2026-01-16
Blog Page 325

Aldamiotik erorita, berriro ere

Joan zen maiatzaren 30ean Garesen istripu larria izan zuen langilea ostegunean hil zela jakin berri dugu. 58 urteko langilea, etxeberritze lanetan ziharduela, aldamiotik erori zen ezagunak ez diren baldintzetan.

Kapitalismoak eragindako beste lan heriotz bat, beste familia bat birrindurik, eta beste drama sozial bat. Gutako edonori gerta dakioke, goizean lanera joateko jaiki eta ez itzultzea. 31 langile hil dira Euskal Herrian, 6 Nafarroan, 2022an lan istripuz dagoeneko. Horietatik 7 altueretatik erorita.

Behin eta berriz jarri dugu mahai gainean istripu hauek saihesgarriak direla, honen atzean ematen diren drama pertsonal eta sozialak ekidin daitezkeela prebentziorako neurriak beteko balira.   

Kezkagarria da Gares erdian egiten ari den obra batean segurtasun neurriak betetzen ez dituen aldamio bat  nola egon daitekeen, babes perimetralik gabekoa. Zeinen erraza suertatzen den segurtasun neurriak ez betetzea mundu guztiak baitaki ez inspekzioak ez NOPLOIeko teknikariek ez dutela obra ikuskatuko.

Bistan da benetako neurriak hartzen ez diren bitartean odol isuria ez dela etengo. Ezinbestekoa da, beraz, gaia jendarteratzea eta modu horretan eskumenak dituzten autoritateei arazoaren adinako bitartekoak jartzea, Europako beste herrialde batzuetako adibidea jarraituz.

Dei egiten diogu Nafarroako Gobernuari jar ditzala beharrezko baliabideak patronalari lan osasunerako neurriak betearazteko. Ezin dugu onartu lan istripu eta gaixotasun profesionalen egoera deskontrolatu hau, inolaz ere.

Enpleguaren, teknologiaren eta ekoizpen guneen defentsa exijitu diogu Jaurlaritzari Siemens Gamesaren kasuan

Gaurkoan Eusko Jaurlaritzak enpresan ordezkaritza dugun 4 sindikatuekin izandako bileran ez dugu Siemensek eman ditzakeen urratsen inguruko informaziorik jaso. Siemenseko zuzendaritzak gardentasunik gabe jokatzen jarraitzen du eta ezinegona da nagusi langileen artean.

Gaurko bileran LABek proiektuaren etorkizunari buruzko kezka azaldu dio Eusko Jaurlaritzari eta Gamesaren salmenta prozesuan izandako jarreraren ondorioz egungo egoera bere ardura ere badela gogoratu. Enpresaren errotzea eta proiektu industrialaren bermeak haizeak eraman zituen, eta Siemensek ez du proiektuaren aldeko apusturik egin.

Horregatik, enpleguaren, teknologiaren eta ekoizpen guneen defentsan jarrera tinkoa izateko exijitu diogu. Hitzak haizeak eraman ditzakeala kontuan izanda (2017ko salmenta prozesuan gertatu moduan) LABek Eusko Jaurlaritzari konpromiso zehatzak galdegin dizkio Eusko Jaurlaritzari. Aurrerantzean, langileak antolatzeaz gain, LABek instituzioei konpromiso zehatzak galdegiten jarraituko du.

Nafarroako Konponketa Tailerren hitzarmenak bizi duen blokeoa eta utzikeria salatu dugu

Badira hiru urte baino gehiago Nafarroako Konponketa Tailerren hitzarmenaren negoziazioak ez duela aitzinatze nabarmenik. Hori dela eta, hitzarmen horrek bizi duen blokeoa eta utzikeria salatu du LAB sindikatuak gaur Iruñean eman duen prentsaurrekoan. 3.000 langile inguru daude Nafarroan konponketa tailerretan, baina lan zentro anitzetan daude sakabanaturik eta horrek lan baldintza duinen aldeko borroka zailtzen du.

LABeko Industria federazioko arduradun Asier Calderonek eta Oskar Hernandez sektoreko delegatuak ―eta negoziazio mahaiko kideak― hartu dute parte prentsaurrekoan eta azaldu dute Konponketa Tailerren sektoreak, Industriako bertze sektore batzuekin alderatuta, ez dituela bereziki lan baldintza onak eta ekintza sindikal bateratua egiteko zailtasunak dituela.

