2026-02-23
Blog Page 671

Konstituzio berri baterako erreferenduma Kubako Iraultzaren garaipen berri bat da

0

LAB sindikatutik Kubako herria eta bere iraultza konstituzio berriaren proiektuak erreferendumean baiezkoak lortutako babesarengatik zoriondu nahi ditugu. Garai berri hau irekitzen duen konstituzio berri hau Kubako Iraultzaren 60 urtetako ibilbide iraultzailearen garaipen berri bat da.

Kubako Errepublikako konstituzio berri hau -Botere herritarraren Batzar Nazionalak Abenduan onartu zuena- Otsailak 24ko erreferendumean Kubako herritarren gehiengoaren babesarekin erreferendumean onartua izan zen. Kubako Hauteskunde Komisio Nazionalaren (CEN) lehendakaria den Alina Balseirok prentsaurrekoan adierazi zuenez, bozka eskubidea zeukaten 7.848.343 kubatarrek parte hartu zuten bai Kuban eta baita kanpoan ere. Parte hartu zuten pertsonen %86,85ak konstituzio berria babestu zuen eta %9ak ezezkoa bozkatu zuen.

Kubako erreferendum konstituzionalean 400.000 herritarren ordezkarik parte hartu zuten; hoietatik 225.000 agintari elektoral, begirale, laguntzaile (hezkuntza ertain eta goi hezkuntzako ikasleak), 200.000 pionero eta beste eragileetako ordezkariak. Demokrazia herritarraren adibide ikaragarria, Kuban demokrazia falta dagoela salatzen gezurretan aritzen direnen aurrean.

Bukatzeko LABek, berriro ere, Kubako demokrazia eta burujabetza ariketa honengatik zoriondu nahi du. Konstituzio berriak lorturiko babes ikaragarriak Kubako herriaren kohesio politiko eta sozial zabala eta iraultzarekiko babes herritara erakusten ditu; 60 urte hauetan Kubako eta Hego Amerikako historiaren ibilbidearen errotik aldatu duen Iraultzarekiko hain zuzen ere. LAB sindikatutik, orain arte egin dugun bezala Kubako Iraultza, bere langile klasea eta Kubako herria babesten jarraituko dugu, askatasuneranzko, burujabetza nazionalerako eta justizia sozilerako ibilbide honetan. Kubak orain eta beti munduko iraultzaile guztionantzat erreferente bat izaten jarraituko du.

¡Hasta la victoria siempre! ¡Venceremos!  

 

 

Dei egiten diegu Gipuzkoako esku-hartze sozialeko langileei batzarretan eta lantaldetan parte hartzera, HEDATZEN patronalak aldarrikatu duen gerra-deklarazioari aurre egiteko

Otsailaren 18an, Gipuzkoako esku-hartze sozialeko III. hitzarmena negoziatzeko azken bilera egin zen. Lan Harremanen Kontseiluaren (LHK) atarian gertatu zenaren ondorioz, HEDATZEN patronalak erabaki zuen ez zela berriro mahaian eseriko. Gogora dezagun gertakari haiek HEDATZENek egin zituen proposamen erasokorrek eta atzerakoiek eragin zituztela, sektoreko langileek masiboki antolatu behar izateak ekarri zuena. 

Egoera halakoa izanik, LABek eta CCOOk lagundu ditugu ordurako irabazi ziren lan baldintzak zalantzan jarri zirela nabaritu zuten pertsona horiek. Benetan tamalgarria da publikoak izan beharko luketen eta merkatuak guztiz xurgatu dituen zerbitzu batzuei, haietaz arduratzen diren administrazioak, sektoreko enpresen laguntzaz, eskaini izana murrizketak eta eskubideen galerak, betiere, helburu bakar batez: kostuak merkatzea eta negozioa egitea, langileen lan baldintzen kontura jakina.

Proposamen onartezin honi sektoreak emandako erantzuna espero genezakeen. Aurki ezagutaraziko ditugu egin beharreko ekimenak, patronalari proposamena bertan behera utz dezan eta egiazki negoziatu dadin, Gipuzkoako esku-hartze sozialeko III. hitzarmena helburutzat hartuta, egun daukagunean oinarrituz, Gipuzkoako esku-hartze sozialeko II. hitzarmenean alegia, eta ezertan ez dezan okerrera jo.

