2026-02-05
Blog Page 578

Lantokietan ere autodefentsa feminista. Ez gara isilduko: Saretu, elkartu, salatu eta borrokatu


Hilero, astero, egunero amorru berdina. Egunero, astero, hilabetero itotzen gaituen ezinegon berdina. Lankidea, laguna, auzokidea, istorio berdinak, egoera berdinak, behin eta berriz errepikatzen den emakumeenganako* indarkeria eta jazarpena, espazio eta modu anitzetan. Begirada morboso eta mingarriak, botere harreman ikusezinak, soldata arrakala, baimen gabeko ukituak, korresponsabilitate eta kontziliazio neurri faltsuak, emakumeen* inguruko txisteak, paternalismoa, bortxaketak, prekarietatea, lan baldintza penagarriak, inposatutako zaintza lan karga bikoitzak eta hirukoitzak, gure lana gutxiestea,….

Hilero, astero, egunero amorru berdina. Egunero, astero, hilabetero itotzen gaituen ezinegon berdina. Lankidea, laguna, auzokidea, istorio berdinak, egoera berdinak, behin eta berriz errepikatzen den emakumeenganako* indarkeria eta jazarpena, espazio eta modu anitzetan. Begirada morboso eta mingarriak, botere harreman ikusezinak, soldata arrakala, baimen gabeko ukituak, korresponsabilitate eta kontziliazio neurri faltsuak, emakumeen* inguruko txisteak, paternalismoa, bortxaketak, prekarietatea, lan baldintza penagarriak, inposatutako zaintza lan karga bikoitzak eta hirukoitzak, gure lana gutxiestea,….

Egoera hauek gutxitan salatzen dira, gehienetan botere harremanek eragin zuzena daukate salaketa kopuru murritz horretan. Emakume* langileok salatzeko beldur gara, gure lanpostua galdu dezakegulako, zalantzan jarriko dutelako bizitako jazarpena. Lantokietan babes falta igartzen dugu, jazarpenari aurre egiteko ez dago ez mediorik ez borondaterik.

Lan zentro askok ez dute sexu jazarpenen aurkako protokolorik, eta dituztenak ez dira errealak, ez aplikagarriak. Urteak aurrera joan ahala argiago eta garbiago ikusten dugu protokoloek ez dutela bermerik, areago, langileen artean ez dira protokoloak ezagutzera ematen.

Gizarte heteropatriarkal honi lantokietan aurre egiteko tresna bat izan behar lukeena paper huts bilakatzen da, patronalaren interes ekonomiko eta aurpegi zuritzearen mesedetan. Lantokietan, kalean bezala, gertatzen zaiguna salatzen dugun bakoitzean gure hitza, gure ezinegona, gure errelatoa, guri gertatutakoa zalantzan jartzen da, eta erasotuak gu izanik ere, geure buruak justifikatzen bukatu behar izaten dugu. Horrek, lagundu beharrean, zaildu egiten digu erabat indarkeriarekin bukatzeko egin dezakegun edozein ahalegin.

Jazarpena zer den eta gugan nola eragiten duen jabetu gara emakumeok*, jazarpen sexuala identifikatzen ikasi dugu, irmoki eta zorrotz ekin behar diogu egunero lantokietan beste emakumeekin* babes sareak sortuz. Lantokietan autodefentsa feminista gure eredu eta jarraibide izan behar du. Emakumeak* saretuko gara, bazterretatik erdigunera, erresistentzia harresiak eraikiz, gure artean indartuz eta zainduz. Gure lantokietan borrokatzeko asko dugu, aldarrikatzeko asko dugu, batez ere asko dugu irabazteko.

Gizonok: lagun, afiliatu, lankide, delegatu gizonok, ez izan konplize. Zuen jarreren eta jokabideen arduradun zarete. Ez gehiago begiratu beste aldera, aurre egin bustitzen eta zeharkatzen zaituzten matxismo eta jarrera sexistei.