“Horregatik, negoziazio mahaia osatzen dugun alderdiok, patronalak zein sindikatuok, erantzukizun berezia dugu, ez bakarrik sektoreari baldintza duinak emateko ―inoiz baino beharrezkoagoak bizi dugun inflazio neurrigabearen aitzinean―, baizik eta, batez ere, hitzarmena bera hiltzen ez uzteko”, esplikatu dute LABeko ordezkariek.

Konponketa Tailerren Nafarroako hitzarmena 2019. urtearen hasiera hasi ziren negoziatzen. Baina ordutik negoziazioak ezer gutzi egin du aitzinera. “Negoziatzen jarraitzeko eta aitzinera egiteko borondate falta salatu behar dugu, azken bilera duela lau hilabete izan baitzen”, adierazi dute LABekoek. “Horregatik, egoera horri buelta emateko, mahaiko alderdien erantzukizunari dei egiten diogu, eta, modu berean, gainerako indar sindikalei eskatzen diegu, patronalak parametro berberetan jarraituz gero, egoera desblokeatzeko beharrezkoak izanen diren borroka-planteamenduak guztiak mahai gaineratzea, denok badakigulako hori dela kasu hauetan bide eraginkor bakarra”.

Azkenik, LABeko ordezkariek erran dute “etorkizunean, horrelako sektore sakabanatuentzat eta borroka sindikal tradizionalak aktibatzeko zailtasun handiagoak dituztenentzat, eragin esparru zabalagoko hitzarmenen bidez arautzea planteatu beharko litzateekela, borrokarako aukera gehiago emateko eta, horrela, baldintza duinagoak izateko”. Kasu honetan, LABen ustez, Konponketa Tailerretako langileek industria siderometalurgikoaren hitzarmenaren barnean egon beharko lirateke.

Grebara deitu ditugu Bizkaiko garbiketako langileak ekainaren 9, 10, 20 eta 21erako, urtean 15 paga izango dituen 1.200 euroko gutxieneko soldata eskatzeko

Martxotik hona sei greba egun egin ondoren, duela 30 urte grebara irteten ez zen sektore bat suspertzeko balio izan dutenak, eta negoziazioak bizi duen egoeraz jabetuta, LABek bat egiten du ekainerako garbiketa sektorean deitutako grebekin. Ekainaren 9, 10, 20 eta 21ean izango dira greba egunak.

Gaur jakin dugunez, patronalek hilaren 6rako aurreikusita zegoen bilera atzeratzea eskatu dute, eta bilera astebete geroago egitea: ekainaren 13an. Proposamen bat egiteko denbora gehiago behar dutela esan dute. Ia 20 bilera eta 6 greba egun ez dira nahikoak izan soldata duinak eta baldintza duinak nahi ditugula ulertarazteko. Beraz, datorren ostegun eta ostiralean berriro ere erakutsiko diegu.

Borroka historikoa egiten ari gara Bizkaiko garbiketa-hitzarmenaren alde. 12.000 langile inguruko sektorea da, feminizatua eta prekarizatua, eta azken hilabeteetan bere baldintzak duintzeko borrokarako prest dagoela erakutsi du. Gora garbitzaileak kolektiboarekin ekimenekin, okupazioekin, eserialdiekin, errepide mozketekin, kontzentrazioekin eta grebekin erakutsi dugu borrokatzeko prestutasun irmoa daukagula, eta horrela erakusten jarraituko dugu.

1.200 euroko gutxieneko soldatak nahi ditugu, eta, horretarako, beharrezkoa da patronala mugitzea eta gure aldarrikapenei erantzutea. Ez daitezela konfunditu, ez gara geldituko, ez dugu atzerapausorik emango, ezta bultzadarik hartzeko ere. Ekainaren 9, 10, 20 eta 21ean, garbitzaileak grebara itzuliko gara.

Ekainaren 9an beste greba egun bat egingo dugu Nafarroako egoitzen hitzarmenaren negoziazioan aurrera egiteko

Iazko maiatzean, mendekotasunaren sektoreko lau sindikatu nagusiek (LAB, ELA, UGT eta CCOO) proposamen bateratu bat aurkeztu genien Nafarroako patronalei eta Gobernuari, Nafarroan hirugarren adinekoen zentroen sektoreko lehen hitzarmena sinatzeko.