LABi eta CCOOri ulergaitza egiten zaigu ELAren jarrera, gehiengoa duen sindikatua izanik. Ez dugu ulertzen zertan datzan ELAren estrategia negoziazioan, patronalak Gipuzkoako esku-hartze sozialeko II. hitzarmenaren edukiak kaskartu besterik nahi ez duenean. Ez dugu ulertzen ere, ELAk hitzerdika aipatu izana Bizkaian lortu akordioak lan baldintzak kaskartu zituela. Berriro gezurretan dabil eta zalantzan jartzen ditu sektoreko langile askoz osatzen diren gainerako sindikatuak, kosta ahala kosta, haren ikuspegia babestu dezaten.

Gipuzkoako esku-hartze sozialeko sektorean diharduten langile guztiak animatzen ditugu batzarretan eta antolatzen ari diren lantaldetan parte hartzera, HEDATZEN patronalak aldarrikatu duen gerra-deklarazioari aurre egin diezaiogun.
 

 

 

Prekarietatearen eta estatalizazioaren kontrako borrokari eutsiko diogu, Gasteizko Legebiltzarrak entzungor egin arren

Lan erreformen inguruko Legez Besteko Proposamena eztabaidatu da Parlamentuko osoko bilkuran, eta, ondoren, LABeko idazkari nagusi ondoko Igor Arroyok eta Ekintza Sindikala eta Negoziazio Kolektiboko idazkari Xabier Ugartemendiak balorazioa egin dute komunikabideen aurrean, Legebiltzarrean bertan: "Ez da egon proposamenaren aldeko gehiengorik, baina argi izan dezala Legebiltzar honek guk lanean jarraituko dugula, lan gatazkak ugarituko direla eta, goiz ala beranduago, Legebiltzarrak heldu beharko diola funtsezko afera honi”, adierazi du Igor Arroyok.

Urtarrilaren 3an, LABek idatzi bat erregistratu zuen Gasteizko Legebiltzarrean, 2010 eta 2012ko lan erreformen aurka posizionatu dadin eta horiek osoki bertan behera uztea eskatu dezan, Lan Harremanak eta Babes Sozialerako Euskal Esparruaren defentsako neurriak hartzeko ere eskatu zuen sindikatuak.

Gaur, lan erreformen inguruko Legez Besteko Proposamena eztabaidatu da Parlamentuko osoko bilkuran, eta, ondoren, LABeko idazkari nagusi ondoko Igor Arroyok eta Ekintza Sindikala eta Negoziazio Kolektiboko idazkari Xabier Ugartemendiak balorazioa egin dute komunikabideen aurrean, Legebiltzarrean bertan.

LABeko ordezkariek azaldutakoaren arabera, garrantzitsua da gaurko ekimenaren testuingurua kokatzea. Azken urteotan inboluzio prozesu bikoitza bizi izan dugu: inboluzio soziala eta inboluzio politikoa. Eskubide laboralak eta sozialak murriztu egin dira erreformaz erreforma, eta zentralizazio prozesua areagotu da; lan harremanetan, prekarizazio prozesua eta estatalizazioa eskutik joan dira. Inboluzio prozesua areagotzeko mehatxua hor dago, ikusi besterik ez dago Espainiako Senatuko adierazpena, erabat ez nahikoa zen estatutua bera ez betetzea aldarrikatuz. Hala, Igor Arroyok nabarmendu duen bezala, “gure ustez, hemengo instituzioak ezin dira begirale hutsak izan, erabakiak hartu behar dituzte inboluzio prozesuaren aurrean oro har eta lan harremanei dagokionean zehazki”.

Lan harremanei dagokionez, abenduan Lan Erreformaren erreforma egiteko asmoa plazaratu zen Madrilen. Omen, elkarrizketa sozialeko mahaia eta Gobernuaren artean gaiaz mintzatzen ari ziren. Orduan jakin genuenez, erreformaren erreforma hori oso murritza zen: 2010 eta 2012ko lan erreformetan zeuden 13 atzerapausuetako 3etan baino ez zen aurreikusten aldaketa txikiak egitea. Alegia: lan erreformek ezarritako jokalekua eta, bereziki, negoziazio kolektiboaren estatalizazioa ontzat ematen zuten hala PSOEren Gobernuak nola UGT eta CCOOek. Eta gainera, CEOEk argi adierazi zuen aldaketa txiki horiek egitearen kontrako jarrera.

Aldiz, bestelakoa da EAEko egoera. Madrilen nagusi diren sindikatuak gutxiengoan daude EAEn, are eta gehiago azken haustekunde sindikalen ondotik. LABentzat modu ez nahikoan bada ere, hemengo lan hitzarmenak babesten saiatzeko Akordio Interprofesional bat sinatua dugu sindikatu guztiok eta patronalak. Lan erreformen kontrako jarrera nagusi da gure jendartean.

