2026-01-09
Blog Page 227

LABek Osasunbideko esklusibotasunaren jardunbide txarrei buruz egindako salaketan egiazkotasun zantzu argiak ikusi ditu Nafarroako Ustelkeriaren Aurkako Bulegoak, eta ikerketa hasi du

Nafarroako Ustelkeriaren Aurkako eta Jardunbide Egokien Bulegoak egiaztatu du, bai Funtzio Publikoaren ondorioetan, baita Osasun Departamentuak aurkeztutako dokumentazioan ere, Osasunbideko zazpi atal-burutza daudela gutxienez, erregelamenduz hornitu ez direnak, eta horietako batzuk arduraldi esklusiboan beteko ez lituzketela. Beraz, Ustelkeriaren Aurkako Bulegoak ondorioztatu du LABek jakinarazitako gertakariak egiazkoak direla erakusten duten zantzu argiak daudela, eta, gainera, ohartarazi du zantzuak daudela esateko ez dela kasu bakar bat, baizik eta mediku fakultatiboen beste kasu batzuk badaudela, izendapen formalik gabe asistentzia-burutzei dagozkien funtzioak betetzen ari direnak, eta, aldi berean, horietako batzuek sektore pribatuan egiten duten beren jardueraren berri publiko egiten dutela.

LABen iritziz, termino juridiko eta politikoetan, sindikatu honek jarritako salaketa ikertzeko prozedura hastea gizartearekin partekatu beharreko lorpena da. Funtsezko lehen urratsa da osasun publikoaren defentsan, eta erabakigarria da argitzeko ea diru eta zerbitzu publikoaren kontura eginiko praktika txarra ote den, Nafarroako Sindikatu Medikoak (NSM) ordezkatutako profesional mediko batzuek urteetan garatua eta Nafarroako Gobernuak onartua. Hala badagokio, egon daitezkeen erantzukizunak ere argitzeko urratsa da.

Era berean, Ustelkeriaren Aurkako Bulegoaren ebazpenak zalantzan jartzen du Nafarroako Gobernuaren jarrera eta bertsioa, zehazki Santos Indurain kontseilariarena eta Carlos Artundo Osasuneko zuzendari nagusiarena, biek ala biek aipatu baitzuten bi kasutan bakarrik egon zitekeela Nafarroan esklusibotasuna bidegabe kobratzea; LABen salaketa kritikatu zuten, errealitatea ukatuz, bere ekintzarik ezari eusteko eta a posteriori jokatzen jarraitzeko.

Ebazpenaren edukia gogorra da Sindikatu Medikoarentzat eta Nafarroako Gobernuarentzat. Ildo horretan, uste dugu beraiek sortutako egoera baten erantzukizun osoa bere gain hartzea dagokiela orain. Alde batetik, NSM dago, lobby erreakzionario eta kontserbadorea; hau guztia joko bat balitz bezala, eta eskuinaren estrategiari jarraituz, bere interes ekonomikoak eta osasun-negozio pribatuena jarri ditu aurrez aurre, osasun publikoa, Osasunbideko langile guztien baldintzak eta herritarrentzako zerbitzua hobetzeko beharraren gainetik. Eta bestetik Nafarroako Gobernua dago, joko horretan parte hartzea erabaki zuena, bai eta Sindikatu Medikoa hazten laguntzea ere.

“Ez da kasu bakarra”

LABek ohartarazi zuen bezala, kontratazioan ingeniaritza bat dagoela berresten da, eta horrek, arau ororen aurka, aukera ematen du burutzaren berezko funtzioak aldi berean egiteko, produktibitate-osagarriaren bidez burutzaren berezko ordainsaria kobratzeko eta klinika pribatuetan lan egiteko. Gainera, ebazpenak agerian uzten du badaudela Osasunbidean esklusibotasunaren praxi txarra adierazten duten zantzuak, eta iruzurrezko praktika hori orokorturik eta normalizaturik dagoela.

LAB sindikatuaren ustez, egitearen edo ez-egitearen ondorioz praktika horiek gauzatzen lagundu duten pertsonek berehala utzi behar dituzte beraien ardurak, eta, jakina, etorkizunean halako ardurarik ez izan.

