2026-04-20
Blog Page 67

LABek salatu du Txibiteren Gobernuak gezurra erran zuela, Nafarroako osasun sistema pribatizatzeko mutualitateekin sinaturiko Espainiako hitzarmenean sartzea onartu baitu

LAB sindikatuko Zerbitzu Pribatuen federazioko dozenaka delegatu mobilizatu dira gaur Mutua Navarrak Iruñeko Landaben industrialdean duen egoitzaren aitzinean, salatzeko, LABek 2023ko martxoan azaleratu bezala, badela Espainiako Gobernuaren plan bat mutualitateen bidez osasunaren pribatizazio handiena gauzatzeko, Nafarroako Gobernuak onartu duena. Hala jasoa dago berriki sinatu duten Nafarroako enplegu planean, zeinak CENeko enpresarien eta UGT eta CCOO kontzertazio sindikatuen babesa baitu. LABek aldarrikatu du jarraitu beharreko bidea enplegu planak markatzen duenaren kontrakoa dela, eta mutualitateak publifikatzearen eta Gizarte Segurantzak erakunde horiei ematen dien dirua Osasunbidea indartzera bideratzearen alde egin du.

2023ko martxoan, LAB sindikatuak Espainiako Osasun Ministerioak Nafarroako Gobernuari bidalitako hitzarmenaren lehen zirriborro-dokumentua azaleratu zuen. Bertan, bertze gai larri batzuen artean, Nafarroako osasun sistema publikoaren aurkako erasorik handiena jasotzen zen. Dokumentu haren arabera, osasun zerbitzu publikoek mutualitateen esku utziko lukete langileen kontingentzia arrunten arreta.

LABen salaketa irmo eta egiazkoak konpromisoan jarri zuen Jose Luis Escriva Espainiako Gizarte Segurantzako ministro bera, eta berehala atera zen plana errefusatzera, eta ziurtatu zuen hitzarmena ez zegoela Gobernuak “balioztatuta”. Egun batzuk geroago, oihartzun mediatikoaren eta LABek eginiko presioaren ondorioz, Nafarroako Gobernuak –ez zuen gezurtatu zirriborro salatuaren existentzia–, Carlos Artundo Osasuneko zuzendari nagusiaren bitartez, ziurtatu zuen Nafarroak “ez duela asmorik” mutualitateekin sinaturiko Espainiako hitzarmenean sartzeko.

Nafarroako Parlamentuko osoko bilkurak, PSN, EH Bildu, Geroa Bai eta Zurekin taldeen aldeko botoekin, UPNren abstentzioarekin eta PPN eta Vox-en aurkako botoekin, ebazpen bat onartu zuen, zeinaren bidez Nafarroako Gobernua eta Osasun Departamentua premiatzen baitziren bazter zezaten Gizarte Segurantzako Ministerioaren eta mutualitateen elkartearen arteko akordioa, langileen gaixotasun arruntak mutualitateen esku uzten zituena.

Hala ere, sinatu berri duten Nafarroako enplegu planak jasotzen du mutualitateek tratatuko dituztela traumatologia izaerako bajak, “autonomia-erkidego bakoitzeko Osasun Kontseilaritzen, Gizarte Segurantzaren mutua laguntzaileen eta Gizarte Segurantzako Institutu Nazionalaren arteko lankidetza-hitzarmenak eginez”. Hala, Nafarroako enplegu planak agerian uzten du Maria Txibiteren Gobernuak gezurra erran ziola Nafarroako gizarteari eta entzungor egin ziola Nafarroako Parlamentuari. Espainiako Gobernuak ere egin zuen, eta Escrivaren ordezkoa, Elma Saiz ministroa, osasungintza pribatizatzeko hitzarmenaren inplementazio lanak gidatzen eta zuzentzen ari da.

