Kaleratzeak salatzeko, elkarretaratzea egingo dugu ekainaren 7an, 11:00etan, El Corte Inglesen aurrean. Ez gara isilduko!
Iragarpen horren ondorioz, azken urteotan esleipenak ekainean izateko ahalegina zapuztu egin da eta ondorioz ikasturteko planifikazioa eta prestaketa didaktikoa egokiagoa egiteko xedea. Beraz, ikasturtean barna gabeziak pairatzeko tartea berriro handitu egingo da. Irakasleok erabaki ezberdinak hartu behar ditugu esleipenen ondorioz: bizitzeko lekua, mugikortasuna, edukin didaktiko eta metodologiko berriak nola ezarri…
Planifikazio egokia
Mota horretako erabakiak hartzeko askoz ere egokiagoa iruditzen zaigu oposizio prozesuan ez dagoen irakasleriak ekainean jakitea nora joango den datorren urtean, planifikazioa patxada handiagoz egin dezan, hala nola behin-behineko irakasleriaren egonkortasuna sendotzeko bidean aurrerapausoak finkatzeko.
Horregatik prozesu hori guztientzat abuztura atzeratzea kaltegarria dela deritzogu eta Hezkuntza Departamentuari erabaki hori birplanteatu eta oposizioen eraginpean ez dauden esleipenak orain arte bezala ekainean egitea galdegiten diogu.
Eibarko Egogain helduen egoitzako langileek protestekin jarraitzen dute, euren egoera jasangaitza dela salatzeko. Hain zuzen ere, Eibarren, Urkizun egin ohi duten azokan elkarretaratzea egin dute, eta, bertan, azken egunotan egoera okertu egin dela jakinarazi dute: "Irailaz geroztik daramagu Gipuzkoako Foru Aldundiak Egogainen ezartzen ari den eredua salatzen: pribatizazioak, lan baldintzen kaskartzeak, azpikontratan lan egiten duten lankideen egoera eskasa… Ematen ari diren arretaren kalitatean eragin handia du; horren adibide da asteburu honetan erizaintza zerbitzurik gabe egon garela gaueko txandan, inposatzen ari diren neurriek langileak beste enpresa batzuetara joatea eragiten dutelako. Borrokan jarraitzen dugu, eta ez dugu etsiko".
2016an, Correos-ek Bilboko banaketako 54 postari kentzea erabaki zuen, horrek dakarren enplegu galerarekin. Orain, berriro ere, 16 postari gehiago kentzea erabaki du, guztira, hiriburuko langileen herena. Postari bakoitzak 2.500 biztanletik gorako errolda hartu behar du egunero. Bilboko banaketan murrizketa berri hau arrazoitzeko argudiorik ez dago, are gehiago Internet bidezko erosketetatik datozen paketeen hazkundea banaketa-unitateetan arazo eta zailtasun asko sortzen ari denean, enpresaren aurreikuspen eta garai berrietara egokitzeko neurri faltagatik.
Correos-eko funtzionarioen batzordeak eta enpresa-komiteak, atal sindikal guztien babesarekin, publikoki salatu nahi dute erabaki horrek hiritar guztion eskubidea den eta Correos-en esku dagoen posta-zerbitzu unibertsalaren gainean duen eragina.
Lehenagotik ere legeak agintzen duen bezala astelehenetik ostiralera etxebizitza guztietara heltzeko arazoa bazuten, neurri berri honekin arazoa are handiagoa izango da. Postari bakoitzak ezinezkoak diren lan-zamak jasan beharko ditu herritarrei gutunak banatu ahal izateko, honek posta-zerbitzu unibertsalaren ez betetzea ekarriz.
Bilboko Udaleko 010 zerbitzuko langileek 6 greba egun deitu dituzte ekainerako; bada, bigarren greba eguna egin dute gaur. Oporraldian eta soldatetan hobekuntzak eskatzen dituzte, baita zerbitzua hobetzeko langile bat gehiago kontratatzea ere.
Hainbat eragilek deituta, LABek barne, Sestao eta Santurtzi lotuko ditugu. Protesta 12:00etan abiatuko dugu, Sestaoko Kasko Plazatik.
Hilez hil Ezkerraldea da nagusi langabezia eta pobrezia tasetan: 17.600 langabetu; biztanleria aktiboaren %16, hain zuzen. %74k ez dute inolako langabezia-sorospenik. Horretaz gain, lanetiko kaleratzeak eta kontratu prekarioak ditugu eskualdeko enpresa nagusietan.