Hitzarmen honek Nafarroan 70 zentro baino gehiagotan banatuta dauden 4.500 langile baino gehiagoren lan baldintzak hobetzeko balio behar du. Lan baldintzen hobekuntza honako hauetan gauzatu behar da: kalitatezko kontratazioak, segurtasun eta lan osasun neurri eraginkorrak, sektorean putre funtsak eragoztea, zerbitzuen kudeaketa publikoa, sistemaren prestakuntza eta profesionalizazioa, eta ikuskapenak indartzea.

Patronalek negoziazioan ematen diren aurrerapausoak blokeatzen jarraitzen dute, eta, beraz, mobilizazioek aurrera jarraituko dute lan baldintza duinak lortu arte eta mendekotasunari arreta emateko eredua aldatu arte. Patronalen interes ekonomikoen gainetik jarri behar dira artatutako pertsonen eta arreta ematen dieten langileen interesak.

Diru publikoarekin sostengatzen den sektorea da, eta, beraz, administrazio publikoek kalitatezko zerbitzuak emateko erantzukizuna hartu behar dute beren gain. Mendekotasunaren sektorea adineko eta mendeko pertsonen arreta egokiarekin bateraezinak diren enpresa ereduetatik kanpo utzi behar da.

Hau guztiagatik, ekainaren 9an langileak grebara eta mobilizazioetara itzuliko dira, Nafarroako Egoitzen Hitzarmenaren negoziazioan aurrera egitera behartzeko. 11:00etan elkarretaratze zaratatsua deitu dute Nafarroako Gobernuaren Eskubide Sozialen Departamentuaren aurrean, eta 15:15ean beste elkarretaratze bat Lan Auzitegiaren aurrean, Hitzarmenaren Negoziazio Mahaiaren bileraren aurretik.

Osakidetzako zuzendaritzak lan eskubideak zapaltzeko eta herritarrenak murrizteko asmoa du osasun-zentro guztiak 17:00etan itxita

Atzo, Osakidetzak udako kanpainari ekin zion. Zuzendaritzak arduradun guztiei jakinarazi zien osasun zentro guztiak 17:00etan itxiko zirela. Neurri horrek lehen mailako arretako langileen eskubideak gutxiesten ditu, orain ikusi behar baitute nola aldatzen diren haien lan-karteldegiak oporrak planifikatuta dituztenean.

Kaltetutako pertsonen kontziliazio pertsonalaren eta familiarraren aurkako erasoa onartezina da hau, eta Osakidetzaren eskaintza bakarra urteotan lehen mailako arretak jasan behar dituen egiturazko arazoen aurrean, zuzendaritzak bere ohiko kanpaina eta iragarpen publizitarioekin izkutatzen dituenak.

Hau larria baldin bada, are larriagoa da lehen mailako arreta indartsua behar duten herritarrei osasun zerbitzuak are gehiago murriztea. EAJren eta PSEren gobernuaren pribatizazioaren ibilbide-orria ez da gelditzen, eta ordutegi- murrizketak eta sinesgarritasun falta oxigenoa dira osasun publikoaren disfuntzio programatuaren irabaziak dituzten negozio guztientzat.

Aurten, gainera, Osakidetzako lehen mailako arretako zentro guztien ordutegi-murrizketaz gain, salatu behar dugu landa- eremu askotan ordutegi-murrizketa horiek betikotu egin direla Gabonetako aurreko murrizketatik hona. Eta ohartarazi nahi dugu EAGak bezalako zentroak uda baterako itxi zirela eta ez zirela berriro ireki.

Osakidetzako zuzendaritzak osasun publikoa ahultzeko ibilbide-orri bat du, profesionalen eza aitzakiatzat hartuta, nahiz eta arazo hori prekaritatearen eta behin-behinekotasunaren aldeko apustua egitearen ondorioa izan. Estrategia horren ondorioz, osasun publikoak arazo larri eta nabarmena izan du planifikazio faltarekin, langile faltarekin, prekaritatearekin, behin-behinekotasunarekin eta funtzionamenduarekin, eta arazo hori ezin da konpondu herritarren presio iraunkorrik eta alderdi sozialarekin beharrezko elkarrizketarik izan gabe.

Baina elkarrizketa hori ezin da iruzurrezko proposamenekin okertu. LAB ez da joango zuzendaritzak herritarroi eskaini behar dizkigun zerbitzuen itxierak eta murrizketak babesteko erabiltzen dituen eta lan eskubideak urratzen dituzten mahai sektorialetara.

Duela 19 urte hiltzat eman nahi izan zuten Gipuzkoako egurgintzako hitzarmena berpizteko konpromisoa hartu dugu

Gipuzkoako egurgintza sektorean lan egiten duten LABeko hainbat langile ordezkarik agerraldia egin dute, eta sindikatuak hartu berri duen konpromisoaren berri eman dute; 2003. urtetik hiltzat eman nahi izan den Gipuzkoako egurgintzako herrialdeko hitzarmena berpizteko konpromisoaren berri, hain zuzen ere.

Urteetan sektoreko lan baldintzek bizi izan duten utzikeria garaiak atzean utzi eta pauso bat aurrera emateko asmoz, sektoreko langileek eta sektoreak berak ere merezi duen hitzarmen duin eta beharrezko baten lorpena lantzen hastera goaz gaurtik aurrera.

19 urte igaro dira dagoeneko Gipuzkoako egurgintzako langileek hitzarmena berritu gabe dutenetik. Urte luze bezain gogorrak izan dira hauek sektorerako. 19 urte igaro dira soldatak izoztuta dituztenetik, bizi mailaren edo eros ahalmenaren %36,9a galdu dutenetik, urteko lanaldia ukitu gabe dutenetik eta erreferentziazko gainontzeko lan eta bizi baldintza guztiak errotik ahanzturan geratu direnetik.

Egurgintzako sektore hau guztiz desaraututa geratu da denbora honetan guztian, eta are eta okerrago 2013. urtean egurgintzako Espainiako hitzarmena indarrean sartu zenetik. Enpresa bakoitzaren lan harremanak hitzarmen ezberdinez arautuak daude gaur egun; enpresa barneko akordio bidez lan baldintzak adostea lortua dute batzuek, baina oraindik ere ugariak dira lan harremanetarako heldulekurik ez eta euren eskubideak babeslekurik gabe dituzten langileak.

LAB sindikatuan hilabeteak daramatzagu itzalpeko lanak egiten, sektoreko langileongana jo eta beraien iritziak bilduaz hitzarmen honen berpizte bat bilatzeko moduak, denborak eta grinak aztertu eta aukerak neurtzen. Eta dagoeneko esan genezake iritsi dela garaia. Iritsi da garaia egurgintzako langileek ere, beste Gipuzkoako sektore ugarik bezalaxe (izan metalgintza, eraikuntza, grafikagintza…), sektoreko langile guztiontzat oinarri izango den herrialde hitzarmen duin bat izan dezagun.

Ez da onargarria gutxieneko soldata edo hitzarmen estatala izatea egurgintzako langileentzat erreferentzia. Hori aldatzera goaz. Horregatik, deia egiten diegu sektoreko patronalei prekaritate basati egoera hau aldatu eta Gipuzkoako egurgintzako langileentzako lan hitzarmen duina negoziatzeko. Borondaterik ez balego, LABek mobilizazio antolatzeko bidea hartuko du.

Hori dela eta, hemendik eta irailera bitarteko bideorri bat dugu. Alde batetik, sektoreko langileekiko bide zuzena mantenduaz eta helburuak garbi izanik, gainontzeko sindikatu guztiekin harremanduko gara elkarrekin erronka berri eta potente honi aurre egiteko elkarlanak bilatzeko. Bestalde, sektoreko enpresak interpelatzeko bide bat jarriko dugu abian, benetan uste baitugu, aspaldian usteltzen utzia den lan harremanen arautzeak langileoi ez ezik, sektoreko enpresei ere onura soilik ekarriko diela.

Gipuzkoako Aldundiko eraikinetako garbitzaileek greba mugagabea egingo dute astelehenetik aurrera

LAB, ELA eta ESK sindikatuon oharra, gaurko agerraldiaren harira:

Gipuzkoako Foru Aldundiko eraikin eta lokalak garbitzen ditugun EULENeko langileak hemen elkartuko gara berriro.

19 egun daramatzagu greban, 19 egun greban, hitzarmen kolektiboan erosmeen ahalmena bermatzeko. Hilabeteak Aldundiaren eta Eulen enpresaren aurka borrokan, ez baitute KPIa bermatuko digun inolako akordiorik lortu nahi.

2021eko maiatzetik ari gara hitzarmena negoziatzen, helburu bakarrarekin: negoziazioa hasi aurretik baino pobreagoak izan ez gaitezen. Urte honetan Gipuzkoako Foru Aldundiak eta EULEN enpresak entzungor egin diete gure aldarrikapenei. Izan ere, hitzarmen kolektiboan erosteko ahalmena bermatzea besterik ez dugu nahi. Argiak, gasak, gasolinak edo oinarrizko elikagaiek etengabe gora egiten duten garai hauetan, plantilla honen asmoa fakturak hilaren amaieran ordaindu ahal izatea da, eta horretarako, KPIaren bermea funtsezkoa da.


EULEN enpresak, urtebeteko negoziazioaren ondotik, egin duen eskaintza ekonomiko bakarra honako hau izan da: 2021erako soldatak izoztea, 2022rako % 1,5 eta 2023rako % 1.75. Hiru urte horiek batuta ere, ez ginateke iritsiko 2022ko KPIaren erdira ere. Enpresak, noski, KPIarekin loturarik ez duten soldata-planteamenduak egiteaz gain, 2021erako, pandemia urterako,  soldatak izoztea planteatzen du.  Eta hori da zuen langileei egiten diezuen errekonozimendua? Soldata izoztea pandemia garaian egindako ahalegin guztien ondoren? Lotsagarria da.

ELA, LAB eta ESK sindikatuen ustez, ezin dira KPIa baino igoera txikiagoak eman. Kolektibo honek errespetua eta lan-baldintza duinak merezi ditu, eta, horretarako, ezinbestekoa da erosmen ahalmena ez galtzea.

Urte hasieran Aldundiarekin bildu ginen. Bilera horretan gure nahiak azaldu genizkion administrazioari, atera behar zituen pliego berrietan jaso zitzan. Baina hilabete hauetan eta batez ere azken grebetan administrazioaren aldetik ikusi duguna zera da, gure aldarrikapenak pleguetan jaso ordez, beren arma guztiak erabili dituztela greba eta kolektiboaren borroka oztopatzen saiatzeko.

Foru Aldundia da gure zerbitzuaren azken arduraduna, eta bera da, erantzukizunez, gatazka honetan parte hartu beharko lukeena, akordioak lortzeko. Baina ikusten duguna da, beste behin ere, administrazio publikoak esku hartu duela gatazkan langileen interesen aurka eta patronalaren interesen alde. Eta hemendik, beste behin, bere jarrera salatu nahi dugu.

Gipuzkoako Ogasunak 1.234,2 milioi euro bildu ditu urteko lehen lau hilabeteetan, aurreko urteko aldi berean baino 209 milioi gehiago. Baina, non erabiltzen da diputazioaren diru hori, nora bideratzen da gipuzkoarron diru hori? Partida horren % 0.02arekin gure aldarrikapenak beteta daudela ziurtatzen dizuegu. Hau ez da diru kontua, hau borondate politiko kontua da.

Baina badakigu administrazio publikoarentzat eta enpresa pribatuarentzat gutxieneko zerbitzuak dekretatzeko baino ez garela funtsezkoak. Gutxieneko zerbitzuetan inbertitu zuten energiaren laurdena inbertitu izan balute akordio batera iristeko, ziur aski gaur ez ginateke hemen egongo. Baina ez, haientzat funtsezkoak soilik zerbitzu minimoetarako izaten jarraitzen dugu, emakume gaixo haiek izaten jarraitzen dugu, haiek ikusten ez gaituztenean komunak garbitzen dituztenak, beren zaborra ateratzen dugunak eta dena prest jartzen dutenak haiek iristen direnerako. Emakume pobre ikusezin horiek izaten jarraitzen dugu, eta ez dugu eskubiderik soldata duinak izateko, ezta KPIri lotutako soldata-igoerak izateko ere.

Ba asko sentitzen dugu, baina gaixotik ez dugu ezer, badakigu pobre, isilik eta geldi nahi gaituztela, baina hemen borrokarekin jarraitzeko prest dagoen talde bat dago, erosteko ahalmena galtzea onartuko ez dugulako borrokatzeko prest, behin eta berriz oihukatu dugu: KPI gabe ez dago hitzarmenik.