Neurri honek aurrera egiten du langile klasearen osasuna enpresarien esku uzteko estrategian. Ondorioz, sistema pribatizatzeko ezagutu dugun prozesurik handienaren aurrean gaude, langileen osasun eta osotasun fisikorako eskubidearen kaltetan. Gaur egun Osasunbidearen bidez kudeaketa publikokoak diren traumatologiako jarduera guztiak (interbentzioak, tratamenduak, errehabilitazioa, jarraipenak eta alta-proposamenak) mutualitateen esku geldituko lirateke (diru publikoarekin finantzatutako irabazi-asmoa duten enpresa-elkarteak), haien enpresa-politika ezagunaren arabera: alta goiztiarrak eta tratamendu lasterrak eraginkorrak baino lehen.

Osasunbidearen zati garrantzitsuenetako baten desegite hau Nafarroako enplegu planaren barnean iragarri da, non enpresariek Txibiteren Gobernuari, eta UGT eta CCOO sindikatuei inposatzen baitiete osasun arloa pribatizatzeko elkarlan publiko-pribatuaren estrategia.

Zalantzarik gabe, Espainiako Estatuak autonomiei eskaintzen dien zirriborroaren bertze kapitulu bat da hau. Eredu neoliberalaren agindupean dauden gobernuek egonezina sortzen dute osasun sistema publikoa deseginez, horrela gehiengo sozialak ontzat eman dezan bere osasuna istripu eta gaixotasun profesionalak eragiten liderrak diren enpresen esku uztea.

LAB sindikatuaren iritziz, langileen osasuna ez da negozio bat, eta ez du onartuko Osasunbidea hankaz gora jar dezaten. LAB ez dator bat inolaz ere Nafarroako Gobernuak, CENeko enpresariek eta UGT eta CCOO kontzertazio sindikatuek proposatzen duten osasun publikoaren aurkako proiektuarekin.

LABek osasun publikoaren eta Osasunbidearen alde egiten du, eta, horregatik, mutualitateak nazionalizatzearen alde egiten du, Osasunari buruzko 14/1986 Lege Orokorraren azken xedapenetako hirugarrenean aurreikusten dena, eta Gizarte Segurantzak erakunde horiei ematen dien dirua Osasunbidea indartzera bideratzearen alde dago. Neurri subsidiario gisa, publifikazio osoa lortu arte, enpresek kontingentzia guztiak Gizarte Segurantzarekin berarekin kontratatu behar izatea proposatzen du LABek, horrela, Osasunbideak indartuko luke langile guztiei kontingentzia guztietarako arreta eskaintzeko bermea.

LABek Avanzako jazarpen sindikala salatu du Arrasaten

Elkarretaratzea egin du Zalduspeko autobus geltokian. Izan ere, azken hilabeteotan hainbat mehatxu eta zigor espediente jaso dituzte LABeko afiliatu eta ordezkari sindikalek. Hori gutxi ez, eta hitzarmenaren negoziaketa betean dagoen LABeko ordezkari sindikalak 21 eguneko enplegu eta soldata gabeko zigorra jaso du, apirilean izandako nahigabeko istripu baten ondorioz.

LABek arbitrario, neurrigabe eta aurrekaririk gabekotzat jotzen ditu orain arte jasotako zigor espedienteak. Guztiek helburu bakarra dute: Avanzako langileen lan baldintza hobeen alde borrokan diharduten langileak zigortzea. Hilabete asko dira Hitzarmen Kolektibo baten negoziaketan hasi zirela. Grebak, mobilizazioak, enpresaren immobilismoa… eta ez dira gutxi izan ordutik jasotako mehatxuak. Horrek ordea, ez du LAB kikilduko eta eraso guztien aurrean parez-pare izango da.

LABek ez dugu jazarpenik onartuko eta eskura dituen bitarteko guztiak erabiliko ditu bidegabekeria guzti hauei aurre egiteko.

Etxebizitzaren inguruko hitzaldiak antolatu ditu LABek Bilbon eta Donostian Jaime Palomera ikerlariarekin

Langileon eta herri sektore zabalen lehen mailako arazo bilakatu da etxebizitza. EAEn 2015eko Legeak eskubide subjektibo moduan aitortzen badu ere, prezioen etengabeko igoerak, parke publiko eskasak eta hamarkadetan norabide okerrean zuzendutako politikek etxebizitza izatea geroz eta zailago bihurtu dute.

