2026-01-19
Blog Page 369

EAEko errestaurazio kolektiboko hitzarmenaren mahaia blokeatuta

LAB eta ELA sindikatuon ohar bateratua:

ELA eta LAB sindikatuek EAEn -Errestaurazio Kolektiboaren sektoreko ordezkarien % 83rekin- Euskal Ostalaritza Federazioaren eta Estatuko patronalaren ezezkoarekin egin dute topo: sektorerako hitzarmenerako negoziazio mahaia eratzeko bilera egiteari uko egin diote.

Kolektibitateetako enpresek eta Euskal Ostalaritza Federazioak ezezko borobilarekin erantzun diote mahaia irekitzeko aukerari. Uste dute EAEko egungo Ostalaritzako Esparru Akordioak dagoeneko arautzen duela probintzia bakoitzeko Ostalaritzako hitzarmenen esparruan kolektibo hori, eta, gainera, ulertzen dute ez direla betetzen baldintza legalak sindikatuen asmoei erantzuteko, lan erreforman jasotakoaren arabera.

Bestalde, Estatuko patronalek, Food Service Españak, uko egin diote mahaia osatzeari, eta, Euskadiko Federazioak bezala, esan su planteamenduak ez duela legezkotasun babesik, lan erreforman oinarrituta, negoziatzeko eta aplikatzeko lehentasuna lehendik dagoen estatuko hitzarmenak duela ulertuta.

CCOOk egungo negoziazio esparrua eta Estatuko Hitzarmena defendatu du, eta UGTk EAEko hitzarmena negoziatzeko asmoa agertu du.

ELAk eta LABek negoziazioaren euskal esparrua defendatzen jarraituko dute, ulertzen baitute Errestaurazio Kolektiboko hitzarmenaren negoziazioa parte hartzaileen borondatearen mende dagoela soilik, eta ez patronalak erabili nahi dituen ustezko ilegaltasunen mende, eremu bakar bati, Estatukoari eusteko helburuarekin.

Egungo egoera Zapateroren eta Rajoyren gobernuek onartutako lan erreformen isla da, egungoak aldatuko ez duena. Horregatik, negoziazio kolektiboaren estatalizazioak dakarrenaren beste adibide bat da; izan ere, patronalen diru goseak eta CCOO eta UGT sindikatuen premia zentralistak eraginda, milaka langilek ezin dute erabaki nork ordezkatzen dituen eta non negoziatzen den, lan baldintza prekarioak pairatuz.

ELA eta LABentzat lan erreformak ezin du jarraitu Estatuko hitzarmenen lehentasunari eta hitzarmen horiek langileentzako dakarten prekarietateari babesa ematen, eta erreforma horiek berehala aldatzea eskatzen dute, euskal esparruan negoziatzea lehenetsiz, lan baldintzak hobetzeko berme gisa.

ELAk eta LABek beharrezko urratsak egiten jarraituko dute negoziazio hori errealitate izan dadin, eta dei egiten diete sektoreko langile guztiei urtarrilaren 30ean mobilizatzera, beren lan baldintzak defendatzeko, lan erreformaren eta erreformaren aldaketaren aurka.

Prozesua gidatu behar zuen anonimotasuna hausteko Osakidetzako EPEko traumatologia-azterketetan erabilitako gako-hitzak aurkitu ditugu

Aste honetan Gasteizko 2. Instrukzio Epaitegiari jakinarazi diogu traumatologiako azterketetan oso aurkikuntza garrantzitsua izan dela eta ondorioz, luzapen bat eskatu diogu Osakidetzaren 2016-17 EPEan filtrazioak ikertzen jarraitzeko. Hilabete asko dira LABek ikertutako kategorietan gainditu zuten jatorrizko azterketa guztiak eskatu zituela, baina ez zen gure eskaera aintzat hartu, magistratuaren irizpidearen arabera, ez ziotelako ezer garrantzitsurik ekarriko auziari. Hala ere, onartu egin zuen LABek traumatologia-azterketetarako egindako eskaera, lekukoen deklarazioak baitzeuden esaten zutenak azterketek fotokopiak ziruditela.