Gauzak horrela, Igor Arroyoren hitzetan, “Madrilen zer gertatuko den aiduru egon beharrean, hemen bertan ekiteko garaia da. Ildo honetan, LAB sindikatutik estatalizazioaren kontrako bi orduko lanuzteak antolatu genituen pasa den maiatzean eta orain euskal instituzioei neurriak har ditzan eskatzera etorri gara. Oso gauza sinplea baina garrantzitsua eskatzen dugu: errespeta daitezela hemengo gehiengoak, errespeta daitezela hemengo akordioak, hemengo lan hitzarmenak”.

Bi eskaera
Agerraldian, Eusko Legebiltzarrak zer nolako neurriak har ditzakeen adierazi dugu. Nagusiki bi dira. “Lehenik eta behin, gaur egungo eskumenez baliatuta, hemengo lan hitzarmenak kontratazio publikoaren bitartez babestu ditzake. Hori zen gaurko legez besteko proposamenean eskatzen zena: bertako lan hitzarmena betetzea izan dadila kontratu publikoak eskuratzeko ezinbesteko baldintza. Antzeko zerbait egin da Nafarroako legebiltzarrean, kontratazio publikoaren lege berrian, eta ez dugu ulertzen zergatik tematzen den EAJ hori eragozten EAEren kasuan”, esan du LABeko idazkari nagusi ondokoak.

Bigarrenik, Madrilen hartu diren eta hartuko diren murrizketek euskal langileongan eraginik izan ez dezaten, eta eskubide laboralak berreskuartu eta zabaldu ahal izan ditzagun, lan harremanetarako esparru propioa eraiki beharra dagoela aldarrikatu du Igor Arroyok: “Estatus berrirako proposamenean jasota dago helburu hori eta hura sinatu zuten indar politikoei eskatzen diegu testu horrekiko koerentziaz jokatu dezaten”.

Hauxe da eskatutakoa Legebiltzarreko taldeei. “EH Bilduk aintzat hartu du gure eskaria eta eskertzen diogu horrela egin izana. Ez da egon horren aldeko gehiengorik, baina argi izan dezala Legebiltzar honek guk lanean jarraituko dugula, lan gatazkak ugarituko direla eta, goiz ala beranduago, Legebiltzarrak heldu beharko diola funtsezko afera honi”, erantsi du LABeko idazkari nagusi ondokoak.

 

 

 

Osasun Mentaleko Zerbitzuetako langileek lanpostu kodeak eskatu dituzte Gasteizen

0

Arabako Osasun Mentaleko Zerbitzuetako langileak, “Códigos ya, pribatizaziorik ez" lelopean, berriro ere Osakidetzako Zerbitzu Zentraletan aurrean kontzentratu dira. LABek guztiz babesten eta laguntzen du aldarrikapen eta borroka hau. Izan ere, hauxe bera eskatu diogu behin eta berriro Osakidetzari: kontratazio hobetzeko, lanpostuak egonkortzeko eta pribatizazioarekin amaitzeko.

Pasa zen 2018ko abenduaren 21ean Arabako Osasun Mentaleko zerbitzuetako langileek elkarretaratze bat egin zuten Osakidetzako Zerbitzu Zentraletan, Gasteizen. Elkarretaratze honen helburua kategoria honetako 6 urte baino gehiago irauten duten 14 lan- metaketako kontratuei kodeak ematea izan zen.

Egia da ere Arabako Osasun Mentaleko Zuzendaritzak kode hauek eskatu zituela, baina egia da ere egoeraz baliatu zela kode batzuk desagerrarazteko.

Azken bolada honetan Zuzendaritza “esku zabala” izan da eta 2 kode sortu ditu!

Badakigu ere kategoria guztietan kontratu mota hauek gero eta orokorragoak direla eta denetatik egiteko erabiltzen direla, asteburuetan lan egiteko, “hutsuneak” betetzeko, ea. Kontratu hauek finkatzen badira eta kodeak ezartzen badira ez dira desagertuko ezta pribatizatuko.

Zoritxarrez, egoera honetan lankide asko daude, “lan-metaketako” kontratuei lotuta, kontratu prekarioak dituztenak eta jakin gabe lanean jarraituko duten.