Tokiko problematika izatetik urrun, etxebizitzaren egiturazko arazoak ezaugarri antzekoak ditu Mendebaldeko herrialde eta hirigune nagusietan. Gaiaren inguruko joerak ikertu eta hauen arrazoiak aztertzen dihardu Jaime Palomera antropologo, ikerlari eta irakasleak. Etxebizitza eskubidetzat jotzen du eta ez finantza aktibotzat eta hiriak bizitzeko, eta ez espekulatzeko, direla dio. Bartzelonako Hiri Ikerketako Institutuko eta Maizterren Sindikatuko kide da, besteak beste. El secuestro de la vivienda liburua argitaratu berri du.

2025eko urtarrilean, etxebizitza eremuan ere antolatzen hasi dela iragarri zuen LABek. Ordutik, hamarnaka gatazka sindikal antolatzen aritu da etxebizitzaren funtzio sozialaren defentsan eta honekin egiten den negozioaren aurka. Hitzaldi hauekin, bizi dugun testuinguruan aditu eta arituen ahotsa ekarri nahi izan du sindikatuak Euskal Herrira.

Bi hitzaldi emango ditu Palomerak Euskal Herrian. Horrela, ekainaren 16an Bilbon izango da, 18:30ean, La Bolsa auzoetxean (Pilota, 10) eta 17an, ordu berean, Donostian, Alde Zaharreko Kripta aretoan (San Jeronimo, 18).

Osakidetzako hautaketa eta hornidura prozesuen egoera negargarria salatu dugu

Osakidetzako sindikatuok elkarretaratzeak egin ditugu gaur goizean ospitale eta osasun zentroetan, behin-behinekotasun neurrigabea, kudeaketa tresnen pribatizazioa eta horrek giza baliabideen kudeaketa prozesuetan dituen ondorio larriak salatzeko, zerbitzu honetako langileen lana pikutara botaz. Osakidetzak egonkortzeko EPEa 2024ko abenduaren 31 baino lehen ebazteko legezko betebeharra izan arren, 6 hilabete geroago ebatzi gabe jarraitzen du.

Sindikatuok salatu dugunez, gaur egun Osakidetzako plantillari eragiten dioten hautaketa eta hornikuntza prozesu guztiak atzerapenak izaten ari dira, eta kontratazio zerrendetan akatsak daude, kontratuen esleipenari eragiten diotenak. Gainera, horien kudeaketa kaotikoa izaten ari da, eta horrek eragin zuzena du Osakidetzako langileen lan-baldintzetan.

· EPE: egonkortzeko EPEak 2024ko abenduaren 31n amaituta egon beharko luke, legeak ezartzen duen moduan. Sailburuak prozesu berriak iragartzen jarraitzen duen bitartean, plantillaren zati batek oraindik ez daki noiz hasiko den lanean bere lanpostuan, eta plantillaren beste zati batek ez daki noiz amaituko den bere kontratua langile finkoak lanean hasiko direlako.

· Kontratazio-zerrendak: kontratazio-zerrendak kudeatzen dituen tresnaren (Deloitte) pribatizazioak kaosa eragin du zerrenden kudeaketan. Horrek eragin zuzena du kontratazioetan, eta pertsona batzuek eskubidea izango luketen kontratuak galtzea eragiten du. Horri deitzen diote batzuek “lankidetza publiko-pribatuaren onurak”.

· Lekualdatze-lehiaketa: Osakidetzak denbora darama lekualdatze-lehiaketa prozesurik deitu gabe, Osakidetzaren araudiaren beraren kontra. Gainera, berriki egin direnak kategoria jakin batzuetarako izan dira soilik, eta ez guztietarako.

Hori dela eta, sindikatuok elkarretaratzeak egin ditugu Osakidetzako zentroen aurrean, berehalako konponbideak exijitzeko, behin behinekotasun tasa murrizteko eta prozesu ezberdinen kudeaketa modu eraginkorrean antolatzeko, hori guztia langileen eskubide guztiak bermatuz.

Propaganda utzi, akordioa bete eta ikastetxeak baliabidez hornitzeko exijitu dio LABek EAEko Hezkuntza Sailari

Hezkuntza publikoa indartuko duten eta hitzarmenean 2025-26 ikasturterako adostu ziren baliabideak ezarri ditzan exijitu du LABek, eta irakasleei ekainaren 12an lanuzteak eta mobilizazioak egiteko deia berretsi die.