Traumatologiako azterketa horiek duela hilabete iritsi ziren, eta LAB sindikatuak zuzendutako analisiaren ondoren, azterketako kasu praktiko bakoitzerako hitz oso zehatz bat identifikatu dugu; ziurrenik, proba zuzendu beharko lukeen anonimotasuna hausteko beharrezkoak diren kontsignak edo gako-hitzak izango lirateke. LENKE, MASON, LICHMAN edo REAGAN MORREY hitzek, azpimarratuta eta letra larriz, puntuazio ona atera behar zuten pertsonak begiratu batean identifikatzeko balio zuten. 70 puntu baino gehiago atera zituzten pertsonen % 95ak hitz gako horiek erabili zituzten.

Aurkikuntza garrantzitsu hori ikusita, espero dugu magistratuak bere irizpidea berraztertzea ikertutako 21 kategorietako azterketak aztertzearen garrantziari buruz, eta 6 hilabeteko luzapena onartzea, merezi bezala aztertu ahal izateko.

Era berean, 70 puntu baino gehiago lortu eta hitz gako horiek erabili zituzten traumatologiako 48 izangaien lanpostuaren kokapen geografikoa eskatu dugu. Eskaera honen helburua da pertsona horiek epaimahaiko kideekin duten lotura aztertzea. Debagoienean, adibidez, zerbitzuburuak azterketaren osaketan parte hartu zuen, eta haren agindupeko guztiek erabili zuten hautemandako seinalea, eta ariketaren notarik altuenak izan zituzten. Osakidetzak ez zituen egoera horiek bere garaian ikertu, nahiz eta jakin epaimahaikideak, ariketako kasuak ezagututa, Astoria hotelean ezkutuan bildu zirela azterketa egin baino egun batzuk lehenago.

LABek ziurtasun osoa du azterketek filtrazioen behin betiko ebidentziak gordetzen dituztela, eta horregatik tematu gara jatorrizko dokumentu horiek kausara ekartzeko. Orain arte, jatorrizko dokumentuak lortu ditugun bi kategoria bakarretan anomalia eta kointzidentzia larriak identifikatu dira, azaltzen oso zailak filtrazio bat izan ez bada.

Osakidetzak ez zuen filtrazio-zantzurik ikusi traumatologian, ezta beste kategoria batean ere, egoera lotsagarriak izan arren, eta erabateko zigorgabetasuna dagoenean baino posible ez direnak. Osakidetzak egindako ikerketa fartsa erakundearen jardunaren beste ebidentzia bat da. Erakundeko zuzendariek berme-mekanismo bat sustatu eta blindatu zuten, filtrazioak gerta zitezen, eta filtrazio horiek hainbat modutan ezkutatzen saiatu ziren, izkutuko bilerak eta bi urte baino gehiagoz ikerketari izkutatakoak barne; esate baterako, kirurgia plastikoko iragazlearekin eta haren hautatuarekin egindako bileretan, Osakidetzako eta HAEEko zuzendariek parte hartu zuten. LABen pertseberantziak eta sindikatuak eskatuta egindako eginbideek egoera horiek argitara ateratzea lortu dute, iragarpen guztien aurka. Osakidetzako lehengo zuzendaritzaren agerraldiak –berriro eskatu dugunak- bakarrik argitu ahal izango ditu 2018an sustatzen zen LEP ereduaren inguruko zalantza handiak, Darpon sailburuaren ahotan Osakidetzaren historiako bermatzailerik eta garbiena izan zena.

Hala eta guztiz ere, HAEEk azterketetan parte hartzearen ondoriozko garbiketa itxuraren ondoren, fakultatibo espezialistak hautatzeko prozesuen funtsa azalera atera da, eta plazen banaketa diskrezionala are gehiago blindatzen zen ezarritako neurriekin. Darponek, Mujikak, Balerdik, Sotok, Arcelayk eta Apariciok oraindik ere erantzun ugari dituzte argitu gabeko galderen inguruan, eta, beraz, LABentzat, iritzi publikoa edo eragindako milaka hautagaientzat ez da ulergarria pertsona

horietako bakar bati ere deklarazioa hartu ez izana, nahiz eta fiskaltzak berak ere egoki ikusi zuen Balerdi, Soto eta Arcelayri buruzko hasierako salaketa-idazkian.

Akusazioko aldeei dei egiten diegu luzapen-eskaera horrekin bat egin dezaten, milaka kaltetu dituen eta herritarren bizitzan hain garrantzitsua eta hain presente dagoen Osakidetza bezalako erakunde baten oinarri demokratikoak serioski konprometitzen dituen ikerketa bat modu faltsuan itxi ez dadin.