Emakumeok sistema heteropatriarkala kapitalista aspaldi jarri dugu auzitan, askotan ausardiaz hortzak erakutsi dizkiogu, altxatu egin gara, heteropatriarkatuaren arauekin konfrontatu dugu, eredu disidenteak erdigunean dantzan jarri ditugu, eta zuek? Noiz arte izango zarete konplize? Zuen konplizitatearekin apurtu, zuen maskulinitatea deseraiki. Lantokiak emakumeentzako* jazarpenik gabeko espazio askeak izan arte emakumeok* ez dugu etsiko. Gizonok borroka honetan non kokatuko zarete?

Emakumeok* argi daukagu, lantokietan autodefentsa feministara joko dugu eta ekintza sindikalarekin erasoei erantzungo diegu. Kontatzen ez dena ez da existitzen, horregatik guk gogor eta ozen oihukatuko dugu lantokietako pareta guztiak astinduz. Jazarpen eta erasoen aurrean ez gara isilduko, haserre gaude, eta amorru hori antolatuko dugu, saretuko dugu, eta erantzule guztiak seinalatuko ditugu. Enpresei gogorarazi nahi diegu ere, haien arduragabetasuna eta demagogia alde batera uzteko eta behingoz protokolo errealak enpresetan martxan jartzeko garaia dela.
 

 

 

Zerbitzu publikoetako bitartekotasun-tasa altuei amaiera emango dieten kontsolidazio prozesuak egiteko tresna propioak eta negoziaziorako borondatea beharrezkoak dira

EAEko Funtzio Publikoaren Kontseilua bildu da gaur Lakuan, Kidego eta Eskalen lege proiektua eztabaidatzeko. LABek elkarretaratzea egin du, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, bilera egin bitartean.

Enpleguari dagokionez Euskal administrazioetan bizi dugun salbuespen egoera etengabe salatzen egon gara azken urteetan. Guk oso argi izan dugu daukagun behin-behinekotasunari aurre egiteko kontsolidazio prozesuak egin behar direla, baina ez Madriletik planteatzen diren irizpideen arabera. Hori dela eta, kontsolidazio prozesuak egiteko lege propio bat aldarrikatu izan dugu azken urte hauetan. Orain arte Gobernuak muzin egin dio aldarrikapen horri, baita bide horretan Legebiltzarrean planteatu diren ekimenei ere.

Funtzio Publikoaren Kontseiluan gaur onartutako ebazpenaren arabera, behingoz kontsolidazio prozesuak egiteko tresna propioak ahalbideratu daitezke. Argi utzi nahi dugu, hala ere, horretarako erabiliko diren bi xedapen gehigarriak ez direla guretzat eredu egokiena, bere garaian berauek aldatzeko hainbat alegazio egin genituelarik. Behin-behinekotasunaren inguruan dagoen salbuespen egoera dela eta, xedapen hauen tramitazioa ez oztopatzea eta abstentziora jotzea erabaki dugu, boto partikular bat eginez.

Behin-behinekotasunarekin daukagun arazoa ez dira bi xedapen gehigarri hauekin konponduko, ordea. Euskal administrazio handietan Langile Zerrendetan existitzen ez diren lanpostuetan milaka langile daude egoera ez egonkorrean. Lanpostuen Zerrenden eguneratzeari ekin behar zaio urgentziaz, bestela kontsolidazio prozesuak ez dira eraginkorrak izango.

LABk lehentasunez ekingo dio aldarrikapen honi negoziazio eremu guztietan. Gobernuak orain arteko inposaketa eredua alde batera utzi eta negoziaziorako borondatea azaldu dezan exijitzen diogu. Ez dugu inolaz ere onartuko gobernuak kontsolidazio prozesu hauek bere aurpegia zuritzeko erabiltzea. Bada garaia milaka langileen egoerari behingoz irtenbide duina ematea. Horretan lanean gaude eta mobilizatzen jarraituko dugu.

