2026-02-03
Blog Page 498

Urriaren 9tik aurrera deitutako greba mugagabea berretsi dute

0

Greba mugagabea egitea berretsi dute Matriceria Deusto eta GTSko langileek, enpleguaren defentsan. Lehen bilerak egin dira gaur, eta Gestamp-en asmoak bere horretan darrai: bi enpresak itxi eta 230 langile kaleratu.

Enpresa batzordeen oharra:

Gaur egin dira Gestamp taldeko Matriceria Deusto eta GTSko itxieraren inguruko lehen bilerak. Hauetan Gestamp-en asmoak berretsi dira, bi enpresak itxiko dituzte eta zuzeneko 230 langile eta zeharkako beste horrenbeste kaleratuko dituzte.

Bilerotan, enpresa-batzordeak eta LAB eta ELA sindikatuetatik eskatu dugu Gestamp- ek sinatutako akordioak betetzea, eta hortaz, itxiera espedienteak erretiratzea. Era berean, nabarmendu eta gogoratu dugu GTS eta Matricería Deusto es direla uharte isolatu bat, Gestamp taldeko parte baizik, eta talde honek 212 milioi eurotik gorako irabaziak izan zituena.

Kontsulten aldiko hurrengo bilerak urriaren 14an izango dira, eta azaroaren 6an amaituko da kontsulten aldia.

Matriceria Deusto eta GTSko langileek greba mugagabea egiteko erabakia berretsi dira. Datorren ostiralean hasiko da, urriaren 9an, euren lanpostuen defentsan eta Bizkaiko matrizeria-sektorearen etorkizunaren alde.

Horrela, urriaren 9an, grebaren lehen egunean, mobilizazioa egingo dute eta adierazpenak eskainiko dizkiete komunikabideei Matriceria Deustoren sarreran, Zamudioko Torrelarragoiti poligonoaren 6. zenbakian.

Bat egin dugu Nafarroako Osasunaren Plataformaren deialdiarekin

0

Oso positiboki baloratzen dugu plataforma horren deialdiak osasun etxeak defendatzeko sortu duen herri mobilizazioa, eta osasun arloko profesionalak eta gizarte osoa animatzen ditugu asteroko ekitaldi horiek bultzatzen jarrai dezaten.

LABek erabateko babesa eman nahi dio Nafarroako Osasunaren Plataformak osasun etxeen defentsan egindako ekimenari, guztiz bat gatozelako haren planteamenduekin: osasun etxeak defendatzea osasun sistema publiko guztien oinarrizko zutabea defendatzea da.

Nafarroako Osasun Departamentuak hartu dituen neurriekin, itxi egin da herritarrentzat osasun sisteman sartzeko bidea –Oinarrizko Osasun Laguntzako sareko osasun etxeak eta kontsultategiak–.

Telelaguntzak huts egin du asistentziarako kudeaketa-eredu gisa, eta osasun etxeetako plantillak gaindituta daude asistentzia-lanaren alferrikako burokratizazioa dela kausa. Gainera, horri guztiari baliabide telematikoen gabeziak eta errefortzuko langile falta gehitu behar zaizkio.

Oinarrizko Osasun Laguntzako Kudeatzailetzak iragarritako berrikuntzak, argi eta garbi, ez dira nahikoak izan osasun etxeen egoera larriari konponbide irmo eta iraunkorra emateko; izan ere, iragarri dituzten 55 profesional berriekin, batez beste, errefortzuko pertsona bat jarriko da oinarrizko osasun eskualde bakoitzean.

LABek Oinarrizko Osasun Laguntzan hartutako neurriak berehala berraztertzeko eta zuzentzeko eskatzen du, bai eta kudeaketa-eredua goitik behera aldatzeko ere, eremu hori indartzean oinarrituta. Horretarako, lehenik eta behin, dauden plantillak handitu behar dira, eta lanbide-kategoria berriak sartu (fisioterapeutak, psikologoak, EZLTak, etab.), ebazteko gaitasuna handitzeko.