Bizkaiko Eraikin eta Lokalen Garbiketako langile guztiak dei egiten ditugu ekintza-batasunaren alde egin dezaten, herrialde osorako garbiketa hitzarmen duin bat lortzeko

LAB sindikatuan kezkatuta gaude. Kezkatuta gaude Bizkaiko Eraikin eta Lokalen Garbiketa Hitzarmenaren negoziazioa hartzen ari den noraezarekin. Negoziazioa hasi zenetik urtebete igaro denean, egoera larritu egiten ari da, akordio posible batetik oso urrun gaude eta nolabaiteko blokeoa sumatzen hasi da. Larritasun hori agerian geratu da azken bileran; izan ere, patronalek ez dute proposamen berririk ekarri.

Garbiketa-hitzarmena Bizkaiko hitzarmen garrantzitsuenetako bat da, 11.000 langile baino gehiagoren lan-baldintzak arautzen dituen aterkia, alegia. Bere kasa uztea, egunero, uniformea jantzi eta ogia irabazteko etxetik irteten diren ehunka langile prekaritatera kondenatzea da.

LAB sektore horren aldeko borroka eredugarri bat egitearen aldekoa da. Horrela erakutsi dugu hasieratik. Garbiketako langile guztien lan-baldintzak hobetzeko aktibazioaren, mobilizazioaren eta konfrontazioaren aldeko apustua egin dugu.

Bizkaiko garbitzaile guztientzako hitzarmen duin bat lortzeko konpromiso irmoa dugu, eta helburu horrekin mobilizatzen ari gara azarotik. Hitzarmen probintziala blokeatuta dago. Eta bada nor, blokeo hori dela eta, zentroetako akordioak lortzeari begira negoziazio propioak hasi dituena.

Kezkatuta gaude ikusten dugulako nola deitzen diren greba mugagabeak udaletan, museoetan, unibertsitateetan, etab. Baina kolektibo hauei ere garbiketa hitzarmena aplikatzen zaie. Urtebetetik negoziatzen ari garen hitzarmen bera aplikatzen zaie. Joan den azarotik mobilizatzera eraman gaituen hitzarmen bera aplikatzen zaie. Kide hauen borrokari balioa kendu barik, galdera bat: Zergatik ez borroka horiek guztiak batu?

Hitzarmen sektoriala lurzorua da, eta garbiketaren sektorean lan egiten dutenentzat gutxieneko baldintzak arautzen ditu. Udal-zentroak garbitzen dituzten soldatak ezartzen ditu, baina baita portalak garbitzen dituztenenak ere. Guggenheim museoa garbitzen dituztenen lan baldintzak arautzen ditu, baina baita goizeko 6etan banku-bulegoak garbitzen dituztenenak ere, nahiz eta ordu horietan oraindik gaua izan, nahiz eta inork ikusten ez dituen. Garbiketa-hitzarmena ez da gutxi batzuentzako hitzarmena, gainerako guztien hitzarmena baizik.

Bere kasa uztea, interes mediatiko handiagoa pizten duten lekuetan zentroko negoziazioak irekitzen diren bitartean, akats larria da. Sektorea banatzen jarraitzea eta gutxi batzuentzat hobekuntzak lortzea esan nahi duelako, beste guztietaz ahazten garen bitartean; plurienplegatuetaz, komiterik gabeko enpresetakoetaz, lurralde osoan zehar bajak betetzen dituztenetaz, ahazten gara bitartean.

LABek dei egiten die sektore honetako langile guztiei ekintza-batasunaren alde, indarrak batzearen alde eta Bizkaia osorako garbiketa-hitzarmen duin bat lortzeko elkarrekin mobilizatzearen alde.

Aurrean dugu patronala, guri ezer ez emateko prest. Baina elkarrekin garatezinak gara. Batu gaitezen, areagotu ditzagun mobilizazioak, goazen denak batera lanzentroak hustu eta kaleak betetzera.

Ez enpleguaren sorrerak ezta lan erreformak ere ez dituzte bizitza bizigarriak bermatzen

Langabeziak beherantz egin duela dioen titular orokorrak lerro arteko irakurketa sakonago bat behar du. Gaurkoan gazteriaren, migranteen eta epe luzeko langabezian dauden langileengan jarriko dugu arreta.