 

 

 

Atsedena eskubide bat dela aldarrikatu dugu berriro, Bilbao Kirolak-en bulegoen aurrean

0

Bilbao Kirolak-ek ez du garbitzaileen atsedena errespetatzen, eta hori salatzeko elkarretaratzea egin dugu erakunde horren egoitzaren aurrean, LAB, CCOO, ELA eta ESK sindikatuok deituta. Bigarrenez mobilizatu gara astebetean, joan den asteartean ere egin baigenuen elkarretaratzea.

 

 

 

Boliviako estatu kolpearen aurka mobilizatuko gara ostiralean

0

Euskal Herriko hainbat eragile politiko, sozial eta sindikalek, LABek barne, manifestu bat sinatu dugu Boliviako herria pairatzen ari den estatu kolpea salatzeko eta ostiralerako mobilizazioak deitzeko Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan.

Hauxe da manifestua:

Testu hau sinatzen dugun erakundeok lehenik eta behin Boliviako herria pairatzen ari den estatu kolpea salatu nahi dugu. Urriaren 27an Evo Moralesek hauteskundeak irabazi zituela adierazi ondoren Boliviako piztutako biolentziak muturreko egoera batera eraman du Bolivia, eta azken egunotan lehenengo egunetan protesta zena Evo Moralesen eta Boliviako herriaren demokraziaren kontrako estatu kolpe bihurtu da.

Hauteskundeak pasata emandako gertakarien ondoren, eta egoerari irtenbide bat eman nahiean Evo Moralesek hauteskundeak berriro deitu zituen, baino hala eta guztiz ere kolpeak aurrera jarraitu zuen, plana estatu kolpea ematea zela agerian utziz.

Evo Moralesek eta bere gobernuak Boliviako herriaren egoera oraindik eta odoltsuagoa ez bihurtzeko hartutako erabakia txalotzen dugu, Boliviako herritarren ongizatea eta demokraziaren bizirautea bere karguaren gainetik jarri baititu.

Une honetan Evoren eta bere gobernuko kideen kontra, nahiz MAS alderdiko militanteak eta indigenen aurkako errepresio basatia ematen ari da. Jazarpen hau gelditzea eta herritarren eskubideak errespetatuak izatea behar beharrezkoa da. Evoren bizia arriskuan dago!

Garbi dugu gertakari hauek Bolivian 2006tik martxan zegoen eraldaketa prozesu baten kontrako estatu kolpea direla. 2006-an boterea galdu zuten elite ekonomikoek prozesu honekin eta prozesu honek Boliviako herriari ekarri dizkion hobekuntza sozialekin bukatu nahi dute kosta ala kosta, eta, ikusten ari garen bezala, horretarako eskura duten guztia erabiltzeko prest daude.

Boliviako herriaren zein beste herrietako demokrazien kontra piztutako biolentzia salatzen dugu. Cuba eta Venezuelako enbaxadak indarrez hartu nahi izanak estatu kolpe honen izaera argi eta garbi erakusten du. Demokraziaren kontrako eraso hau ematen ari den bitartean nazioarteko komunitateak ez du hitzik ere egin.

Boliviaren burujabetza, eta bere gobernuak nahiz instituzioak errespetatzeko deia luzatzen dugu eta, era berean, hainbat alditan adierazitako herriaren borondatea errespetatzea exijitzen dugu.

Dokumentu hau sinatzen dugun eragileok, eskualdean eta munduan bakea helburu duten elkarrizketa eta negoziazio politikoei lagunduko diegu eta atzerriko esku-hartze militarra saihesteko eta salatzeko gure konpromisoa erakusten dugu. Horregatik dei egiten diogu euskal gizarteari hurrengo egunetan izango diren mobilizazioetan parte hartzera.

Hauek dira mobilizazioak:

Azaroak 15

-Bilbon, 19:30ean, Arriagan

-Donostian, 19:30ean, Bulebarrean

-Gasteizen, 19:30ean, Andra Mari Zurian

-Iruñean, 20:30ean, udaletxe plazan
 

 

 

Langileen babesarekin sinatu dugu Gipuzkoako Grafikagintzako hitzarmena

0

LAB sindikatuak (% 54,55) hitza eman die Gipuzkoako Grafikagintzako langileei, lortutako aurreakordioa onartzen zuten edo mobilizazioekin jarraitzen genuen erabakitzeko. Bada, aurreakordioak langileen babesa ia erabatekoa jaso du. Gauzak horrela, LABek datozen hiru urteetarako Gipuzkoako Grafikagintzako hitzarmena gaur, azaroak 11, sinatzea erabaki du. UGT sindikatuak ere (%4,55) sinatu du.

Hitzarmen hau sinatuta, sektoreko langileok aurrerapauso handia eman dugu gure lan- baldintzak hobetzeko bidean. Soldata-igoerak KPIaren gainetik, bi kategoria baxuenak kentzea 1.200 euroko gutxieneko soldata ezarriz, Estatuko hitzarmenaren gainetik aplikatzeko lehentasuna, lizentzia berriak, eskubide sozialak… Hori guztia, gure inguruko, Bizkaia eta Nafarroa, Grafikagintza sektoreko hitzarmenak 2011tik eta 2012tik berritu gabe dauden testuinguru batean. Argi gelditu da, beraz, borrokatzeak merezi duela. Gaur egun zoriontsua da.

LABek, sektorean gehiengoa izateak duen erantzukizunetik, hasieratik hitzarmen duina lortzea izan dugu xede. Horretarako, ezinbestekoa izan da borrokatzea eta grebak egitea. Hori dela eta, LABek 8 greba egun bultzatu ditu, gure militantziak dena eman du eta ez dugu borrokarik gelditu eduki duinak mahairen gainean eduki arte. LABen helburua eduki duinak lortzea da; eta estrategia berdina darabilgu sektore guztietan. ELAk kritika egin zigun arren, langile grebalariei galdetu diegu. Erantzuna argia izan da. Onartu dute.

Grafikagintzaren kasuan, ELA sindikatuak sinatu dituen enpresa-hitzarmenak ez ditu jasotzen bere ustez sektorean sinatzeko beharrezkoak diren edukietako bat bera ere. Ez dago KPI +2,75era hurbiltzen den soldata-igoerarik, ez dago errelebo-kontraturik, ez dago 1,47ko gutxieneko kategoriarik… Ez dute ezta lan-erreformaren aurrean hitzarmena aplikatzeko inolako klausularik edo aurreraeragina mugagabearen klausularik, sektorekoak duen bezala. Hau da, diskurtso hutsala da, sektorean sindikatu honek duen praktikara lerratzen ez dena. Hipokrisia handiko ariketa besterik ez da.

Ozen eta argi esango dugu, umiltasunez baina harrotasunez. Hitzarmen hau posible izan da, batez ere, LABen lidertzarekin 8 eguneko greba egin duten langileei esker. Gure esker ona langile borrokalariei, LAB kideei eta hitzarmen duinen defentsan jarraitzeko konpromisoan berresten gara.
 

 

 

Aztertuko dugu Enplegu Planean parte hartu ala ez baldin eta Nafarroako Gobernuak, patronalak eta UGTk eta CCOOk lan baldintza duinen aldeko konpromiso irmoa hartzen badute

LAB sindikatuak Nafarroako Gobernua, CEN, UGT eta CCOO premiatzen ditu argitu dezaten ea konpromisorik ote duten 1.200 euroko gutxieneko soldata ezartzeko, 35 orduko lanaldia ezartzeko, soldata arrakala bukatzeko eta kontratazioetan aukera berdintasuna bermatzeko, bai eta lan osasunean neurri eraginkorrak hartzeko ere. Aipaturiko eragile horiek konpromiso horiek hartuz gero, LABek erabaki bat hartuko du Enplegu Planean parte hartzearen inguruan; bestenaz, ez.

NAFARROAKO GOBERNUAREN GUTUNA
Pasa den urriaren 31n Elkarrizketa Sozialerako Kontseiluaren Batzorde Iraunkorrak legegintzaldi honetako lehenengo bilera egin zuen Nafarroako Gobernuaren, CEN patronalaren, UGT eta CCOO sindikatuen parte hartzearekin.

Ondoren, azaroaren 4an, Kontseilu horretako lehendakari Manu Aierdi kontseilariak LABi zuzendutako gutun bat jaso genuen. Gutun horretan Elkarrizketa Sozialerako Kontseiluan Enplegu Plana osatzeko eginen diren bileretan parte hartzera gonbidatzen gaitu Gobernuaren izenean. Horrekin batera, erantzuteko 11 eguneko epea ematen digu.

Hori dela eta, astelehen honetan berean Maria Txibite lehendakariari eta Manu Aierdi Garapen Ekonomikoko kontseilariari bidali diegun gutun-erantzuna iritzi publikoarekin konpartitu nahi du LABek.

ELKARRIZKETA SOZIALA BERREZARTZEA: berri txarrra Nafarroako langileontzat
LAB sindikatuaren aburuz ikaragarrizko zentzugabekeria da Nafarroako Gobernuak nahiz UGT eta CCOO sindikatuek Nafarroako langileriari erran izana, inolako lotsa agertu gabe, Elkarrizketa Soziala bitarteko bikaina dela langileen eskubideak indartzeko. LABen ustean, gaizki deituriko Elkarrizketa Sozialak zerbait indartzeko balio izan badu, haien poltsikoak betetzeko balio izan du. Urtero 8 milioi euroraino poltsikoratu dituzte UGTk, CCOOk eta CEN patronalak. Iruzur eta porrot batetaz ari gara, Nafarroako gizartearen gehiengoak irmotasunez salatu duena.
Horren harira, zera galdetu nahi dio LAB sindikatuak Nafarroako Gobernuari: Zertarako balio dute Elkarrizketa Sozialak edo bestela, Enplegu Planak, iaz gertatu antzera, enpresariek uko egiten badiote lan osasunaren alorrean Lanbide arteko Akordioa sinatzeari? Zertarako balio du UGT, CCOO eta CENek uko egiten badiote Lanbide arteko Akordioa sinatzeari, non ezartzerakoan lehentasuna emanen baitzitzaien Nafarroako hitzarmen kolektiboei, prekaritateari atea itxiz? Ez du ezertarako balio.

Hamaika aldiz erran dugu garrantzitsuena ez dela Elkarrizketa Sozialerako Kontseiluari dagokion edota Enplegu Plana erraten zaion. Formaren inguruko eztabaidak ezin du edukiaren ingurukoa estali. Jendea nazkatua dago txiringitoekin eta plan kutunekin. Jendeak irtenbideak nahi ditu duintasunez lan egiteko eta bizitzeko

LAB sindikatuaren aburuz, lan merkatuaren egoerak eragozten du egun milaka nafarrek gure lurraldean lan eta bizitza duina izan ahal izatea. Errealitate eztabaidaezin batez ari gara, eta ez LABek halaxe dioelako, baizik eta milaka nafar langile ari direlako prekaritatea pairatzen eta halaxe berresten dutelako Nafarroako Gobernuak berak ezagutzera eman dituen datuek:
• Egun 31.858 lagun daude langabezian Nafarroan. 10tik 6 emakumeak dira. Langabeen erdiak baino gehiagok ez du inolako langabezia saririk jasotzen. Gazteen arteko langabeziak %6,4 gora egin du.
• Kontratazioari dagokionez, urrian sinatutako kontratuen %93,3 aldi baterakoak izan ziren. Gainera, horietatik 11.101 partzialak izan ziren. Prekaritate bikoitza kontratazioan ematen dena, eta berriz ere emakume aurpegiarekin.