 

 

 

Faxismoaren eta kapitalaren kontra mobilizatu gara Sevillan

0

Andaluziako Eguna da gaur, otsailak 28, eta Sindicato Andaluz de Trabajadores y Trabajadoras (SAT) sindikatuak bere bloke propioa egin du Sevillan gauzatutako mobilizazioan. Bertan izan gara, SAT sindikatuari berari babesa emateko eta faxismoaren kontra mobilizatzeko. Hain zuzen ere, LAB sindikatuko Nazioarteko idazkari Koldo Saenz dago Sevillan, mezu garbi batekin: faxismoaren eta kapitalaren aurrean, langile klaseak zutik eta borrokan jarraitu behar du.

 

 

 

Lan baldintzak eta langileak eurak errespetatuak izan daitezela exijitu dugu DIA supermerkatuen bigarren greba egunean

0

LAB eta ELA sindikatuok bigarren greba eguna egin dugu gaur DIA supermerkatuetan. Atzo bezala, arrakastaz gauzatzen ari da deialdia Bizkaia eta Gipuzkoan. Greba DIA supermerkatu taldeak Estatu mailan abiatutako Enplegu Erregulazio Espedientearen ondorioz dago deituta, eta, egunotako deialdiez gain, martxoaren 5erako ere dago deituta hirugarren greba bat. Martxoaren 11tik aurrera greba mugagabera joko lukete langileek, gatazkari konponbidea eman ezean.

Hauxe da LAB eta ELA sindikatuok egindako oharra, lehen greba egun hauen harira:

Atzo, otsailak 27, Enpresa zuzendaritzaren aurka egin beharko dugun borroka luzearen lehenengo eguna izan zen. Baina gure lanpostuak eta gure lan baldintzak behingoz errespetatuak izan daitezen, eta behingoz gu geu errespetatuak izan gaitezen ezinbesteko borroka izango da.

Bizkaian, arrakasta borobila izan zuen atzoko greba eguna eta Gipuzkoan ere jarraipen zabala izan zuen. Baina atzo, langile askori egoerari buruz gezurretan aritu direla ohartu ginen. Horregatik, gauza pare bat argitu nahi genituzke:

• ELAk eta LABek, CIG Galiziako sindikatuarekin eta OSTA Aragoiko sindikatuarekin batera, idatzi bat aurkeztu genuen Negoziazio Mahian egoteko gure eskubidea aldarrikatuz. Ikusi nahi duenak, eskatu besterik ez du. Dokumentu hau bidalia dago burofax bidez eta hartu izanaren ziurtagiria ere badugu.

• Enpresak ez digu erantzun. Baina, CCOOk, UGTk eta FETICOk bai: ez digute onartu Mahian parte hartzeko dugun eskubidea. Beraz, sindikatu hauek dira gu mahian ez egotearen ERRUDUNAK. Idatzi hauek sinatuak ditugu ikusi nahi dituenarentzat.

• Horrek denak, Mahia ILEGALA bihurtzen du eta beharrezkoak diren neurri juridikoak hartu ditugu.

Errespetatuak izatea lortzeko ezinbesteko momentua da hau Gipuzkoako DIAko langileontzat. Gaur greba eguna da berriz ere. Hurrengoa martxoaren 5ean izango da. Itxaroten baduzu, beranduegi izan daiteke.
 

 

 

Euskal pentsionisten aldarrikapenen berri eman dugu Bogotan, Munduko Federazio Sindikalak antolatutako kongresuan

Kolonbian egon gara, Munduko Federazio Sindikalak antolatutako pentsionisten eta erretiratuen kongresuan. Hitza hartu du bertan Joxean Urkiolak, LABeko Helduen eta Pentsionistak arloko ordezkari moduan. Hainbat herrialdetako ordezkariak elkartu dira Bogotan, kontinente guztietatik bertaratuta.

Joxean Urkiolak euskal pentsionisten aldarrikapenak eraman ditu kongresura, eta emakume pentsionistek emandako urratsa ere nabarmendu du; hau da, Oneka plataformaren sorreraren berri. Babes Sozialerako sistema propio baten beharraz hitz egin du, pentsio duinak izateko bidean.
 

 

 

Non dago ELAren iparra?

0
ELAk akats historikoa egin du kudeaketa zuzeneko eskola-jangeletako hitzarmenetik kanpo geratuta; interes propioak lehenetsi ditu, langileen interesen gainetik.