Donostiako kaleak hartu ditugu, helduen egoitzetarako kalitatezko arreta eredu bat aldarrikatzeko

Grebara deitu dugu gaur Gipuzkoako helduen egoitzetan, eta, mobilizazio egunaren harira, manifestazioa egin dugu Donostiako kaleetan zehar. Hain zuzen ere, Gipuzkoa plazatik abiatu dugu protesta, Aldundiaren egoitza paretik, foru erakundearen pasibotasunak eraman baigaitu grebara. Helduentzako beste arreta-eredu bat sortzeko beharra berretsi dugu, ereduaren erdigunean gure helduak jar daitezen, ez enpresa kudeatzaileen negozioa.

Enpresak Gipuzkoako Foru Aldundiaren onespenarekin aberasten ari direla salatu dugu Donostiako manifestazioarekin. izan ere, helduen egoitzak zerbitzu publikoa dira, eta gipuzkoar guztiek finantzatzen dituzte zergen bitartez. Are gehiago, egoiliarrentzat arreta kalitatezkoa izan dadin, arreta ematen dieten langileek lan-baldintza duinak eta kalitatezkoak izan behar dituzte, eta horiek gabe arreta ezin da gauzatu.

Zentzu honetan, bada garaia Gipuzkoako helduen egoitzetako langileek euren funtsezko eginkizuna aitortuko duen hitzarmen bat izan dezaten, emandako lanari egokitutako arauketa eta konpentsazioen bidez. Hauxe izan da greba egunaren beste aldarri nagusietako bat.

Azken finean, egungo zaintza-eredua sakon jorratzeko garaia da, pandemia egoerak agerian utzi duen bezala. Horretarako, kudeaketa publikoaren aldeko apustu garbia egin behar da, zaintzaren funtsezko funtzioa aitortuz eta langileen lan-baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetuz.

Gipuzkoako metalgintzako hitzarmen duina aldarrikatu dugu, mehatxuen gainetik

0

Gipuzkoako Metalgintzarako hitzarmen duin bat aldarrikatu dugu Donostian, Adegiren egoitzaren aurrean. Patronalaren xantaiaren aurrean ez dugula men egingo eta negoziazioak aurrera egin behar duela adierazi dugu, patronalak mahai gainean jarritako proposamena hobetzeko.

Gipuzkoako metalgintzako seigarren bileran negoziazioak bukatutzat eman nahi izan ditu patronalak. LABek gaur kontzentrazioa egin dugu ADEGIn eta, argi eta garbi esan nahi dugu, mahai gainean dagoena ez dela nahikoa eta ez dugula onartzen. Ondorioz, borrokan jarraituko dugu.

Soldatetan badago gako bat, garrantzitsua, ez dira atzerapenak kobratuko (batzuk horrela esan badute ere), soldata taulen eguneratze bat egongo da urte luze hauetan inolako igoerarik izan ez dutenentzako. Garrantzitsua, baina 50.000 langile baino gehiagotatik, zenbati eragingo dio? ADEGIk berak esan du, behin eta berriro, Gipuzkoako metaleko enpresek aldebakarrez igo izan dituztela soldatak. Beraz, ADEGIk gezurra esan du orain arte edo kolektibo txikiari eragingo dio?

Badago, ordea, soldatetan esanguratsua den gauza bat; tauletan eta errealetan igoera berdina onartzea. Beti izan dira tauletan soldata igoera handiagoak, gutxien irabazten duenari laguntzea du xede garrantzitsu herrialdeko hitzarmenak. Kasu honetan ez? Gainera, datozen 3 urteetan KPI-a 0 edo gutxiago izanez gero, langile guzti horiek inolako igoerarik gabe geldituko lirateke.