Gaur Begoña Pedrosa Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza sailburuak egindako adierazpenei erantzunez, LABek akordioa bere osotasunean bete dezan exijitu dio Sailari. Izan ere, 2025-26 ikasturterako zuzendaritzek osatu beharreko Lanpostu Zerrendetan ez dira adostutako irizpideak ikastetxe eta etapa guztietan ezarri.

Gaurkoan ere, greba eta mobilizazioen testuinguruan egin bezala, Begoña Pedrosa Hezkuntza sailburuak, baliabideen garrantzia erdigunean jartzeaz gain, goraipatu egin ditu; esaterako, euskara indartzeko neurriak diren EUSLE programa indartzea edota datozen ikasturteei begira sortu berri den Hizkuntza Proiektuetarako Koordinatzaileak. LABek gogorazi nahi du alor horretan egon diren lorpenak sindikatuak irmoki defendatu ondotik etorri direla, eta LAB izan zela adostasunera iristeko baliabideak ezinbestekotzat jo zituena, ez Hezkuntza Saila. Izan ere, herri bezala ditugun erronkei erantzuteko behar-beharrezkotzat jotzen du LABek aniztasunari erantzutea, euskalduntzean sakontzea eta hezkidetza bultzatzea.

LABek, hezkuntza publikoko lehen indarra izaki, STEILAS, ELA eta CCOO sindikatuekin batera borroka fase berri bat abiatu zuen urtarrilean, helburu zehatz batekin: lan baldintzak hobetzea, hezkuntza publikoa indartzea eta hezkuntza kalitatea hobetzea. 9 greba egun eta hamaika mobilizazioren ondoren Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako hezkuntza publikoko irakasleetan lortutako akordioa irmoki defendatuko duela adierazi nahi du. Akordioa bere osotasunean betetzeak ikastetxeek egunerokotasunean bizi duten errealitateari erantzutea eta ehunka lanpostu sortzea esan nahi du, gaur-gaurkoz Hezkuntza Saila urratzen ari dena.

Izan ere, arestian aipatutako baliabidez gain, datorren irailetik aurrera Haur eta Lehen Hezkuntzan ordu lektiboak 23tik 22ra jaitsi behar dira, eta Bigarren Hezkuntzan zein Lanbide Heziketan gehieneko orduak 18tik 17ra murriztu. Era berean, HEDATZE programako orduak gehieneko 17 ordu lektiboen barnean txertatu behar dira. Ondorioz, ordu lektibo bakoitzaren murrizketak lanpostuak sortu behar ditu,, eta Lanpostu Zerrendan eragin zuzena izan.

Horrek planifikazioa eta hezkuntza publikoak urgentziaz behar duen inbertsioa egitea dakar berarekin. Eta Sailburuak hori behin eta berriz errepikatu arren, propaganda egiteari utzi behar dio, eta adostutakoa bete. Horrez gain, azken asteetan Hezkuntza Sailak izandako jarrerak ikastetxeetan urduritasuna eta kezka besterik ez dituela sortu salatu du LABek, presioaren, noraezaren, inprobisazioaren eta itxikeriaren ondorioz.

Horregatik, urtarriletik hezkuntza publikoko irakasleek erakutsitako konpromisoaren eta indarraren bitartez, maiatzean erdietsitako hitzarmenaren alde determinazio berdinarekin borrokatzera dei egiten du LABek, eta ekainaren 12an lanuztea eta mobilizazioak egitera dei egiten du. Era berean, sindikatu sinatzaileak akordioaren defentsan batasun sindikala mantentzera deitzen ditu.