LAB: “Ez dizuegu osasun publikoa pribatizatzen utziko”

Gaurko prentsaurrekoan, Imanol Karrera Nafarroako bozeramailearen bitartez, LABek mezu bat helarazi nahi izan dio hauteskundeen ostean sortuko den hurrengo gobernuari:”Ez dizuegu esklusibotasuna ezabatzen utziko osasun publikoa ahultzeko, zalantzarik gabe indarrean dagoen legeriatik kanpo dagoen ohiko jardunari segurtasun juridikoa emateko, praktikatzen ez bada ere kobratzeko. Ez dizuegu osasun publikoa pribatizatzen utziko. Pribatizazio estrategiak gelditu egin behar du, eta norabide horretan ematen den urrats bakoitza salatuko dugu”.

Gogoratuko denez, pribatizazio-estrategia horiei dagokienez, LABek, azkenaldian, esklusibotasunean praxi txarrak salatzeaz gain, osasun ikerketaren pribatizazioa ere salatu du. Azken horri dagokionez, Karrerak Carlos Artundori eta Alfredo Martinezi, osasun zuzendari orokorra eta Nafarroako Unibertsitate Ospitaleko gerentea hurrenez hurren, zuzendu nahi izan die ondoko mezua: “Osasun Departamentuak Navarrabiomed pribatizatzeko urratsak egiten jarraitzen du, arriskuen gaineko hausnarketa eta baloraziorik gabe. Utzi bide hori eta egin apustu Nafarroarako erabat publikoa den osasun ikerketako institutu baten alde”.

LABek eskuratu ahal izan ditu ikerketa-institutuak egiaztatzen adituak diren bi aholkularitza-enpresari alde publikotik eskatutako bi txosten objektibo, Nafarroako testuinguruan IdiSNArentzat kudeaketa eredurik onena zein izanen litzatekeen identifikatzeko eskatuak. Biek ala biek ez dute gomendatzen IdiSNAk (Opus Dei barnean duen aukera pribatua) kudeatzea proiektuak, saiakuntza klinikoak eta teknologiaren berrikuntzaren eta transferentziaren kudeaketa. Are gehiago, bi txostenek Miguel Servet-Navarrabiomed fundazio publikoak kudeatzearen alde egiten dute, beharrezkoak ez diren bikoiztasunak eragotziz eta fundazio publiko horren deskapitalizazioa eragotziz.

Gora Garbitzaileak taldeak Sagarduiren bulegoa okupatu du, Osakidetzako garbiketa zerbitzuko grebalariekin elkartasunez

Gaur, maiatzak 25, greban dauden Osakidetzako zentroetako garbiketa-zerbitzuko zein beste sektore batzuetako lankideez osatutako Gora Garbitzaileak kolektiboaren ordezkaritza batek, Gotzone Sagardui Osasun sailburuaren Lakuako bulegoa okupatu du.

Osakidetzako garbiketa-zerbitzuko langileek 5 urte daramatzate Hitzarmen Kolektiboa enpresa esleipendunekin negoziatzen, baina enpresa horiek jarrera itxia agertzen dute. Bi hilabete daramatzate greban, eta maiz jo dute bezeroaren atea, Osakidetzarena, baina erakunde publiko horren zuzendaritzak beste alde batera begiratzen du eta ez du erantzuten, erabateko edukazio falta erakutsiz.

Horregatik, gaur, Gora Garbitzaileak ekimenak, Osakidetzako zuzendaritzak interesik agertzen ez duela ikusita eta bere erantzun faltaren aurrean, erakunde horretako arduradun politiko gorenarengana jotzea erabaki du, Gotzone Sagardui osasun sailburuarengana hain zuzen, eta bere bulegoan sartu dira.

Sailburua ez zegoen bertan une horretan, baina idazkariari idatzi bat eman diote, Osakidetzako garbitzaileen eskaerak eta aldarrikapenak jasotzen dituena. Era berean, gatazka honen konponbidean duen erantzukizuna aurpegiratu diote.

Joan den maiatzaren 5ean Bilboko sarrera nagusietako bat moztuz egin zuten bezala, gaur Gasteizen elkartasuna adierazi diete berriz ere Greban dauden kideei.

Gora Garbitzaileak ekimenak lan baldintzak duintzeko borrokan ari den langile guztiei elkartasuna zabaltzen jarraituko du.