Kudeaketa zuzeneko eskola-jangeletan akordio historikoa sinatu dugu aste honetan. Historikoa, 16 urteko borroka luzearen ondoren, langileok Hezkuntza Saileko sukaldarien soldatekiko ekiparazioa lortu dutelako. Ez da nolanahiko lorpena, sektore feminizatu honetan prekarietatearen kontrako borrokan eta lan eskubideen aitortzan urrats garrantzitsua dakar.

Langileen babesarekin eta gehiengoz sinatu da akordioa. Eta akats historikoa egin du ELAk, bere burua akordiotik kanpo utzita. Beste behin ere, langileen interesen gainetik interes korporatiboak nagusitu dira ELAn, eta orain ELA bera da sindikatu biok, arrazoiz, hainbestetan eskatu izan dugun gehiengo demokratikoak onartzen ez dituena, gehiengoan sinatutako hitzarmen honen aurrean oldartuz. Jokabide hori ikusita, batek pentsa lezake gehiengo demokratikoen errespetuak ELA erdian dagoenean bakarrik balio duela. Hori da ELAk aldarrikatzen duen demokrazia?

Ez dira gutxi une honetan irekita ditugun borrokak, eta horietariko askotan elkarrekin ari gara: Bizkaiko etxez etxeko laguntza, Lantegi Batuak, EAEko gizarte ekimeneko ikastetxeak, Gipuzkoako komisaldegi eta epaitegietako garbiketa, Gipuzkoako zahar egoitzetako borroka (azken honetan bakoitza bere egutegiarekin), DIA supermerkatuak… baina ELAk errealitate honi balio kentzen dio, eta bere jokamoldea aintzat hartuta, badirudi patronalarekin baino, LABekin duela benetako lehia. Sindikatuen arteko batasunak kalte egiten dio ELAri kontrabotere sindikatu bakarra bailitzan, sindikaturik borrokalariena bezala bere burua proiektatzeko duen beharra asetzerakoan.

Eskola-jangeletako hitzarmenaren aferak, gainera, berriro mahai gainean jarri ditu grebaren inguruan ELAk eta LABek ditugun desberdintasunak: LABentzat greba tresna da, bitarteko bat, borrokatzen ditugun aldarrikapenak lortzeko, langileen lan eta bizi baldintzak hobetzeko, prekarietatea borrokatzeko. Greba eraginkorrak ditugu helburu, langileentzako kosturik txikienarekin, patronala gehien baldintzatu eta mugiaraztea posible egiten duten grebak. ELArentzat, ordea, greba bera da helburu. Helburu korporatiboak beti aurretik.

Duela egun batzuk, otsailaren 19an, LABetik gogora ekarri nahi izan genuen duela 25 urte bi sindikatuok Lan Harremanetako eta Babes Sozialeko Euskal Esparruaren alde egin genuen aldarrikapen historikoa, ekimen harekin euskal langileriari eta Euskal Herriari eginiko ekarpena. Erantzukizun ariketa bat izan zen orduko hura, garaiak eskatzen zuena, eta gaurko testuinguruak ez du gutxiago eskatzen.

Kapitalaren eta bizitzaren arteko talka gero eta bortitzagoa, ultraeskuinaren eta faxismoaren indartzea, inboluzio politiko eta sozialaren arrabotsa gero eta ozenagoa… Sindikalismo soberanistak badu zer esana eta zer egina testuinguru politiko eta sozial honetan, baina ELAk, aldaketa sozialerako ezinbestekoa den burujabetza prozesuari uko egin dio.

2017an elkarrekin adostu eta aurkeztutako konpromisoak ekarri nahi ditugu gogora. Hori da LABentzat ipar-orratza. Baina, nekez egingo dugu aurrera, ELAren iparra, langile eta herri gisa ditugun erronkei aurre egitea baino, sindikatuaren hegemonia, bere nagusitasuna mantentzen jarraitzea bada.
 

 

 

Hamar greba egunen deialdia erregistratu dugu EAEko Gizarte Ekimeneko ikastetxeetan

Azken grebak amaitu eta hilabete baino gehiago igarota, patronalek langileen aldarrikapenei erantzungo dioten proposamen nahikorik aurkeztu gabe jarraitzen dute.

2017ko azaroan sindikatuoi negoziazio-mahaitik altxatu eta mobilizazio dinamika bati ekitea beste biderik ez ziguten utzi patronalek. Hamaika bilera eta ekintza ondoren lan hitzarmena berritzeko asmotan sindikatu guztiok adostasunez aurkeztutako plataforma bateratuan jasotako edukiei ez baitzieten erantzunik ematen.