Paradoxikoa da eta nafar guztien adimenari egiten zaion iraina dugu, oraingoan, PSN-PSOE agertu izana, Nafarroan, kalitateko enpleguaren babesle irmotzat, eta adierazi izana lan merkatuaren gabeziak eta erronkak zuzenduko dituela, hark erabaki politikoen eta lan erreformaren bitartez milaka pertsona langabeziarekin, prekarietatearekin eta txirotasunarekin zigortu dituenean.

PSN-PSOE, PP eta UPN alderdiak, enpleguaren kalitatea horrenbeste babesten dutela dioten honetan, milaka pertsonek erabateko prekarietatea pairatu behar izatearen arduradunak dira; nagusi diren aldi baterako kontratuak eta kontratu partzialak emakumeak pairatzen dituzte bereziki, berez, gizonek baino gutxiago kobratu ohi dutenak (soldata-arrakala). Hauen arduraz 45 eta 55 urte baino zaharragoak direnak iraupen luzeko langabeziara zigortuak daude, hauen erruz gazteen etorkizunean aukera bakarra “Uber” eta “Glovo” bezalako enpresetan kokatzen da.

LAB sindikatuaren ustez berri ona litzateke Nafarroako Gobernuaren lehendakaria berriak adieraztea bere lehentasuna dela kalitateko enpleguak izatea, baldin eta langile klasearen aurkako hainbertze lege egin dituen alderdi batekoa ez balitz, baldin eta alderdi horrek hainbat urtez UPN alderdi eskuindarrarekin tandem ederra osatu izan ez balu. Sinesgarritasuna ez baita diskurtso hutsalekin lortzen, ekintza eraginkorrekin baizik.

LAB-EN PROPOSAMENA
Txibite lehendakariak jakin beharko luke Nafarroan kalitatezko enplegua lortzeko ezin garela inposaturiko marko arau-emaile baten menpean egon. Lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioa behar dugu, enplegu poltika aktibo eta pasiboak izan, bai eta lan kontuetan legeak egiteko erabateko eskuman izan ere. LABek esparru hori eraiki nahi du, gure lan baldintzak hemen erabaki ahal izateko. Ildo horretan, etorkizuneko esparru hori edukiz betetzen joan ahal izateko, lanbide arteko akordioak losrtzea proposatzen dugu.

Hortaz, garrantzitsua deritzogu jakiteari Nafarroako Gobernua bere bizilagunen lan baldintzak babesteko eta patronalak ezarri ohi dituen erreformei aurre egitea erabaki duen; are gehiago, patronalaren xede bakarra haren mozkinak handitzea denean, prekaritate bitartez, langileak menpean nahi dituenean. Alegia, jakin nahi dugu ea prest dagoen 1.200 euroko Lanbide arteko Gutxieneko Soldata eta 35 orduko lanaldia sustatzeko, edo enpresaburuei exijitzeko soldata arrakala bukatu behar dutela edo Nafarroako enpresa gehienetan emakumeek jasaten duten bazterkeria bukatu behar dutela; azken horren harira gogoratzekoa da Volkswagenen, Nafarroako enpresa pribatu handienean, emakumeak plantilla osoaren %10 direla bakarrik.

Horregatik guztiagatik LAB sindikatuak eskatzen dio Nafarroako Gobernu buru Maria Txibiteri (PSN) eta Manu Aierdi Garapen Ekonomikoko kontseilariari (Geroa Bai) lan erreformak gaindituko dituzten gai jakinetan, akordioak lotzeko gertu dagoen argitu dezatela, lan erreformak gainditze aldera, Nafarroan negoziazio kolektiboa babestuz, eta egin dezatela Nafarroako langileen osasun eta bizitza baldintzen alde, patronalak ezarri duen prekaritateari aurre eginez.