EAEko justizian lortutako akordioa babestu dugu, baina zenbait arlotan baldintzak duintzeko borrokan jarraitzeko beharra azpimarratuta

Langileekin batzarrak egin ondoren, hilabeteko grebaren ostean lortutako akordioa berretsi dugu, EAEko Justizia Administrazioaren baldintzak Administrazio Orokorrarekin parekatzea dakarrena. Hala ere, mediku forentseen eta indarkeria-epaitegien plantillari buruz jasotakoa ez da nahikoa, eta haien aldarrikapenen inguruan lanean jarraitzeko beharra nabarmendu dugu.

Orain arte egiten ari ziren mobilizazioei eta grebei amaiera ematen dien akordioak jasotzen du kolektiboak historikoki aldarrikatu duena, hau da, Justizia Administrazioko soldatak Euskal Autonomia Erkidegoko Administrazio Orokorreko langile homologatuen taulekin parekatzea eta ordainsarietan %13ko igoera izatea. Halaber, lan-baldintzak lurraldean bertan finkatzeari dagokionez esparru propioa indartzea lortu izana ospatu dugu.

Hala ere, uste du albiste ona litzatekeela mediku forentseen eta indarkeria-epaitegien eskaerei jaramon egin izana, langile horientzat aurreikusitako hobekuntzak anekdotikoak baitira. Forentseen kasuan, parekatzea ez da lortu; izan ere, langile horientzat ehuneko 5 eta 6 arteko igoera aurreikusten da, eta %10ekoa zuzendarientzat. Horregatik, beren aldarrikapenei jarraipena eman nahi die LAB sindikatuak, eta Osakidetzako langileekiko parekatzea exijitzeko borrokan segitzeko konpromisoa hartu dugu.

Emakumeen aurkako indarkeriaren arloko epaitegiei dagokienez, soldata-plus bat aitortzen zaie langileei, gutxiegitzat jo duguna; izan ere, epaitegi mistoen kasuan, soilik 60 euroko igoera jasotzen da 200 kasu baino gutxiago artatzen dituzten eta bi langile dituzten epaitegietan. 200 kasu baino gehiago dituztenen kasuan, 3 langilerekin, igoera 90 eurokoa izango litzateke.

Era berean, lan egin behar da klase pasiboen erregimenean dauden langileek Gizarte Segurantzarekin alderatuta pentsio bera jasotzeko aukera izan dezaten.

Donostiako, Bilboko eta Gasteizko Justizia Jauregietan egin diren hiru batzarrak giltzarri izan dira, eta LABek eta ELAk osatutako Greba Batzordeak Berdintasun eta Justizia Sailarekin adostutako aurre-akordioa babestu dute langileek. Akordioak honako puntu hauek jasotzen ditu:

  • Eusko Jaurlaritzari transferitutako Justizia Administrazioko 2400 langile baino gehiagorentzako parekatzea, Euskal Administrazio Orokorraren ordainsari-taulak aplikatuz. Horrek esan nahi du Justizia Administrazioko langileen ordainsariak % 13 igoko direla.
  • Era berean, justiziako langileen lanaldiaren modalitatea errespetatuko litzateke, bere berezitasun guztiekin, gehiegizko lanalditik eratorritako egunak barne.
  • Kopuruen ordainketa % 50ekoa izango litzateke akordioa sinatzen denean, eta beste % 50ekoa 2024ko urtarrilaren 1ean, orduan erdietsiko litzatekeelarik soldata-parekatzea.
  • Era berean, karrera profesionalaren osagarria negoziazio honetatik kanpo geratu da, eta geroago negoziatuko dela jaso da.

LABetikk eskerrak eman nahi dizkiogu langileen kolektiboari mobilizazioetan eta grebetan emandako babesagatik. Zuek gabe akordio hau ez litzateke egi bihurtuko.

Bilboko suhiltzaileek udalari benetako negoziazioa ahalbidetu dezan exijitu diote

Mobilizazioa egin dute gaur, langileen batzorde osoaren babesarekin, funtsezkoa baiteritzote argitara ateratza Juan Mari Aburtoren gobernuak erabat bazter uzten dituela suhiltzaileak eta beren aldarrikapenak.

Hainbat dira udalak langile horien eskakizunei entzungor egiteko duen joeraren adibideak. Honako hauek zerrendatu dituzte:
• Lanpostuen balorazioa: Hainbat negoziazio-bilera egin ondoren, ukatu egin zaigu.
• Hitzarmena: 2019tik ez dugu berritu. Negoziatzen hasi ginen, baina bileraek ez dute jarraikortasunik.
• Enplegu Plana, erretiro aurreratuak: Dekretuz indargabetu da eta ez da ezer berririk negoziatu; beste
administrazio batzuk, ordea, denbora daramate horretan lanean.
• Erosteko ahalmenaren galera: oraindik ez dute bete berreskuratzeko bideak bilatzeko konpromisoa.
• Egutegi aldaketa Udaltzaingoan: Hilabeteetako negoziazioak, non guk egindako proposamen guztiak
baztertu egin baitziren, ia aztertu gabe, eta dekretuz egutegi berri bat ezarri zen.
• Pribatizazioak: Aukera izan bezain laster, zerbitzuak pribatizatzen dituzte. SAMUR, liburutegi-zerbitzuak. Zer
zerbitzu izan daiteke hurrengoa?
• Suhiltzaileak: Mobilizazioen ondoren, lan-foroak ireki zituzten konpromisoak lortzeko. Ez dituzte bete. Berriz
biltzeko eta konpromiso horietan lanean jarraitzeko epeak ere ez dituzte betetzen.
• Hautaketa-prozesuak: Hautaketa-prozesuak kanpora ateratzeko joera: Udaltzaingoaren oinarrizko eskala,
suhiltzaileen plazekin ere saiatuz. Orain Udaltzaingoaren barne sustapenak. Zein plaza izango dira hurrengoak?
• Karrera profesionala: Oraindik ez dute karrera profesionala garatu.

Azken lau urteotan ikusten ari garen jarrera argia da: negoziazio asko irekita, baina bat ere ez itxita. Eta itxi direnak, dekretuz eta ez dakigu noren onurarako; ez zerbitzu publikoen eta plantillaren onurarako, jakina.

Alkateari gogorarazi nahi diogu plantillaren ondoezak arriskuan jartzen duela hurrengo egunetarako programatutako ekitaldi handien funtzionamendu egokia. Ez dezala ahaztu langileak direla horiek garatzea ahalbidetzen dutenak, eta langile horiek direla herritarrei eskaintzen zaizkien zerbitzu publikoen kalitatea mantentzeaz arduratzen direnak.

Bizkaiko esku-hartze sozialeko beharginak kalera atera dira grebaren lehenengo egunean

Pribatizazioaren aldeko joera tarteko, Bizkaiko esku-hartze sozialeko 4.000tik gora langile ahaztuta utzi dituzte herri-administrazioek (Bizkaiko Foru Aldundia, Eusko Jaurlaritza, udalak…), Gizardatz eta Geroan sektoreko patronalen onespenarekin. Halaxe salatu dute gaur, greba eguna, Bilboko kaleetan egindako manifestazioan. Bihar ere greba egingo du sektoreak.

Instituzio eta patronalek hartzen dituzten erabakiek prekarizazioa dakarte eta langileen zein zerbitzua jasotzen duten pertsonen osasuna arriskuan jartzen dute. Eztabaida sozialetik at utzi nahi dute zenbateko premia dagoen lehentasuna emateko lana kalitatez egiteko moduari. Esan gabe doa, zaintzaren beste eremuetan bezala, lan hori emakumeen esku geratzen dela.

Azken urteetan gertatu izan den moduan, urteko egun guztietan baliabide oso urriekin ari gara lanean. Langile eskasia, arrisku psikosozialen ebaluaketa ezdeusa (edo ez egitea), bereziki babestu beharreko zentro eta jardueren irizpideak txertatu eta zehazteko borondate eza eta baldintza ekonomikoen pobretzea dira, besteak beste, langileok mobilizazioak eta grebak deitzera eraman gaituzten arrazoiak.

Eta orain zer? Lan-hitzarmenik gabe urte eta erdi luze joan delarik, negoziazio-mahaiaren 19 bileretan patronalak aurrerapausorik emateko borondaterik ez du erakutsi; proposamen ekonomikoek urte bakoitzeko KPI errealaren pareko igoera ere ez dute bermatzen; atzerakinik ez, lehenengo egunetik egindako ordezkapenik ez… Beraz, iritsi da salaketarako unea: gu gabe sistemak porrot egiten du.