Egoera are larriagoa da emakumeen errealitateaz hitz eginez gero. Prekarietateak emakume bisaia du, kontratu eskasenen %76 suposatzen duten einean.
Langabezia-tasa %18koa da. Horri prekarietate-tasa handia gehitu behar zaio: zerbitzu-sektoreko (dendak, ostalaritza, garbiketa…) langileen % 84 emakumeak dira. Horrekin batera lanaldi partzialeko kontratuak: horien % 78 emakumeek beteta; edo behin-behineko kontratuak, % 28k emakumeen beteta. Ezkerraldeko emakumeek soldata-diskriminazio argia jasaten dute: beren soldata % 26 txikiagoa da.
Era berean, gazteen artean langabezia %30koa da; zehazki 3.600 pertsona.
Langabezia eta babesgabetasun handi horiek gizartean dauden desberdintasunak areagotzea dakarte: lagunen %8,6k mantenu-pobrezia jasaten dute; %2’1ek pobrezia metagarria; eta %5,2ek muturrekoa. %13,6ek ongizate hutsunen bat jasaten dute. Hiru aldiz handiagoa da emakumeek jasaten duten pobrezia. EAEko pobreziaren % 25 Ezkerraldean biltzen da.
Horren ondorioz, gero eta familia gehiagok jotzen dute Caritas-era, Gurutze Gorrira edo Elikagai Bankura. Zehazki, 25.000 familiak bizirik irauten dute erakunde ongigile horien laguntza lanari esker.
Kontuan hartu behar da Ezkerraldean astean behin 7 familia etxegabetzen dituztela.
Arrazoi horiek guztiak direla eta, dei egiten diegu Ezkerraldeko bizilagun guztiei "Ezkerraldetik Martxan” parte hartzeko datorren larunbatean, ekainaren 8an. Sestaoko Kasko plazatik abiatuko da eguerdiko 12etan Santurtzin bukatzeko.
Laburbiltzeko, ekimen hau gure eskualdeak jasaten duen gizarte haustura larria salatzeko sortu da, hain zuzen ere, langabezia-indize kezkagarriak, lan prekarietate handia, pobrezia egoerak eta etxe-kaleratzeak ugariagoak direla-eta dugun gizarte haustura; gizarte arloan murrizketak salatzeko: udal gizarte-zerbitzuetan, gizarte-prestazioetan eta adinekoentzako laguntzetan.
Baina egoera hauek ez dira berez sortzen. Administrazioek neurriak sustatu dituzte, langileek, eta herritar guztiek, dituzten lan eskubideak eta eskubide sozialak murrizteari begira. Eskualdeko udalak izan dira lehenengoak murrizketa politika eta zerbitzu publikoen pribatizazioa bultzatzen. Horrek larriagotu egin du egungo krisialdi ekonomikoak jota dauden milaka familiaren egoera.
Gizarte eta lan arloan murrizketak egiten diren bitartean, ikusten dugu zer-nolako diru-xahutzea dakarren gastu militarrak: 31.000 milioi euro. Horrek esan nahi du herritar bakoitzak 700€ ematea.
Era berean, gerra-gatazkei ihes egiten dieten milioika lagun errefuxiatuei elkartasuna adierazteko izango da mobilizazio hau. Errefuxiatuei ez zaie inolako eskubiderik aitortzen; eta, gainera, haien aurka NATOren gerraontziak bidaltzen dituzte, Europara ez iristeko. Bestalde, Ezkerraldean kokatutako enpresek gerraren negozio zikin honetan parte hartzen dutela salatu nahi dugu, besteak beste Barakaldoko ITP-aereo enpresa.
EZKERRALDEKO KOLEKTIBO SOZIALAK:
Ezkerraldeko Langabetuen Asanbladak, Barakaldoko Gazte Asanblada, Berri-Otxoak (Barakaldo), “Argitan, Emakumeentzako Aholku Etxea”, Ernai Ezkerraldea, KAKITZAT (Koordinakunde Antimilitarista), KEM-MOC; “La Kelo Gaztetxea” (Santurtzi), Marimatraka (Santurtziko Talde feminista); Neba-Neba Emakundeen Aholkularitza Zentroa (Sestao), Ongi Etorri Errefuxiatuak, Pentsionistak Martxan, Txirbilenea Kulturgunea (Sestao), Portugaleteko Merkatua, Portugaleteko Mugimendu Feminista, “Eskubide Sozialak Portugaleten”, “Gizarte Prestazioen Bulegoa” (Santurtzi).
SINDIKATUAK: ELA, LAB, STEILAS, ESK, CNT, CAT eta CGT-LKN.