Horrekin batera, gogorarazi nahi dugu 14 urte daramatzala lan jardunak bere horretan. Negoziazio propioa duten enpresetan hobetu da baldintza hori, baina zenbat milaka langile, batez ere, enpresa txikietan daude orain 14 urteko lan jardunarekin?

Berdintasunean urratsak ezinbestekoak dira, helburu zehatzak, neurgarriak eta denboretan ongi zehaztuak. Edukiz ongi jantzia behar du, ez “asmo” eta “intentzio hutsez” beteriko paragrafo bat; batzorde bat sortzea bere funtzio zehatzekin eta epe konkretuetan, berdintasun planak 50 langile baino gehiago enpresetan, diagnostikoa egiteko neurriak… 2020ko hitzarmen batek ezin ditu emakumeak baztertu, ezta Gipuzkoako metalekoak ere.

ABLEen proposamenean urrats garrantzitsua dago, hauen kontratazioa mugatuz, baina urtebete asko da. Hala ere, larriagoa iruditzen zaigu, urte bete pasa ostean, enpresaren aldebakarreko erabakia izatea pertsona hori kontratatu edo ez. Hau da, urtebete lanean egon eta gero, ABLE bidezko kontratu hori hautsi eta beste pertsona bati beste urte betez ABLE bidezko kontratua egiteko aukera ematen du. Prekarietatearen erruleta ezin dugu sortu eta onartu. Urte betez enpresa batean ABLE bidez lanean egon bada eta lanpostu horrek jarraituko badu, enpresak langile hori kontratu zuzenera pasa beharko luke. Eta kontraturik egingo ez balio, ABLE bidez urte betez kontratatzeko debekua eduki beharko luke, gutxienez.

Lizentzietan ulertezina da ADEGIk mahai gainean jarri duena; lizentzia batean onartzen duena ez du hurrengo lizentzian onartzen (bizikidetasunaren adibidea dugu) edota lizentzia egunak nola konputatu behar diren ere ez dago onartzeko prest, nahiz eta LAB sindikatuak aldeko jurisprudentzia aurkeztu dion. Hitzarmena negoziatzen gaudenean, gauzak argi uzteko momentua denean, jurisprudentziak argi eta garbi diotenean; langileak epaitegietan nahi gaituzte.

Lan osasunean, bizi eta sufritzen ari garen urtearekin, prebentzio, laneko gaixotasunak edota osagarriak bezalako gai garrantzitsuetan ez dute ezer ere jarri mahaiaren gainean.

Esan dugu, argi eta ozen, garrantzitsuak direla Hitzarmen honetan lortzen ari garen babes juridikoa (ultraaktibitatea, blindajea…); subrogazioan emandako urratsa edota taulen eguneratzea. Halere, argi dugu oraindik ere ez nahikoa dela. Ez nahikoa dela, gainera, gehiengoarentzako. LABen anbizioa, ordea, ez da gehiengo eta gutxiengoez hitz egitea.

Une honetan ez dago hitzarmenik, eta ADEGIk ez duela negoziatzeko borondaterik esan du. Hori da errealitatea eta denon ardura da, denon erantzukizuna. Horregatik, datozen ordu eta egunetan, LAB-ek erronda abiatuko dugu gainerako sindikatuekin, guztiekin. Berdintasunagatik, ABLEtako kontratazio prekarioekin bukatzeko, soldata igoera duinak lortzeko… sindikatu guztiak elkartzea eta borrokatzea merezi duelako.

Tasubinsako enpresa batzordeak elkarretaratzea egin du plantilla pobretzea eragotziko lukeen hitzarmen duina eskatzeko

Gaur, 12:00etan, Tasubinsako Enpresa Batzordea -LABeko 8 ordezkarik, UGTko 6k, ELAko 4k eta CCOOko 3k osatua-, enpresako bulego orokorren aurrean kontzentratu da, enpresak Batzordeak aurkeztutako gutxienekoen plataforma bere gain hartzeari uko egin diola salatzeko.