Urtebete luzez mobilizazio ugari gauzatu ditugu langileok, hainbat elkarretaratze eta manifestazio, hainbat kanpaina eta ekintza, eta besteak beste langileen babes zabala izan duten 17 greba egun gauzatu ditugu 2 ikasturtetan sakabanaturik. Gure mobilizazio egutegiak langileen aldarrikapenei erantzungo dieten proposamenak landu eta ekartzeko beta eman die patronalei, baina hauek ez dute akordiorako borondaterik erakutsi denbora honetan guztian.

Urtarrileko 8 greba egunen ostean, sindikatuok aldebiko bileretara deitu gaitu Kristau Eskola patronalak. Bilera hauetan ordea, sindikatuok negoziaketarako gure borondatea eta edukietan sakontzeko nahia argi utzi badiogu ere, proposamen eta eduki nahikorik egin gabe jarraitu du. Oraingoan ere, azken greba egunetik hilabete pasa utzi badugu ere, langileen eskaerek erantzun nahikorik izan gabe jarraitzen dute.

Eusko Jaurlaritza ere ez da gatazka honetan dagokion arduraz jokatzen ari. Langileen eskaerei erantzunak emanez egoera bideratuko luketen neurriak hartu ordez, bere burua zuritu eta gatazkaren irtenbidean benetako inplikazioa ekiditera bideratzen ari da bere ekintza guztiak, hala nola zerbitzu minimoen igoera, edota gatazka honen atzean interes ezkuturen bat dagoela esanaz eginiko inolako oinarririk gabeko adierazpenak. Bereziki larria da hezkuntza sailak gatazkaren irtenbidean daukan ardura bere gainetik kentzeko asmoz, gatazka lan saileko bitartekaritza batetara bideratzeko egiten ari den saikera.

ELA, STEILAS, CCOO, LAB eta UGT sindikatuok eta langileok familien kezka eta ardura ulertzen dugu, eta geu ere erabat arduratuta gaude egoera honekin. Arduragabekeria hutsa iruditzen zaigu langileak 17 greba egun egitera behartu ondoren, patronalek gure eskaerei erantzun dezenterik eman gabe jarraitzea eta Hezkuntza sailaren aldetik gatazkari irtenbidea emateko beharrezko inplikaziorik ere ez egotea. Sindikatuok akordioetara iristeko borondatea daukagu, eta orain arte bezala prest gaude benetako negoziazio bati ekiteko, ez ordea edukirik gabeko bilera kate batera itzultzeko edo zilegiak eta neurtuak diren oinarrizko eskaerei uko egiteko.

Hau horrela izanik, jadanik publiko egindako 10 greba egunekin aurrera jarraitu beste biderik ez digute uzten (martxoak 12-15 bitarte; apirilak 1-4 bitarte; eta maiatzak 8-9 bitarte)

ELA, STEILAS,CCOO,LAB eta UGT sindikatuok bai patronalei eta bai Eusko Jaurlaritzari eskatzen diegu bakoitzak dagokion ardura eta erantzunkizuna bere gain hartu eta gatazka honi irtenbidea emateko neurriak har ditzatela, langileen aldarrikapenei tajuzko erantzunak emanez eta akordioetara erdiestea ahalbideratuko duten planteamenduak eginez.

Hitzarmen berri baterako aldarrikapen nagusiak

Enplegua:

-Akordio bat, enpleguari eusteko eta gelak balizko ixtearen eraginpeko pertsonala birkokatzeko.

Soldatak:

-Eroste-ahalmena berreskuratzea.
-1-DBHko eta 2-DBHko irakasleen soldatak parekatzea.

Lanaldia eta lan-kargak:

-Irakasleen kasuan, ordu osagarriak erreserbatzea eskolak prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko, zein urtean dedikazio ez presentzialeko 70 orduren aitortza.
-Administrazio eta Zerbitzuetako pertsonalarentzat, lanaldia murriztea.
-Lanbide Heziketan lanaldiaren banaketa irregularra adostea.

Bereziki prekarizatuen eta feminizatuen dauden kidegoen lan-baldintzak hobetzea:

-Hezkuntza-laguntzako espezialistak: haien lana hezkuntza-izaerakotzat hartzea, ordu osagarriak ematea lana prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko, zein lanaldia modu erregularrean banatzea irailaren 1etik ekainaren 30era arte
-Haur-hezkuntzako lehen zikloko pertsonala: haien lana hezkuntza-izaerakotzat hartzea, lanaldia murriztea, ordu osagarriak ematea lana prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko.