Gestamp taldeak Matriceria Deusto eta GTS ixteko asmoa adierazi du, zuzeneko 230 langile eta zeharkako beste horrenbeste kalean geratuko direlarik.
Langileek erabat baztertzen dituzte enpresaren asmoak, eta greba mugagabea abiatu dute gaur, euren enpleguen eta enpresen etorkizunaren defentsan.
Goizeko lehen ordutik kalean egon dira, etengabeko mobilizazioan eta 12:00etan, enpresa barrura sartu dira, eta bertan gelditzeko asmoa adierazi dute.
Biltzar Arteko Batzarra egin dugu Barakaldoko BEC-en, azken Biltzar Nagusian hartutako erabakien balantzea egin eta aurrera begirako ildoak zehazteko. Hain zuzen ere, Lan harremanetarako eta babes sozialerako ereduak aldaketa behar duela nabarmendu du Garbiñe Aranburuk bere hitzartzean, eta horretarako bi lege proposatu ditugu: Euskal Herrirako Lan Kode bat eta Gizarte Segurantza propio baterako lege bat. “Eredu zaharretik eredu berrirako trantsizioan, gure hirugarren lehentasuna zerbitzu publikoak indartu eta zaintza sistema publikoa eraikitzea da”, jakinarazi du idazkari nagusiak.
Hauxe da Garbiñe Aranburu idazkari nagusiaren hitzartzea osorik:
Biltzar Artekoaren aurkezpenean esan bezala, momentu hau xake partida batekin parekatu dezakegu. Taularen alde batean, kapitalaren interesak ordezkatzen dituztenak, eredu zaharra. Taularen beste aldean, langileok eredu berria ordezkatzen dugunak.
Partida gogorra, luzea izango da, baina xakea estrategia kontua da, norberaren fitxak ongi mugitzea bezain garrantzitsua da parekoaren mugimenduak aurrikustea eta horretan abantailarekin jokatzen dugu. Horregatik diogu aukera garaia bizi dugula.
Erori dira promesa neoliberalak, sistema kapitalista, heteropatriarkala, ekozida sozialki ez da jasangarria eta ekologikoki ez da bideragarria. Gero eta gehiago gara hori konpartitzen dugun herritarrak, baina garrantzitsuena gero eta gehiago gara bizitza erdigunean jarriko duen eredu berri baten alde borroka egiteko hautua egiten ari garenak. Piztuak dauden gatazkak horren lekuko.
Hilabete gutxi batzuk nahikoa izan dira, pandemiak azkartu eta areagotu duen krisiari gobernu – patronal binomioak nola erantzun nahi dion ikusteko, sistema berreraikiz. Eta zer da sistema berreraikitzea? Kapitalismoan sakontzea, aberastasuna eta boterea gero eta esku gutxiagotan pilatzen jarraitzea.
Krisiaren zama guztia langileon bizkar gainean utzi asmoz, patronalak, markatu du datozen urteetako erabaki enpresarialen zein politika publikoen norabidea eta aliatuak dituzte gobernuak bide horretan, elite ekonomikoetan pentsatuz egiten da politika.
Kapitalismoa da langileon benetako birusa, kapitalismoak langileak koma egoerara garamatza. Kapitalismoa da prekarietate eta pobreziara kondenatu nahi gaituena, kapitalismoa da gure osasun sistema zainketa intentsiboetan sartu duena, kapitalismoa da emakumeok zaintza lanetara kateatu nahi gaituena, kapitalismoa natura suntsitzen duena.
Kapitalismoak gaixotzen eta hiltzen gaitu. Aurten berriro eskandaluzko datuak ditugu, dagoeneko aurreko urtean boina langile gehiago hil dira lan istripuetan eta beste hainbat inon erregistratzen ez diren laneko gaixotasunen ondorioz.
Krisi sanitario, ekonomiko, sozial eta ekologikoaren handitasunak ispiluaren aurrean kokatu gaitu eta are agerikoagoa egin da indarrean dagoen sistema ekonomikoak bizitza Eduina eragozten duela. Kapitalismoa da langileriaren birusa, komara eraman gaitzakeena.
Ez dakigu noiz arte iraungo duen pandemia honek, baina baiezta dezakegu aro berri batean daudela, erabakiak hartu beharreko atakan jartzen gaituena. Premiazkoa da politika publikoen norabidea aldatzea, premiazkoa da norabidea aldatzea, premiazkoa da beste eredu ekonomiko eta sozial baterantz trantsizioa egitea. Trantsizio ekosozialista eta feminista.
Esparru sozioekonomikoak egin beharreko trantsizio hau ezin da banatu autonomismotik abiatuta soberanismorantz egin behar dugunarekin, Errepublika Sozialista eta Feminista eraikitzeko.
Ezin gara izan Madril edo Parisen hartuko diren erabakien ikusle soilak izaten jarraitu. Ezin gara egon ABEEEak nola konponduko diren, telelana edo riderren erregimena nola arautuko den esperoan, edo lan-errefomaren alderdiren bat ikutzen den ala ez.
Lan harremanak edo babes sozialarekin lotutako kontuak funtsezkoak dira jendeari bizitza duina bermatzeko. Horregatik jarraituko dugu aldarrikatzen eta lanean gai soziolaboraletan konpetentzia osoak izango diteun estatus berria lortzeko.
Lan harreman eta babes sozialaren ereduan aldaketa behar da. Eta horretarako bi lege proposatzen ditugu: Euskal Herriko lan kodea eta gizarte segurantza propiorako legea.
Horregatik, gaur eta hemen, lana eta babes soziala koma egoeratik ateratzeko bi lege berri proposatzen ditugu: Euskal Herriko lan kodea eta gizarte segurantzako legea.
Euskal Herriko lan kodea, enplegu suntsiketa geratu eta lana banatu eta duintzeko, lan erreformak albo batera utzi eta lan harremanek behar duten eraldaketa sakonerako proposamena.
– Lan guztiak aitortu behar ditu. Zaintza lanak berrantolatu eta banatu egin behar dira: asteko lan orduak murriztuz eta soldata galerarik suposatuko ez duten zaintzarako baimen bereziak sortuz. Eta sexuaren araberako lan banaketa gaindituz, lan guztiei balio bera eman behar die,
– Langile klase osoa aintzat hartuko du Euskal Herriko lan kodeak. Enplegua gainditzen duen lana ere erregulatuz eta erregimen orokorretik kanpo geratzen diren lancinen eskubideak ere arautuz. Etxeko langileak, riderrak, ekonomia ezkutuan ari direnak, ekonomikoki menpekoak diren langileak
– Enplegu duina bermatuko du: kontratu mugagabea izango da arau orokorra, gutxieneko eta gehieneko soldatak arautuko ditu, lanaldi partzialen erabilera mugatua izango da eta kalerapen librerik ez da egongo.
– Lan harremanak demokratizatzeko proposamena da. Patronalaren aldebakartasunarekin amaitu behar da, langileen ordezkarien eta negoziazio kolektiboaren papera indartuz. Bestalde, langileen hitza kontuan izango den elkarrizketa guneak sortuko dira. Eztabaida marko errealak aldarrikatzen ditugu, ez patronal edota gobernuen politikak zuritzea beste helbururik ez duten, edukirik gabeko kontzertazio markoak.
Gizarte segurantzako legea, pentsio eta babes sozial sistema hobetzeko. Azken urteetako erreformak atzera bota eta Euskal Herriko gizarte segurantza lege propioa aldarrikatzen dugu:
– Guztiontzat, pentsio sistema publiko duina bermatuko duen legea.
– Administrazioak herritar orori enplegu duina bermatzeko ardura du eta horrela egin ezean, oinarrizko errenta duina jasotzeko eskubidea izango dute herritarrek.
– Babes sozial sistemak: etxebizitza edota elikadura bezalako behar sozialak langile guztiei bermatu behar dizkie.
Eredu zaharretik – eredu berrirako trantsizio horretan, gure hirugarren lehentasuna zerbitzu publikoak indartu eta zaintza sistema publikoa eraikitzea da: herritarrek kalitatezko hezkuntza, osasungintza edota gizarte zerbitzu publikoak jasotzeko eskubidea ziurtatzea. Horretarako, azken urteetako murrizketak atzean utzi eta langileen lan baldintzak hobetuz, langileei egonkortasuna emanez, langile gehiago kontratatu eta ratioak hobetzeko lege berriak eginez. Edota azken urteetako pribatizazio eta merkantilizazio politikarekin amaitu eta publifikazio prozesuak bultzatuz.
Iñigo Urkullu eta MarĂa Chiviteren Gobernuek askoz gehiago egin dezakete eta egin behar dute politika publikoen erdigunean herritarren beharrizanak jartzeko. Badira Madrildik inposatzen dizkiguten kntuak baina ez dago aitzakiarik zerbitzu publikoak ez indartzeko, kalitatezko zaintza sistema eskaintzeko, prestazio sozialak hobetzeko. Kontzertua eta hitzarmenerako konpetentziek hori egitea ahalbidetzen dute.
Erreforma fiskalerako borondaterik ere ez dago. Gehiago jaso behar da eta modu progresiboagoan. Gehiago bildu behar da baina ez BEZa bezalako zeharkako zergekin. Gehiago bildu behar da, kapitalaren errentak eta irabazi enpresarialak are gehiago zergapetuz.
Azpiazu jaunak esaten digu aurrekontu ausartak izango direla, eta murrizketarik gabeak. Asko aldatu behar dira Eusko Jaurlaritzaren lehentasunak, gu ez gaituzte engainatzen.
Herritarrek inbertsio gehiago ekarriko duten aurrekontuak behar ditu, osasungintzan, hezkuntzan, zerbitzu sozialetan, enpleguaren defentsan. Inolako kontrolik gabe dirá publikoa esku pribatuetan jartzeko politikarekin amaitu behar da, trukean ezer eskatu gabe, enplegua mantentzeko inolako konpromisorik eskatu gabe. Ezin da diri publikoa jartzen jarraitu irabazi enpresarialak salbatzeko. Hori da Jaurlaritzaren ez politika industriala, eta gero pasatzen den da multinationalen ez dutela kaleratzeko erreparorik.
Egun hauetan ari da erabakitzen Europako funtsen banaketa hori nola izango den. Batere gardentasunik gabe egiten ari da, langileon bizkarrera langileon bizi baldintzetan zuzen zuzenean eragina izango duten erabakiak. Filtrazio batzuk ezagutu ditugu eta eskandaluzkoa iruditzen zaigu, dirua AHTrako eta azpiegitura handietarako, elite ekonomikoak berriro ere erdigunean.
Erronkaz beteriko garaiak ditugu eta datorren fasearen nolakotasuna neurri handi batean indar harremanen araberakoa izango da. Sistemak behar dituen eraldaketa sakonak behartu egin behar ditugulako. Indarrak metatu behar ditugu.
– Eraldaketarako estrategia oso bat defendatzen dugunon artean, aldaketa sozialak eta aldaketak politikoak – burujabetza defendatzen ditugunon artean. Kartako eragileen artean eta ezker soberanismoaren eremua indartuz.
– Era berean, indarrak biltzen jarraitzeko Fronte soziosindikalak antolatzearen aldeko apustua egiten dugu:
Borrokan gaude, suak pizten ari gara, gaur hemen batzuk eta bihar, etzi jarraituko dugu.
Urdulizko ospiteleko zuzendaritzak (Uribe ESI) praktikak egiten dabiltzan 4. kurtsoko erizaintza ikasleak erabili ditu PCR probak egiteko, berezko formakuntzarik eman gabe (NBEak nola erabili eta PCR probak nola egin) eta beharrezko den gainbegiratzerik gabe, ikasle horien arduraduna ondoko gelan zegoelako, PCRak egiten ere bai.