Nafarroako 0-3 hezkuntza zikloko intersindikalak Departamentuari exijitu dio sektorearen etorkizuna zehaztuko duen negoziazio mahaian parte hartzen uzteko

Nafarroako 0 eta 3 urte bitarteko hezkuntza-zikloko intersindikalak –LAB, ELA, Steilas, AFAPNA, UGT eta CCOO sindikatuek osatua– berriz ere eskatu du gaur, oraingoan Iruñean emandako prentsaurreko baten bidez, utz diezaiotela parte hartzen Hezkuntza Departamentuak eta Nafarroako Udal eta Kontzejuen Federazioak (NUKF) osatzen duten negoziazio-mahaian. Ekainaren 12an elkarretaratzea eginen dute 17:30ean Nafarroako Jauregiaren aitzinean.

Sindikatuek azpimarratu dutenez, urtebete daramate negoziazio mahai horretan egon ahal izateko lanean, eta Hezkuntza Departamentuak hala ezarrita, mahai horretatik kanpo daude. NUKFrekin batzartu dira, hainbat instantzia bidali dituzte, Arartekoari erreklamatu diote, Parlamentuaren eta Departamentuaren aitzinetan kontzentratu dira. Baina deus ez. Departamentuak ez du erantzunik eman.

“Ekintza horien guztien aurrean, ez dugu inolako erantzunik jaso Hezkuntza Departamentuaren aldetik”, adierazi dute sindikatuetako ordezkariek. “Intersindikalean uste dugu langileen ordezkari garen heinean, foro horretan parte hartzea funtsezkoa dela, haien interesak zaindu ahal izateko, eta hori ezin dugu egin jokoz kanpo bagaude. Horregatik guztiagatik, Nafarroako Gobernuari eta Maria Txibite lehendakariari eskatzen diegu Carlos Gimeno Hezkuntza kontseilariarekin esku hartzeko, bere gobernuak hartutako konpromisoa bete dezan”.

Sindikatuek aipaturiko konpromiso hori 2022an hartutakoa da, zikloaren hezkuntzako alderdia eta kudeaketa komuna lantzeko organismo bat sortzea. Bere garaian, NUKF-k adierazi zuen ados zegoela sindikatuak horren parte izatearekin. “Ulertezina da langileen ordezkariak zikloaren etorkizuna eztabaidatzen ari den foro batean ez egotea”, gaineratu dute. “Batzorde honetan gure ekarpena funtsezkoa da: langileen ahotsa ordezkatzen dugu eta 0-3 zikloaren egunerokotasuna bizi dutenen ikuspegi erreala ematen dugu. Horregatik guztiagatik, berriz eskatzen dugu lan eta erabaki eremu horretan parte hartzea”.

Azkenik, sindikatuek iragarri dute heldu den ekainaren 12an, ortzegunarekin, elkarretaratzea eginen dutela Iruñean, 17:30ean Nafarroako Jauregiaren aitzinean.

LABek lanuzte eta mobilizazioei ekin die Arabako Gazteriaren Foru Erakundean, inbertsio gehiago eskatzeko

Arabako Gazteriaren Foru Erakundeko (GFE) langileek ordubeteko lanuztea eta kontzentrazioa egin dituzte gaur Gasteizen, euren lan zentroaren aurrean, euren egoera salatzeko. Langile gehienek egin dute bat lanuztearekin. Ekainaren 14an, 17an eta 21ean errepikatuko dizute lanuzte eta mobilizazioak.

Azken hitzarmen kolektiboa 2017an sinatu zenetik izan den luzapen egoerari honako hauek gehitu behar zaizkio:

– Azken urteotan izan den langile falta eta enplegu suntsipena.

– Hainbat programatako inbertsioen murrizketa, gazteei plaza gutxiago eskaintzea dakartenak, hala nola Udaraba (Udalekuak) edo Ikasgelak (Barria, Espejo eta Zuhatzako aterpetxeetan egindako egonaldiak, Arabako ikastetxeetako ikasleei zuzenduak).

– Lurrikara programarako inbertsio eskasa (landa inguruneko gazteak parte hartzera eta emantzipatzera bideratutakoa).

Langileek badakite mobilizazioek eragina izan dezaketela gazteengan eta GFEren aterpetxeetako gainerako erabiltzaileengan, baina benetako eta ageriko borondatearekin, konponbidea laster iritsi beharko litzateke.