Horregatik, deitoratzekoa da herri-administrazioek eta patronalek gure lanaren balioa ez aitortzea eta, areago, sektoreko beharrizanak osatzeko aldarrikatzen ditugun eskariei erantzunik ez ematea, horrela abandonatuta uzten gaituztelarik egunez egun gure eginbeharra betetzen dugun 3.500dik gora langileok, baita zerbitzuaren erabiltzaileak ere.

Egoera hori izanik, sindikatuok (LAB, ELA, CCOO eta ESK), langileen kolektiboarekin batera, salaketa irmoa plazaratu nahi dugu. Herri-instituzioei eta patronalei galdegiten diegu negoziazio-mahaian jarri ditugun aldarriei irtenbide estrukturala eman diezaiotela.
Aldarrikapen horiekin honako puntuak bermatu behar dira, besteak beste: KPIa bermatzea 2022-2023 urteetarako, funtsezko aldaketetarako langileen ordezkariekin akordioa bermatzea, kontziliazio neurrien hobekuntza, bajak osagarritzea, ordezkapenak lehen egunetik egitea, lan-egutegian eta horren antolaketan hobekuntzak, berdintasun planak…

Hala, bihar ere kalera aterako dira Bizkaiko esku-hartze sozialeko beharginak, eta manifestazioa deitu dute, 10:30ean Bilboko Udaletxetik atera eta Foru Aldundiraino joango dena.

Ikuskizunetako eta ekitaldietako laguntza teknikoko Nafarroako lehen hitzarmenaren negoziazio mahaia eratu izana agurtu dugu

Bi urteko borrokaren ondoren, zeinean ikuskizunetako eta ekitaldietako laguntza teknikoko langileek bizi duten prekaritatea salatzen aritu baitira, Parlamentuko ponentzietan parte hartu baitute, mobilizatu baitira, Gayarre eta Baluarte itxi dituzten grebak egin baitituzte, atzo, maiatzaren 23an, azkenean, sektore horretako Nafarroako lehenbiziko hitzarmena negoziatzeko mahaia eratu zen. Mahai horretan LAB sindikatuak ordezkaritza sindikalaren %100 dauka.

Ikuskizunetako eta ekitaldietako laguntza teknikoko ezaugarria da langileek ez dutela beren lan-baldintzak arautzen dituen hitzarmen kolektiborik, eta horrek lan errealitate gogorra pairatzera behartzen ditu, lizitazio-lehiaketekin larriagotu egiten dena. Hitzarmenik ez izateak esan nahi du, kasu gehienetan, lan egutegirik ez izatea, eta, beraz, nekez dakite astebete lehenago zein izanen den lan ordutegia. Goizez, arratsaldez, gauez edo hiru txanden zatiren batean lan egin dezakete egun berean, astegunetan, asteburuetan eta jaiegunetan, 14 ordura arteko lanaldiekin eta astean atseden egun zehatzik gabe.

Gainera, sektore horretako zati batek administrazio publikoak kontrataturiko enpresetan lan egiten du, beste enpresa batek lehiaketa irabazteko eta kontratua bitan zatitzeko arriskuarekin, bi enpresetako lana aldi berean bateragarri egitea eragotziz eta lanaldiaren zati bat baztertzera behartuz.

Sektore horretako langileen lan egoerak premiazko konponbide bat behar zuen, eta, azkenean, atzo, langileen antolaketari esker, aldarrikapen nagusietako bat lortu zen: Nafarroako ikuskizunetako eta ekitaldietako laguntza teknikorako lehen hitzarmenaren negoziazio mahaia eratzea.

Hemendik aurrera, lan egin beharko da sektore horretan ahalik eta egonkortasun handiena biltzeko eta sektore horretan hain zabalduta dagoen prekaritatea geldiarazteko.

Foru Hauteskundeetarako lau egun falta direnean Bizkaiko egoitzetan lortutako aurreakordioak EAJren politika neoliberalak indartu ditu

LABek nabarmendu du langileen konfrontazioak eta borrokak eragin duela soldaten eguneraketa lortzea, baina, aldi berean, uste du sinatutakoak ez duela hobekuntza sozialik jasotzen, zaintzaren sektore feminizatuan behar-beharrezkoak direnak.

Gehiengo sindikalak Bizkaiko Egoitzen Hitzarmenari buruzko aurreakordioa sinatu duenez, LABek honako hau adierazi nahi izan du:

Bizkaiko Egoitzen Hitzarmena negoziatzen hasi zenetik, LAB mobilizatu egin da, grebak, itxialdiak, baraualdiak, kanpaldiak… egin ditu, ez bakarrik hitzarmen berritzea lortzeko, baizik eta zentroan egoitza publiko eta kalitatezko eredu berri baten beharra jartzeko eta ratioen aldaketan eragiteko.

Urrutirago joan gabe, duela hiru egun amaitu genuen LABek deitutako azken greba-zikloa. Bertan, sektoreko langileek kanpaldia egin dute Foru Aldundiaren aurrean, eta baraualdia egin dute. Horrek presio handia eragin die instituzioei euren zaintza-politikari dagokionez. Hauteskunde-kanpaina betean, LAB sindikatuak Bizkaiko Foru Aldundiko plaza hartu du bere aldarrikapenak azalduz eta sektorearen prekarietatea salatuz. Azken greba zikloaren bultzadaren ondoren, sindikatua greba eta mobilizazio deialdien fase berri bat diseinatzen ari zen.

Hitzarmena berritzeko aurreakordioa albiste ona izango litzateke, sektorearen eskaera nagusiei aurre egingo balie. LABek egungo zaintza ereduan eragiteko beharra defendatzen jarraitzen du, eta zaintza sistema publiko komunitario bat defendatzen jarraituko du, sektoreko langileak sektore publikoko langile gisa onartzearen alde borrokatuz eta egoitzetako erabiltzaileen beharrak erdigunean jarriz. Gatazka honi bere osotasunean heldu behar diogu, eta behar diren urratsak eman behar ditugu errealitate bat izan arte.

Akordio honek soldatak eguneratzea dakar (oso beharrezkoa), sektoreko langileen borrokaren ondorio izan dena, eta LAB da borrokaren honen alde gehien egin duen sindikatua, aurrera eraman ditugun mobilizazioetan ondo islatzen den bezala. Gatazka hasi zenetik, sindikatuak konfrontazio-ekintzak bultzatu ditu. Eta gure borrokari eta gure ekintza sindikalari esker, posible izan da soldatak eguneratzea. Sektoreko langileek mobilizazioetan parte hartu ez balute, ez ginateke honaino iritsiko.

Baina harrigarria egiten zaigu sindikatu batzuek, toki- eta foru-hauteskundeen atarian, argazki hori EAJri eta BFAri ematea, aurrera pauso bat eman den gauza bakarra soldaten eguneratzea izan denean. Aurre-akordio honek ez du hobekuntza sozialik jasotzen, feminizatutako sektoreetan eta zaintza-sektoreetan ezinbestekoak direnean. Aurreakordio honek legitimatu egiten du EAJren zaintza-zerbitzu publikoak pribatizatzeko estrategia, eta atea ixten dio sektorean hain premiazkoa eta beharrezkoa den ratioaren eztabaidari.

EAJk eta BFAk egoitza-ereduari buruzko eztabaida faltsuan ixtea lortu dute. Sinadura honen bidez, egoitzen pribatizazioa bultzatzen jarraituko dute, eta egoitzetako zaintza-zerbitzua langileen eta egoiliarren kontura degradatzea baino lortzen ez duten ratioen eskasia ezkutatuko dute.

Merezi dute EAJk eta BFAk horrelako politikekin, sindikatuek argazki hori eman diezaiegun hauteskundeetarako lau egun falta direnean? LABen iritziz, ez. Ez dugu ulertzen aurreakordioa sinatu duten sindikatuak EAJri salda potoloa egitea. Sindikatu sinatzaileen jarrerak zilegitasuna eman eta euskal eskuinaren politikak indartu besterik ez du egiten.

LABek zaintza-eredu berri baten beharrari heltzen jarraituko du, duintasunez zainduak izateko eskubidearen pribatizazioa salatuz eta sektoreko langileak langile publiko gisa aitortzearen alde borrokatuz. Argi daukagu zaintzarik gabe ez dagoela bizitzerik eta, horregatik, LABek langileen antolakuntza bultzatzen jarraituko du eta sektorearen benetako beharrei erantzungo dieten borrokak piztuko ditu.

Gaurko aurreakordioaren ostean, sektoreko delegatuekin asanblada bat egingo du LABek.

Joan den astean Zaldibarren istripu ez traumatikoa pairatu zuen langilea hil egin da

Industrias Gonzalo Arizaga enpresan, 52 urteko J.R. langileak istripu ez traumatikoa izan zuen, eta erietxean egunak pasa ostean hil da, zauriei ezin eutsiz. Hain zuzen ere gaur, maiatzak 23, LAB sindikatuak elkarretaratzea egin du Iruñean, azken egunotan Nafarroan bi langile hil direla eta. Dagoeneko 23 pertsona hil dira aurten lanean Euskal Herrian.

LAB sindikatuak elkartasuna eta samina adierazi nahi izan die senide, lagun eta lankideei.

Heriotza ez traumatikoak ugaritzen ari dira eta gero eta nabarmenagoa da lanpostu jakin batzuetan laneko arrisku faktoreek istripu hauetan duten eragina.

2022. urtean lan istripuz hildakoen %33a ez traumatikoa izan zen. Horrek arazo kardiobaskularrak barnebiltzen ditu.

Hainbat faktore daude istripu hauen atzean, baina arrisku psikosozialak eta estresa dira garrantzitsuenetako batzuk. Horiekiko eskumenak dituen Urkulluren gobernuak entzungorrarena egiten du. Ez Osalandik ez Lan Ikuskaritzatik ez dira neurri eraginkorrak hartzen langileriarengan gero eta intzidentzia handiagoa duen arrisku honi aurre egiteko.

Ordua da, behingoz, jaurlaritzak beharrezkoak diren baliabideak jartzeko patronalari prebentzio neurriak betearazteko, baita gai honetan izidentzia nabarmena duten arazo psikosozialen aurrean ere.

Azken bi heriotzengatiko elkarretaratzea Nafarroan

Gaur bertan, LABek intersindikalarekin batera parte hartu du hasiera batean joan den astean Burlatan hil zen behargin baten heriotza salatzeko deitutako elkarretaratzean. Pieza astun batekin harrapatuta geratu eta larri zauritu ondoren hil zen langile hori. Bada, igandean bere lanpostura zihoala AN Avícola Mélida enpresako 28 urteko J.A.Z.H. langilea Arguedasen in itinere hil zela ere salatu behar izan dute. Azpimarratu duten bezala, kezkaz ikusten dute horrelako istripuak oso maiz gertatzen direla, eta horrek lan-baldintza txarrei eta lan-eremuko arrisku psikosozialen prebentzio faltari erantzuten diela.

Horregatik guztiagatik, Nafarroako Gobernuari eskatu diote behingoz heldu diezaiola lan-osasuna bermatzeko neurriak beteareazteko duen erantzukizunari.

Esku-hartze sozialean segurtasunez lan egiteko eskubidea daukagu

LAB Sindikatutik esku hartze sozialean jarduten dugun langile zenbaiten testigantzetan akuilatuta, askotan jazartuak, irainduak, erasotuak eta orohar gogogabetuak sentitu ohi garela adierazi nahi dugu. Hau guztia azaltzeko baina, eraso baten berri eman nahi dugu lehendabizi; eraso hau ordea, urte luze hauetako enegarrena ere bada zoritxarrez.

Bi hezitzaile, emakumezkoak biak (esku hartze sozialeko sektorea, beste asko bezalaxe, feminizaturiko sektorea baita), portaera arazo larriak dituen nerabe baten interbentzioa egiten ari ziren bitartean gogor jipoituak eta lurrean arrastaka ibiliak izan ziren, lesio fisikoak jasateraino. Behin nerabea ospitalean zegoela, berriro oldartu zen. Hezitzaileak hala-nola eutsi zioten interbentzioari, baina egoera kudeaezina bihurtu zen; hau gutxi ez, eta egoeraren larritasuna eta konplexutasuna ulertu ez zuten inguruko erizain eta zeladoreen partetik irain eta gutxiespenak ere jaso zituzten langile hauek.