Izan ere, gazteriaren langabezia pandemiako datu okerrenetan baino askoz ere baxuago kokatu arren, Nafarroan 25 urte azpiko %18,23 dago langabezian, batezbestekoaren oso gainetik, eta Euskal Autonomia Erkidegoan are okerragoa da datua, %27,15ekoa baita. Beraz, gazteriaren portzentaia garrantzitsu bat daukagu langabezian, eta gogoan izan behar dugu gazte gehienek ez dutela inolako prestaziorik jasotzeko eskubiderik. Gainera, azken hilabeteetan langabeziaren jaitsiera hein handi batean enplegu gaztea sortu izanagatik gertatu bada, baita emakumeena ere, sortu den enpleguaren prekarizazioaren isla dugu.

Migranteak dira batezbesteko langabezia tasatik oso gora kokatzen diren beste kolektiboa. Nafarroan batezbesteko langabezia tasa %9,93n eta EAEn %8,43n badago, Espainiako estatuz kanpoko nazionalitatea dutenena %28,46 eta %20,77an kokatzen da hurrenez hurren. Bizitza prekarioak non metatzen diren ikustarazten digun beste elementu bat.

Eta datu horiei langabezian dauden pertsonen ia erdia, %48, urtebete baino gehiago dagoela egoera horretan gehitu behar diegu.

Langabeziaren jaitsiera modu triunfalistan ospatzeari utzi eta jendarte osoari begirako politika publikoak behar ditugu, kolektibo zaurgarrienak bereziki babestuko dituenak. Eta ez dugu ikusten bide hori ari direnik jorratzen ez Gasteiztik, eta ezta Iruñea edo Madriletik ere.

Ikusteke dago datorren astean lan erreforma onartzeko nahikoa babes izango duen gobernuak. Espainiako estatuko gobernuak CCOO, UGT eta CEOE-rekin adosturiko erreformak gutxi du Raxoiren lan erreforma indargabetzetik patronalari behin baino gehiagotan entzun izan diogun bezala, eurak gustora daude akordioarekin, eta are gehiago, ez daude prest ezer aldatzeko akordio horretatik.

Euskal Herriko langileriarentzat berri txarra izango da lan erreforma aldaketarik gabe onartzen badute. Horregatik ari da mobilizatzen LAB gaurko egunean Hego Euskal Herriko eskualde desberdinetan, lan erreforma hau errefusatu eta irtenbideak (enplegu duina, soldata arrakala eta prekarietatearekin amaitzea) Euskal Herrian bertan bilatu behar ditugula ari gara aldarrikatzen.

Proposamenak onura txiki batzuk badituela jakitun izan arren, hitzarmenen aurreraeragina edo sektoreko hitzarmena aplikatzearen lehentasuna enpresakoaren gainetik kasu, ez ditu aldatzen Hego Euskal Herriko langileriarentzat hain ondorio kaltegarriak ekarri dituen azken lan erreformaren oinarriak. Behin-behinekotasuna mugatzen badu ere, beldur gara ez ote den estatistikak behin-behinekotasuna murriztuz aldatuaraziko dituen neurri huts bat izango, langileen egoera benetan aldatuko ez duena. Langileen kaleratze merkea edota Estatuko hitzarmenen lehentasuna Autonomia Erkidegoetakoekiko, langileriaren pobretze etengabean sakontzeko neurriak izaten jarraitzen dute.

Eta hau da azken urte luzeetan Espainiako estatuak izan duen gobernu ezkertiarrenak eskaintzen digun alternatiba. Inork Estatutik alternatiba etor daitekeela uste badu oker dabil. LABek Euskal Herrira begiratzen du alternatiba bila, bertan egiten ditu proposamenak, bertako langileriari begira. Lan erreforma honi ez, eta batu ditzagun indarrak agertoki berri bat eraikitzen hasteko.

Bortxatutako etxeko langileari babesa erakutsi diogu Sopelan

Sopelan enplegatzaile batek etxeko langile bat bortxatu duela salatzeko, euskal gehiengo sindikaletik elkarretaratzea egin dugu herri horretan bertan. Hala, etxeko enpleguan ematen den klasismoa, arrazismoa eta matxismoa salatu ditugu, gertaera bera salatu eta txeko langileari gure babes osoa helarazteaz gain.