Espero dute GFEren Zuzendaritzak eta Arabako Foru Aldundiko Kultura eta Kirol Diputatuak (haren esku dago erakundea) gatazka konpontzeko premia ulertzea eta gazteei zuzendutako programetan eta plantilla honetan inbertitzea erabakitzea. Izan ere, beren onena ematen jarraitzen dute gazteenekiko konpromisoa aurrera eramateko.

Mende laurdena beteta, Ipar Euskal Herrian zabaltzen jarraitzen duela ospatuko du LABek

Urteotako lan militante nekaezinaren bidez, eremu askotako langileengana eraman du euskal sindikalismo eraldatzailea, baita lan eta bizi baldintzak hemen erabakitzearen aldeko aldarrikapena ere. Hori ospatzeko, egun osoko egitaraua antolatu du LABek urriaren 25erako, Lekornen, Ipar Euskal Herrian 25, enbor beretik zabaltzen lelopean.

50. urteurrena ospatu zuen iaz LABek, inoiz baino osasun hobearekin: 50.000 afiliaturen langa gaindituta. Sustraiei sendo eutsita, enborra sendotu zuen sindikatuak lehen hamarkadetan, eta, enbor horretatik adar berriak zabaltzen hasi ziren milurteko berriarekin batera. Horren adibide da, 2000. urtean Ipar Euskal Herrira zabaltzeko hartutako erabakia, LAB Euskal Herriko sindikatu nazional bakar bihurtzea ekarri zuena, eta sindikatuaren heldutasunaren eta nazio eraikuntzarako duen konpromisoaren erakusle dena. Hain justu, 25 urte dira aurten urrats horretatik, eta urteurrena egun osoko egitarau batekin ospatuko du LABek, Lekornen, urriaren 25ean.

Baionan eman du LABek horren berri, Ipar Euskal Herrian sindikatuak egindako lehen agerraldi publikoaren kokalekua izan zen zubitik metro gutxira. Maiatzaren Lehena zen, eta 50 bat laguneko mobilizazioa egin zuen sindikatuak. “Ez zen erraza izan, lehen ekintzatik hasi baitziren lehen oztopoak”, azaldu du Argitxu Dufau LABen Ipar Euskal Herriko bozeramaileak. Dena dela, langile abertzaleak antolatzeko asmoa lehenagotik zetorrela gogoratu du Dufauk, eta 1980ko eta 1990eko hamarkadetan zenbait talde eta kolektibo sortu zirela; hala nola, EHLE Euskal Herriko Langileen Elkartea eta Atxik: “Frantses sindikatuen zentralismoa eta hegemoniaren aitzinean, bertako sindikatu abertzale eta euskalduna sortzeko beharra sentitzen zelako. Egiteko beste modu bat beharrezkoa zelako. Langileak lantokietan antolatzeko beste tresna bat ezinbestekoa zelako”.

Helburu hori bera zuen LABek Ipar Euskal Herrira jauzia egiteko erabakiak. Aurrez zenbait gogoeta eta elkarrizketa izan ondotik, LABen 5. Biltzar Nagusian hartu zen erabakia, Donsotian, Ipar Euskal Herriko militanteek bultzatuta.

Ondotik, “xinaurri lanari esker”, sindikatua zabaldu egin dela nabarmendu du Dufauk: “Sail sindikalak sortu ditugu sektore guzietan, hauteskunde sindikaletan aurkeztu gira eta ordezkagarritasuna handitu dugu;ekintza sindikala bultzatu dugu”. Bidean, baina, era askotako “oztopoak” eta “erasoak” jasan ditu sindikatuak, gogora ekarri duenez. “Baztekerta sindikala lehen minututik bizi izan dugu, eta patronalarengatik eta sindikatuengatik epaitegira jo behar izan dugu, sindikatu izaera frogatzera. Gainera, Ipar Euskal Herriaren aitortza sozial ezagatik eta frantses estatuaren ultrazentralismoarengatik, bidea ez da erraza izan”.