Horregatik guztiagatik, datorren astelehenean, ekainaren 6an, greba mugagabea hastea beste aukerarik ez dugu. Greba mugagabea KPIa ziurtatzeko eta, beste behin ere, Diputazioari eta EULENi argi uzteko aurrean gaituztela, emakume antolatuak garela eta azkeneraino borrokatzeko prest gaudela, KPIrik gabe ez baita hitzarmenik egongo, borroka hau irabazi egingo dugu!

Bereziki lan baldintza prekarioak nagusitzen diren sektore zein kolektiboetan egin du langabeziak behera

Gaur publiko egin diren datuen arabera, langabeziak behera egin du Hego Euskal Herrian. Joan den hilabetean baino 3.566 langabe gutxiago daude. Herrialdeetako datuak aztertuta, jaitsiera handiena Nafarroan izan da, %4,1eko jaitsierarekin.

Langabeziak orokorrean behera egin badu ere, batik bat gazteen langabeziak egin du behera gehien, %9,8 hain zuzen ere. Datua bere horretan ona izan arren, gazteen enpleguaren kalitatea kezka iturri da, lan baldintza prekario eta ezegonkorrak izan ohi dituzte.

Datuak sektoreka aztertuz, kopuru absolutuetan, zerbitzuak sektorea da langabe kopurua jaitsiera handiena izan duen sektorea, Hego Euskal Herrian 1.709 langabe gutxiago hain zuzen ere. Proportzioak aztertuz, ordea, lehen sektorean jaitsi da gehien langabezia, % 8,94, alegia.

Nafarroan, aipatzekoa da langile migratuen langabeziaren jaitsiera, aurreko hilabetearekin alderatuz % 16,93 jaitsi baita. Zehatzean, langile migratuen langabezia lehen sektorean jaitsi da gehien Herrialde honetan lehen sektoreak izan duen langabezia jaitsierarekin (% 14,47) elkar-lotzen badugu datua, sortu den enpleguaren baldintzak kezka iturri nagusi bilakatzen da.

Estatu espainiarreko datu estatistikoek adierazten digute behin-behinekotasunak behera egin duela, baina kontutan hartu behar dugu kontratu mugagabeen % 36,2a aldizkako finkoak direla. Lautik bakarra jardunaldi osoan. Hego Euskal Herrian kontratu finko guztietatik % 20 dira aldizkako finkoak, apirila erdialdean kaleraturiko azken datuen arabera.

Lan erreformaren ondorioak nabaritzen hasiak gara eta esan dezakegu aldizkako kontratu finkoak ugaltzeko joera nagusitzen ari dela, ezegonkortasun forma berriak legez estaltzeko aukerari bide emanez. Era berean, lan erreformarekin iruzurra egiteko zirrikituak ere handitu direla salatu nahi dugu. EAE-ko Lan Ikuskaritzak 9.950 aldizkako kontratu errebisatzea eskatu die 3.559 enpresei, aldizkako kontratu finkoak modu irregularrean erabiltzeagatik (aldi baterako kontratuak kateatzeko baimendutako gehieneko aldiak gainditzen dituztelako). Patronalaren interesen araberako lan erreforma honek ez du langileontzat paradigma aldaketarik suposatu eta ikusteke dago lan baldintzetan izango duen eragina.

Bestetik, zerbitzu publikoetan martxan jarri diren egonkortze prozesuek behin-behinekotasunarekin ez dute amaituko, prekaritate zein ezegonkortasuna estruktural bilakatuz. Legeak ezarritako behin-behineko tasa %8ra murrizteko betebeharra ez da bermatuko. Modu honetan, erakunde publiko handietan batik bat (Osakidetza edota hezkuntzan kasu) behin-behineko tasa % 20tik gora geldituko da.

Langileak prekarizatu eta pobretzen gaituen ereduan sakontzeko erabakia hartuta dago. Pandemia eta Ukrainiako gerra tartean egonik ere, oinarrian dagoena arazo bera da: sistema hau, kapitalismoa, bidegabea ez ezik, bideraezina ere badena. Kapitala eta Bizitzaren arteko talka betean, kapitala metatzen jarraitzeko pertsonak zein natura bidegabeki ustiatzen duen kapitalismoa.

LAB sindikatuaren X. Biltzar Nagusian berretsiko dugun bezala, bizitza duina ziurtatzeko Euskal Errepublika Sozialista, Feminista eta Euskalduna behar dugu. Norabide horretan, eredu ekonomiko eta sozial berri baterako errotiko aldaketak borrokatzea dagokigu. Tantaz tanta, bagara-bagoaz.