Egoera honek 11 egun iraun zuen, eta azkenenean, irailaren 23an formakuntza eman eta gero (ordubeteko saioa) ikasleak kezka handiz konturatu ziren ez zirela PCRak ondo egiten ari. Ikasleek eurek kexa helarazi zieten fakultateko arduradunei, baina erantzun zieten “ezin zela ezer egin”.
LABen ustez, eman den egoera onartezina da. Osakidetzako ESIetako zuzendaritzek ezin dituzte erizaintza ikasleak erabili esku-lan merke bezala, formazio nahikorik eman gabe eta zuzenko gainbegiradapean egon gabe. Erabiltzaileon osasunean ondorio txarrak izan ditzakeen arduragabekeria galanta baten aurrean gaude, erantzuleak dauzkana.
Erizain ikasleen eskubideak errespetatu behar dira, praktiken izaera eta helburuak ere, eta batez ere, modu seguruan eta gainbegiratuan egin behar dira.
Zentzu honetan, uste dugu PCR probak eta aztarnari lanak egitea seriotasunez eta arduraz kudeatu behar diren gaiak direla. Baina, zoritxarrez, eginkizun hauek guztiak modu deszentralitatuan kudeatzen ari dira, ESI bakoitza bere estiloan, eta inprobisazioa, ardura falta, kaosa eta errekurtsoen erabilera okerra nagusi dira. Izan ere, berriro ere eskatu nahi diogu Osakidetzako zuzendaritzari modu argian arau ditzala ekimen hauen funtzionamendua; osasun zentroetatik lan hauek egiteko atera dituzten langile guztiak ordezka ditzala, euren lan-zentroetako hutsuneak betetzeko; eta aztarnari lanak egiteko behar diren pertsonak perfil administratiboko kategorietako kontratazio zerrendetatik dei ditzala.
Gasteizko Gobernuaren egoitzaren aurrean mobilizatu gara, Lakuan, eta, bertan, jangeletako langileek grebara joko dutela jakinarazi dugu; urriaren 21, 27 eta 29an, hain justu. Enpleguaren eta lan baldintzen defentsan egingo dute greba, baita kolektiboaren osasuna bermatzeko ere.
Hauxe da LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok irakurritako oharra, gaurko agerraldian:
Gaur hemen gaude Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak jangeletako langileekin duen jarrera salatzeko. Aurreko ikasturtearen amaieratik eta ikasturte honen hasieratik, behin eta berriz eskatu diegu Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailari eta hezkuntzako patronalei sindikatuekin eser daitezela kalitatezko jangelak antolatzeko eta sektoreko langileen enpleguari eta lan-baldintzei eustea bermatzeko, bai eta langile eta erabiltzaileentzako osasun-bermeak ziurtatzeko ere. Gaur egun, izan dugun erantzun bakarra inposaketarena izan da, elkarrizketarik gabe. Daukagun informazio guztia komunikabideen bidez edo protokoloak sailaren web orrian bilatuz lortu dugu.
Aurreko ikasturteetako ratio berberak mantenduz gain, eta talde egonkorrei, espazioei eta abarrei dagokienez egungo premiei jaramonik ez egiteaz gain, bistan da, ez dela ez enpleguari, ez kolektiboaren lan-baldintzei eustea mantentzen ari. Langile asko ez dira beren lanpostuetara deitu.
Bestalde, inprobisazioak eta kalitatezko jangela seguru baterako langile faltak mesfidantza sortzen ari dira familiengan, eta, ondorioz, askok ez dute zerbitzua eskatzen, nahiz eta beharra izan. Ez dugu ahaztu behar jangela-zerbitzua erabiltzen duten ikasle askorentzat dela egunean jasotzen duten otordu oso bakarra dela.
Ikastetxe publikoetako, pribatuetako eta itunpeko ikastetxeetako jangeletan azpikontratatutako langileek merezi duten errespetua eskatzen dugu, neurri negoziatu eta inposaketa gabeekin, beharrezko segurtasuna eta enpleguari eta lan-baldintzei eustea bermatzeko.
