7 urte baino gehiago bete da azken lan erreformatik, Pedro Sanchezek derogatu egingo zuela behin eta berriro agindu zuena. Lehen inbestidura baino lehen agindu zuen, eta ondoren hurrengo legegintzaldirako hauteskunde-promesa bihurtu zuen. Baina orain, inork ez du zalantzan jartzen langile-klaseari egindako beste iruzur bat zela.

Langabeziaren bilakaera normalean maiatzean izaten denaren antzerakoa izan da eta behera egin du Hego Euskal Herrian, 3.089 pertsona dago orain langabezian, eta honek 145.136an kokatzen du langabetu kopuru ofiziala.

Langabeziak gehiago egin du behera gizonezkoen artean (-%3) emakumeen artean baino (-%1.4). Horrela, egun langabezian daudenen artean %58 emakumeak dira eta %42 gizonak.

Nabarmentzeko kontua da langabeziak berriro egin duela gora 25 urtetik beherako gazteen artean. Maiatza amaieran 11.161 gazte zegoen langabezian erregistratuta enplegu bulego publikoetan. Aurreko hilabetean baino %1,7 gehiago eta duela urtebete baino %2,7 gehiago.

Egoera honetan, eta euren langabezia tasa %30aren ingurukoa izanda (Europako batazbestekoaren bikoitza), nabarmena da gazteak lan merkatutik kanporatuta daudela. Arrazoi berdin honengatik, bereziki zaurgarria eta laneko esplotaziopean egoteko arrisku handiagoan dagoen kolektiboa da.

Ondorioz, lan esparruan dauden genero eta adin-arrakala alarmarako arrazoia da LABentzat, lan- baldintzen okertze orokortu eta jarraitua den bezala.

Horrela eskatzen du egoerak, bost urtetako hazkunde ekonomikoaren ondoren, gaur oraindik langabezia prekarietatearekin murrizten da azken lan-erreformen erruz.

Nabarmena da 2012an PPk ezarritako erreformak ez duela prekarietatea murrizteko balio izan, kontrakoa baino. Logikoa iruditzen zaigu, bere helburua 2010ean PSOEk egindako erreformak sakontzen baitzen, horrela lehiakortasuna irabazteko soldatak jaitsi eta laneko kostuak murriztearen kontura.

Sinatutako kontratuen %92 aldi-baterakoa da, azken erreformaren aurretik jasotzen zen portzentaiaren antzerakoa, baina orain, laburragoak dira kontratuak. Laneko errotazioa eta enpleguaren desegonkortasuna handitzea ekarri du honek.

Sortutako enpleguaren kalitate txarra prekarioenak diren laneko moduen zabaltzean ere ikusten da: aldi-baterakotasuna, nahi gabeko partzialitatea eta azpikontratazioa. Izan ere, errege-dekretu bidez, premiazko bidetik onartu zen 2012ko lan erreforma. Orduan, Hego Euskal Herrian gizarte segurantzara afiliatuta zegoen langileen %53,7ak lanaldi osoko mugagabeko lan harremana zeukaten. Orain, %50era egin du behera kopuru honek jasaten ari den ordezkatze prozesuaren ondorioz, aldi baterako eta lanaldi partzialeko lanak gero eta gehiago direlako.