Ez dugu baina inolako uniformerik nahi, ezta aldagai askoren biktimak diren eta hartatzen eta hezten ditugun nerabe hauek kriminalizatu nahi ere. Ez gara gure harrera–pisuetako sarreretan segurtasun langile uniformadunak eskatzen ari. Aurrera eramaten ditugun interbentzio pedagogikoen kalitate falta salatu nahi dugu, beharrezko baliabideen faltaren ondorioz. Prebentziorako, esku hartzea planifikatzeko eta jarraipen egoki baterako bitarteko gehiago behar ditugu, hori da eskatu nahi duguna. Gizarte Zerbitzuetako ratioak hobetu ezean, gure lana behar bezala gauzatzea ezinezko bihurtzen da, eta ondoren iristen dira ezbeharrak.

Baja gehienen arrazoi nagusia bestalde, lanak eragindako estres egoerak izaten dira, beraz ez da hezten ditugun nerabeen garapen eta osasun mentala soilik arriskuan aurkitzen dena, egunez egun haur hauen integrazio eta garapen osoaren alde lanean buru belarri diharduten langileen osasun fisiko eta mentala ere bada, arriskuan aurkitzen dena.

Sinestezina iruditzen zaigu Gipuzkoako Foru Aldundiak hamaika eraikinen jabe izan arren, harrera-etxe espezializatu gehiago irekitzeari behin eta berriro uko egiteaz gain, behar horiek dituzten nerabeak pisu basikoetara deribatzen ibiltzea edota are larriagoa den moduan, plaza falta argudiatuz eta nerabeen lotura faltaren aitzakiapean kasu batzuk espainia aldeko (Kantabria,
Aragoi) harrera–etxeetara bidali izana; errekurtso berriak ireki beharrean, beste probientzetako zerbitzuetara deribatu dituelarik (urruntze honek dakartzan ondorio kaltegarri guztiekin), GFAren babespeko haur eta nerabeen zaintza zerbitzuaren kostuak murriztuz.

Hau nahikoa ez eta GFAren babespeko behar bereziak dituzten haur eta nerabeen zaintza espezializaturako diru laguntzen erabilpen okerra egiten ari dira harrera-pisuak kudeatzen dituzten hainbat enpresa; diru laguntza publiko hauekin, behar bereziak dituzten haurren zaintza esklusiborako erreferentziazko langileak kontratatu beharrean, langile hauek harrera-pisuko haur guztien hezitzaile moduan jardutera behartzen dituzte, ratioak betetzeko kostuak murriztuz eta haur hauek erabateko babesgabetasun egoeran utziz. LAB Sindikatu moduan, diru laguntza publiko hauen erabilpen okerra salatu dugun arren, GFAk ezikusiarena egin du.

Muturreko egoeratan aurkitzen diren pertsonentzako (izan haur edo nerabe, indarkeria matxistaren biktima, kalean bizi diren pertsona edota menpekotasunak dituzten zaharrentzako), zaintza eta esku hartze zerbitzuak hobetzeko interbentzio interdiziplinarra indartzea da GFAri eta bestelako Administrazio Publikoei eskatzen dieguna, ez baitugu ahaztu behar, azkenfinean diru publikoz finantzatutako Zerbitzu Publikoen ardura administrazio publikoarena dela.Gipuzkoako Esku Hartze Sozialeko IV. lan hitzarmena negoziatzen ari garen honetan, aukera paregabea dute pribatizatuak izan diren gizarte zerbitzuen kudeaketaz arduratzen diren enpresek, bai eta zerbitzu hauek finantzatzen dituzten Administrazio Publikoek haien erantzukizuna onartu eta lan baldintzak duintzeko, baita eskaintzen ditugun zerbitzuen kalitatearen mesedetan ere.

Horregatik, asteazken honetan, hitzordu garrantzitsu bat dugu kalitatezko zaintza eta gizarte zerbitzuen defentsan, bai eta hauek aurrera eramaten ditugun langileon lan baldintza duinen defentsan ere; LAB Sindikatutik 11:00etan GFAtik abiatuko den mobilizazioan parte hartzera animatu nahi zaituztegu, Udal-Foru Hauteskundeak pasa ostean egingo ditugun deialdietan parte hartzera gonbidatzearekin batera.