Euskal gehiengo sindikaletik bilera erronda egingo dugu EHBildu, EAJ eta Podemos-Ahal Dugu alderdiekin lan erreformak osoki indargabetzeko konpromisoa eskatzeko

Gehiengo sindikala osatzen dugun LAB, ELA, ESK, Steilas, HIRU eta Etxalde sindikatuok gogor kritikatu dugu Madrilgo Elkarrizketa Sozialeko Mahaian lortutako akordioa, ez dituelako bertan behera uzten aurreko Lan Erreformekin langileentzat ezarritako neurri kaltegarriak.

Aurreko erreformek aldebakartasun osoa eman zioten patronalari kaleratzeak egiteko, prekarietatea, flexibilitatea eta mugikortasuna inposatzeko, eta orain Madrilen adostu diren moldaketek ez dute hori neutralizatzen.

Elkarrizketa Sozialeko Mahaian lortutako akordioarekin, lan erreformak ez indargabetzeaz gain, aukera galdu da beste egoera larri batzuk ere zuzentzeko. Adibidez, azpikontratazioa, behin- behinekotasuna edo etxeko langileen egoera.

Honengatik guztiagatik, urtarrilaren 30ean manifestazioak deitu ditugu Hego Euskal Herriko hiriburuetan, baita otsailaren 2an, konbalidazio bezperan, lan zentru guztietan ere.

Aldatu ez diren eta aldatu beharreko puntuen artean badira bi premiazkoak: kaleratzeena eta estatalizazioarena. Azken hau prekarietatea zabaltzeko erabiltzen da eta euskal esparrua ez errespetatzea dakar. Euskal gehiengo sindikaletik gobernu eta alderdi polkitikoak interpelatu nahi ditugu gai bi hauetatik hasiz, aurreko lan erreformak osoki indargabetzeko pausoak eman ditzaten.

Horretarako Madrilen ordezkaritza duten euskal alderdi batzuekin bilera erronda abiatuko dugu gure aldarrikapenak aurkeztu eta horiek aintzat hartuko badira egin beharreko aldaketa juridiko- teknikoak helarazteko. Kaleratzeen eta estatalizazioaren aferetatik hasita, erreformak osoki indargabetzeko konpromisoa eskatuko diegu.

Gehiengo sindikalaren izenean, LAB eta ELA sindikatuotako ordezkariak EHBildu, Podemos-Ahal Dugu eta EAJ alderdiekin bilduko gara.

Lan erreforma honekin ez dela bake sozialik izango ohartarazi diogu euskal patronalari, Aldarrikapen Egunaren baitan

Aldarrikapen eguna egin dugu Ipar nahiz Hego Euskal Herrian. Ipar Euskal Herrian, Frantziako Gobernuak ezarri asmo dituen murrizketen kontrako grebaren testuinguruan, Baionako manifestazioan hartu dugu parte. Hego Euskal Herrian, berriz, hamaika ekintza egin ditugu, enplegu duina, prekaritatearen amaiera eta soldata arrakalaren ezabaketa aldarrikatzeko. Gipuzkoako enpresen elkarte ADEGIren egoitzaren parean, Donostian, LABeko idazkari nagusi ondoko Igor Arroyok mezu argi bat bidali dio euskal patronalari: “Lan erreforma honekin ez da bake sozialik izango”.

LABeko militanteek ADEGIko egoitza okupatu bitartean eginiko adierazpenetan, Igor Arroyok Confebask eta CENen ardura seinalatu du: “CEOEren partaide gisa, lan erreformaren derogazioaren aurkako lobbyaren parte izan dira. Confebask eta CENek prekaritatearen aldeko apustua egin dute berriro ere, jakin arren prekaritateak eragin kaltegarria daukala langileon bizitzetan. Enpresa ereduaren inguruko diskurtsoen gainetik, euskal patronalak bere etekinak lehenesten ditu lan baldintza duinen aurretik”.

Langileon bizitzetan ez ezik, prekaritateak euskal ekonomian ere dituen eragin kaltegarria hizpide izan du Arroyok: “Soldata baxuen eta baldintza kaskarren bideak amildegira darama euskal ekonomia. Enplegu duinik gabe ez dago kualifikaziorik, ez eta berrikuntzarik. Ez dago Industria 4.0 egiterik, enpleguari dagokionez 1.0 bertsioa ezartzen bada”.