Hori horrela, eta Eusko Jaurlaritzaren eta zerbitzua kudeatzen duten enpresen jarrera ikusita, ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuek hiru greba egun deitu ditugu urriaren 21, 27 eta 29rako, Euskal Autonomia Erkidegoko eskola publiko, pribatu eta itunduetako jantokietan.
Hemendik berriz ere dei egiten diogu Jokin Bildarratz Hezkuntza sailburuari alde bakarreko bidea utz dezan eta behingoz eskola-jantokietako langileen ordezkariekin hitz egitera eser dadin.
Gora langileen borroka!!
Gipuzkoan, atzo; Araban, gaur. Helduen egoitzetako langileek datozen asteetarako iragarritako hiru greba egunetatik lehena egin dute Araban, hitzarmen duin baten defentsan, LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok deituta. Hain zuzen ere, lanuzteak ez ezik, kalejira ere egin dute Gasteizko Plaza Berritik Arabako Foru Aldundiaren egoitzara. Gaurko mobilizazio egunarekin mezu garbi bat helarazi diogu Aldundiari berari: foru erakundeak ezin ditu bazterrean utzi ez zerbitzuaren kalitatea, ezta langileen lan baldintzak ere.
Greba mugagabea egitea berretsi dute Matriceria Deusto eta GTSko langileek, enpleguaren defentsan. Lehen bilerak egin dira gaur, eta Gestamp-en asmoak bere horretan darrai: bi enpresak itxi eta 230 langile kaleratu.
Enpresa batzordeen oharra:
Gaur egin dira Gestamp taldeko Matriceria Deusto eta GTSko itxieraren inguruko lehen bilerak. Hauetan Gestamp-en asmoak berretsi dira, bi enpresak itxiko dituzte eta zuzeneko 230 langile eta zeharkako beste horrenbeste kaleratuko dituzte.
Bilerotan, enpresa-batzordeak eta LAB eta ELA sindikatuetatik eskatu dugu Gestamp- ek sinatutako akordioak betetzea, eta hortaz, itxiera espedienteak erretiratzea. Era berean, nabarmendu eta gogoratu dugu GTS eta MatricerĂa Deusto es direla uharte isolatu bat, Gestamp taldeko parte baizik, eta talde honek 212 milioi eurotik gorako irabaziak izan zituena.
Kontsulten aldiko hurrengo bilerak urriaren 14an izango dira, eta azaroaren 6an amaituko da kontsulten aldia.
Matriceria Deusto eta GTSko langileek greba mugagabea egiteko erabakia berretsi dira. Datorren ostiralean hasiko da, urriaren 9an, euren lanpostuen defentsan eta Bizkaiko matrizeria-sektorearen etorkizunaren alde.
Horrela, urriaren 9an, grebaren lehen egunean, mobilizazioa egingo dute eta adierazpenak eskainiko dizkiete komunikabideei Matriceria Deustoren sarreran, Zamudioko Torrelarragoiti poligonoaren 6. zenbakian.
Oso positiboki baloratzen dugu plataforma horren deialdiak osasun etxeak defendatzeko sortu duen herri mobilizazioa, eta osasun arloko profesionalak eta gizarte osoa animatzen ditugu asteroko ekitaldi horiek bultzatzen jarrai dezaten.
LABek erabateko babesa eman nahi dio Nafarroako Osasunaren Plataformak osasun etxeen defentsan egindako ekimenari, guztiz bat gatozelako haren planteamenduekin: osasun etxeak defendatzea osasun sistema publiko guztien oinarrizko zutabea defendatzea da.
Nafarroako Osasun Departamentuak hartu dituen neurriekin, itxi egin da herritarrentzat osasun sisteman sartzeko bidea –Oinarrizko Osasun Laguntzako sareko osasun etxeak eta kontsultategiak–.