Batzorde honek balioa eman nahi dio, bere ustez, egin duen erantzukizun mugimenduari, hasierako oso aldarrikapen garrantzitsuak alde batera utzi baititu, pandemiaren ondorioz negoziazioa gelditu egin delako. Batzordeak, Nafarroako 2019ko KPIaren aurtengo igoeraz gain, errelebo kontratua eskatzen du langile guztientzat, laguntzaileen kategoriak gorantz parekatzea eta kategorien disfuntzioak aztertuko dituen batzorde paritarioa sortzea.

Aitzitik, plantilla egiten ari den ahalegin guztiak kontuan hartuta, Batzordeak ez du ulertzen nola Tasubinsako zuzendaritzak makina bakar batean milioi bat euro baino gehiago gastatu dituen eta beste hainbeste lokal bat erosten, eta ez duen 200.000 mila euro gastatu nahi aurten bere 1.000 langileen soldatak eguneratzeko -kantitate hori nahikoa izango litzateke langileak ez pobretzeko-.

Tubacex-eko langileak zuzendaritzaren asmoen kontra mobilizatu dira

0

Tubacex-eko langileek greba eguna dute, Laudio eta Amurrioko lantegietan iragarritako murrizketak salatzeko. Bada, LABek ez du kaleratzerik onartuko, ezta langileen eskubideen galera edo murrizketa ekarriko duen edozein neurri ere. Hortaz, babes osoa erakutsi diegu mobilizazioei.

Tubos Reunidos taldearen egoitzara eraman dugu azken lan heriotzaren salaketa

Trapagako Productos Tubulares enpresako langile bat hil zen larunbatean, bigarrena hilabeteko epean. Lan heriotzen sarraskiak ez du etenik, eta, egoera salatzeko, enpresa batzordeak deitutako elkarretaratzea eta 24 orduko lanuztea babestu ditugu. Bilbon mobilizatu gara, Tubos Reunidos taldearen egoitza aurrean, eta prekarietatea lan heriotzen atzean dagoela nabarmendu dugu berriro.

Herri akusazio gisa aurkeztuko gara Eskubide Sozialen Kartaren izenean, Zaldibarreko auzian erantzukizunak argitzeko

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartako eragileok eta Zaldibar Argitu plataformak agerraldi bateratua egin dugu, Durangoko epaitegien aurrean. Hain zuzen ere, kalean erakutsitako kezka eta indarra epaitegietara eramateko garaia dela erabaki dugu, eta, hala, erantzukizunak argitzeko, zabortegiaren auziaren gainean egingo den epaiketara herri akusazio gisa aurkeztuko gara. Hala jakinarazi du Kartako eta LABeko kide Edurne Larrañagak.

Edurne Larrañaga, Durangoko epaitegien aurrean, adierazpenak egiten.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak eta Zaldibar Argitu herri plataformak argitaratu dugun oharra:

Zortzi hilabete luze dira jada zabortegia geure herrien gainera amildu zenetik, Joaquin Beltran eta Alberto Sololuze azpian harrapatuz. Orain arte, lurpean zeuden bi pertsonak aurkitzeko lanetan jarraitzeko, herritarron osasuna bermatzeko eta erantzukizun politiko guztiak argitzeko kalean egon gara, mobilizazio ezberdinen bidez gure haserrea eta aldarrikapenak erakutsi nahirik.

Gaur, Zaldibar Argitu herri plataformak eta Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak agerraldi bateratua egitea adostu dugu, kalean erakutsitako kezka eta indarra epaitegietara eramateko garaia baita. Oraindik orain, bai enpresaren jabeak eta bai zabortegiaren gaineko kudeaketa negargarrian ardura zuzena duten erakunde publikoak eskuak garbitu nahian dabiltza. Uste dugu, herri konpromisoagatik eta gertaeraren larritasunagatik, herritarron ahotsa epaiketan presente egon behar dela, interes orokorraren alde egingo duen begirada batetik.