Igor Arroyok Madrilgo elkarrizketa sozialean eginiko akordioaren zilegitasun falta nabarmendu du: “Mahai horretan euskal langileok ez gaude ordezkatuta. Hego Euskal Herriko ordezkaritza sindikalari erreparatuta, UGT eta CCOOen artean langileen %34 besterik ez dute ordezkatzen. EAEren kasuan, %29. Hemengo gehiengo sindikala akordio honen kontra dago. Eta UGT eta CCOOeko jendea ere lotsatuta dago, ikusita euren sindikatuek PPren lan erreformari men egin diotela”.

Honela, Madrilgo aritmetikaz baliatuta Euskal Herrian bere nahiak inposatzeko tentazioaz ohartarazi dio LABek ADEGI eta gainontzeko patronal elkarteei. “Gu ez gaude lotuta Madrilgo akordioari. Akordio horrek ez du gehiengoaren legitimitaterik Euskal Herrian. Ondorioz, hemen ez dizuegu oparituko inolako bake sozialik”.

Pasa den azaroan LABek Confebask eta CENi eginiko interpelazioa berretsi du Arroyok: “Gu prest gaude akordioetarako, baina eta langileen arazoei konponbidea emango dieten akordioetarako. Prest gaude 1.400 euroko gutxieneko soldata arautuko duen akordio interprofesionala egiteko. Prest gaude 30 orduko lanaldiaren bidez enplegua eta zaintza lanak banatzea ahalbidetuko duen akordio interprofesional bat egiteko. Baina, momentuz ez dugu patronalen aldetik inolako erantzunik jaso”.

Gauzak horrela, mobilizazio ziklo berria iragarri du Arroyok datozen hilabeteei begira: “Pandemiak agerian utzi ditu osasun sistemaren gabeziak, baita zaintza sistemaren pribatizazioaren ondorioak ere. Pandemian zehar ikusi dugu nolako baldintzetan lan egiten zuten emakumeek, oinarrizkotzat jotzen ziren zerbitzu horietan. Eta horrekin batera, KPIaren igoera izugarria ikusten ari gara. Euskal langileok ez gara egoera honekin konformatuko. Greba eta mobilizazioetara joko dugu sektorez sektore eta enpresaz enpresa datozen hilabeteetan”.

Era berean, euskal gehiengo sindikalak lan erreformaren derogazioa eskatu eta lan harremanen esparru propioa aldarrikatzeko egindako deialdietan parte hartzeko deia egin du Arroyok. Hain zuzen ere, urtarrilaren 30ean Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan manifestazioak eta otsailaren 2an lantokietan mobilizazioak egingo ditugu.

Ekintzak, nonahi

Hainbat eskualdetan mobilizazioak egin ditugu, Aldarrikapen Egunaren baitan, eta protesta ekintza bakoitzak bere ezaugarritze propioa izan du, egun piztuta dauden borroken isla. Argazki bilduma egin dugu mobilizazio horietako batzuekin.

Eraikuntzako langile bat hil egin da Irunen, altueratik erorita

Beste lan-istripu hilgarri bat deitoratu eta salatu behar dugu, kasu honetan Irungo Arbes auzoan. 45 urteko X.L.L. eraikuntzako langilea altueratik erori da birgaitzeko lanetan ari zen eraikinean, hirugarren pisu batetik eta azpian zeuden langileak harrapatuz. Horietatik batek zauri arinak izan ditu besoan. Construcciones Arixu enpresakoa zen hildako langilea. Berriro ere beste istripu hilgarri bat eraikuntzaren eta birgaitzearen sektorean. LAB sindikatutik gure elkartasuna adierazi nahi diegu langilearen familiari, gertukoei eta langileei.

Egoera horren aurrean, norbaitek sinets al dezake kasualitatea edo zorte txarraren aurrean gaudenik? Administrazioei, lan-istripuen eta lanbide-gaixotasunen gaitz horri aurre egiteko azalpenak eta berehalako neurriak, kontrol handiagoa eta politika zehatzak eskatzen dizkiegu.

Hildako langile berri horrekin, gutxienez 5 langilek galdu dute bizia aurten Euskal Herrian, 2022tik 26 egun daramatzagunean, eta horietatik bi sektore honetakoak dira.

