Donostiako Amarako eta Bilboko Zazpikaleetako geltokietan elkarretaratzeak egin ditugu gaur, euskal hiztunok Euskotrenen bizi dugun subordinazio egoera salatu eta egunerokotasunean pairatzen ditugun hizkuntz eskubideen urraketak ezagutzera emateaz gain, egoera hau irauli eta euskararen aldeko neurriak aplikatzen hasteko deia helarazi diogu zuzendaritzari.
Azken urte hauetan Euskotreneko zuzendaritza euskararen erabileraren aldeko erabakiak alde batera uzteagatik nabarmendu dela esan dezakegu. Nola liteke bestela, egun indarrean dagoen 2015-2017 Euskara Planak jasotzen dituen neurriei inolako segimendurik ez egitea edota 2019ko ekainean diseinatzeari ekin genion 2020-2023 Euskara Plana izan behar zuena bahitua izatea?
Egoera hau iraultzeko neurriak hartu beharrean, euskararen presentzia murriztu eta euskal hiztunon eskubideak urratzen dituen bidea abandonatzeko intentziorik ez duela erakutsi digu beste behin ere Euskotreneko zuzendaritzak. Horren adibide garbia da Euskotreneko langileen behin-behinekotasuna leuntzea helburu duen egin diren barne-deialdietako froga psiko-teknikoetan gertatutakoa. Azterketa hauetan parte hartzeko izen-ematea eta azterketako galdera zein erantzunak ere gazteleraz egitera behartuak izateaz gain, hautagaion etorkizuna baldintzatuko duen froga kanporatzaile hauetako ia galderen erdiak idiomatikoak izan dira, gaztelaniazko hitzekin zerikusia duten esanahiekin eta hauen ortografiarekin zerikusia dutenak.
Ezagutza, erabilera eta transmisioa dira edozein hizkuntzaren biziraupenerako giltzarriak eta Euskotreneko komunitate honetan, hainbat izaten ari dira gure hizkuntz subordinatua, minorizatua izaten jarraitzeko gure agintariek hartzen dituzten era honetako erabakiak. Erabaki garrantzitsu gehienak erdara giroan hartzen diren enpresa honetan, euskarazko hizkuntza-eskakizuna egiaztatzeaz gain, laneko hartuemanak euskaraz eta berme guztiekin sortzeko unea iritsi dela deritzogu! Ezagutza gabe ezin da erabili, baina erabilpenik gabe ezagutza ere galdu egiten da. Hori dela eta, gure hizkuntza erdigunera ekarri eta biziberritzeko lanari behingoz ekiteko ordua iritsi da!
Gaur goizean “Euskal Eskola Publikoaren alde. Hezkuntza Lege honi ez” lelopean Harro plataformak deitutako manifestazioarekin bat egiten du LABek. Hezkuntzako eta hezkuntzaz gaindiko langileei bertan parte hartzeko deia luzatzen diegu.
Izan ere, Eusko Jaurlaritzak aurkeztutako lege zirriborroak ez ditu aintzat hartzen eskola publikoaren beharrak. Hamarkadetan zehar utzikeria handiz jokatu du Eusko Jaurlaritzak, eta bada garaia eskola publikoari zor zaiona emateko, bada garaia eskola publikoa hezkuntza sistemaren ardatz gisa indartzeko.
Ekintza sindikalari esker, batetik, eskola publikoetan irakasle gehiago kontratatzea lortu genuen pasa den ikasturtean eta bestetik, arriskuan egon den Haurreskolak Partzuergoko langile guztiak mantentzea lortu dugu. Orain premiazkoa da eskola publikoetako azpiegituretan eta bestelako baliabideetan inbertsio handi bat egitea, langileen egonkortze prozesua bururaino eramatea eta Haurreskolak Partzuergoan 0-3 eskaintza publiko, doakoa eta unibertsala bermatzea, berau hedatuz. Horrekin batera, ikastetxeei euren hezkuntza egitasmoa aurrera ateratzeko baliabide eta eskumen gehiago eman behar dira.
Ildo honetan, urtea amaitu aurretik eskola publikoaren garapenerako plan estrategikoa garatzea exijitzen du LABek, eta datorren urterako aurrekontu proiektuan bertan inbertsio handiagoa jasotzea.
Itundutako eremuari dagokionez, itundutako ikastetxe guztien finantziazioa handitzen ari da, zernahi dela ikastetxe bakoitzaren egitasmoa. Lege zirriborroan ez dira itunpeko ikastetxeek bete beharreko baldintzak (doakotasuna, euskalduntzea, inklusioa, hezkidetza eta laikotasuna) eta horiek betearazteko kontrol- mekanismoak zehazten, ez eta betebeharrak betetzen ez dituztenei zein neurri ezarriko zaizkien.
Euskal Hezkuntza Zerbitzua sortzea -bertako parte diren ikastetxeei eskubide berdinak emanez eta betebehar berberak eskatuz-, eta ikastetxeei eskumen gehiago ematea, urrats bat izan liteke Euskal Eskola Publiko Komunitarioaren norabidean, hau da, sare publiko bakar, burujabe eta deszentralizaturako bidean, baldin eta trantsizio gisa ulertzen bada, eta ez amaierako eskenatoki gisa. Aldiz, legearen zirriborroa aztertuta, argi ikusten dugu EAJk ez duela inolako asmorik horrelako trantsizio bat ahalbidetzeko, hots, hezkuntza sistema duala betikotu nahian dabilela, zerbitzu publikoen gainean duen ikuspegi neoliberalean oinarrituta. Ildo horretan, Hezkuntza Akordioan azaltzen ez zen “Publiko” abizena jarri dio Hezkuntza Zerbitzu horri.
LABen iritziz, eredu berri baterako trantsizioa egiteko tresna izan beharko luke Hezkuntza Legeak: hezkuntza eskumen mugatuetatik, hezkuntza sistema burujabera; euskalduntzen ez duten hizkuntza ereduetatik, euskaldunduko duen murgiltze eta mantentze sistemara; bi saretan oinarritutako hezkuntza eredu dualetik, sare publiko bakar, burujabe eta deszentralizatu berri batera.
Esan bezala, Eusko Jaurlaritzak aurkeztutako lege zirriborroak ez du halakorik aurreikusten. Arrazoi honengatik, LABek eskola publikoaren alde mobilizaziorako deia egiten die hezkuntza nahiz hezkuntzaz gaindiko langileei, besteak beste azaroaren 5eko manifestazioan parte hartuz.
LAB, CCOO eta UGT sindikatuok ez nahikotzat jo dugu FVEM patronalak aurkeztutako proposamen berria, gaur egindako Bizkaiko metalgintzako mahai negoziatzailean. Hortaz, urriaren 27 eta 28rako eta azaroaren 2rako deitutako grebak berretsi ditugu, hitzarmen duin baten defentsan, eta sektoreko langileen aktibazioarekin jarraituko dugu.
Soldata-igoeretarako planteatutako formulari dagokionez, langileen erosteko ahalmena bermatu gabe jarraitzen du patronalak bere proposamen berriarekin, eta alderdi atzerakoiei eusten die, hala nola, malgutasun-orduak handitzeari, gutxieneko bermea murrizteari edo aldi baterako ezintasun-osagarria baldintzatzeari.
Sindikatuok plataforman mugimendu bat egiteko prestutasuna erakutsi dugu, baldin eta patronlak alderdi atzerakoiak kentzen baditu eta pertsonen erosteko ahalmena bermatuko duen proposamen bat egiten badu.
Gaur, 160 delegatu sindikal batu dira Bilbon, LABek, ELAk eta Euskalgintzaren Kontseiluak eremu sozioekonomikoaren euskalduntzean eragiteko antolatuko duten dinamikaren aurkezpenean. Bertan, hiru eragileok adierazi dugu langileen euskaraz lan egiteko eskubidea erdigunean jarri eta hori bermatzeko urratsak egiteko borondatea. Horretarako, sindikatuok batera joko dugu enpresaz enpresa Euskaraldiarekin bat egin eta Arigune gisa parte har dezaten bultzatzeko, bai eta lantokiak euskalduntzeko konpromiso zehatzak hartu ditzaten ere.
2020ko azaroan, LAB eta ELA sindikatuok eta Euskalgintzaren Kontseiluak lan mundua euskalduntzeko eta langileen hizkuntza-eskubideak bermatzeko beste dinamika bat aurkeztu genuen, 50 langiletik gorako enpresetan euskara-planak bultzatzeko gutxieneko neurriak proposatuz.
Euskaraz lan egiteko eskubidea bermatzeak, ordea, egiturazko neurriak hartzea eskatzen du, bai administrazioaren aldetik, bai eta enpresen aldetik ere. Bide horretan, 2021ean zehar, hiru eragileok bilerak izan genituen Eusko Legebiltzarreko alderdi guztiekin lan mundua euskalduntzeko proposamen zehatza aurkezteko: 50 langiletik gorako enpresatan langileek edo enpresaburuek eskatuz gero, euskara-plana negoziatu behar izatea lanbidearteko akordioan jasotzea. Confebask eta CEN patronalekin biltzeko saiaketa ere egin genuen, baina lantokietan euskara-planak adosteari uko egin zioten. Akordiorik lortu ez bazen ere, ekintza-sindikalaren bidez bide horretan jauzi bat bultzatzeko ekimen berri bat antolatzen aritu gara hiru eragileak azken hilabeteetan.
Ostegun honetan, LABek eta ELAk 50 langiletik gorako enpresetako delegatuak bildu ditugu Bilbon, Kontseiluarekin batera, “Euskaraz lan egitea, eskubide kontua” lelopean lan mundua euskalduntzeko dinamika bateratua aurkezteko.
Ekimen hau abian jartzearen bi arrazoi nagusiak azaldu ditugu hiru eragileok. Alde batetik, langileen ikuspegitik, lan eta bizitza duinaren eta dagozkien eskubideen aldeko borrokan oinarritzen delako ekintza sindikala. Eta hiruok borroka horretan ulertzen dugu hizkuntza-eskubideen aldeko borroka ere. Hain zuzen ere, langileek Euskal Herriko berezko hizkuntza ezagutzeko, lan-jarduera eta lanbidea euskaraz garatzeko eta lan-harremanak euskaraz burutzeko eskubideen aldeko borroka gisa. Finean, langileek ere hizkuntza-eskubideak dituztelako.
Bestalde, euskararen normalizazioaren ikuspegitik, eguneroko bizitzan eremu sozioekonomikoaren eragina eta izaera egituratzailea agerikoa delako. Bai langile gisa, baina bai eta produktu eta zerbitzuen erabiltzaile edo kontsumitzaile gisa ere. Geroz eta aditu eta aritu gehiagok aldarrikatzen du euskararen normalizazio prozesuak beharrezko duela lan-munduaren euskalduntzean jauzia egitea. Baina, tamalez, gaur-gaurkoz %1era ere ez iristea euskara-planak dituzten entitateen ehunekoa, eta enpresen botere harremanek langile euskaldunak erdaraz lan egin behar izatera behartzen dute. Ondorioz, behin eta berriro urratzen da langileek euskaraz lan egiteko duten eskubidea.
Arrazoi horiek medio, kanpaina aurtengo azaroaren 18tik abenduaren 2ra hamabost egunez luzatuko den Euskaraldiaren testuinguruan garatzea erabaki dugu LABek, ELAk eta Kontseiluak. Euskararen aldeko herri-gogo eta herri-bultzada sendoa agertuko diren garaian, hain zuzen ere.
Izan ere, Euskaraldiaren helburu nagusia herritarren hizkuntza-ohiturak aldatu eta euskararen erabilera handitzea izanik, Ariguneen bidez enpresek Euskaraldian parte hartzea bilatuko da. Ondorioz, testuinguru aproposa eskaintzen du eremu sozioekonomikoa euskalduntzeko beharra eta hartu beharreko konpromisoak mahai gaineratzeko. Horregatik, LABek eta ELAk 50 langiletik gorako enpresetan ditugun delegatuen bidez, langileen artean konpromiso-proposamenak adostu eta enpresako zuzendaritzei aurkeztuko dizkiegu, euren inplikazioa eskatuz. Halaber, sindikatuok konpromiso horiek langileen zein zuzendaritzen artean adostasunez garatu daitezen lan egingo dugu.
Horri begira, dinamika hau bultzatzen dugun hiru eragileon artean ondorengo konpromisoak proposatuko dira: enpresan euskara batzordeak eratzeko baliabideak eskaintzea, diagnostikoa egin eta langileekin partekatzea, Bai Euskarari Ziurtagiria hartzea, euskara-planak abiatzea, edota aldeen artean adostu litezkeen bestelako neurriak.
Azkenik, dinamika amaitutzat emateko, lankidetzan jardundako hiru eragileon arteko balorazio bateratuta aurkeztuko da.
LABek ez du babesten Borondatezko Gizarte Aurreikuspen Erakundeek azken urteetan izan duten bilakaera; pentsio sistemaren osagarri izateko bokaziotik urrundu eta langileen arteko arrakalak eragin izana kritikatzen du.
Asufin elkarteak eta Geroako kaltetuak plataformak azken egunetan LAB sindikatuari eginiko interpelazioaren aurrean, LABek gai honekiko duen posizioa berretsi nahi du, gaurdaino hartu eta publiko egin dituen erabakiak gogoratuz:
LABek urte hasieran Borondatezko Gizarte Aurreikuspen Erakundeetako (BGAE) zuzendaritzako organoetan parte hartzea eten zuen, organo horiek izan duten garapenarekiko balorazio kritikoaren ondorioz, hain zuzen ere.
Pentsioen gaiari dagokionean sindikatu hau beti egon den tokian dago: LABek argi du pentsiodunen bizi baldintzak hobetzeko, pentsio sistema publikoa indartzearen aldeko apustua egin behar dela, langile guztioi pentsio publiko duina bermatzea da gure lehentasunetako bat, eta borroka horretan buru-belarri gabiltza gainerako eragile sozial eta pentsiodunen elkarteekin batera. Pentsio sistema publiko horrek bertakoa, unibertsala eta elkartasunezkoa izan behar du, eta, hain zuzen ere, egungo BGAE sistemak helburu horretatik urruntzen gaitu honako arrazoiengatik:
• Ez dira elkartasunezkoak, norberak berea aurrezten du, hasiera batean izan zitzaketen elkartasun keinu ahulak erabat deuseztatu dituzte.
• Ez dira unibertsalak. Langile kopuru handi bat BGAE-en estalduratik kanpo geratzen da, sektore prekario eta feminizatuenak batik bat. Gainera, sektore desberdinak barnebiltzen dituen GEROA BGAE-n, ekarpen desberdinak egiten dira sektore edo enpresaren arabera, kasu horietan ere sektore prekario eta feminizatuak izanik ekarpen txikiena egiten dutenak. Ondorioz, pentsiodunen arteko arrakalak handitzen dira eta langileen arteko zatiketa bultzatu.
• Behin erretiratu ondoren, BGAE-en erreskatea kapital moduan egitea ahalbidetzeaz gain, legeak hobari fiskalak eskaintzen ditu kasu horietarako. Pentsio sistemaren osagarri izateko jatorrizko helburutik urruntzen gaitu horrek. Gainera, GEROAren kasuan, 2015ean kapital moduan kobratzea erraztu zuten, horretarako behar zen kapitala nabarmen jaitsiz. LAB izan zen neurria babestu ez zuen partaide bakarra. Kapitalizazioaren inguruko erabakiek, besteak beste, langileen artean zatiketa ekarriko zutela aurreikusi zitekeen, eta hala gertatu da.
Arrazoi horien guztien ondorioz, gaur egun BGAE-ak, aurrezki produktu gisa ulertzen dira, BGAE-ek pentsio sistemari egin beharko liekeen ekarpena albo batera utzita. Ikuspegi hori indartzearen arrazoi nagusia BGAE-k azken urteetan izan duten bilakaera da, LABek babestu ez duen bilakaera, hain zuzen ere.
Ondorioz, batetik BGAE-k pentsio sistemaren osagarri izateko duten bokaziotik urruntzen joan dira; bestetik, langileen arteko talka sortu du, aurrezki produktu gisa ulertzeko bide eman delako. Sortu den egoeraren aurrean eztabaidaren beharra ere proposatu izan dugu LABetik.
LAB ez da izan, ezta izango ere, kritikatzen duen ereduaren erantzukide. Pentsiodunen bizi baldintzak hobetzeko lanean jarraituko dugu, gutxieneko pentsioen alde, pentsio arrakalen aurka, pentsio sistema propio eta publiko baten defentsan indarrak bilduz.
Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartaren oharra, gaurko nazio batzarraren harira:
Gaur, urriak 12, Gasteizen bilduta, ikasturteko plangintzaz aritu dira Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta osatzen duten eragile eta sindikatuak. Erabaki nagusien artean, azaroaren 19rako borroken konfluentzia ardatz izango duen mobilizazio eguna antolatzea dago; pobrezia prozesuaren aurkako dinamikaren baitan egingo dena.