Langabeziaren bilakaera normalean maiatzean izaten denaren antzerakoa izan da eta behera egin du Hego Euskal Herrian, 3.089 pertsona dago orain langabezian, eta honek 145.136an kokatzen du langabetu kopuru ofiziala.
Langabeziak gehiago egin du behera gizonezkoen artean (-%3) emakumeen artean baino (-%1.4). Horrela, egun langabezian daudenen artean %58 emakumeak dira eta %42 gizonak.
Nabarmentzeko kontua da langabeziak berriro egin duela gora 25 urtetik beherako gazteen artean. Maiatza amaieran 11.161 gazte zegoen langabezian erregistratuta enplegu bulego publikoetan. Aurreko hilabetean baino %1,7 gehiago eta duela urtebete baino %2,7 gehiago.
Egoera honetan, eta euren langabezia tasa %30aren ingurukoa izanda (Europako batazbestekoaren bikoitza), nabarmena da gazteak lan merkatutik kanporatuta daudela. Arrazoi berdin honengatik, bereziki zaurgarria eta laneko esplotaziopean egoteko arrisku handiagoan dagoen kolektiboa da.
Ondorioz, lan esparruan dauden genero eta adin-arrakala alarmarako arrazoia da LABentzat, lan- baldintzen okertze orokortu eta jarraitua den bezala.
Horrela eskatzen du egoerak, bost urtetako hazkunde ekonomikoaren ondoren, gaur oraindik langabezia prekarietatearekin murrizten da azken lan-erreformen erruz.
Nabarmena da 2012an PPk ezarritako erreformak ez duela prekarietatea murrizteko balio izan, kontrakoa baino. Logikoa iruditzen zaigu, bere helburua 2010ean PSOEk egindako erreformak sakontzen baitzen, horrela lehiakortasuna irabazteko soldatak jaitsi eta laneko kostuak murriztearen kontura.
Sinatutako kontratuen %92 aldi-baterakoa da, azken erreformaren aurretik jasotzen zen portzentaiaren antzerakoa, baina orain, laburragoak dira kontratuak. Laneko errotazioa eta enpleguaren desegonkortasuna handitzea ekarri du honek.
Sortutako enpleguaren kalitate txarra prekarioenak diren laneko moduen zabaltzean ere ikusten da: aldi-baterakotasuna, nahi gabeko partzialitatea eta azpikontratazioa. Izan ere, errege-dekretu bidez, premiazko bidetik onartu zen 2012ko lan erreforma. Orduan, Hego Euskal Herrian gizarte segurantzara afiliatuta zegoen langileen %53,7ak lanaldi osoko mugagabeko lan harremana zeukaten. Orain, %50era egin du behera kopuru honek jasaten ari den ordezkatze prozesuaren ondorioz, aldi baterako eta lanaldi partzialeko lanak gero eta gehiago direlako.
Ez gara gertatutakoaren azalpenetan sartuko, testigantzaren balioa nabarmendu nahi dugulako lehenik eta behin. Argia, osoa, adierazgarria, latza. Zer gertatu zen azaltzeaz gain halako eraso bat nola bizitzen den erakusten duen testigantza da, gaiak eskatzen duen sakonerari begiratzeko aukera ematen duena.
LABetik bi pasarte azpimarratu nahi ditugu:
“Esan beharra daukat ohituta nagoela egunerokoan bortizkeria maila oso altu bat jasotzera. Bollera eta transgeneroa naizenez, indarkeria izugarria bizi izan dut. Argi ikusten dut nire gorputzak berak zer-nolako amorrua, nazka, higuina eta hiltzeko gogoa pizten dien gizon askori”. Erasoa ez ohikoa izanagatik ez dira gertakari isolatuak.
“Abokatu feminista batekin hitz egin nuen; esan zidan ez zidatela sexu erasoa onartuko, ez zutela nirekiko sexu-grinarik errekonozituko. Transfobia eta lesbofobia ez dira sexu-erasotzat hartzen: tipo batek titiak txikitu zizkidan baina horrek ez omen dauka inongo kutsu sexualik.” Epaitegietan lan egiten dutenentzat ezagunegia da justiziak egingo ez duen bidea, justiziak erasotuari ukatuko dion benetako babesa.
Lesbofobiaren eta transfobiaren kontra egitea guztion erantzukizuna da, eta lan munduan asko dugu egiteko oraindik. LABeko kideei dei egiten dizuegu erasoa salatzeko ekimenetan parte hartzera. Testigantza irakurri eta zabaldu, salaketa lantokietara eraman, lantokian halako erasoei aurre hartu.