Hau da, Nafarroako Gobernuari, CEN patronalari, eta UGT eta CCOO sindikatuei eskatzen diegu argitu dezaten Nafarroan 1.200 euroko gutxieneko soldata ezartzeko konpromisorik ba ote duten. Argitu dezaten lana eta aberastasuna banatze aldera 35 orduko lanaldiaren aldeko apustua eginen ote duten. Argitu dezaten ea mahai gainean soldata arrakala eta generoagatiko kontratazio bazterkeria murrizteko neurri eraginkorrak jarriko dituzten. Argitu dezaten ea lan osasuna hobetzeko neurri efikazak ezarriko dituzten.

Hori guztia argitzen ez duten arte, eta Nafarroako Gobernuak horri guztiari idatziz erantzuten ez dion arte, LAB sindikatuak ez du batere erabakirik hartuko Enplegu Planean parte hartzearen inguruan.

LABek berresten du Nafarroako langileek duten interesen aldeko konpromisoa, enpresetan, kalean eta aritzen garen esparru guztietan, lan eta bizitza duinaren aldeko borrokan. Amaitzeko, LAB sindikatuak ohartarazi nahi du Nafarroako gizarteak ez duela onartuko bazterkeria edo diskriminazio sindikala dakarren politikarik, ez eta pribilegiorik ere, patronalari eta UGT eta CCOO sindikatuei emandako diru-publikoetan gauzatzen direnak.

Azken horren harira, LAB sindikatutik salatu nahi dugu CEN, UGT eta CCOOen aldetik Nafar Lansaren egindako eskaera. Ondorioz, Elkarrizketa Sozialean eta Negoziazio Kolektiboan formazioa jasotzeko deialdia martxan jartzea eskatu diote Nafar Lansareari. Deialdi honek ez du aintzat hartzen langabetuen eta langileon beharrak eta lehentasunak. Elkarrizketa Sozialaren berrezarkuntzaren ondorioz patronalaren eta sindikatu hauen interes eta beharrei erantzuten dizkio.

 

 

 

Bizkaiko Metalgintzako patronalari antzerkia egiteari utzi eta benetako negoziazio bati bide eman diezaiola exijitu diogu

0

Berriro ere Bizkaiko Metalgintzako mahaia elkartu da. Berriro ere, zoritxarrez, FVEMen negoziatzeko borondate falta agerian gelditu da. Azaroan 7an izan zen aurreko bilera, bertan sindikatuok mugimendu garrantzitsuak egin genituen; behin-behinekotasunean, ABLE bidezko kontratazioan eta berdintasunetan egin genituen moldaketak. Gaurkoan beste urrats bat eman dugu, eta proposamen berria egin diogu patronalari lan osasunean.

Patronalak ez die eskaera hauei erantzun nahi, ez du urratsik proposatu, atzera urratsak mantentzen ditu (IT osagarritan eta malgutasunean) eta, gainera, negoziazio tempusak luzatu eta atzeratzen ari da. Hasieratik, argi esan genuen FVEMek ez duela negoziatu nahi, ez da sindikatuon borondate falta; argi eta garbi dago, FVEM gezurretan ari da.

Subrogazioa da hitzarmen honetako korapilo garrantzitsuenetako bat, eta patronalak zein Metalgintzako langileriak hori argi daukagu. Horregatik, patronalari proposamen serio eta egingarria aurkezteko eskatu diogu gaur ere. Azpikontratetako langileek, enpresa nagusiak azpikontrataz aldatzen duenean, beraien lana eta eskubideak bermatuta izan ditzaten gutxienekoak adostu behar dira hitzarmen honetan. Eskaera sindikal historikoa da azpikontratak desagertu eta langile horiek enpresa nagusira pasatzea; baina ez gara hori eskatzen ari, azpikontrata batetik, beste azpikontratara pasatzerakoan langileen eskubideak bermatzeaz ari gara.