Arrazoi horiek medio, herri akusazio modura aurkeztuko gara Zaldibarko zabortegiaren auziaren gainean egingo den epaiketara; katastrofe humano, ekologiko eta sozial honen aurrean erantzukizun zehatzak argitzea eta gertatu denaren gaineko informazio gardena izatea ezinbestekoa da halakorik berriro gerta ez dadin. Langileek, herritarrok eta ingurugiroak guztion kontura negozioa egiten duten talde klientelarrik gabeko herria merezi dugu, ez diezaiegun utzi lehengo modu berean jokatzera itzultzen, ezer gertatu izan ez balitz bezala eskuak garbitzen.

Epaiketak izango dituen gastuei aurre egiteko, diru-bilketa kanpaina bat jarriko dugu martxan, guztion ekarpena izango da ongietorria, bakoitzak ahal duen neurrian eta moduan. Herritarrok prozesu guzti honetan ahots propioa izatea oso garrantzitsua izango da.

Era berean, Joaquin Beltranek oraindik aurkitu gabe jarraitzen du. Urriaren 8an, zortzigarren hilabatearen harira, mobilizazio bateratua antolatuko dugu bere bizileku eta herrian, Zallan. Bertan parte hartzera animatzen ditugu herritarrak, nahikoa dela esateko eta bertatik lehenbaitlehen atera dezatela eskatzeko.

Productos Tubulareseko langile bat hil da, bigarrena hilabeteko epean

Larunbatean, urriaren 3an, Trapagarango Productos Tubulareseko langile bat hil zen, ostegunean izandako lan-istripuaren ondorioz. Lantegi horretan hilabeteko epean hiltzen den bigarren langilea da.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu hildako langilearen lankide, familia eta gertukoei.

Gutxienez 50 langile hil dira jada Euskal Herrian urtea hasi zenetik, eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarreko zabortegian pasa den otsailaren 6tik. 2019an baino 4 gehiago dira lanean hildakoak, urtea amaitzeko oraindik 3 hilabete geratzen direnean. Lan heriotzen pandemiak ez du etenik, baina erakundeek eta patronalak beste alde batera begiratzen jarraituko dute.

Salatu behar dugu heriotza guztiek faktore amankomun bat dutela oinarrian, prekarietatea. Lan istripuak ez dira kasualitate kontua, enplegu eta lan baldintza kaxkarrak, azpikontratazioa, behin-behinekotasuna eta benetako prebentzio ezaren ondorio zuzena dira.

Lan istripuek erantzule zuzenak dituzte. Alde batetik patronala, irabazi ekonomikoak lehenesten dituena langileen segurtasun eta bizitzaren gainetik.

Aldi berean, administrazio publikoen jarrera salatu nahi dugu, dagoeneko, pasa den urtean baino langile gehiago hil delako lanean. Izan ere, 2019 urtean 46 izan ziren eta aurten, urria hasi berritan, 50 dira hildakoak eta bat desagertutakoa. Administrazioek ez dute gaia agenda politikoan kokatzen, sarraski honen aurrean beste alde batera begiratzen dutelako. Egoera honen konplize bilakatu dira. Lan osasunari buruz hitz egiten dute baina bultzatzen dituzten politikek prekarietatea bultzatzen dute. Pausu bat aurrera emateko ordua da, arduradunak seinalatzea eta ordain dezatela exigitzen dugu.

LABen argi dugu, laneko biolentziarekin amaitzeko bizi eta lan duinak behar ditugu. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.

LABen lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Horrela, dei egiten diegu langileei Productos Tubulareseko enpresa-batzordeak deitutako mobilizazioekin, gaur 22:00etan hasiko den 24 ordutako lanuztea eta bihar asteartea, 11:30ean Bilboko Tubos Reunidos-en egoitzaren aurrean egingo den kontzentrazioa (Maximo Agirre, 18).