Iaz “indartzen eta saretzen” barne prozesua egin zuen Kartak, bertan parte hartzen duten hamarnaka eragile eta euskal gehiengo sindikalak barnebiltzen dituen aliantza eremua egungo testuingurura egokitu eta antolakuntza formetan urrats berriak emateko. Norabide horretan plangintzak egiteko modu parte hartzaile eta irekia egiteko prozedura zehaztu eta hiriburuetako espazioak indartzeko konpromisoak hartu ziren.
Hala, indarberrituta heldu dira ikasturte honetako Asanblada Nazional Irekira. Bizitzaren garestitzea, zerbitzu publiko eta eskubide sozialen murrizketa, energia eta krisi klimatikoa, guda inperialistak, zaintza sistema eta burujabetza gabezien ondorioak izan dira, besteak beste, mintzagai gaurkoan.
Eragile desberdinen ekarpenak aintzat hartuta, gazte, emakume, pertsona arrazializatuei eta oro har, herritarroi modu desberdinetan eragiten pobretze prozesuari aurre egin eta eraldaketa sozial erradikalaren aldeko aktibazioa oinarri, dinamika mobilizatzailea antolatuko du Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak urria eta azaroa bitartean. Datozen egunetan iragarriko dituzte xehetasunak.
Asanbladan izan dira besteak beste Ernai, Osasun Publikoa Aurrera plataforma, Piztu Donostia!, Gora Deustu! eta Gaurgeroa eragileak, eta baita LAB, ELA, ESK eta STEILAS sindikatuak, Etxalde baserritarren mugimendua edo Gune Ekosozialista ere. Azken hauen eskutik jasotako proposamena ere landu da Asanblada honetan, trantsizio ekosozialari loturiko herri mugimenduen topaketen aukera aztertuz.
Bulego eta langelen hitzarmenaren negoziazio mahaian ordezkaritza duten sindikatuok (LAB, CCOO, UGT, ELA eta LANKIDE) sektoreko mobilizazioekin jarraitzea adostu dugu.
Ekainaren 22ko grebaren arrakastaren ondoren, Nafarroako bulegoen eta langelen hitzarmenak ez du aurrerapausorik eman. Hortaz, negoziazio mahaiko sindikatuok mobilizazioekin jarraitzea erabaki dugu.
Urriaren 6an, negoziazio-mahaia bildu zen, sektoreko ordezkariek egindako kontzentrazioan hitzarmen justua eskatu ondoren.
Sindikatu guztiek jarrera bera dugu, funtsezko lau punturekin: KPIren soldata-igoera, ezein osagarririk xurgatu ezin duen igoera, lanaldi-murrizketa eta hitzarmen hau aplikatzeko lehentasuna, Estatuko balizko hitzarmen baten aurrean. Patronalak ohartarazi du ezin duela onartu sindikatuok proposatutakoa, eta urriaren 24ko bilerara deitu du.
Patronalaren egoskorkeriak bi urte daramatza Nafarroako sektoreko 3.000 langileei hitzarmen duin bat kentzen. Hori dela eta, sektorean ordezkaritza duten bost sindikatuak mobilizazioekin jarraitzeko prest gaude, eta mobilizazio horiek areagotu egingo dira hitzarmena sinatzea lortzen ez den bitartean. Lehenengo mobilizazioak urriaren 17tik 21era izango dira, lantokietako ateetan.
Trapagarango Amazon logistika-zentroak 109 langile ditu, eta LAB da bertako sindikatu nagusia. Merkataritza elektronikoko erraldoiaren logistika-zentroko langileek lan-baldintzak hobetzeko eskatzen dute, ezin dute bizi duten egoera gehiago jasan eta nazkatuta daude. Datorren astelehenean, urriaren 17an, Jeff Bezosen Amazon enpresako Trapagarango lan-zentroan 4 ordutako lanuztea deitu du LABek, 5:30etik 9:30era, zentroko lehen hitzarmenaren negoziazioa eskatzeko.