Erakundeei, azalpenak eta altuerako lanetarako plan espezifiko bat eskatzen dizkiegu eraikuntza eta birgaitze sektorean, beharrezko neurriak har daitezen eta benetako prebentzio-politikak egin ditzaten. Sektoreak eta langileek ezin dute egoera hau normaltzat ema,n ezta honetara ohitu ere.

Azkenik, dei egiten dugu hurrengo orduetan deitu ahal izango diren eta langileen segurtasuna eta osasuna defendatzea lehentasun izango duten salaketa-mobilizazioetan parte hartzera. Zentzu honetan, euskal gehiengo sindikalak astelehenean egingo du elkarretaratzea, Irunen.

Nafarroako Gobernuari eskatu diogu suhiltzaileen zerbitzua oinarri sendoekin eraikitzen has dadila, benetako arazoak konpontzen ez dituzten adabakiak baztertuz

LAB-Suhiltzaileak taldean ez dugu ulertzen batzuek eta besteek suhiltzaileei sustapenerako eskubidea mozteko duten ahalegina.

Alde batetik, Zuzendaritza burugogorra da subofizialen deialdia egitean, Langile Batzordeko sindikatu guztiek eskatutakoaren aurka, eta Kontseilariak deialdi hori geldiarazteko hartutako konpromisoa ere alde batera utzita, Zerbitzurako beharrezkoak diren aginte postuen egitura eta lanpostu bakoitzaren ezaugarriak eta baldintzak Nafarroako Suhiltzaileen Araudi batean ezarri arte.

LABen Zuzendaritzak proposatzen digun egituraren aurka gaude. Pertsona gutxi batzuetara mugatzen den ofizialordeentzako deialdia da, eta horrek gainontzeko suhiltzaileei igotzeko aukera mozten die.

Era berean, ofizialen lanpostuak A-mailako funtzionarioentzako lekualdatze lehiaketaren bidez betetzearen aurka gaude; izan ere, hala egiten badute, lanpostu horiek gure Zerbitzua ezagutzen ez duten pertsonek beteko baitituzte.

Bestalde, sindikatu batzuek eskatzen dute ofizialordeen lanpostuak, eguneroko jardunean eta larrialdietan guardiaburuak izango direnak, unibertsitate-tituluak dituzten pertsonek soilik bete ditzatela, agian Suhiltzaile Zerbitzuan esperientziarik ez duten pertsonak.

Ez dugu ulertzen sindikatu batzuen proposamena eta bide aldaketa, unibertsitateetan ikasten ez den hau bezain bereziko lanpostu batean titulazioa lehenetsiz antzinatasuna baino, esperientzia eta urteetako lanaren bitartez lankide askok lortutako ezagutza kolpe batean gutxietsiz.

Suhiltzaileen B maila (gaur egun ofizialorde eta sarjentua), funtsean operatiboa izan behar du eta postu bakarrean bilduta (berdin du nola deitzen diogun). Horregatik uste dugu lanpostu hauetan sartzeko esperientzia ere baloratu behar dela eta beharrezko antzinatasuna eta esperientzia duten kaboei aukera eman behar zaiela.

Gure proposamena argia da, lehenbailehen negoziatu eta garatu behar dugu Nafarroako Suhiltzaileen Araudia, karrera profesionala, lanpostuetarako sarbideak, igoera, lanpostuen baldintzak eta funtzioak, aginte-egitura eta abar arautuko dituena. Duela hiru urte, legealdi hasieran, Herrizaingo Zuzendari Nagusiak hartutako konpromisoetako bat izan zen.

Badakigu horretarako 8/2005 Foru Legea, Nafarroako Babes Zibilari eta Larrialdietarako arretari buruzkoa, eta Nafarroako Administrazio Publikoen zerbitzura dauden Langileen Estatutua aldatu behar dugula, gurea bezalako Larrialdi Zerbitzua behar bezala garatzea eragozten digutelako. Gehiengoa dago egiteko eta egin daiteke.

Horregatik eskatzen diegu Nafarroako Gobernuari, Herrizaingo Zuzendaritza Nagusiari eta Suhiltzaileen Zuzendaritza berriari ofizial eta ofizialordeen deialdiak geldi ditzatela eta oinarri sendoekin behar dugun Zerbitzua eraikitzen has daitezela, ditugun benetako arazoak konpontzen ez dituzten adabakiak alde batera utziz.