Hala eta guztiz ere, LABen ordezkariak eta afiliatuak eremuz eremu lanean ari direla azpimarratu du Dufauk, “sindikalismoa egiten, langileen alde borrokatzen”. Eta, horrekin batera, sindikatuak Hemen Erabaki proposamena ere garatu duela oroitarazi du, negoziazio kolektiboko eremuak Ipar Euskal Herrian bertan kokatu nahi dituena. “Lan eta bizi baldintza duinak Euskal Herrian bertan erabaki nahi ditugu”, aldarrikatu du Dufauk.

Horregatik guztiagatik, LABen parte diren guztiak zoriondu ditu, eta bidelagun izan direnak eta egun direnak eskertu ditu. “25 urterekin ez da ezer bukatzen. Lantokietan antolatzen eta borrokatzen segitu behar dugu. Euskal Herriko langileok hemen erabakitzearen aldarrikapena aitzinera eraman behar dugu”, aldarrikatu du.

Egun osoko ospakizuna

Urriaren 25ean Lekornen egingo duten ospakizunaren gaineko azalpenak eman ditu, bestalde, Eñaut Aramendi Ipar Euskal Herriko idazkariak. Sindikatuak Ipar Euskal Herrian egin duen ibilbidea aztertuko dute goizean, belaunaldi desberdinetako militanteen testigantzekin osatutako solasaldi baten bidez. Bazkaria izango da ondoren, eta txaranga batekin eta kontzertuekin itxiko dute egitaraua. Edozein kasutan, egunari buruzko informazio zehatzagoa aurrerago emango du sindikatuak.

INTIA enpresa publikoko langileek elkarretaratzea egin dute Iruñean, enpresak subrogatu izan dituen langileek jasaten duten diskriminazio egoera salatzeko

INTIAko batzordeak publikoki salatu du enpresa honek subrogatutako langileek gainontzeko langileekin konparatuta jasaten duten soldata eta lan diskriminazio egoera. Iruñean elkarretaratzea egin dute gaur INTIAko langileek, Landa Garapenerako Departamentuaren ondoan.

Urteak dira pertsona horiek ari direla Landa Garapeneko eta Ingurumeneko Departamentuan laguntza teknikoko zerbitzua ematen, eta Tracasa Instrumentalek subrogatu zituen 2025eko urtarrilaren 1ean. Hala ere, subrogatu zirenetik, ez dituzte INTIAren soldata-egituran txertatu, eta gainontzeko langileek baino baldintza nabarmen baxuagoetan mantendu dituzte. Horrela, tratu desberdina eta lan-diskriminazioko egoera argia sortu da.

Anitzetan galdetu dugu kolektibo horren egoeraz, baina oraindik ez dugu erantzun argirik jaso. Enpresak ez du azalpen zehatzik eman, luzamendutan eta aitzakiatan ibiltzen da, egoera argitu gabe eta konpontzeko benetako borondaterik erakutsi gabe.

Egoera horren ondorioz, kategoria profesional eta/edo funtzio berdinetan sailkatutako lanpostuak bete arren, subrogatutako pertsonek ordainsari txikiagoak jasotzen dituzte. Ondorioz, soldata-arrakala sortzen da enpresa publiko beraren barruan, eta de facto lehen eta bigarren mailako langileak sortzen dira. Hori ez da soilik eztabaidagarria legearen ikuspuntutik, baita ikuspegi etiko eta sozialetik ere, erabat ezmorala baita. Bereziki larria da hori INTIA bezalako erakunde batean gertatzea, sektore publikoaren aterkipean eta NEKP-ren eta Nafarroako Gobernuaren beraren babesarekin —zuzenean edo omisioz—.

Enpresa Batzordeak irmotasunez salatzen du diskriminazio hori, eta exijitzen du:

– Subrogatutako pertsonak INTIAren soldata-egituran berehala integratzea, antzinatasuna erabat aitortuta, bereizketa arbitrariorik gabe eta langileen kontratu-jatorriagatiko diskriminaziorik gabe.

– Nafarroako Gobernuaren benetako konpromisoa, bere enpresa publikoen barnean desberdintasunik ez baimentzeko.

Egoera hau berehala zuzentzen ez bada, elkarretaratzeak egiten jarraituko dute ortzegunero 11:00etan, kaltetutako pertsonen eskubideak defendatzeko eta berdintasun printzipioa betetzen dela bermatzeko.