Telelaguntzak huts egin du asistentziarako kudeaketa-eredu gisa, eta osasun etxeetako plantillak gaindituta daude asistentzia-lanaren alferrikako burokratizazioa dela kausa. Gainera, horri guztiari baliabide telematikoen gabeziak eta errefortzuko langile falta gehitu behar zaizkio.
Oinarrizko Osasun Laguntzako Kudeatzailetzak iragarritako berrikuntzak, argi eta garbi, ez dira nahikoak izan osasun etxeen egoera larriari konponbide irmo eta iraunkorra emateko; izan ere, iragarri dituzten 55 profesional berriekin, batez beste, errefortzuko pertsona bat jarriko da oinarrizko osasun eskualde bakoitzean.
LABek Oinarrizko Osasun Laguntzan hartutako neurriak berehala berraztertzeko eta zuzentzeko eskatzen du, bai eta kudeaketa-eredua goitik behera aldatzeko ere, eremu hori indartzean oinarrituta. Horretarako, lehenik eta behin, dauden plantillak handitu behar dira, eta lanbide-kategoria berriak sartu (fisioterapeutak, psikologoak, EZLTak, etab.), ebazteko gaitasuna handitzeko.
Grebara deitu dugu gaur Gipuzkoako helduen egoitzetan, eta, mobilizazio egunaren harira, manifestazioa egin dugu Donostiako kaleetan zehar. Hain zuzen ere, Gipuzkoa plazatik abiatu dugu protesta, Aldundiaren egoitza paretik, foru erakundearen pasibotasunak eraman baigaitu grebara. Helduentzako beste arreta-eredu bat sortzeko beharra berretsi dugu, ereduaren erdigunean gure helduak jar daitezen, ez enpresa kudeatzaileen negozioa.
Enpresak Gipuzkoako Foru Aldundiaren onespenarekin aberasten ari direla salatu dugu Donostiako manifestazioarekin. izan ere, helduen egoitzak zerbitzu publikoa dira, eta gipuzkoar guztiek finantzatzen dituzte zergen bitartez. Are gehiago, egoiliarrentzat arreta kalitatezkoa izan dadin, arreta ematen dieten langileek lan-baldintza duinak eta kalitatezkoak izan behar dituzte, eta horiek gabe arreta ezin da gauzatu.
Zentzu honetan, bada garaia Gipuzkoako helduen egoitzetako langileek euren funtsezko eginkizuna aitortuko duen hitzarmen bat izan dezaten, emandako lanari egokitutako arauketa eta konpentsazioen bidez. Hauxe izan da greba egunaren beste aldarri nagusietako bat.
Azken finean, egungo zaintza-eredua sakon jorratzeko garaia da, pandemia egoerak agerian utzi duen bezala. Horretarako, kudeaketa publikoaren aldeko apustu garbia egin behar da, zaintzaren funtsezko funtzioa aitortuz eta langileen lan-baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetuz.
Gipuzkoako Metalgintzarako hitzarmen duin bat aldarrikatu dugu Donostian, Adegiren egoitzaren aurrean. Patronalaren xantaiaren aurrean ez dugula men egingo eta negoziazioak aurrera egin behar duela adierazi dugu, patronalak mahai gainean jarritako proposamena hobetzeko.
Gipuzkoako metalgintzako seigarren bileran negoziazioak bukatutzat eman nahi izan ditu patronalak. LABek gaur kontzentrazioa egin dugu ADEGIn eta, argi eta garbi esan nahi dugu, mahai gainean dagoena ez dela nahikoa eta ez dugula onartzen. Ondorioz, borrokan jarraituko dugu.
Soldatetan badago gako bat, garrantzitsua, ez dira atzerapenak kobratuko (batzuk horrela esan badute ere), soldata taulen eguneratze bat egongo da urte luze hauetan inolako igoerarik izan ez dutenentzako. Garrantzitsua, baina 50.000 langile baino gehiagotatik, zenbati eragingo dio? ADEGIk berak esan du, behin eta berriro, Gipuzkoako metaleko enpresek aldebakarrez igo izan dituztela soldatak. Beraz, ADEGIk gezurra esan du orain arte edo kolektibo txikiari eragingo dio?
