ordezkaritzaren aurrean, “Konponbide garaia da. Orain presoak” leloarekin. Abenduaren 20an komunikabideen aurrean adierazitakoaren ildoan, hileko hirugarren ostiraletan egingo ditugun protesten harira dator gaurko mobilizazioa. 2019. urtearen etorrerarekin dinamika hau abiatu genuenetik bigarrena da.
 

 

 

“Egin klik: erlijiOFF” dinamika bidea egiten ari da

0

LAB sindikatuak Erlijioko ikasgaia ikastetxeetatik ateratzeko dinamika abian du abenduaz geroztik, "Egin klik: erlijiOFF" leloarekin. Azken urtean gure oinarri ideologikoak berritzeko lanetan murgilduta ibili gara, eta norabide horretan kokatzen dugu dinamika. Oinarri ideologiko horien lanketa estrategikoan, besteak beste, LABek Eskola Publiko Komunitarioaren parte izateko ikastetxeek bete beharreko ezinbesteko irizpideak zehaztu ditu, eta irizpide horien baitan hezkuntzaren izaera laikoa agertzen zaigu. Horrela, gure oinarri ideologikoen planteamenduan sakontzera gatoz dinamika berri honen bitartez. Momentuz, sinadura bilketa bat abian dugu, eta mobilizazio bat egin dugu gaur Bilbon, Eusko Jaurlaritzaren Hezkuntza sailaren aurrean. Hilabetero egingo ditugu elkarretaratzeak.


 

 

 

Txalotu egiten dugu Osakidetzako lehen mailako arretako langileen mobilizazioa

0
Lehen Arreta Arnasberritzen Plataformak deitutako langileen asanbladak planteatu duen Lehen Arretako esparruan borrokatzeko eta mobilizatzeko beharra konpartitzen du LABek.

ESIen integrazio eredua (zeinetan ospitaleak eta anbulatorioak uztartzen diren) ezarri aurretik lehen arretako egoera oso ona ez bazen, eredua finkatu zenetik, egoerak txarrera egin du nabarmen. Horrela salatu du LABek behin eta berriro. Izan ere, LABen ustez, Lehen Arreta, osasun sistemaren atea den heinean eta populazioarekiko gertutasunagatik eta dauzkan komunitate funtzioengatik, Osakidetzako giltzarria da. Kontrako norabidean, gobernu ezberdinek (EAEan, EAJ eta PSE) ezarri dituzten osasun politikek, kapitalaren beharrei men eginez, lehen arretako arloa bigarren plano batean utzi dute eta lehentasuna eman diote ospitaletako esparruari, industria bioteknologiko zein farmazia industria pribatuentzat askoz erakargarriagoa dena, eta bide batez, txandako sailburuak propaganda politika egiteko askoz errentagarria.

Honek guztiak ondorio garbiak izan ditu: lan-baldintzen kaskartzea eta populazioari ematen zaion osasun arretaren kalitatearen galera, zerbitzu ezberdinetan ematen diren etengabeko murrizketekin, gero eta itxaronaldi luzeagoekin, eta oso azkar handitzen ari den pribatizazioarekin.

Denbora tarte honetan, Osakidetzari euskal jendarteak behar duen lehen arreta eredua bere osotasunean hartuko lukeen negoziazioa eskatu diogu; negoziazioa batek nahitaez lan-baldintzen hobekuntza ekarri behar duena, arloko langileek modu eraginkorrean lan egin ahal izateko eta baloratuak sentitzeko. Osakidetzaren aldetik jaso dugun erantzun bakarra honakoa izan da: eztabaidarik gabe argitara eman duten “Euskadiko Lehen mailako Arretarako estrategia” dokumentua, norabide okerra zuzentzea baino, aspaldiko zauriei behin-behineko hesgailua ipintzea helburu duena. Erantzunez, LABek dokumentu honen irakurketa kritikoa helarazi zion Osakidetzako zuzendaritzari eta gaur egun osasun zentroetara hurbiltzen ari gara “Lehen arreta defenda dezagun” kanpainaren barruan. Aipaturiko kanpaina duela hiru urte hasi genuen eta, harrezkero, egindako murrizketen kontrako mobilizazioak eta salaketak sustatu ditugu hainbat herritan, auzo eta erabiltzaile elkarteekin batera, LABen ustez, borroka honetan jendartearen parte-hartzea funtsezkoa baita.

Bestaldetik, orain dela urtebete LABek LOREA proposamena egin zuen publiko. Bertan osasun arloak kategoria guztientzako ratioak ezartzeko beharra jasotzen duena, Diziplina Anitzeko Taldeen osaketaren bitartez. Proposamenak hein handi batean Lehen Arreta zelan aldatu eta hobetu jasotzen du.

LABek bat egiten du Lehen Arreta Arnasberrtitzen plataformak egin dituen aldarrikapen nagusi askorekin. Guk lehen arretarako hobekuntza integralaren alde egiten dugu, bai arreta jasotzen duen populazioarentzat baita arloan lan egiten duten kategoria eta langile guztientzat, inor alboratu gabe eta berdintasunean. Horretarako, Osakidetzak negoziazio kolektiboa errespetatu behar du, inposaketen garaia atzean utziz eta Osasun Mahi Sektorialean honako puntuei begirako neurriak negoziatuz:

• Lehen Arreta eredua aldatu eta berritu.
• Erabiltzaileei eskaintzen zaizkien zerbitzuen murrizketak bertan behera utzi (anbulatorioetako ordutegiak
murriztea, adibidez).
• Mota guztietako pribatizazioekin amaitu.
• Lehen arretan ere osasun sistema perbertitzen duten peonadekin amaitu (“autokontzertazioak”
eufemistikoki deituta, baina urre-prezioan ordaindutako aparteko orduak baino ez direnak).
• Aurrekontu eta pertsonal nahikoaz hornitu, ratioak ezarrita eta kategoria guztion arteko taldea-lana
ideian oinarriturik.
• Erabiltzaile zein langileen hizkuntz eskubideak errespetatu.
• Genero ikuspegia kontuan hartu; etab…

LABen aburuz, puntu hauek guztiak oinarrizkoak dira lehen arreta dagokion lekuan benetan kokatu nahi badugu.

Osakidetzaren itxikeriaren aurrean lehen arretako langile askok mobilizatzeko eman duten aurrerapausoa oso modu positiboan baloratzen dugu. Bereziki baloratzen dugu mediku kopuru handi bat mobilizazio bideari lotu izana, zoritxarrez urte hauetan guztietan lehen mailako arretan zein espezializatuan murrizketen eta pribatizazioen kontra egin diren mobilizazio ugaritan medikuen presentzia oso eskasa izan delako. Bidea luzea da, eta zenbat eta kide gehiago, hobe.