Langileek euren baldintzak hobetzea eskatzen dute, gutxienez, eurentzat oso garrantzitsuak diren hiru gaitan:
KPIari lotutako soldata-igoerak. Amazonek gutxieneko lan-baldintzekin jarraitzen du Bizkaiko garraio- hitzarmen kolektiboan, ia hobekuntzarik eskaini gabe salgaiak errepidez garraiatzeko pentsatuta dagoen hitzarmen batean, baina ez hainbeste zentro logistikoetan. Amazonek langileek zentro logistiko gisa duten errealitatera egokitu behar du, KPIari lotutako soldata-taulak dituzten benetako lanbide- kategoriak jasotzen dituen hitzarmen baten bidez.
Larunbatetan eta igandeetan lana mugatzea. Langileak nazkatuta daude, gero eta asteburu gehiagotan lan egiten dutelako, eta, gainera, inolako pizgarririk gabe. Asteburu eta jaiegunetako lanordu kopurua mugatu nahi dute, eta ordu horiek saritu daitezen.
Banatzaileen subrogazio-eskubidea. Amazonen paketeak banatzeko azpikontratatutako enpresetako langileek izugarrizko prekaritatea jasaten dute. Jarduera garatzeko ezinbesteko zerbitzua izanik, ezegonkortasuna, egutegi falta, soldata baxuak eta, hori gutxi balitz, aplikatzen zaien estatu mailako mezularitza-hitzarmenak ez du subrogazioa bermatzen. Ezinbestekoa da subrogazioa jasotzea, banatzaileen negoziazio-ahalmena handitzeko. Ezin dugu inor atzean utzi.
Amazonek hazkunde-aurreikuspen oso nabarmenak ditu etorkizun hurbilerako, eta azken urteotan ere oso emaitza onak izan ditu. Gogoratu behar da konpainiak, Espainiako Estatuan, 692.044.000 euro fakturatu zituela 2021ean; eta 2020an, pandemia bete-betean, 566.392.000 eurotako fakturazioa izan zuela. Bi zerga-ekitaldietan, 3.562.000 euroko irabazi garbiak aitortu zituen. Etekin horiek langileen lanaren emaitza dira, eta enpresak langileen artean banatu behar du aberastasuna.
LAB, CCOO, ELA eta UGT sindikatuok mobilizazioekin jarraitzen dugu Nafarroako kirol-kudeaketako sektoreari dagokionez, abuztuan bi eguneko greba egin ondoren, Kirol kudeaketako enpresen hitzarmen sektorialaren negoziazioa desblokeatzeko helburuarekin. 2020ko abenduaren 31n amaitu zen hitzarmena.
Hitzarmen honen menpe daude 2.000 bat pertsonaren lan-baldintzak, gehienak soldata eta baldintza eskasak dituzten emakume eta gazteak. Patronalarekin duela zenbait hilabetetik ari gara negoziatzen, eta proposamen bat dago mahai gainean, baina ez da nahikoa.
Proposamen honen aurrean, sektorean ordezkaritza duten lau sindikatuok konpromiso hauek hartu ditugu: KPIaren igoera gutxienez bermatuko duen hitzarmena defendatzea, eta horren hobekuntzak sartzea, hala nola, lanaldia murriztea, soldaten estaldura hobetzea, bajak eta enplegu erreala eta eraginkorra hobetzeko sistema, kontratazioa…
Gure ustez, KPIa eskatzea ez da gehiegizko erreklamazioa soldata txikiko sektore batean. Horri uko egiteak sektorean lan egiten duten pertsonen pobretzea ahalbidetuko luke.
LAB, CCOO, ELA eta UGT sindikatuok dei egiten diegu sektorean lan egiten dutenei bidezko eta arrazoizko hitzarmen baten alde borroka dezaten. Puntu honetara iritsita, eta 20 hilabete baino gehiago igaro ondoren hitzarmenik gabe, sektorearen mobilizazioa ezinbestekoa da berriro ere. Oraingoan, urriaren 18tik aurrera greba mugagabea egitea erabaki dugu.
Azkenik, grebak instalazio gehienetan eragingo du: titulartasun publikoa dutenetan, kasu. Beraz, udalek badute erantzukizuna. Erakundeek zerbitzu publikoen esparruaren prekaritatea desagerrarazten saiatu beharko lukete, eta horretarako ezinbestekoa da esleipen-irizpideak eskaintzarik merkeenari lehentasuna ez ematea, hori, betiere, enpleguaren eta haren baldintzen kalterako izaten baita.