Beraz, eta asteazkenean eta ostiralean ditugun mahaiko bileretarako, LABek FVEMi erantzukizunez joka dezala eskatzen diogu; proposamen sindikal berriei erantzun diezaiela, atzera urratsak mahai gainetik kendu ditzala eta subrogazioan proposamen duina egin dezala. Urte eta erdi baino gehiago izan du edukiak aztertu eta bere norabide eta gutxienekoak argitzeko. Ez diegu sinisten, oraindik zer eta nola erantzun behar diguten aztertzen dabiltzanik; antzerki gutxiago eta has daitezela benetako negoziaziori bide ematen.

FVEMek antzerki horretan jarraitzen duen bitartean, eta negoziaziorako borondate gabe jarraitzen duten bitartean, LABek borrokarako konpromiso irmoa adierazten die Bizkaiko Metalgintzako langile guztiei.

 

 

 

Bilbao Kirolak kiroldegietako garbitzaileak bihar mobilizatuko dira berriro

0

LAB, CCOO, ELA eta ESK sindikatuok antolatutako mobilizazioetatik bigarrena bihar asteartean, azaroaren 12an, izango da, 12:15ean, Bilbao Kirolak-en bulegoen aurrean.

Hauxe da sindikatuok igorritako oharra:

Joan den asteartean Bilbo Kirolak kiroldegietako garbitzaileak, Zaintzen enpresak azpikontratatua mobilizazio bat egin zuten asteko atsedena aldarrikatzeko. Langile askok bat egin eta elkarretaratzea egin zuten Bilbao Kirolaken bulegoen aurrean, kontziliaziorako eta 48 orduko atsedenaldirako eskubidea aldarrikatzeko.

Garbitzaile askok 20 urte baino gehiago daramatzate igandeetan bakarrik libratzen; horrek esan nahi du hilabete jakin batzuetan lau egun libre baino ez dituztela.

Egoera horrekin nazkatuta, akordioa lortzearekin bakarrik amaituko diren mobilizazioak hastea erabaki dugu. Hori dela eta, datorren asteartean, azaroak 12, 12: 15ean, Bilbao Kirolaken bulegoen aurrean bilduko gara berriro, Bilboko Nafarroa kalean.

Ez dugu ezezko erantzunik onartuko. Gure bizitzek, gure atsedenak zuen gainkostuak baino gehiago balio dute.

ASTEKO ATSEDENALDIA ESKUBIDE BAT DA, BILBAO KIROLAK/ZAINTZEN EXPLOTAZIORIK EZ!
 

 

 

Urratsak ematen jarraitzen dugu etxeko langileen EAE mailako hitzarmen kolektiboa gauzatzeko

Larunbatean, azaroak 9, tailer parte hartzaile bat antolatu genuen etxeko langileekin Bilbon, non gure plataforma aurkeztu dugu eta langileekin ibilbide orri bat diseinatu dugu.

Ekainean, etxeko langileen EAE mailako hitzarmen kolektiboa gauzatuko genuela aditzera eman genuen. Ekimen hori, LABeko azken kongresuan hartutako erabakiaren baitan jaso zen; bertan, sektore prekarizatuak, babes sindikala gabekoak eta feminizatutakoak sindikatuko agendan sartuko zirela erabaki zen.

Etxeko langileen egoera ez da jasangarria, ez sozialki, ez politikoki, ezta sindikalki ere. Azken hilabete hauetan etxeko langileekin eta haien elkarte ezberdinekin harremanetan ibili gara, gure diagnostikoa eta alternatibak haiekin partekatzeko. Ondorioz, plataforma bat aurkezten dugu: etxeko langileen lan baldintzak erregulatzen eta aztertzen dira proposamenean. Egungo erregulazioa atzean utzi eta emakumeak prekarietatera eta diskriminaziora kondenatzen dituen legedia gaindituko dugu.