Badago, ordea, soldatetan esanguratsua den gauza bat; tauletan eta errealetan igoera berdina onartzea. Beti izan dira tauletan soldata igoera handiagoak, gutxien irabazten duenari laguntzea du xede garrantzitsu herrialdeko hitzarmenak. Kasu honetan ez? Gainera, datozen 3 urteetan KPI-a 0 edo gutxiago izanez gero, langile guzti horiek inolako igoerarik gabe geldituko lirateke.
Horrekin batera, gogorarazi nahi dugu 14 urte daramatzala lan jardunak bere horretan. Negoziazio propioa duten enpresetan hobetu da baldintza hori, baina zenbat milaka langile, batez ere, enpresa txikietan daude orain 14 urteko lan jardunarekin?
Berdintasunean urratsak ezinbestekoak dira, helburu zehatzak, neurgarriak eta denboretan ongi zehaztuak. Edukiz ongi jantzia behar du, ez “asmo” eta “intentzio hutsez” beteriko paragrafo bat; batzorde bat sortzea bere funtzio zehatzekin eta epe konkretuetan, berdintasun planak 50 langile baino gehiago enpresetan, diagnostikoa egiteko neurriak… 2020ko hitzarmen batek ezin ditu emakumeak baztertu, ezta Gipuzkoako metalekoak ere.
ABLEen proposamenean urrats garrantzitsua dago, hauen kontratazioa mugatuz, baina urtebete asko da. Hala ere, larriagoa iruditzen zaigu, urte bete pasa ostean, enpresaren aldebakarreko erabakia izatea pertsona hori kontratatu edo ez. Hau da, urtebete lanean egon eta gero, ABLE bidezko kontratu hori hautsi eta beste pertsona bati beste urte betez ABLE bidezko kontratua egiteko aukera ematen du. Prekarietatearen erruleta ezin dugu sortu eta onartu. Urte betez enpresa batean ABLE bidez lanean egon bada eta lanpostu horrek jarraituko badu, enpresak langile hori kontratu zuzenera pasa beharko luke. Eta kontraturik egingo ez balio, ABLE bidez urte betez kontratatzeko debekua eduki beharko luke, gutxienez.
Lizentzietan ulertezina da ADEGIk mahai gainean jarri duena; lizentzia batean onartzen duena ez du hurrengo lizentzian onartzen (bizikidetasunaren adibidea dugu) edota lizentzia egunak nola konputatu behar diren ere ez dago onartzeko prest, nahiz eta LAB sindikatuak aldeko jurisprudentzia aurkeztu dion. Hitzarmena negoziatzen gaudenean, gauzak argi uzteko momentua denean, jurisprudentziak argi eta garbi diotenean; langileak epaitegietan nahi gaituzte.
Lan osasunean, bizi eta sufritzen ari garen urtearekin, prebentzio, laneko gaixotasunak edota osagarriak bezalako gai garrantzitsuetan ez dute ezer ere jarri mahaiaren gainean.
Esan dugu, argi eta ozen, garrantzitsuak direla Hitzarmen honetan lortzen ari garen babes juridikoa (ultraaktibitatea, blindajea…); subrogazioan emandako urratsa edota taulen eguneratzea. Halere, argi dugu oraindik ere ez nahikoa dela. Ez nahikoa dela, gainera, gehiengoarentzako. LABen anbizioa, ordea, ez da gehiengo eta gutxiengoez hitz egitea.
Une honetan ez dago hitzarmenik, eta ADEGIk ez duela negoziatzeko borondaterik esan du. Hori da errealitatea eta denon ardura da, denon erantzukizuna. Horregatik, datozen ordu eta egunetan, LAB-ek erronda abiatuko dugu gainerako sindikatuekin, guztiekin. Berdintasunagatik, ABLEtako kontratazio prekarioekin bukatzeko, soldata igoera duinak lortzeko… sindikatu guztiak elkartzea eta borrokatzea merezi duelako.
